Θυμάμαι...! (Ἀθαν. Ἀβραμίδης - Καθηγητής Ἰατρικῆς Παν/μίου Ἀθηνῶν)

 

«...και τί δεν θυμάμαι!... Ποιό πρώτο όμως και ποιό δεύτερο.

Όταν αρχίσουν οι αναμνήσεις δεν είναι εύκολο νά σταματήσεις. Όμως στάθηκα περισσότερο σέ μιά φωτογραφία, τήν οποία καί σάς μεταφέρω. Είναι από μιά μεγααααλη τήν εποχή εκείνη εκδρομή, δεύτερη μέρα τῶν Χριστουγέννων τοῦ 1948, στό Ὀρφανοτροφεῖο τῆς Βουλιαγμένης, στό ὁποῖο πήγαμε μέ τό πλέον σύγχρονο μεταφορικό τῆς ἐποχῆς, ἕνα γκαζοζέν φορτηγό, ἀνεβασμένοι στήν καρότσα του. Καί χωρέσαμε ὅλοι, μέ προορισμό νά ψυχαγωγήσουμε τά παιδιά τοῦ Ὀρφανοτροφείου. Ἀπό τήν ἐπίσκεψή μας ἐκείνη καί ἡ ἀναμνηστική φωτογραφία, μέ τούς ἑξῆς, ὡς φοιτητές ἤ σπουδαστές, τότε:

Σειρά πρώτη. Ὄρθιοι ἐπάνω, οἱ:

Βαγγ. Κατσίχης (Ἐκπαιδευτικός καί ὕστερα Ἀρχιτέκτων Μηχανικός τοῦ Ε.Μ.Π.), Π. Νενιός (Μηχανικός Ε.Μ.Π.), Φ. Στεφάνου (Δικηγόρος παρ’ Ἀρείῳ Πάγῳ).

Σειρά δεύτερη, ἡ μεσαία:

Θεόδ. Καλογρίσης (Οἰκονομολόγος), Ν. Πριμέvτας (Διευθυντής, κλωστοϋφαντουργός), Κ. Χρόνης (Παιδίατρος), Ἀθ. Ἀσημακόπουλος (Γιατρός), Γ. Γκίκας (ὑπέροχος φωτογράφος - ἀλλά... δέν θυμᾶμαι ποιός μᾶς τράβηξε τήν ὡραία αὐτή φωτογραφία), Γ. Μαθᾶς (Θεολόγος), Θεμ. Μπεράτης (νῦν Ἀρχιμανδρ. π. Θεόδωρος, προϊστάμενος ἀδελφότητος «ὁ Σωτήρ»), Γ. Γαλίτης (καθ. Θεολογίας), Κ. Δασκαλούδης (νῦν Ἀρχιμ. π. Καλλίνικος).

Σειρά τρίτη, μπροστά:

Γ. Κοντόπουλος (καθ. Ἀστρονομίας Π.Α., Ἀκαδημαϊκός), ... Ζωιτόπουλος (Ἀξιωματικός Ἀστυνομίας), Τάκης Λιαρομάτης (Δικηγόρος παρ’ Ἀρείῳ Πάγῳ), Βοηθήστε με διότι δέν τόν ἀναγνωρίζω, Γ. Μακρῆς (ἐπάγγελμα;), ...Κιουλχατζής (ἐπάγγελμα;), Β. Μπαρμπάνης (καθ. Ἀστρονομίας Α.Π.Θ.), Ἀθ. Ἀβραμίδης (δήλ. Ἡ «ἀφεντιά» μου).

Σειρά τετάρτη, μπροστά - μπροστά, στά δεξιά:

Τάκης Τρακατέλλης (Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς - Ἀκαδημαϊκός), Λεων. Διαμαντόπουλος (μακαριστός ἤδη Ἀρχιμανδρίτης, διατελέσας Προϊστάμενος Ἀδελφ. Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ»).

Σημείωση:

«Ἄρχισα αὐτά πού «θυμάμαι» μέ πολλή χαρά... καί τελειώνοντας ἔχω ἕνα κόμπο στό στῆθος... Ἕνα «γιατί», ζητᾶ ἀπάντηση...

Ἄς μή ρωτᾶμε ὅμως τόν Θεό γι’ αὐτά. Ἀρκεῖ νά εἴμαστε βέβαιοι γιά τό ὅτι «Κύριος οἶδεν». Σέ μᾶς μένει τό καθῆκον. Ἕκαστος ἐφ’ ᾧ ἐτάγη!

— Νά ὅμως καί πάλι ἡ αἰσιόδοξη διάθεση, ὅταν σέ κάθε ἐκδήλωση τῆς κοινωνικῆς ζωῆς, πλῆθος ἀπό πνευματικούς ἀγωνιστές ὅλων τῶν κλάδων δραστηριοποιοῦνται, ἀπό μέλη τῆς «ζύμης» ἐκείνης, ἡ ὁποία δέν ἦταν καθόλου «μικρή» καί «ὅλον τό φύραμα ζυμοῖ». Χαίρομαι δέ πού καί αὐτό τό «θυμάμαι»!

Ἀθαν. Ἀβραμίδης

(Καθηγητής Ἰατρικῆς Παν/μίου Ἀθηνῶν)

Μάρτιος – Απρίλιος 2004, «Τα Νειάτα», σελ. 52