20/7/17

Οι δάσκαλοι έχουν δύναμη



«Οι δάσκαλοι έχουν τόση δύναμη που οι πρωθυπουργοί μπορούν μόνο να την ονειρεύονται»

Ουίνστον Τσόρτσιλ


Η ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ δείχνω το δρόμο


Για την κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας πολλά έχουν γραφτεί. Θυμίζουμε ότι η αρχή έγινε με τις Κυριακές των εορτών, που έσπασαν το «ταμπού» της κυριακάτικης αργίας. Σιγά-σιγά αυτές οι Κυριακές έγιναν 8 και τώρα αποτελεί νόμο του κράτους η λειτουργία των καταστημάτων 32 Κυριακές το χρόνο σε συγκεκριμένες τουριστικές περιοχές της χώρας. Φανταζόμαστε όλοι το επόμενο βήμα...

Και όμως υπάρχουν εξαιρέσεις. Η αλυσίδα σούπερ μάρκετ Σκλαβενίτης είναι από τις λίγες επιχειρήσεις που τις εργάσιμες Κυριακές, όπως και την προηγούμενη στις 16 Ιουλίου, αποφάσισε και πάλι να παραμείνει κλειστή, ανατρέποντας διάφορες φήμες ότι τελικά θα λύγιζε υπό το βάρος του ανταγωνισμού και θα έσπαγε την γνωστή τακτική της για "ποτέ την Κυριακή".

Πράγματι. Σε όλα της τα καταστήματα έγκαιρα, είχε αναρτηθεί ταμπέλα με την οποία η εταιρεία ενημέρωνε τους πελάτες της ότι δε θα λειτουργήσει κανένα κατάστημά της.

Συγχαρητήρια στους υπευθύνους! 
Ας επιμείνουμε κι εμείς. 

«Κυριακή Κλειστά! Δεν Ψωνίζω - Δε Δουλεύω!»


Τιμητική εκδήλωση για την Όλγα Παπασαράντου





ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΔΕΛΦΗ ΟΛΓΑ ΠΑΠΑΣΑΡΑΝΤΟΥ

Ὁ Σύλ­λο­γος Ὀρ­θο­δό­ξου Ἱ­ε­ρα­πο­στο­λῆς «Ο ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΣ» τι­μών­τας τήν πο­λυ­ε­τή προ­σφο­ρά στήν Ἀ­φρι­κή τῆς ἀειμνήστου ἱ­ε­ρα­πο­στό­λου Ὄλ­γας Πα­πα­σα­ράν­του θά πρα­γμα­το­ποι­ή­ση τι­μη­τι­κή ἐκ­δή­λω­σι στόν τό­πο γεν­νή­σε­ώς της, Ρο­ει­νό Ἀρ­κα­δί­ας, 12-13 Αὐ­γού­στου 2017.


Στό προ­αύ­λειο τοῦ Ἁ­γί­ου Γε­ωρ­γί­ου, κεν­τρι­κοῦ Να­οῦ τοῦ χω­ρι­οῦ, θά γί­νουν ἀ­πο­κα­λυ­πτή­ρια προ­το­μῆς τῆς ἀ­ει­μνή­στου Ἀ­δελ­φῆς Ὄλ­γας Πα­πα­σα­ράν­του ἀ­πό τόν Σεβ. Μη­τρο­πο­λί­τη Μαν­τι­νεί­ας καί Κυ­νου­ρί­ας κ.κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΝ.


Πλη­ρο­φο­ρί­ες γιά συμ­με­το­χή στό Σύλ­λο­γο Ἱ­ε­ρα­πο­στο­λῆς «Ο ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΣ» 
μέ­χρι 25/7/2017.

Τη­λέ­φω­νο: 2610 329737

16/7/17

Τέλος εποχής για το «κυρίες και κύριοι» στο Μετρό του Λονδίνου



Αντίστροφα μετρά ο χρόνος μέχρι ο χαιρετισμός «καλημέρα σας κυρίες και κύριοι» που απηύθυνε το Μετρό του Λονδίνου και το προσωπικό του στους πολίτες να αποτελέσει παρελθόν. Η είδηση είδε το φως της δημοσιότητας έπειτα από ανακοίνωση της εταιρείας Transport for London (TfL).

Ο χαιρετισμός που επί χρόνια ηχούσε στα αυτιά των επιβατών, θα αντικατασταθεί από τη φράση «Καλημέρα σε όλους» που είναι διαφυλικά ουδέτερη.

Η TfL εξηγώντας αυτήν της την κίνηση, ανέφερε ότι στόχος της είναι να διασφαλίσει πως όλοι οι επιβάτες, ανεξαρτήτως φύλου ή ερωτικών προτιμήσεων, αισθάνονται «ευπρόσδεκτοι».

Η αναθεωρημένη διατύπωση θα εφαρμοστεί σε όλες τις νέες προκαταγεγραμμένες ανακοινώσεις που έγιναν στο δίκτυο μεταφορών της πρωτεύουσας.

Την απόφαση υποστήριξε ο δήμαρχος του Λονδίνου Σαντίκ Καν, ωστόσο δεν είναι λίγοι οι Βρετανοί που δυσφορούν, κάνοντας λόγο για νίκη όχι των ανθρώπινων δικαιωμάτων, αλλά της πολιτικής ορθότητας.

Newsroom ΔΟΛ


Βασιλική Πλεξίδα: Με έσωσε η Παναγία



Στις 19 Απριλίου 2017 ένα ελικόπτερο του στρατού ξηράς κατέπεσε στην περιοχή Σαρανταπόρου Ελασσόνας με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους τέσσερις στρατιωτικοί ενώ εντοπίστηκε τραυματισμένη πάνω στο κάθισμά της η αρχιλοχίας Βασιλική Πλεξίδα. 

Στις 13.7.17 έντονα συγκινημένη η αρχιλοχίας Βασιλική Πλεξίδα ευχαρίστησε την Παναγία και τον Θεό, στη λειτουργία που έγινε στην Παναγιά Ακρωτηριανή στη Σέριφο μετά από παράκλησή της, για το θαύμα, να επιζήσει από το τρομακτικό δυστύχημα.

Συγκλονίζει η κατάθεση ψυχής που έκανε στην πρώτη δημόσια μαρτυρία της για το πώς σώθηκε: 

«Με το που αντιλήφθηκα το πρώτο χτύπημα ασυναίσθητα έκανα το σταυρό μου και ζήτησα από την Παναγία να με βοηθήσει. Κατευθείαν κατέβηκε, την είδα ολοζώντανη, με ξερίζωσε με το πάτωμα και το κάθισμα μαζί, την ένιωσα την εξίψωση προς τα πάνω και με τοποθέτησε τέρμα πίσω, αριστερά από το ελικόπτερο με μισογυρισμένη την πλάτη για να μην θυμάμαι καμία εικόνα».

Η αρχιλοχίας αφιέρωσε στην Παναγία ένα καντήλι, στο οποίο είναι δεμένο ένα ομοίωμα ελικοπτέρου. Επίσης, αφιέρωσε το κομποσκοίνι της και τη φόρμα που φορούσε εκείνη την ημέρα, η οποία είναι σκισμένη από την πτώση του ελικοπτέρου.

Η Βασιλική Πλεξίδα στον ελεύθερο χρόνο της επισκεπτόταν τη Μονή της Παναγίας της Ακρωτηριανής στη Σέριφο για να προσκυνήσει, έλεγε η μητέρα της και τόνιζε: «Όση ώρα είχε τις αισθήσεις της μετά την πτώση του ελικοπτέρου, προσευχόταν στη Παναγία και η Παναγία η Ακρωτηριανή ήταν αυτή που την άκουσε και σώθηκε».

«Ἡ πιὸ σημαντικὴ μάχη τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας»



Πρόσφατα ὁ πρωθυπουργὸς τοῦ Λουξεμβούργου πραγματοποίησε ἐπίσημη ἐ­πίσκεψη στὴν Ἰταλία συνοδευόμενος καὶ ἀ­πὸ τόν... σύζυγό του. Ἔγινε δεκτὸς ἀπὸ τὸν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας καὶ ἀπὸ ἄλλους ἀξιωματούχους τοῦ κράτους, παρεκάθισε σὲ ἐπίσημα γεύματα, παρευρέθη σὲ ἐπίσημες ἐκδηλώσεις, περιφέροντας παντοῦ καὶ προβάλλοντας δημοσίως τὸ αἶσχος αὐτό. Ἀκόμα καὶ ἀπὸ τὸ Βατικανὸ ἔγινε δεκτὸ τὸ ζευγάρι! Καὶ οὔτε μιὰ ἀντίδραση ἀπὸ ἐπίσημα χείλη, οὔτε μιὰ ἔκφραση δυσφορίας άπὸ τὴν πολιτικὴ καὶ ἐκκλησιαστικὴ ἡγεσία τῆς χώρας. Τόση λοιπὸν ἠθικὴ ἔκπτωση, τόση ἀναλγησία στὶς συν­ειδήσεις!

Πολὺ σωστὰ ὁ Ἰταλὸς δημοσιογράφος Di Massimo Viglione σὲ ἄρθρο του μὲ τί­τλο «Ἡ ρὸζ διπλωματία» ἐξανίσταται γιὰ τὴν ἐπιχειρούμενη παγκόσμια ἐξαχρείωση, καθὼς καὶ τὴν προσπάθεια ὑποταγῆς τῆς κοινῆς γνώμης στὴν ἀποδοχὴ αὐτῶν τῶν ἐκφυλιστικῶν φαινομένων. Σύμφωνα μὲ τὸν ἐν λόγῳ δημοσιογράφο ἡ ἐπίσκεψη τοῦ πρωθυπουργοῦ τοῦ Λουξεμβούργου ἀ­πετέλεσε «προκλητικὴ ἐπίθεση», ἡ ὁποία ὅμως ἔγινε «κατὰ παραγγελίαν ἄλλων δυ­νάμεων, ποὺ καθόρισαν ὅτι ἔφθασε ἡ στι­γμὴ νὰ σπάσουν αὐτὸ τὸ “ταμποὺ” σὲ διεθνὲς διπλωματικὸ ἐπίπεδο».

Ἀναρωτιέται ὁ Viglione: Αὐτοὶ ποὺ ἔκαναν δεκτοὺς τοὺς δύο ἄνδρες, «τοὺς δέχθηκαν ὡς φίλους ποὺ βρίσκονται σὲ ἐκδρομὴ ἢ ὡς “συζύγους”; Καὶ ἡ ἐρώτηση», συνεχίζει ὁ ἴδιος, «δὲν εἶναι ἥσσονος σημασίας. Πρὶν κάποια χρόνια ἕνα τέτοιο περιστατικὸ θὰ ἦταν ἀδιανόητο καὶ ὄχι μόνο στὸ Βατικανό. Ἀσφαλῶς, πάντα ὑπῆρχαν πολιτικοὶ καὶ ἀρχηγοὶ κρατῶν ὁμοφυλόφιλοι, ἀλλὰ στὴν ἰδιωτική τους ζωή. Τώρα δημοσιοποιοῦν τὴ θέση τους καὶ παντρεύονται. Τώρα ὁ γάμος τους ἐπισημοποιεῖται στὴ διεθνὴ διπλωματία, ἀκόμη καὶ στὸ Βατικανό! (...) Αὐτὴ ἡ ἐπίσκεψη ἦταν πιὸ ἀνατρεπτικὴ κι ἀπὸ ἕναν παγκόσμιο πόλεμο, καὶ ὅλοι κάνουν πὼς δὲν καταλαβαίνουν». Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ θεωρεῖ ὁ Ἰταλὸς ἀρθρογράφος ὅτι «σήμερα περισσότερο ἀπὸ ποτὲ ἐναπόκειται σ’ ἐμᾶς τοὺς λαϊκοὺς Χριστιανούς (...) νὰ δώσουμε τὴν πιὸ σημαντικὴ μάχη ὅλης τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας. Διότι “ὅταν πέφτουν οἱ μεγάλοι, εἶναι ἡ σειρὰ τῶν μικρῶν νὰ καθοδηγήσουν”».

Ἑνώνουμε κι ἐμεῖς τὴ φωνή μας μὲ τὸν θαρραλέο Ἰταλὸ καὶ ὑπογραμμίζουμε τὴν ἐπιτακτικὴ τῶν ἡμερῶν μας ἀνάγκη νὰ βρεθοῦμε στὴν πρώτη γραμμὴ τοῦ ἀκήρυκτου αὐτοῦ παγκοσμίου πολέμου, τῆς «πιὸ σημαντικῆς μάχης ὅλης τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας». Θὰ προσπαθήσουν νὰ μᾶς καθυποτάξουν μὲ τοὺς ἀντιρατσιστικοὺς νόμους καὶ ὅλα τὰ συναφή. Ἂς τοὺς ἀψηφήσουμε. Εἶναι θέμα ζωῆς - θανάτου...

Περιοδικό "Ὁ Σωτήρ"

Τι δεν καταλαβαίνετε; Γιατί επιμένετε;


"Η κίνηση στην αγορά τη θεσμοθετημένη πρώτη Κυριακή των θερινών εκπτώσεων, για όσα εμπορικά καταστήματα άνοιξαν, όχι μόνο δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο, αλλά μάλλον ήταν πολύ κοντά σε μία κακή καθημερινή"...


..."Παρακολουθώντας όμως τη κατάσταση στα μεγάλα αστικά κέντρα, καταλήγουμε στο συμπέρασμα, ότι μπορεί η Ελλάδα να επιθυμεί να βγει στις αγορές, αλλά ο Έλληνας καταναλωτής δεν επιθυμεί να βγει στην αγορά τις Κυριακές".

Βασίλης Κορκίδης, πρόεδρος της Ελληνικής Συνομοσπονδίας Εμπορίου και Επιχειρηματικότητας - 16.7.17

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

10/7/17

Τελευταία λόγια του Σωκράτη




«Ώρα λοιπόν να φεύγουμε, εσείς για να ζήσετε 
κι εγώ για να πεθάνω. Ποιος από εμάς πηγαίνει σε καλύτερο δρόμο, 
δεν το γνωρίζει κανείς, παρά μόνο ο Θεός»

Σωκράτης (τα τελευταία του λόγια)

Ἱερὰ Μητρόπολις Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου Γεγονὸς καὶ Σχόλιο: Τά ἀρχαῖα Ἑλληνικά στήν Εὐρώπη



Πρόσφατα, στήν Ἐφημερίδα «Ἑστία» (24-5-2017) δημοσιεύθηκε ἄρθρο μέ τίτλο «Στήν Γαλλία ἐπενδύουν στά Ἀρχαῖα Ἑλληνικά». Στό ἄρθρο αὐτό ἐπισημαίνεται τό ἐνδιαφέρον τῶν Εὐρωπαίων γιά τά ‘Aρχαῖα Ἑλληνικά ὡς παράγοντα πολιτισμοῦ.

Ἀφορμή γιά νά γραφῆ τό ἄρθρο εἶναι ὅτι ὁ νέος Ὑπουργός Παιδείας στήν Γαλλία, ὕστερα ἀπό τίς πρόσφατες ἐκλογές, Ζάν-Μισέλ Μπλανκέ ἐξέφρασε τήν πρόθεσή του νά ἐπαναφέρη τίς «δίγλωσσες τάξεις» καί κυρίως «νά ἀξιοποιηθοῦν περισσότερο τά Λατινικά καί τά Ἀρχαῖα Ἑλληνικά, ἀπό τά ὁποῖα κατάγεται ὁ πολιτισμός μας», ὅπως εἶπε χαρακτηριστικά. Καί συνέχισε: «Πρέπει νά σταματήσουμε νά πιστεύουμε ὅτι αὐτές οἱ σπουδές βαθαίνουν τίς κοινωνικές διαφορές. Εἶναι ἐργαλεῖα προωθήσεως γιά ὅλους». Εἶναι δέ χαρακτηριστικό ὅτι ὁ Ὑπουργός Παιδείας εἶναι πρώην Πρύτανις καί πρώην διευθυντής τῆς μεγαλύτερης Σχολῆς ἐμπορίου στόν κόσμο, τῆς ESSEC, ἔχει δέ ἀσχοληθῆ μέ ἐκπαιδευτικά ζητήματα.

Βέβαια, ὅπως γράφεται στό ἄρθρο αὐτό, τό γεγονός δέν εἶναι μεμονωμένο στήν Εὐρώπη, ἀφοῦ παρατηρεῖται μιά τάση γιά τήν προώθηση τῆς διδασκαλίας τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν ὡς παράγοντα παιδείας καί πολιτισμοῦ. Γιά παράδειγμα, τόν προηγούμενο Φεβρουάριο τρεῖς Γάλλοι διανοούμενοι (Ἐκδότης, Καθηγητής Κλασσικῆς Φιλολογίας καί Καθηγήτρια Ἀγγλικῆς) πρότειναν νά υἱοθετηθῆ ἡ Ἑλληνική γλώσσα ὡς ἐπίσημη γλώσσα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης, «ὡς συμβολική ἀπάντηση στήν κρίση πού βιώνει τό εὐρωπαϊκό οἰκοδόμημα». Αὐτό τό αἴτημα αἰτιολογεῖται μέ τό σκεπτικό ὅτι ἡ Ἑλληνική γλώσσα «εἶναι μία γλώσσα, οἱ λέξεις τῆς ὁποίας ἀπηχοῦν σημασιολογικά, συναισθηματικά καί μοναδικά βαθειά νοήματα, τοὐτέστιν τήν ἀλήθεια τῶν πραγμάτων, ἡ ὁποία ἐπιβίωσε καί δέν λησμονήθηκε στήν πορεία».

Ἐπίσης, ὑπενθυμίζεται ὅτι στήν Ρωσσία, μέ ἀπόφαση τῆς Ὑπουργοῦ Παιδείας Ὄλγας Βασίλιεβα, ἡ Ἑλληνική γλώσσα πρέπει νά διδάσκεται ὡς ξένη γλώσσα σέ ὅλη τήν Ἐπικράτεια τῆς Ρωσσικῆς ὁμοσπονδίας καί ἤδη ἀπό τήν 1η Ἰανουαρίου 2017 αὐτή ἡ ἀπόφαση τέθηκε σέ ἰσχύ καί ἐφαρμόζεται στήν Ε' καί Στ' Δημοτικοῦ, ὅπως καί στίς τρεῖς τάξεις τοῦ Γυμνασίου.

Πρέπει νά ληφθῆ ὑπ’ ὄψη ὅτι σέ ὅλες τίς Εὐρωπαϊκές Χῶρες ἱδρύονται ἕδρες στά Πανεπιστήμια τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσας μέ ἱκανό ἀριθμό φοιτητῶν.

Εἶναι γεγονός ὅτι μέ τήν Ἑλληνική γλώσσα ἀνοίγεται ἕνα μεγάλο παράθυρο στό παρελθόν, στήν ἀρχαία ἑλληνική φιλοσοφία, τίς ἀρχαῖες τραγωδίες, ἀλλά καί στήν Χριστιανική Ἑλληνική γραμματεία, ὅπου συναντᾶ κανείς ἀμύθητο θησαυρό. Ἄν σκεφθῆ κανείς ὅτι, δυστυχῶς, κατά τίς μεταφράσεις τῶν κειμένων ἀπό τήν Ἑλληνική γλώσσα σέ ἄλλες γλῶσσες γίνονται ἀκούσια ἤ ἑκούσια μεταφραστικά λάθη, πού ἀλλοιώνουν τό νόημα τῶν κειμένων, τότε καταλαβαίνει ὅτι εἶναι ἀπαραίτητο γιά κάθε ἐπιστήμονα νά διαβάζη τά κείμενα στήν πρωτότυπη Ἑλληνική γλώσσα.

Αὐτή ἡ γλωσσική ἐπανάσταση γίνεται στήν Εὐρώπη καί ἐμεῖς στήν Ἑλλάδα κάνουμε ἐπανάσταση γιά νά περιθωριοποιήσουμε τήν ἀρχαία Ἑλληνική γλώσσα. Αὐτό συνιστᾶ κατεδάφιση τοῦ πολιτισμοῦ μας, ἀλλά εἶναι καί ἔκφραση τῆς νοοτροπίας μας.

Ν. Ι.

πηγή: Εκκλησιαστική παρέμβασις


Στιγμές και αναμνήσεις της Χ.Φ.Δ. Πατρών από την φετινή χρονιά 2016-2017



Τιμή στόν Ἐθνοϊερομάρτυρα Μητροπολίτη Δέρκων τόν ἐκ Ζουμπάτα Ἀχαΐας.



«Σήμερα πού ἡ ἱστορία παραχαράσσεται, ἡ πίστις στόν Θεό θεωρεῖται ἀναχρονιστική, τά ἤθη εὐτελίζονται καί ἀλλοιώνονται, ἡ ἀγάπη πρός τήν Πατρίδα θεωρεῖται πολυτέλεια καί ἡ παράδοση ὀπισθοδρόμηση, ἡ μεγάλη ὁλόφωτη, ἡρωϊκή καί μαρτυρική μορφή καί προσωπικότης τοῦ Ἐθνοϊερομάρτυρα Γρηγορίου Μητροπολίτου Δέρκων, ἀπό τόν τόπο τοῦ μαρτυρίου του, τά Θεραπειά τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ὅπου φρικτῶς ἐτελειώθη τό 1821 , μᾶς δείχνει τόν δρόμο τόν ὁποῖο πρέπει νά βαδίσωμε, ὥστε να διατηρήσωμε τήν πνευματική μας ταυτότητα καί τήν ἰδιοπροσωπία μας».

Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, 
9.7.2017, Ἱ. Ναός Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου στήν ὀρεινή Ζουμπάτα Πατρῶν, 
γενέτειρα τοῦ Ἐθνοϊερομάρτυρος Μητροπολίτου Δέρκων Γρηγορίου


8/7/17

Θάνατος καὶ ταφὴ τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν;


Τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, μὲ τὴν ὕ­πουλη ἀποκοιμιστικὴ τακτικὴ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, μὲ τὴν ὁποία ἐξουδετέρωσε τὴν ὅποια ἀντίδραση τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Διοικήσεως, φαίνεται νὰ παραδίδεται στὰ νύχια τῆς Πανθρησκείας καὶ νὰ ὁδηγεῖται σὲ θάνατο.

Καὶ ὅλος αὐτὸς ὁ ὑποτιθέμενος διάλογος ἀπὸ μηδενικὴ βάση μεταξὺ Ἐκκλησίας καὶ Πολιτείας τί ἦταν; Τίποτε! Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς κ. Νικόλαος, ποὺ ἦταν μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς Διαλόγου, τὸ εἶπε καθαρά: «Ὑπῆρχε ἡ αἴσθηση ὅτι ἐνῶ μιλούσαμε γιὰ μηδενικὴ βάση, στὴν οὐσία ὑπῆρχε τετελεσμένο». Κάτι ποὺ ἐπιβεβαίωσε ὠμὰ καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἰνστιτούτου Ἐκπαιδευτικῆς Πολιτικῆς (ΙΕΠ) κ. Γεράσιμος Κουζέλης: «Τὰ προγράμματα σπουδῶν ἔμειναν αὐτὰ ποὺ ἦταν... Βέβαια, τὸ ἀποτέλεσμα δίνει τὴ δυνατότητα στὴν Ἐκκλησία νὰ πεῖ ὅτι ἔδωσε μία μάχη καὶ ἄλλαξε τὰ προγράμματα. Δίνει τὴ δυνατότητα σὲ ἄλλους νὰ ποῦν ὅτι ἡ Πολιτεία ὑποχώρησε ἀπέναντι σὲ μία πίεση ποὺ δέχθηκε. Ὁποιοσδήποτε ὅμως συγκρίνει τὰ δύο προγράμματα, θὰ καταλάβει ὅτι δὲν ἄλλαξε κάτι».

Θέλετε καὶ ἄλλη ἀπόδειξη; Ὁρίστε οἱ δηλώσεις τοῦ πρώην Ὑπουργοῦ Παιδείας κ. Φίλη: «Οἱ προσπάθειες τῆς ἡγεσίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδας νὰ δημιουργήσει παραπλανητικὲς ἐντυπώσεις γιὰ ἐσωτερι­κὴ κατανάλωση, ἔχουν ἐξ ἀντικειμένου διαψευστεῖ... Ἐπικαλοῦνται σήμερα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα γιὰ νὰ ἀποκρύψουν τὴ στρατηγι­κὴ ὑποχώρηση στὴν ὁποία ἐξαναγκάζον­ται λόγῳ τῆς ἀποδοχῆς τοῦ νέου μαθήμα­τος ἀπὸ τοὺς μαθητὲς ἀλλὰ καὶ τὴ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν θεολόγων. Ἡ ἀλήθεια ποὺ θέλουν νὰ συσκοτίσουν εἶναι ὅτι τελικὰ ἀποδέχονται τὸ περιεχόμενο τοῦ νέου μαθήματος ποὺ μέχρι χθὲς πολεμοῦ­σαν λυσσαλέα μαζὶ μὲ τὴν Π.Ε.Θ. καὶ τοὺς ἄλλους ἀντιδραστικοὺς καὶ σκοταδιστικοὺς κύκλους, ἐξαπολύοντας ἀναθέματα ἐναν­τίον τοῦ “προβληματικοῦ”, ὅπως μὲ χαρακτήριζαν, Ὑπουργοῦ Παιδείας. Ἡ οὐσία δὲν ἀλλάζει. Τὸ νέο μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ἦρθε γιὰ νὰ μείνει».

Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Πικρὴ μέν, ἀναμφισβήτητη ὅμως. Ὁ ἀπαράδεκτος σχεδια­σμὸς τοῦ Νέου Προγράμματος Σπουδῶν ἐπεβλήθη μὲ τὴν ἔνοχη ἀνοχὴ πολλῶν. Τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ἀποδομεῖται ὁλοσχερῶς. Παραμένει μὲν ὡς μάθημα... Ὅμως...

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΑΓ. ΠΑΪΣΙΟΥ


ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΠΑΤΡΩΝ
Παρεκκλήσιο Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου

Τρίτη Πανήγυρις
ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ


Τρίτη 11 Ιουλίου 2017 

11:00 π.μ.: Έξοδος Ιεράς Εικόνος του Οσίου Παϊσίου και Ικετευτική Δέησις

8:00 μ.μ.: Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός - Αρτοκλασία Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ.κ. Χρύσανθος

10:00 μ.μ.: Ιερά Αγρυπνία Πανοσολ. Αρχιμανδρίτης π. Μάρκος Τζανακάκης Ιεροκήρυκας Ι.Μ. Πατρών
Τετάρτη 12 Ιουλίου 2017 

7:00 π.μ.: Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία Σεβ. Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος

8:00 μ.μ.: Εσπερινός - Παράκληση προς τον Όσιο Παΐσιο Πανοσολ. Αρχιμανδρίτης Θεοδόσιος Τσιτσιβός Πρωτοσ. Ι.Μ. Κινσάσας - Κονγκό.

Κατά τη διάρκεια των Ιερών Ακολουθιών θα τεθούν σε προσκύνηση Ιερά Κειμήλια του Οσίου Παϊσίου.


Κυριακή Ε' Ματθαίου


Γιατί ο Κύριος επέτρεψε στα πονηρά πνεύματα να μπουν στους χοίρους; 

Θα μπορούσε να τα είχε στείλει στα δέντρα ή στις πέτρες. Γιατί ειδικά στους χοίρους; Όχι βέβαια για να κάνει το θέλημά τους, επειδή εκείνοι του το ζήτησαν, αλλά για να διδάξει τους ανθρώπους. Όπου υπάρχουν χοίροι, υπάρχει και ακαθαρσία. Και τα πονηρά πνεύματα αγαπούν τα ακάθαρτα μέρη. Όπου δεν υπάρχει ακαθαρσία, τη φτιάχνουν μόνοι τους βιαίως. Όταν βρίσκουν λίγη ακαθαρσία, προσθέτουν σύντομα κι άλλη και την κάνουν περισσότερη. Όταν μπαίνουν μέσα ακόμα και στον πιο καθαρό άνθρωπο, μαζεύουν γρήγορα μέσα του ακαθαρσία χοίρων. Με το τρέξιμο των χοίρων και το πέσιμό τους στη θάλασσα, ο Κύριος ήθελε να μας διδάξει πόσο αδύναμη είναι η αντίσταση της λαιμαργίας και της πολυφαγίας στις διαβολικές δυνάμεις και να μας θυμίσει την αρετή της νηστείας.
Τι σχέση έχουν η λαιμαργία κι η πολυφαγία με τους χοίρους; 

Προσέξτε πόσο γρήγορα τους κατέλαβαν οι δαιμονικές δυνάμεις και τους οδήγησαν στην καταστροφή! Το ίδιο γίνεται με τους λαίμαργους και τους αχόρταγους ανθρώπους, που νομίζουν πως θα γίνουν δυνατοί με την πολυφαγία. Με τον τρόπο αυτόν όμως δε γίνονται δυνατότεροι, αλλά μάλλον ασθενέστεροι, τόσο σωματικά όσο και πνευματικά. 

(Ο Μέγας Βασίλειος λέει στο λόγο του Ι’ περί νηστείας τ’ ακόλουθα: «Γνωρίζω πως οι γιατροί δε συνιστούν στους αρρώστους ποικιλία φαγητών, αλλ’ αποχή και νηστεία. Μη νομίσεις πως ο καπετάνιος κάποιου πλοίου θα σώσει ευκολότερα το πλοίο του αν το υπερφορτώσει κι όχι αν το φορτώσει με μέτρο»). 

Οι λαίμαργοι άνθρωποι έχουν αδύναμο χαρακτήρα. Δειλιάζουν τόσο μπροστά στους ανθρώπους, όσο (και πολύ περισσότερο) μπροστά στους δαίμονες. Δεν υπάρχει τίποτα ευκολότερο στους δαίμονες από το να τους πνίξουν στη θάλασσα του πνευματικού θανάτου.


«Κυριακή Ε΄ Ματθαίου - Η θεραπεία του δαιμονισμένου»

του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

2/7/17

Εμπιστοσύνη



Τριήμερο εκδηλώσεων για τον Όσιο Παΐσιο στην Κόνιτσα


Τριήμερο Εκδηλώσεων

10-12 Ιουλίου 2017 - ΚΟΝΙΤΣΑ

ΣΤΑ ΑΓΙΑΣΜΕΝΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ




ΕΚΔΗΜΙΑ ΜΑΚΑΡΙΣΤΗΣ ΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΟΥΣ ΑΙΤΩΛ/ΝΙΑΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΗΣ (ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ) - Ἀρχιμ. Χριστοφόρος Ἰ. Μυτιλήνης



ΕΚΔΗΜΙΑ 
ΜΑΚΑΡΙΣΤΗΣ ΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΟΥΣ ΑΙΤΩΛ/ΝΙΑΣ
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΗΣ (ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ)


«Μακάριοι οἱ νεκροί οἱ ἐν Κυρίῳ ἀποθνήσκοντες ἀπ’ἄρτι... 
ἵνα ἀναπαύωνται ἐκ τῶν κόπων αὐτῶν» 
(Ἀποκ. ιδ΄13)


Ἡ ὁσιωτάτη Γερόντισσα Χριστοδούλη, (Εὐαγγελάτου) Καθηγουμένη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κατερινοῦς (Ἱ. Μ. Αἰτωλοακαρνανίας), μετά ἀπό μακρά ἀσθένεια πλήρης ἡμερῶν καί ἀρετῶν, ἀνεχώρησε γιά τήν οὐράνια πατρίδα σήμερα Σάββατο 1 Ἰουλίου 2017 στό Γηροκομεῖο τῆς Χριστιανικῆς Ἑνώσεως Ἀγρινίου ὅπου φιλοξενεῖτο τά τελευταία χρόνια καί δεχόταν τήν περιποίηση καί φροντίδα τῶν ἀδελφῶν καί τοῦ νοσηλευτικοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἀνωτέρω Ἰδρύματος.

Ἡ Ἐξόδιος Ἀκολουθία ετελέσθη στήν Ἱερά Μονή Κατερινοῦς την Κυριακή 2 Ἰουλίου 2017 καί ὥρα 12:00 τό μεσημέρι.

Ἡ ὁσιακή βιοτή τῆς μακαριστῆς Γερόντισσας, τό ἀκατάβλητο φρόνημά της, ἡ αὐταπάρνησή της καί πρό παντός ἡ δυνατή καί θερμή πίστη της, τήν κατέστησαν ἀπό τόν Θεό εὐλογημένο κλῆμα, πού ἔφερε καρπό πολύ καί ἐχόρτασε πνευματικῶς ὅλους τούς προσκυνητές πού ἀνέβαιναν στό Μοναστήρι τῆς Παναγίας τῆς Κατερινιώτισσας.

Φιλόπονη και εργατική η μακαριστή Γερόντισσα μαζί μέ τήν ἀδελφή, μοναχή Θεοκλήτη φρόντιζαν τό μοναστήρι νά παραμένει ἀνοιχτό καθαρό, εὐπρεπισμένο καί καλλωπισμένο ἀλλά καί νά τηρεῖ τό μοναχικό τυπικό μέ ἀκρίβεια καί φόβο Θεοῦ.


Η μακαριστή Γερόντισσα καταγόταν ἀπό τήν Πάτρα καί έκάρη μοναχή στήν Ιερά Μονή τῆς Μαρίτσας, ὅπου ἐκεῖ ἔδωσε τούς πρώτους άσκητικούς της άγώνες, γιά νά συνεχίσει τό Θεάρεστο ἔργο της στήν Ἱερά Μονή τῆς Κατερινοῦς . Ὅπως ἡ ἴδια ἔλεγε - καί ἰδιοχείρως ἔγραψε- ἀξιώθηκε νά μαθητεύσει κοντά στόν ὅσιο Γέροντα τῆς Πάτρας π. Γερβάσιο Παρασκευόπουλο, τόν ἅγιο πνευματικό της, ὁποῖος ὅταν ἡ Γερόντισσα ἀνεχώρησε ἀπό τήν Ἱ. Μονή τῆς Μαρίτσης Τριταίας τῆς συνέστησε ὡς πνευματικό τόν ἄλλο φωτισμένο Γέροντα τοῦ Ἀγρινίου π. Βενέδικτο Πετράκη, τόν ὁποίο πολύ ἀγαποῦσε καί σεβονταν. Ἀξίζει νά σημειωθεῖ ὅτι μαζί μέ τήν Θεοκλήτη κατέβαιναν συχνά ἀπό τό Μοναστήρι μέ τά πόδια ὥς τό χωριό Γαβαλοῦ καί μετά μέ διερχόμενο ἀμάξι πήγαιναν στόυς Ἁγίους Ἀναργύρους στό Ἀγρίνιο γιά νά ἀκούσουν τόν φλογερό Ἱεροκήρυκα π. Βενέδικτο. Πολλές φορές ἐκκλησίάζονταν στό Ἱ. Ναό τῶν Ἀγίων Ἀναργύρων, τούς ὁποίους ἀγαποῦσε ἡ Γερόντισσα καί ἀξιώθηκε στή μνήμη τους νά ἀναχωρήσει γιά τόν οὐρανό.

Δοξάζω καί εὐχαριστῶ τόν Θεό καί τήν Παναγιά μας διότι μέ ἀξίωσε ὅλα τά χρόνια τῆς ἱερατικῆς μου διακονίας στήν Ἱ. Μητρόπολη Αἰτωλοακαρνανίας, μέ τίς εὐλογίες τοῦ ἀειμνήστου Μητροπολίτου κυροῦ Θεοκλήτου νά διακονῶ τήν Μ. Ἑβδομάδα, τό Ἅγιο Δωδεκαήμερο καί περιστασιακά τήν Ἱ. Μονή καί νά ἀπολαμβάνω τήν φιλόξενη, καταδεκτική κάι γεμάτη προσήνεια χριστιανική καρδιά τῆς ἀοιδίμου Ἡγουμένης Χριστοδούλης καί τῆς ἀδελφῆς Θεοκλήτης.

Ἡ πιστότητά της στίς παραδόσεις τοῦ μοναχικοῦ βἰου ἀλλά καί ἡ κατανυκτική ἀτμόσφαιρα τοῦ μοναστηριοῦ χάρισαν τόσο σέ μένα προσωπικά ὅσο καί στή μικρή εὐλογημένη παρέα τῶν Ἱεροψαλτῶν καί ὁμαδαρχῶν τῆς Χριστιανικῆς Ἑνώσεως Ἀγρινίου πού μέ ἀκολουθοῦσε οὐράνιες πνευματικές εὐκαιρίες καί ἐμπειρίες. Ὅλοι ὠφεληθήκαμε καί διδαχθήκαμε ἀπό τό παράδειγμά της στόν προσωπικό μας ἀγώνα.

Ταπεινά εὔχομαι ὁ Κύριος τῆς ζωῆς καί τοῦ θανάτου νά ἀναπαύει τήν ἐκλεκτή ψυχή τῆς μακαριστῆς Γερόντισσας ἐν σκηναῖς δικαίων καί ἐν χώρᾳ ζώντων.

Στίς ἀδελφές τῆς Ἱ. Μονῆς Κατερινοῦς πού παρέλαβαν τή σκυτάλη εὔχομαι νά τίς ἀξιώσει ὁ Ἅγιος Θεός μέ τίς εὐχές τῆς ἀειμνήστου Γερόντισσας Χριστοδούλης νά κρατήσουν ἀναμμένο τόν πνευματικό φάρο τῆς Ἱ. Μονῆς γιά νά ὠφελοῦνται ὅσοι ἀνηφορίζουν μέ πόθο καί πίστη γιά νά προσκυνήσουν τήν ἱερά καί ἱστορική αὐτή ἔπαλξη.

Ἄς ἔχουμε τήν εὐχή της

Ἀρχιμ. Χριστοφόρος Ἰ. Μυτιλήνης
Ἱεροκῆρυξ Ἱ. Μ. Πατρῶν

1/7/17

Ξεκινάμε με χαρούμενες καρδιές

Κατασκήνωση Δημοτικού 2016

Περισσότεροι από 100 μικροί κατασκηνωτές του Δημοτικού σχολείου απολαμβάνουν από σήμερα 1η Ιουλίου την κατασκήνωση ΑΓΚΥΡΑ. Τους ευχόμαστε καλή διαμονή. Στον Επόπτη, τον Αργηγό και το επιτελείο τους καλή δύναμη. Θα είμαστε όλοι στο πλευρό τους!

Προσευχόμαστε στον Θεό να σκεπάζει και να καθοδηγεί όλους στη διακονία του ποιμνίου Του.


ΓΕΧΑ ΠΑΤΡΩΝ


Γιάννης Αντετοκούνμπο: "Στο κατηχητικό ένας άνθρωπος μου έμαθε...."



Γιάννης Αντετοκούνμπο: 

"Όταν ήμουν μικρός πήγαινα στο κατηχητικό και ήταν ένας άνθρωπος που μας βοηθούσε πάρα πολύ,δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο μας βοηθούσε! Όταν πηγαίνω στην Ελλάδα πάω και τον βλέπω. Μου είχε πει πως ότι κάνει το δεξί σου χέρι δεν πρέπει να το ξέρει το αριστερό σου"!


Ασκητές μέσα στον κόσμο: Γερόντισσα Άννα



Η μακαριστή γερόντισσα Άννα Γιοβάνογλου γεννήθηκε το 1903 στην Πάνορμο της Μικράς Ασίας από γονείς πολύ ευλαβείς, τον Ιωάννη και την Δήμητρα. Ήταν πρωτότοκη και είχε άλλα οκτώ αδέλφια. Στην βάπτιση της δόθηκε το όνομα Αναστασία. Με την ανταλλαγή των πληθυσμών, μετά από ταλαιπωρίες, εγκαταστάθηκαν στο χωριό Πηγάδια Κυργίων Δράμας. Στα Πηγάδια ο πατέρας της έγινε κτηνοτρόφος. Αυτή ως μεγαλύτερη φρόντιζε για τα μικρότερα αδέλφια της, γιατί και η μητέρα της εργαζόταν.

Από μικρή αγαπούσε τον Χριστό. Όταν μιλούσε για τον Χριστό και την Παναγία έκλαιγε. Από μικρή κρατούσε όλες τις νηστείες και κρέας δεν έφαγε ποτέ. Όταν πήγαιναν στο χωριό της μοναχοί από τα Κύργια, αυτή πήγαινε κοντά τους και ήθελε να ακούη για τον Χριστό. Δεν πήγε σχολείο, δεν ήξερε να διαβάζη. Προσευχόταν και μερικές νύχτες άκουγε αγγελικές ψαλμωδίες.

Διηγείτο: «Ήμασταν εννιά αδέλφια και μόνο κρατούσαμε (τηρούσαμε) του πατέρα μας τον λόγο. Αλλά ήρθε καιρός που να μην τον κρατήσω εγώ, γιατί ήμουν μεγαλύτερη τριάντα χρόνων κοπέλα και ήρθε καιρός να παντρευτώ και τ’ αδέλφια μου όλα μεγάλωσαν και ήταν για παντρειά και μουρμούριζαν (γόγγυζαν) εναντίον μου, πότε θα παντρευτείς; τι θα κάνεις;».

Παντρεύτηκε ένα νέο ονόματι Γιάννη που είχαν για βοσκό στα πρόβατά τους. Επειδή οι γονείς της δεν συγκατατέθηκαν, την έδιωξαν από το σπίτι. Ο σύζυγός της μια βδομάδα μετά από τον γάμο τους πήγε στην Κοζάνη να δη τους δικούς του και δεν ξαναγύρισε ποτέ, ούτε και έμαθε τι απέγινε. Η ίδια δεν γόγγυξε ποτέ, δεν τον κακολόγησε, δεν παραπονέθηκε. Τον συγχωρούσε και έλεγε να είναι καλά. Έλεγε: «Έτσι ήθελε ο Θεός και έτσι έγινε».

Η Αναστασία εγκαταλειμένη από όλους και περιμένοντας παιδάκι, απελπίστηκε και επιχείρησε να πέση σε μια λίμνη, να κάνη κακό στον εαυτό της. Τότε όπως διηγήθηκε: «Μπήκα μέσα στην λίμνη και όταν το νερό έφθασε μέχρι τον λαιμό, ένιωσα ένα φτερούγισμα πίσω από το σώμα μου και άκουσα μια φωνή: “Τέτοια ψυχή που θα την ρίξεις μεσ’ τον βούρκο”; Μάλλον θα ήταν ο φύλακας άγγελός μου. Το άγγιγμα της φτερούγας ακόμα το θυμάμαι. Χαράχτηκε στην μνήμη μου».

Ύστερα κατέφυγε σε μια θεία της, την Σοφία η οποία την περιέθαλψε, την βοήθησε να γεννήση το παιδάκι και μετά το μεγάλωσαν μαζί, γιατί η Αναστασία εργαζόταν στα καπνά, στο Δοξάτο και στα Κύργια. Στενοχωριόταν για την κόρη της Βενέτα που δεν είχε πατέρα. Έλεγε: «Δεν πειράζει, βρε παιδάκι μου, έχεις εμένα, εγώ σε φροντίζω, εγώ και μάνα και πατέρας». Έκανε το παν να μην της λείψη τίποτε. Δούλευε νύχτα-μέρα διότι επιπλέον βοηθούσε τ’ αδέλφια της και γηροκόμησε την μητέρα της.

Εργαζόταν σκληρά όλη την ημέρα στα χωράφια και τη νύχτα προσευχόταν. Συνήθιζε, με άλλες γυναίκες του χωριού, να συγκεντρώνονται σε κάποιο σπίτι εκ περιτροπής, ενώπιον μιας θαυματουργής εικόνας του Αγίου Γεωργίου, να αγρυπνούν και να προσεύχονται για όλον τον κόσμο. Και η ίδια ξυπνούσε πάντα πρωί για να προσεύχεται, γιατί πίστευε ότι ο Θεός τότε σ’ ακούει καλύτερα. Όταν πιστεύης και παρακαλάς, ο Θεός δεν σε ξεχνά.

Αγαπούσε πολύ τον Θεό. Ανέφερε την λέξη «Θεός μου», χαιρόταν η ψυχή της και έτρεχαν τα δάκρυά της. Έλεγε: «Αγαπάω τόσο πολύ τον Θεό. Θέλω να πάω στα Ιεροσόλυμα να προσκυνήσω».

Μάζευε δραχμή-δραχμή χρήματα για τα Ιεροσόλυμα. Πρώτα πήγε και προσκύνησε στην Τήνο. Εκεί, όπως έλεγε, είδε ζωντανή την Παναγία και άκουσε μια φωνή που της είπε «να πας στα Ιεροσόλυμα». Πήγε, προσκύνησε στους Αγίους Τόπους και εκεί γνώρισε τον γέροντα Αμφιλόχιο και την μοναχή Ελισάβετ στο Χοζεβά. Βαπτίσθηκε στον Ιορδάνη Ποταμό και μετά από πολλή προσευχή και μεγάλη νηστεία έγινε μοναχή μικρόσχημη με το όνομα Άννα. Έκανε υπακοή στον π. Αμφιλόχιο, της έδωσε εντολές και κανόνα για να προετοιμασθή να πάρη αργότερα το μεγάλο Σχήμα.

Όταν επέστρεψε ήταν κατενθουσιασμένη, αν και κατάκοπη από την κούραση και τη νηστεία, δεν μπορούσε να περπατήση. Πήγε ύστερα και έμεινε σ’ ένα μοναστήρι της περιοχής για σαράντα ημέρες. Ήθελε να μείνη για πάντα εκεί, αλλά επειδή ήταν ηλικιωμένη δεν την κράτησαν. Ύστερα έμενε στο Δοξάτο μόνη της σ’ ένα μικρό και παλαιό κελλάκι, χωρίς φως με μια σομπούλα. Δεν θέλησε να μείνη στο σπίτι της κόρης της αλλά κοντά της, από ευαισθησία για να μην την επιβαρύνη, αλλά και για να έχη την ησυχία της να κάνη τα μοναχικά της καθήκοντα. Είχε στρωμένες παλαιές μπαλωμένες κουρελούδες αλλά ολοκάθαρες. Πάνω στο κρεββατάκι της είχε μια βαλιτσούλα που μέσα είχε τα νεκρικά της φορέματα, κεράκια και σάβανο από τα Ιεροσόλυμα. Στον τοίχο πάνω από το κρεββάτι της είχε τα εικονίσματά της και ένα κανδήλι ακοίμητο.

Η γερόντισσα Άννα νήστευε και προσευχόταν νύχτα-μέρα. Ξυπνούσε στις 3 μετά τα μεσάνυχτα. Όταν την ρωτούσε η κόρη της γιατί ξυπνά τη νύχτα απαντούσε: «Δεν μπορώ να κοιμηθώ, παιδί μου. Άγγελος Κυρίου έρχεται και με ξυπνά και συνεχίζω την προσευχή». Αλληλογραφούσε με τον π. Αμφιλόχιο και έστελνε δέματα στην μοναχή Ελισάβετ. Προετοιμαζόταν να πάρη το μεγάλο Σχήμα.

Γι’ αυτό παρήγγειλε μία μοναχική ζώνη από το Άγιον Όρος με τον καθηγητή κ. Ραδή. Εκείνος δεν βρήκε ζώνη και φεύγοντας το ανέφερε σ’ έναν Ηγούμενο. Ο Ηγούμενος έδωσε την δική του που φορούσε. Την έφερε στο σπίτι του και κάποιες φίλες της γυναίκας του της είπαν να την κρατήση αυτή για ευλογία. Την άλλη μέρα ήρθε η αδελφή Άννα και λέει στην κυρία Ραδή: «Κυρία Έλλη, η ζώνη μου ήρθε. Έβλεπα ένα καντηλάκι που ερχόταν από το Άγιον Όρος και από κάτω ήταν η ζώνη». Εξεπλάγη η κ. Έλλη. Της έδωσε την ζώνη και εκείνη την πήρε με λαχτάρα.

Την πέμπτη φορά που πήγε η γερόντισσα Άννα στα Ιεροσόλυμα, ο γέροντας Αμφιλόχιος, ηγούμενος του Χοζεβά, την έκειρε μεγαλόσχημη μοναχή, το έτος 1972. Από τότε έβλεπαν και ένιωθαν οι γνωστοί της μια ιδιαίτερη χάρη στην γερόντισσα Άννα, αλλά και η ίδια έλεγε: «Στα Ιεροσόλυμα που πήγα κάτι έλαβε η ψυχή μου από τον Θεό μου και δεν μπορώ να κάνω κακό ούτε στον εαυτό μου ούτε σε άλλους. Έχω ευλογία επάνω μου. Δεν νιώθω κούραση ούτε οι νηστείες με εξαντλούν, πετάω». Τα ράσα της μοσχοβολούσαν.

Όποιος την επισκεπτόταν ένιωθε κοντά της χαρά και χάρη. Κερνούσε τους επισκέπτες καφέ, κανένα αυγουλάκι και απαντούσε στις ερωτήσεις τους μεταδίδοντας την χάρη και τα βιώματα της. Τα βαθυγάλαζα μάτια της έλαμπαν και ακτινοβολούσαν από καλωσύνη.

Θυμίαζε τις εικόνες στο κελλάκι της, αλλά τη νύχτα έβγαινε στον δρόμο και θυμίαζε τους ανθρώπους που πήγαιναν στα καπνά. Θυμίαζε όλο το Δοξάτο και προσευχόταν για τον κόσμο.

Διηγείται η κυρία Έλλη Ραδή-Ταμπουλίδου, στην οποία η γερόντισσα Άννα εργαζόταν ως οικιακή βοηθός: «Όταν ερχόταν στο σπίτι μου άναβε το θυμιατό και θυμίαζε όλο το σπίτι λέγοντας προσευχές. Με συμβούλευε να το κάνω και εγώ αυτό διότι έτσι δεν μπορεί να με πλησιάση ο διάβολος. Μάλιστα έλεγε να θυμιάζω τα παιδιά και, πριν κοιμηθούν, να σταυρώνω τα παιδιά και τα προσκέφαλά τους. Όταν προσευχόταν, είχε σκυμμένο το κεφάλι και αναστέναζε. Όταν σηκωνόταν τις νύχτες για να προσευχηθή, την άκουγαν τα παιδιά και μου έλεγαν ότι αυτή η γιαγιά όλη τη νύχτα τραγουδάει (ψέλνει, προσεύχεται). Αυτή έψελνε όλη τη νύχτα στον Χριστό, όπως έλεγε, και τα δάκρυά της έβρεχαν το πάτωμα. Ευχόταν για όλους τους ανθρώπους».

Συμβούλευε: «Να προσεύχεσαι χαράματα και έξω από το σπίτι με τα χέρια στον ουρανό. Τότε σε ακούει ο Θεός, βλέπεις και τους Αγγέλους. Όταν παρακαλάς, να παρακαλάς πρώτα τον Χριστό και έπειτα τους Αγίους, όσους θυμάσαι, όχι μόνον έναν. Και αυτά τα παρακάλια τα παίρνουν οι Άγιοι και τα πάνε στην Παναγία και η Παναγία τα δίνει στον Χριστό. Εγώ μια φορά παρακαλούσα και ξέχασα τον άγιο Θεόδωρο. Εμφανίστηκε, λοιπόν, και μου λέει: “Όλους τους παρακαλάς και μένα με ξέχασες”. “Ποιος είσαι”, λέω, “δεν σε γνώρισα”. “Ο άγιος Θεόδωρος είμαι”, λέει. Από τότε κάθε φορά τον παρακαλάω».

Έλεγε με απλότητα στην προσευχή της: «Η αδελφή Άννα σας παρακαλεί: “Άγιε Αλέξιε, άγιε Παντελεήμων”» και μνημόνευε πολλούς Αγίους που είχε σε ευλάβεια, και όσων Αγίων είχε εικονάκια.

Ήταν φυσική η επικοινωνία της Γερόντισσας με τους Αγίους. Δεχόταν απλά και απερίεργα τις εμφανίσεις των Αγίων με πίστη, χωρίς να περνούν λογισμοί κενοδοξίας. Όταν πήγαινε η κόρη της στο κελλάκι της, η Γερόντισσα την απέτρεπε να κάθεται με την πλάτη προς την Ανατολή, γιατί εκεί έβλεπε να στέκεται κάποιος Άγιος και το θεωρούσε ασέβεια. Την συμβούλευε να κάνη πάντα προσευχή πριν από κάθε της έργο για να πετύχη. Στις δυσκολίες έλεγε στην κόρη της: «Μη στενοχωριέσαι. Θα κάνω προσευχή και όταν έρθη η ώρα θα γίνει (ξεπεραστή). Εάν δεν θέλη ο Θεός, δεν γίνεται. Εκείνος ξέρει. ξέρω κι εγώ γιατί δεν γίνεται;».

Κάποια χρονιά, Κυριακή της Ορθοδοξίας, η Γερόντισσα κρατούσε εικόνα στην λιτανεία και έβλεπε τον εικονιζόμενο Άγιο να προπορεύεται.

Η γερόντισσα Άννα είχε τέτοια απλότητα, ώστε δεν της περνούσε λογισμός υπερηφάνειας, διότι τα θεωρούσε όλα φυσικά. Με την μακάρια απλότητα, την ευλάβεια, την καθαρότητα και τον φιλότιμο αγώνα της, αξιώθηκε να έχη πολλές αγιοφάνειες. Είδε τον προφήτη Ηλία και του ασπάσθηκε το χέρι. Τον Τίμιο Πρόδρομο και μάλιστα παρατήρησε το σημάδι της αποτομής από το ξίφος στον λαιμό του! Τους Αγίους Θεοδώρους τους έβλεπε συχνά να περνούν τις νύχτες με τα άλογα και τις στολές τους μέσα από το Δοξάτο. Υπάρχει εξωκκλήσι των Αγίων Θεοδώρων και αυτοί προστατεύουν το χωριό. Είδε και τον άγιο Βασίλειο σε ώρα θείας Λειτουργίας.

Ζήτησε να γνωρίση και το Άγιο Πνεύμα, όπως διηγήθηκε η ίδια. «Είχα απορία, δεν μπορούσα να καταλάβω πως είναι το Άγιο Πνεύμα. Ήθελα να ξέρω όλα τα Άγια». Έκανε προσευχή και το είδε εν είδει περιστεράς.

Γέρων Παΐσιος ο Αγιορείτης: Ο Ασυρματιστής του Στρατού και του Θεού

Αποτέλεσμα εικόνας για Γέρων Παΐσιος ο Αγιορείτης: Ο Ασυρματιστής του Στρατού και του Θεού




Ο Ασυρματιστής του Στρατού και του Θεού

του Καραΐσκου Δημητρίου

Ένα βιβλίο ξεκούραστο και συνάμα διδακτικό κι ωφέλιμο. Περιέχει πολύ ενδιαφέροντα αποσπάσματα από την ζωή, τα θαυμαστά γεγονότα και τις διδαχές του Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου. 

Αποτελεί επιτομή του βίου του Γέροντος, που έγραψε ο αείμνηστος Ιερομόναχος Ισαάκ.

Κυκλοφορεί δωρεάν στο διαδίκτυο.