Δεν χωράει σε στόρι… ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

 

— Πάμε Παίδων;

— Σοβαρά τώρα; Στο Νοσοκομείο;

— Να πούμε κάλαντα, να δώσουμε δώρα. Χριστούγεννα. Φιλανθρωπία φάση. Είπαν, θα πάμε το απόγευμα με το σχολείο όσοι μπορούμε και να φέρουμε κι από ένα δωράκι.

Λίγο το 15μελές, λίγο ο σύλλογος καθηγητών και των γονέων, τελικά οργανώθηκε, και το Λύκειό μας γέμισε παιχνίδια.

Κάπως έτσι ξεκίνησε. Μαζέψαμε επιτραπέζια, σχολικά είδη, αυτοκόλλητα, άπειρα μπαλόνια, κουκλάκια κι ο,τι βρήκε ο καθένας. Βάλαμε και σκουφάκια κόκκινα, για να φτιάξουμε κλίμα. Όλοι παριστάναμε τους χαλαρούς, αλλά μέσα μας… παγωμένοι για το άγνωστο και τη συνάντηση με τον πόνο. Κανείς δεν είχε ιδέα τι θα συναντήσουμε.

Μαζευτήκαμε, καμιά τριάντα άτομα τελικά.

Μπαίνουμε. Διάδρομος άσπρος, μύριζε έντονα καθαριότητα και κάτι άλλο… που δεν το περιγράφεις. Τα βλέμματα των γονιών πονεμένα. Εμείς με τις σακούλες στα χέρια και τις καρδιές στο στομάχι.

— Εμείς είμαστε οι καλεσμένοι ή οι αμήχανοι;

— Λίγο και τα δύο, λέει η Μυρτώ.

Ευχές από την ErgoSen

 

Πολλές ευχές για δημιουργικό, χαρούμενο και ειρηνικό 2026, 

γεμάτο υγεία, χαμόγελα και αισιοδοξία από την ErgoSEN!!!

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

Η ErgoSEN έχει ως αποστολή της την ουσιαστική ένταξη ευάλωτων και μειονεκτούντων ομάδων (NEETs, ΑμεΑ κ.α.) στην οικονομική και κοινωνική ζωή, μέσω της προετοιμασίας τους για αξιοπρεπή και σταθερή εργασία.

Οι ξύπνιοι έμποροι του χρόνου

του Αγ.Νικολάου Βελιμίροβιτς

Ρωτάς τι σημαίνουν τα λόγια: «Εξαγοραζόμενοι τον και­ρόν». Ο μακάριος Ιερώνυμος ερμηνεύει ως εξής: «Όταν χρησιμοποιούμε τον χρόνο σε καλές πράξεις, τότε τον εξα­γοράζουμε». 

Ο μακάριος Θεοφάνης ο Έγκλειστος λέει: «Να στρέφουμε τον χρόνο σε όφελος μας για τους αιώνιους στόχους μας». Τα λόγια του απόστολου του Θεού έχουν παρόμοια σημασία με τα λόγια του Θεού: «Πραγματεύσασθε εν ώ έρχομαι» (Λουκ. 19,13). 

Και όταν Αυτός επιστρέψει, δηλαδή όταν ο Χριστός ξαναέρθει για να κρίνει τον κό­σμο, θα μας ρωτήσει πώς πραγματευόμασταν με τα δοσμέ­να μας τάλαντα. Πώς χρησιμοποιούσαμε τον καιρό της ζωής μας. 

Εάν δίναμε το φθηνό για να κερδίσουμε το ακριβό, όπως ο Ιακώβ, ή αντίθετα το ακριβό για να αποκτήσουμε το φθηνό, όπως ο Ησαύ. Εάν υποκύψαμε στους σκανδαλισμούς αυτού του εφήμερου αιώνα και πουλήσαμε την ψυχή μας για τις «γλυκές» γήινες πικρίες ή αν δώσαμε τα πάντα για την ψυχή μας; 

Η ευλογία του χρόνου (σαν παραμύθι)

Μιὰ φο­ρὰ κι ἕ­ναν και­ρὸ – λέ­ει τὸ πα­ρα­μύ­θι – ὁ Θε­ὸς ἔ­σκυ­ψε ἀ­πὸ τὸν οὐ­ρα­νὸ κι ἔ­ρι­ξε ἕ­να βλέμ­μα στὴ γῆ. Δὲν ἔ­μει­νε ὅ­μως εὐ­χα­ρι­στη­μέ­νος μὲ ὅ­σα εἶ­δε ἐ­κεῖ. Οἱ ἄν­θρω­ποι, ἂν καὶ τοὺς εἶ­χε δώ­σει ὅ­λα τὰ κα­λά, εἶ­χαν γε­μί­σει τὴ ζω­ή τους μὲ προ­βλή­μα­τα. Ὁ Θε­ὸς στε­νο­χω­ρή­θη­κε πο­λύ, για­τὶ τοὺς ἀ­γα­ποῦ­σε καὶ ἤ­θε­λε νὰ εἶ­ναι ὅ­λοι κα­λά. Ἔ­πε­σε σὲ βα­θειὰ συλ­λο­γή. Τί ἄλ­λο θὰ μπο­ροῦ­σε νὰ κά­μει γιὰ νὰ τοὺς βο­η­θή­σει; Ποι­ὰ εὐ­λο­γί­α δὲν τοὺς ἔ­δω­σε ἀ­κό­μα; Σκέ­φθη­κε τό­τε νὰ ἐ­πι­στρα­τεύ­σει τὸν Χρό­νο. Θὰ τὸν ἔ­στελ­νε στοὺς ἀν­θρώ­πους, ὥ­στε νὰ ἔ­χουν κά­θε εὐ­και­ρί­α μὲ ὅ­λη τους τὴν ἄ­νε­ση νὰ φτιά­χνουν σω­στὰ τὴ ζω­ή τους.

Τὸν φώ­να­ξε λοιπὸν ἀ­μέ­σως κον­τά του, τὸν κα­θο­δή­γη­σε καὶ τὸν ἔ­στει­λε στὴ γῆ γιὰ νὰ βο­η­θή­σει τοὺς ἀν­θρώ­πους. Ὁ Χρό­νος, νε­α­ρὸ παλ­λη­κά­ρι γε­μά­τος ὄ­ρε­ξη, ξε­κί­νη­σε ἀ­μέ­σως τὸ ἔρ­γο του. Δὲν εἶ­χε και­ρὸ γιὰ χά­σι­μο. Ἔ­πρε­πε νὰ γυ­ρί­σει ὅ­λη τὴ γῆ κι αὐ­τό, ἂν τὸ κα­λο­σκε­φθεῖς,  δὲν ἦ­ταν κα­θό­λου εὔ­κο­λη καὶ ξε­κού­ρα­στη δου­λειά.

Στα­μά­τη­σε στὴν πρώ­τη πόρ­τα ποὺ συ­νάν­τη­σε μπρο­στά του καὶ χτύ­πη­σε. Τοῦ ἄ­νοι­ξε ἕ­νας συ­νο­μή­λι­κός του νε­α­ρός. Ὁ Χρό­νος τοῦ εἶ­πε:

-  Εἶ­ναι και­ρὸς νὰ ἀρ­χί­σεις.

-  Ν᾿ ἀρ­χί­σω τί; ρώ­τη­σε μὲ φα­νε­ρὴ ἀ­πο­ρί­α ὁ νέ­ος.

-  Ὅ­λα τὰ ση­μαν­τι­κὰ ποὺ φτιά­χνουν τὴ ζω­ή σου. Τὰ σχέ­διά σου καὶ τὰ ὄ­νει­ρα ποὺ θὰ τῆς δώ­σουν ὀ­μορ­φιὰ καὶ νό­η­μα.

-  Μὰ εἶ­ναι πο­λὺ νω­ρὶς ἀ­κό­μα, ἀ­πάν­τη­σε ὁ νέ­ος. Ἔ­χω και­ρό. Τὸ μέλ­λον εἶ­ναι μπρο­στά μου.

-  Δὲν ξέ­ρεις κάν, ἂν θὰ ἔρ­θει πο­τὲ τὸ μέλ­λον, ἀ­πάν­τη­σε ὁ Χρό­νος. Δι­κός σου χρό­νος εἶ­ναι μό­νο αὐ­τὸς ποὺ τώ­ρα ζεῖς. Αὐ­τὸ ποὺ κρα­τᾶς μὲ σι­γου­ριὰ στὰ χέ­ρια σου εἶ­ναι μο­νά­χα τὸ πα­ρόν.

Μὰ ὁ νέ­ος δὲν πεί­σθη­κε.

-  Ὄ­χι, εἶπε. Νοι­ώ­θω πὼς εἶ­ναι πο­λὺ νω­ρὶς ἀ­κό­μα γιὰ ὁ­τι­δή­πο­τε. Θὰ πε­ρι­μέ­νω τὸ μέλ­λον.

Ὁ Χρό­νος δὲν μπο­ροῦ­σε νὰ ἐ­πι­μεί­νει πε­ρισ­σό­τε­ρο. Εἶ­χε πο­λὺ δρό­μο μπρο­στά του. Ἔ­φυ­γε στε­νο­χω­ρη­μέ­νος. Ἀ­πὸ πό­λη σὲ πό­λη, ἀ­πὸ χω­ριὸ σὲ χω­ριό, ἀ­πὸ σπί­τι σὲ σπί­τι, συ­νέ­χι­σε νὰ τρέ­χει πά­νω στὴ γῆ, νὰ συ­ναν­τή­σει ὅ­λους τοὺς ἀν­θρώ­πους.

Ὅ­ταν ἐ­πι­τέ­λους συμ­πλή­ρω­σε τὸ γύ­ρο της, ὁ Χρό­νος ἦ­ταν πιὰ ἕ­νας γέ­ρος μὲ χι­ο­νι­σμέ­να μαλ­λιά. Καὶ τό­τε βρέ­θη­κε ξα­νὰ μιὰ νύ­χτα στὸ ἴ­διο ση­μεῖ­ο, ἀ­π᾿ ὅ­που εἶ­χε ξε­κι­νή­σει: στὴν πόρ­τα τοῦ  νε­α­ροῦ ποὺ εἶ­χε πρω­το­συ­ναν­τή­σει. Μὰ τώ­ρα τοῦ ἄ­νοι­ξε ἕ­νας ἀ­σπρο­μάλ­λης γέ­ρος.

-  Πρό­λα­βες νὰ κά­νεις κά­τι σπου­δαῖ­ο στὴ ζω­ή σου; ρώ­τη­σε ὁ Χρό­νος.

-  Δυ­στυ­χῶς ὄ­χι, ἀ­πάν­τη­σε ὁ γέ­ρος σκυ­θρω­πός. Τὰ ἄ­φη­να πάν­τα ὅ­λα γιὰ τὸ μέλ­λον. Μὰ κά­πο­τε κα­τά­λα­βα, πὼς εἶ­ναι πιὰ πο­λὺ ἀρ­γὰ γιὰ ὁ­τι­δή­πο­τε. Τὸ μέλ­λον δὲν ὑ­πῆρ­χε πιὰ γιὰ μέ­να. Μὲ εἶ­χε προ­σπε­ρά­σει. Χω­ρὶς νὰ τὸ ἀν­τι­λη­φθῶ, ἡ ζω­ή μου ἔ­γι­νε σι­γὰ – σι­γὰ ἕ­να πα­ρελ­θόν. Δὲν πε­ρι­μέ­νω τί­πο­τε πιά.

-  Στα­μά­τα νὰ κοι­τᾶς αὐ­τὸ τὸ πα­ρελ­θόν, εἶ­πε ὁ Χρό­νος. Δὲν χά­θη­κε κά­θε ἐλ­πί­δα. Στὰ χέ­ρια σου κρα­τᾶς ἀ­κό­μα τὸ πα­ρόν. Γιὰ ὅ­σο ζεῖς, αὐ­τὸ θὰ ὑ­πάρ­χει. Καὶ εἶ­ναι δι­κό σου. Τὸ κά­νεις ὅ,τι θέ­λεις ἐ­σύ. Κα­νέ­νας δὲν μπο­ρεῖ νὰ σοῦ τὸ πά­ρει. Τὸ πα­ρόν, αὐ­τὸ μο­νά­χα εἶ­χες πάν­το­τε δι­κό σου. Τὸ μέλ­λον δὲν ἤ­ξε­ρες πο­τὲ ἂν θὰ σοῦ δι­νό­ταν. Τὸ πα­ρελ­θόν σου πά­λι δὲν γυ­ρί­ζει πί­σω. Μὰ τὸ πα­ρόν σου, καὶ τώ­ρα ἀ­κό­μα, εἶ­ναι ἐ­δῶ. Ἔ­χεις και­ρό, ἐκ­με­ταλ­λεύ­σου το.  Ἔστω καὶ τώρα μπορεῖς νὰ κάνεις μιὰ ἀρχή, νὰ χτίσεις τουλάχιστον τὴ σχέση σου μὲ τὸν Θεό. Ἀρ­κεῖ νὰ τὸ θε­λή­σεις μό­νο.

Μὰ ὁ γέ­ρος μόρ­φα­σε ἀ­παι­σι­ό­δο­ξα:

-  Πο­λὺ ἀρ­γὰ πιὰ γιὰ ὁ­τι­δή­πο­τε.

Τὸ ρο­λό­ι χτύ­πη­σε τρεῖς φο­ρὲς μέ­σα στὴ νύ­χτα.

-  Νά, αὐ­τὴ ἡ ὥ­ρα ἐκ­φρά­ζει ὅ­λη τὴ ζω­ή μου, ξαναμί­λη­σε ὁ γέ­ρος μελαγχολικά. «Τρεῖς τὴ νύ­χτα: πο­λὺ νω­ρὶς καὶ συ­νά­μα πο­λὺ ἀρ­γὰ γιὰ ὁ­τι­δή­πο­τε» (Ζὰν-Πὼλ Σάρτρ).

Ὁ Χρό­νος τό­τε κί­νη­σε νὰ φύ­γει.

«Μυ­στή­ριο πράγ­μα ὁ ἄν­θρω­πος», σκε­φτό­ταν. «Πῶς κα­τα­φέρ­νει νὰ χα­ρα­μί­ζει τὰ δῶ­ρα τοῦ Θε­οῦ, με­τα­στρέ­φον­τας τὴν εὐ­λο­γί­α σὲ κα­τά­ρα;»

Πηγή: ΛΥΧΝΙΑ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ, ἀρ. φ. 366, Ἰαν. 2014

Πρωτοχρονιὰ στὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Πατρῶν

 

Μὲ ἱερὰ κατάνυξη ἑορτάσθη ἡ μεγάλη Δεσποτικὴ Ἑορτὴ τῆς Περιτομῆς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς μνήμης τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, στὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Πατρῶν.

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ἐχοροστάτησε στὸν Ὄρθρο καὶ ἐτέλεσε τὴν Θεία Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, στὸν Ἱερὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ τῆς Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν καὶ ἐκήρυξε τὸν θεῖο λόγο, ἐν πληθοὺσῃ Ἐκκλησίᾳ. Στὸ κήρυγμά του ὁ Σεβασμιώτατος ἀνέλυσε τὸ Ἀπολυτίκιο τοῦ Ἱεράρχου της Καισαρείας, καὶ ἑστίασε σὲ τρία σημεῖα. «Δι΄οὗ θεοπρεπῶς ἐδογμάτισας», «τὴν φύσιν τῶν ὄντων ἐτράνωσας» καὶ «τὰ τῶν ἀνθρώπων ἤθη κατεκόσμησας». Ἀνεφέρθη στὴν θεολογία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, στὸ ἔργο του «Ἑξαήμερος» καὶ στὴν μεγάλη φιλανθρωπία του.

Ἐπίσης μίλησε γιὰ τὴν σύγχυση ποὺ ὑπάρχει, δυστυχῶς καὶ μάλιστα εἰς βάρος τῆς ἀληθοῦς γνώσεως τῶν παιδιῶν, σχετικὰ μὲ τὸν Μέγα Βασίλειο, ἀφοῦ ἡ καταναλωτικὴ κοινωνία, προβάλλει κατ΄αυτάς τὰς ἡμέρας, κάθε χρόνο, τὸν ἐμπορικὸ καὶ ξενόφερτο «ἈηΒασίλη», ὁ ὁποῖος οὐδεμίαν ἔχει σχέσιν μὲ τὴν ἀσκητικὴ ζωὴ τοῦ Μεγάλου Βασιλείου καὶ μὲ τὴν θεολογία καὶ τὴνζωὴ τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν Ἑλληνορθόδοξη παράδοσή μας.

​Μετὰ τὴν Θεία Λειτουργία, ἐτελέσθη, στὸν Μητροπολιτικὸ Ἱερὸ Ναὸ Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν, ἡ Δοξολογία ἐπὶ τῇ ἀνατολῇ τοῦ νέου Ἐνιαυτοῦ τῆς Χρηστότητος τοῦ Κυρίου, παρουσία τῶν Πολιτικῶν καὶ Στρατιωτικῶν Ἀρχῶν, τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, Ἐκπροσώπων Ἀρχῶν καὶ Φορέων καὶ πλήθους πιστῶν. Τὴν Κυβέρνηση ἐξεπροσώπησε ὁ Ὑφυπουργὸς Πολιτισμοῦ κ. Ἰάσων Φωτήλας.

Ὁ Σεβασμιώτατος, εὐχήθηκε σὲ ὅλους, ὑγιεία κατ΄ἄμφω, εὐτυχία, φωτισμὸ παρὰ Κυρίου καὶ πᾶσαν εὐλογίαν γιὰ τὸ Νέον Ἔτος.

Μετὰ τὴν Δοξολογία, ὁ Σεβασμιώτατος μετέβη στὸ Δημαρχεῖο Πατρῶν καὶ ἐν συνεχεῖᾳ στὸ Διοικητήριο τῆς Περιφερείας Δυτικῆς Ἑλλάδος, ὅπου εὐλόγησε τὴν παραδοσιακὴ Βασιλόπιτα ἀντιστοίχως καὶ εὐχήθηκε τὰ δέοντα, ἀναφερθείς ἰδιαιτέρως, στὸ πνεῦμα ἑνότητος, ἀγάπης, συνεργασίας καὶ ἀγαστῆς συμπνοίας, ὅλων τῶν φορέων γιὰ τὸ καλὸ καὶ τὴν πρόοδο τῆς μεγαλουπόλεως τῶν Πατρῶν, τῆς Περιφερείας καὶ τῆς Πατρίδος μας γενικώτερα.

Ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, ἐχοροστάτησε στὸν Ὄρθρο, ἐτέλεσε τὴν Θεία Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου καὶ ἐκήρυξε τὸν θεῖο λόγο, στὸν πανηγυρίζοντα μεγαλοπρεπῆ Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Βασιλείου, Βραχνεΐκων Πατρῶν.

Ευχές για τη νέα χρονιά από τις εκδόσεις ΕΑΡ

 

Ευχές για το νέο έτος από το Βιβλιοπωλείο «Ο Σωτήρ»!

 

Στην ανατολή του νέου έτους – ΓΕΧΑ Αιγίου

 

Ημερήσια εκδρομή για τους μαθητές Γυμνασίου - Λυκείου και κοπή βασιλόπιτας στην ΑΓΚΥΡΑ

 

Τα περίεργα της (Πρωτο)χρονιάς!

 

Κάθε Πρωτοχρονιά συμβαίνει κάτι μοναδικό: οι άνθρωποι υποδέχονται εκείνον τον οποίο θα κυνηγούν όλες τις επόμενες μέρες του έτους. Ναι, η Πρωτοχρονιά είναι η μόνη μέρα που οι άνθρωποι γιορτάζουν εκείνον ο οποίος θα τους ταλαιπωρεί, λίγο πολύ, όλη την υπόλοιπη χρονιά: τον χρόνο...

Ίσως ποτέ να μην καταφέρεις να σταματήσεις να κυνηγάς τον χρόνο...

Ίσως και φέτος να σε ταλαιπωρήσει τις επόμενες 364 μέρες του...

Μπορείς, όμως, να δεις τον χρόνο που έρχεται σαν μια μοναδική ευκαιρία - που διαρκεί ολοχρονίς και, συνάμα, ανά πάσα ώρα και στιγμή - να ζήσεις Εκείνον, τον Άχρονο, τον Αιώνιο, τον Ανεξάντλητο...

Και σε αυτή την περίπτωση, ναι, αξίζει πραγματικά να Τον κυνηγάς όλη την χρονιά! Αξίζει να Τον αφήσεις να σε ταλαιπωρεί ασταμάτητα, μέχρι του χρόνου...

Φέτος, δες πίσω από τον χρόνο και την κλεψύδρα του που θα αδειάζει πριν το καταλάβεις Εκείνον που θα γεμίσει την ύπαρξή σου εκεί που δεν το περιμένεις...

Κυνήγα Τον!

Κι αν νομίζεις πως Τον έχασες από μπροστά σου, αν πιστέψεις πως σου ξέφυγε, τότε κοίτα πίσω σου...

Εκείνος σε κυνηγά!

Για να σε ταλαιπωρήσει με την αγάπη Του...

Καλή και ευλογημένη χρονιά,

γεμάτη Χριστό!

Φ/ος

Τα Κάλαντα της Πρωτοχρονιάς στον Μητροπολίτη Πατρών

 

Παραμονὴ τῆς Πρωτοχρονιᾶς, τῆς Ἑορτῆς τῆς Περιτομῆς τοῦ Κυρίου καὶ τῆς Ἱερᾶς μνήμης τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, καὶ πλῆθος παιδιῶν, ἀλλὰ καὶ συλλόγων, προσῆλθε στὸ Ἐπισκοπεῖο Πατρῶν γιὰ νὰψάλλουν τὰ κάλαντα τοῦ Μεγάλου Βασιλείου καὶ τῆς Πρωτοχρονιᾶς.

Ὁ Σεβασμιώτατος ὑπεδέχθη μὲ μεγάλη χαρὰ καὶ πατρικὴ ἀγάπη τους καλαντιστὲς καὶ εὐχήθηκε ἀπὸ καρδίας, γιὰ ἔτη πολλὰ παρά Κυρίου, εὐλογημένα καὶ χαριτωμένα.

Μίλησε γιὰ τὴν ἀξία τοῦ χρόνου, ὡς δῶρο Θεοῦ καὶτὴν ἀξιοποίησή του, πρὸς πρόoδον καὶ ἁγιασμὸν καὶ γιὰ τὸν ἀσκητικὸ Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας Μέγα Βασίλειο, τὸν Οὐρανοφάντορα καὶ Οἰκουμενικὸ διδάσκαλο, ὁ ὁποῖος οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει μὲ τὸν «Ἀγιοβασίλη» ποὺ προβάλλεται ἀπὸ τὴν καταναλωτικὴ κοινωνία.

Παρὼν ἢτο καὶ ὁ Θεοφιλέστατος ἘπίσκοποςΚερνίτσης κ. Χρύσανθος ὁ ὁποῖος ἐπίσης εὐχήθηκε σὲ ὅλους τά δέοντα γιὰ τὶς ἑορτές.

Προσῆλθαν γιὰ τὰ κάλαντα:

1. Τὰ κορίτσια τῆς Χριστιανικῆς Στέγης Πατρῶν

2. Στρατιῶτες τοῦ Κ.Ε.Τ.Χ. Πατρῶν

3. Ἡ μπάντα τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Διονυσίου, Πατρῶν

4. Ἡ κατηχητικὲς ὁμάδες τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ ἉγίουΝεκταρίου Πατρῶν

5. Τὰ ἀγόρια τῆς Χριστιανικῆς Ἑστίας Πατρῶν

6. Ὁ Παγκαλαβρυτινὸς Σύλλογος Πατρῶν

7. Πλῆθος νεανικῶν ὁμάδων ἀπὸ ὅλη τὴν Πάτρα

8. Ἐπίσης τὰ κάλαντα ἔψαλαν, ἰντερνετικὰ, στὸν Σεβασμιώτατο  Μητροπολίτη Πατρῶν καὶ στὸν Θεοφιλέστατο Ἐπίσκοπο Κερνίτσης, Κληρικοὶ καὶ Φοιτηταὶ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τῆςἹερᾶς Μητροπόλεως Κινσάσας τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας. Εὐχὲς ἐξέφρασε μαζὶ μὲ τοὺς Κληρικοὺςκαὶ τοὺς Φοιτητὰς καί ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κινσάσας κ. Θεοδόσιος.

ΙΕΡΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ - Πρωτοχρονιά 2026

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΙΕΡΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ

 

Τήν Πέμπτην 1η Ἰανουαρίου 2026 καί ἐπί τῇ μνήμῃ τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Βασιλείου τοῦ Μεγάλου εἰς τόν Ἱερόν Μητροπολιτικόν Ναόν Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν θά τελεσθῇ Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία ἱερουργοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν

κ.κ. Χ ρ υ σ ο σ τ ό μ ο υ.

Ἔναρξις: 6.45 π.μ.                  Λῆξις: 10.15 π.μ.

Προσκλήσεις

 

Πρωτοχρονιάτικα Κρητικά Κάλαντα - Βαλκανικοί Πόλεμοι 1912-1913

 

Τα κάλαντα που έλεγαν οι στρατιώτες στο μέτωπο, 

στους Βαλκανικούς Πολέμους

(παρατίθενται όπως καταγράφηκαν)

Άγιος Βασίλης έρχεται από τα νέα μέρη

που λευτερώθηκ’ η Ελλάς με του Θεού το χέρι.

Κι αντί εικόνα και χαρτί που βάσταν’ άλλους χρόνους

τώρα κρατεί τση λευτεριάς χρυσούς ανθούς και κλώνους.

Και στο δεξί χέρι κρατεί Ελληνική σημαία

Αη Βασίλη κάθισε να μας ε πεις τα νέα.

Στον τόπο όπου γύρισα κι όπου κι αν πήγα είδα

είχ΄ η σκλαβιά τη λευτεριά δεμένη μ’ αλυσίδα.

Είδα σκαμμένα χώματα και με μικρά πετράδια

μαύρους και φτωχικούς σταυρούς απάνω είχαν στημένα

κι ονόματα παλικαριών απάνω είχαν γραμμένα.

Κι άκουσε μέσα από τη γη χρυσέ μου Αη Βασίλη

αν ερωτήσουν ποιοι ’μαστε οι χριστιανοί και φίλοι.

Που πέσαμε στον πόλεμο είμαστ’ εδώ θαμμένα

να σώσωμε τ’ αδέρφια μας που ήταν σκλαβωμένα.

Μα δεν παραπονούμαστε σε κείνους όπου ζούνε

μόνο τα ορφανά παιδιά πέστε μη λησμονούνε.

Γιατί΄ ναι κρίμα κι άδικο τέτοιες άγιες ημέρες

για να πεινούν τα ορφανά οι χήρες κι οι μητέρες.

Του χρόνου να ξανάρθομε μ’ υγεία να σας βρούμε

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ

ΠΗΓΗ: iefimerida.gr

Κάλαντα Πρωτοχρονιάς Ρόδου

 

Καλησπερώ σ’ αφέντη μου καλές αυγές κοιμάσαι

καλώς σου ξημερώματα σαν κάθεσαι κι αφ’κράσε,

και ‘μείς στην πόρτα σ’ ήρταμε με το δικό σου θάρρος

περικαλώ σ’ αφέντη μου και μην το πάρεις βάρος.

Αν είναι θέλημα Θεού τα κάλαντα να πούμε

και όλη μας η συντροφιά να σας καλησπερούμε,

αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά πρώτη Ιανουαρίου

που μπαίνει ο μήνας του Χριστού τ’ Αγίου Βασιλείου.

Αφέντη μου να χαίρεσαι αφέντη μου να ζήσεις

τον Άγιο Τάφο του Χριστού να πας να προσκυνήσεις,

χρόνους να ζήσετε εκατό καλά να τους περνάτε

κι από τους εκατό κι εκεί να ζείτε να γηρνάτε.

Ψάλλει ο Βυζαντινός χορός του κ.Γιώργου Μπιλάλη. 

Ιερόν ΙΔ παρεκκλήσιον Αγ Θεράποντος Επισκόπου Κύπρου.

Γιατί προσκύνησαν τον Χριστό οι αλλόφυλλοι Μάγοι κι όχι οι Ιουδαίοι; - ΓΕΧΑ Αιγίου

 

«Οἱ Μάγοι, τό ἔθνος πού ἦταν ἀποξενωμένο ἀπό τόν Θεό καί ξένο πρός τίς διαθῆκες ἀξιώθηκαν πρῶτοι νά προσκυνήσουν, διότι οἱ μαρτυρίες πού προέρχονται ἀπό τούς ἐχθρούς εἶναι πιό ἀξιόπιστες.

Ἄν προσκυνοῦσαν πρῶτοι οἱ Ἰουδαῖοι θά θεωροῦνταν ὅτι ἐπαινοῦν τούς συγγενεῖς τους.

Τώρα ὅμως αὐτοί πού δέν ἔχουν καμιά σχέση μέ τόν Θεό προσκυνοῦν κι ἔτσι εἶναι ἄξιοι κατακρίσεως αὐτοί πού τόν σταύρωσαν, τόν ὁποῖο οἱ ἀλλόφυλλοι προσκύνησαν»

Μ. Βασίλειος (Λόγος εἰς τήν Χριστοῦ γέννησιν)

Πηγή: "Προσκυνητές του αιώνιου βασιλιά", εκδόσεις Έαρ - ΧΦΔ

Προσκυνητές τοῦ αἰώνιου Βασιλιᾶ (βιβλιοπαρουσίαση από την κ. Ευαγγελία Σαντοριναίου)

 

Ὁ Δεκέμβριος «μυρίζει» πάντα Χριστούγεννα. Ἡ διάθεσή μας ἀλλάζει, ἡ καρδιά μας γεμίζει προσμονή γιά τή μεγάλη γιορτή τῆς Χριστιανοσύνης, οἱ δρόμοι, τά καταστήματα, τά σπίτια στολίζονται γιορτινά. Οἱ διάσημοι –καί ὄχι μόνο– «ποστάρουν» στά μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης φωτογραφίες μέ τό χριστουγεννιάτικο δέντρο πού στόλισαν σπίτι τους. Δέντρο πού δέν θυμίζει, στίς περισσότερες περιπτώσεις, τό ἀφετηριακό γεγονός... Ἀτμόσφαιρα γιορτινή, δίχως τό πρῶτο συνθετικό τῆς λέξης Χριστούγεννα…

Καθώς στολίζαμε τή δική μας ὄμορφη φάτνη μέ τά μικρά τῆς οἰκογένειας καί καθένα ἀπό τά παιδιά τοποθετοῦσε ἕνα πρόσωπο τῆς Γέννησης καί διηγοῦνταν κάτι ἀπό τήν ἱστορία του, τό μάτι μου ἔπεσε στό βιβλίο «Προσκυνητές τοῦ αἰώνιου Βασιλιᾶ». Εἶναι τῶν ἐκδόσεων Ἔαρ καί πρίν λίγες μέρες ἦρθε στά χέρια μου, ἀκουμπισμένο ἀκόμα στό τραπεζάκι. Τό εἶχα ἐκεῖ γιατί τό μελετοῦσα αὐτές τίς μέρες, δέν τό διάβαζα ἁπλά. Τό ἐπίκαιρο θέμα του μέ εἶχε ἐνθουσιάσει! Πρόκειται γιά τμῆμα ἀπό τό σπουδαῖο ἔργο «Πνευματικά Γυμνάσματα» τοῦ ἀγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου. Ἀναφέρεται στήν ἀπόφαση τῶν Μάγων ἀπό τήν Ἀνατολή νά ἐπιχειρήσουν τό παράτολμο κι ἐκτός λογικῆς ταξίδι, νά ἀψηφήσουν τούς πολλούς κινδύνους γιά νά προσκυνήσουν τόν νεογέννητο Σωτήρα τοῦ κόσμου. Τήν ἐπιμέλεια τοῦ βιβλίου ἔκανε ἡ Χριστιανική Φοιτητική Δράση, ὁμολογῶ μέ μεγάλη ἐπιτυχία!

Τό προλογικό σημείωμα, μέ σύντομες προτάσεις γεμάτες ἀντιθέσεις, ἐπιχειρεῖ νά σκιαγραφήσει τίς προσωπικότητες τῶν Μάγων, πού προσελκύουν τό ἐνδιαφέρον κάθε χριστιανοῦ. Ἀκολουθεῖ τό κυρίως κείμενο πού, χωρισμένο σέ τρία μέρη, βοηθάει πολύ τόν ἀναγνώστη. Τά ρήματα μέ τά ὁποῖα ἀρχίζει κάθε ἐπικεφαλίδα –«ἄρχισαν», «συνέχισαν», «ὁλοκλήρωσαν»– σηματοδοτοῦν χρονικά τήν ὁδοιπορία τους. Οἱ προσδιορισμοί πού τά συνοδεύουν ἀντίστοιχα –«μέ προθυμία», «μέ σταθερότητα», «μέ ἀρχοντιά»– ἐκφράζουν τίς πτυχές τῆς προσωπικότητας καί τῶν ἐνεργειῶν τους, πού μᾶς ἐκπλήσσουν καί μᾶς παραδειγματίζουν. Βῆμα βῆμα ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης παρουσιάζει τήν πορεία τῶν Μάγων, ἐπισημαίνει θαυμαστά στοιχεῖα τοῦ χαρακτήρα τους, σχολιάζει τίς θεοκίνητες ἐνέργειές τους, ἐπισυνάπτει σχετικά ἀποσπάσματα ἀπό κείμενα τῶν Πατέρων, ἁγιογραφικά καί ψαλμικά. Ἐπισημαίνει εὔστοχα πώς, ἄν καί ἦταν εἰδωλολάτρες, ἀξιώθηκαν νά πάρουν μήνυμα ἀπό τόν ἴδιο τόν Θεό γιά τό κορυφαῖο γεγονός πού χώρισε τήν Ἱστορία στά δύο καί ἄλλαξε τήν πορεία τοῦ ἀνθρώπινου γένους.

Στή συνέχεια τό κείμενο ἀπευθύνεται στόν ἀναγνώστη καί μέ ἀπόλυτα μεθοδικό καί παιδαγωγικό τρόπο κατορθώνει νά τόν κινητοποιήσει καί νά τόν ἐμπνεύσει. Νά φέρει πολύ κοντά του τούς Μάγους, τονίζοντας πώς, ἄν καί δέν μαρτύρησαν, ὡστόσο μέ τήν πορεία τους ἔδωσαν μοναδική μαρτυρία πίστης καί σταθερότητας κι ἄφησαν σέ ὅλους μας ἕνα φωτεινό ἀποτύπωμα χριστιανικῆς βιωτῆς, ὄντας εἰδωλολάτρες!

«Γιαγιά, τώρα ἡ σειρά σου!»

Ἡ φωνή της ἐγγονῆς μου μέ ἐπαναφέρει στήν πραγματικότητα. Τοποθετῶ τούς τρεῖς Μάγους λίγο ἔξω ἀπό τή φάτνη μας, ἀνάβω τά μικροσκοπικά λαμπάκια νά τή φωτίζουν κι ἀνοίγω πάλι τό βιβλίο...

Εὐαγγελία Σαντοριναίου

Ἐκπαιδευτικός

 Μπορείτε να ξεφυλλίσετε ή και να παραγγείλετε το βιβλίο ΕΔΩ

Ο Εσπερινός της εορτής του Μεγάλου Βασιλείου & η ευλογία της Βασιλόπιτας της Ι.Μ. Πατρών

 

Τα πιο ωραία Χριστούγεννα... - κ. Μάριος Δομουχτσής

 

Πώς θα ζήσουμε πραγματικά Χριστούγεννα; 

Όχι ως κοσμική γιορτή, με δέντρα, στολισμούς και φαγητό, αλλά σε βάθος, ως μέγα μυστήριο... 

Τι να κάνουμε, έτσι ώστε τα φετινά Χριστούγεννα να είναι τα πιο όμορφα Χριστούγεννα, τα "όντως" Χριστούγεννα!

Ομιλία από τον θεολόγο κ. Μάριο Δομουχτσή σε φοιτητές της Χριστιανικής Φοιτητικής Δράσης Θεσσαλονίκης (Δεκ. 2025).

Στη Γέννηση του Χριστού – Λόγος Γ΄ (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

 

... Τρία δῶρα ἔφεραν στό νεογέννητο Βασιλιά. Καί χωρίς νά τό θέλουν συμβόλισαν τήν ἁγία καί ζωοποιό Τριάδα, στό ὄνομα τῆς Ὁποίας ἦρθε στόν κόσμο τό παιδί Ἰησοῦς, ἀλλά καί τήν τριπλή διακονία τοῦ Κυρίου: τή βασιλική, τήν ἱερατική καί τήν προφητική, γιατί ὁ χρυσός συμβολίζει τήν αὐτοκρατορική, τό λιβάλι τήν ἱερατική καί ἡ σμύρνα τήν προφητική ἤ τή θυσιαστική. Τό νεογέννητο βρέφος θά γινόταν ὁ Βασιλιάς τοῦ ἀθάνατου βασιλείου, ὁ ἀναμάρτητος ἱερέας καί προφήτης καί, ὅπως οἱ περισσότεροι προφῆτες πρίν ἀπ᾿ Αὐτόν, θά θανατωνόταν.

Ὅλοι τό γνωρίζουν πώς ὁ χρυσός μαρτυρεῖ κάποιον βασιλιά καί τή βασιλεία του. Ὅλοι γνωρίζουν πώς τό λιβάνι μαρτυρεῖ ἱερωσύνη καί προσευχή.

Κι ἐπίσης ὅλοι γνωρίζουν ἀπό τήν Ἁγία Γραφή πώς τό λιβάνι μαρτυρεῖ τή θνητότητα. Ὁ Νικόδημος ἄλειψε τό σῶμα τοῦ νεκροῦ Ἰησοῦ μέ μύρα (Πρβλ. Ἰωάν. ιθ’ 39-40). Ἄλειφαν τά σώματα γιά νά τά διατηρήσουν κάπως περισσότερο ἀπό τή φθορά τοῦ θανάτου. Ὁ κόσμος φωτίστηκε ἀπό τό Χριστό πού ἔλαμψε σάν χρυσός. Καί γέμισε ἀπό προσευχές καί θυμιάματα, ὅπως ἕνας ναός. Ἡ οἰκουμένη ὁλόκληρη γέμισε ἀπό τό ἄρωμα τῆς διδασκαλίας Του.

Τά τρία δῶρα ὅμως συμβολίζουν ἐπίσης τήν καρτερία καί τό ἀμετάβλητο. Ὁ χρυσός παραμένει χρυσός, τό λιβάνι παραμένει λιβάνι καί τό μύρο παραμένει μύρο. Κανένα ἀπ᾿ αὐτά δέ χάνει τήν ἰδιότητά του ὅσα χρόνια κι ἄν περάσουν. Μετά ἀπό χίλια χρόνια ὁ χρυσός ἐξακολουθεῖ νά λάμπει, τό λιβάνι νά καίει καί τό μύρο διατηρεῖ τό ἄρωμά του. Δέν θά μποροῦσαν νά βρεθοῦν ἄλλα πιό ἀντιπροσωπευτικά ἀντικείμενα στή γῆ πού νά συμβολίζουν τόσο πιστά τήν ἐπίγεια ἀποστολή τοῦ Χριστοῦ ἤ νά δείχνουν πιό καθαρά καί ἐκφραστικά τόν αἰώνιο χαρακτήρα τοῦ ἔργου Του στή γῆ, καθώς καί ὅλες τίς πνευματικές καί ἠθικές ἀξίες πού ἔφερε ἀπό τόν οὐρανό στόν κόσμο. Ἔφερε τήν ἀλήθεια, τήν προσευχή, τήν ἀθανασία.

Μέ ποιό ἄλλο ἀντικείμενο στή γῆ, ἐκτός ἀπό τό χρυσό, θά μποροῦσε νά συμβολιστεῖ καλύτερα ἡ ἀλήθεια; Ὅ,τι καί νά κάνεις στό χρυσό, αὐτός θά ἐξακολουθεῖ νά λάμπει.

Μέ ποιό ἄλλο ἀντικείμενο θά μποροῦσε νά συμβολιστεῖ καλύτερα ἡ προσευχή ἄν ὄχι μέ τό λιβάνι; Ὅπως ὁ καπνός ἀπό τό λιβάνι γεμίζει τήν ἐκκλησία ὁλόκληρη, ἔτσι γεμίζει κι ἡ προσευχή ὁλόκληρη τήν ὕπαρξη τοῦ ἀνθρώπου. Ὅπως ὁ καπνός ἀνεβαίνει ψηλά, ἔτσι ἀνεβάζει ἡ προσευχή τήν ψυχή τοῦ ἀνθρώπου στό Θεό. «Κατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν σου», λέει ὁ Ψαλμωδός (ψαλμ. ρμα’ 2). Εἶναι γεγονός πώς κι ἄλλα πράγματα βγάζουν καπνό, μά κανένας καπνός δέν ἐμπνέει τήν ψυχή γιά προσευχή.

Ποιό ἄλλο ἐπίγειο ἀντικείμενο θά μποροῦσε νά συμβολίσει καλύτερα τήν ἀθανασία ἀπό τό μύρο; Ἡ θνητότητα ἀποπνέει δυσωδία, ἐνῶ ἡ ἀθανασία ἔχει μιά διαρκή εὐωδία.

Οἱ μάγοι ἀπό τήν Ἀνατολή συμβόλισαν ἔτσι ἔστω κι ἀνεπίγνωστα ὁλόκληρη τή χριστιανική πίστη. Ξεκίνησαν ἀπό τήν Ἁγία Τριάδα κι ἔφτασαν ὥς τήν Ἀνάσταση καί τήν ἀθάνασία τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ καί τῶν πιστῶν Του. Δέν εἶναι ἁπλοί προσκυνητές, μά πραγματικοί προφῆτες. Προφῆτες τόσο τῆς χριστιανικῆς πίστης ὅσο καί τῆς ζωῆς καί τοῦ ἔργου τοῦ Χριστοῦ. Ἀπό μόνοι τους, μέ τή δική τους ἀντίληψη καί γνώση, δέ θά τά ἤξεραν ὅλ᾿ αὐτά. Ἦταν ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ πού τούς ἔστειλε στήν Βηθλεέμ καί τούς ἔδωσε τό παράξενο αὐτό ἄστρο νά τούς ὁδηγεῖ...

Όλος ο λόγος εδώ