του Μητροπολίτου Δρυινουπόλεως, Πωγωνιανής & Κονίτσης κ. ΑΝΔΡΕΟΥ
«Σύμφωνα μέ δηλώσεις τοῦ Ἀλβανοῦ πρωθυπουργοῦ Ἔντι Ράμα, ἡ Ἀλβανία ἀποφάσισε νά μεταβάλῃ τά σύνορά της μέ τό Κόσσοβο. Συγκεκριμμένα, τόνισε ὅτι τό λιμάνι τοῦ Δυρραχίου στήν Ἀδριατική Θάλασσα, θά γίνῃ de facto λιμάνι τοῦ Κοσσυφοπεδίου, προανήγγειλε μάλιστα καί σχετική συμφωνία.
Ἡ ἀπόφαση αὐτή τοῦ χασισέμπορου Ἀλβανοῦ πρωθυπουργοῦ ἔμεινε ἀπαρατήρητη ἀπό τά Ἑλληνικά Μ.Μ.Ε., οὔτε καί κανείς τῆς ἔδωσε σημασία … Κι’ ὅμως, ἔχει μεγάλη σπουδαιότητα ἡ ἀπόφαση Ράμα. Γιατί, σύμφωνα μ’ αὐτή, ἡ Ἀλβανία προχωρεῖ στήν προσάρτηση τοῦ Κοσσυφοπεδίου, ὅπου ζοῦν Ἀλβανοί σέ ποσοστό 90%. Κι’ αὐτό δέν εἶναι κάποια καινούργια ἐπιδίωξη τῆς γείτονος. Ἤδη, ἀπό τό 2008, πού οἱ Κοσσοβάροι ἀνεξαρτητοποιήθηκαν ἀπό τήν Σερβία, ἡ Ἀλβανία εἶχε σάν στόχο της τήν προσάρτηση τοῦ Κοσσυφοπεδίου, ἀφοῦ τό ὄνειρο τῆς «Μεγάλης Ἀλβανίας» παραμένει ἄσβεστο …
Εἶναι, ὅμως, χαρακτηριστικό, ὅτι ἡ ἀπόφαση αὐτή τῆς Ἀλβανίας ἐλήφθη σέ μία στιγμή πού ἡ Ἑλληνοτουρκική κρίση βρίσκεται σέ ἔξαρση καί πού ὁ νεοσουλτάνος Ἐρντογάν ἐπιτίθεται σέ πολλά μέτωπα, γιά νά παρουσιασθῇ ὡς μέγας «παράγων» στήν Ἀνατολική Μεσόγειο καί, γενικώτερα, στήν «καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολή». Ἡ τουρκική παρουσία στήν γείτονα εἶναι ἰδιαίτερα ἔντονη στά δημόσια ἔργα, στόν στρατιωτικό τομέα, ἀκόμη καί στό θρησκευτικό πεδίο μέ ἵδρυση ἑνός δικτύου τζαμιῶν. Ἀκόμη, ὁ Ἐρντογάν παρακολουθεῖ καί τίς ἐκλογικές ἐξελίξεις στήν Ἀλβανία, γεγονός πού φαίνεται νά τόν ἐνδιαφέρῃ ἰδιαίτερα, ἐνῷ ἡ ἀνήμπορη Σερβία ἀδυνατεῖ νά μπλοκάρῃ τίς παραπάνω ἐξελίξεις.
Ἐν τῷ μεταξύ, ἡ Ἑλληνική Κυβέρνηση φαίνεται νά ἐπιθυμῇ τήν ἔνταξη τῆς Ἀλβανίας στήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση, ἡ δέ Ἀντιπολίτευση κανένα ἐνδιαφέρον δέν δείχνει. Ἔτσι, ὁ Βορειοηπειρωτικός Ἑλληνισμός, ὅπως δείχνουν τά πράγματα, μένει, γιά ἄλλη μιά φορά, μόνος καί ἀβοήθητος, μπροστά στήν μεγαλομανία τοῦ Ἔντι Ράμα, πού μαζί μέ τήν μεγαλομανία τοῦ Ἐρντογάν, σχηματίζει ἰσχυρό κλοιό, ὄχι μόνον ἔναντι τῶν ἀδελφῶν μας Βορειοηπειρωτῶν, ἀλλά καί τῆς Ἑλληνικῆς μας Πατρίδος.
Βέβαια, δέν παραβλέπουμε οὔτε τήν πανδημία τοῦ κορωνοϊοῦ, οὔτε τήν κρισιμότητα τῆς Οἰκονομίας καί τῆς Παιδείας, οὔτε καί τίς κυβερνητικές προσπάθειες νά ξεπεραστοῦν αὐτές οἱ κρίσεις. Ὅμως, παράλληλα, εἶναι ἀνάγκη νά κοιτάξῃ ἡ Πολιτεία καί κατά τήν Βόρειο Ἤπειρο, ὥστε νά μήν ἔχουμε τυχόν δυσάρεστες ἐξελίξεις. Καί πάντως, ἄν δέν ἐξασφαλισθοῦν πλήρως τά δίκαια καί τά δικαιώματα τῶν Βορειοηπειρωτῶν, δέν πρέπει οὔτε σκέψις νά ὑπάρξῃ γιά τυχόν ἔνταξη τῆς Ἀλβανίας στήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση. Φύλακες Γρηγορεῖτε».
