Με αιφνιδίασε ο θάνατος του γνωστού καλλιτέχνη. Γνωριστήκαμε τυχαία στο αεροδρόμιο της Λάρνακας. Ήταν μπροστά μου στο check in. Όταν αντιλήφθηκε ότι πίσω του ήταν κληρικός, στράφηκε με ευγένεια και ζήτησε ευχή. Στο αεροπλάνο με κάλεσε να καθίσω δίπλα του στις πρώτες θέσεις. Με αιφνιδίασε ρωτώντας αν είμαι Πνευματικός. Στην θετική απάντησή μου με ρώτησε "προλαβαίνω να εξομολογηθώ;" του απάντησα με χιούμορ. "Αν δεν πέσει το αεροπλάνο στη διαδρομή".
Στην μιάμιση ώρα μέχρι την Αθήνα μιλούσε συνεχώς. Έχω την αίσθηση ότι, αν όχι όλα, είπε τα περισσότερα. Δεν έδωσα λύσεις, δεν ζητούσε λύσεις, αλλά λύση ("ἀπόλυσον"). Είχαμε κι άλλες συναντήσεις. Και άλλες συζητήσεις. Δεν ξέρω αν τώρα που τον κάλεσε ο Θεός ήταν έτοιμος για την συνάντηση. Πάντως έφυγε με τα χέρια γεμάτα, είχε την αρετή της ελεημοσύνης.
Ο Θεός να ελεήσει κι αυτόν κι εμένα.
π. Αντώνιος Μάρκου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου