10/10/26

Κυριακή Δ’ Λουκά (Η παραβολὴ του σπορέως)

 


Ο Απόστολος

Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ζ΄ Οἰκ. Συνόδου 

(Τίτ. γ΄ 8-15)


Τέκνον Τίτε, εἶναι ἀξιόπιστα τὰ λόγια αὐτά, καὶ αὐτὰ θέλω νὰ διαβεβαιώνῃς, ὥστε νὰ φροντίζουν ἐκεῖνοι ποὺ ἐπίστεψαν εἰς τὸν Θεὸν νὰ εἶναι πρωτοπόροι καλῶν ἔργων. Αὐτὰ εἶναι τὰ καλὰ καὶ ὠφέλιμα διὰ τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλ’ ἀπόφευγε μωρὰς συζητήσεις, γενεαλογίας, ἔριδας καὶ φιλονεικίας διὰ τὸν νόμον, διότι εἶναι ἀνωφελεῖς καὶ μάταιαι.

Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ πρώτην καὶ δευτέραν νουθεσίαν, ἄφηνέ τον. Νὰ γνωρίζεις ὅτι ἕνας τέτοιος ἔχει διαστραφῆ, ἁμαρτάνει καὶ ἔτσι καταδικάζει ὁ ἴδιος τὸν ἑαυτόν του.

Ὅταν θὰ στείλω τὸν Ἀρτεμᾶν σ’ ἐσὲ ἢ τὸν Τυχικόν, φρόντισε νὰ ἔλθῃς σ’ ἐμὲ εἰς τὴν Νικόπολιν, διότι ἐκεῖ ἀπεφάσισα νὰ περάσω τὸν χειμῶνα. Τὸν Ζηνᾶν τὸν νομικόν, καὶ τὸν Ἀπολλὼ κατευόδωσέ τους μὲ ἐνδιαφέρον, διὰ νὰ μὴ τοὺς λείψῃ τίποτε. Ἂς μαθαίνουν καὶ οἱ δικοί μας νὰ εἶναι πρωτοπόροι καλῶν ἔργων εἰς ἐπειγούσας ἀνάγκας, διὰ νὰ μὴν εἶναι ἄκαρποι.

Σὲ χαιρετοῦν ὄλοι ὅσοι εἶναι μαζί μου. Χαιρέτησε ἐκείνους ποὺ μᾶς ἀγαποῦν ἐν πίστει. Ἡ χάρις νὰ εἶναι μαζὶ μὲ ὅλους σας. Ἀμήν.


Το Ευαγγέλιο

Κυριακή του Σπορέως

(Λουκά η΄, 4-15)


ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

Βγῆκε ὁ σποριάς στό χωράφι του, γιά νά σπεί­ρει τό σπόρο του. Καί καθώς ἔσπερνε, μερικοί σπό­ροι ἔπε­σαν κοντά στό δρόμο τοῦ χωραφιοῦ καί καταπατήθηκαν ἀπό τούς διαβάτες, καί τούς κατέφαγαν τά πουλιά τοῦ οὐρανοῦ. Ἄλλοι σπόροι πάλι ἔπεσαν πάνω σέ πετρῶδες ἔδα­φος, κι ἀφοῦ φύτρωσαν, ξεράθηκαν, ἐπειδή δέν εἶχαν ὑγρασία. Κι ἄλλοι σπόροι ἔπεσαν σέ ἔδαφος γεμάτο ἀπό σπόρους ἀγκαθιῶν, κι ὅταν τά ἀγκάθια φύτρωσαν μαζί τους, τούς ἔπνιξαν τελείως. κι ἄλλοι σπόροι ἔπεσαν μέσα στή γῆ τή μαλακή καί εὔφορη, καί ὅταν φύτρωσαν, ἔκαναν καρπό ἑκατό φορές περισσότερο ἀπ’ τό σπόρο. Κι ἐνῶ τά ἔλεγε αὐτά, γιά νά δώσει μεγαλύτερο τόνο στούς λόγους του καί γιά νά διεγείρει τήν προσοχή τῶν ἀκροατῶν του, φώναζε δυνατά: Αὐτός πού ἔχει αὐτιά πνευματι­κά καί ἐνδιαφέρον πνευματικό γιά νά ἀκούει καί νά ἐγ­κολ­πώ­νε­ται αὐτά πού λέω, ἄς ἀκούει. Οἱ μαθητές του τότε τόν ρωτοῦσαν καί τοῦ ἔλεγαν: Ποιά εἶναι ἡ ἔννοια καί ἡ σημασία αὐτῆς τῆς παραβο­λῆς; Κι αὐτός τούς ἀπάντησε: Σέ σᾶς πού ἔχετε ἐν­δι­α­φέ­ρον καί καλή διάθεση σᾶς ἔδωσε ὁ Θεός τή χάρη του νά μάθετε τίς μυστηριώδεις ἀλήθειες τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ· στούς ἄλλους ὅμως μιλάω μέ παραβολές. Αὐτοί δέν ἔχουν ἐνδιαφέρον νά γνωρίσουν καί νά δεχθοῦν τίς πνευματικές ἀλήθειες, καί ὁ νοῦς τους εἶναι ἀμαθής καί ἀνίκανος γιά πνευματική διδασκαλία. Γι’ αὐτό διδάσκω μέ τόν τρόπο αὐτό, γιά νά μήν μποροῦν νά δοῦν βαθύ­τε­ρα καί καθαρότερα, ἄν καί θά βλέπουν μέ τά σωματικά τους μάτια, καί γιά νά μήν μποροῦν νά καταλάβουν, ἄν καί θά ἀκοῦν τή διδασκαλία πού τούς ἐξηγεῖ τά μυστήρια. Καί τό κάνω αὐτό ὄχι μόνο γιά λόγους δικαιοσύνης, ἀλλά καί ἀπό ἀγαθότητα, γιά νά μήν ἐπιβαρύνουν τή θέση τους περιφρονώντας τήν ἀλήθεια, καί σκληρυνθοῦν πε­ρισ­σότερο. Ἡ σημασία τῆς παραβολῆς εἶναι αὐτή: Ὁ σπόρος συμβολίζει τό λόγο τοῦ Θεοῦ. Τό ἔδαφος πού εἶναι κοντά στό δρόμο συμβολίζει αὐτούς πού ἄκουσαν ἁπλῶς καί μόνο τό λόγο. Ἔπειτα ἔρχεται ὁ διάβολος καί ἀφαιρεῖ τό λόγο ἀπό τίς καρδιές τους, γιά νά μήν πιστέψουν καί σωθοῦν. Τό πετρῶδες ἔδαφος ἐξάλλου πού δέχθηκε τό σπό­ρο συμβολίζει αὐτούς οἱ ὁποῖοι ὅταν ἀκού­σουν τό λόγο τοῦ Θεοῦ τόν δέ­χονται μέ χαρά καί ἐν­θου­­σι­α­σμό. Μέσα τους ὅμως δέν ἔχει αὐτός βαθιά ρίζα, γιά νά στε­ρε­ωθεῖ. Γι’ αὐτό ἀκριβῶς αὐ­τοί γιά λίγο χρό­νο πιστεύουν, ὅταν ὅμως ἔλθει καιρός πει­ρα­σμοῦ ἤ διωγ­μοῦ ἀπομακρύνονται ἀπό τήν πίστη. Οἱ σπόροι πού ἔπεσαν στά ἀγκάθια συμβολίζουν ἐκεί­νους πού ἄκουσαν τό λόγο τοῦ Θεοῦ κι ἀρχίζουν μέ κάποια προθυμία νά βαδίζουν στό δρόμο τῆς πίστε­ως. Πνίγονται ὅμως ἀπό τίς ἀγωνιώδεις φροντίδες γιά νά ἀποκτήσουν πλούτη, καθώς κι ἀπό τίς ἀπολαύσεις τῆς σαρ­­­­­­κι­κῆς ζωῆς, στήν ὁποία διευκολύνουν τά πλούτη πού ἀπέκτησαν, κι ἔτσι δέν προκόπτουν οὔτε φτάνουν μέ­χρι τό τέλος, προκειμένου νά δώσουν τόν καρπό. Οἱ σπόροι τώρα πού ἔπεσαν στήν εὔφορη γῆ συμ-βο­λί­ζουν τούς ἀνθρώπους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι μέ καρδιά κα­­­­­­λοπροαίρετη, εὐθεία καί ἀγαθή ἄκουσαν καί κατανό­η­σαν τό λόγο καί τόν κρατοῦν σφιχτά μέσα τους, καί καρ­­­ποφοροῦν τίς ἀρετές δείχνοντας ὑπομονή καί καρτε­ρία στίς θλίψεις καί τούς πειρασμούς καί σ’ ὅλα τά ἐμπόδια πού συναντοῦν στήν ἄσκηση τῆς πνευματικῆς ζωῆς.



Θεία Λειτουργία την Κυριακή του Σπορέως στη Χριστιανική Εστία Πατρών

 


ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Την Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2026 (Κυριακή του Σπορέως) στον Ι. Ν. του Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου στη Χριστιανική Εστία Πατρών θα τελεστεί Θεία Λειτουργία (έναρξη όρθρου στις 7.00 π.μ.).

Αμέσως μετά στην αίθουσα του 3ου ορόφου θα προσφερθεί καφές και θα ακουστούν εποικοδομητικές σκέψεις.

Το Δ.Σ. 

της Χριστιανικής Εστίας Πατρών


Μάνος Κιτσώνας: «Είναι αστείο σήμερα να μιλάμε ακόμη για ζώδια»

 


«Είναι αστείο το 2026 να μιλάμε γι’ αυτά». Τα άστρα, που υποτίθεται ότι καθορίζουν τον χαρακτήρα μας, βρίσκονται χιλιάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες έτη φωτός μακριά. «Είναι αδιανόητο, πραγματικά», λέει.

Δείτε το συγκεκριμένο απόσπασμα στο 35.18΄

Δρ. Μάνος Κιτσώνας, διευθυντής του Νέου Ψηφιακού Πλανηταρίου


Ιερά Σύνοδος: 10 αρχές για τη χρήση των social media από τους ιερείς

 


1. Η ιερατική ιδιότητα δεν περιορίζεται στον ναό. Ο κληρικός οφείλει να διατηρεί την ίδια στάση και συμπεριφορά και όταν δραστηριοποιείται στο διαδίκτυο.

2. Η προσωπική άποψη δεν υποκαθιστά την Εκκλησία. Οι δημόσιες παρεμβάσεις του πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη σχέση του με τον Επίσκοπο, την τοπική εκκλησιαστική κοινότητα και την Ιερά Σύνοδο.

3. Δεν απαιτείται σχολιασμός της επικαιρότητας σε καθημερινή βάση. Η αυτοσυγκράτηση θεωρείται απαραίτητη, χωρίς να υπάρχει υποχρέωση τοποθέτησης για κάθε γεγονός.

4. Οι πληροφορίες πρέπει να διασταυρώνονται. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται πριν από την κοινοποίηση ειδήσεων που αφορούν πρόσωπα ή ευαίσθητα κοινωνικά και εκκλησιαστικά ζητήματα.

5. Οι διαδικτυακές διαφωνίες έχουν όρια. Προσβολές, ειρωνείες, δημόσιος εξευτελισμός και προσωπικές επιθέσεις δεν συνάδουν με την ιδιότητα του κληρικού.

6. Το απόρρητο της ποιμαντικής επικοινωνίας προστατεύεται. Προσωπικές εξομολογήσεις και εμπιστευτικές συζητήσεις δεν μπορούν να μετατρέπονται σε περιεχόμενο για δημόσια προβολή.

7. Οι ιδιωτικές ψηφιακές συνομιλίες απαιτούν προσοχή. Η επικοινωνία μέσω μηνυμάτων και άλλων διαδικτυακών εφαρμογών πρέπει να γίνεται με υπευθυνότητα.

8. Ο ιερέας δεν πρέπει να μετατρέπεται σε διαδικτυακή διασημότητα. Η δημιουργία προσωπικού «brand» ή μιας εικόνας που λειτουργεί ως αντικείμενο θαυμασμού δεν αποτελεί σκοπό της εκκλησιαστικής παρουσίας στα social media.

9. Η ψηφιακή επαφή δεν αντικαθιστά την ενοριακή ζωή. Στόχος της διαδικτυακής επικοινωνίας πρέπει να είναι, όπου αυτό είναι εφικτό, η ουσιαστική ανθρώπινη συνάντηση και η συμμετοχή στην εκκλησιαστική κοινότητα.

10. Η εξοικείωση με την τεχνολογία κρίνεται αναγκαία. Οι κληρικοί χρειάζεται να ενημερώνονται για τη λειτουργία των πλατφορμών, τους μηχανισμούς εθισμού και πόλωσης, καθώς και τις προκλήσεις που δημιουργεί η Τεχνητή Νοημοσύνη.


ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 2027 (τσέπης) της ΓΕΧΑ αφιερωμένο στον άγιο Νικηφόρο τον λεπρό

 



ΕΚΔΟΣΗ: ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΝΩΣΙΣ ΓΟΝΕΩΝ «Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΓΩΓΗ» 

Συμμετοχή στη χειροτονία εις διάκονον του Θεόδωρου Αναγνωστόπουλου

 


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ  

Συμμετέχοντας στη χαρά της εις διάκονον χειροτονίας του αγαπητού  μας κ. Θεόδωρου Αναγνωστόπουλου, την Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026 θα ξεκινήσει λεωφορείο από τη Χριστιανική Εστία Πατρών για τον Αγ. Νικόλαο Πευκακίων στην Αθήνα (ώρα 5.00 π.μ.).

Εισιτήριο: 20 €

Απαραίτητες δηλώσεις συμμετοχής στα τηλέφωνα:

6939.144251 κ. Χρ. Κωστ. και 6944.737642 κ. Ηλ. Σκον. μέχρι το βράδυ της 19ης Οκτωβρίου. 

Επιστροφή περίπου στις 3 μ.μ.


8/10/26

Στον Τίμιο Πρόδρομο Αρκαδίας με φοιτητές της ΧΦΔ (1.5.1988)

 



Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Νικ. Τσαν. για την αποστολή της φωτογραφίας

Φωτοστιγμές από τη Χριστιανική Ένωση Αιγίου

 




Εθνική γιορτή στην κατάμεστη αίθουσα 
της Χριστιανικής Ενώσεως Αιγίου



Έξω από την Τροιζήνα ο π. Σωτήριος Τσάφος 
με ομαδάρχες από το Αίγιο



YOGA- Αθώα Άσκηση ή Μεταμφιεσμένη Θρησκεία;

 


Με τον π. Ανδρέα Γκατζέλη, μέλος της συνοδικής επιτροπής επί των αιρέσεων. 

Η γιόγκα συχνά παρουσιάζεται στον σύγχρονο κόσμο ως μια απλή μορφή σωματικής άσκησης, χαλάρωσης ή ευεξίας. Ωστόσο, η παράδοση από την οποία προέρχεται δείχνει ότι δεν πρόκειται μόνο για ουδέτερες κινήσεις του σώματος, αλλά για πρακτική συνδεδεμένη με συγκεκριμένη θρησκευτική και κοσμοθεωρητική αντίληψη. 

Οι στάσεις, οι αναπνοές και ο διαλογισμός δεν μπορούν εύκολα να αποκοπούν από το ινδουιστικό τους υπόβαθρο, όπου ο Θεός νοείται όχι ως πρόσωπο, αλλά ως απρόσωπη ενέργεια, και ο άνθρωπος καλείται να απελευθερωθεί από τον υλικό κόσμο και τις επιθυμίες του. 

Από ορθόδοξη σκοπιά, η προσευχή δεν είναι άδειασμα του νου ούτε φυγή από την προσωπική σχέση, αλλά ζωντανή κοινωνία με τον Θεό, που ανακαινίζει τον άνθρωπο και τον ανοίγει στην αγάπη. Μια συζήτηση για τη γιόγκα, τη διάκριση, την πνευματική εγρήγορση και την ανάγκη να γνωρίζουμε τι κρύβεται πίσω από πρακτικές που εμφανίζονται ως ουδέτερες.


Πορίσματα 4ου Συνεδρίου Βιοηθικής του Οικουμενικού Πατριαρχείου



Πορίσματα 4ου Συνεδρίου Βιοηθικής του Οικουμενικού Πατριαρχείου

Προτείνονται για περαιτέρω προβληματισμό και συζήτηση τα ακόλουθα πορίσματα:

1) Ο γάμος έχει πρωτίστως σωτηριολογικό χαρακτήρα, καθώς αποβλέπει στην ενότητα των συζύγων και στη μεταμόρφωση της σχέσεώς τους σε κοινωνία αγάπης και, τελικώς, σε ένωση με τον Θεό. Η μυστηριακή αυτή θεώρηση, χωρίς να υποτιμά το σώμα και τη συζυγική συνάφεια, συνιστά υπέρβαση της φιλαυτίας, που οδηγεί στη μεταμόρφωση του έρωτα σε αγαπητική προσφορά και κοινωνία. Η παιδοποιία αποτελεί, επίσης, ουσιώδη σκοπό και ευλογία του γάμου, χωρίς όμως να εξαντλεί ή να περιορίζει το θεολογικό περιεχόμενο και τον σωτηριολογικό προσανατολισμό του σε αυτό.

2) Η Εκκλησία δεν προσεγγίζει τη γέννηση μόνον ως βιολογικό γεγονός, αλλά ως πνευματική πραγματικότητα: αναγεννά τον άνθρωπο «εν Χριστώ» διά του Ευαγγελίου, του Βαπτίσματος και της θείας Ευχαριστίας. Με αυτές τις προϋποθέσεις προσεγγίζει το σοβαρό πρόβλημα της υπογεννητικότητας. Η στήριξη της οικογένειας και της τεκνογονίας είναι αναγκαία, χωρίς όμως ο άνθρωπος να μεταβάλλεται σε μέσο επιτεύξεως δημογραφικών ή εθνικών στόχων. Κάθε παιδί έχει αξία όχι επειδή αυξάνει τον πληθυσμό μιας χώρας, αλλά επειδή είναι μοναδικό και ανεπανάληπτο πρόσωπο, πλασμένο «κατ᾽ εἰκόνα Θεοῦ». Η συνέχεια ενός λαού εξαρτάται από τη διατήρηση της πίστεως, του ήθους, της παιδείας και της πνευματικής του ταυτότητας και όχι μόνο από την αριθμητική αύξηση του πληθυσμού. 

Ο Αρκάς εξηγεί την Τεχνητή Νοημοσύνη με μία μόνο εικόνα

 


7/10/26

Χειροτονία Θεόδωρου Αναγνωστόπουλου

 


Με τη χάρη και τη βοήθεια του Θεού ανακοινώνεται ότι πρόκειται να τελεσθούν η μοναχική κουρά και οι χειροτονίες του κ. Θεόδωρου Αναγνωστόπουλου, σύμφωνα με το ακόλουθο πρόγραμμα:


Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2026, στις 6:00 μ.μ.

Θα τελεσθεί η μοναχική κουρά του στον Ιερό Ναό Μεγάλου Βασιλείου Αθηνών, επί της οδού Μαυρομιχάλη 32.


Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026, το πρωί.

Κατά τη Θεία Λειτουργία θα τελεσθεί η εις Διάκονον χειροτονία του από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης κ. Χρυσόστομο, στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Πευκακίων Αθηνών, επί της οδού Ασκληπιού.


Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2026, το πρωί.

Κατά τη Θεία Λειτουργία θα τελεσθεί η εις Πρεσβύτερον χειροτονία του από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης κ. Χρυσόστομο, στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής Σαραγίων Τρικάλων.


Ευχόμαστε ο Κύριος να ευλογεί τα βήματά του και να τον ενισχύει στη διακονία της Εκκλησίας Του.


6/10/26

Καλό Παράδεισο, σεβαστή μας κ. Βούλα Κούσουλα

 


Η σεβαστή μας κυρία Παρασκευή (Βούλα) Κούσουλα υπήρξε μια ευγενική και πάντα χαμογελαστή κυρία που προσέφερε πολλά στο ιεραποστολικό έργο της Χριστιανικής Ενώσεως Αιγίου. Ήταν γυναίκα με πίστη και δυναμισμό, βοηθούσε όλους όσους είχαν ανάγκη. 

Την ευχαριστούμε γιατί μας υποδεχόταν για πολλά χρόνια με χαρά όταν πηγαίναμε στο Αίγιο με τη θεατρική ομάδα κάθε Μάρτιο για να συμμετέχουμε στην εθνική γιορτή. Η φιλοξενία της ήταν αρχοντική.

Την ευχαριστούμε γιατί δεν έλειψε ποτέ από την κουζίνα της κατασκηνώσεως ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ στο Πυργάκι Αιγίου και μας προσέφερε κάθε δυνατή διευκόλυνση στην εκεί διακονία μας ως στελέχη της κατασκήνωσης. 

Θα την μνημονεύουμε και θα προσευχόμαστε στον Αναστάντα Κύριο να την έχει κοντά Του στην αιώνια βασιλεία Του!


ΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ ΓΕΧΑ ΠΑΤΡΩΝ


Άγκυρα 2004 (Γυμνάσιο): Επίσκεψη στο Πυργάκι Αιγίου

 

Στις 24 Ιουλίου 2004 η πολυπληθής κατασκηνωτική περίοδος του γυμνασίου επισκέφτηκε την κατασκήνωση της ΓΕΧΑ Αιγίου "ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ".












Η ανάρτηση αυτή αφιερώνεται σε μια εμβληματική μορφή της κατασκήνωσης του Αιγίου που μας περίμενε πάντα με χαρά, την αείμνηστη Βούλα Κούσουλα που έφυγε χθες από τη ζωή.

Ο Αρκάς για την επικοινωνία

 


Τα παθήματα

 


Τά παθήματα ἀποφέρουν τόσο μεγάλο καρπό,

ὥστε, ἄν ἤμασταν λίγο πιό συνετοί,

δέν θά θέλαμε νά κατεβοῦμε ἀπό τόν σταυρό.


Ἅγιος Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ

π. Εὐσέβιος Γουναρίδης

 


Σήμερα αἰσθάνομαι τήν ἀνάγκη νά ἀποχαιρετήσω, ἀλλά κυρίως νά εὐχαριστήσω ἕναν φίλο, ἕναν ἀδελφό, ἕναν θεολόγο, ἕναν ἱερωμένο καί πνευματικό ἄνθρωπο. Μά καί ἕναν μεγάλο σκόρερ, τόν π. Εὐσέβιο Γουναρίδη.

Ὁ π. Εὐσέβιος εἶχε τραυματιστεῖ πολύ σοβαρά στό τροχαῖο πού σημειώθηκε τόν περασμένο Φεβρουάριο στόν αὐτοκινητόδρομο Ε65, στήν περιοχή τῶν Τρικάλων. Ἦταν ἕνας ἀπό τούς τέσσερις μοναχούς τοῦ Ἁγίου Ὅρους πού ἐπέβαιναν στό ὄχημα τό ὁποῖο ἐνεπλάκη στό δυστύχημα.

Οἱ τέσσερις μοναχοί ἐπέστρεφαν στό Ἅγιο Ὅρος ἀπό τά Μετέωρα, ὅπου εἶχαν συμμετάσχει σέ πανηγυρικούς ἑορτασμούς. Ὁ π. Εὐσέβιος τραυματίστηκε βαρύτατα καί ἐπί πολλούς μῆνες ἔδινε τή δική του μάχη, προσπαθώντας νά ξεπεράσει τά σοβαρά προβλήματα πού ἄφησε πίσω του τό τροχαῖο.

Ἔδωσε μεγάλη μάχη, ἀλλά ὁ Θεός ἐπέλεξε νά τόν πάρει κοντά Του.

Γιά ἐμένα, ὅμως, ὁ π. Εὐσέβιος ἦταν πρῶτα ὁ Θοδωράκης. Ὄχι μόνο δικός μας Θοδωράκης, ἀλλά καί ὅλου τοῦ κόσμου.

Τόν γνώρισα μέσα ἀπό τούς «Χαρούμενους Ἀγωνιστές», τά κατηχητικά τοῦ «Σωτήρα», τίς κατασκηνώσεις καί τά Ἐκπαιδευτήρια «Ἑλληνική Παιδεία», ὅπου πήγαινα σχολεῖο. Δέν ἤμασταν συνομήλικοι, ὅμως μᾶς ἕνωναν κοινοί ἄνθρωποι, παρέες καί βιώματα. Ὁ ἀδελφός του Νεκτάριος ἦταν συμμαθητής μου. Τά δύο μικρότερα παιδιά τῆς οἰκογένειας ἦταν ἀχώριστα: ὁ μεγάλος προστάτευε τόν μικρό καί ὁ μικρός τόν μεγάλο. 

5/10/26

Μα δεν υπάρχει θάνατος...



«Θεέ μου, σε μισώ» — Όταν ο πόνος ζητά να δικάσει τον Θεό

 


«Θεέ μου, σε μισώ. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι μου το κάνεις αυτό».

Δεν είναι εύκολο (και ίσως δεν είναι καν δίκαιο) να κρίνει κανείς αυτά τα λόγια, όταν βγαίνουν από το στόμα ενός ανθρώπου, που μέσα σε μία στιγμή έχασε δύο αδέλφια του και μαζί ανθρώπους που αποτελούσαν τη μισή του οικογένεια. Ο 31χρονος Κλάιντ Χότζα, όπως περιγράφει το δημοσίευμα, έφθασε στην Αθήνα για να βρεθεί μπροστά σε μια πραγματικότητα που ο ανθρώπινος νους δυσκολεύεται να χωρέσει. Ανάμεσα στους νεκρούς ήταν και μια γυναίκα πέντε μηνών έγκυος.

Μπροστά σε τέτοιο πόνο ο χριστιανός δεν σηκώνει το δάχτυλο για να επιπλήξει. Σιωπά πρώτα. Συμπάσχει. Και ύστερα, αν χρειαστεί να μιλήσει, προσπαθεί να ξεκαθαρίσει μια μεγάλη παρανόηση: Δεν «το έκανε» ο Θεός.

Δεν κατέρριψε ο Θεός το κτίριο

Η έκρηξη της Πλάκας ερευνάται ακόμη. Το επικρατέστερο μέχρι στιγμής σενάριο αφορά διαρροή φυσικού αερίου, ενώ εξετάζονται επίσης η εγκατάσταση του κτιρίου, πιθανές μετατροπές και οι συνθήκες που οδήγησαν στην ολοκληρωτική κατάρρευσή του. Δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί η έρευνα ώστε να αποδοθούν συγκεκριμένες ευθύνες.

Όμως, αυτό ακριβώς είναι το πρώτο κρίσιμο σημείο: η φυσική αιτία ενός δυστυχήματος πρέπει να αναζητείται στον κόσμο των φυσικών αιτίων και, όπου υπάρχει, στην ανθρώπινη πράξη ή παράλειψη.

Ο Θεός δεν ανοίγει μια βαλβίδα αερίου. Δεν παραλείπει έναν τεχνικό έλεγχο. Δεν κατασκευάζει πλημμελώς ένα κτίριο. Δεν παραβιάζει κανόνες ασφαλείας.

Και εδώ το Ευαγγέλιο είναι εκπληκτικά επίκαιρο.

Κάποτε έπεσε ο πύργος του Σιλωάμ και σκότωσε δεκαοκτώ ανθρώπους. Ο Χριστός ρώτησε: «Εκείνοι οι δεκαοκτώ, ἐφ’ οὓς ἔπεσεν ὁ πύργος… δοκεῖτε ὅτι οὗτοι ὀφειλέται ἐγένοντο παρὰ πάντας ἀνθρώπους; Οὐχί, λέγω ὑμῖν» (Λουκ. 13, 4-5). Δηλαδή: νομίζετε ότι αυτοί που σκοτώθηκαν από την κατάρρευση ήταν περισσότερο ένοχοι από τους άλλους; Όχι, απαντά ο Χριστός.

Δεν είπε ότι ο Θεός έριξε τον πύργο για να τους τιμωρήσει.

Η ομοιότητα με μια σημερινή κατάρρευση κτιρίου είναι εντυπωσιακή.

Ο Θεός δεν είναι τιμωρός που περιμένει να εκδικηθεί

Υπάρχει μια βαθιά ριζωμένη θρησκευτική αντίληψη: συνέβη μια συμφορά, άρα «ο Θεός τιμώρησε». Αυτή όμως η μηχανιστική εξίσωση δεν είναι η ορθόδοξη αντίληψη του Θεού.

Η Γραφή λέγει καθαρά: «Ὁ Θεὸς θάνατον οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ τέρπεται ἐπ’ ἀπωλείᾳ ζώντων» (Σοφ. Σολ. 1,13). Ο Θεός δεν δημιούργησε τον θάνατο και δεν ευχαριστείται με την απώλεια των ζώντων.

Η ορθόδοξη θεολογία διακρίνει το θέλημα του Θεού από την παραχώρηση του Θεού. Άλλο εκείνο που ο Θεός θέλει και ενεργεί και άλλο εκείνο που, μέσα στην ελευθερία του ανθρώπου και στη φθορά του κόσμου, επιτρέπει να συμβεί χωρίς Αυτός να είναι ο δημιουργός του κακού. Στη σχετική ορθόδοξη θεολογική διδασκαλία τονίζεται ακριβώς ότι ο πόνος και ο θάνατος δεν αποτελούν αυτό που ο Θεός αρχικά θέλησε για τον άνθρωπο και ότι η ανθρώπινη ελευθερία και οι συνέπειές της δεν πρέπει να συγχέονται με άμεση θεία ενέργεια.

Υπάρχει βεβαίως στη Γραφή η έννοια της θείας κρίσεως και της παιδαγωγίας. Αλλά άλλο κρίση και παιδαγωγία και άλλο ένας Θεός-τιμωρός που προκαλεί δυστυχήματα για να εκδικηθεί ανθρώπους.

Η ορθόδοξη παράδοση δεν γνωρίζει έναν Θεό εκδικητικό, ο οποίος ικανοποιείται προκαλώντας πόνο. Γνωρίζει τον Θεό που «πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι» (Α΄ Τιμ. 2,4), τον Θεό της αγάπης, ο οποίος ακόμη και όταν παραχωρεί δοκιμασίες δεν παύει να ενεργεί σωτηριολογικά και όχι εκδικητικά.

Ομιλία για τον Αγ. Γερβάσιο

 


Ένας καλός λογισμός ισοδυναμεί ... - ΓΕΧΑ Αιγίου

 


Ἕνας καλὸς λογισμὸς ἰσοδυναμεῖ μὲ μιὰ πολύωρη ἀγρυπνία! Ἔχει μεγάλη δύναμη.

Ὅπως τώρα κάποια νέα ὅπλα σταματοῦν μὲ ἀκτίνες λέιζερ τὸν πύραυλο στὴν βάση του καὶ τὸν ἐμποδίζουν νὰ ἐκτοξευθῆ, ἔτσι καὶ οἱ καλοὶ λογισμοὶ προλαβαίνουν καὶ καθηλώνουν τοὺς κακοὺς λογισμοὺς στὰ «ἀεροδρόμια» τοῦ διαβόλου, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ξεκινοῦν. Γι᾿ αὐτὸ προσπαθῆστε, ὅσο μπορεῖτε, πρὶν προλάβη ὁ πειρασμὸς νὰ σᾶς φυτέψη κακοὺς λογισμούς, νὰ φυτεύετε ἐσεῖς καλοὺς λογισμούς, γιὰ νὰ γίνη ἡ καρδιά σας ἀνθόκηπος καὶ νὰ συνοδεύεται ἡ προσευχή σας ἀπὸ τὴν θεία εὐωδία τῆς καρδιᾶς σας.

Ὅταν κανεὶς κρατᾶ ἔστω καὶ λίγο ἀριστερό, δηλαδὴ κακό, λογισμὸ γιὰ κάποιον, ὁποιαδήποτε ἄσκηση καὶ ἂν κάνη, νηστεία, ἀγρυπνία κ.λπ., πάει χαμένη. Σὲ τί θὰ τὸν βοηθήση ἡ ἄσκηση, ἂν δὲν ἀγωνίζεται παράλληλα νὰ μὴ δέχεται τοὺς κακοὺς λογισμούς; Γιατί νὰ μὴν ἀδειάση ἀπὸ τὸ πιθάρι πρῶτα ὅλο τὸ κατακάθι τοῦ λαδιοῦ, ποὺ εἶναι μόνο γιὰ σαπούνι, καὶ ὕστερα νὰ βάλη τὸ καλὸ λάδι, ἀλλὰ βάζει τὸ καλὸ μὲ τὸ ἄχρηστο καὶ τὸ μουρνταρεύει;

Ἕνας ἁγνός, καλός, λογισμὸς ἔχει μεγαλύτερη δύναμη ἀπὸ κάθε ἄσκηση. Κάποιος νέος λ.χ. πολεμεῖται ἀπὸ τὸν διάβολο καὶ ἔχει ἀκάθαρτους λογισμοὺς καὶ κάνει ἀγρυπνίες, νηστεῖες, τριήμερα, γιὰ νὰ ἀπαλλαγῆ ἀπὸ αὐτούς. Ἕνας ἁγνὸς λογισμὸς ὅμως ποὺ θὰ φέρη ἔχει μεγαλύτερη δύναμη καὶ ἀπὸ τὶς ἀγρυπνίες καὶ ἀπὸ τὶς νηστεῖες ποὺ κάνει καὶ τὸν βοηθάει πιὸ θετικά. 


(ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ Γ', ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ, Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον Μοναζουσῶν «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος»).