Ο Μεγάλος Άγνωστος / Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος

 

Το Άγιο Πνεύμα αποτελεί το μεγάλο, αλλά συχνά παραμελημένο μυστήριο της χριστιανικής ζωής. Μέσα από την Αγία Γραφή, την εμπειρία των Αγίων και τη διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο Σεβασμιώτατος αναδεικνύει τον καθοριστικό ρόλο του Παρακλήτου στη σωτηρία και τον αγιασμό του ανθρώπου.

Μια βαθιά και ουσιαστική ομιλία του Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικολάου για το μυστήριο του Αγίου Πνεύματος, τον φωτισμό του ανθρώπου, τη μεταμορφωτική δύναμη της θείας χάριτος και τη ζωντανή εμπειρία της παρουσίας του Θεού μέσα στην Εκκλησία.

Πώς φωτίζει το Άγιο Πνεύμα τον άνθρωπο και τον οδηγεί «εις πάσαν την αλήθειαν»; Με ποιον τρόπο μεταμορφώνει τους Αποστόλους από απλούς ψαράδες σε θεοφόρους κήρυκες της Οικουμένης; Τι σημαίνει να είναι κάποιος «πλήρης Πνεύματος Αγίου» και γιατί ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ δίδασκε ότι σκοπός της χριστιανικής ζωής είναι η απόκτηση του Αγίου Πνεύματος;

Μέσα από πλήθος βιβλικών παραδειγμάτων, από τον Τίμιο Πρόδρομο και τον Συμεών τον Θεοδόχο μέχρι τον Πρωτομάρτυρα Στέφανο και τον Απόστολο Παύλο, παρουσιάζεται η δύναμη της χάριτος που φωτίζει, καθοδηγεί, αγιάζει και μεταμορφώνει τον άνθρωπο.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο γεγονός της Πεντηκοστής και στο βαθύτερο νόημα των «ετέρων γλωσσών», αποκαλύπτοντας πώς το Άγιο Πνεύμα εργάζεται μυστικά μέσα στην καρδιά κάθε ανθρώπου και τον οδηγεί στην προσωπική του πορεία προς τη σωτηρία.

Μια σπουδαία θεολογική και πνευματική ομιλία για την παρουσία του Θεού στη ζωή μας, τον φωτισμό, τη μεταμόρφωση, την πληρότητα και τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος, που καλεί τον σύγχρονο άνθρωπο να αναζητήσει όχι απλώς γνώση περί Θεού, αλλά αληθινή κοινωνία μαζί Του.

Εκδόσεις Άθως

Χειροτονία Διακόνου καὶ Μνημόσυνο Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ στὴν Πάτρα - ΑΞΙΟΣ!

 

Στὸν πανηγυρίζοντα ἐμβληματικὸ Ἱερὸ Ναὸ τῆς Ἁγίας Τριάδος Πατρῶν ἐχοροστάτησε στὸν Ὄρθρο καὶ ἐτέλεσε τὴν Θεία Λειτουργία, τὴν Δευτέρα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος. Πλῆθος εὐσεβοῦς Λαοῦ κατέκλυσε τὰ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τοῦ Ναοῦ, ὥστε νὰ δημιουργηθῇ στὴν κυριολεξία ἀδιαχώρητο. 

Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Θείας Λειτουργίας, ὁ Σεβασμιώτατος ἐχειροτόνησε Διάκονο, τὸν εὐλαβέστατο Μοναχὸ Γερμανό, ἀδελφὸν τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίων Πάντων Τριταίας Πατρῶν. 

Στὸ τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας, ἐτελέσθη τὸ Μνημόσυνον, ὑπὲρ μακαρίας μνήμης καὶ αἰωνίου Ἀναπαύσεως τοῦ ἀοιδίμου Μητροπολίτου Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ, ἐπὶ τῇ συμπληρώσει 200 ἐτῶν ἀπὸ τῆς ἐκδημίας του πρὸς Κύριον.

Στὴν συγκινητικὴ ὁμιλία του ὁ Μητροπολίτης, μίλησε μὲ θερμὰ λόγια γιὰ τὸν χειροτονηθέντα Διάκονον Γερμανὸ καὶ εὐχαρίστησε τοὺς γονεῖς του γιὰ τὴν ἀνατροφὴ καὶ τὴν προσφορὰ τοῦ παιδιοῦ τους στὴν Ἐκκλησία. 

Ἐπίσης ἐξηγῶντας, γιατί ἔδωσε τὸν νέο Διάκονο, τὸ ὄνομα Γερμανός, μίλησε ἀπὸ καρδίας καὶ μὲ ζέση καὶ παλμὸ ψυχῆς καὶ καρδίας, γιὰ τὸν ἀλήστου μνήμης Ἱεράρχη, Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανό, ὁ ὁποῖος ἔγραψε λαμπρὲς σελίδες δόξης, ἀγωνισθείς μὲ ὅλη τὴν δύναμη τῆς ψυχῆς του, γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὴν ἐλευθερία τῆς Πατρίδος μας ἀπὸ τὸν τουρκικὸ ζυγό. Ἐκάλεσε δὲ τὸν Διάκονο Γερμανὸ, νὰ μιμηθῇ στὴ ζωή του, τὸν Ἅγιο Γερμανὸ Κωνσταντινουπόλεως, τὸν Ἐθνομάρτυρα Μητροπολίτη Πατρῶν Γερμανὸ τὸν Α’, τὸν ὁποῖον ἒκοψαν κομμάτι κομμάτι οἱ Τοῦρκοι τὸ 1572 καὶ τὸν Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανὸν τὸν Ἐθνεγέρτη, ὁ ὁποῖος περιποιεῖ κλέος, τιμὴ καὶ δόξα γιὰ τὴν Γενέτειρά του Δημητσάνα, γιὰ τὴν Πάτρα, γιὰ τὴν Ἑλλάδα, γιὰ τὸν κόσμον ὁλόκληρο.

ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΠΥΡΓΟΥ ΤΗΣ ΜΑΡΩΣ

 

Τι δουλειά έχει µια αυτοκράτειρα του οθωµανικού κράτους σε ένα χωριό των Σερρών; Πώς συνδέονται τα δώρα που πρόσφεραν στον Χριστό οι Μάγοι µε τη Μάρω Μπράνκοβιτς; Υπήρξε τελικά γυναίκα στην ιστορία που να ήταν αυτοκράτειρα του οθωµανικού κράτους και στη συνέχεια αυτοκράτειρα της βυζαντινής αυτοκρατορίας;

Όλα αυτά τα µυστικά και άλλα πολλά θα προσπαθήσουν να διαλευκάνουν τρία παιδιά και ο πατέρας τους σε µια κυριακάτικη βόλτα τους, που κράτησε παραπάνω απ’ ό,τι υπολόγιζαν. Μυστικά που θα ανακαλύψεις µαζί τους και εσύ και θα σε κάνουν να καταλάβεις ότι η πατρίδα µας είναι τόπος ποτισµένος µε αίµα αγίων και ηρώων.

Συγγραφέας:ΒΟΥΡΟΥΤΖΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ (ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ)

Εκδόσεις: ΕΑΡ

Σελίδες: 40

Κωδικός: 05-179

Ὁ κόσμος ποὺ στερήσαμε ἀπὸ τὰ παιδιά μας

 

Συγκλονίσθηκε τὸ πανελλήνιο ἀπὸ τὴν κοινὴ αὐτοκτονία τῶν δύο 17χρονων κοριτσιῶν, τὰ ὁποῖα τὸν περασμένο Μάιο ἔπεσαν πιασμένα χέρι-χέρι ἀπὸ τὴν ταράτσα ἑξαώροφης πολυκατοικίας στὴν Ἡλιούπολη τῆς Ἀθήνας. Εἰδικοὶ ψυχολόγοι, παιδοψυχολόγοι, παιδοψυχίατροι, κοινωνικοὶ λειτουργοὶ κ.ο.κ. ἀσχολήθηκαν ἐκτενῶς μὲ τὸ συμβάν, τὸ ὁποῖο ἔλαβε μεγάλη δημοσιότητα (πράγμα ποὺ μάλιστα στιγματίσθηκε) ἀπὸ τὰ Μ.Μ.Ε. Ἡ ὅλη συζήτηση στράφηκε γιὰ ἀκόμη μία φορὰ γύρω ἀπὸ τὴν ψυχικὴ ὑγεία τῶν παιδιῶν καὶ ἐφήβων καὶ ὅσα τὴν ἀπειλοῦν στὴν ἐποχή μας. Μάλιστα τὸ περιστατικὸ ἔδωσε τὴν ἀφορμὴ νὰ δημοσιευθοῦν καὶ στατιστικὰ δεδομένα, μὲ τὰ ὁποῖα καταδεικνύεται ἡ αὐξητικὴ τάση στὶς αὐτοκτονίες παιδιῶν καὶ ἐφήβων τὰ τελευταῖα ἔτη, μὲ τὸν ἀριθμὸ νὰ αὐξάνει ἀπὸ τὸ 2021 ἕως σήμερα κατὰ 31,6% καὶ τὴν πλειονότητα τῶν περιστατικῶν νὰ ἀφορᾶ νεαρὰ κορίτσια.

Ὡς συνήθως, σὲ πολλοὺς λόγους ἀποδόθηκε τὸ ἀνησυχητικὸ φαινόμενο. Δὲν θὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ ὅλους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ὁπωσδήποτε, κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον, ἰσχύουν. Θὰ ἑστιάσουμε στὴ βάση τοῦ προβλήματος, ἡ ὁποία δὲν ἀκούγεται συχνὰ ἀπὸ τὰ Μέσα ἐνημερώσεως καὶ ἐπηρεασμοῦ τῆς κοινῆς γνώμης. Τὰ ἴδια τὰ γραφόμενα τῆς μίας ἀπὸ τὶς δύο κοπέλες ποὺ κατέφυγαν στὸ ἀπονενοημένο διάβημα, τὸ σημείωμα ποὺ ἄφησε πίσω της, εἶναι, νομίζουμε, πολὺ εὔγλωττο. Μὲ αὐτὸ προβαίνει τὸ δύστυχο κορίτσι σ᾿ ἕνα δριμὺ «κατηγορῶ» κατὰ τοὺ κόσμου ποὺ χτίσαμε γιὰ τὰ παιδιά μας. Μιὰ κραυγή, ποὺ γίνεται κραυγὴ καὶ ὅλων τῶν παιδιῶν, γιὰ τὸ ὅτι τοὺς στερήσαμε τὴν πνοὴ τῆς ζωῆς ἀπὸ τὸν κόσμο ποὺ τοὺς δώσαμε· τὸ ὀξυγόνο τῆς ψυχῆς: τὸν Χριστό. Πῶς μπορεῖ νὰ ὑπάρξει ὀμορφιά, ὄρεξη γιὰ ζωὴ στὸ παιδὶ ποὺ μένει χωρὶς καμία χαρά, καμία ἐλπίδα, καμία πίστη, ἀφοῦ δὲν ἔχει Χριστό; Χρόνια τώρα ἀποδομήσαμε καὶ ἀποδομοῦμε κάθε πνευματικὴ ἔννοια καὶ ἀξία ἀπὸ τὶς ψυχὲς τῶν παιδιῶν καὶ τὰ ἀφήνουμε ἕρμαια τῶν βδελυρῶν παθῶν καὶ τοῦ δαιμονικοῦ σκότους. Μὲ τὴν εἰκόνα δὲ τοῦ Θεοῦ ποὺ διαθέτουν μέσα τους, ὑποψιάζονται τὰ παιδιὰ ὅτι «ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νὰ εἶναι κα­λύτερος». ­Ποιός βρέθηκε νὰ τοὺς μιλήσει γι᾿ αὐτὸ τὸν «ἄλλον κόσμο», τὸν κόσμο τοῦ Θεοῦ;

Ἂν τὸ συντομότερο δὲν ἀλλάξουμε γραμμὴ πλεύσεως, καὶ ἄλλα ἀκόμη θύματα θὰ θρηνήσουμε…

Ὁ γάμος μας: στὴν ἐνορία ἢ στὸ κτῆμα;

 

Χρόνια τώρα ἡ Ἐκκλησία, δηλαδὴ οἱ πιστοί, ὅλοι μας, κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, παρακολουθοῦμε μὲ πόνο, ἀπογοήτευση καὶ ἀγωνία τὴ συνεχιζόμενη δραματικὴ ὑποβάθμιση τοῦ μυστηρίου τοῦ Γάμου.

Συχνὰ ὑπογραμμίζουμε τὶς εὐθύνες τῆς Πολιτείας, ἡ ὁποία μὲ τὶς ἐνέργειές της καὶ μὲ ἀλλεπάλληλα ἀλλόφρονα νομοθετήματα, ὄχι μόνο ὑπονόμευσε τὸ ἐκκλησιαστικὸ Μυστήριο, ἀλλὰ καὶ τὸν ἴδιο τὸν θεσμὸ τοῦ Γάμου τὸν εὐτέλισε, νομιμοποιώντας ἀκόμη καὶ τὴν πιὸ βρώμικη διαστροφή.

Ὅμως εἶναι ἐξίσου σημαντικὸ ἢ καὶ σημαν­τικότερο νὰ ὑπογραμμισθεῖ καὶ ἡ ἐκκλησιαστικὴ εὐθύνη ἐν προκειμένῳ, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀντίστοιχη ὑποχρέωση ὅλων μας καὶ κυρίως τῶν ποιμένων τῆς Ἐκκλησίας.

Αὐτὸ τὸ τελευταῖο ἔρχεται νὰ καλύψει μία πρωτοβουλία τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Νέας Σμύρνης, ἡ ὁποία μὲ τὸν παραπάνω τίτλο διένειμε στοὺς ἱεροὺς Ναούς της σχετικὸ φυλλάδιο. Τὸ ὑπογράφει ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης κ. Συμεών, ὁ ὁποῖος μὲ τὸ κείμενο αὐτὸ μὲ πατρικὴ ἀγάπη ἀπευθύνεται πρὸς τὰ πνευματικά του παιδιά, τοὺς πιστοὺς τῆς ποιμαντικῆς εὐθύνης του.

Ὁ Σεβασμιώτατος θίγει αὐτὸ τὸ καίριο θέμα γιὰ τὴ ζωὴ τῶν πιστῶν, τὸ ζήτημα τοῦ χώρου τελέσεως τοῦ ἱεροῦ μυστηρίου τοῦ Γάμου, τὸ ὁποῖο τελευταῖα τελεῖται συχνὰ σὲ διάφορα κτήματα καὶ χώρους δεξιώσεων, ὅπου σ’ ἕνα ὑποτυπῶδες παρεκκλήσιο ἱερουργεῖται τὸ Μυστήριο ἀπὸ ἄγνωστο στοὺς νυμφευόμενους ἱερέα, μάλιστα ὑπὸ συν­θῆκες κάθε ἄλλο παρὰ κατάλληλες γι᾿ αὐτό. Ὁ λόγος εἶναι, ὑπογραμμίζει ὁ Μητροπολίτης, καθαρὰ κοσμικός, διότι συνδυάζεται τὸ Μυστήριο μὲ τὸν χῶρο διασκεδάσεως. «Κριτήριο δηλαδὴ εἶναι ὁ τόπος τῆς διασκέδασης καὶ ὄχι ἡ ἱερότητα τοῦ χώρου ποὺ τελεῖται τὸ μυστήριο».

Στὴ συνέχεια ὁ Σεβασμιώτατος τονίζει ὅτι «ὁ γάμος δὲν εἶναι ἕνα μεμονωμένο κοινωνικὸ γεγονός, ἀλλὰ γεγονὸς τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας, τὸ ὁποῖο πρέπει νὰ τελεῖται μέσα στὸν ἐνοριακὸ ναό, ἐκεῖ ὅπου οἱ πιστοὶ ζοῦν τὴν πνευματικὴ καὶ μυστηριακή τους ζωή».

Ταυτόχρονα ὁ Ποιμενάρχης θίγει καὶ τὸ ἄλλο σημαντικὸ θέμα, αὐτὸ τῆς ταυτόχρονης τελέσεως Γάμου καὶ Βαπτίσεως, κάτι ποὺ ἀποτελεῖ βαθιὰ πληγὴ στὴν ἐκκλησιαστικὴ ζωή. Καὶ προτρέπει ὁ Μητροπολίτης, διαπιστώνοντας μὲ πόνο τὴ θλιβερὴ πραγματικότητα, τουλάχιστον νὰ προηγεῖται χρονικὰ ἡ τέλεση τοῦ Μυστηρίου τοῦ Γάμου καὶ νὰ ἀκολουθεῖ ἡ Βάπτιση.

Ἡ πρωτοβουλία τοῦ Σεβασμιωτάτου ὑπογραμμίζει τὴν ἀνάγκη νὰ ληφθεῖ γενικότερη μέριμνα γιὰ τὸ φλέγον θέμα ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο, μαζὶ μὲ τέτοιες καὶ ἄλλες παρόμοιες ἐνέργειες τῶν κατὰ τόπους Μητροπολιτῶν.

Τὸ μυστήριο τοῦ Γάμου δείχνει νὰ ὁδηγεῖται πλέον σὲ πλήρη ἀποδιοργάνωση. Μήπως δὲν ὑπῆρξαν ἀκόμη καὶ θεολόγοι, ποὺ μὲ τὶς δῆθεν προοδευτικὲς ἰδέες τους συντέλεσαν σ’ αὐτό; Καὶ μήπως λίγο – πολὺ δὲν ἔχουμε ὅλοι μας εὐθύνη;

Τα τρία ευρώ του Πάπα – Εφραίμ!

 

Ο παπα-Εφραίμ ήταν ένας μοναχός που δεν είχε κανέναν στον κόσμο. Το κελί του ήταν μια τρύπα στον βράχο, κοντά στα Καρούλια. Οι προσκυνητές που τον επισκέπτονταν, συχνά προσπαθούσαν να του αφήσουν χρήματα, βλέποντας τα τρύπια του παπούτσια.

​- «Γέροντα, πάρε αυτά για τις ανάγκες σου», του έλεγαν.

​Εκείνος δέχονταν μόνο τρία ευρώ. Ούτε σεντ παραπάνω. Αν κάποιος επέμενε να του δώσει ένα εικοσάευρω, ο παπα-Εφραίμ του ζητούσε να πάει στις Καρυές, να το χαλάσει και να του φέρει πίσω μόνο τα τρία.

​Ένας δόκιμος μοναχός από μια γειτονική σκήτη, ονόματι Παύλος, τον ρώτησε μια μέρα γεμάτος απορία:

​- «Γέροντα, γιατί βασανίζεσαι με τα ψιλά; Με τρία ευρώ δεν αγοράζεις ούτε το λάδι της χρονιάς. Γιατί δεν κρατάς κάτι παραπάνω για μια ώρα ανάγκης;»

​Ο παπα-Εφραίμ τον κάλεσε να καθίσει στο πέτρινο πεζούλι, με θέα το απέραντο γαλάζιο.

​- «Άκου, παιδί μου», ξεκίνησε ο Γέροντας. «Το πορτοφόλι μου είναι σαν τη ζυγαριά. Όταν έχει μέσα τρία ευρώ, η πλάστιγγα ισορροπεί τέλεια ανάμεσα στη γη και στον ουρανό.»

​Το Πρώτο Ευρώ: Είναι το «Ευχαριστώ» για το χθες. Μου θυμίζει πως επέζησα άλλη μια μέρα και δεν μου έλειψε τίποτα.

​Το Δεύτερο Ευρώ: Είναι η «Πρόνοια» για το σήμερα. Αν πεινάσω πολύ, θα πάρω ένα παξιμάδι.

Αν διψάσω, το νερό είναι δωρεάν από την πηγή.

​Το Τρίτο Ευρώ: Είναι το «Φίλεμα» για τον ξένο. Αν έρθει κάποιος πιο πεινασμένος από μένα, πρέπει να έχω κάτι να του δώσω.

​- «Και το αύριο, Γέροντα;», ρώτησε ο Παύλος.

​- «Το αύριο, παιδί μου, κοστίζει ακριβά και εγώ είμαι φτωχός. Αν βάλω στο πορτοφόλι μου τέταρτο ευρώ, θα αρχίσω να σκέφτομαι το αύριο. Και μόλις αρχίσεις να σκέφτεσαι το αύριο, χάνεις τη γαλήνη του σήμερα. Τα τρία ευρώ είναι η εγγύησή μου ότι ο Θεός θα φροντίσει για την τέταρτη πεντάρα.»

​​Λίγο καιρό μετά, ο παπα-Εφραίμ αρρώστησε. Όταν οι άλλοι μοναχοί πήγαν να τον βοηθήσουν, βρήκαν το πορτοφόλι του πάνω στο τραπέζι. Μέσα υπήρχαν, όπως πάντα, τρία ευρώ.

​Δίπλα υπήρχε ένα σημείωμα.

​«Ένα ευρώ για τον παπά που θα με διαβάσει, ένα ευρώ για αυτόν που θα ανοίξει τον τάφο μου, και ένα ευρώ για να κεράσετε έναν καφέ τον πρώτο προσκυνητή που θα έρθει αφού φύγω. Φεύγω πλούσιος, γιατί δεν χρωστάω σε κανέναν ούτε μια ανησυχία.»

​Ο δόκιμος Παύλος κράτησε εκείνο το πορτοφόλι ως φυλαχτό. Όχι για την αξία των χρημάτων, αλλά για να θυμάται πως η πραγματική ευτυχία δεν είναι να έχεις γεμάτες αποθήκες, αλλά ένα ελαφρύ πορτοφόλι που δεν σε τραβάει προς το χώμα.

Εμείς με τρία Ευρώ στο πορτοφόλι μας, Έχουμε γαλήνη στην ψυχή μας;

ΠΗΓΗ: ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ

Καλή φώτιση

 

Το Άγιο Πνεύμα

 

Κάποια ιερά μέρα, κι εμείς βαπτισθήκαμε και μυρωθήκαμε, πλημμυρίσαμε με τις ανεξιχνίαστες δωρεές του Αγίου Πνεύματος. Αποκτήσαμε όλα εκείνα τα εφόδια για να γίνουμε άνθρωποι πνευματικοί. 

Σήμερα, τόσα χρόνια μετά, ας κάνουμε μια αυτοεξέταση: Πόσο αξιοποιήσαμε τις θείες και ουράνιες δωρεές του Αγίου Πνεύματος; Πόσο απαρνηθήκαμε την ματαιότητα του κόσμου; Πόσο αφήσαμε μέσα μας το Άγιο Πνεύμα να μεταμορφώσει τη ζωή μας, να αλλάξει τις καρδιές μας, να αναγεννήσει τους πόθους και τα οράματά μας; 

Κι επειδή όλοι μας κατανοούμε ότι ελάχιστα εργαστήκαμε στον εαυτό μας, ας κάνουμε μια νέα αρχή. 

Κι ας παρακαλούμε καθημερινά το Άγιο Πνεύμα να μας κάνει πνευματέμφορους και πνευματοκίνητους. 

Ας το ζητούμε αυτό με πόθο στην Προσευχή μας από τον Άγιο Θεό: "Το Πνεύμα σου το Άγιον μη αντανέλης αφ’ ημών".

Μ. Δ.

Εσπερίδα Ψαλτικής Τέχνης

 

Οι τρεις ευχές του εσπερινού της γονυκλισίας σε μετάφραση

 Ιερά Ακολουθία της Γονυκλισίας τη Κυριακή της Αγίας Πεντηκοστής

Ευχή Πρώτη - Μετάφραση

Ἀκηλίδωτε, ἄφθαρτε, ἄναρχε, ἀόρατε, ἀπρόσιτε, ἀνεξιχνίαστε, ἀναλλοίωτε, ἀνυπέρβλητε, ἀμέτρητε, ἀνεξίκακε Κύριε· Ἐσύ ποὺ εἶσαι ὁ μόνος ἀθάνατος, τὸ ἀπλησίαστο φῶς, ποὺ ἔφτιαξες τὸν οὐρανό, τὴ γῆ, τὴ θάλασσα καὶ ὅλα τὰ δημιουργήματα μέσα τους, Ἐσὺ ποὺ πρίν ἀκόμα σοῦ ζητήσουμε ὁτιδήποτε, μᾶς τὸ δίνεις: σὲ παρακαλοῦμε καὶ σὲ ἱκετεύουμε, Δέσποτα φιλάνθρωπε, Πατέρα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ· Αὐτὸς ποὺ γιὰ μᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ γιὰ τὴ δική μας σωτηρία κατέβηκε ἀπό τὸν οὐρανό, ὅταν μὲ ἐπενέργεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἔλαβε σάρκα ἀπὸ τὴν ἔνδοξη Ἀειπάρθενο καὶ Θεοτόκο Μαρία.

Αὐτός, λοιπόν, τότε ποὺ βάδιζε πρὸς τὸ σωτήριο Πάθος, ἐμᾶς τοὺς ταπεινούς, τοὺς ἁμαρτωλοὺς καὶ ἀνάξιους δούλους σου, μᾶς δίδαξε πρῶτα μὲ λόγια καὶ ἔπειτα μᾶς ὑπέδειξε μὲ ἔργα πώς, ὅταν θέλουμε νὰ σὲ παρακαλέσουμε γιὰ κάτι, πρέπει νὰ σκύβουμε τὸ κεφάλι καὶ νὰ λυγίζουμε τὰ γόνατα, προκειμένου νὰ συγχωρήσεις σὲ μᾶς τὶς ἁμαρτίες μας καὶ στὸ λαό σου, ὅσα λαθεύει ἀπὸ ἄγνοια.

Ἐσύ, λοιπόν, πολυεύσπλαχνε καὶ φιλάνθρωπε, Θεὲ καὶ Πατέρα μας, ἄκουγέ μας, ὁποτεδήποτε σὲ ἐπικαλούμαστε, μά, ἰδιαίτερα ἄκουσέ μας σήμερα, ποὺ ἑορτάζουμε τὴν μεγάλη αὐτὴ ἑορτὴ τῆς Πεντηκοστῆς, κατὰ τὴν ὁποία ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός, ἀφοῦ ἀναλήφθηκε στοὺς οὐρανοὺς καὶ κάθισε στὰ δεξιά σου, ἔστειλε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα στοὺς Ἁγίους Μαθητὲς καὶ Ἀποστόλους του κι Ἐκεῖνο, κάθησε ἐπάνω στὸν καθένα τους καὶ πλημμύρισαν ὅλοι ἀπὸ τὴν ἀστείρευτη χάρη του καὶ διαλάλησαν τὰ μεγαλεῖα σου σὲ ἄγνωστες μέχρι τότε σ’ ἐκείνους γλῶσσες καὶ προφήτευσαν.

Τώρα, λοιπόν, ποὺ σὲ παρακαλοῦμε ἄκουσε τὶς δεήσεις μας, ἔχε μας στὸ νοῦ σου ἐμᾶς τοὺς τιποτένιους καὶ ἀξιοκατάκριτους καὶ ἐλευθέρωσε τὶς αἰχμάλωτες ψυχές μας, ἀφοῦ ἡ στοργή σου γίνεται συνήγορός μας. Δέξου μας, ποὺ πέφτουμε μπροστά σου καὶ ὁμολογοῦμε: Ναί, ἁμαρτήσαμε!

Σὲ σένα ἀνήκουμε ἀπὸ τότε ποὺ γεννηθήκαμε, ἀπὸ τὴν κοιλιὰ τῆς μάννας μας ἐσὲνα ἔχουμε Θεό, ἀλλὰ ἐπειδὴ οἱ ἡμέρες μας δαπανήθηκαν μάταια μακρυά σου, μείναμε χωρὶς τὴ βοήθειά σου καὶ στερηθήκαμε ἀπὸ κάθε ὑπεράσπιση.

Ὅμως, παίρνοντας θάρρος ἀπὸ τὴν καλοσύνη σου, σοῦ φωνάζουμε: ἁμαρτίες ποὺ κάναμε στὰ νειάτα μας καὶ ἁμαρτίες ποὺ διαπράξαμε ἀπὸ ἄγνοια μὴν τὶς θυμᾶσαι καὶ ἀπ’ ὅσα κάναμε στὰ κρυφά, καθάρισέ μας. Μὴ μᾶς παραπετάξεις στὰ γεράματα καὶ ὅταν ἀρχίσει νὰ σβήνει ἡ ζωή μας, μὴ μᾶς ἐγκαταλείψεις. Πρὶν ἐπανέλθουμε στὸ χῶμα, ἀξίωσε μας νὰ ἐπιστρέψουμε σὲ σένα. Καὶ δέξου μας μὲ ἐπιείκεια καὶ χάρη.

Ζύγισε τὶς ἁμαρτίες μας μὲ μέτρο τὴν εὐσπλαχνία σου. Ἀπέναντι στὸ πλῆθος τῶν πλημμελημάτων μας βάλε τὴν ἄβυσσο τῆς εὐσπλαχνίας σου.

Κύριε, ἀπὸ τὸ ὕψος τοῦ ἁγίου κατοικητηρίου σου κοίταξε τὸ λαό σου, ποὺ γονατιστὸς τριγύρω περιμένει ἀπό σένα τὸ πλούσιο ἔλεός σου. Ἐπισκέψου μας μὲ τὴν καλοσύνη σου, ἐλευθέρωσέ μας ἀπὸ τὴν τυραννία τοῦ διαβόλου, ἀσφάλισε τὴ ζωή μας μὲ τοὺς ἁγίους καὶ ἱεροὺς νόμους σου. Βάλε τὸ λαό σου κάτω ἀπὸ τὴν προστασία τῶν Ἀγγέλων σου. Συγκέντρωσέ μας ὅλους στὴ Βασιλεία σου. Συγχώρεσέ μας ὅλους ποὺ ἐλπίζουμε σὲ σένα. Τοὺς ἱερεῖς καὶ τὸ λαό σου, ἀπάλλαξέ μας ἀπὸ τὰ ἁμαρτήματά μας. Καθάρισέ μας μὲ τὴν ἐπενέργεια τοῦ Ἁγίου σου Πνεύματος καὶ διάλυσε τὶς ἐναντίον μας μηχανορραφίες τοῦ ἐχθροῦ.

Εὐλογημένος νὰ εἶσαι Κύριε, Δέσποτα Παντοκράτορα, ἐσὺ ποὺ φώτισες τὴν ἡμέρα μὲ τὸ φῶς τὸ ἡλιακὸ καὶ ποὺ ὀμόρφυνες τὴ νύχτα μὲ τίς πύρινες ἀνταύγειες, ἐσὺ ποὺ μᾶς ἀξίωσες νὰ περάσουμε τὸ μῆκος τῆς ἡμέρας καὶ νὰ φτάσουμε στὴν ἀρχὴ τῆς νύχτας, ἄκουσε τὴ δέηση μας καὶ ὅλου τοῦ λαοῦ σου καὶ συγχώρεσε σὲ ὅλους μας τὰ θελημένα καὶ ἀθέλητα ἁμαρτήματα. Δέξου τὶς παρακλήσεις μας καὶ στεῖλε τὸ πλῆθος τῆς συμπόνιας σου σὲ μᾶς τοὺς κληρονόμους σου.

Προφύλαξέ μας μὲ τοὺς ἁγίους Ἀγγέλους σου, ὅπλισέ μας μὲ τὰ ὅπλα τῆς δικαιοσύνης σου, περιχαράκωσέ μας μὲ τὴν ἀλήθειά σου, φρούρησέ μας μὲ τὴ δύναμή σου, ἐλευθέρωσέ μας ἀπὸ κάθε κακὴ περίσταση καὶ ἀπὸ κάθε ἐπίθεση τοῦ ἐχθροῦ.

Χάρισέ μας, αὐτὸ τὸ ἀπόγευμα καὶ ἡ νύχτα ποὺ ἔρχεται νὰ εἶναι τέλεια, ἅγια, εἰρηνική, ἀναμάρτητη, ἀσκανδάλιστη, ἀπονήρευτη καὶ τέτοιες νὰ εἶναι ὅλες οἱ ἡμέρες τῆς ζωῆς μας μὲ τὶς μεσιτείες τῆς ἁγίας Θεοτόκου καὶ ὅλων τῶν ἁγίων ποὺ σὲ εὐαρέστησαν στοὺς αἰῶνες.

Ευχή Δεύτερη - Μετάφραση

Δεν μπαίνει απρόσκλητα σε ξένο σπίτι