6/10/22

π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος: Επιτέλους, θα δικαστώ!...

 


Πάτρα,  5.10.2022

Επιτέλους, θα δικαστώ!…

Επιτέλους, μετά από αναβολές (λόγω παρέλευσης του ωραρίου), την προσεχή Δευτέρα 10.10.22, πρόκειται να δικαστώ (αριθμός πινακίου: 5) ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πατρών, διότι λειτούργησα στην ενορία μου την 25η Μαρτίου 2020, εορτή του Ευαγγελισμού, δηλαδή επιτέλεσα το ιερατικό και εφημεριακό μου καθήκον ως επιτάσσει η εκκλησιαστική μας παράδοση και η συνείδησή μου. 

Υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με την τότε κυβερνητική απόφαση (ΚΥΑ 2867/16.3.20, ΚΥΑ  Δ1α/ΓΠ.οικ. 21285/28.3.20) από 16.3. – 11.4.2020 απαγορευόταν τελείως η τέλεση της Θ. Λειτουργίας σε ολόκληρη την Ελληνική Επικράτεια (ακόμα και στις Ι. Μονές και στο Άγιο Όρος!). Αποτελούσε ποινικό αδίκημα και μόνο η απλή τέλεση της Θ. Λειτουργίας ανεξάρτητα από την παρουσία η μη των πιστών στους ναούς…

Κατά τη διάρκεια της 29ετούς ιερατικής μου διακονίας έχω αξιωθεί άλλες τέσσερις φορές να βρεθώ εγκαλούμενος και κατηγορούμενος διότι δεν υπέκυψα σε πιέσεις και θέλησα να προασπιστώ τα συμφέροντα της ενορίας Αγ. Νικολάου Πατρών, στην οποία είχα τότε ως πρόεδρος του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου την ευθύνη της διοικητικής και οικονομικής διαχείρισης.  Το διακύβευμα τότε (1995-2000) ήταν της τάξεως των 100.000.000 δρχ! Και τις τέσσερις φορές αθωώθηκα και τελικά δικαιώθηκε απολύτως ο Ναός στο σύνολο των απαιτήσεών του κατά την τότε πολυετή διένεξη.

 Αν τότε διακυβεύονταν κάποια σοβαρά υλικά συμφέροντα, στην παρούσα περίπτωση διακυβεύεται η ίδια η προσωπική και ιερατική τιμή και αξιοπρέπεια, το συνταγματικό δικαίωμα της θρησκευτικής λατρείας του λαού μας και κυρίως η ιερατική διακονία και αξιοπρέπεια του Ορθοδόξου-Έλληνα παπά. 

Όπως κατ’ επανάληψη έχω δηλώσει (βλ. συνημμένες τις από 15.9.2020 εξηγήσεις μου στον αρμόδιο Εισαγγελέα) η άσκηση δίωξης για τέτοιο “αδίκημα”, αποτελεί ξεχωριστή τιμή για ένα ιερέα και έτι πλέον. την ύψιστη τιμή -το ανώτατο οφίκιο κατά την εκκλησιαστική ορολογία- μετά την ιεροσύνη, συνιστά η καταδίκη του επειδή επιτέλεσε το ιερατικό του καθήκον.   

Υπάρχει όμως μία σκιά που σκιάζει την απονεμηθείσα αυτή ιδιαίτερη τιμή: Το γεγονός ότι στην πατρίδα μας, η Νομοθετική Εξουσία εξουσιοδότησε τους αρμόδιους της Εκτελεστικής να απαγορεύσουν τελείως την τέλεση της Θ. Λειτουργίας και η αρμόδια Δικαστική Εξουσία (Εισαγγελική Αρχή) θεωρεί ως έγκλημα την τέλεση της Θ. Ευχαριστίας, τους δε υπεύθυνους ιερείς που τόλμησαν να ιερουργήσουν ως εγκληματίες, η δε Εκκλησιαστική Ηγεσία παρακολουθεί, στην καλύτερη περίπτωση, σιωπηλή και αμήχανη! 

Αν αναλογιστώ ότι παρόμοια διάταξη νόμου, ποινικοποίησης της τέλεσης της Θ. Λειτουργίας, μετά τον θάνατο του Διοκλητιανού (311 μΧ) ίσχυσε στην Ευρώπη μόνο στην Αλβανία του Ενβὲρ Χότζα (1967-1990),  

αν αναλογιστώ ότι ούτε ο Μωάμεθ ο Πορθητής και οι διάδοχοί του Σουλτάνοι στα  400-500 χρόνια της Τουρκικής σκλαβιάς, ούτε ο Λένιν ούτε ο Στάλιν ούτε ο Τσαουσέσκου τόλμησαν τέτοια ασέβεια εναντίον του ίδιου του εσώτατου πυρήνα της Εκκλησίας, του Μυστηρίου της Θ. Ευχαριστίας, που τόλμησε η Ελληνική Δημοκρατία εν έτει 2020, ασφαλώς και δεν μπορώ να πανηγυρίζω όσο θα ήθελα για την τιμή της ασκηθείσης δίωξης…

Για να είμαι ειλικρινής προβληματίστηκα ιδιαίτερα έντονα για τον αν θα πρέπει να υπερασπιστώ εαυτόν ενώπιον της Ελληνικής Δικαιοσύνης ή να Την αφήσω να με τιμήσει υπερβαλλόντως καταδικάζοντάς με επειδή ενεργώντας σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση και την ιερατική μου συνείδηση λειτούργησα του Ευαγγελισμού μη συμμορφούμενος στις παράλογες και αναποτελεσματικές και ασεβείς και αντισυνταγματικές κρατικές απαγορεύσεις.

Ο μοναδικός λόγος που αποφάσισα να υπερασπιστώ εαυτόν είναι ότι ενώ η καταδίκη μου αποτελεί για εμένα υπέρτατη τιμή, ταυτόχρονα αποτελεί: 

ευθεία πρόκληση στην εκκλησιαστική συνείδηση του πιστού λαού,  

- όνειδος για την Ελληνική Πολιτεία, η οποία θέλει να διεκδικεί θέση στις σύγχρονες Δημοκρατίες που σέβονται το δικαίωμα της ελευθερίας της θρησκευτικής λατρείας στους πολίτες τους,  

- νομιμοποίηση του Καίσαρα αυτός να καθορίζει, περιφρονώντας την εκκλησιαστική τάξη και παράδοση, αν  και  πότε  και  πώς  θα λειτουργούμε στους Ναούς μας, και τέλος 

- πρόσθετη αφορμή σκανδαλισμού του πιστού λαού και περαιτέρω κλονισμού της εμπιστοσύνης του προς την εκκλησιαστική Ηγεσία της χώρας μας!

Τελικά, η Ελληνική Δικαιοσύνη επωμίζεται και πάλι το υπέρτατο καθήκον και καλείται να προστατέψει το κύρος και την αξιοπρέπεια της Ελληνικής Πολιτείας και τη συνταγματική της τάξη…


π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος


3/10/22

Ανοιχτή επιστολή προς τον Πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας Ρ. Τ. Ερντογάν


CC: Members of United Nations,

Members of European Parliament,

Media

(Μετάφραση Αγγλικού κειμένου)

 

Ανοιχτή επιστολή προς τον Πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας Ρ. Τ.  Ερντογάν

 

Αξιότιμε Κύριε Πρόεδρε,

Πρόσφατα έχετε καθιερώσει μια επαναλαμβανόμενη και συνεχή αναφορά  στα «σύνορα της καρδιάς των Τούρκων», όπως τα αντιλαμβάνεστε εσείς, τα οποία δεν ταυτίζονται με τα σημερινά φυσικά σύνορα της Τουρκίας προκειμένου να «χωρέσουν» σε αυτά και όλες οι νέο-οθωμανικές, επεκτατικές σας επιδιώξεις.  Συχνά μάλιστα, μας πληροφορείτε πως παραδίδετε σε όλους εμάς και «μαθήματα ιστορίας». 

Εμείς όμως γνωρίζουμε πολύ καλά πως αυτά τα «μαθήματα ιστορίας» όπως τα αποκαλείτε, αποτελούν μαθήματα επικίνδυνου λαϊκισμού σε ανιστόρητους και αμόρφωτους ανθρώπους οι οποίοι είναι φυσικό να μην γνωρίζουν όσα θα έπρεπε να γνωρίζετε εσείς!

Γιατί κάθε μορφωμένος άνθρωπος, Τούρκος,  Έλληνας ή από οποιαδήποτε άλλη χώρα, ασφαλώς και χαμογελάει όταν σας ακούει να αναφέρεστε στα Ελληνικά νησιά του Αιγαίου ισχυριζόμενος ότι «Σε αυτά τα νησιά έχουμε την ιστορία μας, τα μνημεία μας, τα τζαμιά μας!».

Όλοι οι στοιχειωδώς μορφωμένοι άνθρωποι σε ολόκληρο τον πλανήτη,  γνωρίζουν πως το Αιγαίο πέλαγος, από την χαραυγή της ιστορίας ήταν και παραμένει Ελληνικό. Οι περιστασιακοί κατακτητές ποτέ δεν μπόρεσαν, ούτε πρόκειται να μπορέσουν ποτέ στο μέλλον, αυτό να το αλλάξουν.

Μήπως, μια και φαίνεται να σας ενδιαφέρει η ιστορία, πρέπει να σας υπενθυμίσουμε πως η λέξη Αιγαίο, σύμφωνα με την αθάνατη Ελληνική μυθολογία που μελετάει ολόκληρος ο πλανήτης εδώ και χιλιάδες χρόνια, προέρχεται από τον πατέρα του Θησέα και βασιλιά της Αθήνας Αιγέα ο οποίος έπεσε και πνίγηκε στα νερά του πελάγους από το ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο;

Να σας υπενθυμίσουμε πως εδώ και 3.000 τουλάχιστον χρόνια πρωτοελληνικοί λαοί όπως Ίωνες, Αχαιοί, Αιολείς και άλλοι, μετέτρεψαν την Μικρά Ασία σε χώρο πολιτικής και πολιτισμικής ανάπτυξης του Ελληνισμού; Πως τα τετελεσμένα βίας και γενοκτονίας στα οποία είναι συνηθισμένοι οι πρόγονοι σας και δυστυχώς αρκετοί σύγχρονοι σας, όπως εσείς προσωπικά, δεν αλλοιώνουν ούτε κατ ελάχιστο την πραγματική ιστορία;

Αν εσείς στις μέρες μας ψάχνετε απεγνωσμένα «αποδείξεις» για τον απροκάλυπτο επεκτατισμό σας στα τζαμιά που έχτισαν πρόσκαιροι κατακτητές σε ελάχιστα από τα 6.000 νησιά και βραχονησίδες που βρίσκονται στον Ελλαδικό χώρο, τι θα πρέπει να πούμε εμείς για το μνημείο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, τον ναό της Αγίας του Θεού Σοφίας που χτίστηκε στην Πόλη του Κωνσταντίνου δέκα ολόκληρους αιώνες πριν εμφανιστούν οι κατακτητές – πρόγονοί σας;

Τι θα πρέπει να πούμε για τον Βυζαντινό Ναό της Αγίας Σοφίας στην Νίκαια της Βιθυνίας όπου πραγματοποιήθηκαν η πρώτη Οικουμενική Σύνοδος στις 20 Μαΐου του 325 και η όγδοη Οικουμενική Σύνοδος το έτος 787 ή για τον ναό της Αγίας Σοφίας της Τραπεζούντος, η οποία χτίστηκε μεταξύ 1238 και 1263 από τον Μανουήλ Α με ανεκτίμητη και μοναδική ψηφιδωτή και γλυπτή διακόσμηση;

Τι θα πρέπει να πούμε για την Ιερά Μονή Παναγίας Σουμελά, το σύμβολο του Ποντιακού Ελληνισμού εδώ και δεκαεπτά σχεδόν αιώνες, την οποία ίδρυσαν το 386 οι Αθηναίοι μοναχοί Βαρνάβας και Σοφρώνιος σε απάτητες βουνοκορφές του Πόντου; Τι θα πρέπει να πούμε για το ιερό της Άρτεμις στην Έφεσο, ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου, τα ερείπια του οποίου θαυμάζουν σήμερα πλήθη που συρρέουν από ολόκληρο τον κόσμο ή για την Καππαδοκία η οποία από τον πρώτο αιώνα π.Χ. αποτελούσε κέντρο του Ελληνισμού;

Να θυμηθούμε μήπως την Νικομήδεια της αρχαίας Βιθυνίας, όπου καταγράφεται Ελληνική παρουσία από το 712 π.Χ.;  Ή μήπως την Σμύρνη, από τις αρχαιότερες πόλεις της Μεσογείου, η οποία κατοικήθηκε από Ελληνικούς πληθυσμούς εδώ και χιλιάδες χρόνια - μέχρι πρόσφατα;

Μήπως να θυμηθούμε την Αλικαρνασσό, την Προύσα, το Ικόνιο ή την Ανατολική Θράκη στην οποία ο Ελληνικός μύθος της Ηρώς και του Λέανδρου λαμβάνει χώρα στην αρχαία πόλη της Σηστού εδώ και χιλιάδες χρόνια;

Τι θα πρέπει άραγε να πούμε  για την μαρτυρική Κύπρο, το νησί της Αφροδίτης, καθαρά Ελληνικό από την εποχή του Τρωικού πολέμου; Τι θα πρέπει να πούμε για την Ίμβρο και την Τένεδο με Ελληνικό πληθυσμό που ξεπερνούσε το 90% όταν σας παραδόθηκαν σαν «δώρο» με την Συνθήκη της Λωζάνης που δεν σας αρέσει σήμερα;

 

Αξιότιμε Κύριε Πρόεδρε,

Πρέπει επιτέλους να κατανοήσετε πως στα σπλάχνα ολόκληρης της σημερινής Τουρκίας βρίσκονται παντού σπαρμένα αδιάψευστα τεκμήρια Ελληνικού πολιτισμού που άνθησε χιλιάδες χρόνια πριν εμφανιστούν στην περιοχή οι κατακτητές – πρόγονοι σας.

Για ποια ιστορία λοιπόν μας μιλάτε Κύριε Πρόεδρε; Για την ιστορία των γενοκτονιών, των σφαγών, της βίας και της απληστίας για πλιάτσικο; Γιατί αυτή ακριβώς είναι η αυθεντική σας ιστορία!

Ίσως θα σας ήταν χρήσιμο να μάθετε και τα σύνορα της δικής μας καρδιάς. 

Πρώτα όμως προσπαθήστε να αντιληφθείτε, όσο δύσκολο και αν σας φαίνεται,  πως τα σύνορα του διαχρονικού Ελληνισμού, από την εποχή της αρχαιότητας μέχρι σήμερα, δεν έχουν κανένα απολύτως γεωγραφικό όριο. Γιατί το Ελληνικό πνεύμα αγκάλιαζε, αγκαλιάζει και θα αγκαλιάζει πάντοτε κάθε μορφωμένο άνθρωπο, σε κάθε γωνιά του πλανήτη μας.

Όσον αφορά τα γεωγραφικά σύνορα του σημερινού Ελληνισμού, αν σας δίνουν την εντύπωση μιας εύκολης λείας στον απροκάλυπτο επεκτατισμό που εκδηλώνετε, ξανασκεφτείτε το καλά. 

Γιατί θα πρέπει να γνωρίζετε πως τα σύνορα της καρδιάς των Ελλήνων πάντοτε θα φθάνουν μέχρι την Κόκκινη Μηλιά, τον τόπο που θα ξαναβρεθείτε κάποτε, γιατί όπως λένε οι παραδόσεις μας, και πάλι με χρόνους, με καιρούς, πάλι ……….


Κείμενο: Λεωνίδας Κουμάκης, μέλος ΙΗΑ, Ελλάς. 

Απόδοση στην Αγγλική γλώσσα 

Prof. Ellene Phufas-Jousma, Μέλος IHA, USA

ΠΗΓΗ: International Hellenic Association (USA)

Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΠΑΤΡΩΝ: Εθελοντική Αιμοδοσία (3-15 Οκτωβρίου)

 




2/10/22

9η Συνάντηση νέων οικογενειών στην ΑΓΚΥΡΑ - Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2022

 

Από την 8η Συνάντηση νέων οικογενειών - 2021


Την Κυριακή 9.10.2022 θα πραγματοποιηθεί στην αγαπημένη μας κατασκήνωση ΑΓΚΥΡΑ η 9η Συνάντηση Νέων Οικογενειών με το ακόλουθο πρόγραμμα:

7.45-10.30 π.μ. Θεία Λειτουργία στον Ναό των Αγ. Τεσσαράκοντα

10.30-11.30 π.μ. πρόγευμα με ευθύνη της κατασκήνωσης

11.30 π.μ. Εισήγηση από τον Προϊστάμενο της Αδελφότητος Θεολόγων Ο ΣΩΤΗΡ, Αρχιμ. π. Αστέριο Χατζηνικολάου με θέμα: 

"Οι τρεις κυοφορίες" 

1.30 μ.μ. Γεύμα με ευθύνη των οικογενειών


Σημείωση: Την ώρα της ομιλίας θα υπάρχει δυνατότητα απασχόλησης των παιδιών από στελέχη της κατασκήνωσης. 

Καλή αντάμωση!

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός: ΜΕΝΩ ΣΤΙΣ ΚΑΚΕΣ ΜΟΥ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ…

 



Μία από τις δυσκολίες των σχέσεων έγκειται στις κακές συνήθειες του καθενός. Η αδιαφορία για την άποψη του άλλου, ο οποίος θεωρείται ότι πρέπει να αποδεχτεί το «έτσι είμαι», «έτσι μου αρέσει», διότι οφείλει να με αγαπά, γεννά τριβές στην συνύπαρξη. Δεν είναι θέμα μόνο ενσυναίσθησης. Είναι και μία αντίληψη βολέματος, ότι στην σχέση συνυπάρχουμε για να μην αλλάξουμε, «για να  είμαστε ο εαυτός μας».

Είναι το μοτίβο των καιρών: «να είσαι ο εαυτός σου». Κι αν αυτός ο εαυτός έχει πάθη, έχει συνήθειες που κάνουν τον άλλον να δυσκολεύεται, αν δεν βγαίνεις από το πρόγραμμά σου, από την νοοτροπία του να τα θέλεις όλα έτοιμα, τότε άλλα προβλήματα που πιθανόν να ανακύψουν στην σχέση, κάποτε σοβαρά, όπως ζητήματα ανατροφής των παιδιών, υγείας, οικονομικής διαχείρισης, θρησκευτικής συνείδησης και ταυτότητας, μπορεί να κάνουν την σπίθα των κακών συνηθειών να μετατραπεί σε φωτιά. Π.χ. η τεμπελιά του ενός, το ανοικοκύρευτο, η ακαταστασία, η απαίτηση να είναι όλα έτοιμα, η αδιαφορία για την κόπωση του άλλου διότι «εγώ είμαι πιο κουρασμένος/η», η προσκόλληση στην οθόνη του υπολογιστή ή στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, η ακατάσχετη φλυαρία, η αδυναμία να γίνω ακροατής/ακροάτρια, το παραμύθιασμα με ψέματα και δικαιολογίες,  μπορεί από μόνα τους να μην είναι λόγοι που θα διαλύσουν μια σχέση, σίγουρα όμως την δυσκολεύουν και όταν προκύψει κάτι σοβαρότερο, η ενόχληση θα πολλαπλασιαστεί.

Στην σχέση όμως παλεύουμε να αγαπήσουμε. Και αγάπη σημαίνει αλλαγή του εαυτού μας επί τα βελτίω. Σκοπός της ζωής μας δεν θα ΄πρεπε να είναι μόνο να είμαστε ή να γίνουμε καλοί άνθρωποι. Είναι κυρίως να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε. Και για να γίνει αυτό χρειάζεται αυτοκριτική, απόφαση να δούμε σε τι υστερούμε όταν ο άλλος χρειάζεται αγάπη, απόφαση να γίνει το «εμείς» προτεραιότητα, που σημαίνει ότι μπορούμε να θυσιάσουμε τις κακές μας συνήθειες, αν πρόκειται η αγάπη να δυναμώσει. Δεν είναι λύση η υπομονή στις κακές συνήθειες του άλλου, ούτε ένας στείρος συμβιβασμός. Λύση είναι να μπορούμε αγαπώντας να είμαστε ειλικρινείς, να ζητούμε από τον άλλον να μας κινητοποιεί, ώστε ακόμη και αυτό που θεωρούμε ως κεκτημένο του εαυτού μας, χαρακτηριστικό μας, να μην λειτουργεί υπονομευτικά ως προς την αγάπη.

Δυσκολεύονται τα ζευγάρια σήμερα. Και δυσκολεύονται και σε σχέση με τα παιδιά. Η διαμόρφωση του χαρακτήρα συχνά γίνεται στον αυτόματο. Είτε διότι οι γονείς εργάζονται πολλές ώρες, ιδίως στις μεγάλες πόλεις, είτε διότι δεν θέλουν να στενοχωρήσουν τα παιδιά τους βάζοντάς τα να διαβάζουν, να μαζεύουν το δωμάτιό τους, να έχουν επίγνωση ότι καλούνται να πορεύονται με υπευθυνότητα, να μπορούν να συνεργάζονται με τους ίδιους και με τα αδέρφια τους, να νιώθουν ότι η αγάπη θέλει κόπο, όπως και η ζωή, όλα αυτά και άλλα έχουν ως αποτέλεσμα και τα παιδιά να μεγαλώνουν με συνήθειες που δύσκολα τις αφήνουν. "Έξις", άλλωστε, «δευτέρα φύσις». Όμως και η αρετή είναι «έξις», συνήθεια. Η αρετή που υποτιμούμε στην εποχή του «τα θέλω όλα, τα δικαιούμαι όλα».

Η πίστη είναι βοήθεια για να παλέψουμε τις κακές συνήθειες, είτε στην διαμόρφωση είτε στην διαπίστωση. Πίστη σημαίνει ελευθερία από εξαρτήσεις, όπως επίσης και αγώνας αγάπης, δηλαδή ευθύνης έναντι του Θεού και του άλλου.  Αν η αγάπη είναι το μείζον, μπορούμε να αλλάξουμε. Απόφαση θέλει. 


Δημοσιεύθηκε στην «Ορθόδοξη Αλήθεια»


ΘΑ ΞΑΝΑΡΘΩ! | 1922-2022: 100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή

 


Στίχοι, μουσική, ἐνορχήστρωση, ἑρμηνεία: "Λύχνος" 

(Ο.Χ.Α. "ΑΠΟΛΥΤΡΩΣΙΣ")


The Skeptic Movie (Short Film)

 


Μια παραγωγή του διαδικτυακού καναλιού The Skeptic Theory 

με συμπαραγωγό το Κέντρο Διάδοσης Επιστημών και Μουσείο Τεχνολογίας NOESIS.


Ο Σπίνος

 


Τραγουδά ο Γερασιμάγγελος Στανίτσας


«Μάθημα» ήθους και ανθρωπιάς-Τέσσερις φοιτητές του Πανεπιστημίου Πατρών παρέδωσαν στην Ασφάλεια χρηματικό ποσό που βρήκαν χθες το απόγευμα στη Bέσο

 


Της Ελένης Α. Γεωργοπούλου - ΓΝΩΜΗ

Όσο υπάρχουν νέοι άνθρωποι με αρχές και αξίες, οι οποίοι που βάζουν την αξιοπρέπειά τους πάνω από το συμφέρον τους, τόσο υπάρχουν ελπίδες ότι μπορεί να γίνει καλύτερη η κοινωνία μας.

Ένας τέτοιο μήνυμα έστειλαν με την πράξη τους τέσσερις φοιτητές του Πανεπιστημίου Πατρών, οι οποίοι βρήκαν χρήματα στο έδαφος και έσπευσαν να τα παραδώσουν στην Ασφάλεια.

Τα χρήματα τα είδε μπροστά του πρώτα ο 22χρονος τεταρτοετής φοιτητής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Πατρών Ιωσήφ Χόνταλι, ο οποίος ενημέρωσε αμέσως τους φίλους του. Μαζι του ήταν οι, Γιώργος Λιαδής φοιτητής στο 3ο έτος στο Τμήμα Χημικών Μηχανικών, Βασίλης Τόμα, 17ετών, πρωτοετής φοιτητής στο Βιολογικό και Μιχάλης Γογγολίδης, ο δευτεροετής φοιτητής στο Βιολογικό, οι οποίοι χωρίς δεύτερη σκέψη αποφάσισαν να παραδώσουν το ποσό.

«Για μιας ήταν μια αυτονόητη πράξη, το θεωρήσαμε χρέος να παραδώσουμε τα χρήματα στην Αστυνομία» δήλωσαν στην «Γ» οι τέσσερις φοιτητές, οι οποίοι με την κίνησή τους αυτή έδωσαν ένα μάθημα ήθος, αξιοπρέπειας και ανθρωπιάς.

Και συνέχισαν: «Ούτε σαν σκέψη δεν μας πέρασε να μπούμε στον πειρασμό να τα κρατήσουμε. Κυρίαρχα αυτό που σκεφθήκαμε ήταν πως αυτά τα χρήματα θα μπορούσαν να ήταν μέρος σύνταξης ή ένα επίδομα ανεργίας για κάποιον και να ήταν πολύτιμα για να ζήσει… Διανύουμε δύσκολες μέρες, με συνανθρώπους μας με οικονομικά προβλήματα και σίγουρα όποιος τα έχασε τα έχει ανάγκη και ευελπιστούμε ότι θα βρεθεί ο κάτοχός τους».

Το περιστατικό συνέβη χθες το απόγευμα στον πολυχώρο Βέσο Μάρε στην Πάτρα όταν οι τέσσερις φοιτητές που είχαν πάει στο χώρο προκειμένου να κάνουν μια έρευνα αγοράς σε πολυκατάστημα είδαν στο έδαφος χαρτονομίσματα.

Χωρίς να μπουν στον πειρασμό, έσπευσαν αμέσως να αναζητήσουν στον χώρο τυχόν στοιχεία, όπως αστυνομική ταυτότητα ή άλλα προσωπικά έγγραφα, χωρίς όμως να βρουν κάτι. Αναζήτησαν φύλακα του πολυχώρου, μήπως ο άνθρωπος που έχασε τα χρήματα απευθύνθηκε σε αυτόν, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Έτσι, αποφάσισαν να μεταβούν στο πλησιέστερο Αστυνομικό Τμήμα και να τα παραδώσουν στις αρμόδιες Αρχές.

Έφθασαν στο Αστυνομικό Μέγαρο της Ερμού, κατευθύνθηκαν στην Ασφάλεια Πατρών και παρέδωσαν τα χρήματα, ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό.

Οι αξιωματικοί της Ασφάλειας δεν έκρυψαν την έκπληξή τους και συνεχάρησαν τους νέους φοιτητές για τις αρχές και το ήθος τους, λέγοντας πως αποτελούν φωτεινά παραδείγματα στις μέρες μας για την στάση τους.


29/9/22

Αγρυπνία για την γιορτή της Συνάξεως της Παναγίας της Γοργοϋπηκόου

 





Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΧΑΡΙΤΩΝΟΣ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ "ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΒΟΗΘΕΙΑ"


Με κατάνυξη τελέσθηκε την Τετάρτη 28  Σεπτεμβρίου 2022 η ιερά μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Χαρίτωνος του Ομολογητού στον Ιερό Ναό "Παναγία η Βοήθεια" του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών "ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΒΟΗΘΕΙΑ".

Την ημέρα αυτή άγει τα ονομαστήριά του ο Πανοσιολογιώτατος  Αρχιμ. π. Χαρίτων Αθανασόπουλος, εφημέριος του ως άνω Ιερού Ναού και υπεύθυνος του πνευματικού και ποιμαντικού έργου στο Νοσηλευτικό Ίδρυμα, ορισθείς προς τούτο από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρών κ.κ. Χρυσόστομο.

Της Θείας Λειτουργίας προέστη ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, ο οποίος στην σύντομη ομιλία του αναφέρθηκε στον βίο του εορταζομένου Οσίου Χαρίτωνος αλλά και στο πρόσωπο του π. Χαρίτωνος δίδοντας έμφαση στην άοκνη εργασία του στο Νοσηλευτικό Ίδρυμα. 

Ο Θεοφιλέστατος ευχήθηκε στον π. Χαρίτωνα να συνεχίσει με τον ίδιο ζήλο και την ίδια ζέση ψυχής και καρδίας την διακονία του δίπλα στους ιατρούς, τους νοσηλευτές, τους ασθενείς και τους συγγενείς τους, αλλά και σε κάθε πονεμένη ψυχή που καταφθάνει εκεί, ώστε υπό την σκέπη της Εκκλησίας να βρίσκουν την ανάπαυση και την παρηγοριά. 

Κλείνοντας μετέφερε προς τον εορτάζοντα εφημέριο και το πολυπληθές εκκλησίασμα τις άπειρες, εγκάρδιες, πατρικές ευχές του αγγέλου της τοπικής μας Εκκλησίας του Σεπτού Πατρός και Ποιμενάρχου μας Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ. κ. Χρυσοστόμου για έτη πολλά, ευλογημένα, αγιασμένα, θεοσκέπαστα και θεοφρούρητα.

Τέλος, οι πιστοί ευχήθηκαν από καρδιάς στον π. Χαρίτωνα χρόνια πολλά και ευάρεστα στο Θεό.






Πηγή:http://episkopos-kernitsis.blogspot.com

"Η Σμύρνη εάλω - η μνήμη ανθεί..."