Ο γλύπτης του μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη
έχει αποδώσει τον νεκρό πολεμιστή ξαπλωμένο
σε μια έξαρση του εδάφους, ώστε να δίνει την εντύπωση στον θεατή
ότι είναι έτοιμος να σηκωθεί, όταν χρειαστεί.
Ο γλύπτης του μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη
έχει αποδώσει τον νεκρό πολεμιστή ξαπλωμένο
σε μια έξαρση του εδάφους, ώστε να δίνει την εντύπωση στον θεατή
ότι είναι έτοιμος να σηκωθεί, όταν χρειαστεί.
Η Πανελλήνιος Ένωσις Γονέων «Η Χριστιανική Αγωγή» (Γ.Ε.Χ.Α.)
τμήμα Αιγίου, διοργανώνει
Εκδήλωση - Αφιέρωμα στο Ρούπελ
με αφορμή τα 85 χρόνια από την ηρωική μάχη του Ρούπελ
και την εθνική εορτή της 28ης Οκτωβρίου.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί
την Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2026 και ώρα 6:30 μ.μ.
στην αίθουσα της Γ.Ε.Χ.Α. Αιγίου, Ανδρονοπούλου 26, Αίγιο.
Η σεβαστή μας κυρία Παρασκευή (Βούλα) Κούσουλα υπήρξε μια ευγενική και πάντα χαμογελαστή κυρία που προσέφερε πολλά στο ιεραποστολικό έργο της Χριστιανικής Ενώσεως Αιγίου. Ήταν γυναίκα με πίστη και δυναμισμό, βοηθούσε όλους όσους είχαν ανάγκη.
Την ευχαριστούμε γιατί μας υποδεχόταν για πολλά χρόνια με χαρά όταν πηγαίναμε στο Αίγιο με τη θεατρική ομάδα κάθε Μάρτιο για να συμμετέχουμε στην εθνική γιορτή. Η φιλοξενία της ήταν αρχοντική.
Την ευχαριστούμε γιατί δεν έλειψε ποτέ από την κουζίνα της κατασκηνώσεως ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ στο Πυργάκι Αιγίου και μας προσέφερε κάθε δυνατή διευκόλυνση στην εκεί διακονία μας ως στελέχη της κατασκήνωσης.
Θα την μνημονεύουμε και θα προσευχόμαστε στον Αναστάντα Κύριο να την έχει κοντά Του στην αιώνια βασιλεία Του!
ΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ ΓΕΧΑ ΠΑΤΡΩΝ
Ἕνας καλὸς λογισμὸς ἰσοδυναμεῖ μὲ μιὰ πολύωρη ἀγρυπνία! Ἔχει μεγάλη δύναμη.
Ὅπως τώρα κάποια νέα ὅπλα σταματοῦν μὲ ἀκτίνες λέιζερ τὸν πύραυλο στὴν βάση του καὶ τὸν ἐμποδίζουν νὰ ἐκτοξευθῆ, ἔτσι καὶ οἱ καλοὶ λογισμοὶ προλαβαίνουν καὶ καθηλώνουν τοὺς κακοὺς λογισμοὺς στὰ «ἀεροδρόμια» τοῦ διαβόλου, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ξεκινοῦν. Γι᾿ αὐτὸ προσπαθῆστε, ὅσο μπορεῖτε, πρὶν προλάβη ὁ πειρασμὸς νὰ σᾶς φυτέψη κακοὺς λογισμούς, νὰ φυτεύετε ἐσεῖς καλοὺς λογισμούς, γιὰ νὰ γίνη ἡ καρδιά σας ἀνθόκηπος καὶ νὰ συνοδεύεται ἡ προσευχή σας ἀπὸ τὴν θεία εὐωδία τῆς καρδιᾶς σας.
Ὅταν κανεὶς κρατᾶ ἔστω καὶ λίγο ἀριστερό, δηλαδὴ κακό, λογισμὸ γιὰ κάποιον, ὁποιαδήποτε ἄσκηση καὶ ἂν κάνη, νηστεία, ἀγρυπνία κ.λπ., πάει χαμένη. Σὲ τί θὰ τὸν βοηθήση ἡ ἄσκηση, ἂν δὲν ἀγωνίζεται παράλληλα νὰ μὴ δέχεται τοὺς κακοὺς λογισμούς; Γιατί νὰ μὴν ἀδειάση ἀπὸ τὸ πιθάρι πρῶτα ὅλο τὸ κατακάθι τοῦ λαδιοῦ, ποὺ εἶναι μόνο γιὰ σαπούνι, καὶ ὕστερα νὰ βάλη τὸ καλὸ λάδι, ἀλλὰ βάζει τὸ καλὸ μὲ τὸ ἄχρηστο καὶ τὸ μουρνταρεύει;
Ἕνας ἁγνός, καλός, λογισμὸς ἔχει μεγαλύτερη δύναμη ἀπὸ κάθε ἄσκηση. Κάποιος νέος λ.χ. πολεμεῖται ἀπὸ τὸν διάβολο καὶ ἔχει ἀκάθαρτους λογισμοὺς καὶ κάνει ἀγρυπνίες, νηστεῖες, τριήμερα, γιὰ νὰ ἀπαλλαγῆ ἀπὸ αὐτούς. Ἕνας ἁγνὸς λογισμὸς ὅμως ποὺ θὰ φέρη ἔχει μεγαλύτερη δύναμη καὶ ἀπὸ τὶς ἀγρυπνίες καὶ ἀπὸ τὶς νηστεῖες ποὺ κάνει καὶ τὸν βοηθάει πιὸ θετικά.
(ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ Γ', ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ, Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον Μοναζουσῶν «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος»).
... Οἱ ἄνθρωποι καταντήσανε σὰν ἄδεια κανάτια, καὶ προσπαθοῦν νὰ γεμίσουν τὸν ἑαυτό τους, ρίχνοντας μέσα ἕνα σωρὸ σκουπίδια, μπάλλες, ἐκθέσεις μὲ τερατουργήματα, ὁμιλίες καὶ ἀερολογίες, καλλιστεῖα, ποὺ μετριέται ἡ ἐμορφιὰ μὲ τὴ μεζούρα, καρνάβαλους ἠλίθιους, συλλόγους λογῆς-λογῆς μὲ γεύματα καὶ μὲ σοβαρὲς συζητήσεις γιὰ τὸν ἴσκιο τοῦ γαϊδάρου, συνδέσμους ἀφιερωμένους στοὺς ἀποθεωμένους ἄνδρας τῆς Εὐρώπης κι ἕνα σωρὸ ἀλλὰ τέτοια.
... Ἐμεῖς ὅμως «οἱ καθυστερημένοι», περπατᾶμε καὶ χαιρόμαστε σὰν βλέπουμε ἕνα κομμάτι γαλανὸν οὐρανό, ἀνάμεσα στὰ σύννεφα, καὶ κανένα χελιδόνι ποὺ πετὰ ἀπὸ πάνω μας καὶ ποὺ θαρρεῖς πῶς θὰ τρυπώσει μέσα στὸ γαλάζιο ἐκεῖνο παραθύρι. Νοιώθουμε τὴ μυρουδιὰ ποὺ βγάζουνε τ᾿ ἀγριολούλουδα καὶ τ᾿ ἁγιασμένα χορτάρια, καθὼς καὶ τὸ χῶμα τῆς βλογημένης γῆς μας. Ἀναστηνόμαστε ἀπὸ τ᾿ ἀγεράκι ποὺ φυσᾶ, σὰν νὰ μαστε βαρυποινίτες ποὺ δραπετέψαμε ἀπὸ τὴ φυλακή, καὶ δοξάζουμε τὸν Κύριο ποὺ δὲν εἴμαστε σὲ θέση νὰ νοιώσουμε τὴν ἐξαίσια ἐποχή μας καὶ τὰ καλά της.
Φώτης Κόντογλου - Οἱ λίγοι καθυστερημένοι ἀνάμεσα στοὺς σημερινοὺς ἀνθρώπους
Συλλογή: Μυστικὰ Ἄνθη, Ἐκδόσεις Παπαδημητρίου
Η καθημερινή βίωση της εκούσιας σταύρωσής μας έχει ως καρπό την κλιμάκωση της χαρισματικής βίωσης της Αναστάσεως του Χριστού ως προσωπικής μας ανάστασης, με αποτέλεσμα να γευώμεθα τη χαρά την ανεκλάλητη· και μέσα σ' αυτή τη βίωση της σχετικής μακαριότητας απλώνεται το ενδιαφέρον μας στους αδελφούς μας, τους εγγύς και τους μακράν, και τότε θέλουμε να εκχυθούμε προς αυτούς, να σαρκωθούμε στην υπόστασή τους, όπως ο Θεός Λόγος σαρκώθηκε στη γη μας, για να τους μεταδώσουμε την καινή κτίση· και έτσι, τελείως φυσικά, γινόμαστε ευαγγελισταί-ιεραπόστολοι!
Η αυθεντικότητα της ιεραποστολικής υπόστασής μας είναι ανάλογη με την προαίρεσή μας να σταυρωθούμε από εκείνους τους οποίους κληθήκαμε να ευαγγελισθούμε.
Αντωνίου Ρωμαίου Ιερομονάχου
"Λακτίσματα σε καρφιά"
Μιὰ «μέση» εὐρωπαϊκὴ οἰκογένεια,
ποὺ ἔχει ὅλα ὅσα καθιστοῦν ἄνετη
τὴν καθημερινή μας ζωή,
ἔχει τὸ βιοτικὸ ἐπίπεδο
μιᾶς πλούσιας ρωμαϊκῆς οἰκογένειας
ποὺ διέθετε τριάντα δούλους.
Ἐμεῖς δὲν ἔχουμε τριάντα δούλους
–τὴ θέση τους ἔχουν οἱ συσκευές.
Ἀλλὰ μποροῦμε νὰ τὰ ἔχουμε
ὅλα αὐτά, ἐπειδὴ ὑπάρχουν ἄνθρωποι
ποὺ τοὺς λείπουν τὰ πάντα
σὲ ἄλλα μέρη τοῦ κόσμου
καὶ τοὺς ὁποίους ἐκμεταλλεύεται
τὸ οἰκονομικό μας σύστημα.
Οἱ δοῦλοι ὑπάρχουν, ἁπλῶς εἶναι ἀλλοῦ.
π. Πλακίδας Deseille
«Ψηλαφῶντας τὸ θαῦμα» ἐκδ. Ἔαρ
"Τα χέρια της Μητέρας του Θεού είναι πολύ πιο δυνατά από τους ώμους των χερουβείμ και των πιο ευλογημένων θρόνων.
Ποιον κρατάει λοιπόν η Παναγία;
Ξέρετε ποιον κρατάει;
Αυτόν που έκανε τον ουρανό και τη γη και όλα τα πράγματα ορατά και αόρατα".
Είπε ξανά: «Ξέρετε ποια είναι η Μητέρα του Θεού και πόση τιμή, δύναμη και έλεος έχει; Είναι η μητέρα μας, γιατί ελεεί τους φτωχούς και τις χήρες και τους Χριστιανούς. Προσεύχεται πάντα στον Σωτήρα Χριστό για όλους μας».
π. Ηλίας Κλεόπα
Μετά την πτώση του ανθρώπου,
η ζωή του οικοδομήθηκε σε μια πυραμίδα.
Κάτω-κάτω είναι όλοι οι απλοί άνθρωποι.
Πιο πάνω αυτοί που έχουν εξουσία
μέχρι την κορυφή της πυραμίδας
που είναι ο ανώτατος άρχοντας.
Με την ενανθρώπισή του ο Χριστός
ανέστρεψε την πυραμίδα.
Ο πνευματικός πατέρας
που θέλει να μοιάσει στον Χριστό,
βιώνει με την ταπείνωσή του
την αντεστραμμένη πυραμίδα.
Σηκώνει το βάρος
των πνευματικών του παιδιών.
Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ