Η Θεία Λειτουργία, ο Άγιος Μηνάς της Ρουμανίας & τα πτηνά του ουρανού

 

Ζούσε σ’ ένα μοναστήρι της Ρουμανίας, ένας κεχαριτωμένος ιερεύς, ο πατήρ Μηνάς, ο μετέπειτα Όσιος Μηνάς. Αυτός, μετά τη Θεία Λειτουργία, για να ξεκουραστεί, έβγαινε στο δάσος, διότι το μο­ναστήρι ήταν μέσα σε δάση, κι εκεί έψελνε και δοξολογούσε τον Θεό με αναστάσιμα τροπάρια και με πολλά άλλα.

Τότε μαζεύονταν τα πουλιά του δάσους γύρω του: στο κεφαλάκι του, στους ώμους του, στα χέρια του, αυτός δε τρυφερά τα χάιδευε. Τις περισσότερες φορές, όταν ο πατήρ Μηνάς έψελνε, τα πουλιά βουβαίνονταν και τον άκουγαν.

Επειδή οι Λειτουργίες άρχιζαν νύχτα και τελείωναν με το χάραμα, ώσπου να κάνη κατάλυση και να ξεντυθεί, ξημέρωνε, έβγαινε ο ήλιος κι έτσι έβγαινε έξω πρωί- πρωί μέσα στο δάσος και χαιρόταν τη φύση και την παρουσία των πουλιών. Κι εκεί όλοι μαζί αινούσαν και δοξολο­γούσαν τον Θεό.

Παρατηρήθηκε, λοιπόν, στα τελευταία χρόνια της ζωής του, ότι, όταν είχαν πανηγυρική Θεία Λειτουργία και αργούσε να τελείωσει, και μάλιστα αργούσε πολύ μετά την ανατολή του ηλίου, τα πουλιά μαζεύον­ταν πάνω στην Εκκλησία! Την ώρα της Μεταβολής των Τιμίων Δώρων, που ο ιερεύς έλεγε "τα Σα εκ των Σων", τότε όλα τα πουλιά πάνω στην Εκκλησία βουβαίνονταν! Και στο "εξαιρέτως της Παναγίας Αχράντου…", στα Ρουμανικά βέβαια, και ενώ η χορωδία έψαλλε το "Άξιον εστί", τότε πάλι τα πουλιά άρχιζαν να κελαηδούν!

Παρόμοιο γεγονός μου αφηγήθηκε κάποιος πιστός, που συνέβη και στον Ναό της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής στην Πάρο, κατά την Θεία Λειτουργία της παραμονής των Θεοφανείων του έτους 1998.

Δεκάδες σπουργίτια και άλλα πουλιά, φτερουγίζοντας μέσα κι έξω από τον Ναό, από τα ανοικτά παράθυρα του τρούλου, κελαηδούσαν και τιτίβιζαν ζωηρά. Την ώρα, όμως, του Καθαγιασμού των Τιμίων Δώρων βουβάθηκαν και ακινητοποιήθηκαν όλα, για να ξαναρχίσουν μετά το "Έξαιρέτως της Παναγίας Άχραντου…".

Από το βιβλίο του π. Στέφανου Αναγνωστόπουλου, 

Εμπειρίες κατά τη Θεία Λειτουργία, 

εκδ. Γκέλμπεσης, Πειραιάς 2006

Ορθοδοξία: Η ελπίς πάντων των περάτων της γης

 

Μια συμβουλή

 

"Αν είχα να δώσω μια συμβουλή στους νέους

θα ήταν να έχουν ένα όνειρο

και να το κυνηγήσουν

με τα πόδια στη γη

και τα μάτια στον ουρανό" 

Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ

Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΑΡΧΙΖΕΙ ΕΔΩ 3 – ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ

 

Ο Παράδεισος αρχίζει εδώ 3 – Ιστορίες από το Γεροντικό

Άνοιξε αυτό το βιβλίο και μπες σ’ έναν κόσμο γεμάτο φως και χαρά. Θα γνωρίσεις γέροντες που έμαθαν να αγαπούν, να συγχωρούν και να βλέπουν τον Θεό σε κάθε μικρή στιγμή της ζωής.

Κάθε ιστορία θα σου δείξει έναν απλό τρόπο να χαίρεσαι κι εσύ, να έχεις ειρήνη στην καρδιά σου και να νιώθεις λίγο λίγο τη χαρά του Παραδείσου από εδώ, στη γη.

Διάβασέ το, κράτησε τις πολύτιμες συμβουλές του και άφησέ τες να φωτίσουν την κάθε ημέρα της ζωής σου.

Ένα βιβλίο για μικρούς και μεγάλους!

Συγγραφέας: ΠΛΑΤΑΡΑ ΣΤΕΛΛΑ

Εκδόσεις: ΕΑΡ

Σελίδες: 48

Κωδικός: 05-212

9 Μαρτίου 2026: Εορτάζει ο Ι. Ν. των Αγ. Τεσσαράκοντα Μαρτύρων στην κατασκήνωση της ΑΓΚΥΡΑΣ

 

Τη ΔΕΥΤΕΡΑ 9 Μαρτίου 2026

εορτάζει ο Ιερός Ναός

των ΑΓΙΩΝ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑ ΜΑΡΤΥΡΩΝ

στην κατασκήνωση της Γ.Ε.Χ.Α. (Παναγοπούλα)

- - - - - - - - - - - - - - - -

 

8.3.26 ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ (από 7.00 π.μ.)

μετά θείου κηρύγματος και αρτοκλασίας.

9.3.26 ΠΡΟΗΓΙΑΣΜΕΝΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ (από 4.00 μ.μ.)

Για αρτοκλασία επικοινωνήστε με το τηλ. 6939144251

Επίσκεψη στην Ορθόδοξη Ιεραποστολή της Αφρικής - Ιανουάριος 2026 - Μητρ. Μεσογαίας Νικόλαος

 

Ένα βίντεο από την επίσκεψη του Σεβ. Μητροπολίτη Μεσογαίας & Λαυρεωτικής κ. Νικολάου στην Ορθόδοξη Ιεραποστολή στην Κανάνγκα και την Κινσάσα στην Αφρική, 17 - 26 Ιανουαρίου 2026, προσκεκλημένος του Μητροπολίτη Κανάνγκας κ. Χαρίτωνος.

Το ταξίδι πραγματοποιήθηκε με αφορμή την ανακομιδή των λειψάνων του Μητροπολίτη Πενταπόλεως Ιγνατίου, στην αφρικανική γη που έζησε και διακόνησε τον ορθόδοξο ποίμνιο για 20 έτη. Ο μακαριστός Μητροπολίτης Πενταπόλεως κυρός Ιγνάτιος διακόνησε την Ορθόδοξη Ιεραποστολή της Αφρικής, για 20 έτη και κοιμήθηκε στην Ελλάδα στις 9 Νοεμβρίου 2017, ημέρα που η Εκκλησία μας τιμά τον Άγιο Νεκτάριο, Μητροπολίτη Πενταπόλεως.

Κυριακή της Ορθοδοξίας: Είναι ανοικτοί οι ουρανοί

Καθώς λοιπόν είδε ο Κύριος τον Ναθαναήλ να έρχεται προς Αυτόν, λέει: Να ένας γνήσιος Ισραηλίτης, ο οποίος δεν έχει πονηριά μέσα του. Ο Ναθαναήλ απορεί: Πού με γνωρίζεις, Κύριε; Και ο Χριστός του απαντά: Πριν σε φωνάξει ο Φίλιππος, σε είδα εκεί κάτι από τη συκιά. Τότε ο Ναθαναήλ σε μία έκρηξη θαυμασμού του λέει: Διδάσκαλε, πράγματι, εσύ είσαι ο Υιός του Θεού, ο βασιλιάς του Ισραήλ που περιμέναμε.

Πιστεύεις, επειδή σου είπα ότι σε είδα κάτω από τη συκιά; του αποκρίνεται ο Ιησούς. Θα δεις και πιο θαυμαστά πράγματα. Σας διαβεβαιώνω ότι από τώρα που κατά τη βάπτισή μου άνοιξαν οι ουρανοί, θα τους δείτε κι εσείς ανοιγμένους και τους αγγέλους του Θεού να ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν στον Υιό του Θεού για να υπηρετούν Αυτόν και την Εκκλησία του.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Αυτά ακριβώς τα τελευταία λόγια του Κυρίου μας εκφράζουν επιγραμματικά το βαθύτερο νόημα της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας. Διότι τι είναι η Ορθοδοξία μας; Δεν είναι μόνο η αληθινή πίστη, αλλά είναι η μοναδική δυνατή εμπειρία της αγιότητας, είναι οι ανοικτοί ουρανοί στον δρόμο προς τη θέωση.

Διότι μόνο μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία κάθε πιστός μπορεί να έχει αυτή την εμπειρία των ανοικτών ουρανών. Αυτούς τους ουρανούς τους άνοιξε ο Κύριος με την ενανθρώπησή του, το κοσμοσωτήριο έργο του, το πάθος του, την Ανάσταση και την Ανάληψή του. Αλλά αυτόν ακριβώς τον δρόμο της θεώσεως μπορεί να τον βαδίσει πλέον και κάθε άνθρωπος μόνο μέσα στη μία αληθινή Εκκλησία του Χριστού, την Ορθόδοξη. Μόνο μέσα στην Ορθοδοξία μπορούν οι πιστοί να δέχονται τη Χάρη του Χριστού, να κοινωνούν το Σώμα και το Αίμα του, να επικοινωνούν με τους αγίους και τους αγγέλους, να προσεγγίζουν τον ίδιο τον Θεό.

Μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία πιστά μέλη κι εμείς, ας ζούμε καθημερινά τους ανοικτούς ουρανούς. Και ας διατρανώνουμε το μυστήριο που ζούμε: ότι μόνο στην Ορθοδοξία υπάρχει ο δρόμος προς τον ουρανό, υπάρχει η χάρις, η εμπειρία, η κοινωνία, η θέωση.

Πηγή: xfd.gr

Κυριακή της Ορθοδοξίας

... Πολλοί μπορεί να παροργίζονται με την αποστασία και την διαστρέβλωση της πίστης που φαίνεται να επικρατεί στην εποχή μας. Όμως, η Εκκλησία είναι του Χριστού και Αυτός κατευθύνει και την Εκκλησία και τον κόσμο. 

Γνωρίζει εκείνος πότε ο καθένας είναι έτοιμος να τον ομολογήσει ως Κύριό του και Θεό του. Δεν υποχρεώνει, δεν εκβιάζει, δεν βιάζεται. Ως πατέρας περιμένει ζητώντας και από εμάς να περιμένουμε συνεργαζόμενοι μαζί του για την επιστροφή των αδελφών μας, αποφεύγοντας οποιαδήποτε ενέργεια μάς βάζει σε κίνδυνο την πορεία τους προς Αυτόν.

απόσπασμα από ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ
20.3.2016

«Παλμὸς ἀνθρωπιᾶς»

 

«Μεγάλη ἀπήχηση γνωρίζει στὸ διαδίκτυο ἕνα ρεπορτὰζ γνωστῆς ἐνημερωτικῆς ἱστοσελίδας, σχετικὰ μὲ τὰ νοσοκομεῖα ποὺ ἐξυπηρετοῦν ἢ δὲν ἐξυπηρετοῦν ἀμβλώσεις. Σὲ αὐτὸ τό… ἀπόγειο “ποιοτικῆς” δημοσιογραφίας, μιὰ δημοσιογράφος πῆρε… σβάρνα τὰ δημόσια νοσοκομεῖα ὅλης τῆ χώρας, ρωτών­τας στὸ τηλέφωνο ἂν ἀναλαμβάνουν τὴ “διακοπὴ κύησης” ἢ σὲ δικά μας ρεαλιστικὰ λόγια, τὴ θανάτωση ἑνὸς ἐμβρύου. (…)

Αὐτὸ ποὺ διαπίστωσε ἡ δημοσιογράφος ἀπὸ τὶς ἀπαντήσεις ποὺ ἔλαβε, τὴν ἐξέπληξε δυσάρεστα: Τὰ 46 ἀπὸ τὰ 80 δημόσια περιφερειακὰ νοσοκομεῖα ποὺ κάλεσε (57,5%), δήλωσαν πὼς δὲν κάνουν ἀμβλώσεις, παρεκτὸς ἂν συντρέχουν λόγοι ὑγείας, τὰ 27 νοσοκομεῖα (33,7%) δέχθηκαν νὰ κάνουν, καὶ 7 νοσοκομεῖα (8,7%) ἀπέφυγαν νὰ ἀπαν­τήσουν. Μὲ λίγα λόγια, μόνο 3 στὰ 10 νοσοκομεῖα ἦταν ἀπροϋπόθετα θετικὰ στὶς ἐκτρώσεις. Ἐξαιρέθηκαν πλήρως ἀπὸ τὴν ἔρευνα τὰ νοσοκομεῖα τῆς Ἀθήνας καὶ τῆς Θεσσαλονίκης, ὅπου οἱ ἀμβλώσεις ἔχουν γίνει καθεστώς. (…)

Παρόλα αὐτά, ἡ ἄρνηση 46 περιφερειακῶν νοσοκομείων νὰ πραγματοποιήσουν ἐκτρώσεις, εἶναι ἕνας παλμὸς ἀνθρωπιᾶς, ποὺ δείχνει ὅτι αὐτὴ ἡ κοινωνία δὲν ἔχει ἀπονεκρωθεῖ πλήρως. (…) Ἀπὸ τὴ μιὰ πλευρὰ ἔχουμε ὑπέρμαχους τῆς κάθε ζωῆς ποὺ εἴτε ἀπὸ αἴσθηση τοῦ ἰατρικοῦ λειτουργήματος, εἴτε ἀπὸ θέση πίστης, εἴτε ἀπὸ συμπόνοια καὶ τύψεις, κάνουν ὅ,τι μποροῦν γιὰ νὰ μὴ συνεισ­φέρουν σὲ αὐτὸ τὸ ἐθνικὸ ἔγκλημα. Καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ἔχουμε μιὰ δικαιωματιστικὴ φάμπρικα θανάτου ποὺ ἐγκαλεῖ τὸ σύστημα ὑγείας, γιατὶ δὲν σκοτώνει ὅσα ἔμβρυα θὰ μποροῦσε. Ποὺ καταγγέλλει γιατρούς, ἐ­πειδὴ δὲν καταπατοῦν τὸν ὅρκο καὶ τὴ συν­είδησή τους» («Sportime.gr» 16-2-2026).

Ἔπειτα ἀπὸ μισὸ αἰώνα περίπου μετὰ τὴν ἐπίσημη ἀμνήστευση τοῦ ἀντίθεου καὶ ἀντεθνικοῦ ἐγκλήματος τῶν ἐκτρώσεων, οἱ συνειδητοὶ Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες αἰσθάνονται «ἕναν παλμὸ ἀνθρωπιᾶς» νὰ ἀναδύεται μέσα ἀπὸ τὴν ἀπάνθρωπη κοινωνία μας. Οἱ ὑπέρμαχοι τῶν ἀπαράγραπτων δικαιωμάτων κάθε ἐμβρύου μποροῦν ἑπομένως νὰ διατηροῦν τὴ βάσιμη ἐλπίδα ὅτι ὁ ἀγώνας ὑπὲρ τῆς ζωῆς δὲν ἔχει χαθεῖ. Καὶ βέβαια ἀξίζουν «συγχαρητήρια στοὺς γιατροὺς ποὺ τιμοῦν τὸ πτυχίο τους» καὶ πορεύονται τηρώντας μὲ εὐσυνειδησία τὸν ἰατρικὸ ὅρκο τοῦ Ἱπποκράτη. Τὸ σπουδαιότερο ὅμως εἶναι ὅτι ἑλκύουν τὴν εὐλογία τοῦ παντεπόπτη Θεοῦ στὴ ζωὴ καὶ τὰ ἔργα τους.

1400 Χρόνια Ακάθιστος Ύμνος: Το αιώνιο "Χαίρε" - κ. Μάριος Δομουχτσής #xfd

 

Γιατί ο Ακάθιστος Ύμνος συγκλονίζει ακόμα και σήμερα;

Τι έχει να πει ένα κείμενο του 7ου αιώνα στον άνθρωπο του 21ου αιώνα;

Πέρασαν 14 αιώνες από εκείνη τη νύχτα που η Κωνσταντινούπολη στάθηκε όρθια χάρη στην "Υπέρμαχο Στρατηγό". Κι όμως, 1400 χρόνια μετά, ο Ακάθιστος Ύμνος δεν είναι απλώς μια ιστορική ανάμνηση, αλλά μια ζωντανή προσευχή που δονεί τις καρδιές των πιστών.

Σε αυτή την ομιλία, ο Θεολόγος και Συγγραφέας κ. Μάριος Δομουχτσής μας ταξιδεύει πίσω στο Βυζάντιο, αναλύει το ιστορικό υπόβαθρο και τα μηνύματα του Ακαθίστου Ύμνου και εξηγεί γιατί παραμένει το πιο δυνατό πνευματικό "όπλο" στις δυσκολίες της εποχής μας.

Μια ομιλία για την ιστορία που έγινε προσευχή και την προσευχή που έγραψε ιστορία.

Κυριακή Α΄ Νηστειών: Η Κυριακή της Ορθοδοξίας (Lev Gillet, μοναχός της Ανατολικής Εκκλησίας)

 

Αρχικά, η λέξη «Ορθοδοξία» είχε, σε σχέση με την Κυριακή αυτή, μια αρκετά περιορισμένη έννοια. Από την καθιέρωση της εορτής, το 842 μ.Χ., και μετά, σήμαινε την ήττα των εικονοκλαστών και τη διακήρυξη ότι η προσκύνηση των εικόνων ήταν καθόλα νόμιμη. Αργότερα, η έννοια διευρύνθηκε, περιλαμβάνοντας το σύνολο όλων των δογμάτων που ομολογούν οι Εκκλησίες που βρίσκονται σε κοινωνία με την Κωνσταντινούπολη. Αυτή την Κυριακή σε όλες τις εκκλησίες διαβαζόταν ένα επίσημο έγγραφο, το λεγόμενο Συνοδικόν, το οποίο αναθεμάτιζε ονομαστικά όλους τους αιρεσιάρχες. Φαίνεται ότι στην αρχή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής η Βυζαντινή Εκκλησία ένιωθε ως ανάγκη και καθήκον να ομολογήσει την πίστη της. Στις ημέρες μας ίσως θα έπρεπε να εκδηλώνουμε μεγαλύτερη μέριμνα στο να εκφραζόμαστε με φιλανθρωπία για όλους εκείνους που σφάλλουν και να φωτίζουμε τη σκέψη τους ως προς το τι ανήκει στην αλήθεια και τι είναι εσφαλμένο. Ήταν πάντως καλό και χρήσιμο το γεγονός ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία επιβεβαίωσε με κάθε διαφάνεια τη δική της θέση. Οι «οικουμενικές» ανησυχίες, τις οποίες μοιράζεται σήμερα με άλλες Εκκλησίες, δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να σημαίνουν εγκατάλειψη ή αποδυνάμωση των βασικών της πιστευμάτων. Εξάλλου, είναι ανάγκη να καθαριστεί ο αγρός της Ορθοδοξίας από τα παράσιτα και να μη μολύνεται το επίθετο «ορθόδοξος» αποδιδόμενο εκεί όπου δεν υπάρχει τίποτε άλλο παρά πρόληψη και υπερβολή.

Τα κείμενα που διαβάζονται ή ψάλλονται στον Εσπερινό και τον Όρθρο της Κυριακής αυτής επιμένουν στην πραγματικότητα της Ενσάρκωσης. Πράγματι, η έλευση του Χριστού εν σαρκί συνιστά το θεμέλιο της προσκύνησης των εικόνων. Ο Σαρκωθείς Χριστός είναι η αρχέτυπη εικόνα, το πρωτότυπο όλων των εικόνων. Κάποιες φράσεις του Τριωδίου εκφράζουν ωραία τη βαθύτερη έννοια της τιμής που αποδίδουμε στις εικόνες:

«Ὑπέρτιμον κόσμησιν, ἡ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία, τῶν σεπτῶν ἀπείληφε καὶ ἁγίων εἰκόνων, τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, καὶ τῆς Θεομήτορος καὶ ἁγίων Πάντων, φαιδροτάτην ἀναστήλωσιν, δι᾿ ἧς φαιδρύνεται, καὶ καταγλαΐζεται χάριτι… καὶ ἀγαλλομένη δοξάζει τὸν φιλάνθρωπον Θεόν…». 

Ακολουθία των Χαιρετισμών

 

Η ακολουθία των Χαιρετισμών προς την Υπεραγία Θεοτόκο

θα τελείται στο παρεκκλήσιο της Χριστιανικής Εστίας Πατρών

κάθε Παρασκευή της Μ. Τεσσαρακοστής

στις 9.00 μ.μ.

Ἀπαγόρευση κινητῶν στὰ γαλλικὰ σχολεῖα

 

Σὲ βίντεο ποὺ «ἀνέβασε» ὁ Γάλλος πρόεδρος Ἐμμανουὲλ Μακρὸν ἀναφέρει ὅτι ἀπὸ τὴν ἔναρξη τῆς ἑπόμενης σχολικῆς χρονιᾶς θὰ ἀπαγορεύονται τὰ κινητὰ τηλέφωνα καὶ στὰ Λύκεια, θὰ ἀπαγορεύεται καὶ ἡ χρήση τῶν «μέσων κοινωνικῆς δικτύωσης» σὲ παιδιὰ κάτω τῶν 15 ἐτῶν. Δηλώνει μάλιστα ὅτι προχωρεῖ ἀπὸ τὴν ἑπόμενη χρονιὰ σὲ συγ­κεκριμένα μέτρα, μετὰ τὰ ἀποκαρδιωτικὰ στοιχεῖα σχετικῆς ἐκθέσεως.

«Οἱ ἐγκέφαλοι τῶν παιδιῶν καὶ τῶν ἐφήβων μας δὲν εἶναι πρὸς πώληση. Τὰ συναισθήματά τους δὲν εἶναι πρὸς πώληση, οὔτε πρέπει νὰ χειραγωγοῦνται, εἴτε ἀπὸ ἀμερικανικὲς πλατφόρμες εἴτε ἀπὸ κινεζικοὺς ἀλγορίθμους», ἀναφέρει ἀρχικὰ στὸ βίντεο ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρόν.

Στὴ συνέχεια ὁ Γάλλος πρόεδρος ζητεῖ ἐπίσπευση τῆς νομικῆς διαδικασίας, ἔπειτα ἀπὸ τὰ ἀποκαρδιωτικὰ στοιχεῖα ἐκθέσεως τῆς γαλλικῆς ὑγειονομικῆς ἀρχῆς, σύμφωνα μὲ τὰ ὁποῖα:

«–Ἕνας στοὺς δύο ἐφήβους περνάει ἀπὸ δύο ἕως πέντε ὧρες τὴν ἡμέρα στὰ κινητὰ

–Περίπου τὸ 90% τῶν παιδιῶν ἡλικίας 12 ἕως 17 ἐτῶν ἔχει πρόσβαση στὸ διαδίκτυο μὲ κινητὰ

–Τὸ 58% ἀπὸ αὐτὰ χρησιμοποιοῦν τὶς συσκευές τους γιὰ κοινωνικὰ δίκτυα

–Ἡ χρήση τῶν κοινωνικῶν δικτύων ἔχει πολλὲς ἐπιβλαβεῖς ἐπιπτώσεις» («protothe­ma.gr» 25-1-2026).

Ἡ Γαλλία λοιπὸν ἀκολουθεῖ τὸ παράδει­γμα τῆς Αὐστραλίας, ἡ ὁποία ἀπαγόρευσε τὴν πρόσβαση στὰ «social media» σὲ παιδιὰ κάτω τῶν 16 ἐτῶν.

Σύμφωνα μάλιστα μὲ τὴν «ERT News» καὶ τὸ BBC, ἡ γαλλικὴ κυβέρνηση προωθεῖ αὐτὰ τὰ μέτρα λόγῳ τῆς αὐξήσεως τῶν κρουσμάτων κυβερνοεκφοβισμοῦ, δηλαδὴ τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν κινητῶν τηλεφώνων γιὰ τὴν ἀποστολὴ μηνυμάτων ἢ εἰκόνων ποὺ ἀποσκοποῦν στὴν πρόκληση βλάβης σὲ ἄλλα ἄτομα· ἀλλὰ καὶ λόγῳ τῶν κινδύνων γιὰ τὴν ψυχικὴ ὑγεία τῶν ἐφήβων καὶ τῆς ἀνάγκης γιά μείωση τῆς ἀποσπάσεως προσοχῆς κατὰ τὴ διάρκεια τῶν μαθημάτων.

Ἡ ἀπαγόρευση τῶν κινητῶν τηλεφώνων ἀποτελεῖ μία ἀναγκαία παρέμβαση στὴν ἐκπαιδευτικὴ πραγματικότητα. Ἡ ἀπόφαση αὐτὴ θὰ πρέπει νὰ γενικευθεῖ καὶ σὲ ἄλλες χῶρες τῆς Εὐρώπης. Νὰ ἐφαρμοσθεῖ μάλιστα ὄχι ἁπλῶς ὡς ἕνα πειθαρχικὸ μέτρο, ἀλλὰ ὡς μία στοχευμένη προσπάθεια γιὰ τὴν προστασία τῶν μαθητῶν.

Σὲ μιὰ ἐποχή, ὅπου οἱ ἔφηβοι εἶναι διαρκῶς ἐκτεθειμένοι σ’ ἕναν καταιγισμὸ ψηφιακῶν προκλήσεων καὶ πειρασμῶν, ἡ σχολικὴ αἴθουσα ὀφείλει νὰ παραμείνει ἕνα ἀσφαλὲς «καταφύγιο» ἀγωγῆς. Τὸ σχολεῖο, ὡς χῶρος καλλιέργειας τοῦ πνεύματος, ὀφείλει νὰ προστατεύει τοὺς μαθητὲς ἀπὸ τὸν ἐθισμὸ στὶς ὀθόνες καὶ νὰ ἐνισχύει τὴν ἀπρόσ­κοπτη συμμετοχή τους στὸ μάθημα. Ἂς διδαχθοῦν ἀπὸ τὴ στροφὴ αὐτὴ τῆς Γαλλίας καὶ οἱ ἄλλες κυβερνήσεις· καὶ ἂς προσ­παθήσουν νὰ συμβάλουν μὲ σταθερὲς ἀποφάσεις στὴν προστασία τῶν μαθητῶν.

Περ. Ο ΣΩΤΗΡ

Αρχιμ. π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, ένας σύγχρονος Πατέρας τής Εκκλησίας (Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος)

 

Συμμετέχω μέ χαρά στήν ἀφιέρωση τοῦ περιοδικοῦ «Ἐκ βαθέων» στόν μακαριστό Ἀρχιμ. π. Ἐπιφάνιο Θεοδωρόπουλο, τόν στοργικό πατέρα καί θά μποροῦσα νά πῶ, τόν ἡσυχαστή τῆς Ὀμόνοιας Ἀθηνῶν, διότι ἔζησε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἐξομολογώντας καί καθοδηγώντας χιλιάδες πονεμένους ἀνθρώπους καί ἐπισκεπτόμενος, σχεδόν κάθε βράδυ, ἀρρώστους σέ ὅλα τά Νοσοκομεῖα Ἀθηνῶν, ὄντας ἡ «μέριμνα πασῶν τῶν Ἐκκλησιῶν», ὡς ἕνας ἡσυχαστής φιλοκαλικός Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας. Δυστυχῶς, ὅμως, ὁ χῶρος τοῦ περιοδικοῦ εἶναι περιορισμένος, ἀλλά χαίρομαι γιατί τά ὅσα θά γράψω μέ συντομία θά συμπληρωθοῦν ἀπό πνευματικά παιδιά τοῦ μακαριστοῦ π. Ἐπιφανίου πού κοσμοῦν τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Θά τονισθοῦν μερικά στοιχεῖα ἀπό τήν προσωπικότητά του, ὅπως τά διεπίστωσα προσωπικά.

1. Ἀγαπητός φίλος τοῦ ἁγίου Καλλινίκου

Ἄκουσα γιά τόν π. Ἐπιφάνιο πρώτη φορά μετά τήν ἀποφοίτησή μου ἀπό τήν Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης καί τήν μετάβασή μου στήν Ἔδεσσα, τόν Ἀπρίλιο τοῦ 1969, πλησίον τοῦ ἁγίου Καλλινίκου. Ἀπό τίς πρῶτες ἡμέρες κατάλαβα τόν ἰσχυρό σύνδεσμο τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης καί φιλίας πού εἶχαν μεταξύ τους. Μιλοῦσαν καθημερινά στό τηλέφωνο καί ὄχι μιά φορά, εἶχαν συχνή ἀλληλογραφία σέ ἑορτές καί γιά ἐκκλησιαστικά θέματα, τόν συναντοῦσε στήν οἰκία του στήν Ἀθήνα, ὁδός Μακεδονίας 24, καί μιλοῦσε συχνά γιά τόν φίλο του. Ἦταν γι’ αὐτόν ὁ πιό πολύτιμος ἐν Χριστῷ ἀδελφός, ἀλλά καί ἐν Χριστῷ φίλος. Τόν ἀνέφερε συχνά στίς συζητήσεις μας, ὁμιλοῦσε γι’ αὐτόν εὐφήμως στίς ἱερατικές συνάξεις, μετέφερε τίς ἀπόψεις του ὡς πατερικές, ἐκμυστηρευόταν σέ αὐτόν ὅλα τά προβλήματά του, χωρίς νά τόν ἔχη πνευματικό πατέρα, ἐνώπιόν του ὑπαγόρευσε τήν διαθήκη του πρίν τήν ἀναχώρησή του γιά τό Νοσοκομεῖο, ὅπου θά ὑποβαλλόταν σέ ἐπέμβαση, σέ αὐτόν ἔδειξε τήν πληθωρική ἀγάπη καί τόν σεβασμό του.

Ἡ φιλία τους ξεκίνησε ἀπό τότε πού ἦταν καί οἱ δύο λαϊκοί θεολόγοι. Ὁ ἅγιος Καλλίνικος ἦταν λαϊκός Γραμματεύς τοῦ Μητροπολίτου Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας Ἱεροθέου, καί ὁ π. Ἐπιφάνιος ὡς Ἐτεοκλῆς (λαϊκό του ὄνομα) εἶχε ἀποφοιτήσει ἀπό τήν Θεολογική Σχολή Ἀθηνῶν. Ὕστερα ἀπό μιά γραπτή διένεξη τοῦ Ἐτεοκλῆ μέ τόν Μητροπολίτη Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας Ἱερόθεο ὁ τότε Δημήτριος Ποῦλος συνετέλεσε στήν συνάντησή τους, μέ ἀποτέλεσμα ὁ Μητροπολίτης Ἱερόθεος νά τόν ἐκτιμήση καί νά τόν χειροτονήση Διάκονο. Ἔτσι, ὁ μέν ἅγιος Καλλίνικος ἐκτιμοῦσε τά πληθωρικά χαρίσματα τοῦ π. Ἐπιφανίου, ὁ δέ π. Ἐπιφάνιος ἐκτιμοῦσε τήν ἀσκητική ζωή τοῦ ἁγίου Καλλινίκου, ἀλλά καί τήν διοικητική του εὐφυΐα. Ὁ ἅγιος Καλλίνικος ὅταν ἤθελε νά ἐκτιμήση κάποιον πού ξεχώριζε ἔλεγε: «Αὐτός εἶναι ἕνας στόν Λόχο» ἤ «ἕνας στήν Μεραρχία ἤ ἕνας στό Σῶμα». Ὅταν τοῦ εἶπα μιά φορά ὁ π. Ἐπιφάνιος εἶναι ἕνας «στό στράτευμα», ἐκεῖνος ἀμέσως ἀπάντησε: «Μή βλασφημῆς, παιδί μου, αὐτός εἶναι ἕνας στό ΝΑΤΟ», δηλαδή δέν ὑπάρχει ἄλλος ὅμοιός του στά χαρίσματα σέ ὅλη τήν Εὐρώπη.