Αγία Παρασκευή: Γιατί θεωρείται προστάτιδα των ματιών

 

Για ποιο λόγο η Αγία Παρασκευή θεωρείται προστάτιδα των ματιών; 

Σύμφωνα με τον βίο της Αγίας ένα από τα βασανιστήρια που υπέστη όταν αυτοκράτορας ήταν ο Αντωνίνος (138-161) ήταν αυτό της πυρακτωμένης περικεφαλαίας. Της τοποθέτησαν δηλαδή στο κεφάλι μια περικεφαλαία την οποία προηγουμένως είχαν πυρακτώσει. Η αγία όμως δεν λύγισε και υπόμεινε καρτερικά τους αφόρητους πόνους του εγκαύματος. Τότε ο Αντωνίνος διέταξε και την έβαλαν σε ένα λέβητα με καυτό λάδι και πίσσα. Επειδή όμως είδε την Αγία άθικτη, πλησίασε το πρόσωπό του στον λέβητα – καθώς δεν μπορούσε να εξηγήσει πώς η αγία είχε μείνει ανέπαφη – για να δοκιμάσει αν πράγματι είναι καυτό, και αμέσως τυφλώθηκε.

Η Αγία με προσευχή έδωσε στον Αντωνίνο και πάλι το φως του, με αποτέλεσμα ο ίδιος ο Αυτοκράτορας να πιστέψει στον Χριστό ή κατ’ άλλους να σταματήσει τους διωγμούς εναντίον τους. Γι΄ αυτό και τα περισσότερα τάματα που βρίσκονται κρεμασμένα στις εικόνες της Αγίας σε όλους τους Ορθόδοξους ναούς, είναι χρυσά ή ασημένια μάτια.

EPMHNEYTIKH AΠOΔOΣH

TOY AΠOΛYTIKIOY TΗΣ ΑΓ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

Ἦχος α´.

Tὴν σπουδήν σου τῇ κλήσει κατάλληλον,

ἐργασαμένη φερώνυμε,

τὴν ὁμώνυμόν σου πίστιν,

εἰς κατοικίαν κεκλήρωσαι,

Παρασκευὴ Ἀθληφόρε·

ὅθεν προχέεις ἰάματα,

καὶ πρεσβεύεις ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Παρασκευή, ἐσὺ ἡ ὁποία φέρεις τοὺς ἄθλους, τὸ μαρτύριό σου,

παρεσκεύασες (κατέστησες) τὴν προθυμία σου ὅμοια καὶ σύμφωνη μὲ τὸ ὄνομά σου,

ἐσύ, (ἡ) ὄνομα καὶ πράγμα Παρασκευή,

ἔλαβες γιὰ αἰώνια κατοικία σου τὴν ὁμώνυμή σου

-καθ᾽ ὅτι παρεσκευασμένη, ἑτοιμασμένη πρὸ καταβολῆς κόσμου-

Βασιλεία τῶν Oὐρανῶν, δηλαδὴ τὴν πίστη σ᾽ αὐτὸν τὸν ἴδιο τὸν Xριστό

(ὁ Ὁποῖος καὶ τὴν ὑποσχέθηκε στοὺς  Ἁγίους).

Γι᾽ αὐτὸ τὸν λόγο πηγάζεις, χαρίζεις σὲ μᾶς θεραπεῖες,

καὶ παρακαλεῖς τὸν Θεὸ γιὰ τὴν σωτηρία τῶν ψυχῶν μας.

Ημερολόγια Τσέπης και άλλα από Χριστιανική Εστία Πατρών (1950 - 1951 - 1953)

 1950

 1951

 1953

ΛΑΧΕΙΟΦΟΡΟΣ 1952

Αρχείο Κων. Κατσιάπη

Η αγία Παρασκευή θεραπεύει το μάτι του Γιώργου

 

– Κυρία, τρέξτε, ο Γιώργος τυφλώθηκε!

– Τον τρύπησε με σύρμα ο Χριστόφορος!

– Δεν έφταιγε ο Χριστόφορος, κυρία, κατά λάθος έγινε!

Συνέβη στη Δράμα, στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Πέμπτη Δημοτικού πήγαινε ο Γιώργος, όταν σε σχολική εκδρομή, πάνω στο παιχνίδι σχίστηκε το μάτι του από σύρμα. Για λίγο επικράτησε πανικός. Μα οι δάσκαλοι ενήργησαν ψύχραιμα. Κάλεσαν τον πατέρα του Χριστόφορου, που ήταν γιατρός, έφτασε αμέσως και μετέφερε τον Γιώργο σε Νοσοκομείο στη Θεσσαλονίκη.

Η φθορά ήταν βαριά. Μια οριζόντια γραμμή έσχιζε την κόρη του ματιού στα δυο. Το παιδί δεν είχε καθόλου όραση από το ένα μάτι και πονούσε. Θα έπρεπε να χειρουργηθεί, με αμφίβολο το αποτέλεσμα.

Ήταν Τετάρτη. Το χειρουργείο προγραμματίστηκε για τη Δευτέρα.

Οι γονείς του Γιώργου έλειπαν στη Γερμανία, όπου δούλευαν. Ο Γιώργος έμενε με τη γιαγιά του, την κυρία Δέσποινα. Στο Νοσοκομείο η πιστή γιαγιά έκλαιγε όλη τη νύχτα πάνω από το προσκέφαλο του εγγονού και παρακαλούσε την Αγία Παρασκευή, που την ευλαβούνταν και συχνά επισκεπτόταν το Μοναστηράκι της στις Σέρρες.

– Αγία Παρασκευή, σώσε το μάτι του παιδιού! Ένα θαύμα σου ζητώ: Αντί να χειρουργηθεί τη Δευτέρα, κάνε να φύγουμε από δω τη Δευτέρα υγιείς! Ένα θαύμα, σε παρακαλώ!

Όλο το βράδυ προσευχόταν.

Όταν ξημέρωσε, πήγε κι αγόρασε μια εφημερίδα.

– Γιωργάκη, κλείσε το μάτι σου το καλό, και διάβασε τι γράφει εδώ, του λέει με προσμονή.

Έκλεισε το ένα μάτι το παιδί και διάβασε τον τίτλο.

– Βλέπεις, παιδάκι μου, τα γράμματα; έβγαλε φωνή.

– Βλέπω, γιαγιά, αλλά μόνο τα κεφαλαία στην πρώτη γραμμή.

Γεμάτη χαρά η κυρία Δέσποινα ανακοίνωσε το νέο στους γιατρούς.

Ξαφνιάστηκαν εκείνοι. Εξέτασαν τον Γιώργο∙ είχε όραση 6/10, από το πονεμένο μάτι. Απρόσμενη βελτίωση.

Το άλλο βράδυ η γιαγιά τη δουλειά της. Προσευχή με δάκρυα και μετάνοιες. Το πρωί κλείνει το καλό μάτι του παιδιού και του δείχνει να διαβάσει τα λίγο μικρότερα γράμματα. Κι ο Γιωργάκης… τα διαβάζει!

Τρέχει στους γιατρούς, ανακοινώνει το νέο. Η όραση είχε ανεβεί στα 8/10. Οι γιατροί ήταν εντυπωσιασμένοι.

– Αγία μου Παρασκευή, συνέχισε το θαύμα σου, παρακαλώ, ικέτευε πάλι το βράδυ η γιαγιά. Μη μου το αρνηθείς!

Πέρασαν οι μέρες, ξημέρωσε Δευτέρα. Ο Γιώργος, πριν να μπεί στο χειρουργείο, κάνει τις απαραίτητες εξετάσεις. Μετρούν την όρασή του: ήταν 10/10!

– Αυτό είναι φαινόμενο! λένε οι γιατροί. Δεν εξηγείται επιστημονικά. Μόνο σε θαύμα το αποδίδουμε.

Το χειρουργείο δεν έγινε. Το παιδί παρέμεινε λίγες μέρες ακόμη στο Νοσοκομείο για εξετάσεις και βγήκε πλήρως θεραπευμένο.

Μια επίσκεψη στη Γερμανία, όπου βρίσκονταν οι γονείς του, επιβεβαίωσε την ίαση κι από Γερμανικό Νοσοκομείο. Μια μικρή γραμμούλα γκρίζα στην κόρη του ματιού, έμεινε, για να υπενθυμίζει το θαύμα.

Όλοι είχαν πανηγύρι.

Νεφέλη

ΠΗΓΗ: Περιοδικό «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ», Ιούλιος 2026

Κυριακή Η΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ - Το Αποστολικό & Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής

 

Ο Απόστολος

Προς Γαλάτας Επιστολή Παύλου (γ΄ 23 – δ΄ 5)

Ἀδελφοί, πριν να έλθη η δια της πίστεως λύτρωσις και σωτηρία, όλοι εφρουρούμεθα από τον Νόμον, κλεισμένοι και περιμανδρωμένοι, προοριζόμενοι δια την πίστιν, που έμελλε εν καιρώ να αποκαλυφθή. Ώστε ο Νόμος έγινε παιδαγωγός μας, ο οποίος μας εξεπαίδευε και μας προπαρασκευάζε να ποθήσωμεν και γνωρίσωμεν τον Χριστόν, ώστε να πάρωμεν την δικαίωσιν από την πίστιν. Από τότε δε που ήλθεν αυτή η πίστις, που ήλθε δηλαδή ο Χριστός, ο οποίος δια της πίστεως εις αυτόν μας δίδει την δικαίωσιν, δεν είμεθα πλέον κάτω από τον παιδαγωγόν, δηλαδή κάτω από τον Νομον. Διότι όλοι είσθε υιοί του Θεού δια της πίστεως στον Ιησούν Χριστόν, επειδή όσοι έχετε βαπτισθή στο όνομα του Χριστού και ομολογείτε έτσι αυτόν Σωτήρα, εφορέσατε τον Χριστόν και ενωθήκατε με αυτόν.

Δι' αυτό και εις την νέαν κατάστασιν, εις την βασιλείαν του Χριστού, δεν υπάρχουν διαφοραί εθνικότητος, τάξεως και φύλου. Δεν υπάρχει Ιουδαίος ούτε Ελλην, δεν υπάρχει δούλος ούτε ελεύθερος, δεν υπάρχει άρσεν και θύλυ, διότι όλοι σεις είσθε ένας νέος άνθρωπος και νέος οργανισμός, δια μέσου του Ιησού Χριστού.

Εάν δε σεις οι εθνικοί, που επιστεύσατε, ανήκετε στον Χριστόν, άρα είσθε πνευματικοί απόγονοι του Αβραάμ και σύμφωνα με την υπόσχεσιν, που ο Θεός έδωσεν εις αυτόν, κληρονόμοι των ευλογιών.

Σας λέγω δε και τούτο· ότι όσον χρόνον ο κληρονόμος είναι νήπιος και ανήλικος, δεν διαφέρει τίποτε από τον δούλον, καίτοι είναι κύριος όλης της κληρονομίας. Αλλ' ευρίσκεται πάντοτε κάτω από την κηδεμονίαν και την εξουσίαν των επιτρόπων, που τον εκπροσωπούν, και κάτω από τους οικονόμους, που διαχειρίζονται την κληρονομίαν, μέχρι της προσθεμίας, που έχει ορίσει με την διαθήκην του ο πατήρ.

Έτσι και ημείς οι Χριστιανοί, εφ' όσον διαρκούσε η νηπιακή μας ηλικία, από πνευματικής απόψεως, ήμεθα υποδουλωμένοι κάτω από τας στοιχειώδεις διατάξστου μωσαϊκού Νομου και των άλλων θρησκειών, που έχουν οι άνθρωποι της αγνοίας. Όταν δε συνεπληρώθη ο χρόνος και ήλθεν ο κατάλληλος καιρός, που είχεν ορισθή μέσα στο θείον σχέδιον, έστειλεν ο Θεός, από τον ουρανόν εις την γην, τον Υιόν του, ο οποίος έλαβε σάρκα ανθρωπίνην δια μέσου παρθένου γυναικός και υπετάχθη θεληματικά στον μωσαϊκόν Νομον. Και τούτο, δια να εξαγοράση εκείνους που ευρίσκοντο κάτω από την κατάραν του Νόμου, δια να πάρωμεν όλοι την υιοθεσίαν, που μας είχεν υποσχεθή ο Θεός.

Το Ευαγγέλιο

Κατά Ματθαίον (ιδ΄  14 – 22)

Τον καιρό εκείνο, εἶδε ὁ Ἰησοῦς πολὺν κόσμον καὶ τοὺς σπλαγχνίσθηκε καὶ ἐθεράπευσε τοὺς ἀρρώστους.

Ὅταν δε ἐβράδιασε, ἦλθαν σὲ αὐτὸν οἱ μαθηταὶ καὶ τοῦ εἶπαν, «Ὁ τόπος εἶναι ἔρημος καὶ ἡ ὥρα περασμένη· ἄφησε λοιπὸν τὸν κόσμο νὰ πᾶνε εἰς τὰ χωράφια καὶ νὰ ἀγοράσουν διὰ τοὺς ἑαυτούς των τρόφιμα».

Ὁ δὲ Ἰησοῦς τοὺς εἶπε, «Δὲν ἔχουν ἀνάγκην νὰ πᾶνε· δῶστε τους σεῖς νὰ φάγουν».

Αὐτοὶ δὲ τοῦ λέγουν, «Δὲν ἔχομεν ἐδῶ παρὰ πέντε ψωμιὰ καὶ δύο ψάρια». Ἐκεῖνος δὲ εἶπε, «Φέρετέ μού τα ἐδῶ».

Καὶ ἀφοῦ διέταξε τὸν κόσμον νὰ ξαπλώσῃ εἰς τὸ χορτάρι, ἐπῆρε τὰ πέντε ψωμιὰ καὶ τὰ δύο ψάρια καὶ ἀφοῦ ὕψωσε τὰ μάτια του εἰς τὸν οὐρανόν, τὰ εὐλόγησε, τὰ ἔκοψε καὶ ἔδωκε εἰς τοὺς μαθητὰς τὰ ψωμιά, οἱ δὲ μαθηταὶ εἰς τὸν κόσμο.

Καὶ ἔφαγαν ὅλοι καὶ ἐχόρτασαν καὶ ἐσήκωσαν ὅ,τι ἐπερίσσεψε ἀπὸ τὰ κομμάτια, δώδεκα κοφίνια γεμᾶτα. Ἐκεῖνοι δὲ ποὺ ἔφαγαν ἦσαν πέντε χιλιάδες περίπου ἄνδρες ἐκτὸς τῶν γυναικῶν καὶ τῶν παιδιῶν.

Καὶ ἀμέσως ὁ Ἰησοῦς ἀνάγκασε τοὺς μαθητὰς νὰ μποῦν εἰς τὸ πλοιάριον καὶ νὰ πᾶνε πρὶν ἀπὸ αὐτὸν στὴν ἀπέναντι ὄχθην, ἕως ὅτου διαλύσῃ τὸν κόσμον.

Ι.Ν. Αγ. Παντελεήμονος Προαστείου Πατρών: ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

 

Πέτυχε περιορίζοντας τη χρήση του κινητού - ΜΠΡΑΒΟ!!!

 

Με τρία 20άρια και ένα 19 στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, ο 18χρονος Ανδρέας Οικονομόπουλος από την Πάτρα ξεχώρισε ως ένας από τους κορυφαίους υποψηφίους της φετινής χρονιάς. Ωστόσο, όπως ανέφερε μιλώντας στην εκπομπή «Συνδέσεις» του ΕΡΤnews, πίσω από την εντυπωσιακή του επίδοση δεν κρύβονται ατελείωτες ώρες διαβάσματος, αλλά η συνέπεια, η σωστή οργάνωση και η ισορροπία ανάμεσα στη μελέτη και την ξεκούραση.

«Έκλεινα το κινητό μου, το έβαζα αθόρυβο και επικεντρωνόμουν απόλυτα στον στόχο που είχα βάλει για την ημέρα», ανέφερε.

Eξήγησε πως η περιορισμένη χρήση του κινητού τηλεφώνου τού χάρισε πολύτιμο χρόνο. «Με απελευθέρωσε πάρα πολύ χρόνο το γεγονός ότι δεν ασχολούμαι τόσο με το τηλέφωνο», είπε χαρακτηριστικά, σημειώνοντας ότι δεν κατέβασε ποτέ το TikTok, καθώς το θεωρεί «λίγο χάσιμο χρόνου», χρησιμοποιώντας το κινητό κυρίως για επικοινωνία με τους φίλους του.

Μήπως αυτές οι καλές πρακτικές του 18χρονου Ανδρέα είναι ένα από τα κλειδιά της επιτυχίας; Ας το σκεφτούμε σοβαρά...

Η εορτή της Αγ. Παρασκευής στο Μιντιλόγλι

 

Συγχαρητήρια!!!

 

Αγαπητοί φίλοι,

Θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους μαθητές που είδαν τους πολλούς κόπους τους να στέφονται με επιτυχία! Τώρα ανοίγεται ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή τους γεμάτο προσδοκίες και όνειρα που ευχόμαστε να το ζήσουν με χαρά, υπομονή και πρόοδο ώστε να έχουν λαμπρό μέλλον επιτυχίας και προσφοράς.

Η σκέψη μας όμως στέκεται και σε όσους δεν τα κατάφεραν. Τους διαβεβαιώνουμε ότι το μέλλον δεν κρίνεται από τις Πανελλήνιες. Η ζωή είναι γεμάτη δοκιμασίες αλλά και ευκαιρίες. Τίποτα δεν τελείωσε εδώ, αντιθέτως, τώρα ξεκινά! Ευχόμαστε σε όλους να αξιολογήσουν με ψυχραιμία το αποτέλεσμα, να πάρουν τις σωστές αποφάσεις, να χαράξουν τη δική τους πορεία προς την επιτυχία. 

Με πίστη και αυτοπεποίθηση...

Ο Θεός μαζί σας! 

ΓΕΧΑ ΠΑΤΡΩΝ

Η σωστή διαχείριση ενός δύσκολου αποτελέσματος

Η ανακοίνωση των βάσεων είναι για χιλιάδες οικογένειες η στιγμή που ένας ολόκληρος χρόνος αγωνίας συμπυκνώνεται σε λίγα δευτερόλεπτα μπροστά σε μια οθόνη. Για κάποιους έρχεται η χαρά της επιτυχίας. Για άλλους, όμως, εμφανίζεται ένα αποτέλεσμα διαφορετικό από εκείνο που περίμεναν και μαζί του η απογοήτευση, ο θυμός ή η αίσθηση ότι «όλα τελείωσαν».

Δεν τελείωσαν.

Οι Πανελλαδικές είναι μια σημαντική δοκιμασία, όχι η τελική αξιολόγηση ενός ανθρώπου. Δεν μετρούν την προσωπικότητα, τη δημιουργικότητα, την αντοχή, το ήθος ή όλες τις δεξιότητες που μπορούν να οδηγήσουν κάποιον σε μια επιτυχημένη ζωή. Μετρούν την επίδοση σε συγκεκριμένα μαθήματα, μέσα σε συγκεκριμένες ώρες και κάτω από τεράστια πίεση.

Τι πρέπει να κάνει ο μαθητής

Η πρώτη ημέρα δεν είναι κατάλληλη για μεγάλες αποφάσεις. Ο υποψήφιος χρειάζεται χρόνο για να καταλάβει τι αισθάνεται, χωρίς να πιεστεί να δείξει ότι «δεν συνέβη τίποτα». Η στενοχώρια είναι φυσιολογική, όπως φυσιολογικός είναι και ο θυμός όταν χάνεται μια σχολή για λίγα μόρια.

Αφού περάσει η πρώτη ένταση, πρέπει να εξεταστεί ψύχραιμα το πραγματικό αποτέλεσμα. Μια σχολή που δεν ήταν η πρώτη επιλογή μπορεί να προσφέρει ενδιαφέρουσες σπουδές και σημαντικές επαγγελματικές δυνατότητες. Χρειάζεται έρευνα για τα μαθήματα, τις ειδικεύσεις, τις μεταπτυχιακές διαδρομές και τα δικαιώματα των αποφοίτων, όχι απόρριψη μόνο επειδή το τμήμα βρίσκεται χαμηλότερα στο μηχανογραφικό.

Αν δεν υπάρχει καμία σχολή εισαγωγής, παραμένουν ανοιχτές αρκετές διαδρομές: νέα προσπάθεια στις Πανελλαδικές, ΣΑΕΚ, επαγγελματική κατάρτιση, σπουδές σε άλλη χώρα ή ένα οργανωμένο διάστημα προετοιμασίας και επαναπροσδιορισμού. Καμία επιλογή δεν πρέπει να γίνει από πανικό ή κοινωνική πίεση.

Ο καθοριστικός ρόλος των γονέων

Οι γονείς οφείλουν πρώτα να ακούσουν και μετά να συμβουλεύσουν. Φράσεις όπως «σε προειδοποιούσα», «δεν προσπάθησες αρκετά» ή «τι θα πούμε στους συγγενείς» μετατρέπουν μια δύσκολη στιγμή σε προσωπική απόρριψη.

Το παιδί δεν χρειάζεται εκείνη την ώρα δικαστή, αλλά έναν ασφαλή άνθρωπο που θα του θυμίσει ότι η αξία του δεν άλλαξε μαζί με έναν αριθμό. Οι συγκρίσεις με φίλους, ξαδέλφια και συμμαθητές πρέπει να αποφεύγονται. Κάθε νέος έχει διαφορετικές δυνατότητες, ανάγκες και χρόνο ωρίμανσης.

Η ουσιαστική στήριξη δεν σημαίνει άρνηση της πραγματικότητας. Σημαίνει συζήτηση χωρίς φωνές, καταγραφή των διαθέσιμων επιλογών και δημιουργία ενός νέου, ρεαλιστικού σχεδίου.

Η επιτυχία στις εξετάσεις μπορεί να ανοίξει μια πόρτα. Η μη εισαγωγή στη σχολή των ονείρων, όμως, δεν κλείνει όλες τις υπόλοιπες. Πολλές φορές η διαδρομή που δεν είχε αρχικά σχεδιαστεί γίνεται εκείνη που οδηγεί τον άνθρωπο ακριβώς εκεί όπου μπορεί πραγματικά να εξελιχθεί.

ΠΗΓΗ: Sportime

Ευγένεια

«Αν την αγάπη για τον πλησίον μας

δε μπορούμε να τη νιώσουμε με την πραγματική της έννοια,

μπορούμε τουλάχιστον να την εκδηλώσουμε

έστω και με τη μορφή της ευγένειας.»

Νικολάε Στάινχαρτ

Ρουμάνος συγγραφέας, δοκιμιογράφος, 

νομικός και ορθόδοξος μοναχός

Η ΠΡΩΤΗ ΣΟΥ ΑΓΑΠΗ - Νέα έκδοση

 

Η πρώτη αγάπη είναι η πρώτη αισθητή επίσκεψη του Θεού στη ζωή μας… Είναι μια μοναδική στιγμή που ζήσαμε όλοι μας στην αρχή της πνευματικής μας ζωής. Ήταν μια στιγμή που μας επισκέφθηκε η αγάπη του Θεού σαν κεραυνός που κεραυνοβόλησε την καρδιά μας, σαν βέλος που συγκλόνισε την ύπαρξή μας…

Κι αυτή η κίνηση της αγάπης του Χριστού προς εμάς ήταν τόσο δυνατή που αλλοίωσε την καρδιά μας, μας συγκλόνισε… Ήταν η στιγμή που μας αποκαλύφθηκε στην καρδιά μας ο Χριστός και έκανε πράξη αυτό που είχε υποσχεθεί ο ίδιος όταν είπε: «Όποιος με αγαπά… θα τον αγαπήσω κι εγώ και θα του φανερώσω τον εαυτό μου» (Ιω. ιδ΄ 21).

Τι είναι όμως αυτή η πρώτη αγάπη; Πώς χάνεται και σβήνει; Πώς μπορεί κανείς να την ξαναβρεί; Σε αυτά τα ερωτήματα προσπαθεί να δώσει απάντηση το μικρό αυτό βιβλίο.

Συγγραφέας: ΔΟΜΟΥΧΤΣΗΣ ΜΑΡΙΟΣ

Εκδόσεις: ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ “Ο ΣΩΤΗΡ”

Σελίδες: 72

Κωδικός: 01-639

Προβολή της Ταινίας για τον ΑΓΙΟ ΠΑΪΣΙΟ στο Μιντιλόγλι

 

Πατρῶν Χρυσόστομος: “Ἡ πληγή καί ἡ ἀδικία ἐναντίον τῆς Κύπρου, εἶναι ἐντροπή γιά τήν «πολιτισμένη» ἀνθρωπότητα”.

 

Γιά τήν Κύπρο καί τό συνεχιζόμενο δρᾶμα, ἐξ’ αἰτίας τῆς βάρβαρης τουρκικῆς εἰσβολῆς, γιά τά κατεχόμενα καί τούς Ἣρωες καί Μάρτυρες Ἑλληνοκυπρίους καί Ἓλληνες ἐκ τῆς Μητροπολιτικῆς Ἑλλάδος, μίλησε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, στή Θεία Λειτουργία, στήν Ἱερά Μονή τοῦ Προφήτου Ἠλιού Πατρῶν, τήν Δευτέρα 20 Ἰουλίου ἐ.ἒ.

«Μέ τήν ἀνοχή δυστυχῶς τῶν μεγάλων, ἐτόνισε ὁ Σεβασμιώτατος, συνεχίζεται ἓνα δράμα γιά τήν Κύπρο, τό ὁποῖο ἂρχισε τό 1974, μέ τήν βάρβαρη τουρκική εἰσβολή. Χιλιάδες ἀγωνιστές πότισαν μέ τό αἷμα τους τά ἃγια χώματα τῆς Κύπρου, Ἑλληνοκύπριοι καί Ἓλληνες ἐκ τῆς Μητροπολιτικῆς Πατρίδος. Χιλιάδες οἱ ἀγνοούμενοι, ἀλλά καί οἱ ἐκτοπισμένοι ἀπό τίς πατρογονικές ἑστίες.

Εἶναι χρέος μας, ὂχι μόνο νά διατηροῦμε νωπές τίς μνῆμες, ἀλλά νά ὑψώνωμε τήν φωνή μας καί νά διεκδικοῦμε τήν δικαίωση τῆς Κύπρου καί τήν ἂρση τῆς μεγάλης αὐτῆς ἀδικίας, ἡ ὁποία κρατεῖ διχοτομημένη τήν Μεγαλόνησο.

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Πατρῶν, τιμᾶ  τήν μνήμη τῶν εὐκλεῶς ἀγωνιζομένων καί ἡρωικῶς πεσόντων ὑπερασπιστῶν τῆς Κύπρου, ἀλλά καί τῶν ἀγνοουμένων, σέ συνεργασία μέ τούς Κυπρίους τῆς Ἀχαΐας…»

Ἐν συνεχείᾳ τόν λόγον ἒδωσε ὁ Σεβασμιώτατος στόν Πρόεδρο τῆς Ἑνώσεως Κυπρίων Νομοῦ Ἀχαΐας κ. Εὐάγγελον Πολυβίου, ὁ ὁποῖος ἀνεφέρθη μέ λόγια συγκλονιστικά στό δρᾶμα τῆς Κύπρου. Συγκίνηση προκάλεσε τό ὃτι ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως Κυπρίων, ἦτο ἐνδεδυμένος μέ τήν Κυπριακή παραδοσιακή στολή, ὃπως καί ἂλλα μέλη τῆς Ἑνώσεως.

Ἀκολούθησε τό ἱερό Μνημόσυνο ὑπέρ μακαρίας μνήμης καί αἰωνίου ἀναπαύσεως τῶν πεσόντων καί τῶν ἀθώων θυμάτων, τῆς τουρκικῆς θηριωδίας.

20.7.1974 - 52 χρόνια μετά ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ

 

Η 20η Ιουλίου 1974 δεν είναι μια απλή ιστορική αναφορά σ' ένα ημερολόγιο. Είναι μια βαθιά, πληγή στη σάρκα του ελληνισμού που ακόμα αιμορραγεί, ένας βουβός πόνος που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά. 

Πρόκειται για τη μέρα που η Κύπρος ξύπνησε από τον εφιαλτικό ήχο των σειρήνων και τις βόμβες του «Αττίλα»... και ολοκληρώθηκε με μια βάναυση στρατιωτική εισβολή που διατηρείται ακόμα...

Το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ - ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ μπορεί για εμάς να είναι ένα σύνθημα που το λέμε κάθε χρόνο τέτοια μέρα... Για κάποιους όμως παραμένει ένα βίωμα, μια ανάσα της ψυχής τους που δεν επιτρέπει να ξεχνάς.

Σίγουρα μαθαίνεις να ζεις με τις μνήμες, φυλάς τις φωτογραφίες και τις δίνεις από γενιά σε γενιά αλλά δεν ξεχνάς...