Ανησυχητική έρευνα για το AI: Οι μισοί νέοι στην Ευρώπη έχουν χρησιμοποιήσει chatbots για ψυχολογική υποστήριξη

 

Συντάκτης: Παντελής Λαμψιώτης

Όσο οι παραδοσιακές αξίες υπονομεύονται και οι κοινωνικοί δεσμοί αποδυναμώνονται, η τεχνολογία της Τεχνητής Νοημοσύνης βρίσκει ανοιχτό πεδίο να εισβάλλει στην προσωπική ζωή των ανθρώπων. Όσο υποχωρεί το αίσθημα συλλογικής ταυτότητας που προσφέρουν οι κοινές (και ανώτερες) αξίες, ενισχύεται η καχυποψία και εντείνεται το φαινόμενο της μοναχικότητας.

Οι φυσιολογικές ανθρώπινες σχέσεις δίνουν όλο και περισσότερο τη θέση τους στις «ψυχρές» απαντήσεις ενός άψυχου λογισμικού που ανά πάσα στιγμή είναι έτοιμο να ανταποκριθεί. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν κουράζεται, δεν κρίνει, δεν διαφωνεί έντονα, δεν ζητά ευθύνες και είναι προγραμματισμένη (σκόπιμα) να πηγαίνει πάντα «με τα νερά μας».

Σαφώς και η τεχνητή νοημοσύνη αποτελεί ένα χρησιμότατο επίτευγμα της τεχνολογίας, ωστόσο υπάρχει μια κόκκινη γραμμή που όλο και περισσότεροι άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται ότι την υπερβαίνουν: σταματούν να βλέπουν το ΑΙ καθαρά ως εργαλείο κι αρχίζουν να το χρησιμοποιούν ως υποκατάστατο κοινωνικοποίησης.

Μια πρόσφατη έρευνα της εταιρίας έρευνας αγοράς, Ipsos BVA, αποκαλύπτει κάτι εξόχως ανησυχητικό σχετικά με τη νεολαία της Ευρώπης. Περισσότεροι από τους μισούς νέους στην Ευρώπη έχουν χρησιμοποιήσει chatbot τεχνητής νοημοσύνης για μοιραστούν προσωπικά ή ψυχολογικά θέματα τους. Το ΑΙ γίνεται κάτι σαν «φίλος» και «ψυχολόγος» των ολοένα και πιο απομονωμένων νέων, οι οποίοι αντικαθιστούν την ανθρώπινη παρέα με μια εικονική ψευδαίσθηση.

Η έρευνα της Ipsos BVA πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό της γαλλικής ρυθμιστικής αρχής για την ιδιωτικότητα CNIL και του ασφαλιστικού ομίλου Groupe VYV, περιλαμβάνοντας νέους από 11 ως 25 ετών από τη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Σουηδία και την Ιρλανδία.

Η AI αφήνει πίσω τους ειδικούς ψυχικής υγείας

Από τους 3.800 νέους που ερωτήθηκαν για το ζήτημα, το 51% απάντησε ότι βρίσκουν ευκολότερο να συζητούν θέματα ψυχικής υγείας με κάποιο chatbot, αφήνοντας πίσω σε προτίμηση τους επαγγελματίες υγείας (49%) και τους ψυχολόγους (37%). Εδώ αποκαλύπτεται μια εξαιρετικά επικίνδυνη τάση, όπου οι συμβουλές ενός απρόβλεπτου λογισμικού προτιμώνται περισσότερο από τη βοήθεια εξειδικευμένων επαγγελματιών.

Η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να φέρει αξιόπιστη κρίση για τη συναισθηματική κατάσταση ενός ανθρώπου. Ήδη τα τελευταία χρόνια έχουν προκύψει περιστατικά αυτοκτονιών, όπου άτομα με ψυχολογικά προβλήματα επιδείνωσαν την κατάσταση τους με κάποια παθολογική σχέση με το ΑΙ. Ένας ειδικός ψυχικής υγείας έχει μοναδικό συμφέρον να λύσει το πρόβλημα του ασθενή, ενώ μια υπηρεσία chatbot βλέπει απλά έναν «πελάτη» που πρέπει να απασχολήσει όσο το δυνατόν περισσότερο. Και ασφαλώς η τεχνητή νοημοσύνη δεν δίνει κάποια καταρτισμένη γνωμάτευση, αλλά απλά «μαντεύει» ποια είναι η ορθότερη.

Το 90% των νέων που συμμετείχαν στην έρευνα, απάντησαν ότι έχουν χρησιμοποιήσει εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης και ως κύρια κίνητρα γι’ αυτό ήταν η διαθεσιμότητα και η απουσία επικριτικής στάσης. Δύο στοιχεία που δεν είναι δεδομένα στις ανθρώπινες σχέσεις, κι όμως αυτό τις κάνει πιο ωφέλιμες και υγιείς. Όμως μια νέα γενιά που δυσκολεύεται πλέον να διαχειριστεί τη λέξη «όχι», είναι επόμενο να καταφεύγει στο ανώδυνο, ακόμα και αν είναι τεχνητό.

Το μοναδικό αισιόδοξο στοιχείο της έρευνας είναι ότι οι ανθρώπινες σχέσεις παραμένουν στην κορυφή της κατάταξης ως πηγή στήριξης, με το 68% να δηλώνει ότι προτιμά να μοιράζεται τα προβλήματά του με φίλους και το 61% με τους γονείς του.

Sportime.gr 7.5.2026

Ήθελε «να κολλήσει στον τοίχο»! – Άγιος Γερβάσιος των Πατρών

 

Φτωχό και ορφανό παιδί ήταν ο Γεώργιος Παρασκευόπουλος από τη Νυμφασία της Γορτυνίας την περίοδο του 1880. Ο πατέρας του βοσκός. Παρά τις πολλές δυσκολίες που περνούσε, μέσα του έκαιγε η φλόγα της μάθησης αλλά και ο πόθος ν’ αγαπήσει πολύ τον Θεό.

Στο σχολείο που πήγαινε, ήθελε όλο και περισσότερο να μαθαίνει. Οι δάσκαλοί του τον καμάρωναν και έκαναν ο,τι μπορούσαν για να του εξασφαλίσουν τα αναγκαία, που δεν μπορούσαν οι δικοί του να του παρέχουν. Τελείωσε με «Άριστα» το Δημοτικό. Η απόλυτη φτώχεια του δεν του επέτρεψε να συνεχίσει στο σχολείο της πόλης. Αναγκάστηκε να δουλέψει, για να βοηθήσει την οικογένειά του. Ωστόσο, η δίψα του για μάθηση δεν είχε σβήσει. 

Κάποια μέρα, εκεί που δούλευε, ένας πελάτης μπήκε μέσα στο μαγαζί και κουβέντιαζε με το αφεντικό. Ο Γεώργιος παρακολουθούσε τη συζήτηση: 

– Εδώ κοντά στη Νυμφασία βρίσκεται το Μοναστήρι της Κερνίτσας. Είναι πολύ καλό. Έχει και σχολείο εκεί…!

Τι ήταν αυτό που άκουσε; Το Μοναστήρι ήταν κοντά στο χωριό του! Το βράδυ ανακοίνωσε στον πατέρα του τις σκέψεις του λέγοντάς του εκτός των άλλων: 

–Θέλω να κολλήσω στους τοίχους του Μοναστηριού μαζί με τους Αγίους που είναι ζωγραφισμένοι! 

Ο πατέρας του παραξενεύτηκε με την ιερή επιθυμία του… Του έδωσε όμως την ευχή του.

Έτσι, μετά από λίγο καιρό, το 1891, έφτασε στην Ιερά Μονή Κερνίτσας. Στη συνέχεια πήγε στο Μέγα Σπήλαιο και από εκεί κατέληξε στην Ιερά Μονή Ταξιαρχών Αιγιαλείας, όπου βρήκε οργανωμένο σχολαρχείο και τελείωσε με «Άριστα». Αργότερα ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Θεολογική Σχολή Αθηνών. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα έγινε μοναχός στην Ιερά Μονή Γηροκομείου Πατρών, με το όνομα Γερβάσιος, και χειροτονήθηκε Ιερέας.

Ο πόθος για αγιότητα ήταν μόνιμα στην καρδιά του. Στην πόλη των Πατρών, όπου τον είχε καλέσει ο Θεός να διακονήσει από το 1919 και μετά, ήταν ο στοργικός παπούλης, που ανακούφιζε τον πόνο όλων όσων είχαν ανάγκη. Εξομολογούσε, στήριζε, κήρυττε, διακονούσε όλους, χωρίς να υπολογίζει τον εαυτό του. Αγιαζόμενος ο ίδιος, ήθελε να καλλιεργήσει τον πόθο της αγιότητας και στα παιδιά, πιστεύοντας ότι αυτά αποτελούσαν τις «χρυσές ελπίδες του μέλλοντος». Έτσι, ήταν ο πρώτος που ίδρυσε στην Ελλάδα με μεγάλη επιτυχία οργανωμένα Κατηχητικά Σχολεία και χριστιανικά Νηπιαγωγεία. Ακόμα και το καλοκαίρι προσέφερε στα παιδιά τη δυνατότητα να ψυχαγωγηθούν μέσα στη φύση, ιδρύοντας τις πρώτες εκκλησιαστικές Κατασκηνώσεις. Επιθυμούσε να οδηγηθούν τα παιδιά στον αγαπημένο Φίλο των παιδιών και Διδάσκαλο, τον Κύριο Ιησού Χριστό.

Ο άγιος Γερβάσιος χαίρεται από τον ουρανό, όταν βλέπει κι εμάς τα παιδιά να αγωνιζόμαστε στην πνευματική ζωή και να έχουμε ως στόχο να γίνουμε Άγιοι. Ας τον παρακαλούμε να μας αυξάνει αυτόν τον πόθο. Ας έχουμε τις πρεσβείες του.

Ελπίδα

Πηγή: Νίκης Κατσιάπη, Το παιδί που ήθελε να γίνει Άγιος, Εκδόσεις «Έαρ», Αθήνα 2024.

Περιοδικό «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ», Ιούνιος 2025

Ανταπόκριση από Άγκυρα: Περίοδος κοριτσιών Δημοτικού

 

Στην Άγκυρα, αγαπητοί φίλοι, 80 κορίτσια Δημοτικού περνούν μέρες ξένοιαστης κατασκηνωτικής ζωής. Συμμετέχουν σ΄ ένα πλούσιο πρόγραμμα γεμάτο παιχνίδια, δημιουργικές δραστηριότητες, μπάνιο στη θάλασσα. Ακούνε ωραίες ιστορίες, συζητούν και χαίρονται την καλή παρέα.

Από την άλλη μεριά ένα μεγάλο επιτελείο στελεχών μας φροντίζει να μην τους λείψει το παραμικρό.

Την πρώτη μέρα ο Αρχιμανδρίτης της Ι. Μητροπόλεως Πατρών π. Χριστοφόρος Μυτιλήνης τέλεσε τον καθιερωμένο αγιασμό δίνοντας και την ονομασία της κατασκήνωσης που φέτος είναι:

"Στην αγκαλιά της Παναγιάς, της μεγάλης μας Μάνας"

Οι ονομασίες των ομάδων και η εικόνα της Παναγίας που τιμούν είναι:

Ευγνώμονες  - Παναγία η Πορταΐτισσα

Καρτερικές - Παναγία η Αλμυρή στην Κρήτη

Ανεξίκακες - Παναγία η Εκατονταπυλιανή της Πάρου

Χαριτωμένες  - Παναγία η Μεγαλόχαρη της Τήνου

Απλές - Παναγία η Θαλασσινή της Άνδρου

Ταπεινές - Παναγία η Καβουράδαινα της Λέρου

Ο Πατέρας μας τρέφει μοιχούς και πόρνους - ΓΕΧΑ Αιγίου

 

Ξεκινάμε...

 

Στην κατασκήνωση ΑΓΚΥΡΑ, αγαπητοί φίλοι, αύριο θα γίνουν οι τελευταίες εργασίες ώστε τη Δευτέρα να υποδεχθεί τις μικρές κατασκηνώτριες του Δημοτικού που την περιμένουν με λαχτάρα και ανυπομονησία.

Πολλά στελέχη μας για αρκετό καιρό δούλεψαν προκειμένου να ετοιμαστεί η κατασκήνωση.

Ας κάνουμε όλοι προσευχή ο Θεός να ευλογήσει και τη φετινή κατασκηνωτική περίοδο ώστε να την ευχαριστηθούν όλοι, μικροί και μεγάλοι. 

Να δώσει δύναμη και φωτισμό στην Αρχηγό και τις ομαδάρχισσες, τη Διαχειρίστρια και τις κυρίες της κουζίνας και σε όλα τα στελέχη μας που και φέτος θα προσφέρουν εθελοντικές υπηρεσίες στον αγαπημένο κατασκηνωτικό χώρο.

Ξεκινάμε...

Κυριακή Δ΄ Ματθαίου – Το Αποστολικό & Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής

Ο Απόστολος

ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ 6: 18 – 23

Έτσι δε, αφού γίνατε ελεύθεροι από την αμαρτία, υποδουλωθήκατε στην αγιότητα και την αρετή.

Χρησιμοποιώ ανθρώπινες εικόνες και εκφράσεις εξ αιτίας της αδυναμίας, που παρουσιάζει η ανθρώπινη, η σαρκική ακόμη κατάστασή σας. Δηλαδή όπως είχατε προσφέρει τα μέλη σας δούλα στην ακαθαρσία της αμαρτίας και της ανομίας, δια να διαπράττετε την αμαρτία, έτσι και τώρα πρέπει να προσφέρετε τα μέλη σας δούλα στην αρετή, δια να προχωρήσετε και επιτύχετε την αγιότητα.

Άλλοτε, όταν είσθε δούλοι στην αμαρτία, είσθε μεν ελεύθεροι ως προς τη δικαίωση και την αρετή, που θέλει ο Θεός,

αλλά ποιον καρπό, ποιο κέρδος και ωφέλεια είχατε τότε από τα έργα της αμαρτίας, δια τα οποία τώρα ντρέπεσθε κάθε φορά που τα ενθυμείσθε. Διότι η κατάληξη εκείνων είναι ο αιώνιος πνευματικός θάνατος.

Τώρα δε που αποκτήσατε την ελευθερία και απηλλάγητε από τη δουλεία της αμαρτίας, υποδουλωθήκατε δε θεληματικά στον Θεό, έχετε ως καρπό την προκοπή στην αγιότητα τελικό δε και αναφαίρετο κέρδος την αιωνία ζωή.

Διότι οι μεν συνέπειες και ο μισθός της αμαρτίας είναι ο πνευματικός θάνατος, το δε δώρο του Θεού προς εκείνους, που τον υπακούουν, είναι η αιώνια ζωή δια του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Ευαγγέλιο

Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον: 8: 5-13.

Κι ὅταν ὁ Ἰησοῦς μπῆκε στήν Καπερναούμ, ἦλ­θε κοντά του ἕνας ἑκατόνταρχος, ὁ ὁποῖος τόν παρα­καλοῦσε καί τοῦ ἔλεγε: Κύριε, ὁ δοῦλος μου εἶναι κατάκοιτος καί παράλυτος στό σπίτι καί βασανίζεται ἀπό τρομερούς πόνους. Ὁ Ἰησοῦς τότε τοῦ λέει: Θά ἔλθω ἐγώ στό σπίτι σου καί θά τόν θεραπεύσω. Κι ὁ ἑκατόνταρχος τοῦ ἀποκρίθηκε: Κύριε, δέν εἶμαι ἄξιος νά εἰσέλθεις κάτω ἀπό τή στέγη τοῦ σπιτιοῦ μου. Ἀλλά πές αὐτό πού θέλεις μόνο μ’ ἕναν ἁπλό λόγο, καί θά γιατρευθεῖ ὁ δοῦλος μου. Διότι κι ἐγώ ἄνθρωπος εἶμαι κάτω ἀπό ἐξουσία καί παίρνω διαταγές ἀπό ἀνωτέρους, ἀλλά κι ἔχω στίς διαταγές μου στρατιῶτες· καί λέω σ’ ἕνα στρατιώτη: πήγαινε· καί πηγαίνει. Καί σ’ ἄλλον λέω, ἔλα, κι ἔρχεται. Καί στό δοῦλο μου λέω, κάνε αὐτό, καί τό ἐκτελεῖ. Πό­σο μᾶλλον θά ἐκτελεσθεῖ ὁ δικός σου λόγος. Διότι ἐσύ δέν εἶσαι κάτω ἀπό τίς διαταγές κανενός, ἀλλά ἔχεις ἐξουσία πάνω σέ ὅλες τίς ἀόρατες δυνάμεις! 

Ὅταν ὁ Ἰησοῦς ἄκουσε τά λόγια του αὐτά, θαύμασε καί εἶπε σ’ ἐκείνους πού τόν ἀκολουθοῦσαν: Ἀλη­­θινά σᾶς λέω, τόσο μεγάλη πίστη δέν βρῆκα οὔτε ἀνάμεσα στούς Ἰσραηλίτες, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὁ ἐκλεκτός λαός τοῦ Θεοῦ. Σᾶς διαβεβαιώνω λοιπόν ὅτι πολλοί σάν τόν ἑκα­τόν­ταρχο θά ἔλθουν ἀπό ἀνατολή καί δύση, ἀπ’ ὅλα τά μέρη τοῦ κόσμου, καί θά καθίσουν μαζί μέ τόν Ἀβραάμ, τόν Ἰσαάκ καί τόν Ἰακώβ στό εὐφρόσυνο δεῖπνο τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Ἐνῶ ἐκεῖνοι πού κατάγονται ἀπό τόν Ἀβραάμ καί σύμφωνα μέ τίς ἐπαγγελίες καί ὑποσχέσεις τοῦ Θεοῦ εἶναι κληρονόμοι τῆς βασιλείας, θά ρι­χθοῦν ἔξω ἀπ’ αὐτήν, στό σκοτάδι πού εἶναι τελείως ἀπο­μακρυσμένο ἀπό τή βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ἐκεῖ θά κλαῖνε καί θά τρίζουν τά δόντια τους. 

Καί εἶπε ὁ Ἰησοῦς στόν ἑκατόνταρχο: Πήγαινε στό σπίτι σου κι ἄς γίνει σέ σένα ὅπως τό πίστεψες (ὅτι δηλαδή μόνο μέ τό λόγο μου καί ἀπό μακριά μπορῶ νά θεραπεύσω τό δοῦ­λο σου). Καί πράγματι ἐκείνη τή στιγμή θεραπεύθηκε ὁ δοῦλος του.

«Ποιος θα με φροντίσει;»

 

Ήταν ακόμα νωρίς το πρωί της Παρασκευής, 19 Ιουνίου 2026. Λίγο μετά τις 7:00, η Πλαζ της Πάτρας ήταν σχεδόν άδεια. Κι όμως, εκεί, στην ησυχία εκείνης της πρωινής ώρας, ένας άνδρας 90 χρονών περπατούσε προς τη θάλασσα, μόνος, αποφασισμένος, με το βάρος μιας ζωής που δεν άντεχε άλλο να κουβαλά.

Ένας άνδρας περίπου 90 ετών, με βαριά αντικείμενα μέσα σε μια σακούλα, δεμένα από το πόδι του, βούτηξε ντυμένος στη θάλασσα, αποφασισμένος να βάλει τέλος στη ζωή του. Πριν μπει στο νερό, φέρεται να είχε ψιθυρίσει, «Δεν τη θέλω άλλο τη ζωή μου. Ποιος θα με φροντίσει;» Ο άνδρας, αποχώρησε από το σπίτι του στην Αρόη κατά τις πρωινές ώρες, αναφέροντας ότι σκοπεύει να προχωρήσει σε ακραία ενέργεια σε βάρος του εαυτού του.

Τι συνέβη

Το περιστατικό εκτυλίχθηκε νωρίς το πρωί, σε ώρα που οι ναυαγοσώστες δεν είχαν ακόμα αναλάβει τα καθήκοντά τους. Τρεις λουόμενοι που βρίσκονταν στην παραλία παρατήρησαν τις ασυνήθιστες κινήσεις του ηλικιωμένου και κατάλαβαν ότι κάτι σοβαρό συνέβαινε. Χωρίς δισταγμό, μπήκαν στο νερό και κατάφεραν να τον ανασύρουν. Ο άνδρας, παρότι είχε δέσει στο σώμα του βαριά αντικείμενα με σκοπό να βυθιστεί, είχε τις αισθήσεις του όταν τον έβγαλαν στην ακτή. Άμεσα ειδοποιήθηκε το ΕΚΑΒ, και ασθενοφόρο τον μετέφερε σε νοσηλευτική μονάδα. Το περιστατικό κατέγραψε ο δημοσιογράφος Άγγελος Κωνσταντίνου, ο οποίος έφτασε στο σημείο λίγη ώρα αργότερα και μίλησε με τους τρεις μάρτυρες - διασώστες.

Μια πράξη ανθρωπιάς

Οι τρεις άγνωστοι λουόμενοι που έσωσαν τον 90χρονο έκαναν αυτό που έπρεπε να κάνει ένα ολόκληρο σύστημα, είδαν έναν άνθρωπο σε κίνδυνο και αντέδρασαν. Το ερώτημα που μένει είναι πόσες φορές παρόμοιες κραυγές ακούγονται σε κλειστά δωμάτια, χωρίς κανέναν να βρίσκεται κοντά.

Η αόρατη επιδημία της μοναξιάς

Το γεγονός αυτό δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Αντανακλά μια αυξανόμενη κρίση που αφορά εκατομμύρια ηλικιωμένους στην Ελλάδα και σε ολόκληρη την Ευρώπη: τη μοναξιά στα γηρατειά, έναν από τους πιο σιωπηλούς αλλά και πιο θανατηφόρους παράγοντες κινδύνου για την ψυχική υγεία. Στην Ελλάδα, η πίεση της οικονομικής κρίσης των τελευταίων δεκαπέντε χρόνων άλλαξε δραματικά την παραδοσιακή οικογενειακή δομή. Οι ηλικιωμένοι που κάποτε ήταν ο πυρήνας της οικογένειας βρέθηκαν ξαφνικά στο περιθώριο. Η ερώτηση «ποιος θα με φροντίσει;» δεν έχει πάντα απάντηση.

 Πηγή: thebest.gr

ΨΗΛΑΦΩΝΤΑΣ ΤΟ ΘΑΥΜΑ – Λόγοι σε Κυριακές του καλοκαιριού

 

Στο βιβλίο αυτό με τις ομιλίες του π. Πλακίδα στα ευαγγελικά αναγνώσματα του καλοκαιριού, ο μακαριστός γέροντας ερμηνεύει τις θαυμαστές πράξεις του Κυρίου, εμβαθύνει στη διδασκαλία Του, αναδεικνύει το βαθύτερο και διαχρονικό νόημα των θαυμάτων και των λόγων Του, οδηγώντας μέχρι τον μυστικό χώρο της ψυχής μας τα μηνύματα που Εκείνος, ο μοναδικός Ανατόμος των καρδιών, στέλνει μέσα από το βάθος των δυο χιλιετιών στον καθένα μας σήμερα.

Απόδοση στη Νεοελληνική: π. Πλακίδας Deseille

Σελίδες:160

Κωδ. Βιβλίου: 05-227

Εκδόσεις ΕΑΡ

Ιερά πανήγυρις Οσίου Γερβασίου

 

Τὰ κτήνη

 

Ἂν νομίζετε ὅτι σ᾿ αὐτὴ τὴν ἀλλοπρόσαλλη ἐποχὴ τὰ ἔχετε πληροφορηθεῖ ὅλα, κάνετε λάθος μεγάλο. Ἀποκαλοῦνται «therians», θὰ λέγαμε «θηριανοί». Ἔχουν παρουσιασθεῖ τὰ τελευταῖα χρόνια. Ὅμως ἴσως νὰ μὴ μαθαίναμε κάτι παραπάνω γι᾿ αὐτὰ τὰ παράξενα «θηρία», ἂν ὁ Σύλλογος Κτηνιάτρων Πορτογαλίας δὲν εἶχε ἐκδώσει αὐστηρὴ ἀνακοίνωση, ἡ ὁποία ἔκανε τρομερὴ αἴσθηση σὲ ὅλο τὸν κόσμο.

Τί ἔλεγε αὐτὴ ἡ ἀνακοίνωση; Ἦταν μιὰ σύσταση πρὸς τοὺς κτηνιάτρους τῆς χώρας νὰ ἀρνοῦνται νὰ δέχονται ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι τοὺς ἐπισκέπτονται καὶ ὑποστηρίζουν ὅτι εἶναι ζῶα. Ὁ Σύλλογος ἔδινε συγκεκριμένες ὁδηγίες στὰ μέλη του, ἀπαγορεύοντάς τους νὰ πρα­γματοποιοῦν διαγνώσεις, θεραπεῖες ἢ ὁποιαδήποτε ἰατρικὴ πράξη σὲ ἀνθρώπους ποὺ αὐτοπροσδιορίζονται ὡς ζῶα.

Μὲ τὴ σύσταση αὐτὴ τοῦ Συλλόγου Κτηνιάτρων τῆς Πορτογαλίας ἔγινε εὐρύτερα γνωστὸ τὸ φαινόμενο τῶν «therians». Τὸ φαινόμενο ἀποτελεῖ ἀναμενόμενη ἀκραία κατάληξη τοῦ δικαιωματισμοῦ, γιὰ τὸν ὁποῖο ἔγιναν ἄπειρες συζητήσεις κατὰ τὰ προηγούμενα χρόνια, ψηφίσθηκαν δὲ καὶ σχετικοὶ νόμοι γιὰ τὴν προστασία του.

Εἴχαμε ἄνδρες νὰ αὐτοπροσδιορίζονται ὡς γυναῖκες καὶ τὸ ἀντίθετο, ἢ ἄλλους νὰ θεωροῦν ὅτι δὲν ἀνήκουν σὲ κάποιο φύλο καὶ νὰ ἀπαιτοῦν νὰ προσφωνοῦνται ὡς κάτι οὐδέτερο (ἀπὸ τὰ γνωστὰ τὸ «Νemo», τὸ «Jason-Ἀντιγόνη» κ.τ.λ.)… Καὶ τώρα φθάσαμε στοὺς «therians».

Οἱ θηριανοὶ εἶναι συνήθως νεαροὶ καὶ δηλώνουν ὅτι ταυτίζονται νοητικά, πνευματικὰ ἢ ψυχολογικὰ μὲ ζῶα. Σκαρφαλώνουν σὲ δέντρα, περπατοῦν στὰ τέσσερα, μιμοῦνται ἤχους τοῦ ζώου ποὺ ὁ καθένας τους νομίζει ὅτι εἶναι. Τὸ φαινόμενο ἀναπτύσσεται στὰ κοινωνικὰ δίκτυα, προκαλώντας ἀπὸ περιέργεια μέχρι χλευασμὸ ἀλλὰ καὶ ἀνησυχία, εἰδικὰ στοὺς ψυχολόγους ποὺ ἔχουν ἐκπλαγεῖ ἀπὸ τὴν παράδοξη αὐτὴ τάση.

Αἰῶνες πρὶν ὁ θεόπνευστος Ψαλμωδὸς διεκ­τραγώδησε τὸ κατάντημα τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὰ λόγια: «Καὶ ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὢν οὐ συνῆκε, παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς»· ταλαίπωρος ὁ ἄνθρωπος! ἐνῶ ἔχει τιμὴ καὶ ἀξία, ὡς δημιουργημένος κατ’ εἰκόνα Θεοῦ, δὲν τὸ κατανόησε· ἐξίσωσε τὸν ἑαυτό του πρὸς τὰ ἀνόητα κτήνη καὶ ἔγινε ὅμοιος μὲ αὐτά (Ψαλ. μη΄ [48] 13).

Καὶ τὸ θέμα εἶναι ὅτι ἐξομοιώνεται μὲ τὰ κτήνη ὄχι μόνο μὲ τὸν τρόπο τῶν «θηριανῶν», ποὺ αὐτοπροσδιορίζονται ὡς ζῶα, ἀλλὰ ἐξομοιώνεται μὲ αὐτὰ κυρίως μὲ τὸν τρόπο τῆς ζωῆς του, ποὺ εἶναι τρόπος ζωώδης, κτηνώδης.

Καὶ εἶναι φρικτὸ ὁ κόσμος μας νὰ μετα­βάλλεται ὅλο καὶ περισσότερο σὲ ζούγκλα κτηνῶν.

Η ΜΑΓΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΙΚΙΛΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ

 

› Έχουν σχέση με τη μαγεία και τον διάβολο οι καφετζούδες, οι ξεματιάστρες, οι αστρολόγοι, αυτοί που κάνουν διαλογισμό, αυτοί που «θεραπεύουν» με συμπαντική ενέργεια και τι είδους;

› Είναι εκδηλώσεις μαγείας τα «αθώα» έθιμα του Κλήδονα ή των Αναστενάρηδων;

› Είναι κακό το φενγκ σούι, η γιόγκα ή τα σεμινάρια θετικής σκέψης;

› Μπορεί ο διάβολος να προβλέπει το μέλλον;

Το βιβλίο δίνει απαντήσεις σε πλήθος ερωτημάτων που αφορούν στη μαγεία. Υπεύθυνα και αποκαλυπτικά.

Συγγραφέας: π. Εφραίμ Τρανταφυλλόπουλος

Σελίδες: 112

Κωδ. Βιβλίου: 05-225

Εκδόσεις Έαρ

Ἀνόσιο πλῆγμα στὴ Λαύρα τοῦ Κιέβου

 

«Τὴν ἔντονη ἀνησυχία του γιὰ τὰ ὅσα συμβαίνουν στὴν Οὐκρανία – ὅπου ὁ πόλεμος μαίνεται – εἰδικὰ μετὰ καὶ τὸ πρόσφατο ρωσικὸ χτύπημα στὸ Κίεβο, τὸ ὁποῖο ἔπληξε τμῆμα τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου στὴ Λαύρα τῶν Σπηλαίων, ἐκφράζει μὲ δήλωσή του ὁ Μητροπολίτης Ροῦσε (τοῦ Πατριαρχείου Βουλγαρίας) κ. Ναούμ. (…)

“Μὲ μεγάλη θλίψη καὶ ἀνησυχία παρακολουθοῦμε τὴν ἐξέλιξη τῶν καταστροφικῶν στρατιωτικῶν ἐνεργειῶν στὸ Κίεβο, οἱ ὁποῖες λαμβάνουν ὁλοένα καὶ περισσότερο διαστάσεις ποὺ ἀγγίζουν τὰ ὅρια τῆς βαρβαρότητας, καταπατώντας ὄχι μόνο τὴν ἀνθρώπινη ζωή, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀνεκτίμητη πολιτιστικὴ καὶ πνευματικὴ κληρονομιὰ τῶν λαῶν”, ἀναφέρει (…). Ὁ κ. Ναοὺμ χαρακτηρίζει τὴ Λαύρα τοῦ Κιέβου ὡς ἕνα πνευματικὸ κέντρο μὲ αἰώνια ἱστορία καὶ παραδόσεις, ἐξίσου ἀναγνωρισμένο ὡς μνημεῖο παγκόσμιας πολιτιστικῆς κληρονομιᾶς. “Γιὰ ἐμᾶς, ποὺ ἔχουμε ἐπανειλημμένα ἐπισκεφθεῖ τὸ Κίεβο καὶ τὴν Οὐκρανία, γιὰ τοὺς Ὀρθόδοξους Χριστιανούς, συμπεριλαμβανομένου τοῦ βουλγαρικοῦ λαοῦ, αὐτὸ τὸ μοναστήρι ἀποτελεῖ μέρος τοῦ κοινοῦ πνευματικοῦ χώρου τῆς Ὀρθοδοξίας, ποὺ χτίστηκε πάνω στὸ ἔργο τῶν ἁγίων ἀδελφῶν Κυρίλλου καὶ Μεθοδίου, ἰσαποστόλων, καὶ τῶν μαθητῶν τους”, προσθέτει» («Orthodoxianewsagency.gr» 17-6-2026).

Ἐξάλλου ὁ πρέσβης τῆς Ἑλλάδος στὸ Κίεβο κ. Ἀλ. Δημητρακόπουλος, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε «αὐτόπτης μάρτυρας τοῦ βομβαρδισμοῦ ἀπὸ τοὺς Ρώσους τῆς ἱστορικῆς γιὰ τὴν ὀρθόδοξη χριστιανοσύνη μονῆς», δήλωσε μεταξὺ ἄλλων: «Ἑπλήγη στοχευμένα ὁ καθεδρικὸς ναὸς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, ἡ “καρδιὰ” τοῦ μοναστηριοῦ. Οἱ περίφημοι χρυσοὶ τροῦλοι ἔστεκαν ὄρθιοι μέσα στὶς φλόγες καὶ τοὺς καπνούς. Ἔτρεξε ἀμέσως πολὺς κόσμος μαζὶ μὲ τὰ σωστικὰ συνεργεῖα γιὰ νὰ βοηθήσει καὶ κατάφεραν νὰ σώσουν ὅ,τι μποροῦσαν. Ἔβλεπα ἁπλοὺς ἀνθρώπους νὰ κουβαλοῦν καὶ νὰ ἀπομακρύνουν εἰκόνες, πίνακες, θρησκευτικὰ βιβλία καὶ σκεύη γιὰ νὰ μὴν καοῦν» («Καθημερινὴ» 16-6-2026).

Εἶναι δικαιολογημένη ἡ ἱερὴ ἀγανάκτηση τῶν Ὀρθόδοξων Χριστιανῶν γιὰ τὴ βεβήλωση αὐτὴ σὲ βάρος τῆς ἱστορικῆς Μονῆς. Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος ἐξέφρασε τὸν ἀποτροπιασμό του γιὰ τὴ ρωσικὴ ἐπίθεση, τὴν ὁποία ἀποδοκίμασε ἀκόμη καὶ «ὁ ἡγέτης τῆς φιλορωσικῆς πτέρυγας τῶν Οὐκρανῶν Ὀρθοδόξων» Μητροπολίτης κ. Ὀνούφριος.

Οἱ Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι ἂς ἐνστερνισθοῦμε τὴν τελευταία φράση τῶν δηλώσεων τοῦ Μητροπολίτη κ. Ναούμ: «Παρακαλοῦμε τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστὸ νὰ ἐνδυναμώσει ὅλους, ὅσοι ὑποφέρουν, νὰ διαφυλάξει τοὺς ἱεροὺς τόπους ἀπὸ περαιτέρω καταστροφὴ καὶ νὰ χαρίσει στὰ ἔθνη πνεῦμα εἰρήνης, κατανόησης καὶ ἀδελφοσύνης». Εἶναι ἕνα ἐλάχιστο δεῖγμα ἀγάπης στοὺς δοκιμαζόμενους ἐπὶ χρόνια λαοὺς τῆς περιοχῆς.

ΕΟΡΤΑΖΕΙ ΤΟ ΓΡΑΦΙΚΟ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ "ΠΡΑΤΣΙΚΑ" ΕΙΣ ΤΟ ΓΕΝΕΘΛΙΟ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΕΝΟΡΙΑ  ΤΙΜΙΟΥ  ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ  & 

ΟΣΙΟΥ  ΙΩΑΝΝΟΥ  ΡΩΣΣΟΥ  ΠΑΤΡΩΝ

ΙΕΡΑ  ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

ΣΤΟ ΓΕΝΕΘΛΙΟ  ΤΟΥ  ΤΙΜΙΟΥ  ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ

ΤΡΙΤΗ,  23  ΙΟΥΝΙΟΥ  2026

20:00 Μέγας  Πανηγυρικός Εσπερινός μετ’ Αρτοκλασίας. 

  

ΤΕΤΑΡΤΗ, 24 ΙΟΥΝΙΟΥ  2026

06:50-09:45 Όρθρος - Πανηγυρική Θεία Λειτουργία μετ’ Αρτοκλασίας και θείου κηρύγματος, υπό του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμ. Γαβριήλ Κωνσταντινίδη, Ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών.

20:00  Εσπερινός-Ιερά Παράκληση & Λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος πέριξ του Ι. Ν. θα προστεί Πανοσιολογιώτατος Αρχίμ. Αρτέμιος Αργυρόπουλος, Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών.

ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

Μην υπολογίζεις τα λόγια του κόσμου - ΓΕΧΑ ΑΙΓΙΟΥ

 

Σύγχυση

 «Μην αφήνεις μια σκέψη να γίνεται βουνό μέσα σου.

Η πολλή ανάλυση φέρνει σύγχυση στην ψυχή.

Να ζεις τη σημερινή ημέρα και όχι τους φόβους του αύριο.

Όταν έρχεται η ταραχή σταμάτα και προσευχήσου.»

Όσιος Παΐσιος

Μεσογαίας Νικόλαος: Η σύγχρονη οικογένεια

 

Κυριακή Γ΄ Ματθαίου – Το Αποστολικό & Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής

 

Απόστολος 

Προς Ρωμαίους 5: 1-10

Αφού, λοιπόν, ελάβομεν την δικαίωσιν δια της πίστεως, έχομεν ειρήνην με τον Θεόν δια μέσου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Αυτός διά της πίστεώς μας έχει φέρει εις την περιοχήν της χάριτος, εις την οποίαν έχομεν πλέον σταθή και εδραιωθή και καυχώμεθα με την βεβαίαν ελπίδα, ότι θα απολαύσωμεν την δόξαν του Θεού.

Δεν καυχώμεθα δε μόνον δια την χάριν, που ελάβομεν και την δόξαν που θα απολαύσωμεν, αλλά και δια τας θλίψεις, επειδή γνωρίζομεν καλά, ότι η θλίψις εργάζεται σιγά-σιγά και φέρει ως πολύτιμον αγαθόν την υπομονήν, η δε υπομονήν έχει ως καρπόν της την δοκιμασμένην αρετήν, η δε δοκιμασμένη αρετή φέρει την σταθεράν ελπίδα προς τον Θεόν.

Αυτή δε η ελπίς, διότι δεν διαψεύδεται ποτέ, δεν εντροπιάζει και δεν απογοητεύει αυτόν που την έχει. Δεν μας εντροπιάζει δε, διότι η αγάπη του Θεού έχει πλουσία χυθή και πλημμυρίσει τας καρδίας μας με το Αγιον Πνεύμα, το οποίον μας εδόθη ως προκαταβολή και ως απαρχή των υψίστων δωρεών, τας οποίας έχομεν βεβαίαν την ελπίδα, ότι θα λάβωμεν από τον Θεόν.

Η άπειρος δε αυτή αγάπη και συγκατάβασις του Θεού προς ημάς εφάνη και εκ του υψίστου γεγονότος, ότι καθ' ον χρόνον ημείς ήμεθα ασθενείς πνευματικώς, αμαρτωλοί και ένοχοι, ο Χριστός στον κατάλληλον καιρόν, που είχεν ορίσει με την πρόγνωσίν του ο Θεός, απέθανεν επί του σταυρού, δια να σώση με την λυτρωτικήν του θυσίαν τους ασεβείς.

Μεγίστη όντως η αγάπη του Θεού. Διότι μόλις και μετά δυσκολίας θα υπάρξη άνθρωπος να θυσιασθή δια κάποιον δίκαιον. Δια τον αγαθόν ίσως και να τολμήση κανείς να αποθάνη.

Ο Θεός όμως δεικνύει και επιβεβαιώνει κατά ένα τρόπον αναντίρρητον την αγάπην του προς ημάς εκ του γεγονότος ότι, ενώ ημείς ήμεθα αμαρτωλοί, ο Χριστός εθυσιάσθη προς χάριν ημών.

Πολύ περισσότερον, λοιπόν, τώρα που ελάβομεν την δικαίωσιν με το αίμα της θυσίας του, θα σωθώμεν ασφαλώς δι' αυτού από την μέλλουσαν οργήν.

Διότι εάν, ενώ ήμεθα εχθροί, εσυμφιλιώθημεν με τον Θεόν δια του σταυρικού θανάτου του Υιού του, πολύ περισσότερον τώρα, που έχομεν συμφιλιωθή, θα σωθώμεν δια μέσου του ζώντος αιωνίως πλησίον του Θεού Κυρίου, αρχιερέως και μεσίτου ημών Ιησού Χριστού.

Ευαγγέλιο 

Κατά Ματθαίον 6: 22-33

Εἶπε ο Κύριος:

«Τὸ λυχνάρι τοῦ σώματος εἶναι τὸ μάτι. Ἐὰν τὸ μάτι σου εἶναι ὑγιές, ὅλον σου το σῶμα θὰ εἶναι φωτεινόν. Ἐὰν ὅμως τὸ μάτι σου ἀσθενῇ, τότε ὅλον τὸ σῶμα σου θὰ εἶναι σκοτεινόν. Ἀλλὰ ἐὰν τὸ ἐσωτερικόν σου φῶς εἶναι σκοτάδι, πόσον μεγάλο εἶναι το σκοτάδι.

Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ δουλεύῃ δύο κυρίους, διότι ἢ τὸν ἕνα θὰ μισήσῃ καὶ τὸν ἄλλο θὰ ἀγαπήσῃ, ἢ εἰς τὸν ἕνα θὰ προσκολληθῇ καὶ τὸν ἄλλον θὰ καταφρονήσῃ. Δὲν μπορεῖτε νὰ δουλεύετε τὸν Θεὸν καὶ τὸν μαμωνᾶν».

«Διὰ τοῦτο σᾶς λέγω, Μὴ μεριμνᾶτε διὰ τὴν ζωήν σας τὶ θὰ φᾶτε ἢ τὶ θὰ πιῆτε, οὔτε διὰ τὸ σῶμα σας τὶ θὰ φορέσετε. Δὲν ἀξίζει ἡ ζωὴ περισσότερον ἀπὸ τὴν τροφὴν καὶ τὸ σῶμα ἀπὸ τὸ ἔνδυμα;

Κυττάξετε τὰ πτηνὰ τοῦ οὐρανοῦ, οὔτε σπείρουν οὔτε θερίζουν οὔτε ἀποθηκεύουν, καὶ ὁ Πατέρας σας ὁ οὐράνιος τὰ τρέφει. Δὲν ἔχετε σεῖς μεγαλύτερην ἀξίαν ἀπὸ αὐτά; Ποιὸς δὲ ἀπὸ σᾶς, ὅσον κι ἂν φροντίσῃ, μπορεῖ νὰ προσθέσῃ εἰς τὸ ἀνάστημά του ἕνα πῆχυν;

Και γιατὶ μεριμνᾶτε γιὰ ἐνδύματα; Παρατηρήσατε τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ πῶς αὐξάνουν, οὔτε κοπιάζουν, οὔτε γνέθουν, ἀλλὰ σᾶς λέγω, ὅτι οὔτε ὁ Σολομὼν σὲ ὅλην του τὴν δόξαν δὲν ἐντύθηκε σὰν ἕνα ἀπὸ αὐτά. Ἐὰν τὸ χορτάρι τοῦ ἀγροῦ, ποὺ σήμερα ὑπάρχει καὶ αὔριον τὸ ρίχνουν εἰς τὸν φοῦρνον, ὁ Θεὸς τὸ ντύνει, τόσον ὡραῖα, πόσον περισσότερον ἐσᾶς, ὀλιγόπιστοι;

Μὴ μεριμνᾶτε λοιπὸν καὶ μὴ λέγετε, «Τὶ θὰ φᾶμε ἢ τὶ θὰ πιοῦμε ἢ τὶ θὰ ἐνδυθοῦμε;». Διότι ὅλα αὐτὰ τὰ ἐπιδιώκουν οἱ ἐθνικοί. Γνωρίζει ὁ Πατέρας σας ὁ οὐράνιος ὅτι ἔχετε ἀνάγκην ἀπὸ ὅλα αὐτά. Ζητᾶτε πρῶτα τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην του καὶ τότε ὅλα αὐτὰ θὰ σᾶς χορηγηθοῦν.

Ο Μητροπολίτης Μάνης κ. Χρυσόστομος για την αξία της χριστιανικής κατασκήνωσης

 

Με εγκύκλιο ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μάνης κ. Χρυσόστομος Γ’ αναφέρεται στον σπουδαίο ρόλο της χριστιανικής κατασκήνωσης.

Η εγκύκλιος

Καθώς το καλοκαίρι πλησιάζει ανοίγεται μπροστά μας ένα σπουδαίο θέμα που λέγεται κατασκήνωση. Όχι οποιαδήποτε κατασκήνωση, αλλά εκείνη, που βιώνει τις χριστιανικές αρχές. Μιλάμε για την χριστιανική κατασκήνωση.

Πράγματι μια τέτοια κατασκήνωση προσφέρει πολλά. Το όλο πρόγραμμα ενδυναμώνει την ψυχή, καλλιεργεί τον χαρακτήρα, προσφέρει σωστή αγωγή.

Η προσευχή, το αγιογραφικό ανάγνωσμα, οι πνευματικές συζητήσεις, το τραγούδι, η ψυχαγωγία, το παιγνίδι, η ομάδα αγάπης και εργασίας και πολιτιστικών ευκαιριών, η χαρούμενη ατμόσφαιρα της τραπεζαρίας, η επικοινωνία με τον άλλο συγκατασκηνωτή όλα κάμνουν την κατασκήνωση όχι μόνο ένα απλό τόπο διακοπών αλλά ένα χώρο ψυχικής ανάτασης μακρυά από την αμαρτία.

Οι διάφορες ωραίες ονομασίες που δίδονται στη κατασκηνωτική περίοδο, όπως «Ανεβείτε – ανεβείτε στις βουνοκορφές», «Πολιτεία αγάπης», «Στα σκηνώματα του Θεού» ή οι ονομασίες σε κάθε ομάδα των παιδιών, όπως Φλογεροί, Υμνωδοί, Ατρόμητοι, Ειρηνοποιοί ανεβάζουν το επίπεδο της κατασκηνωτικής ζωής και έτσι σφυρηλατούνται ιδανικά, πλάθονται οράματα, δημιουργούνται νέες φιλίες και ωραίοι και υψηλοί στόχοι ζωής.

Είναι μεμαρτυρημένο από πολλές ομολογίες παιδιών και στελεχών ότι στη χριστιανική κατασκήνωση όλοι τους αισθάνονται ότι ο Θεός βρίσκεται μεταξύ τους, σαν κατασκηνωτής και αυτός. Αυτός που όταν έγινε άνθρωπος τόσο στοργή έδειξε στο παιδί και το ευλόγησε και εξύψωσε θέλει και τώρα να μένει κοντά στα παιδιά Του. Αλλά και τα παιδιά αισθάνονται την θεία παρουσία και το ομολογούν. Πολλοί ιεροί στόχοι είχαν την αρχή τους στην κατασκήνωση. Είναι χαρακτηριστικό αυτό που έλεγε ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Τιράνων και πάσης Αλβανίας Αναστάσιος ότι καθισμένος σε κάποια βράχια στην κατασκήνωση και ατενίζοντας τον ορίζοντα σκεπτόταν τον πηγαιμό του στην Αφρική και την αφιέρωση στην ιεραποστολή. Και πραγματοποίησε το όραμα και υψηλό αυτό ιδανικό.

Ειλικρινά, η κατασκήνωση, όταν είναι κάτω από την χάρι του Θεού, τότε φέρει την αληθινή χαρά και την πλήρη σημασία της λέξεως ψυχαγωγία. Αφήνει αλησμόνητες εντυπώσεις και ωφέλειες γιατί προσέχει εκτός και πέρα από τα υλικά, τα πιο ουσιώδη, εκείνα τα πνευματικά.

Να γνωρίζουμε, λοιπόν, ότι για κάθε παιδί που θέλει να ζήσει λίγες μέρες το καλοκαίρι κοντά στη φύση, στο βουνό ή στη θάλασσα και πιο κοντά στον Δημιουργό Θεό, μακριά από τον ποικίλο θόρυβο της πόλης, η χριστιανική κατασκήνωση είναι μία θαυμάσια επιλογή και μία δυνατή ευκαιρία.

Στο χριστιανικό αυτό περιβάλλον, νοιώθει την χαρά, την αδελφοσύνη, την αληθινή φιλία, την συνεργασία, την πειθαρχία, την αγωνιστικότητα. Μια καλά οργανωμένη κατασκήνωση με στελέχη υπεύθυνα και δυναμικά έρχεται και προσφέρει όσα δεν δίνει ίσως μια ολόκληρη σχολική χρονιά.

Κάτω από την σκέπη του Θεού, με την ευλογία της Εκκλησίας, την πνευματική άδεια του οικείου Μητροπολίτη, τις κατασκηνωτικές μέρες αυτές καλλιεργούνται ψυχές, διαμορφώνονται χαρακτήρες, παιδαγωγούνται εις Χριστόν τόσα και τόσα παιδιά στην κρίσιμη ηλικία τους. Έτσι συντελούνται προσωπικές μεταμορφώσεις και πνευματικές αναβάσεις. Η χριστιανική κατασκήνωση είναι κάθε φορά μια καλή αρχή για ανανέωση, για πνευματικό ανεφοδιασμό και για ψυχική ωφέλεια. Είναι μια ζωή μέσα στη χάρη του Αγίου Πνεύματος.

Γι’ αυτό, μιλήστε στους γονείς και στους εκπαιδευτικούς αλλά και στα ίδια τα παιδιά για την ευεργεσία και ωφέλεια αυτή των χριστιανικών κατασκηνώσεων. Στηρίξατε τις καλές αυτές κατασκηνώσεις όσο μπορείτε και φροντίσατε να πάνε τα παιδιά σ’ αυτές.

Κύματα

 

«Κι είπα να ζήσω λίγη απ’ τη ζωή, κι ο Θεός μού έστειλε δυο κύματα… Και άλλα δυο, κι ύστερα πάλι άλλα δυο… μέχρι που κατάλαβα…».

Μέχρι που κατάλαβα πως η ζωή δεν είναι η θάλασσα όταν γαληνεύει, αλλά ο τρόπος που στεκόμαστε όταν αγριεύει.

Ζητούσα από τον Θεό άνεση, κι Εκείνος μου έδωσε ευκαιρίες να δυναμώσω. Ζητούσα χαρά, κι Εκείνος μου έδειξε ότι η αληθινή χαρά γεννιέται ύστερα από τον αγώνα. Ζητούσα να μην πονάω, κι Εκείνος μου φανέρωσε ότι ο πόνος μπορεί να γίνει δάσκαλος, όταν τον αφήνεις να σε οδηγήσει κοντά Του.

Τα κύματα που φοβήθηκα έγιναν οι προσευχές που δεν θα έκανα ποτέ στις ήρεμες μέρες. Οι δυσκολίες που πολέμησα έγιναν τα σκαλοπάτια που με ανέβασαν ψηλότερα. Και οι καθυστερήσεις που δεν καταλάβαινα έγιναν οι ευλογίες που αργότερα ευχαρίστησα τον Θεό γι’ αυτές.

Τότε κατάλαβα ότι ο Θεός δεν υποσχέθηκε ζωή χωρίς κύματα. Υποσχέθηκε όμως ότι κανένα κύμα δεν θα είναι μεγαλύτερο από την αγάπη Του.

Και από εκείνη τη στιγμή δεν Του ζήτησα να μου πάρει την θάλασσα. Του ζήτησα μόνο να με κρατά από το χέρι όσο την διασχίζω.

ΠΗΓΗ: FB Ιερός Ναός Αγίου Κωνσταντίνου Κολωνού

 ·

Ζωή, θάνατος και ανάσταση - ΓΕΧΑ ΑΙΓΙΟΥ

 

Κυριακή Β΄ Ματθαίου – Το Αποστολικό & Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής

Απόστολος 

προς Ρωμαίους 2΄, 10-16

Αδελφοί, δόξα, τιμή και ειρήνη προσμένουν όποιον κάνει το καλό, πρώτα τον Ιουδαίο αλλά και τον εθνικό· γιατί ο Θεός δεν κάνει διακρίσεις.

Έτσι, λοιπόν, όσοι αμάρτησαν χωρίς να ξέρουν το νόμο του Θεού, θα καταδικαστούν όχι με κριτήριο το νόμο. Κι από την άλλη, όσοι αμάρτησαν γνωρίζοντας το νόμο, θα δικαστούν με κριτήριο το νόμο.

Γιατί στο θεϊκό δικαστήριο δεν δικαιώνονται όσοι άκουσαν απλώς το νόμο αλλά μόνο όσοι τήρησαν το νόμο.

Όσο για τα άλλα έθνη, που δε γνωρίζουν το νόμο, πολλές φορές κάνουν από μόνοι τους αυτό που απαιτεί ο νόμος. Αυτό δείχνει πως, αν και δεν τους δόθηκε ο νόμος, μέσα τους υπάρχει νόμος. Η διαγωγή τους φανερώνει πως οι εντολές του νόμου είναι γραμμένες στις καρδιές τους·

και σ’ αυτό συμφωνεί και η συνείδησή τους, που η φωνή της τους τύπτει ή τους επαινεί, ανάλογα με τη διαγωγή τους.

Όλα αυτά θα γίνουν την ημέρα που ο Θεός θα κρίνει δια του Ιησού Χριστού τις κρυφές σκέψεις των ανθρώπων, όπως λέει το ευαγγέλιό μου.

Ευαγγέλιο 

Κατά Ματθαίον 4΄, 18-23

Ενώ δε περιπατούσε εις την παραλίαν της θαλάσσης της Γαλιλαίας, είδε δύο αδελφούς, τον Σίμωνα, τον οποίον αργότερα ο ίδιος ο Χριστός ωνόμασε Πέτρον, και τον Ανδρέαν τον αδελφόν αυτού, οι οποίοι έριπταν το δίκτυον εις την θάλασσαν, διότι ήσαν ψαράδες·  και λέγει εις αυτούς· “ακολουθήσατέ με και εγώ θα σας κάμω ικανούς να ψαρεύετε και να προσελκύετε ανθρώπους εις την βασιλείαν των ουρανών με το δίκτυον του κυρήγματος”. Αυτοί αμέσως εγκατέλειψαν τα δίκτυα και τον ηκολούθησαν. Και προχωρήσας από εκεί είδε δύο άλλους αδελφούς, τον Ιάκωβον τον υιόν του Ζεβεδαίου και τον Ιωάννην τον αδελφόν αυτού να ετοιμάζουν μαζί με τον πατέρα των τον Ζεβεδαίον τα δίκτυά των μέσα στο πλοίον· και τους εκάλεσεν. Αυτοί δε, χωρίς αναβολήν, άφησαν το πλοίον και τον πατέρα των και τον ηκολούθησαν. Ο δε Ιησούς περιήρχετο τότε όλην την Γαλιλαίαν, εδίδασκεν εις τας συναγωγάς (όπου κάθε Σαββατον εμαζεύοντο οι Εβραίοι) εκήρυσσε το χαρμόσυνον άγγελμα της πνευματικής βασιλείας, που θα εγκαθίδρυε, και εθεράπευε κάθε ασθένειαν και κάθε σωματικήν αδυναμίαν μεταξύ του λαού.

Ψυχικὲς διαταραχὲς

 

Μιὰ πικρὴ καὶ ταυτόχρονα πολὺ ἀνησυχητικὴ διαπίστωση κάνουν οἱ ἐπιστήμονες ἀλλὰ καὶ ἐκπαιδευτικοὶ καὶ δημοσιογράφοι γιὰ τὰ λεγόμενα ψυχικὰ νοσήματα, κάτι ἄλλωστε ποὺ τὸ διαπιστώνουμε ὅλοι σχε­δὸν κάθε ἡμέρα: τὰ νοσήματα αὐτὰ διαρ­κῶς αὐξάνουν.

Ἡ πικρὴ διαπίστωση εἶναι ὅτι «οἱ ψυχικὲς διαταραχὲς παγκοσμίως ἔχουν σχεδὸν διπλασιαστεῖ ἀπὸ τὸ 1990 καὶ μετά, ἐπηρεάζοντας πλέον 1,2 δισεκατομμύρια ἀνθρώπους»!

Σ᾿ αὐτὴ ἀκριβῶς τὴν ἀνησυχητικὴ διαπίστωση καταλήγει τεκμηριωμένη ἔρευνα τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Οὐάσινγκτον, σὲ συν­εργασία μὲ τὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Κουίνσλαντ, ποὺ δημοσιεύθηκε στὸ περιοδικὸ «The Lancet»:

«Ἡ ἀνάλυση ἐξέτασε τὴ συχνότητα ἐμφάνισης τῆς νόσου καὶ τὴν ἐπιβάρυνση ἀνὰ φύλο, σὲ 25 ἡλικιακὲς ὁμάδες, 21 γεωγραφικὲς περιοχὲς καὶ 204 χῶρες καὶ ἐδάφη γιὰ τὴν περίοδο 1990-2023, ἀποτελώντας τὴ μέχρι σήμερα πιὸ ὁλοκληρωμένη παγκόσμια μελέτη γιὰ τὶς ψυχικὲς διαταραχές.

Τὴ μεγαλύτερη συνολικὴ ἐπιβάρυνση ψυχικῶν διαταραχῶν καταγράφουν οἱ ἔφηβοι ἡλικίας 15-19 ἐτῶν καὶ οἱ γυναῖκες ὅλων τῶν ἡλικιῶν. Ἐπίσης, ἡ ἐπιβάρυνση διαφέρει σημαντικὰ μεταξὺ χωρῶν, μὲ ὁρισμένα ἀπὸ τὰ ὑψηλότερα ποσοστὰ νὰ ἐντοπίζον­ται σὲ περιοχὲς ὑψηλοῦ εἰσοδήματος, ὅπως ἡ Αὐστραλασία καὶ ἡ δυτικὴ Εὐρώπη, ἰδιαίτερα χῶρες ὅπως ἡ Ὁλλανδία, ἡ Πορτογαλία καὶ ἡ Αὐστραλία. Σημαντικὲς αὐξήσεις καταγράφηκαν ἐπίσης στὴ δυτικὴ Ὑποσαχάρια Ἀφρικὴ καὶ σὲ περιοχὲς τῆς νότιας Ἀσίας».

Ἀπὸ αὐτὴ τὴν κατάσταση δὲν ἐξαιρεῖται οὔτε ἡ Ἑλλάδα: «Οἱ ψυχικὲς διαταραχὲς ἀποτέλεσαν τὸ 2023 μία ἀπὸ τὶς κυριότερες αἰτίες ἐπιβάρυνσης τῆς ὑγείας στὴν Ἑλλάδα», ἐπισημαίνει στὸ ΑΠΕ-ΜΠΕ ἡ Ἀλίζε Φεράρι (Alize Ferrari), ἐπίτιμη ἀναπληρώτρια καθηγήτρια στὸ Κέντρο Ἔρευνας Ψυχικῆς Ὑγείας τοῦ Κουίνσλαντ («iefimerida» 22-5-2026).

Ἡ διαπίστωση αὐτὴ τῆς ἐπιστημονικῆς ἔρευνας εἶναι, ὅπως σημειώσαμε στὴν ἀρχή, πικρή∙ ἀλλὰ ἡ διαπίστωση δὲν ἀρκεῖ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπισημάνουμε καὶ τὴν αἰτία τοῦ προβλήματος.

Ἀσφαλῶς στὴν αὔξηση αὐτῶν τῶν διαταραχῶν συντελοῦν πολλοὶ παράγοντες: ὁ σύγχρονος ἀφύσικος τρόπος ζωῆς, ἡ διάλυση τῆς οἰκογένειας, κληρονομικὲς καταβολὲς καὶ ἄλλα.

Ὅμως ἡ βασικότερη αἰτία πρέπει νὰ ἀναζητηθεῖ στὴ μανιώδη ὑλοφροσύνη, ποὺ καταφλέγει ὅλο τὸν κόσμο, καὶ στὴν ἀχαλίνωτη ἐκτροπὴ τῶν ἀνθρώπων σὲ κάθε εἴδους ἁμαρτία καὶ διαστροφή, ἀποτέλεσμα τῆς αὐξανόμενης ἀποστασίας γενικότερα ἀπὸ τὴν πίστη στὸν Θεό, εἰδικότερα δὲ γιὰ ἐμᾶς ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα, ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Χριστιανικὴ πίστη μας.

Τὸ πρόβλημα φαίνεται ὅτι θὰ ἐπιδεινώνεται ὅλο καὶ περισσότερο. Ἐκτὸς ἂν ἀλλάξουμε δρόμο…

Ο αγιασμός, το καλύτερο φάρμακο

 

ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ Ο ΙΑΤΡΟΣ: ΝΗΣΤΕΙΑ Η ΑΣΚΗΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

 

Στο κήρυγμα του ο Άγιος Λουκάς έλεγε: «ο Κύριος μας επανειλημμένα μίλησε και έζησε με νηστεία κατά την περίοδο της επίγειας του ζωής. Ο Κύριος Ιησούς Χριστός μας διδάσκει να μην αλλάζουμε τη συμπεριφορά μας κατά την περίοδο της νηστείας. Να νηστεύουμε με εύθυμα πρόσωπα, ώστε κρύβοντας τη νηστεία μας ενώπιον των ανθρώπων, να νηστεύουμε ενώπιον του Ιδίου του Θεού.  Εκείνοι που νηστεύουν με επίδειξη λαμβάνουν την ανταμοιβή της ήδη σ ‘ αυτή τη ζωή με τον θαυμασμό των ανθρώπων, όχι όμως του Θεού. Ο ίδιος ο Χριστός μας δίδαξε τη νηστεία, γι’ αυτό πρέπει να δείχνουμε μεγάλη ευλάβεια, προσοχή και σεβασμό καθώς είναι σημαντικό και ιερό έργο.

Είναι λυπηρό να βλέπουμε ότι στο λαό περιφρονείται η νηστεία. Άνθρωποι κοροϊδεύουν αυτούς που νηστεύουν. Παλαιότερα νήστευε όλος ο λαός. Τα παιδιά ανατρέφονταν με φόβο Θεού, με βαθύ σεβασμό προς τους κανόνες της Εκκλησίας και ιδίως αυτούς της νηστείας. 

Οι ελαφρόμυαλοι λένε «Μήπως όσα τρώμε δεν είναι το ίδιο;» περιφρονώντας τη νηστεία. Όμως εφόσον ο Θεός καθιέρωσε αυτό το έργο είναι άκρως απαραίτητο και εκείνος που αρνείται τη νηστεία, αρνείται το λόγο του Κυρίου. 

Σκοπός της νηστείας είναι η εγκράτεια! Δηλαδή να εγκρατευόμαστε από τις ιδιοτροπίες της κοιλιάς και να καταπατούμε τις κακές επιθυμίες της σάρκας, που επιδιώκει να κυριαρχήσει στο πνεύμα, υποτάσσοντας το θέλημα της σωφροσύνης.

Έτσι με τη νηστεία διαπλάθουνε τη θέληση μας να κατευθύνεται στη μάχη με τα πάθη μας και η καρδία μας να ζητά τις ουράνιες χαρές και όχι τις επίγειες. 

Μάλιστα πρώτη προϋπόθεση της νηστείας ο Κύριος μας θέτει την συγχώρεση με τους αδελφούς μας για να μας συγχωρέσει και ο Ίδιος εμάς».

Ἐπιστροφὴ στὸ μολύβι καὶ στὸ χαρτὶ

 

Εἶναι γνωστὴ ἡ πρωτεύουσα θέση ποὺ κατέχει ἡ Σουηδία στὴ χρήση ψηφιακῶν ἐργαλείων ἀπὸ τοὺς πολίτες της καὶ μάλιστα στὴν ἐκπαίδευση ἀπὸ τὴ μαθητιώσα νεολαία. Ὡστόσο ἡ κυβέρνησή της ἀποφάσισε τελευταῖα τὴ δραστικὴ μείωση τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας στὴν ἐκπαιδευτικὴ πρακτικὴ καὶ τὴν ἐπιστροφὴ τῶν μαθητῶν στὸ σχολικὸ βιβλίο, τὸ μολύβι καὶ τὸ χαρτί.

«“Προσπαθοῦμε, στὴν πραγματικότητα, νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ τὶς ὀθόνες ὅσο τὸ δυνατὸν περισσότερο”, λέει ὁ Joan Forsell, ἐκπρόσωπος ἐκπαίδευσης τοῦ Φιλελεύθερου Κόμματος, τοῦ ὁποίου ὁ ἡγέτης εἶναι ὁ ὑπουργὸς Παιδείας τῆς Σουηδίας. (…) Ἡ κυβέρνηση ἔχει χρησιμοποιήσει τὸ σύνθημα (…) “ἀπὸ τὴν ὀθόνη στὸ ντοσιέ”. Ὑποστηρίζει ὅτι τὰ μαθήματα χωρὶς ὀθόνη δημιουργοῦν καλύτερες συνθῆκες γιὰ νὰ συγ­κεντρωθοῦν τὰ παιδιὰ καὶ νὰ ἀναπτύξουν τὶς δεξιότητές τους στὴ γραφὴ καὶ τὴν ἀνάγνωση». Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ἤδη διατίθενται τεράστια κεφάλαια ἀπὸ τὸν κρατικὸ προϋπολογισμὸ γιὰ σχολικὰ βιβλία καὶ νέα προγράμματα σπουδῶν, βασισμένα στὶς παραδοσιακὲς μεθόδους διδασκαλίας. «“Τὸ νὰ διαβάζουν (σ.σ. οἱ μαθητές) πραγματικὰ βιβλία καὶ νὰ γράφουν σὲ πραγματικὸ χαρτί, καὶ νὰ κάνουν πράξεις μὲ πραγματικοὺς ἀριθμοὺς στὸ χαρτί, εἶναι πολὺ καλύτε­ρο, ἂν θέλεις τὰ παιδιὰ νὰ ἀποκτήσουν τὴ γνώση ποὺ χρειάζονται”, ὑποστηρίζει ὁ For­sell».

Ἐξάλλου εἰδικὴ νευροεπιστήμονας, ποὺ συνδέεται μὲ τὸ Ἰνστιτοῦτο «Karolinska» στὴ Στοκχόλμη, ἐκφράζει ἀνησυχίες σχετικὰ μὲ τὴ χρήση ψηφιακῶν μέσων στὴ διαδικασία τῆς μαθήσεως καὶ ἐπιδεικνύει «ἕνα αὐξανόμενο σύνολο διεθνῶν ἐρευνῶν, ποὺ ὑποδηλώνουν ὅτι ἡ ἀνάγνωση κειμένων σὲ ψηφιακὲς συσκευὲς μπορεῖ νὰ δυσ­κολέψει τὰ παιδιὰ νὰ ἐπεξεργάζονται πληροφορίες καὶ ὅτι ἡ ἔντονη χρήση ὀθονῶν μπορεῖ ἀκόμη καὶ νὰ ἐπηρεάσει τὴν ἀνάπτυξη τοῦ ἐγκεφάλου τῶν νεότερων μαθητῶν». Ἐπιπλέον σχετικὲς ἔρευνες, ἀπὸ διεθνεῖς φορεῖς ἐκπαιδευτικῆς ἀξιολογήσεως μαθητῶν, δείχνουν τὰ τελευταῖα τέσσερα χρόνια σημαντικὴ μείωση τοῦ ἐπιπέδου κατανοήσεως κειμένου στοὺς μαθητὲς τῆς Σουηδίας, πράγμα ποὺ πάλι σχετίσθηκε μὲ τὴν ὑπερβολικὴ χρήση ὀθονῶν καὶ ψηφιακῶν ἐργαλείων στὴ μέχρι τώρα ἐκπαιδευτικὴ πολιτική («eeod.gr» 14-5-2026).

Πρόκειται γιὰ ἀποτελέσματα εἰδικῶν ἐκπαιδευτικῶν ἐρευνῶν καὶ διαγνώσεις εἰδικῶν νευροεπιστημόνων. Ὡς ἐκ τούτου πρέπει νὰ τύχουν μεγάλης προσοχῆς ἀπὸ τοὺς ἀντίστοιχους ἐκπαιδευτικοὺς φορεῖς καὶ τὸ ἁρμόδιο Ὑπουργεῖο καὶ στὴ χώρα μας, προκειμένου νὰ ἀποφευχθοῦν οἱ συγ­κεκριμένες ἀρνητικὲς συνέπειες καὶ στὶς ἐδῶ σχολικὲς τάξεις. Ὅλα δείχνουν ὅτι τὸ βιβλίο εἶναι ἀναντικατάστατο καὶ συμβατὸ μὲ τὶς ἐγκεφαλικὲς λειτουργίες τοῦ ἀνθρώπου. Τὸ ἴδιο καὶ τὸ χαρτὶ καὶ τὸ μολύβι. Σὲ καμία περίπτωση δὲν θὰ ἀπαξιώσουμε τὶς ψηφιακὲς ἐφαρμογές. Καλούμαστε ὅμως, γονεῖς καὶ ἐκπαιδευτικοὶ καὶ ἐπίσημοι φορεῖς, νὰ ὁριοθετήσουμε μέσα σὲ σαφὴ πλαίσια τὴ χρήση τῶν ψηφιακῶν μέσων ἀπὸ τὰ παιδιά μας, ὥστε νὰ παραμένουν ἐπικουρικὰ καὶ ποτὲ βλαπτικὰ τῆς σύνολης ψυχοσωματικῆς ἀναπτύξεως καὶ ὁλοκληρώσεώς τους.

Πώς θα βρω την ειρήνη μέσα μου;

 

Ρώτησα έναν  Γέροντα: «Πώς θα βρω την ειρήνη μέσα μου;»

Χαμογέλασε γαλήνια και μου είπε:

«Με τους ανέμους που σε ταράζουν».

Δεν κατάλαβα αμέσως… «Τι εννοείτε, Γέροντα;»

Και μου εξήγησε:

«Οι άνεμοι που φυσούν στην ζωή σου  οι δυσκολίες, οι άνθρωποι που σε πικραίνουν, οι στιγμές που δεν κατανοείς αυτοί είναι οι δάσκαλοί σου.

Μην ζητάς να πάψουν, μάθε να στέκεσαι μέσα τους χωρίς να λυγίζεις.

Ο Θεός δεν ησυχάζει την θάλασσα για να μην ταραχτείς, σε διδάσκει να κολυμπάς».

«Η ειρήνη δεν είναι η απουσία θορύβου», συνέχισε,

«είναι η παρουσία της αγάπης μέσα στον θόρυβο».

Και τότε κατάλαβα… Ότι ο κάθε άνεμος, κάθε άνθρωπος, κάθε δοκιμασία δεν έρχεται να με καταστρέψει, αλλά να με στερεώσει πιο βαθιά, να με μάθει να αγαπώ πιο αληθινά, να με κάνει γη εύφορη για τον σπόρο της χάριτος.

(FB)

Επετειακή εκδήλωση του ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΥ για τα 50 έτη λειτουργίας του

 

Η Λαμία τίμησε τον Άγιο Χρυσόστομο τον εν Αφρική

 

Η πνευματική μορφή ενός συγχρόνου Αγίου της Εκκλησίας μας, του Αγίου Χρυσοστόμου Παπασαραντόπουλου έλαμψε απόψε στην Λαμία σε μία εκδήλωση αφιέρωμα με τίτλο: «Άγιος Χρυσόστομος, ο φλογερός Ιεραπόστολος της Αφρικής», την οποία διοργάνωσε η Χριστιανική Εστία Λαμίας και οι εκδόσεις «ΕΑΡ».

Την εκδήλωση ευλόγησαν με την παρουσία τους, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κινσάσας και Κεντρώας Αφρικής κ. Θεοδόσιος, ο οικείος Ποιμενάρχης, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών και ο Ιερομόναχος π. Θεολόγος από την Κερασιά του Αγίου Όρους. 

Στο κατάμεστο από πιστούς προαύλιο της Χριστιανικής Εστίας Λαμίας, η εκδήλωση ξεκίνησε με ύμνους και χριστιανικά άσματα από την Βυζαντινή χορωδία και την χορωδία μαθητριών της Χριστιανικής Εστίας Λαμίας, ενώ την επιμέλεια της παρουσίασης είχε ο εκπαιδευτικός και συνεργάτης της Ιεράς Μητροπόλεως κ. Κωνσταντίνος Τσαπάρας. 

Ο Ιερομόναχος π. Θεολόγος από την ορεινή Κερασιά του Αγίου Όρους ωμίλησε για το νέο Άγιο της Εκκλησίας μας, Χρυσόστομο Παπασαραντόπουλο αναφερόμενος σε περιστατικά της ζωής του, από την γέννησή του μέχρι και την ημέρα αναχωρήσεως του για το μεγάλο ταξίδι της Ιεραποστολής στην Μαύρη Ήπειρο. Ο π. Θεολόγος, ωμίλησε μέσα από διηγήσεις και βιώματα του μακαριστού Αρχιμ. π. Χαρίτωνος Πνευματικάκη, πνευματικού πατρός και γέροντος του π. Θεολόγου, ο οποίος και διαδέχθηκε το σπουδαίο έργο του Αγίου Χρυσοστόμου.

Ακολούθως, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κινσάσας κ. Θεοδόσιος στην ομιλία του αναφέρθηκε στη πορεία του Αγίου, από την πρώτη ημέρα που έφθασε στην Αφρική μέχρι και την οσιακή κοίμησή του. 

Ο Σεβασμιώτατος κ. Θεοδόσιος αναφέρθηκε στο ανεξίτηλο αποτύπωμα που άφησε ο Άγιος Χρυσόστομος σε κάθε πέρασμά του στην Μαύρη Ήπειρο, την θυσιαστική διακονία του στους αδελφούς της Αφρικής, καθώς και στον μεγάλο αγώνα του για την διάδοση της Ορθοδοξίας στον λαό της Αφρικής και το Φως του Χριστού, το οποίο και μετέδιδε όντας ο ίδιος μέσα στο Αληθινό Φως.

Την εκδήλωση επισφράγισε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών, ο οποίος στον λόγο του αναφέρθηκε στον πρώτο εορτασμό της μνήμης του Αγίου Χρυσοστόμου του εν Αφρική, στον οποίο είχε  την μεγάλη ευλογία να ζήσει στην Βόρεια Ουγκάντα, την χώρα από την οποία ξεκίνησε την ιεραποστολική του πορεία ο Άγιος, κατά τον εγκαινιασμό του Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου στην πόλη Γκούλου την τελευταία Κυριακή του Δεκεμβρίου του 2025.

Επίσης, ο κ. Συμεών τόνισε ότι δεν θα μπορούσε να υπάρχει καλύτερος εορτασμός των Αγίων Πάντων από το αφιέρωμα αυτό στον σύγχρονο Άγιο της Εκκλησίας μας.

ΓΙΑ ΤΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

ΠΗΓΗ: Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ

Ευλογημένη απόδραση

Τα μέλη της πνευματικής σύναξης της Τετάρτης στη Χριστιανική Εστία Πατρών αποφασίσαμε να επισφραγίσουμε τις φετινές πνευματικές συναντήσεις μας με προσκύνημα στην Παναγία την Προυσιώτισσα. 

Η Ιερά παράκληση, τα  πνευματικά λόγια του ηγουμένου π. Ιωαννικίου, η όμορφη συναναστροφή άφησε ανεξίτηλα τη σφραγίδα του αγίου Πνεύματος στις καρδιές μας. 

Δοξάζουμε τον Θεό που μας αξίωσε και φέτος κάθε Τετάρτη βράδυ να συγκεντρωνόμαστε "ἐπὶ τῷ αὐτῷ" και ν΄ απολαμβάνουμε τον αιώνιο λόγο του Θεού. 

Και του χρόνου!