Μητροπολίτης ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ - 15 χρόνια μετά

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΣΥΝΟΡΑ ΓΙ' ΑΥΤΟΝ

Λοιπόν τ' ακούσαμε
Μας τό 'πατε και μια και δυο...
Τόσες φορές κι ακόμα...
Μ' ακόμα δεν κουράστηκε το στόμα σας;
Μας τό 'πατε, το γράψατε με γράμματα μεγάλα
Το είδαμε.
Το δείξατε απ' τα κανάλια σας
Τόσο καλά. Τόσο κοντά.
Είπατε πως το στόμα των σκλαβωμένων σώπασε,
Πως σίγησε η φωνή των περιφρονημένων.
Το καταλάβαμε λοιπόν.
Μας τό 'πατε. Τ' ακούσαμε. Τό μάθαμε.
Μα σας τό λέμε καθαρά:
Μην επιμένετε!
Δεν πέθανε κι ούτε κοιμάται.
Κι αν δεν πιστεύετε, τραβάτε
Εκεί ψηλά στην Κόνιτσα κι εκεί
Εκεί στα σύνορα κοντά
Κι εκεί στο Μοναστήρι.
Και πάτε σούρουπο
Όταν κινούνται οι σκιές κι ανάβουν τ' άστρα.

........................................................
 

Πέστε λοιπόν στο Τάγμα
Νά 'βρει έναν καινούργιο τόπο τώρα να φυλάξει.
Δεν το χρειάζεται πια η Κόνιτσα
Δεν το χρειάζονται τα σύνορα.
Τώρα στα σύνορα βιγλάτορας
Απ' άκρη σ' άκρη
Με τις μεγάλες δρασκελιές
Φυλάει Εκείνος ολονυχτίς.
Και μην φοβάστε. Πέστε το κι αυτό.
Πως δέν υπάρχουν πλέον σύνορα γι' Αυτόν.
Πως κάθε βράδυ τώρα περπατεί
Την γη των τόσων στεναγμών.
Πως σπίτι-σπίτι και χωριό-χωριό κι ως πέρα
Περνάει τη νύχτα κι ευλογάει, κι ακόμα
Και στα ονείρατα ακόμα
Και των παιδιών και των μανάδων
Φυσάει τη φλόγα δυνατά.

......................................................
 

Κι αν τώρα ανοίξανε τα μάτια σας
Και βλέπετε.
Τρέξτε λοιπόν.
Πέστε στη Σύνοδο την Ιερά
Πως είναι αργά.
Πως τώρα όλα τέλειωσαν.
Δεσπότη η Κόνιτσα δεν θέλει πια.
Έγινε του Πατέρα η ενθρόνιση πρωί - πρωί
Δευτέρα Δώδεκα Δεκέμβρη, εκεί
Στους θρόνους των καρδιών.
Λοιπόν, τι λέτε τώρα, πέθανε;
Δεν πέθανε ο αετός
Και ζει και βασιλεύει εκεί για πάντα
Ο μέγας Ιεράρχης.
Των πονεμένων ο Πατέρας, ο Σεβαστιανός.

ΣΤ.

περ. Η Δράσις μας, τ. 325, ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 1995

 

Μητροπολίτης ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ - από τον ενθρονιστήριο λόγο του

Στον ενθρονιστήριο λόγο του ο Σεβαστιανός δεν έκανε «προγραμματικές δηλώσεις», όπως συνηθίζεται, αλλά αφού απηύθυνε ευχαριστίες αναφέρθηκε στην αποστασία των ανθρώπων από το Θεό και κάλεσε σε μετάνοια. Αντιλαμβανόμενος την αμηχανία του ακροατηρίου λόγω του ασυνήθους του κηρύγματος δικαιολογήθηκε : 

«Ας μη φανεί παράξενον, ότι ο νέος Επίσκοπος αρχίζει με ένα τοιούτο κήρυγμα. Κήρυγμα μετανοίας και επιστροφής προς τον Χριστόν. Πιστεύω ακραδάντως ότι από τούτο το κήρυγμα έχουμε ανάγκην περισσότερον οι σημερινοί Χριστιανοί Έλληνες. Αποτελεί άλλωστε το κήρυγμα της μετανοίας το θεμέλιον της Χριστιανικής διδασκαλίας. Με κήρυγμα μετανοίας ήρχισεν ο Πρόδρομος το έργο του. Με τούτο το κήρυγμα ήρξατο και ο Κύριος της δημοσίας δράσεώς του. Τούτο και Παύλος από του βήματος του Αρείου Πάγου – σαν την αποψινήν εσπέραν – εβροντοφώναξεν προς τους ομοεθνείς μας. Είναι το κήργμα πο συντρίβει τα πάθη και τους εγωισμούς και δημιουργεί τας ψυχικάς νεκραναστάσεις, που χαρίζει μια νέα ζωή αγιασμού, ειρήνης, αγάπης, χαράς, σεβασμού και αληθινού πολιτισμού». Για τα σχέδιά του περιορίστηκε μόνο να πει : «Υπόσχομαι ότι θα κάνω παν το δυνατόν δια να ανταποκριθώ εις την βαρείαν δοκιμασίαν  και αποστολήν μου. Ενώπιόν μου θα είναι πάντοτε η εικών του καλού ποιμένος, όπως την παρουσιάζει ο Κύριος. Του ποιμένος ουχί του μισθωτού, αλλά του καλού ποιμένος. «όστις … την ψυχήν αυτού τίθησιν υπέρ των προβάτων» !

Βέβαια στον ενθρονιστήριο λόγο του δεν θα μπορούσε να λησμονήσει τους Βορειοηπειρώτες: 

«Κατά την στιγμήν αυτήν καθ’ ήν το πρώτον ανέρχομαι τον θρόνον τούτον, … στρέφεται ο νους μου προς τους αλυτρώτους αδελφούς μας της Βορείου Ηπείρου τους στενάζοντας υπό τον ζυγόν της πικράς δουλείας δια να τους  διαδηλώσωμεν ότι, όχι μόνον αι προσευχαί μας θα τους συνοδεύουν καθημερινώς, αλλά και παν το δυνατόν θα πράξωμεν, όπως λυτρωθούν των δεσμών της δουλείας και συντόμως επανέλθουν εις τους κόλπους της μητρός Ελλάδος».

Ομιλία στη Ναύπακτο (1.11.92)

Στα γραφεία της ΣΦΕΒΑ Πατρών (Γούναρη 48) - 1988

Ομιλία στους νέους - Χριστιανική Εστία - 1990

«Τώρα στα σύνορα βιγλάτορας απ' άκρη σ' άκρη, με τις μεγάλες δρασκελιές φυλάει εκείνος ολονυχτίς. 

...Δεν υπάρχουν πλέον σύνορα γι' αυτόν. Κάθε βράδυ τώρα περπατεί την γη των τόσων στεναγμών. Σπίτι - σπίτι και χωριό-χωριό κι’ ως πέρα, περνάει τη νύχτα κι’ ευλογάει κι’ ακόμα, και στα ονείρατα ακόμα και των παιδιών και των μανάδων. Φυσάει τη φλόγα δυνατά... 

Λοιπόν, τι λένε τώρα, πέθανε; Δεν πέθανε ο αετός. Και ζη και βασιλεύει εκεί για πάντα, ο μέγας Ιεράρχης, των πονεμένων ο Πατέρας, ο ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ».

Ένα φωτεινό αστέρι πέρασε, Μητροπ. Ανδρέου, σελ. 120

Ι. Μονή Μολυβδοσκεπάστου

Μητροπολίτης ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ - Ανάσταση στο Μαυρόπουλο

Ο μακαριστός Μητροπολίτης Κονίτσης κυρός  Σεβαστιανός, κατά τη διάρκεια των μαύρων χρόνων του Χότζα και του Αλία στην Αλβανία, κατόπιν αιτήσεως των Βορειοηπειρωτών, τελούσε κάθε χρόνο τη λειτουργία της Ανάστασης στο ακριτικό Μαυρόπουλο, που είναι ψηλά στο βουνό απέναντι από την Δρόπολη Αργυροκάστρου. Οι Bορειοηπειρώτες παρακολουθούσαν μέσα από τις γρύλλιες των παραθύρων, ενώ ο αντίλαλος του ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ έφτανε σ' αυτούς με ισχυρά μεγάφωνα σκορπώντας παρηγοριά. 

Αξέχαστη έχει μείνει σε όλους η κραυγή του που επισφράγιζε το κήρυγμά του:

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΚΑΙ Η ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! 

Μητροπολίτης ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ - η τελευταία αγρυπνία στο Μολυβδοσκέπαστο

Συγκλονιστική ήταν η τελευταία του Αγρυπνία της Παναγίας στο Μολυβδοσκέπαστο. Είχε πρόσφατα υποβληθεί σε επώδυνη εγχείρηση, η δε ανοιχτή πληγή στο πόδι του δυσχέραινε πολύ την κατάσταση. Βάδιζε μόνο με πατερίτσες. 


Την παραμονή της εορτής οι στενοί του συνεργάτες επιμένουν να μη λάβει μέρος στην αγρυπνία. Ο ίδιος αποκλείει ένα τέτοιο ενδεχόμενο. «Δεν πρόκειται να λείψω τουλάχιστον στην αρχή. Έχω υποχρέωση να δώσω κουράγιο στους αδελφούς Βορειοηπειρώτες που περνούν τραγικές στιγμές μέσα». Και πράγματι με τη βοήθεια της Παναγίας μιλάει στο εκκλησίασμα επί 50 λεπτά σαν να είναι απολύτως υγιής. Μετά την ομιλία όμως αναχωρεί για την Κόνιτσα για να αναπαυθεί. Ξαπλώνει στο κρεβάτι. Δεν τον πιάνει όμως ύπνος. Ακούει από το ραδιόφωνο την Αγρυπνία. Και σηκώνεται. Ετοιμάζεται και επιστρέφει πάλι στο Μοναστήρι, στην Αγρυπνία, όπου και κάθεται μέχρι το τέλος της. 


Καθησυχάζει τους σαστισμένους ιερείς του: «Μη φοβάσθε. Δεν θα  μου συμβεί τίποτα. Η Παναγία με προστατεύει. Ήρθα γιατί σκέφτηκα πως δεν είναι σωστό εσείς όλοι να προσεύχεστε για τη λύτρωση των σκλάβων της Β. Ηπείρου και εγώ να απουσιάζω»!

 

 λιτός και απέριττος ο τάφος...

Μητροπολίτης ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ - γίνεται επίσκοπος

Ο Μητροπολίτης ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ πληροφορήθηκε την εκλογή του ευρισκόμενος σε περιοδεία σε χωριά των Ιωαννίνων. Επέστρεψε αμέσως στα Ιωάννινα συνάντησε τον Μητροπολίτη Ιωαννίνων Σεραφείμ (τον μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο) στον οποίο ανακοίνωσε την απόφασή του να μην αποδεχθεί την εκλογή του. Ο Ιωαννίνων Σεραφείμ τον προέτρεψε να αποδεχθεί την εκλογή και του χάρισε αρχιερατική στολή, την οποία ο Σεβαστιανός φόρεσε, ελλείψει άλλης, στην χειροτονία του. Την ίδια μέρα ο Σεβαστιανός έστειλε από τα Ιωάννινα τηλεγράφημα στο οποίο δήλωνε ότι δεν αποδεχόταν την εκλογή του. Έγραφε :              

«Προς την Σην Αγίαν και Ιεράν Σύνοδον

της Εκκλησίας της Ελλάδος, Αθήνας.

Μετ’ ευγνωμοσύνης βαθυτάτης ευχαριστώ θερμότατα δι’  εκλογήν μου εις το ύψιατον αξίωμα του επισκόπου. Αισθάνομαι όμως την τεραστίαν ευθύνην της τοιαύτης αποστολής και θεωρών εμαυτόν ουχί ικανόν και ενδεδειγμένον διά το αξίωμα τούτο, λίαν ευλαβώς και ταπεινώς  παρακαλώ, όπως η Αγία και Ιερά Σύνοδος δεχθή την παραίτησίν μου και προκρίνη έτερον υποψήφιον αντί της ταπεινότητός μου.

Μετά βαθυτάτου σεβασμού και ευγνωμοσύνης,

αρχιμ Σεβαστιανός Οικονομίδης».

Πρόκειται – τονίζει ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου – για σπάνια περίπτωση να εκλεγεί κανείς και να αρνηθεί την εκλογή του, αποστέλλοντας τηλεγράφημα στην Ι. Σύνοδο! Εν συνεχεία κατέβηκε στην Αθήνα και συνάντησε τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο. Έπεσε στα πόδια του και με δάκρυα τον ικέτευε για πολλή ώρα να επιλέξει άλλον. Ο Ιερώνυμος βλέποντας το κλάμα του και την αγωνία του, αλλά εκτιμώντας και τα προσόντα του, του είπε : «κάθισε γονατιστός όση ώρα θέλεις, δεν πρόκειται να υποχωρήσω. Πρέπει να αποδεχθείς αλλιώς θα καθαιρεθείς». 

Προ της αποφασιστικότητος και της εμμονής του Αρχιεπισκόπου και της απειλής  της καθαιρέσεως ο Σεβαστιανός υποχώρησε και η τελετή του μεγάλου μηνύματος έγινε την 5η Ιουνίου, τέσσαρες μέρες μετά την εκλογή!

Είναι δε χαρακτηριστικὸς και χαριτωμένος συνάμα ο διάλογος του Μητροπολίτου ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ και του Αρχιεπισκόπου ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ, όταν ο τελευταίος είχε επισκεφθεί, το 1985, την Κόνιτσα. Την ώρα που έτρωγαν, ήλθε ο λόγος για την εκλογὴ του ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ, ο οποίος υπενθύμισε στον Αρχιεπίσκοπο την άρνησή του να δεχθεί το αρχιερατικὸ αξίωμα. «Το θυμάμαι», είπε ο μακαριστὸς ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ. Και πρόσθεσε : «Ευτυχώς που δεν σ’ άκουσα»! Γιατί, πραγματικά, ο αείμνηστος Προκαθήμενος εκτιμούσε βαθύτατα τον ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟ και αναγνώριζε το έργο του.

Έτσι, λοιπόν, ο σεμνὸς λευΐτης δέχθηκε την επισκοποίησή του σαν θέλημα Θεού και υποτάχθηκε στη βουλή του Υψίστου με ταπείνωση και υπακοή. Συρόμενος υψώνεται τελικά στο επισκοπικό αξίωμα, υπακούοντας στο θέλημα του Θεού. Δεν είναι αυτόκλητος, αλλά Θεόκλητος. Σε επιστολή του στο πνευματικό του παιδί, τον νυν Μητροπολίτη Ναυπάκτου, χαρακτήριζε την επισκοπική διακονία ως σταυρό, αγώνα, θυσία, προσφορά, κούραση, κένωση και όχι ως ευκαιρία για άνεση και τρυφή...

Περισσότερα στοιχεία στο βιβλίο ΠΑΛΑΙΟΝ ΟΦΛΗΜΑ

του Μητροπ. Ναυπάκτου κ. ΙΕΡΟΘΕΟΥ,

έκδοση Ι. Μ. Γενεθλίου της Θεοτόκου (2008)

Μητροπολίτης ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ - 15 χρόνια μετά

Σαν σήμερα πριν δεκαπέντε χρόνια (12.12.1994), εορτή του Αγ. Σπυρίδωνος, μία μεγάλη ιερατική και εθνική μορφή "έφυγε" για τον ουρανό. Ο λόγος για τον αείδημο Μητροπολίτη Δρυινουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κυρό ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟ, το νέο Πατρο-Κοσμά της Βορείου Ηπείρου, όπως πολλοί τον αποκάλεσαν. 

Ο αείμνηστος Μητροπολίτης αναδείχθηκε σε μεγάλη εθνική μορφή γιατί με τις περιοδείες του σε όλη την Ελλάδα και την Ομογένεια, τα συλλαλητήρια, τις ομιλίες, τις πορείες, τις διαμαρτυρίες και τα συνέδρια που οργάνωσε εκείνα τα "δύσκολα" χρόνια που ο πολιτικός κόσμος της χώρας και οι διάφοροι φορείς "σιωπούσαν", ανέδειξε και κράτησε ζωντανό το θέμα ακούγοντας το κλάμα και "αγκαλιάζοντας" το δράμα των εκατοντάδων χιλιάδων Βορειοηπειρωτών που ζούσαν στον "παράδεισο" της Αλβανίας, αποκομμένοι απ' τον έξω κόσμο.

Ο Μητροπολίτης ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ αναδείχθηκε και σε λαμπρή εκκλησιαστική μορφή, σε ακούραστο εργάτη του Ευαγγελίου που διακόνησε το ποίμνιό του αόκνως και αφανώς επί 29 συναπτά έτη οργανώνοντας την Μητρόπολή του υποδειγματικά.

Δοξάζουμε το Θεό γιατί οδήγησε τα βήματά μας κοντά του. Γιατί το ταπεινό, αλύγιστο και αγωνιστικό φρόνημα που επέδειξε εκείνος, ενέπνευσε όχι μόνο εμάς αλλά και δεκάδες φοιτητές απ' όλη την Ελλάδα που συστρατεύτηκαν κάτω από το τιμημένο ράσο του μετέχοντας στη ΣΦΕΒΑ (Συντονιστική Φοιτητική Ένωση βορειοηπειρωτικού Αγώνα). 

Ο ωραίος και δύσκολος αγώνας που όλοι μαζί δώσαμε, σηματοδότησε για πάντα τη ζωή μας, μας άφησε βιώματα αλησμόνητα που δύσκολα περιγράφονται... 

Η μνήμη του ας είναι αιωνία στις καρδιές μας!

 γ.π.

Χριστουγεννιάτικη γιορτή

 Χριστουγεννιάτικη γιορτή

την Κυριακή 13.12.09 στις 6.30 μ.μ.

στη Χριστιανική Εστία Πατρών

(Μιαούλη 57)

Θεία Λειτουργία στη Χριστ. Εστία

Θεία Λειτουργία για τους Χ.Α. Πατρών

την Κυριακή 13.12.09 στη Χριστιανική Εστία.

... και μετά παιχνίδια ομαδικά στο εντευκτήριο...

με χριστουγεννιάτικα δώρα & κάλαντα

Εκδήλωση για το Μητροπολίτη ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟ

 

Στις 13/12/2009, ημέρα Κυριακή και ώρα 19.00,

στο Κέντρο Ενοριακής Διακονίας του Αγ. Νικολάου 

(οδός Παρθενίου 18, Πάτρα) θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση με θέμα :

«ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ ΑΚΡΙΤΙΚΗ ΚΟΝΙΤΣΑ 

ΚΑΙ ΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΔΡΥΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ ΚΑΙ ΚΟΝΙΤΣΗΣ ΚΥΡΟ ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟ (1922 - 1994)

 

Και σε ψηφιακή μορφή

 

Άγιοι και Επαγγέλματα

Οι Άγιοι της εκκλησίας μας προέρχονται από όλες τις κοινωνικές και οικονομικές τάξεις. Είναι βασιλείς, άρχοντες, στρατιωτικοί, κληρικοί, επαγγελματίες, που κέρδισαν τη ζωή τους και τη μοίρασαν και στους άλλους.

Η αρετή τιμάται, όχι ο πλούτος. Ούτε το επάγγελμα έχει σημασία, γιατί ο Άγιος είναι εργάτης της ευσέβειας.

Κα σήμερα πολλές κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες αναγνωρίζουν φύλακά τους και βοηθό Άγιο, που είχε το ίδιο επάγγελμα ή με τα θαύματά του στήριξε τη ζωή τους.

Από το ημερολόγιο των εκδόσεων Σαίτη

Φίμωση των νεανικών φωνών από τον Ρ/Σ της Εκκλησίας της Ελλάδος

Αγαπητή «Δράση»,

Θά ήθελα μέσα από τις στήλες σου να απευθύνω ένα ευχαριστώ σε όλους αυτούς που στάθηκαν κοντά μας σ' όλα αυτά τα 11 χρόνια της ραδιοφωνικής προσφοράς της «Χριστιανικής Φοιτητικής Δράσεως» στο σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Πρωτίστως, σ' αυτούς που πριν από 11 χρόνια έδωσαν ένα βήμα λόγου και εκκλησιαστικής διακονίας σε νέους ανθρώπους, φοιτητές καί φοιτήτριες. Τους διευθυντές, που όλα αυτά τα χρόνια διηκόνησαν στο Σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος, τους τεχνικούς και όλους τους επώνυμους που κάθε φορά τιμούσαν το βήμα της εκπομπής μας. Τέλος, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους ανώνυμους πολλούς ακροατές μας σ' ολόκληρη την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Δεν ήταν βέβαια δική μας πρωτοβουλία η διακοπή της εκπομπής «Αποκαλυπτικά και ακέραια. Μια αναφορά στα καθημερινά και στα αιώνια». Έτσι έκρινε η νέα διεύθυνση του σταθμού. Και ως έδώ δεν θα υπήρχε κανένα παράπονο, ειδικά μάλιστα αν μας γινόταν προηγουμένως κάποια κριτική, κάποια υπόδειξη προς συμμόρφωση. Αντ' αυτού ούτε η στοιχειώδης ενημέρωση για τη λήξη της εκπομπής δεν μας ανακοινώθηκε! Ούτε όμως κι αυτό το τελευταίο δεν θα με παρακινούσε να κοινοποιήσω στους αγαπητούς αναγνώστες σου το φυσικό παράπονο των νέων φοιτητών, που εθελοντικά τόσα χρόνια διακονούσαν στο σταθμό της Εκκλησίας. Επειδή όμως την απορία διαδέχθηκε η απογοήτευση γι' αυτό και απευθύνομαι δημόσια.

Στο νέο λοιπόν ραδιοφωνικό πρόγραμμα του Σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος «κόπηκαν» όλες οι νεανικές ραδιοφωνικές εκπομπές μηδεμιάς εξαιρουμένης, μηδέ και αυτής του Γραφείου Νεότητος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

Και αυτό δέν κάνει το δικό μας «παράπονο» ελαφρότερο, αλλά αυξάνει την απορία μας και γεμίζει απογοήτευση τον νεανικό προβληματισμό μας. Γιατί νιώθαμε ότι η Εκκλησία μας ήταν ανοιχτή σε συνεργασίες με νέους ανθρώπους, δίνοντάς τους να καταλάβουν ότι ανοίγει τις πόρτες της σ' αυτούς, τους θέλει κοντά της, ενδιαφέρεται για τον προβληματισμό τους και αποζητά τον δυναμισμό τους.

Αλήθεια, μπορεί να θεωρείται ραδιοφωνική αναβάθμιση η φίμωση όλων των νεανικών φωνών όλων των νεανικών προσπαθειών; Και συναινεί σ' αυτήν την «αναβάθμιση» και η διοίκηση της Εκκλησίας μας ή όχι;

Μετά τιμής
Μηνάς Τζανακάκης

Η παραπάνω επιστολή δημοσιεύτηκε στο 

περ. Η ΔΡΑΣΙΣ ΜΑΣ, τ. 474, Δεκέμβριος 2009

Εκεί που δεν φαίνεται ο Θεός

Μέσα από απλά γεγονότα, διαλόγους και προβληματισμούς, ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος περιγράφει στο νέο του βιβλίο την πάλη του ανθρώπου να αποκαλύψει το πρόσωπο του Θεού εκεί που το σκεπάζει η λογική αυτού του κόσμου... 

Η πίστη, η αυθεντική, αθώα, παιδική πίστη στη θεότητα του Χριστού δείχνει τον Θεό... 

εκεί που Αυτός δεν φαίνεται.
   

Χρονολογία έκδοσης: 12/2009
ISBN: 9789609905602

50ο Παιδαγωγικό Συνέδριο Μ. Βασιλείου Αθηνών

 

Παιδική παχυσαρκία - Συμβουλές προς τους γονείς

Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της Ελληνικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας, το 26 % των αγοριών και το 19 % των κοριτσιών ηλικίας 6 έως 17 ετών κρίνονται υπέρβαρα, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τα 12χρονα παιδιά στην Κρήτη αγγίζει το 39 %. Διεθνής μελέτη για τη συχνότητα παχύσαρκων και υπέρβαρων εφήβων έφερνε το 2003 την Ελλάδα στις πρώτες θέσεις, μαζί με τις ΗΠΑ, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία. Και μπορεί οι επιστήμονες να προειδοποιούν ότι η απουσία ολοκληρωμένων ερευνών σε εθνικό επίπεδο για το θέμα κινδυνεύει να μετατρέψει το παιχνίδι των αριθμών σε παιχνίδι εντυπώσεων, όμως η ουσία είναι πως όλο και περισσότερα Ελληνόπουλα αντιμετωπίζουν πλέον προβλήματα βάρους στην παιδική και την εφηβική ηλικία.

Ο ΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΥΓΙΕΙΝΗΣ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ

1. Δεν παραλείπουμε ποτέ το πρωινό. Όταν το παδί φεύγει για το σχολείο χορτάτο, ελαχιστοποιούνται οι πιθανότητες να τσιμπολογήσει λιπαρές και ανθυγιεινές τροφές στο διάλειμμα.

2. Ξυπνάμε 5-10 λεπτά νωρίτερα,για να προγευματίσουμε μαζί με τα παιδιά μας. Με το παράδειγμά μας, τους δείχνουμε τη σημασία του πρώτου γεύματος της ημέρας. Για να μη χάνουμε χρόνο, μπορούμε π.χ. να έχουμε στο ψυγείο από το βράδυ ένα τοστ, το οποίο θα ψήσουμε ενώ ετοιμαζόμαστε για τη δουλειά. Μαζί με ένα ποτήρι γάλα και ένα φρούτο, του εξασφαλίζουμε ένα πολύ καλό ξεκίνημα για τη μέρα.
 
3. Για να αποφύγουμε το ντελίβερι, μπορούμε να μαγειρεύουμε κάποια από τα γεύματα της εβδομάδας το Σαββατοκύριακο και να τα αποθηκεύουμε στην κατάψυξη. Δεν χρειάζεται να... ξορκίσουμε το σουβλάκι ή την πίτσα, μπορούμε όμως να τα περιορίσουμε σε μία φορά τη βδομάδα ή το δεκαήμερο.
 
4. Λύσεις για σπιτικό και υγιεινό φαγητό στα γρήγορα για όλη την οικογένεια υπάρχουν πολλές. Μέσα σε λίγα λεπτά μπορούμε να ετοιμάσουμε ζυμαρικά με σάλτσα ντομάτας και τυρί, χορτόσουπα, ρύζι με λαχανικά εποχής, ομελέτα (τηγανισμένη σε αντικολλητικο τηγάνι) με μια φέτα ψωμί και ένα κομμάτι τυρί ή μια σαλάτα με βραστά λαχανικά και 2 φέτες βραστή γαλοπούλα.
 
5. Καταναλώνουμε τα γεύματα ως οικογένεια σε σταθερό μέρος και -ει δυνατόν- σε συγκεκριμένη ώρα. Όταν τρώμε, κλείνουμε την τηλεόραση και τα βιντεοπαιχνίδια.

6. Εντάσσουμε την άθληση στην καθημερινότητα του παιδιού. Είναι σημαντικότερο να αθλείται τακτικά από το να συρρικνώνουμε τον λιγοστό ελεύθερο χρόνο του με πλήθος δραστηριοτήτων που ίσως, αντί να το ευχαριστούν, το αγχώνουν και το πιέζουν.

7. Η γυμναστική δεν είναι συνώνυμη της επίπονης άσκησης. Με το παράδειγμα μας δείχνουμε στο παιδί πως, αντί να πάρουμε το ασανσέρ για δύο ορόφους, είναι πιο ωφέλιμο να ανεβοκατεβούμε με τις σκάλες. Καθιερώνουμε το περπάτημα μαζί του για τις κοντινές αποστάσεις και μετακινήσεις.

8. Δεν υποβάλλουμε αυθαίρετα και με δική μας πρωτοβουλία το παιδί σε δίαιτες, τις οποίες διαβάσαμε σε κάποιο περιοδικό ή είδαμε στην τηλεόραση. Πρώτη μας κίνηση είναι να ζητήσουμε τη συμβουλή του παιδιάτρου που το παρακολουθεί και εκείνος θα μας κατευθύνει στις επόμενες κινήσεις μας.

9. Δεν αγχώνουμε το παιδί με σχόλια του τύπου «πάχυνες», «αδυνάτισες» κ.λ.π. Προσπαθούμε να χρησιμοποιούμε πιο θετικούς όρους, όπως «πρέπει να είμαστε καλύτεροι, πιο γεροί κ.λ.π.».

10. Εμπιστευόμαστε τον άνθρωπο που αναλαμβάνει τη θεραπεία της παχυσαρκίας του παιδιού μας. Σε κάποια περιστατικά μπορεί να κριθεί ενδεδειγμένη και η συνδρομή ψυχολόγου, όμως αυτή δεν είναι μια απόφαση που θα την πάρουμε μόνοι μας, αλλά σε συνεννόηση με τον ειδικό.

από το περ. Κ. της Καθημερινής, 6.12.09

Το lifestyle είναι μαγικό

Ευ ζην αντί για lifestyle...

Το πρόγραμμα των αγώνων μπάσκετ για το 
Σάββατο 12.12.2009 έχει ως εξής:

17:00 Αγ. Μαρίνα - Μεταμόρφωση Οβρυάς

18:00 A' Γυμνασίου - Αγ. Διονύσιος

Οι υπόλοιποι ρεπό...

 H εικόνα του Αγίου Νικολάου, με λεπτομερείς σκηνές από το βίο του, 

όπως φυλάσσεται στο Ελληνικό Ινστιτούτο της Βενετίας

(κάντε κλικ πάνω στην εικόνα)

 

Ο όσιος Σάββας ο ηγιασμένος

Ο Άγιος Σάββας καταγόταν από το χωριό Μουταλάσκη της Καππαδοκίας και ήταν γιος ευσεβών γονέων, του Ιωάννη και της Σοφίας .

Από πολύ νωρίς γνώρισε τις θείες βουλές και αποφάσισε να αφιερωθεί στο μοναστικό βίο. Είχε τόση πίστη που κάποτε μπήκε σε ένα κλίβανο πυρός από τον οποίο βγήκε αβλαβής με τη βοήθεια του Θεού.

Όταν ήταν δεκαοχτώ ετών έφυγε από το μοναστήρι των Φλαβιανών και πήγε στα Ιεροσόλυμα. Από εκεί κατευθύνθηκε προς την έρημο της Ανατολής για να συναντήσει τον Μέγα Ευθύμιο. Ο Ευθύμιος τον έστειλε σε ένα κοινόβιο, το οποίο διηύθυνε ο όσιος Θεόκτιστος.

Ο Άγιος Σάββας κατά την παραμονή του στο κοινόβιο έλαμψε λόγω του χαρακτήρα του και των αρετών του. Μάλιστα ήταν τόσο σοβαρός και ηθικός - παρά το νεαρόν της ηλικίας - που προσαγορεύτηκε παιδαριογέροντας από τον Μέγα Ευθύμιο.

Ο Άγιος Σάββας όσο μεγάλωνε, τροφοδοτούσε όλο και περισσότερο το πνεύμα του, γι' αυτό και τιμήθηκε με το χάρισμα της θαυματουργίας. Το χάρισμα αυτό το επιστράτευσε στην υπηρεσία των φτωχών και των ασθενών και έτσι επιτέλεσε σημαντικότατα έργα. Σε ηλικία ενενήντα τεσσάρων ετών, το 534 μ.Χ., εγκατέλειψε τον κόσμο εν ειρήνη.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Tῶν ὁσίων ἀκρότης καὶ ἀγγέλοις ἐφάμιλλος ὡς γὰρ ἡγιασμένος ἐδείχθης ἐκ παιδός, Σάββα ὅσιε. Οὐράνιον γὰρ βίον ἀπελθῶν, πρὸς ἔνθεον ζωὴν χειραγωγεῖς διὰ λόγου τε καὶ πράξεως ἀληθοῦς, τοὺς πίστει ἐκβοῶντας σοι. Δόξα τῷ δεδοκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ πᾶσιν ἰάματα.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. δ’.

Ταῖς τῶν δακρύων σου ῥοαῖς, τῆς ἐρήμου τὸ ἄγονον ἐγεώργησας· καὶ τοῖς ἐκ βάθους στεναγμοῖς, εἰς ἑκατὸν τοὺς πόνους ἐκαρποφόρησας· καὶ γέγονας φωστήρ, τῇ οἰκουμένῃ λάμπων τοῖς θαύμασι, Σάββα Πατὴρ ἡμῶν Ὅσιε, Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἠμῶν.

http://www.saint.gr/2009/12/5/4726/saint.aspx

Σκόνταψε κι αγκάλιασε το Σταυρό

Σκόνταψε κι αγκάλιασε το Σταυρό

Ανεβαίνουμε προς τους Αγίους Σαράντα. Δίπλα μας σε αντίθετη πορεία τα κελαριστά νερά από το «Γαλάζιο μάτι». Εκεί μια αξεπέραστη ομορφιά, που σε πλημμυρίζει δοξολογία.
Το βλέπεις μια, δυο, τρεις φορές. Δεν απατάσαι. Ένα νερένιο, ολοκάθαρο μάτι. Η κόρη, ο βολβός, το ακτινωτό περίβλημα. Ονειρεμένες αποχρώσεις.

Το «Γαλάζιο μάτι» της φύσης, καθώς αναβλύζει ασταμάτητα το νερό στην επίπεδη επιφάνεια και δημιουργεί κύκλους που ενώνονται σε ακατάπαυστη ροή προς το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο.
Όμως δεν έχουμε περισσότερη ώρα για θαυμασμό. Μας περιμένουν οι αδελφοί μας, αριστερά ψηλά στην άλλη πλευρά των συνόρων, στο Βαγκαλιάτι. Κακός ο δρόμος. Το τζιπ πηδάει στις λακκούβες. Δεν μετράμε το τράνταγμα. Μετράμε ενδόμυχα το θαύμα. Μας περιμένουν τ' αδέλφια μας στην ξένη χώρα, στη δική μας γη.

 
Φτάνουμε στο μεγάλο πλατάνι. Δίπλα μας η παλαιά εκκλησία. Γύρω μας κόσμος.
Οι επίτροποι του χωριού, γυναίκες, παιδιά, γέροντες με μπαστούνια. Καλωσορίζουν, δακρύζουν. Μπαίνουμε όλοι στο ναό. Ο πατήρ Νικόδημος βάζει «Ευλογητός...». Παραμονή του Προφήτου Ηλιού. Εκεί στην κορφή, σε κατανυκτική ατμόσφαιρα όλοι μαζί ψάλλουμε τον Εσπερινό.
Έπειτα στον αυλόγυρο, λίγα λόγια καρδιάς, λίγα λόγια επικοινωνίας, λίγα λόγια για την Όρθόδοξη πίστη μας, που τους στήριξε στα δύσκολα χρόνια. Παιχνίδια με τα παιδιά. Τραγούδια για την Εκκλησία, την Πατρίδα, την ξενιτιά...

Ο δημογέροντας επαναλάμβανε με λόγια, χέρια, έκφραση, δάκρυα... «Αντέξαμε, δεν προδώσαμε την πατρίδα μας, την πίστη, τη γλώσσα μας». Διέκοπταν οι άλλοι γεροντότεροι δικαιολογώντας τη συγκίνησή τους:
-Το χωριό μας γιορτάζει.
Νέα παιδιά από την Ελλάδα δεν μας ξέχασαν. Έφτασαν εδώ ψηλά σε μας, που είμαστε χρόνια ξεχασμένοι...
Διέκοψε διακριτικά ο π. Νικόδημος. Μορφωμένος αυτός, αρχαιολόγος και συγγραφέας.
Μας είχε πει ο ακάματος Μητροπολίτης Αργυροκάστρου κος Δημήτριος, ότι ο ιερέας θα έχει οργανώσει το πρόγραμμα σας στο χωριό.

- Ακολουθείστε με, σας παρακαλώ, πρότρεψε εκείνος. Εδώ έχουμε κάποια πατροπαράδοτα έθιμα, πού δεν γίνεται να τα παραβλέψουν οι επισκέπτες...
Ανεβήκαμε στ' αυτοκίνητο. Σε λίγα λεπτά μάς καλωσόριζαν στην είσοδο του σπιτιού τους ή Κα και ο Κος Πρόεδρος - Έπαρχος του χωριού.
Πίσω μας οι κορυφογραμμές των συνόρων. Μπροστά μας ο ανοιχτός ορίζοντας με τον κάμπο και τα ελληνικά χωριά, που δεν ανήκουν στην Ελλάδα. «Πλατειά κι απόμακρη τ' ονείρου μας η γη»...
Δεν μπορούν να φύγουν οι ξένοι χωρίς να κεραστούν στην οικογένεια του πρώτου άνδρα του τόπου. Γέμισαν τα τραπέζια με ό,τι καλλιεργούσαν οι ίδιοι. έτσι θα 'πιαναν οι ευχές για να ξανανταμώσουμε, για να ενωθούμε πάλι στους τόπους μας, για να μη ξεχάσουμε τη γλώσσα, τα έθιμα και την πίστη μας. Κι ο παπάς είπε σαν κατακλείδα το λόγο του:

-Όλα αυτά τα κρατήσαμε με θυσίες κι όταν το καθεστώς στη χώρα ήταν σκληρά αθεϊστικό. Πιο πολύ βασανίστηκαν οι ιερείς. Τους αποσχημάτισαν. Έστειλαν πολλούς στα μπουντρούμια και τις φυλακές. Ο πάππος μου, ευλαβέστατος κληρικός, φύλαγε κρυφά σε σεντούκι την ιερατική στολή του και μου το είχε εμπιστευθεί, όταν μεγάλωσα. Μου είχε εκμυστηρευτεί τον πόθο και την ευχή του: Να γίνω στη θέση του παπάς. Όταν πέθανε, τον έντυσα κρυφά τα ράσα του, του έβαλα στα χέρια ένα μικρό Ευαγγέλιο και χωρίς ν' ανοίξουμε το φέρετρο, τον θάψαμε με τα έθιμα του τόπου. Όχι με χριστιανική κηδεία.

... Τώρα πού πήραμε ανάσα κι είδαμε άλλες μέρες, προσπαθώ να εκπληρώσω το χρέος και την ευχή του. Θυμάμαι πάντα κι ό,τι μου είχε πει για τον άλλο φίλο του ιερέα. Εκείνον τον είχαν βάλει σε καταναγκαστικά έργα. Έσκαβαν κι έφτιαχναν το μεγάλο δρόμο. Πολλοί εργάτες τον χλεύαζαν:
-Έλα, παπά, πάνε οι εκκλησίες και τα άγια. Σκάψε τώρα. Έσβησαν τα παραμύθια της θρησκείας.
Για να τον εξευτελίσουν μπροστά στους νεότερους εργαζόμενους χάραξαν στο δρόμο ένα σταυρό και διέταξε ο προϊστάμενος της εργασίας:
-Εμπρός, προχώρησε, παπά, πάτησε τώρα το σταυρό. Πάνε αυτά που ξέρατε...
Συγκλονίστηκε ο ιερέας. Τι να κάνει;
Μια σπρωξιά από πίσω. - Προχώρα!
Ζήτησε δύναμη από τον ουρανό. Ξεκίνησε. Βοή και θρίαμβος από τους παρευρισκόμενους. Εκείνος, σαν έφτασε μπροστά, έδειξε πώς μπλέχτηκαν τα πόδια του κι έπεσε επάνω στο σταυρό.
Τι κι αν χλεύαζαν χειροκροτώντας;

Ο ευλαβής ιερέας ανοίγοντας τα χέρια του αγκάλιασε και φίλησε το σταυρό!

Ενώ αποχωριζόμαστε, είπε ο πατήρ Νικόδημος:

-Έτσι οι πατεράδες μας κράτησαν την 'Ορθόδοξη πίστη. Δεν τους ξεχνούμε... Μη μας ξεχνάτε.

περ. Η Δράσις μας, Τεύχος 474, ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009

Τρισδιάστατες εικόνες τόπων ιερών

Περιηγηθείτε σε παγκόσμια μνημεία τρισδιάστατα. Θαυμάστε σαν να είστε εκεί:

Την Αγια-Σοφιά
http://www.360tr.com/34_istanbul/ayasofya/english/

Στους Αγίους Τόπους

1. τον Πανάγιο Τάφο
http://www.romiosini.org.gr/skn/panorama/panorama_panagios_tafos.html

2. την Ιερά Λαύρα του Αγίου Σάββα 
http://www.romiosini.org.gr/skn/panorama/panorama_agios_savas.html

3. την Παναγία Σεϊδανάγια
http://www.romiosini.org.gr/skn/panorama/panorama_seidanagia.html

4. το Φρικτό Γολγοθά
http://www.romiosini.org.gr/skn/panorama/panorama_golgothas.html

5. το Πανίερο Ναό της Αναστάσεως
http://www.romiosini.org.gr/skn/panorama/panorama_naos_anastaseos.html

6. τον Άγιο Σάββα (Καθολικὸς Ναός)
http://www.romiosini.org.gr/skn/panorama/panorama_agios_savvas_katholiko.html

7. τη Βηθλεέμ
http://www.romiosini.org.gr/skn/panorama/panorama_bethlehem.html

ΠΗΓΗ: http://www.romiosini.org.gr

Τα ιδανικά της σύγχρονης νεολαίας κι εμείς

Την Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2009

και ώρα 6.00 μ.μ.

στη Χριστιανική Εστία Πατρών

θα μιλήσει ο κ. Ανδρ. Μπούτσικας

Συγγραφέας

με θέμα:  

 

"Τα ιδανικά της σύγχρονης νεολαίας κι εμείς".

 

Αποτελέσματα αγώνων μπάσκετ (29.11.09)

Aποτελέσματα αγώνων μπάσκετ  (29.11.09)

Εγλυκάδα - Αγ. Μαρίνα 23-40

Β' Γυμνασίου Εστίας - Αγ. Διονύσιος 86-29

Γ' Γυμνασίου Εστίας - Μεταμόρφωση 56-62

Λύκειο 2 - Ανθούπολη 57-45

 

 

 

Άγκυρα 1991

Τον Αύγουστο του 1991 στην κατασκήνωση του Λυκείου συμμετείχαν και δύο φίλοι μας από τη Βόρειο Ήπειρο που θέλησαν να βαπτισθούν.

Η βάπτιση έγινε στο εκκλησάκι της Μεταμορφώσεως και ήταν η όλη διαδικασία πρωτόγνωρη για όλους μας. Το μυστήριο τέλεσε ο Μητροπ. Πατρών κυρός ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ και ήταν συγκλονιστικές οι στιγμές που ζήσαμε. Οι φωτογραφίες που βρήκαμε από τότε θυμίζουν σίγουρα πολλά σε πολλούς.

 

 

 

Ημερομηνία λήξεως

«EXPIRY  DATE»

Δουλεύεις. Δουλεύεις οργανωμένα,
μεθοδικά, προγραμματισμένα,
θέτεις στόχους, καθορίζεις σκοπούς,
αναζητάς λύσεις.

Και προχωράς σταθερά.
Βήμα - βήμα, σκαλί - σκαλί,
προς τη χρυσή επιτυχία.
Η ζωή σού ανήκει, το μέλλον λαμπρό,
πτυχία, τίτλοι, δόξα...
Ο δρόμος σίγουρος, τον διαβαίνεις 

δρασκελίζοντας,
ολοταχώς,
με το βλέμμα πάντα μπροστά.
 

Πάντα μπροστά, ψηλά το κεφάλι,
η πρόοδος καθρεφτίζεται στο πρόσωπό σου,
η καταξίωση, λάμπει στο μέτωπό σου,
η νίκη σε περιμένει στην επόμενη στροφή.

Και μόνο, κάτω από τα πόδια σου,
το μικρό, ταπεινό, ολόλευκο
σκουλίκι.
Σε κοιτά σαν έδεσμα εκλεκτό κι ανυπόμονα ψάχνει
στην κουστουμαρισμένη σου
γυαλιστερή συσκευασία
να διαβάσει
την «ημερομηνία λήξεως».

 

Εμμ. Παντερής

 

 

Το πρόγραμμα του πρωταθλήματος μπάσκετ 

για το Σάββατο 5/12/2009 έχει ως εξής:

16:20  Β' Γυμνασίου Εστίας - Λάγγουρας

17:20  Μεταμόρφωση Οβρυάς - Εγλυκάδα

18:20  Γ΄ Γυμνασίου Εστίας - Ανάληψη

Οι υποστηρικτές της απομάκρυνσης των Ιερών Συμβόλων, η ανεξιθρησκεία και η Δημοκρατία

Φαίνεται ότι το «Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι» (ΕΠΣΕ) τους τελευταίους καιρούς έχει βαλθεί να τρομοκρατήσει κάθε Έλληνα που έχει επιλέξει να μην  αποκρύβει τη θρησκευτική του ταυτότητα. Η εργολαβική και κατά συρροή απαίτηση από ποικίλες εκφράσεις εξουσίας (Ευρωπαϊκό Δικαστήριo, Ελληνικά Δικαστήρια, Συνήγορο του Πολίτη κ.ο.κ.) να ενεργοποιηθούν προς την κατεύθυνση απομακρύνσεως κάθε θρησκευτικού συμβόλου (Σταυρού, εικόνας, Ευαγγελίου) από τους χώρους εκπαίδευσης και δικαιοσύνης έχει αρχίσει να παίρνει μορφή παράκρουσης και μανίας καταδιώξεως!
Και βέβαια πρέπει να είναι κανείς αφελής για να πιστέψει ότι οι «ακτιβιστές» θα περιορισθούν σε αυτά. Μετά από λίγο θα ακούσουμε και άλλα: Θα τους ενοχλεί λ.χ. ο ήχος της καμπάνας, ο σταυρός στη σημαία ή στο εθνόσημο, η δημόσια εμφάνιση της κληρικής περιβολής και δεν ξέρω τι άλλο!

Εγώ ως «κουτός και αγράμματος και από ορεινό χωριό» βλέπω το Ηνωμένο Βασίλειο λ.χ. να έχει ανώτατο άρχοντα ex officio αρχηγό της Εκκλησίας της Αγγλίας, τη σημαία του να έχει του Σταυρό του Χριστού και το σταυρό του Αγίου Ανδρέα, το δικαιϊκό του σύστημα να είναι αξεχώριστα συνυφασμένο με το εκκλησιαστικό δίκαιο (εξ ου και το περίφημο LLB όλων των δικηγόρων = Μπάτσελορ του κοσμικού και εκκλησιαστικού δικαίου!!) τον Εθνικό Ύμνο να επικαλείται το Θεό να σώζει τη βασίλισσα κ.α.π. Βλέπω φαρδύ πλατύ το Σταυρό στη σημαία της Δανίας, της Σουηδίας, της Φινλανδίας (έρημο Ελσίνκι!), της Νορβηγίας, πολύ «σκοταδιστικών», ως γνωστόν, Ευρωπαϊκών χωρών, για να μην πάω στην ασιατική Γεωργία (που η δική της έχει 5 (πέντε) σταυρούς!).

Βλέπω στην «καθυστερημένη» Αυστραλία (πολύ μακριά πέφτει!) να ορκίζονται οι Κυβερνήτες στη Βίβλο και νομίζω πως το ίδιο συμβαίνει και με τις Η.Π.Α. και τον Πρόεδρό τους, όπου βέβαια όλα αρχίζουν και τελειώνουν με το «σκοταδιστικό» God bless America (ο Θεός να ευλογεί την Αμερική). Βέβαια μπορεί να φταίει το ότι είμαι κουτός και αγράμματος κι’ από ορεινό χωριό, πάντως δεν έχω πληροφορηθεί πως γίνονται για όλα αυτά αντιδράσεις, κάποιοι να νιώθουν προσβεβλημένοι, να θέλουν να ξωπετάξουν κ.τ.τ.

Αυτή η έρημη Ελλάδα δεν προήλθε από παρθενογέννηση. Κάποιοι αγωνίστηκαν να την φτιάξουν, θυσιάσαν περιουσίες, θυσιάσαν ζωές, αίμα, πολύ αίμα!... Κι αυτοί  που αγωνίσθηκαν, που θυσίασαν περιουσίες και ζωές κι ακριβοπλήρωσαν με πολύ αίμα λίγο ελεύθερο ουρανό για ν’ ανασάνουν, τόκαμαν για να μπορούν να κάνουν το σταυρό τους ελεύθερα ή όπως θαλέγε κι ο «μπανάλ» ο Σεφέρης: «για του Χριστού την πίστη, και για την ψυχή του ανθρώπου καθισμένη στα γόνατα της Υπερμάχου Στρατηγού, πουχε στα μάτια της ψηφιδωτό τον καημό της Ρωμιοσύνης». Έτσι στήθηκε κι έτσι έφτασε ως τον 21ον αιώνα η έρημη Ελλάδα.

Πριν λίγους μήνες κάποιοι έκαμαν κάποια παρόμοια με των ΕΠΣΕιτών συζήτηση την Αυστραλία. Κι ο Πρωθυπουργός της «απολίτιστης» αυτής Χώρας είπε ξεκάθαρα: «Αυτοί που έφτιαξαν αυτή την Χώρα, τη χτίσανε πάνω σε χριστιανικά θεμέλια και αρχές. Όσοι έρχονται εδώ οφείλουν να το ξέρουν και να το σέβωνται. Αν δεν τους αρέσει μπορούν να πάρουν το καπελάκι τους και να πάνε κάπου αλλού» (προφανώς στην ΕΠΣΕλλάδα που έχει φρέσκο αέρα στα μυαλά μερικών)!

Κανείς τίμιος άνθρωπος δε θ’ απαιτήσει ποτέ από έναν άθεο να υποκριθεί το θρησκευόμενο, ούτε από τον πιστό κάποιας θρησκείας ή αίρεσης ή παραθρησκείας ν’ακολουθήσει πιστεύματα, έθιμα ή πρακτικές χριστιανικές. Άλλωστε η ανεξιθρησκεία και ως όρος είναι απόλυτα ελληνικός, και μάλιστα παπαδίστικος! Είναι επινόηση και εφεύρημα λεκτικό του Ευγένιου Βούλγαρη (Αρχιερέως, ως γνωστόν, σοφού ακαδημαϊκού  διαφωτιστή όχι όμως αθέου α λά Βολταίρ, κλπ. κλπ.).

Ρωτάω με το κουτό και αγράμματο κι απ’ ορεινό χωριό μυαλό μου: Ρώτησαν οι φίλοι ΕΠΣΕίτες τους Μουσουλμάνους λ.χ. βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου αν θέλουν να πάψουν να ορκίζονται στο Κοράνιο ή τους Ισραηλίτες συμπατριώτες μας όταν προσφεύγουν στα δικαστήρια αν έχουν πρόβλημα με τον όρκο που δίδουν ή τέλος πάντων αν τους ενοχλεί η εικόνα του Χριστού (Εβραίου, ως γνωστόν, στο γένος κατά το ανθρώπινο, και Προφήτου του Ισλάμ κατά το Κοράνι, αντίστοιχα); Ρωτάω (με το κουτό κλπ.) από πότε οι μειοψηφίες (ΕΠΣΕίτες) θα επιβάλλουν τη θέληση τους στις πλειοψηφίες; Οι πλειοψηφίες παντού διαμορφώνουν τις συνθήκες (με σεβασμό στις μειοψηφίες) και οι μειοψηφίες συνυπάρχουν. Αυτό ξέρω (με το κουτό κλπ.) πως είναι η Δημοκρατία. Το αντίθετο είναι καραμπινάτος φασισμός!...Ναι, μα ό,τι ιερό και όσιο έχω!... 

του Μητροπολίτου Προικονήσου Ιωσήφ

ΠΗΓΗ: http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=1020

Αγ. Νικόδημος ο Αγιορείτης - 200 χρόνια από την κοίμησή του (ΙΙ)

1. Η πλούσια συγγραφική συγγραφική του προσφορά.

Έγραψε περισσότερα από 100 έργα. Ερμήνευσε την Αγία Γραφή και τους ιερούς Κανόνες, κατέγραψε βίους αγίων και εγκωμιαστικούς λόγους στην Υπεραγία Θεοτόκο, στην οποία έτρεφε ιδιαίτερη ευλάβεια, συνέθεσε ύμνους και ακολουθίες, επιμελήθηκε τη Φιλοκαλία, μία σπουδαία συλλογή Πατερικών λόγων, καθώς και άλλα παιδαγωγικά, ασκητικά και απολογητικά έργα. Ο «Αόρατος Πόλεμος», το «Συμβουλευτικόν εγχειρίδιον» και τα «Πνευματικά Γυμνάσματα» είναι μερικά από τα πιο γνωστά βιβλία του, απαραίτητα για τον πνευματικό καταρτισμό κάθε πιστού.

2. Οι αγώνες του για ορθή πίστη και ζωή.

Ο Άγιος Νικόδημος δεν ανεχόταν την παραμικρή παρέκκλιση από το ορθό δόγμα. Ήταν πολύ καλά καταρτισμένος και αντιμετώπιζε με Ακαταμάχητα επιχειρήματα κάθε αίρεση ή πλάνη. Ο βιογράφος του σημειώνει χαρακτηριστικά ότι αναδείχθηκε «μέγας αντίπαλος των κακοδόξων». Οι θέσεις του ήταν ξεκάθαρες. Για τους Παπικούς έλεγε ότι «όχι μόνο είναι σχισματικοί αλλά και αιρετικοί (...) εμείς δεν χωριστήκαμε από αυτούς για κανένα άλλο λόγο, παρά για το ότι είναι αιρετικοί» (Πηδάλιον, ήτοι άπαντες οι ιεροί και θείοι κανόνες, εκδ. «Αστήρ», Αθήναι 1970, σελ. 55). Συνιστούσε δε να βαπτίζονται όσοι Παπικοί ασπάζονται την ορθόδοξη πίστη, διότι το ράντισμα που τελούν αντί για την τριπλή κατάδυση δεν μπορεί να θεωρηθεί έγκυρο βάπτισμα από πλευράς Ορθοδόξου.
 
Στα θέματα πνευματικής ζωής διακρίθηκε με τους αγώνες του για τη συχνή θεία Μετάληψη. Εκείνη την εποχή επικρατούσε άγνοια και πολλοί χριστιανοί (ακόμη και μοναχοί) θεωρούσαν «βεβήλωση του μυστηρίου» (!) να κοινωνούν περισσότερες από 3-4 φορές το χρόνο. Ο Άγιος Νικόδημος, γνήσιος φορέας της Παραδόσεως, ανέλαβε να διαφωτίσει τον λαό του Θεού πάνω στο καίριο αυτό θέμα της πνευματικής ζωής γράφοντας ένα εμπεριστατωμένο βιβλίο με τίτλο «Περί της συνεχούς Μεταλήψεως των αχράντων του Χριστού Μυστηρίων». Σ’ αυτό τονίζει ότι η θεία Λειτουργία έχει ως ένα και μόνο σκοπό τη συμμετοχή όλων στο Ποτήριο της ζωής και γι’ αυτό κάθε πιστός οφείλει να κοινωνεί όσο το δυνατόν πιο τακτικά, πάντοτε όμως με την ανάλογη ετοιμασία, δηλαδή με νηστεία και ιερά εξομολόγηση.
 

περ. Ο ΣΩΤΗΡ, τ. 1990, 1.12.09

Αγ. Νικόδημος ο Αγιορείτης - 200 χρόνια από την κοίμησή του (Ι)

200 χρόνια συμπληρώθηκαν εφέτος από την οσιακή κοίμηση του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου. Αξίζει λοιπόν να αναφερθούμε, έστω και συνοπτικά, στον μεγάλο αυτό Διδάσκαλο της Εκκλησίας και του Γένους, ο οποίος σφράγισε με τη ζωή και το έργο του τη νεότερη εκκλησιαστική ιστορία.


Ο Άγιος Νικόδημος (1749-1809), κατά κόσμον Νικόλαος Καλλιβούρτζης, γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νάξο από πιστούς και ευσεβείς γονείς. Από μικρός έδειχνε ιδιαίτερη έφεση στα γράμματα και παρουσίαζε έκτακτα χαρίσματα και ικανότητες. Διέθετε μοναδική οξύνοια και σπάνια μνήμη. Αρκούσε μία μόνο φορά να διαβάσει οποιοδήποτε βιβλίο για να το θυμάται σε ολόκληρη τη ζωή του. Γνώριζε άριστα γαλλικά, ιταλικά και λατινικά. Γενικά, απέκτησε μία πολύπλευρη μόρφωση που του άνοιγε δρόμους για μια λαμπρή κατά κόσμον σταδιοδρομία. Ωστόσο ο ίδιος προτίμησε να εγκαταλείψει αυτήν την προοπτική και να υποτάξει τα χαρίσματα και όλο τον εαυτό του «εις την υπακοήν του Χριστού» (Β΄Κορ.ι΄5).


Ανεχώρησε για το Άγιον Όρος και εκάρη μοναχός με το όνομα Νικόδημος. Το υπόλοιπο της ζωής του το έζησε στη μοναχική πολιτεία με έντονους ασκητικούς αγώνες: εξαντλητική νηστεία, καθημερινή μελέτη και αδιάλειπτη προσευχή. Παράλληλα επιδόθηκε στη συγγραφή βιβλίων με σκοπό την οικοδομή των πιστών χριστιανών. Ωστόσο η σκληρή άσκηση και οι εντατικοί συγγραφικοί του μόχθοι κατέβαλαν τις σωματικές του δυνάμεις. Ασθένησε βαριά και σε ηλικία 60 ετών εκοιμήθη.


Ύστερα από την επίσημη αναγνώρισή του ως Αγίου, η μνήμη του τιμάται την ημέρα της κοιμήσεώς του (14 Ιουλίου). 

Περ. Ο ΣΩΤΗΡ, τ. 1990, 1.12.09