Μην αποκαλύψεις σφάλμα άλλου ανθρώπου, προς δικαίωση δική σου,
διότι αμέσως η Χάρη αποκαλύπτει τα δικά σου σφάλματα,
που μέχρι πριν σε σκέπαζε.
Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής
18/8/26
.jpeg)
Τότε αξίζει να πιστεύουμε...
Όταν οι δυσκολίες της ζωής,
οι πικρίες της ψυχής,
οι αδυναμίες του εσωτερικού μας κόσμου,
ο πόνος,
η χαρά,
μας αφαιρούν κάθε ελπίδα,
πνευματική ή ανθρώπινη.
Όταν οι οφθαλμοί μας
γίνονται ξηροί από την προσδοκία
και τελικά δεν βλέπουν...
Όταν το θεωμένο σώμα μας,
το τίμιο ναΰδριο του Θεού
γίνεται "ως ασκός εν πάχνη",
ένα τομάρι που έπεσε στην πάχνη
και πάγωσε
και έχασε το χρώμα του τόσο,
ώστε να μην ξεχωρίζεις αν υπάρχει...
Όταν η ζωή μου γίνεται τέτοια
που με κάνει να νιώθω
ότι ξηράθηκε η ύπαρξή μου,
ότι ξεχάστηκα από την αγάπη των ανθρώπων,
των αγγέλων,
των αγίων...
Όταν χάθηκα
και ζητάω από τον Θεό
λίγη αναψυχή,
λίγη ξεκούραση,
και ο Θεός δεν μου δίνει τίποτα,
και νιώθω σαν συντρίμι της ζωής...
... Τότε αξίζει να πιστεύουμε!
Άγ. Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης
Πηγή: amfoterodexios
Αγανάκτηση
Όταν κάποιος σας ενοχλεί, η αγανάκτηση είναι αδικαιολόγητη, καθώς γεννιέται από τον εγωισμό. Τότε ο εχθρός είναι κοντά σας. Και κερδίζει…
Η αγανάκτηση και ο θυμός επιτρέπονται μόνο, όταν στρέφονται εναντίον των κακών λογισμών και επιθυμιών.
Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος
17/8/26
Δεκαπενταύγουστος: Και αν όλες οι λέξεις χάνονταν, η Παναγία θα σήμαινε και πάλι αγάπη
Όλοι όσοι ευλαβούνται την Παναγία έχουν να σου πουν άρρητα βιώματα εκείνων των αθέατων θαυμάτων που συμβαίνουν στις κρυφές κατεργασίες της ψυχής. Που δεν εκδηλώνονται πομπωδώς, ούτε προορίζονται να εντυπωσιάσουν τους πολλούς, αλλά κυλούν σαν ήρεμα υπόγεια ρυάκια και δροσίζουν τα τρίσβαθα της σπηλαιώδους φύσης μας.
Σε στιγμές που τα λόγια στερεύουν, που οι σκέψεις μπερδεύονται, που οι διέξοδοι χάνονται, και μόνο η επίκληση του ονόματος της Θεοτόκου δρα σαν άμεσο γιατρικό. Γλυκαίνει ο νους, ανασαίνει η καρδιά, διαλύονται τα πρώτα μαύρα σύννεφα. Ο λογισμός γίνεται πλατύτερος, πιο σπλαχνικός, πιο καρτερικός και πράος. Θαρρείς και η Παναγία σου κληρονομεί αμέσως δώρα από το ιερό βιός της.
Ποιος χριστιανός δεν έχει να μαρτυρήσει τέτοια μυστικά φιλοδωρήματα; Μήπως δεν είναι αυτά που ωθούν εκατομμύρια Έλληνες να γεμίζουν της εκκλησιές τον Δεκαπενταύγουστο; Μήπως δεν είναι αυτά που κάνουν ακόμα και άπιστους να φωνάζουν «Παναγία μου βόηθα» στη δύσκολη στιγμή; «Όλοι είναι άθεοι μέχρι να αρχίσει το αεροπλάνο να πέφτει», λέει ένα πολύ εύστοχο ρητό. Αλλά να το αντιστρέψω κιόλας. Όλοι όσοι λένε ότι είναι «καλοί χριστιανοί», είναι μέχρι να σταθούν έντιμα δίπλα στο μπόι της Παναγίας. Τότε κατανοούν ότι δεν είναι απολύτως τίποτα.
Θυμάμαι σαν χθες την πρώτη φορά που αντίκρυσα την Παναγία Πορταΐτισσα στη μονή Ιβήρων. Ήταν σαν να χάθηκαν τα πάντα γύρω μου και να καταλάμβανε τον χώρο μόνο η αρχοντική μορφή της. Το δέος σου λυγίζει τα γόνατα. Η επιβλητική της όψη σε κάνει να νιώθεις διάφανος και αναπολόγητα αδειανός. Ταυτόχρονα όμως σε πλημμυρίζει μια αλλόκοσμη ηδύτητα που σε χορταίνει ελπίδα. Η παρουσία της είναι ζωντανή. Στο πληροφορεί ολόκληρο το «είναι» σου. Δεν ξέρεις πώς να το εξηγήσεις – ξέρεις μόνο ότι το ζεις.
Όχι, η ελπίδα δεν γεννά συναισθηματικά την Παναγία – η Παναγία είναι εκείνη που γεννά φυσικά την ελπίδα. Την γέννησε μια φορά στη Βηθλεέμ και από τότε τη γεννά ξανά και ξανά στις ζωές μας. Πήγαινε στην πτέρυγα ενός νοσοκομείου και μέτρα σε πόσα προσκέφαλα και πόσα κομοδίνα ασθενών θα δεις χάρτινες εικόνες της. Σκέψου όλα τα ολοκληρωτικά καθεστώτα και δες πόσο μισούσαν τη μορφή της. Κανένα πρόσωπο της ιστορίας δεν συγκεντρώνει τόση αγάπη και συνάμα τόσο μίσος, όσο η Παναγία και ο Υιός της.
Αγαπούμε ισοβίως ό,τι είναι ζωντανό και υπάρχει. Και αν όχι, μισούμε ό,τι μας θυμίζει πώς δεν υπάρχουμε εμείς. Αλλά τα τεκμήρια είναι μπροστά στα μάτια μας. Ζούμε κολυμπώντας μέσα στη φοβερή προφητεία της Παναγίας: «Ιδού, από τώρα και στο εξής θα με μακαρίζουν όλες οι γενεές». Ποτέ ξανά δεν είπε άνθρωπος τέτοιο λόγο για τον εαυτό του, παρά μόνο αν ήταν άρρωστος από μεγαλομανία. Τον είπε η ταπεινή Παναγία γιατί ήξερε ποιον φέρνει στον κόσμο.
Γενιές και γενιές νιώθουν το σκίρτημα αυτής της αλήθειας. Κάθε υπόκλιση στην Θεοτόκο και ένα χάδι, κάθε επίκληση και μια βοήθεια, κάθε παράκληση και ένα φτερούγισμα μακριά από το χάος.
Αυτή είναι η Παναγία μας.
Λευτέρης Ανδρώνης/Sportime
Ἂν δὲν τὴν παντρευτῶ, θὰ πέσω στὶς γραμμὲς τοῦ τρένου!» (ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου Χαμακιώτη)
Ήταν βράδυ, περασμένη ὥρα. Ὁ νεωκόρος τῆς Νερατζιώτισσας ἦταν ἕτοιμος νὰ κλειδώσει τὴν ἐκκλησία, σὰν εἶδε κάτι ποὺ τοῦ τράβηξε τὴν προσοχή. Λίγα μέτρα πιὸ κεῖ μιὰ σκιὰ κινοῦνταν ἀργὰ πάνω στὶς γραμμὲς τοῦ τρένου. «Ἕνας ἄνθρωπος!» φώναξε τρομαγμένος κι ἔτρεξε εὐθὺς πρὸς τὸ μέρος του.
«Εἶσαι καλά;» τὸν ρώτησε μὲ ἐνδιαφέρον. Ἕνα παλληκάρι ἴσαμε τριάντα χρονῶν γύρισε ἀργὰ τὸ πρόσωπο πρὸς τὸ μέρος του. Τὸν κοίταξε μ’ ἕνα βλέμμα ἀπόγνωσης καὶ δὲν μίλησε. «Παναγιά μου, σῶσε!» ψιθύρισε ἔντρομος, καθὼς ἀντιλήφθηκε πὼς τὸ νέο παιδὶ δὲν ἦταν καλὰ καὶ πώς –ἀλίμονο– ἂν περάσει τρένο, τὰ πράγματα θὰ γίνουν τραγικά.
«Παπούλη, παπούλη» φώναξε κι ἔσπρωξε τὴν πόρτα τοῦ κελλιοῦ τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου, δίχως νὰ περιμένει νὰ πάρει ἀπόκριση. «Ἕνα παλληκάρι εἶναι στὶς γραμμὲς τοῦ τρένου. Δὲν εἶναι καλά!»
«Φέρε τον γρήγορα ἐδῶ!» τοῦ εἶπε ὁ Ἅγιος.
16/8/26
Συγχαρητήρια Απόστολε Σίσκο!
Ο Απόστολος Σίσκος είναι ο Έλληνας πρωταθλητής που στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Παρισιού που γίνεται αυτές τις μέρες, κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 200μ πεταλουδα μετά το αργυρό στα 200μ ύπτιο, επιτυγχάνοντας μεγάλες επιδόσεις.
Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, αφιέρωσε το μετάλλιο στους Έλληνες, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά και στη γιορτή του Δεκαπενταύγουστου.
«Σε όλους τους Έλληνες το αφιερώνω. Σήμερα είναι μεγάλη γιορτή για την Ελλάδα, είναι της Παναγίας. Πιστεύω πολύ και θεωρώ ότι βοήθησε για να γίνει και αυτό. Μόνο ευχαριστώ μπορώ να πω»...
Θερμά συγχαρητήρια στον πρωταθλητή μας!!!
Γιγαντιαίο άγαλμα της Παναγίας εγκαινιάστηκε στην Πολωνία
Τα αποκαλυπτήρια ενός αγάλματος της Παναγίας από τσιμέντο, ύψους 55,6 μέτρων, έγιναν το Σάββατο, ανήμερα της εορτής της, στο χωριό Κονοτόπιε της Πολωνίας.
Την κατασκευή του χρηματοδοτησε ένα ζεύγος καθολικών εκατομμυριούχων που ζει στην περιοχή.
Κατά τη διάρκεια της τελετής, δύο ελικόπτερα έκαναν κύκλους ρίχνοντας ροδοπέταλα πάνω από την Παναγία, η οποία στέκεται με ανοιχτές αγκάλες μέσα σε ένα μεγάλο στέμμα.
Τα αποκαλυπτήρια έγιναν σε μια εποχή που η επιρροή της Καθολικής Εκκλησίας στη δημόσια ζωή της Πολωνίας έχει μειωθεί, αναφέρει το BBC. Η χώρα αν και παραμένει κατά συντριπτική πλειοψηφία καθολική, πολλοί νεότεροι Πολωνοί στις αστικές περιοχές απομακρύνονται όλο και περισσότερο από την Εκκλησία και τις παραδόσεις της.
Πηγή: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ
Νιώθει να του μιλά η εικόνα...
Προσκυνεῖ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς καὶ νιώθει νὰ τοῦ «μιλάει» ἡ εἰκόνα. Γιατί κι αὐτὸς ὅλα ἐτοῦτα ποὺ ἀποδίδονται στὸ πρόσωπο τῆς Μητέρας τοῦ Θεοῦ τὰ ἔχει καταγραμμένα στὴν ἐθνική του μνήμη, ἔστω καὶ λησμονημένα.
Διότι καὶ σὲ τοῦτο τὸν τόπο ἀνέκαθεν ὑπῆρχαν σὲ τίμιο συνδυασμὸ ἡ λιτότητα μὲ τὴν ἀρχοντιά, ἡ ἁπλότητα μὲ τὴν ἁρμονία, ἡ ταπείνωση μὲ τὴ δόξα, ἡ φτώχεια μὲ τὸν ἀληθινὸ πλοῦτο. Μὲ αὐτὸ τὸ ἦθος ὁ ἑλληνικὸς λαὸς γιόρταζε πάντα τὸ Πάσχα, μὲ αὐτὸ καὶ τὸ Πάσχα τοῦ καλοκαιριοῦ.
Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ περιοδικό
«Ἡ Δράση μας»,
τεῦχος Αὐγούστου 2026.
Διήμερο για παλαιούς κατασκηνωτές & μέλη της Χριστιανικής Εστίας Πατρών
Η κατασκήνωση της "Άγκυρας" 22 και 23 Αυγούστου 2026 ανοίγει τις πόρτες της για να δεχθεί παλαιούς κατασκηνωτές και μέλη της Χριστιανικής Εστίας Πατρών.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Σάββατο 22/8
5:00 μ.μ. Άφιξη - κέρασμα- επικοινωνία - μπάνιο
8:00 μ.μ. Εσπερινός - συζήτηση - δείπνο
11 μ.μ. Απόδειπνο
Κυριακή 23/8
7 - 10 π.μ. Όρθρος - Θεία Λειτουργία
10.15 π.μ. πρωινό
11:00 π.μ. Ομιλία από τον Πανοσ. αρχιμ. π. Ιγνάτιο Καρακάση, Ιεροκήρυκα Ι. Μ. Μεσογαίας και Λαυρεωτικής με θέμα: "Σε ποιον ανήκει η γη;"
2:00 μ.μ. Γεύμα.
5.30 μ.μ. Απογευματινό
6:00 μ.μ. Ομιλία από τον κ. Ηλία Σκόνδρα με θέμα: "Γιατί χάνω την ειρήνη μου;"
Παρακαλούμε να δηλώσετε συγκεκριμένα σε ποια μέρη του προγράμματος θα είστε για την εύρυθμη λειτουργία της κουζίνας.
Δηλώσεις συμμετοχής:
π. Χριστοφόρος: 6947220743 & Ηλ. Σκόνδρας: 6944737642
15/8/26
Κυριακή ΙΑ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ - Το Αποστολικό & Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής
Ο Απόστολος
Α´ Κορινθίους θ´ 2-12
Κι αν ακόμα άλλοι αρνούνται να με αναγνωρίσουν ως απόστολο, για σας είμαι˙ γιατί η ίδια η ύπαρξη της εκκλησίας σας είναι η απόδειξη πως είμαι απόστολος. Να πω πως απολογούμαι σ’ αυτούς που αμφισβητούν και συζητούν την αυθεντία μου ως αποστόλου είναι η εξής: Δεν έχω τάχα δικαίωμα να συντηρούμαι με δαπάνη της εκκλησίας που υπηρετώ; Μήπως δε έχω δικαίωμα να έχω μαζί στα ταξίδια μου αδερφή χριστιανή ως οικονόμο, όπως κάνουν και οι άλλοι απόστολοι και τα αδέρφια του Κυρίου και ο Κηφάς; Ή μήπως είμαστε οι μόνοι, εγώ κι ο Βαρνάβας, που δεν έχουμε δικαίωμα συντηρήσεως, αλλά πρέπει να ζούμε με την εργασία μας; Ποιος πάει ποτέ στρατιώτης στον πόλεμο με δικά του έξοδα; ποιος φυτεύει αμπέλι και δεν τρώει από τον καρπό του; ή ποιος βόσκει πρόβατα και δεν τρώει από το γάλα του κοπαδιού; Μήπως αυτά που λέω είναι σύμφωνα μόνο με την ανθρώπινη καθημερινή πείρα; Κι ο νόμος δε λέει τα ίδια; Πράγματι, στο Μωσαϊκό νόμο είναι γραμμένο: Μη βάλεις φίμωτρο στο βόδι που αλωνίζει. Μήπως για τα βόδια νοιάζεται ο Θεός; Ή μήπως αυτά που λέει αναφέρονται πραγματικά σ’ εμάς; Ασφαλώς αυτά γράφτηκαν για μας. Γιατί πρέπει αυτός που οργώνει κι αυτός που αλωνίζει να κάνουν τη δουλειά τους με την ελπίδα της συμμετοχής στη συγκομιδή. Εμείς σπείραμε ανάμεσά σας πνευματική σπορά˙ σας φαίνεται πάρα πολύ αν θερίσουμε από σας τα υλικά, που είναι αναγκαία για τη συντήρηση μας; Αν άλλοι κάνουν χρήση αυτού του δικαιώματος απέναντι σας, δε θα ταίριαζε να το κάνουμε περισσότερο εμείς; Εμείς όμως δεν κάναμε χρήση του δικαιώματος αυτού, αλλά υπομένουμε κάθε στέρηση για να μη δημιουργήσουμε κανένα εμπόδιο στη διάδοση του ευαγγελίου του Χριστού.
Το Ευαγγέλιο
Κατά Ματθαίον, ιη΄ 23-35
Γι΄ αυτό η Βασιλεία των Ουρανών μοιάζει με έναν βασιλιά, που επήρε την απόφαση να ρυθμίσει τους λογαριασμούς του με τους "δούλους" (=αξιωματούχους) του. Μόλις, λοιπόν, άρχισε να ρυθμίζει τους λογαριασμούς του, του έφεραν έναν άνθρωπο που του ώφειλε δέκα χιλιάδες τάλαντα· ποσόν που εκείνος δεν μπορούσε να το εξοφλήσει. Και διέταξε να τον πουλήσουν και τον ίδιο και τη γυναίκα του και τα παιδιά του και όλα του τα υπάρχοντα, για να συγκεντρωθεί το οφειλόμενο ποσό. Μα τότε ο δούλος εκείνος έπεσε στα πόδια του, τον προσκύνησε και τον παρεκάλεσε:
- Κύριε, μακροθύμησε λίγο σε μένα. Και θα σου τα επιστρέψω όλα.
Και ο κύριος του δούλου εκείνου τον ευσπλαχνίσθηκε και όχι μόνο τον άφησε ελεύθερο, αλλά του χάρισε και το δάνειο!
Βγαίνει, λοιπόν, ο δούλος εκείνος και πάει και βρίσκει ένα σύνδουλό του, που του ώφειλε εκατό δηνάρια. Τον συνέλαβε και του έβαλε τη θηλιά στο λαιμό:
- Αυτή τη στιγμή να μου εξοφλήσεις αυτά που μου χρωστάς!...
Έπεσε, λοιπόν, ο σύνδουλός του στα πόδια του και τον καθικέτευε λέγοντάς του:
-Μακροθύμησε λίγο σε μένα· και θα σου τα επιστρέψω!
Μα εκείνος δεν συγκατατέθηκε. Αντίθετα επήγε, έκαμε τις νόμιμες ενέργειες και τον έκλεισε στη φυλακή, μέχρι να του εξοφλήσει το χρέος του!...
Όμως αυτά έπεσαν στην αντίληψη των άλλων συνδούλων του. Και ελυπήθηκαν πολύ. Και επήγαν στον κύριό τους και τα είπαν όλα λεπτομερώς. Τότε ο κύριός του τον ειδοποίησε να εμφανισθεί μπροστά του και του είπε:
-Δούλε πονηρέ (=παλιάνθρωπε), εγώ σου εχάρισα όλο εκείνο το τεράστιο χρέος σου, μόνο και μόνο γιατί με παρεκάλεσες! Δεν αισθάνθηκες την υποχρέωση να συμπονέσεις και συ τον σύνδουλό σου, στο βαθμό που σε είχα συμπονέσει εγώ;
Και ο κύριός του θύμωσε. Και έβγαλε απόφαση: να τον υποβάλουν σε σκληρά βασανιστήρια, μέχρι που να αποδώσει ολόκληρο το χρέος του. Με τον ίδιο τρόπο θα σας φερθεί ο επουράνιος Πατέρας Μου, αν δεν συγχωρείτε ο καθένας σας τον αδελφό του, για όσα σας κάνει, μέσα από την καρδιά σας!
π. Λύβιος: " Ἐν τῇ κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες, Θεοτόκε…"
"Ἐν τῇ κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες, Θεοτόκε…"
Τι παράξενη φράση.
Έφυγες, αλλά δεν μας άφησες.
Ίσως γιατί η αληθινή αγάπη κάνει κάτι που δυσκολεύεται να καταλάβει η λογική: μετατρέπει την απουσία σε έναν άλλο τρόπο παρουσίας.
Δεν αγαπάμε μόνο ό,τι βλέπουμε και αγγίζουμε. Υπάρχουν άνθρωποι που έφυγαν από τη ζωή μας κι όμως εξακολουθούν να κατοικούν μέσα μας περισσότερο από ανθρώπους που συναντάμε κάθε μέρα.
Γιατί ο άνθρωπος δεν είναι μόνο ένα σώμα που βρίσκεται δίπλα μας. Είναι σχέση. Είναι μνήμη. Είναι παρουσία μέσα στην καρδιά του άλλου.
Κι ίσως εδώ βρίσκεται κάτι βαθιά ελληνικό. Ο λαός μας δεν έμαθε την Παναγία ως μια θεολογική ιδέα. Την έκανε σχέση. Της μίλησε σαν να μιλά στη μάνα του. Της άναψε καντήλια, της πήγε τάματα, έκλαψε μπροστά στην εικόνα της και στις δύσκολες ώρες δεν είπε μια θεολογική πρόταση.
Είπε δύο λέξεις: «Παναγία μου…»
Και ίσως αυτό το «μου» να κρύβει ολόκληρη θεολογία.
Γιατί σημαίνει: έχω κάπου να ανήκω. Υπάρχει κάποιος που με χωρά ακόμη.
Η Παναγία δεν εγκατέλειψε τον κόσμο επειδή ακριβώς δεν έπαψε να σχετίζεται μαζί του.
Γι’ αυτό βρίσκεται κοντά στη μάνα που κλαίει, στον άρρωστο που φοβάται, στον άνθρωπο που ξενυχτά μόνος, στον αμαρτωλό που ντρέπεται ακόμη και να κοιτάξει τον Θεό.
Η Παναγία δεν μας υπόσχεται λύση όλων των προβλημάτων μας, αλλά Παρουσία μέσα στα βάσανα μας "τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες, Θεοτόκε..."
Κι αυτή ίσως είναι η βαθύτερη παρηγοριά της πίστης:
ότι ακόμη κι όταν αισθάνεσαι πως δεν σε χωράει πια κανείς, υπάρχει μια Μάνα που εξακολουθεί να λέει στον κόσμο: “Δεν σας άφησα”........
Χρόνια πολλά, καλά κι ευλογημένα.
— π. Λίβυος —
Τα χέρια της Μητέρας του Θεού είναι πιο δυνατά... - ΓΕΧΑ ΑΙΓΙΟΥ
.jpg)
"Τα χέρια της Μητέρας του Θεού είναι πολύ πιο δυνατά από τους ώμους των χερουβείμ και των πιο ευλογημένων θρόνων.
Ποιον κρατάει λοιπόν η Παναγία;
Ξέρετε ποιον κρατάει;
Αυτόν που έκανε τον ουρανό και τη γη και όλα τα πράγματα ορατά και αόρατα".
Είπε ξανά: «Ξέρετε ποια είναι η Μητέρα του Θεού και πόση τιμή, δύναμη και έλεος έχει; Είναι η μητέρα μας, γιατί ελεεί τους φτωχούς και τις χήρες και τους Χριστιανούς. Προσεύχεται πάντα στον Σωτήρα Χριστό για όλους μας».
π. Ηλίας Κλεόπα
"Νενίκηνται τῆς φύσεως οἱ ὅροι"
Νενίκηνται τῆς φύσεως οἱ ὅροι, ἐν σοὶ Παρθένε ἄχραντε· παρθενεύει γὰρ
τόκος, καὶ ζωὴν προμνηστεύεται θάνατος. Ἡ μετὰ τὸκον Παρθένος, καὶ
μετὰ θάνατον ζῶσα, σῴζοις ἀεί, Θεοτόκε, τὴν κληρονομίαν σου.
Ἐξίσταντο Ἀγγέλων αἱ δυνάμεις, ἐν τῇ Σιὼν σκοπούμεναι, τὸν οἰκεῖον
Δεσπότην, γυναικείαν ψυχὴν χειριζόμενον· τῇ γὰρ ἀχράντως τεκούσῃ,
υἱοπρεπῶς προσεφώνει· Δεῦρο Σεμνή, τῷ Υἱῷ καὶ Θεῷ συνδοξάσθητι.
Συνέστειλε χορὸς τῶν Ἀποστόλων, τὸ θεοδόχον Σῶμά σου, μετὰ δέους
ὁρῶντες, καὶ φωνῇ λιγυρᾷ προσφθεγγόμενοι· Εἰς οὐρανίους θαλάμους, πρὸς
τὸν Υἱὸν ἐκφοιτῶσα, σῴζοις ἀεί, Θεοτόκε τὴν κληρονομίαν σου.
Από την ᾨδὴ θ' της Ἐορτῆς της Κοιμήσεως
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)