Ψυχικὲς διαταραχὲς

 

Μιὰ πικρὴ καὶ ταυτόχρονα πολὺ ἀνησυχητικὴ διαπίστωση κάνουν οἱ ἐπιστήμονες ἀλλὰ καὶ ἐκπαιδευτικοὶ καὶ δημοσιογράφοι γιὰ τὰ λεγόμενα ψυχικὰ νοσήματα, κάτι ἄλλωστε ποὺ τὸ διαπιστώνουμε ὅλοι σχε­δὸν κάθε ἡμέρα: τὰ νοσήματα αὐτὰ διαρ­κῶς αὐξάνουν.

Ἡ πικρὴ διαπίστωση εἶναι ὅτι «οἱ ψυχικὲς διαταραχὲς παγκοσμίως ἔχουν σχεδὸν διπλασιαστεῖ ἀπὸ τὸ 1990 καὶ μετά, ἐπηρεάζοντας πλέον 1,2 δισεκατομμύρια ἀνθρώπους»!

Σ᾿ αὐτὴ ἀκριβῶς τὴν ἀνησυχητικὴ διαπίστωση καταλήγει τεκμηριωμένη ἔρευνα τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Οὐάσινγκτον, σὲ συν­εργασία μὲ τὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Κουίνσλαντ, ποὺ δημοσιεύθηκε στὸ περιοδικὸ «The Lancet»:

«Ἡ ἀνάλυση ἐξέτασε τὴ συχνότητα ἐμφάνισης τῆς νόσου καὶ τὴν ἐπιβάρυνση ἀνὰ φύλο, σὲ 25 ἡλικιακὲς ὁμάδες, 21 γεωγραφικὲς περιοχὲς καὶ 204 χῶρες καὶ ἐδάφη γιὰ τὴν περίοδο 1990-2023, ἀποτελώντας τὴ μέχρι σήμερα πιὸ ὁλοκληρωμένη παγκόσμια μελέτη γιὰ τὶς ψυχικὲς διαταραχές.

Τὴ μεγαλύτερη συνολικὴ ἐπιβάρυνση ψυχικῶν διαταραχῶν καταγράφουν οἱ ἔφηβοι ἡλικίας 15-19 ἐτῶν καὶ οἱ γυναῖκες ὅλων τῶν ἡλικιῶν. Ἐπίσης, ἡ ἐπιβάρυνση διαφέρει σημαντικὰ μεταξὺ χωρῶν, μὲ ὁρισμένα ἀπὸ τὰ ὑψηλότερα ποσοστὰ νὰ ἐντοπίζον­ται σὲ περιοχὲς ὑψηλοῦ εἰσοδήματος, ὅπως ἡ Αὐστραλασία καὶ ἡ δυτικὴ Εὐρώπη, ἰδιαίτερα χῶρες ὅπως ἡ Ὁλλανδία, ἡ Πορτογαλία καὶ ἡ Αὐστραλία. Σημαντικὲς αὐξήσεις καταγράφηκαν ἐπίσης στὴ δυτικὴ Ὑποσαχάρια Ἀφρικὴ καὶ σὲ περιοχὲς τῆς νότιας Ἀσίας».

Ἀπὸ αὐτὴ τὴν κατάσταση δὲν ἐξαιρεῖται οὔτε ἡ Ἑλλάδα: «Οἱ ψυχικὲς διαταραχὲς ἀποτέλεσαν τὸ 2023 μία ἀπὸ τὶς κυριότερες αἰτίες ἐπιβάρυνσης τῆς ὑγείας στὴν Ἑλλάδα», ἐπισημαίνει στὸ ΑΠΕ-ΜΠΕ ἡ Ἀλίζε Φεράρι (Alize Ferrari), ἐπίτιμη ἀναπληρώτρια καθηγήτρια στὸ Κέντρο Ἔρευνας Ψυχικῆς Ὑγείας τοῦ Κουίνσλαντ («iefimerida» 22-5-2026).

Ἡ διαπίστωση αὐτὴ τῆς ἐπιστημονικῆς ἔρευνας εἶναι, ὅπως σημειώσαμε στὴν ἀρχή, πικρή∙ ἀλλὰ ἡ διαπίστωση δὲν ἀρκεῖ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπισημάνουμε καὶ τὴν αἰτία τοῦ προβλήματος.

Ἀσφαλῶς στὴν αὔξηση αὐτῶν τῶν διαταραχῶν συντελοῦν πολλοὶ παράγοντες: ὁ σύγχρονος ἀφύσικος τρόπος ζωῆς, ἡ διάλυση τῆς οἰκογένειας, κληρονομικὲς καταβολὲς καὶ ἄλλα.

Ὅμως ἡ βασικότερη αἰτία πρέπει νὰ ἀναζητηθεῖ στὴ μανιώδη ὑλοφροσύνη, ποὺ καταφλέγει ὅλο τὸν κόσμο, καὶ στὴν ἀχαλίνωτη ἐκτροπὴ τῶν ἀνθρώπων σὲ κάθε εἴδους ἁμαρτία καὶ διαστροφή, ἀποτέλεσμα τῆς αὐξανόμενης ἀποστασίας γενικότερα ἀπὸ τὴν πίστη στὸν Θεό, εἰδικότερα δὲ γιὰ ἐμᾶς ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα, ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Χριστιανικὴ πίστη μας.

Τὸ πρόβλημα φαίνεται ὅτι θὰ ἐπιδεινώνεται ὅλο καὶ περισσότερο. Ἐκτὸς ἂν ἀλλάξουμε δρόμο…

Ο αγιασμός, το καλύτερο φάρμακο

 

ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ Ο ΙΑΤΡΟΣ: ΝΗΣΤΕΙΑ Η ΑΣΚΗΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

 

Στο κήρυγμα του ο Άγιος Λουκάς έλεγε: «ο Κύριος μας επανειλημμένα μίλησε και έζησε με νηστεία κατά την περίοδο της επίγειας του ζωής. Ο Κύριος Ιησούς Χριστός μας διδάσκει να μην αλλάζουμε τη συμπεριφορά μας κατά την περίοδο της νηστείας. Να νηστεύουμε με εύθυμα πρόσωπα, ώστε κρύβοντας τη νηστεία μας ενώπιον των ανθρώπων, να νηστεύουμε ενώπιον του Ιδίου του Θεού.  Εκείνοι που νηστεύουν με επίδειξη λαμβάνουν την ανταμοιβή της ήδη σ ‘ αυτή τη ζωή με τον θαυμασμό των ανθρώπων, όχι όμως του Θεού. Ο ίδιος ο Χριστός μας δίδαξε τη νηστεία, γι’ αυτό πρέπει να δείχνουμε μεγάλη ευλάβεια, προσοχή και σεβασμό καθώς είναι σημαντικό και ιερό έργο.

Είναι λυπηρό να βλέπουμε ότι στο λαό περιφρονείται η νηστεία. Άνθρωποι κοροϊδεύουν αυτούς που νηστεύουν. Παλαιότερα νήστευε όλος ο λαός. Τα παιδιά ανατρέφονταν με φόβο Θεού, με βαθύ σεβασμό προς τους κανόνες της Εκκλησίας και ιδίως αυτούς της νηστείας. 

Οι ελαφρόμυαλοι λένε «Μήπως όσα τρώμε δεν είναι το ίδιο;» περιφρονώντας τη νηστεία. Όμως εφόσον ο Θεός καθιέρωσε αυτό το έργο είναι άκρως απαραίτητο και εκείνος που αρνείται τη νηστεία, αρνείται το λόγο του Κυρίου. 

Σκοπός της νηστείας είναι η εγκράτεια! Δηλαδή να εγκρατευόμαστε από τις ιδιοτροπίες της κοιλιάς και να καταπατούμε τις κακές επιθυμίες της σάρκας, που επιδιώκει να κυριαρχήσει στο πνεύμα, υποτάσσοντας το θέλημα της σωφροσύνης.

Έτσι με τη νηστεία διαπλάθουνε τη θέληση μας να κατευθύνεται στη μάχη με τα πάθη μας και η καρδία μας να ζητά τις ουράνιες χαρές και όχι τις επίγειες. 

Μάλιστα πρώτη προϋπόθεση της νηστείας ο Κύριος μας θέτει την συγχώρεση με τους αδελφούς μας για να μας συγχωρέσει και ο Ίδιος εμάς».

Ἐπιστροφὴ στὸ μολύβι καὶ στὸ χαρτὶ

 

Εἶναι γνωστὴ ἡ πρωτεύουσα θέση ποὺ κατέχει ἡ Σουηδία στὴ χρήση ψηφιακῶν ἐργαλείων ἀπὸ τοὺς πολίτες της καὶ μάλιστα στὴν ἐκπαίδευση ἀπὸ τὴ μαθητιώσα νεολαία. Ὡστόσο ἡ κυβέρνησή της ἀποφάσισε τελευταῖα τὴ δραστικὴ μείωση τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας στὴν ἐκπαιδευτικὴ πρακτικὴ καὶ τὴν ἐπιστροφὴ τῶν μαθητῶν στὸ σχολικὸ βιβλίο, τὸ μολύβι καὶ τὸ χαρτί.

«“Προσπαθοῦμε, στὴν πραγματικότητα, νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ τὶς ὀθόνες ὅσο τὸ δυνατὸν περισσότερο”, λέει ὁ Joan Forsell, ἐκπρόσωπος ἐκπαίδευσης τοῦ Φιλελεύθερου Κόμματος, τοῦ ὁποίου ὁ ἡγέτης εἶναι ὁ ὑπουργὸς Παιδείας τῆς Σουηδίας. (…) Ἡ κυβέρνηση ἔχει χρησιμοποιήσει τὸ σύνθημα (…) “ἀπὸ τὴν ὀθόνη στὸ ντοσιέ”. Ὑποστηρίζει ὅτι τὰ μαθήματα χωρὶς ὀθόνη δημιουργοῦν καλύτερες συνθῆκες γιὰ νὰ συγ­κεντρωθοῦν τὰ παιδιὰ καὶ νὰ ἀναπτύξουν τὶς δεξιότητές τους στὴ γραφὴ καὶ τὴν ἀνάγνωση». Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ἤδη διατίθενται τεράστια κεφάλαια ἀπὸ τὸν κρατικὸ προϋπολογισμὸ γιὰ σχολικὰ βιβλία καὶ νέα προγράμματα σπουδῶν, βασισμένα στὶς παραδοσιακὲς μεθόδους διδασκαλίας. «“Τὸ νὰ διαβάζουν (σ.σ. οἱ μαθητές) πραγματικὰ βιβλία καὶ νὰ γράφουν σὲ πραγματικὸ χαρτί, καὶ νὰ κάνουν πράξεις μὲ πραγματικοὺς ἀριθμοὺς στὸ χαρτί, εἶναι πολὺ καλύτε­ρο, ἂν θέλεις τὰ παιδιὰ νὰ ἀποκτήσουν τὴ γνώση ποὺ χρειάζονται”, ὑποστηρίζει ὁ For­sell».

Ἐξάλλου εἰδικὴ νευροεπιστήμονας, ποὺ συνδέεται μὲ τὸ Ἰνστιτοῦτο «Karolinska» στὴ Στοκχόλμη, ἐκφράζει ἀνησυχίες σχετικὰ μὲ τὴ χρήση ψηφιακῶν μέσων στὴ διαδικασία τῆς μαθήσεως καὶ ἐπιδεικνύει «ἕνα αὐξανόμενο σύνολο διεθνῶν ἐρευνῶν, ποὺ ὑποδηλώνουν ὅτι ἡ ἀνάγνωση κειμένων σὲ ψηφιακὲς συσκευὲς μπορεῖ νὰ δυσ­κολέψει τὰ παιδιὰ νὰ ἐπεξεργάζονται πληροφορίες καὶ ὅτι ἡ ἔντονη χρήση ὀθονῶν μπορεῖ ἀκόμη καὶ νὰ ἐπηρεάσει τὴν ἀνάπτυξη τοῦ ἐγκεφάλου τῶν νεότερων μαθητῶν». Ἐπιπλέον σχετικὲς ἔρευνες, ἀπὸ διεθνεῖς φορεῖς ἐκπαιδευτικῆς ἀξιολογήσεως μαθητῶν, δείχνουν τὰ τελευταῖα τέσσερα χρόνια σημαντικὴ μείωση τοῦ ἐπιπέδου κατανοήσεως κειμένου στοὺς μαθητὲς τῆς Σουηδίας, πράγμα ποὺ πάλι σχετίσθηκε μὲ τὴν ὑπερβολικὴ χρήση ὀθονῶν καὶ ψηφιακῶν ἐργαλείων στὴ μέχρι τώρα ἐκπαιδευτικὴ πολιτική («eeod.gr» 14-5-2026).

Πρόκειται γιὰ ἀποτελέσματα εἰδικῶν ἐκπαιδευτικῶν ἐρευνῶν καὶ διαγνώσεις εἰδικῶν νευροεπιστημόνων. Ὡς ἐκ τούτου πρέπει νὰ τύχουν μεγάλης προσοχῆς ἀπὸ τοὺς ἀντίστοιχους ἐκπαιδευτικοὺς φορεῖς καὶ τὸ ἁρμόδιο Ὑπουργεῖο καὶ στὴ χώρα μας, προκειμένου νὰ ἀποφευχθοῦν οἱ συγ­κεκριμένες ἀρνητικὲς συνέπειες καὶ στὶς ἐδῶ σχολικὲς τάξεις. Ὅλα δείχνουν ὅτι τὸ βιβλίο εἶναι ἀναντικατάστατο καὶ συμβατὸ μὲ τὶς ἐγκεφαλικὲς λειτουργίες τοῦ ἀνθρώπου. Τὸ ἴδιο καὶ τὸ χαρτὶ καὶ τὸ μολύβι. Σὲ καμία περίπτωση δὲν θὰ ἀπαξιώσουμε τὶς ψηφιακὲς ἐφαρμογές. Καλούμαστε ὅμως, γονεῖς καὶ ἐκπαιδευτικοὶ καὶ ἐπίσημοι φορεῖς, νὰ ὁριοθετήσουμε μέσα σὲ σαφὴ πλαίσια τὴ χρήση τῶν ψηφιακῶν μέσων ἀπὸ τὰ παιδιά μας, ὥστε νὰ παραμένουν ἐπικουρικὰ καὶ ποτὲ βλαπτικὰ τῆς σύνολης ψυχοσωματικῆς ἀναπτύξεως καὶ ὁλοκληρώσεώς τους.

Πώς θα βρω την ειρήνη μέσα μου;

 

Ρώτησα έναν  Γέροντα: «Πώς θα βρω την ειρήνη μέσα μου;»

Χαμογέλασε γαλήνια και μου είπε:

«Με τους ανέμους που σε ταράζουν».

Δεν κατάλαβα αμέσως… «Τι εννοείτε, Γέροντα;»

Και μου εξήγησε:

«Οι άνεμοι που φυσούν στην ζωή σου  οι δυσκολίες, οι άνθρωποι που σε πικραίνουν, οι στιγμές που δεν κατανοείς αυτοί είναι οι δάσκαλοί σου.

Μην ζητάς να πάψουν, μάθε να στέκεσαι μέσα τους χωρίς να λυγίζεις.

Ο Θεός δεν ησυχάζει την θάλασσα για να μην ταραχτείς, σε διδάσκει να κολυμπάς».

«Η ειρήνη δεν είναι η απουσία θορύβου», συνέχισε,

«είναι η παρουσία της αγάπης μέσα στον θόρυβο».

Και τότε κατάλαβα… Ότι ο κάθε άνεμος, κάθε άνθρωπος, κάθε δοκιμασία δεν έρχεται να με καταστρέψει, αλλά να με στερεώσει πιο βαθιά, να με μάθει να αγαπώ πιο αληθινά, να με κάνει γη εύφορη για τον σπόρο της χάριτος.

(FB)

Επετειακή εκδήλωση του ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΥ για τα 50 έτη λειτουργίας του

 

Η Λαμία τίμησε τον Άγιο Χρυσόστομο τον εν Αφρική

 

Η πνευματική μορφή ενός συγχρόνου Αγίου της Εκκλησίας μας, του Αγίου Χρυσοστόμου Παπασαραντόπουλου έλαμψε απόψε στην Λαμία σε μία εκδήλωση αφιέρωμα με τίτλο: «Άγιος Χρυσόστομος, ο φλογερός Ιεραπόστολος της Αφρικής», την οποία διοργάνωσε η Χριστιανική Εστία Λαμίας και οι εκδόσεις «ΕΑΡ».

Την εκδήλωση ευλόγησαν με την παρουσία τους, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κινσάσας και Κεντρώας Αφρικής κ. Θεοδόσιος, ο οικείος Ποιμενάρχης, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών και ο Ιερομόναχος π. Θεολόγος από την Κερασιά του Αγίου Όρους. 

Στο κατάμεστο από πιστούς προαύλιο της Χριστιανικής Εστίας Λαμίας, η εκδήλωση ξεκίνησε με ύμνους και χριστιανικά άσματα από την Βυζαντινή χορωδία και την χορωδία μαθητριών της Χριστιανικής Εστίας Λαμίας, ενώ την επιμέλεια της παρουσίασης είχε ο εκπαιδευτικός και συνεργάτης της Ιεράς Μητροπόλεως κ. Κωνσταντίνος Τσαπάρας. 

Ο Ιερομόναχος π. Θεολόγος από την ορεινή Κερασιά του Αγίου Όρους ωμίλησε για το νέο Άγιο της Εκκλησίας μας, Χρυσόστομο Παπασαραντόπουλο αναφερόμενος σε περιστατικά της ζωής του, από την γέννησή του μέχρι και την ημέρα αναχωρήσεως του για το μεγάλο ταξίδι της Ιεραποστολής στην Μαύρη Ήπειρο. Ο π. Θεολόγος, ωμίλησε μέσα από διηγήσεις και βιώματα του μακαριστού Αρχιμ. π. Χαρίτωνος Πνευματικάκη, πνευματικού πατρός και γέροντος του π. Θεολόγου, ο οποίος και διαδέχθηκε το σπουδαίο έργο του Αγίου Χρυσοστόμου.

Ακολούθως, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κινσάσας κ. Θεοδόσιος στην ομιλία του αναφέρθηκε στη πορεία του Αγίου, από την πρώτη ημέρα που έφθασε στην Αφρική μέχρι και την οσιακή κοίμησή του. 

Ο Σεβασμιώτατος κ. Θεοδόσιος αναφέρθηκε στο ανεξίτηλο αποτύπωμα που άφησε ο Άγιος Χρυσόστομος σε κάθε πέρασμά του στην Μαύρη Ήπειρο, την θυσιαστική διακονία του στους αδελφούς της Αφρικής, καθώς και στον μεγάλο αγώνα του για την διάδοση της Ορθοδοξίας στον λαό της Αφρικής και το Φως του Χριστού, το οποίο και μετέδιδε όντας ο ίδιος μέσα στο Αληθινό Φως.

Την εκδήλωση επισφράγισε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών, ο οποίος στον λόγο του αναφέρθηκε στον πρώτο εορτασμό της μνήμης του Αγίου Χρυσοστόμου του εν Αφρική, στον οποίο είχε  την μεγάλη ευλογία να ζήσει στην Βόρεια Ουγκάντα, την χώρα από την οποία ξεκίνησε την ιεραποστολική του πορεία ο Άγιος, κατά τον εγκαινιασμό του Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου στην πόλη Γκούλου την τελευταία Κυριακή του Δεκεμβρίου του 2025.

Επίσης, ο κ. Συμεών τόνισε ότι δεν θα μπορούσε να υπάρχει καλύτερος εορτασμός των Αγίων Πάντων από το αφιέρωμα αυτό στον σύγχρονο Άγιο της Εκκλησίας μας.

ΓΙΑ ΤΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

ΠΗΓΗ: Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ

Ευλογημένη απόδραση

Τα μέλη της πνευματικής σύναξης της Τετάρτης στη Χριστιανική Εστία Πατρών αποφασίσαμε να επισφραγίσουμε τις φετινές πνευματικές συναντήσεις μας με προσκύνημα στην Παναγία την Προυσιώτισσα. 

Η Ιερά παράκληση, τα  πνευματικά λόγια του ηγουμένου π. Ιωαννικίου, η όμορφη συναναστροφή άφησε ανεξίτηλα τη σφραγίδα του αγίου Πνεύματος στις καρδιές μας. 

Δοξάζουμε τον Θεό που μας αξίωσε και φέτος κάθε Τετάρτη βράδυ να συγκεντρωνόμαστε "ἐπὶ τῷ αὐτῷ" και ν΄ απολαμβάνουμε τον αιώνιο λόγο του Θεού. 

Και του χρόνου!

Κυριακή των Αγίων Πάντων – Το Αποστολικό & Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής

 

Απόστολος.

Πρός Ἑβραίους. (ΙΑ΄. 33—ΙΒ΄. 2).

Ἀδελφοί, ὅλοι οἱ Ἅγιοι μέ τήν πίστη κατέκτησαν βασίλεια, κυβέρνησαν μέ δικαιοσύνη, ἐπέτυχαν τήν πραγματοποίηση τῶν ὑποσχέσων τοῦ Θεοῦ, ἔφραξαν στόματα λιονταριῶν, ἔσβησαν τή δύναμη τῆς φωτιᾶς, ἀπέφυγαν νά θανατωθοῦν ἀπό μαχαίρια, ἐνισχύθηκαν καί γλύτωσαν ἀπό ἀσθένειες, ἀποδείχθηκαν δυνατοί στόν πόλεμο, ἔτρεψαν σέ φυγή ὁλόκληρες στρατιές ξένων, γυναῖκες πῆραν πίσω ἀπό τόν θάνατο τούς νεκρούς τους μέ ἀνάσταση· Ἄλλοι τεντώθηκαν ἐπάνω στό βασανιστικό τύμπανο καί ξυλοκοπήθηκαν, χωρίς νά ἀρνηθοῦν τήν πίστη τους, γιά νά λυτρωθοῦν, ὥστε νά ἐπιτύχουν ἀνώτερη, ἀναστημένη, αἰώνια ζωή· Ἄλλοι δοκίμασαν ἐμπαιγμούς καί μαστίγια, καί ἐπί πλέον δεσμά καί φυλακή· λιθοβολήθηκαν, πριονίσθηκαν δοκίμασαν πειρασμούς, θανατώθηκαν ἀπό μαχαίρι, περιφέρονταν μέ δέρματα προβάτων καί δέρματα γιδιῶν στερούμενοι, θλιβόμενοι, ταλαιπωρούμενοι· Γιά τούς ὁποίους δέν ἦταν ἄξιος ὅλος ὁ Κόσμος· Ἦταν περιπλανώμενοι σέ ἐρημιές καί ὄρη καί σπήλαια καί στίς τρύπες τῆς γῆς. Καί ὅλοι αὐτοί μολονότι ἔλαβαν ἐγκωμιαστική μαρτυρία μέ τήν πίστη τους, δέν ἔλαβαν τέλεια τήν ἐκπλήρωση τῆς ὑποσχέσεως τοῦ Θεοῦ (γιά τήν αἰώνια ζωή), ἐπειδή ὁ Θεός προέβλεψε κάτι καλλίτερο γιά μᾶς, νά μή λάβουν τέλεια τήν ἀμοιβή χωρίς ἐμᾶς. Λοιπόν κι ἐμεῖς ἔχοντας τόσο μεγάλο καί πυκνό νέφος Μαρτύρων πού μᾶς περιβάλλει, ἀφοῦ ρίξουμε ἀπό ἐπάνω μας κάθε βάρος φροντίδων τῆς ζωῆς καί τήν ἁμαρτία, στήν ὁποία εὔκολα πέφτει κανείς, μέ ὑπομονή ἄς τρέχουμε τόνἀγώνα πού εἶναι μπροστά μας, ἔχοντας τά βλέμματά μας στραμμένα στόν Ἰησοῦ ὁ ὁποῖος εἶναι ἀρχηγός τῆς πίστεως καί ὁ ὁποῖος τήν τελειοποιεῖ.

Εὐαγγέλιο.

Κατά Ματθαῖον. (Ι΄.32-33, 37-38, ΙΘ΄. 27-30).

Εἶπε ὁ Κύριος στούς Μαθητές του· Κάθε ἕνας πού θά μέ ὁμολογήσει Θεό μπροστά στούς ἀνθρώπους, θά τόν ὁμολογήσω καί ἐγώ δικό μου μπροστά στόν Πατέρα μου τόν ἐπουράνιο. Ὅποιος ὅμως θά μέ ἀρνηθεῖ μπροστά τούς ἀνθρώπους, θά τόν ἀρνηθῶ καί ἐγώ μπροστά στόν Πατέρα μου τόν ἐπουράνιο. Ὅποιος ἀγαπᾷ πατέρα ἤ μητέρα περισσότερο ἀπό μένα, δέν μοῦ ἀξίζει · Καί ὅποιος ἀγαπᾷ υἱό ἤ θυγατέρα περισσότερο ἀπό μένα, δέν εἶναι ἄξιος γιά μένα· Καί ὅποιος δέ σηκώνει τόν καθημερινό σταυρό του καί δέν ἀκολουθεῖ πίσω μου, δέν μοῦ ἀξίζει. Ἀποκρίθηκε ὁ Πέτρος καί τοῦ εἶπε· Νά, ἐμεῖς τά ἀφήσαμε ὅλα καί σέ ἀκολουθήσαμε· Τί θά δοθεῖ ἆραγε σ’ ἐμᾶς; Καί ὁ Ἰησοῦς εἶπε σ’ αὐτούς· Ἀληθινά σᾶς λέγω, ὅτι ἐσεῖς πού μέ ἀκολουθήσατε, κατά τήν ἀναδημιουργία τοῦ κόσμου (κατά τή Δευτέρα παρουσία), ὅταν ὁ Υἰος τοῦ Θεοῦ, πού ἔγινε ἄνθρωπος,  καθίσει ἐπάνω στό θρόνο τῆς δόξας του, θά καθίσετε καί ἐσεῖς σέ δώδεκα θρόνους κρίνοντας τίς δώδεκα φυλές τοῦ Ἰσραήλ. Καί κάθε ἕνας πού ἄφησε σπίτια ἤ ἀδελφούς, ἤ ἀδελφές, ἤ πατέρα, ἤ μητέρα, ἤ γυναίκα, ἤ παιδιά, ἤ χωράφια γιά χάρη τοῦ ὀνόματός μου, θά λάβει ἑκατονταπλάσια ἀπ’ αὐτά, καί θά κληρονομήσει ζωή αἰώνια. Καί πολλοί πού ἦταν πρῶτοι, θά γίνουν τελευταῖοι, καί ἄλλοι πού ἦταν τελευταῖοι, θά γίνουν πρῶτοι.

ΠΗΓΗ: www.ymnologia.gr

ΘΕΕ ΜΟΥ, ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ! (Ραδιοφωνικό Συναπάντημα 4/6/2026)

 

Για την ευχαριστία προς τον Θεό ήταν αφιερωμένη η εκπομπή με φιλοξενούμενο τον κ. Ηλία Σκόνδρα, ως συνέχεια του αφιερώματος με γενικό τίτλο "ΦΤΑΙΕΙ Ο ΘΕΟΣ Ή ΘΕΕ ΜΟΥ, ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ". 

Τριάκοντα έτη ευλογημένης παρουσίας και διακονίας - Αλέξανδρος Κ. Κολλιόπουλος

 

Τὴν 10ην Ἰουνίου τ.ἔ. συμπληροῦνται τριάκοντα ἔτη ἀπὸ τὰ ἐγκαίνια τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῆς Παναγίας Βοηθείας τοῦ ὁμωνύμου Πανεπιστημιακοῦ Νοσοκομείου Πατρῶν, ἑνὸς ἱεροῦ προσκυνήματος πίστεως, παρακλήσεως καὶ πνευματικῆς στηρίξεως διὰ τοὺς ἀσθενοῦντας, τοὺς συγγενεῖς αὐτῶν, καθὼς καὶ διὰ τὸ ἰατρικὸ καὶ νοσηλευτικὸ προσωπικό.

Τὸν περικαλλῆ Ναὸ ἐγκαινίασε τὴν 10ην Ἰουνίου 1996 ὁ μακαριστὸς πρώην Μητροπολίτης Πατρῶν κυρὸς Νικόδημος, ὁ ὁποῖος διεκρίθη διὰ τὸ ἐκκλησιαστικὸ του φρόνημα καὶ τὴν μέριμνά του διὰ τὴν πνευματικὴ καλλιέργεια τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ.

Ἰδιαιτέρα μνεία ἀξίζει νὰ γίνῃ εἰς τὴν μεγάλην εὐεργέτιδα τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ καί ὄχι μόνον, τὴν ἀείμνηστον Σταυρούλαν Τούλαν, ἡ ὁποία μὲ τὴν γενναιοδωρίαν, τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγάπην της πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν συνέβαλε καθοριστικῶς εἰς τὴν ἀνέγερσιν καὶ τὴν λειτουργίαν τοῦ ἱεροῦ τούτου καταφυγίου παρηγορίας.

Κατὰ τὰ τελευταῖα σχεδὸν εἴκοσι ἔτη, τὴν διακονίαν τοῦ Ναοῦ καὶ τῆς νοσοκομειακῆς ποιμαντικῆς ἔχει ἀναλάβει μὲ πολλὴν αὐταπάρνησιν, διάκρισιν καὶ ἀγάπην πρὸς τὸν πάσχοντα ἄνθρωπον ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Χαρίτων Ἀθανασόπουλος. Μὲ τὴν ἀδιάκοπον παρουσίαν του πλησίον τῶν δοκιμαζομένων ἀδελφῶν μας, τῶν οἰκείων τους καὶ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Νοσοκομείου, προσφέρει καθημερινῶς λόγον παρηγορίας, πνευματικὴν στήριξιν καὶ τὴν χάριν τῶν Ἱερῶν Μυστηρίων.

Ἡ τοποθέτησίς του εἰς τὴν νευραλγικὴν αὐτὴν διακονίαν ἀπετέλεσε μίαν ἀκόμη ἐμπνευσμένην ποιμαντικὴν πρωτοβουλίαν τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου, ὁ ὁποῖος διαρκῶς ἐπιδεικνύει ζωηρὸν ἐνδιαφέρον διὰ τὴν πνευματικὴν μέριμναν τῶν ἀσθενῶν καὶ τὴν παρουσίαν τῆς Ἐκκλησίας εἰς τοὺς χώρους τοῦ πόνου καὶ τῆς δοκιμασίας.

Ἐπὶ τῇ συμπληρώσει τῶν τριάκοντα αὐτῶν ἐτῶν, ἀναπέμπομεν εὐχαριστίας πρὸς τὴν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον, τὴν Παναγίαν Βοήθειαν, διὰ τὰς πλουσίας δωρεὰς καὶ εὐλογίας Της, εὐχόμενοι ὅπως ὁ Ἱερὸς Ναὸς συνεχίσῃ νὰ ἀποτελῇ φάρον ἐλπίδος, παρηγορίας καὶ σωτηρίας διὰ πάντας τοὺς προσερχομένους εἰς αὐτόν.

Ἀλέξανδρος Κ. Κολλιόπουλος

Ο ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΟΣ 6.6.26

Όταν μεγαλώνετε τα παιδιά σας σαν βασιλιάδες

 

Χριστιανοφοβία: το Ευρωκοινοβούλιο αναγνωρίζει τους παγκόσμιους διωγμούς κατά των Χριστιανών

Έτσι, δεν έγινε ευρέως γνωστό στη χώρα μας, το ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου, στις 21/2/2026, με το οποίο αναγνώρισε ρητά, για πρώτη φορά το ζήτημα της "χριστιανοφοβίας" ("Christianophobia"), εντός της Ε.Ε. και καταδίκασε τους παγκόσμιους διωγμούς κατά των Χριστιανών, χαρακτηρίζοντας τον Χριστιανισμό ως "την θρησκεία που υφίσταται τους περισσότερους διωγμούς στον κόσμο".

Παράλληλα, το Ευρωκοινοβούλιο, στην παράγραφο 84: "Εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι, ενώ ο Χριστιανισμός παραμένει η πλέον διωκόμενη θρησκεία στον κόσμο σήμερα, με περισσότερους από 380 εκατομμύρια πληγέντες, δεν υπάρχει Ευρωπαίος συντονιστής αρμόδιος για την καταπολέμηση της χριστιανοφοβίας, παρόλο που έχει οριστεί συντονιστής για την καταπολέμηση της ισλαμοφοβίας".

Η λέξη "χριστιανοφοβία", δεν υπάρχει σε κανένα ελληνικό λεξικό. Και επίσης, δεν υπάρχει σε κανένα από τα μεγάλα λεξικά της Αγγλικής γλώσσας παγκοσμίως, παρά μόνο στο Oxford English Dictionary (OED). Σύμφωνα με αυτό «χριστιανοφοβία είναι η έντονη αντιπάθεια για τον Χριστιανισμό ή φόβος προς αυτόν» και χρονολογείται (πρώτη εμφάνιση) από το 1878. Αντίθετα, η λέξη "ισλαμοφοβία" υπάρχει τουλάχιστον σε 11 μεγάλα λεξικά της Αγγλικής γλώσσας. Ενδεικτικά, ο ορισμός που δίνει το Merriam Webster για την ισλαμοφοβία είναι ο εξής: «παράλογος φόβος, αποστροφή ή διάκριση κατά του Ισλάμ ή των ατόμων που πιστεύουν σε αυτό». Η λέξη χρονολογείται από το 1923.

Υπάρχει όμως όντως χριστιανοφοβία σήμερα ή απλά έχει δίκιο ο Ταγίπ Ερντογάν που θεωρεί ότι η ΕΕ είναι ένα χριστιανικό κλαμπ, το οποίο καθυστερεί την είσοδο της Τουρκίας σε αυτή, καθώς είναι ισλαμική χώρα; 

Το ντοκυμαντέρ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ 30 ΧΡΟΝΙΑ ΦΩΣ (ολοκληρωμένη έκδοση)

 

Ο Μεγάλος Άγνωστος / Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος

 

Το Άγιο Πνεύμα αποτελεί το μεγάλο, αλλά συχνά παραμελημένο μυστήριο της χριστιανικής ζωής. Μέσα από την Αγία Γραφή, την εμπειρία των Αγίων και τη διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο Σεβασμιώτατος αναδεικνύει τον καθοριστικό ρόλο του Παρακλήτου στη σωτηρία και τον αγιασμό του ανθρώπου.

Μια βαθιά και ουσιαστική ομιλία του Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικολάου για το μυστήριο του Αγίου Πνεύματος, τον φωτισμό του ανθρώπου, τη μεταμορφωτική δύναμη της θείας χάριτος και τη ζωντανή εμπειρία της παρουσίας του Θεού μέσα στην Εκκλησία.

Πώς φωτίζει το Άγιο Πνεύμα τον άνθρωπο και τον οδηγεί «εις πάσαν την αλήθειαν»; Με ποιον τρόπο μεταμορφώνει τους Αποστόλους από απλούς ψαράδες σε θεοφόρους κήρυκες της Οικουμένης; Τι σημαίνει να είναι κάποιος «πλήρης Πνεύματος Αγίου» και γιατί ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ δίδασκε ότι σκοπός της χριστιανικής ζωής είναι η απόκτηση του Αγίου Πνεύματος;

Μέσα από πλήθος βιβλικών παραδειγμάτων, από τον Τίμιο Πρόδρομο και τον Συμεών τον Θεοδόχο μέχρι τον Πρωτομάρτυρα Στέφανο και τον Απόστολο Παύλο, παρουσιάζεται η δύναμη της χάριτος που φωτίζει, καθοδηγεί, αγιάζει και μεταμορφώνει τον άνθρωπο.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο γεγονός της Πεντηκοστής και στο βαθύτερο νόημα των «ετέρων γλωσσών», αποκαλύπτοντας πώς το Άγιο Πνεύμα εργάζεται μυστικά μέσα στην καρδιά κάθε ανθρώπου και τον οδηγεί στην προσωπική του πορεία προς τη σωτηρία.

Μια σπουδαία θεολογική και πνευματική ομιλία για την παρουσία του Θεού στη ζωή μας, τον φωτισμό, τη μεταμόρφωση, την πληρότητα και τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος, που καλεί τον σύγχρονο άνθρωπο να αναζητήσει όχι απλώς γνώση περί Θεού, αλλά αληθινή κοινωνία μαζί Του.

Εκδόσεις Άθως

Χειροτονία Διακόνου καὶ Μνημόσυνο Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ στὴν Πάτρα - ΑΞΙΟΣ!

 

Στὸν πανηγυρίζοντα ἐμβληματικὸ Ἱερὸ Ναὸ τῆς Ἁγίας Τριάδος Πατρῶν ἐχοροστάτησε στὸν Ὄρθρο καὶ ἐτέλεσε τὴν Θεία Λειτουργία, τὴν Δευτέρα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος. Πλῆθος εὐσεβοῦς Λαοῦ κατέκλυσε τὰ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τοῦ Ναοῦ, ὥστε νὰ δημιουργηθῇ στὴν κυριολεξία ἀδιαχώρητο. 

Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Θείας Λειτουργίας, ὁ Σεβασμιώτατος ἐχειροτόνησε Διάκονο, τὸν εὐλαβέστατο Μοναχὸ Γερμανό, ἀδελφὸν τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίων Πάντων Τριταίας Πατρῶν. 

Στὸ τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας, ἐτελέσθη τὸ Μνημόσυνον, ὑπὲρ μακαρίας μνήμης καὶ αἰωνίου Ἀναπαύσεως τοῦ ἀοιδίμου Μητροπολίτου Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ, ἐπὶ τῇ συμπληρώσει 200 ἐτῶν ἀπὸ τῆς ἐκδημίας του πρὸς Κύριον.

Στὴν συγκινητικὴ ὁμιλία του ὁ Μητροπολίτης, μίλησε μὲ θερμὰ λόγια γιὰ τὸν χειροτονηθέντα Διάκονον Γερμανὸ καὶ εὐχαρίστησε τοὺς γονεῖς του γιὰ τὴν ἀνατροφὴ καὶ τὴν προσφορὰ τοῦ παιδιοῦ τους στὴν Ἐκκλησία. 

Ἐπίσης ἐξηγῶντας, γιατί ἔδωσε τὸν νέο Διάκονο, τὸ ὄνομα Γερμανός, μίλησε ἀπὸ καρδίας καὶ μὲ ζέση καὶ παλμὸ ψυχῆς καὶ καρδίας, γιὰ τὸν ἀλήστου μνήμης Ἱεράρχη, Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανό, ὁ ὁποῖος ἔγραψε λαμπρὲς σελίδες δόξης, ἀγωνισθείς μὲ ὅλη τὴν δύναμη τῆς ψυχῆς του, γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὴν ἐλευθερία τῆς Πατρίδος μας ἀπὸ τὸν τουρκικὸ ζυγό. Ἐκάλεσε δὲ τὸν Διάκονο Γερμανὸ, νὰ μιμηθῇ στὴ ζωή του, τὸν Ἅγιο Γερμανὸ Κωνσταντινουπόλεως, τὸν Ἐθνομάρτυρα Μητροπολίτη Πατρῶν Γερμανὸ τὸν Α’, τὸν ὁποῖον ἒκοψαν κομμάτι κομμάτι οἱ Τοῦρκοι τὸ 1572 καὶ τὸν Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανὸν τὸν Ἐθνεγέρτη, ὁ ὁποῖος περιποιεῖ κλέος, τιμὴ καὶ δόξα γιὰ τὴν Γενέτειρά του Δημητσάνα, γιὰ τὴν Πάτρα, γιὰ τὴν Ἑλλάδα, γιὰ τὸν κόσμον ὁλόκληρο.

ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΠΥΡΓΟΥ ΤΗΣ ΜΑΡΩΣ

 

Τι δουλειά έχει µια αυτοκράτειρα του οθωµανικού κράτους σε ένα χωριό των Σερρών; Πώς συνδέονται τα δώρα που πρόσφεραν στον Χριστό οι Μάγοι µε τη Μάρω Μπράνκοβιτς; Υπήρξε τελικά γυναίκα στην ιστορία που να ήταν αυτοκράτειρα του οθωµανικού κράτους και στη συνέχεια αυτοκράτειρα της βυζαντινής αυτοκρατορίας;

Όλα αυτά τα µυστικά και άλλα πολλά θα προσπαθήσουν να διαλευκάνουν τρία παιδιά και ο πατέρας τους σε µια κυριακάτικη βόλτα τους, που κράτησε παραπάνω απ’ ό,τι υπολόγιζαν. Μυστικά που θα ανακαλύψεις µαζί τους και εσύ και θα σε κάνουν να καταλάβεις ότι η πατρίδα µας είναι τόπος ποτισµένος µε αίµα αγίων και ηρώων.

Συγγραφέας:ΒΟΥΡΟΥΤΖΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ (ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ)

Εκδόσεις: ΕΑΡ

Σελίδες: 40

Κωδικός: 05-179

Ὁ κόσμος ποὺ στερήσαμε ἀπὸ τὰ παιδιά μας

 

Συγκλονίσθηκε τὸ πανελλήνιο ἀπὸ τὴν κοινὴ αὐτοκτονία τῶν δύο 17χρονων κοριτσιῶν, τὰ ὁποῖα τὸν περασμένο Μάιο ἔπεσαν πιασμένα χέρι-χέρι ἀπὸ τὴν ταράτσα ἑξαώροφης πολυκατοικίας στὴν Ἡλιούπολη τῆς Ἀθήνας. Εἰδικοὶ ψυχολόγοι, παιδοψυχολόγοι, παιδοψυχίατροι, κοινωνικοὶ λειτουργοὶ κ.ο.κ. ἀσχολήθηκαν ἐκτενῶς μὲ τὸ συμβάν, τὸ ὁποῖο ἔλαβε μεγάλη δημοσιότητα (πράγμα ποὺ μάλιστα στιγματίσθηκε) ἀπὸ τὰ Μ.Μ.Ε. Ἡ ὅλη συζήτηση στράφηκε γιὰ ἀκόμη μία φορὰ γύρω ἀπὸ τὴν ψυχικὴ ὑγεία τῶν παιδιῶν καὶ ἐφήβων καὶ ὅσα τὴν ἀπειλοῦν στὴν ἐποχή μας. Μάλιστα τὸ περιστατικὸ ἔδωσε τὴν ἀφορμὴ νὰ δημοσιευθοῦν καὶ στατιστικὰ δεδομένα, μὲ τὰ ὁποῖα καταδεικνύεται ἡ αὐξητικὴ τάση στὶς αὐτοκτονίες παιδιῶν καὶ ἐφήβων τὰ τελευταῖα ἔτη, μὲ τὸν ἀριθμὸ νὰ αὐξάνει ἀπὸ τὸ 2021 ἕως σήμερα κατὰ 31,6% καὶ τὴν πλειονότητα τῶν περιστατικῶν νὰ ἀφορᾶ νεαρὰ κορίτσια.

Ὡς συνήθως, σὲ πολλοὺς λόγους ἀποδόθηκε τὸ ἀνησυχητικὸ φαινόμενο. Δὲν θὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ ὅλους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ὁπωσδήποτε, κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον, ἰσχύουν. Θὰ ἑστιάσουμε στὴ βάση τοῦ προβλήματος, ἡ ὁποία δὲν ἀκούγεται συχνὰ ἀπὸ τὰ Μέσα ἐνημερώσεως καὶ ἐπηρεασμοῦ τῆς κοινῆς γνώμης. Τὰ ἴδια τὰ γραφόμενα τῆς μίας ἀπὸ τὶς δύο κοπέλες ποὺ κατέφυγαν στὸ ἀπονενοημένο διάβημα, τὸ σημείωμα ποὺ ἄφησε πίσω της, εἶναι, νομίζουμε, πολὺ εὔγλωττο. Μὲ αὐτὸ προβαίνει τὸ δύστυχο κορίτσι σ᾿ ἕνα δριμὺ «κατηγορῶ» κατὰ τοὺ κόσμου ποὺ χτίσαμε γιὰ τὰ παιδιά μας. Μιὰ κραυγή, ποὺ γίνεται κραυγὴ καὶ ὅλων τῶν παιδιῶν, γιὰ τὸ ὅτι τοὺς στερήσαμε τὴν πνοὴ τῆς ζωῆς ἀπὸ τὸν κόσμο ποὺ τοὺς δώσαμε· τὸ ὀξυγόνο τῆς ψυχῆς: τὸν Χριστό. Πῶς μπορεῖ νὰ ὑπάρξει ὀμορφιά, ὄρεξη γιὰ ζωὴ στὸ παιδὶ ποὺ μένει χωρὶς καμία χαρά, καμία ἐλπίδα, καμία πίστη, ἀφοῦ δὲν ἔχει Χριστό; Χρόνια τώρα ἀποδομήσαμε καὶ ἀποδομοῦμε κάθε πνευματικὴ ἔννοια καὶ ἀξία ἀπὸ τὶς ψυχὲς τῶν παιδιῶν καὶ τὰ ἀφήνουμε ἕρμαια τῶν βδελυρῶν παθῶν καὶ τοῦ δαιμονικοῦ σκότους. Μὲ τὴν εἰκόνα δὲ τοῦ Θεοῦ ποὺ διαθέτουν μέσα τους, ὑποψιάζονται τὰ παιδιὰ ὅτι «ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νὰ εἶναι κα­λύτερος». ­Ποιός βρέθηκε νὰ τοὺς μιλήσει γι᾿ αὐτὸ τὸν «ἄλλον κόσμο», τὸν κόσμο τοῦ Θεοῦ;

Ἂν τὸ συντομότερο δὲν ἀλλάξουμε γραμμὴ πλεύσεως, καὶ ἄλλα ἀκόμη θύματα θὰ θρηνήσουμε…

Ὁ γάμος μας: στὴν ἐνορία ἢ στὸ κτῆμα;

 

Χρόνια τώρα ἡ Ἐκκλησία, δηλαδὴ οἱ πιστοί, ὅλοι μας, κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, παρακολουθοῦμε μὲ πόνο, ἀπογοήτευση καὶ ἀγωνία τὴ συνεχιζόμενη δραματικὴ ὑποβάθμιση τοῦ μυστηρίου τοῦ Γάμου.

Συχνὰ ὑπογραμμίζουμε τὶς εὐθύνες τῆς Πολιτείας, ἡ ὁποία μὲ τὶς ἐνέργειές της καὶ μὲ ἀλλεπάλληλα ἀλλόφρονα νομοθετήματα, ὄχι μόνο ὑπονόμευσε τὸ ἐκκλησιαστικὸ Μυστήριο, ἀλλὰ καὶ τὸν ἴδιο τὸν θεσμὸ τοῦ Γάμου τὸν εὐτέλισε, νομιμοποιώντας ἀκόμη καὶ τὴν πιὸ βρώμικη διαστροφή.

Ὅμως εἶναι ἐξίσου σημαντικὸ ἢ καὶ σημαν­τικότερο νὰ ὑπογραμμισθεῖ καὶ ἡ ἐκκλησιαστικὴ εὐθύνη ἐν προκειμένῳ, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀντίστοιχη ὑποχρέωση ὅλων μας καὶ κυρίως τῶν ποιμένων τῆς Ἐκκλησίας.

Αὐτὸ τὸ τελευταῖο ἔρχεται νὰ καλύψει μία πρωτοβουλία τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Νέας Σμύρνης, ἡ ὁποία μὲ τὸν παραπάνω τίτλο διένειμε στοὺς ἱεροὺς Ναούς της σχετικὸ φυλλάδιο. Τὸ ὑπογράφει ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης κ. Συμεών, ὁ ὁποῖος μὲ τὸ κείμενο αὐτὸ μὲ πατρικὴ ἀγάπη ἀπευθύνεται πρὸς τὰ πνευματικά του παιδιά, τοὺς πιστοὺς τῆς ποιμαντικῆς εὐθύνης του.

Ὁ Σεβασμιώτατος θίγει αὐτὸ τὸ καίριο θέμα γιὰ τὴ ζωὴ τῶν πιστῶν, τὸ ζήτημα τοῦ χώρου τελέσεως τοῦ ἱεροῦ μυστηρίου τοῦ Γάμου, τὸ ὁποῖο τελευταῖα τελεῖται συχνὰ σὲ διάφορα κτήματα καὶ χώρους δεξιώσεων, ὅπου σ’ ἕνα ὑποτυπῶδες παρεκκλήσιο ἱερουργεῖται τὸ Μυστήριο ἀπὸ ἄγνωστο στοὺς νυμφευόμενους ἱερέα, μάλιστα ὑπὸ συν­θῆκες κάθε ἄλλο παρὰ κατάλληλες γι᾿ αὐτό. Ὁ λόγος εἶναι, ὑπογραμμίζει ὁ Μητροπολίτης, καθαρὰ κοσμικός, διότι συνδυάζεται τὸ Μυστήριο μὲ τὸν χῶρο διασκεδάσεως. «Κριτήριο δηλαδὴ εἶναι ὁ τόπος τῆς διασκέδασης καὶ ὄχι ἡ ἱερότητα τοῦ χώρου ποὺ τελεῖται τὸ μυστήριο».

Στὴ συνέχεια ὁ Σεβασμιώτατος τονίζει ὅτι «ὁ γάμος δὲν εἶναι ἕνα μεμονωμένο κοινωνικὸ γεγονός, ἀλλὰ γεγονὸς τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας, τὸ ὁποῖο πρέπει νὰ τελεῖται μέσα στὸν ἐνοριακὸ ναό, ἐκεῖ ὅπου οἱ πιστοὶ ζοῦν τὴν πνευματικὴ καὶ μυστηριακή τους ζωή».

Ταυτόχρονα ὁ Ποιμενάρχης θίγει καὶ τὸ ἄλλο σημαντικὸ θέμα, αὐτὸ τῆς ταυτόχρονης τελέσεως Γάμου καὶ Βαπτίσεως, κάτι ποὺ ἀποτελεῖ βαθιὰ πληγὴ στὴν ἐκκλησιαστικὴ ζωή. Καὶ προτρέπει ὁ Μητροπολίτης, διαπιστώνοντας μὲ πόνο τὴ θλιβερὴ πραγματικότητα, τουλάχιστον νὰ προηγεῖται χρονικὰ ἡ τέλεση τοῦ Μυστηρίου τοῦ Γάμου καὶ νὰ ἀκολουθεῖ ἡ Βάπτιση.

Ἡ πρωτοβουλία τοῦ Σεβασμιωτάτου ὑπογραμμίζει τὴν ἀνάγκη νὰ ληφθεῖ γενικότερη μέριμνα γιὰ τὸ φλέγον θέμα ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο, μαζὶ μὲ τέτοιες καὶ ἄλλες παρόμοιες ἐνέργειες τῶν κατὰ τόπους Μητροπολιτῶν.

Τὸ μυστήριο τοῦ Γάμου δείχνει νὰ ὁδηγεῖται πλέον σὲ πλήρη ἀποδιοργάνωση. Μήπως δὲν ὑπῆρξαν ἀκόμη καὶ θεολόγοι, ποὺ μὲ τὶς δῆθεν προοδευτικὲς ἰδέες τους συντέλεσαν σ’ αὐτό; Καὶ μήπως λίγο – πολὺ δὲν ἔχουμε ὅλοι μας εὐθύνη;

Τα τρία ευρώ του Πάπα – Εφραίμ!

 

Ο παπα-Εφραίμ ήταν ένας μοναχός που δεν είχε κανέναν στον κόσμο. Το κελί του ήταν μια τρύπα στον βράχο, κοντά στα Καρούλια. Οι προσκυνητές που τον επισκέπτονταν, συχνά προσπαθούσαν να του αφήσουν χρήματα, βλέποντας τα τρύπια του παπούτσια.

​- «Γέροντα, πάρε αυτά για τις ανάγκες σου», του έλεγαν.

​Εκείνος δέχονταν μόνο τρία ευρώ. Ούτε σεντ παραπάνω. Αν κάποιος επέμενε να του δώσει ένα εικοσάευρω, ο παπα-Εφραίμ του ζητούσε να πάει στις Καρυές, να το χαλάσει και να του φέρει πίσω μόνο τα τρία.

​Ένας δόκιμος μοναχός από μια γειτονική σκήτη, ονόματι Παύλος, τον ρώτησε μια μέρα γεμάτος απορία:

​- «Γέροντα, γιατί βασανίζεσαι με τα ψιλά; Με τρία ευρώ δεν αγοράζεις ούτε το λάδι της χρονιάς. Γιατί δεν κρατάς κάτι παραπάνω για μια ώρα ανάγκης;»

​Ο παπα-Εφραίμ τον κάλεσε να καθίσει στο πέτρινο πεζούλι, με θέα το απέραντο γαλάζιο.

​- «Άκου, παιδί μου», ξεκίνησε ο Γέροντας. «Το πορτοφόλι μου είναι σαν τη ζυγαριά. Όταν έχει μέσα τρία ευρώ, η πλάστιγγα ισορροπεί τέλεια ανάμεσα στη γη και στον ουρανό.»

​Το Πρώτο Ευρώ: Είναι το «Ευχαριστώ» για το χθες. Μου θυμίζει πως επέζησα άλλη μια μέρα και δεν μου έλειψε τίποτα.

​Το Δεύτερο Ευρώ: Είναι η «Πρόνοια» για το σήμερα. Αν πεινάσω πολύ, θα πάρω ένα παξιμάδι.

Αν διψάσω, το νερό είναι δωρεάν από την πηγή.

​Το Τρίτο Ευρώ: Είναι το «Φίλεμα» για τον ξένο. Αν έρθει κάποιος πιο πεινασμένος από μένα, πρέπει να έχω κάτι να του δώσω.

​- «Και το αύριο, Γέροντα;», ρώτησε ο Παύλος.

​- «Το αύριο, παιδί μου, κοστίζει ακριβά και εγώ είμαι φτωχός. Αν βάλω στο πορτοφόλι μου τέταρτο ευρώ, θα αρχίσω να σκέφτομαι το αύριο. Και μόλις αρχίσεις να σκέφτεσαι το αύριο, χάνεις τη γαλήνη του σήμερα. Τα τρία ευρώ είναι η εγγύησή μου ότι ο Θεός θα φροντίσει για την τέταρτη πεντάρα.»

​​Λίγο καιρό μετά, ο παπα-Εφραίμ αρρώστησε. Όταν οι άλλοι μοναχοί πήγαν να τον βοηθήσουν, βρήκαν το πορτοφόλι του πάνω στο τραπέζι. Μέσα υπήρχαν, όπως πάντα, τρία ευρώ.

​Δίπλα υπήρχε ένα σημείωμα.

​«Ένα ευρώ για τον παπά που θα με διαβάσει, ένα ευρώ για αυτόν που θα ανοίξει τον τάφο μου, και ένα ευρώ για να κεράσετε έναν καφέ τον πρώτο προσκυνητή που θα έρθει αφού φύγω. Φεύγω πλούσιος, γιατί δεν χρωστάω σε κανέναν ούτε μια ανησυχία.»

​Ο δόκιμος Παύλος κράτησε εκείνο το πορτοφόλι ως φυλαχτό. Όχι για την αξία των χρημάτων, αλλά για να θυμάται πως η πραγματική ευτυχία δεν είναι να έχεις γεμάτες αποθήκες, αλλά ένα ελαφρύ πορτοφόλι που δεν σε τραβάει προς το χώμα.

Εμείς με τρία Ευρώ στο πορτοφόλι μας, Έχουμε γαλήνη στην ψυχή μας;

ΠΗΓΗ: ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ

Καλή φώτιση

 

Το Άγιο Πνεύμα

 

Κάποια ιερά μέρα, κι εμείς βαπτισθήκαμε και μυρωθήκαμε, πλημμυρίσαμε με τις ανεξιχνίαστες δωρεές του Αγίου Πνεύματος. Αποκτήσαμε όλα εκείνα τα εφόδια για να γίνουμε άνθρωποι πνευματικοί. 

Σήμερα, τόσα χρόνια μετά, ας κάνουμε μια αυτοεξέταση: Πόσο αξιοποιήσαμε τις θείες και ουράνιες δωρεές του Αγίου Πνεύματος; Πόσο απαρνηθήκαμε την ματαιότητα του κόσμου; Πόσο αφήσαμε μέσα μας το Άγιο Πνεύμα να μεταμορφώσει τη ζωή μας, να αλλάξει τις καρδιές μας, να αναγεννήσει τους πόθους και τα οράματά μας; 

Κι επειδή όλοι μας κατανοούμε ότι ελάχιστα εργαστήκαμε στον εαυτό μας, ας κάνουμε μια νέα αρχή. 

Κι ας παρακαλούμε καθημερινά το Άγιο Πνεύμα να μας κάνει πνευματέμφορους και πνευματοκίνητους. 

Ας το ζητούμε αυτό με πόθο στην Προσευχή μας από τον Άγιο Θεό: "Το Πνεύμα σου το Άγιον μη αντανέλης αφ’ ημών".

Μ. Δ.

Εσπερίδα Ψαλτικής Τέχνης