Διήμερο για παλαιούς κατασκηνωτές & μέλη της Χριστιανικής Εστίας Πατρών

 

Η κατασκήνωση της "Άγκυρας" 22 και 23 Αυγούστου 2026 ανοίγει τις πόρτες της για να δεχθεί παλαιούς κατασκηνωτές και μέλη της Χριστιανικής Εστίας Πατρών. 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 

Σάββατο 22/8 

5:00 μ.μ. Άφιξη - κέρασμα- επικοινωνία - μπάνιο 

8:00 μ.μ. Εσπερινός - συζήτηση - δείπνο

11 μ.μ. Απόδειπνο 

Κυριακή 23/8

7 - 10 π.μ. Όρθρος - Θεία Λειτουργία

10.15 π.μ. πρωινό 

11:00 π.μ. Ομιλία από τον Πανοσ. αρχιμ. π. Ιγνάτιο Καρακάση, Ιεροκήρυκα Ι. Μ. Μεσογαίας και Λαυρεωτικής με θέμα: "Σε ποιον ανήκει η γη;"

2:00 μ.μ. Γεύμα.

5.30 μ.μ. Απογευματινό 

6:00 μ.μ. Ομιλία από τον κ. Ηλία Σκόνδρα με θέμα: "Γιατί χάνω την ειρήνη μου;"

Παρακαλούμε να δηλώσετε συγκεκριμένα σε ποια μέρη του προγράμματος θα είστε για την εύρυθμη λειτουργία της κουζίνας.

Δηλώσεις συμμετοχής:

π. Χριστοφόρος: 6947220743 & Ηλ. Σκόνδρας: 6944737642

Κυριακή ΙΑ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ - Το Αποστολικό & Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής

Ο Απόστολος

Α´ Κορινθίους θ´ 2-12

Κι αν ακόμα άλλοι αρνούνται να με αναγνωρίσουν ως απόστολο, για σας είμαι˙ γιατί η ίδια η ύπαρξη της εκκλησίας σας είναι η απόδειξη πως είμαι απόστολος. Να πω πως απολογούμαι σ’ αυτούς που αμφισβητούν και συζητούν την αυθεντία μου ως αποστόλου είναι η εξής: Δεν έχω τάχα δικαίωμα να συντηρούμαι με δαπάνη της εκκλησίας που υπηρετώ; Μήπως δε έχω δικαίωμα να έχω μαζί στα ταξίδια μου αδερφή χριστιανή ως οικονόμο, όπως κάνουν και οι άλλοι απόστολοι και τα αδέρφια του Κυρίου και ο Κηφάς; Ή μήπως είμαστε οι μόνοι, εγώ κι ο Βαρνάβας, που δεν έχουμε δικαίωμα συντηρήσεως, αλλά  πρέπει να ζούμε με την εργασία μας; Ποιος πάει ποτέ στρατιώτης στον πόλεμο με δικά του έξοδα; ποιος φυτεύει αμπέλι και δεν τρώει από τον καρπό του; ή ποιος βόσκει πρόβατα και δεν τρώει από το γάλα του κοπαδιού; Μήπως αυτά που λέω είναι σύμφωνα μόνο με την ανθρώπινη καθημερινή πείρα; Κι ο νόμος δε λέει τα ίδια; Πράγματι, στο Μωσαϊκό νόμο είναι γραμμένο: Μη βάλεις φίμωτρο στο βόδι που αλωνίζει. Μήπως για τα βόδια νοιάζεται ο Θεός; Ή μήπως αυτά που λέει αναφέρονται πραγματικά σ’ εμάς; Ασφαλώς αυτά γράφτηκαν για μας. Γιατί πρέπει αυτός που οργώνει κι αυτός που αλωνίζει να κάνουν τη δουλειά τους με την ελπίδα της συμμετοχής στη συγκομιδή. Εμείς σπείραμε ανάμεσά σας πνευματική σπορά˙ σας φαίνεται πάρα πολύ αν θερίσουμε από σας τα υλικά, που είναι αναγκαία για τη συντήρηση μας; Αν άλλοι κάνουν χρήση αυτού του δικαιώματος απέναντι σας, δε θα ταίριαζε να το κάνουμε περισσότερο εμείς; Εμείς όμως δεν κάναμε χρήση του δικαιώματος αυτού, αλλά υπομένουμε κάθε στέρηση για να μη δημιουργήσουμε κανένα εμπόδιο στη διάδοση του ευαγγελίου του Χριστού.

Το Ευαγγέλιο

Κατά Ματθαίον, ιη΄ 23-35

Γι΄ αυτό η Βασιλεία των Ουρανών μοιάζει με έναν βασιλιά, που επήρε την απόφαση να ρυθμίσει τους λογαριασμούς του με τους "δούλους" (=αξιωματούχους) του. Μόλις, λοιπόν, άρχισε να ρυθμίζει τους λογαριασμούς του, του έφεραν έναν άνθρωπο που του ώφειλε δέκα χιλιάδες τάλαντα· ποσόν που εκείνος δεν μπορούσε να το εξοφλήσει. Και διέταξε να τον πουλήσουν και τον ίδιο και τη γυναίκα του και τα παιδιά του και όλα του τα υπάρχοντα, για να συγκεντρωθεί το οφειλόμενο ποσό. Μα τότε ο δούλος εκείνος έπεσε στα πόδια του, τον προσκύνησε και τον παρεκάλεσε:

- Κύριε, μακροθύμησε λίγο σε μένα. Και θα σου τα επιστρέψω όλα.

Και ο κύριος του δούλου εκείνου τον ευσπλαχνίσθηκε και όχι μόνο τον άφησε ελεύθερο, αλλά του χάρισε και το δάνειο! 

Βγαίνει, λοιπόν, ο δούλος εκείνος και πάει και βρίσκει ένα σύνδουλό του, που του ώφειλε εκατό δηνάρια. Τον συνέλαβε και του έβαλε τη θηλιά στο λαιμό: 

- Αυτή τη στιγμή να μου εξοφλήσεις αυτά που μου χρωστάς!...

 Έπεσε, λοιπόν, ο σύνδουλός του στα πόδια του και τον καθικέτευε λέγοντάς του:

-Μακροθύμησε λίγο σε μένα· και θα σου τα επιστρέψω! 

Μα εκείνος δεν συγκατατέθηκε. Αντίθετα επήγε, έκαμε τις νόμιμες ενέργειες και τον έκλεισε στη φυλακή, μέχρι να του εξοφλήσει το χρέος του!...

 Όμως αυτά έπεσαν στην αντίληψη των άλλων συνδούλων του. Και ελυπήθηκαν πολύ. Και επήγαν στον κύριό τους και τα είπαν όλα λεπτομερώς. Τότε ο κύριός του τον ειδοποίησε να εμφανισθεί μπροστά του και του είπε:

-Δούλε πονηρέ (=παλιάνθρωπε), εγώ σου εχάρισα όλο εκείνο το τεράστιο χρέος σου, μόνο και μόνο γιατί με παρεκάλεσες! Δεν αισθάνθηκες την υποχρέωση να συμπονέσεις και συ τον σύνδουλό σου, στο βαθμό που σε είχα συμπονέσει εγώ;

Και ο κύριός του θύμωσε. Και έβγαλε απόφαση: να τον υποβάλουν σε σκληρά βασανιστήρια, μέχρι που να αποδώσει ολόκληρο το χρέος του. Με τον ίδιο τρόπο θα σας φερθεί ο επουράνιος Πατέρας Μου, αν δεν συγχωρείτε ο καθένας σας τον αδελφό του, για όσα σας κάνει, μέσα από την καρδιά σας! 

π. Λύβιος: " «Ἐν τῇ κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες, Θεοτόκε…"

 

"Ἐν τῇ κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες, Θεοτόκε…"

Τι παράξενη φράση.

Έφυγες, αλλά δεν μας άφησες.

Ίσως γιατί η αληθινή αγάπη κάνει κάτι που δυσκολεύεται να καταλάβει η λογική: μετατρέπει την απουσία σε έναν άλλο τρόπο παρουσίας.

Δεν αγαπάμε μόνο ό,τι βλέπουμε και αγγίζουμε. Υπάρχουν άνθρωποι που έφυγαν από τη ζωή μας κι όμως εξακολουθούν να κατοικούν μέσα μας περισσότερο από ανθρώπους που συναντάμε κάθε μέρα.

Γιατί ο άνθρωπος δεν είναι μόνο ένα σώμα που βρίσκεται δίπλα μας. Είναι σχέση. Είναι μνήμη. Είναι παρουσία μέσα στην καρδιά του άλλου.

Κι ίσως εδώ βρίσκεται κάτι βαθιά ελληνικό. Ο λαός μας δεν έμαθε την Παναγία ως μια θεολογική ιδέα. Την έκανε σχέση. Της μίλησε σαν να μιλά στη μάνα του. Της άναψε καντήλια, της πήγε τάματα, έκλαψε μπροστά στην εικόνα της και στις δύσκολες ώρες δεν είπε μια θεολογική πρόταση.

Είπε δύο λέξεις: «Παναγία μου…»

Και ίσως αυτό το «μου» να κρύβει ολόκληρη θεολογία.

Γιατί σημαίνει: έχω κάπου να ανήκω. Υπάρχει κάποιος που με χωρά ακόμη.

Η Παναγία δεν εγκατέλειψε τον κόσμο επειδή ακριβώς δεν έπαψε να σχετίζεται μαζί του.

Γι’ αυτό βρίσκεται κοντά στη μάνα που κλαίει, στον άρρωστο που φοβάται, στον άνθρωπο που ξενυχτά μόνος, στον αμαρτωλό που ντρέπεται ακόμη και να κοιτάξει τον Θεό.

Η Παναγία δεν μας υπόσχεται λύση όλων των προβλημάτων μας, αλλά Παρουσία μέσα στα βάσανα μας "τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες, Θεοτόκε..." 

Κι αυτή ίσως είναι η βαθύτερη παρηγοριά της πίστης:

ότι ακόμη κι όταν αισθάνεσαι πως δεν σε χωράει πια κανείς, υπάρχει μια Μάνα που εξακολουθεί να λέει στον κόσμο: “Δεν σας άφησα”........

Χρόνια πολλά, καλά κι ευλογημένα. 

— π. Λίβυος —

Τα χέρια της Μητέρας του Θεού είναι πιο δυνατά... - ΓΕΧΑ ΑΙΓΙΟΥ

"Τα χέρια της Μητέρας του Θεού είναι πολύ πιο δυνατά από τους ώμους των χερουβείμ και των πιο ευλογημένων θρόνων.

Ποιον κρατάει λοιπόν η Παναγία;

Ξέρετε ποιον κρατάει;

Αυτόν που έκανε τον ουρανό και τη γη και όλα τα πράγματα ορατά και αόρατα".

Είπε ξανά: «Ξέρετε ποια είναι η Μητέρα του Θεού και πόση τιμή, δύναμη και έλεος έχει; Είναι η μητέρα μας, γιατί ελεεί τους φτωχούς και τις χήρες και τους Χριστιανούς. Προσεύχεται πάντα στον Σωτήρα Χριστό για όλους μας».

π. Ηλίας Κλεόπα

 

"Νενίκηνται τῆς φύσεως οἱ ὅροι"

 

Νενίκηνται τῆς φύσεως οἱ ὅροι, ἐν σοὶ Παρθένε ἄχραντε· παρθενεύει γὰρ 

τόκος, καὶ ζωὴν προμνηστεύεται θάνατος. Ἡ μετὰ τὸκον Παρθένος, καὶ 

μετὰ θάνατον ζῶσα, σῴζοις ἀεί, Θεοτόκε, τὴν κληρονομίαν σου.

Ἐξίσταντο Ἀγγέλων αἱ δυνάμεις, ἐν τῇ Σιὼν σκοπούμεναι, τὸν οἰκεῖον 

Δεσπότην, γυναικείαν ψυχὴν χειριζόμενον· τῇ γὰρ ἀχράντως τεκούσῃ, 

υἱοπρεπῶς προσεφώνει· Δεῦρο Σεμνή, τῷ Υἱῷ καὶ Θεῷ συνδοξάσθητι.

Συνέστειλε χορὸς τῶν Ἀποστόλων, τὸ θεοδόχον Σῶμά σου, μετὰ δέους 

ὁρῶντες, καὶ φωνῇ λιγυρᾷ προσφθεγγόμενοι· Εἰς οὐρανίους θαλάμους, πρὸς 

τὸν Υἱὸν ἐκφοιτῶσα, σῴζοις ἀεί, Θεοτόκε τὴν κληρονομίαν σου.

Από την ᾨδὴ θ' της Ἐορτῆς της Κοιμήσεως 

Η Κοίμηση της Μητέρας τού Θεού († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)

Στό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος

Ἡ γιορτή τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεομήτορος – πού συνδυάζει δύο γεγονότα: Τήν κοίμησή Της καί τήν ἀνάστασή Της καί τήν μετάστασή Της τήν τρίτη ἡμέρα- ἦταν πράγματι γιά αἰῶνες, ἀπό τήν ἀρχή τῆς ὕπαρξης τῆς Ρωσικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, ἡ Γιορτή, ἡ δόξα, ἡ χαρά της.

Ἡ Μητέρα τοῦ Θεοῦ δέν ἔγινε τό μέσον πού ἀποδέχτηκε παθητικά νά σαρκωθεῖ μέσα της ὁ Θεός – χωρίς τήν συγκατάβασή της ἡ ἐνσάρκωση τοῦ Κύριου θά ἦταν ἀδύνατο νά πραγματοποιηθεῖ. Εἶναι ἡ ἀπάντηση ὁλάκερης τῆς κτίσης στήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί στήν προσφορά τοῦ ἑαυτοῦ Του ὄχι μόνο στήν ἀνθρωπότητα, ἀλλά σ’ ὅλον τόν Κόσμο πού Ἐκεῖνος δημιούργησε. Καί χαιρόμαστε γι’ αὐτό, ἐπειδή ὁ λόγος Της εἶναι καί δικός μας. Ὁ λόγος της ἦταν τέλειος, ὅπως ἦταν ἡ ἐμπιστοσύνη της, ἡ πίστη Της, ἡ προσφορά τοῦ ἑαυτοῦ Της. Τά δικά μας λόγια εἶναι ἀτελῆ καί ὅμως οἱ φωνές μας ἀντηχοῦν μέσα ἀπό τήν δική Της φωνή, ἀδύναμες, κάποιες φορές διστακτικές, ἀλλά μέ πίστη καί ἀγάπη.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ.κ. Χρυσόστομος στην ΑΓΚΥΡΑ

Την ευλογία της επισκέψεως του Μητροπολίτου μας κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ είχε την Πέμπτη 13 Αυγούστου η κατασκήνωσή μας ΑΓΚΥΡΑ και οι μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου που ζουν εκεί.

Ο Μητροπολίτης μας συνοδευόταν από τον αρχιδιάκονο της Μητροπόλεως Πατρών π. Σεραφείμ και τον διάκονο π. Γερμανό και τους υποδέχτηκαν εκ μέρους όλων οι Αρχ. της Ι. Μητροπόλεως π. Χριστοφόρος Μυτιλήνης και π. Γαβριήλ Κωνσταντινίδης, πνευματικοί υπεύθυνοι της κατασκηνώσεως. Εκ μέρους της ΓΕΧΑ παρίστατο ο πρόεδρος του ΔΣ κ. Μαρίνος Παπαγεωργάκης.

Ο Μητροπολίτης μας παρακάθισε στο γεύμα και απηύθυνε λόγους οικοδομής, παρακλήσεως και αγάπης προς τους νεαρούς κατασκηνωτές. Μίλησε για την Παναγία, τις προτυπώσεις της στην Παλαιά Διαθήκη, τα ιστορικά μοναστήρια της στην Αχαΐα, τη μεγάλη γιορτή της Κοιμήσεώς της. Επαίνεσε τα παιδιά για τον αγώνα τον πνευματικό που κάνουν και έδωσε συμβουλές γεμάτες αγάπη και πατρικό ενδιαφέρον.

Ο π. Χριστοφόρος ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο για την επίσκεψη στην Άγκυρα παρά το βεβαρημένο πρόγραμμά του αλλά και για το ανύστακτο ενδιαφέρον για όλους μας ενώ ο π. Γαβριήλ τον ενημέρωσε για το κατασκηνωτικό πρόγραμμα της περιόδου αυτής.

Οι κατασκηνωτές ως αντίδωρο σεβασμού κι ευγνωμοσύνης έψαλαν και τραγούδησαν τους ύμνους τους εκδηλώνοντας τη χαρά τους για την παρουσία του επισκόπου τους στην κατασκήνωση.

Ο Σεβασμιώτατος για άλλη μια χρονιά ευλόγησε το έργο της κατασκήνωσης κι ευχαρίστησε όλα τα στελέχη καθώς και τις κυρίες της κουζίνας που διακονούν τη νεότητα εκεί. 

 

Η Μάνα της σιωπής

Πόσες φορές δεν στάθηκα μπροστά στην εικόνα Της, στο καντήλι της και δεν είχα τίποτε απολύτως να της πω. Κενό, τίποτα, όλος, μάτια, όλος δάκρυα..

Λέξη δεν έβγαινε από τα ξεραμένα χείλη μου. Λέξη από τα ταραγμένο μου μυαλό.

Είναι τότε που ο πόνος σε κλειδώνει, που σε παγώνει στον πιο βαρύ χειμώνα της καρδιάς σου.

Σιωπή, βλέμμα κενό, καρδιά παραλυμένη.

Όταν πονάς δεν μιλάς, σιωπάς και είναι τόσο δυνατές οι κραυγές σου που δεν ακούγονται.

Έχω δει χείλη να πάλλονται δίχως να μιλάνε. Φωνές να βραχνιάζουν δίχως να λένε λέξη. Όλος ο άνθρωπος γίνεται μάτια, όλο το σώμα μια κραυγή, μια φωνή δίχως ήχο.

Σιωπή, σώμα σε στάση προσευχής, σε κατάσταση αναμονής…

Πόσες φορές προσευχήθηκα σε αυτή την απόλυτη σιωπή. Σε αυτά τα κρύα πατώματα της μοναξιάς σε νύχτες που έμοιαζαν αξημέρωτες.

Μόνη παρέα το εικόνισμα της Παναγίας, μια αγκαλιά, ένα χάδι Μάνας, μια ζεστή αγκαλιά και ένας ήχος στο αυτί «σσσσσσς, όλα θα πάνε καλά…….».

Αυτή είναι η Παναγία, που ακούει τις προσευχές των σιωπηλών, που ενώ δεν μιλάς ξέρει τι λες, που δίχως να εξηγείς ξέρει τι νιώθεις και σε καταλαβαίνει.

Σε αυτή την μάνα της σιωπής προσευχήθηκα και σήμερα, προσευχηθήκαμε όλοι, ακόμη και αυτοί που δεν πήγαν εκκλησία.

Άκουσε τις σιωπές μας, ένιωσε τα πένθη και τις απώλειες μας. Τις θλίψεις και τα άγχη μας, τους φόβους και πανικούς μας, τις ματαιώσεις και απογοητεύσεις μας.

Και να είστε για ένα σίγουροι, όσο οι άνθρωποι θα σας σταυρώνουν ο Θεός θα σας ανασταίνει.

Όσο οι άνθρωποι θα σας πληγώνουν ο Χριστός θα σας συντροφεύει, όσο οι άνθρωποι θα ματαιώνουν τα όνειρα σας, η Παναγία θα γίνεται η πλατυτέρα της καρδιάς σας, που μέσα στο πλάτεμα της αγκαλιά Της θα χωράμε όλοι, προδότες και προδομένοι…

(Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής)

Από π. Σπυρίδων Σκουτής

Ο Απόστολος & το Ευαγγέλιο της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου

 

Ο Απόστολος της εορτής 

Προς Φιλιπησίους  β´ 5-11

Ἂς ἐπικρατῇ μεταξύ σας τὸ ἴδιο φρόνημα, τὸ ὁποῖον ὑπῆρχε καὶ εἰς τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν, ὁ ὁποῖος, ἂν καὶ εἶχεν θεϊκὴν ὕπαρξιν, δὲν ἐθεώρησε τὸ ὅτι ἦτο ἴσος πρὸς τὸν Θεὸν σὰν κάτι πρὸς ἁρπαγμόν, ἀλλ’ ἐκένωσε τὸν ἑαυτόν του λαβὼν μορφὴν δούλου, γενόμενος ὅμοιος πρὸς τοὺς ἀνθρώπους, καί, ἀφοῦ κατὰ τὸ σχῆμα εὑρέθηκε ὡς ἄνθρωπος, ἐταπείνωσε τὸν ἑαυτόν του γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου καὶ μάλιστα θανάτου σταυρικοῦ.

Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Θεὸς τὸν ὑπερήψωσε καὶ τοῦ ἐχάρισε ὄνομα τὸ ἀνώτερον ἀπὸ κάθε ὄνομα, ὥστε, εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ, νὰ κάμψῃ κάθε γόνυ τῶν ἐπουρανίων καὶ τῶν ἐπιγείων καὶ τῶν καταχθονίων, καὶ κάθε γλῶσσα νὰ ὁμολογήσῃ ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι Κύριος εἰς δόξαν τοῦ Θεοῦ Πατρός.

Ευαγγέλιο της εορτής:

Λουκ. ι’ 38-42, ια’ 27-28

Καθώς λοιπόν αυτοί προχωρούσαν, αυτός εισήλθε σε κάποιο χωριό. Κάποια γυναίκα, τότε, με το όνομα Μάρθα, τον υποδέχτηκε.

Και αυτή είχε μια αδελφή που την καλούσαν Μαριάμ, η οποία και κάθισε κοντά στα πόδια του Κυρίου και άκουγε το λόγο του.

Αλλά η Μάρθα ήταν απασχολημένη με πολλή διακονία. Στάθηκε τότε από πάνω και είπε: «Κύριε, δε σε μέλει που η αδελφή μου με εγκατέλειψε μόνη να διακονώ; Πες της λοιπόν να με βοηθήσει».

Αποκρίθηκε τότε ο Κύριος και της είπε: «Μάρθα, Μάρθα, μεριμνάς και θορυβείσαι για πολλά, ενώ για ένα πράγμα υπάρχει ανάγκη. Η Μαριάμ, πράγματι, διάλεξε την αγαθή μερίδα, που δε θα της αφαιρεθεί».

Συνέβηκε, λοιπόν, ενώ αυτός έλεγε αυτά, να υψώσει τη φωνή της κάποια γυναίκα από το πλήθος και του είπε: «Μακάρια η κοιλιά που σε βάσταξε και οι μαστοί που θήλασες».

Και αυτός είπε: «Βεβαίως, αλλά μάλλον είναι μακάριοι εκείνοι που ακούν το λόγο του Θεού και τον φυλάγουν».

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

 

Παιδιά μου εὐλογημένα,

Σήμερα ὃλοι μας στεκόμαστε μπροστά στό ἱερό καί ἃγιο Εἰκόνισμα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τῆς Θεομήτορος Κόρης καί δικῆς μας στοργικῆς μητέρας καί κατασπαζόμεθα μέ εὐλάβεια τά πανάγια καί ἂχραντα χέρια Της, τά ὁποῖα ἐβάστασαν τόν Δημιουργό τοῦ σύμπαντος κόσμου.

Ἀτενίζομε μέ δέος τήν πανσεβάσμια καί παναγία μορφή Της καί ἱκετευτικά ἀφήνομε τήν καρδιά μας, νά συνομιλήσῃ μαζί Της, ἐκφράζοντάς Της μέ εὐγνωμοσύνη, παράκληση καί ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη, τούς μύχιους τῆς καρδιᾶς μας πόθους, τά πολλά μας αἰτήματα καί ἐκζητοῦντες τήν ἂπειρη ἀγάπη Της καί τήν μεσιτεία Της πρός Κύριον, ὑπέρ πάντων ἡμῶν τῶν ἐλαχίστων καί ἀναξίων δούλων τοῦ Υἱοῦ καί Θεοῦ Της καί Σωτῆρος ἡμῶν.

Σύμπασα ἡ Ὀρθοδοξία, στήν μεγάλη γιορτή Της, Τῆς προσφέρει μῦρα πνευματικά, ἀλλά καί ἂνθη αἰσθητά, ὡς ἀντίδωρο τῶν εὐεργεσιῶν Της, ἐξαιρέτως ὃμως Τήν χαιρετᾶ, Τήν τιμᾶ, Τήν κατασπάζεται καί χάριτας ὁμολογεῖ ἡ Ὀρθόδοξος Ἑλλάς, ἡ παναγιοσκέπαστη καί παναγιοφρούρητη Πατρίδα μας.

Πόλεις καί χωριά, στεριά καί θάλασσα, ριγοῦν καί σκιρτοῦν, ἐνώπιον τῆς Μεγαλόχαρης, τῆς Σουμελᾶ, τῆς Γηροκομήτισσας, τῆς Γοργοεπηκόου, τῆς Μολυβδοσκέπαστης, τῆς Ὑπερμάχου Στρατηγοῦ, τῆς Ἀγιάσσου, τῆς Ἓλωνας, τῆς Μεγαλοσπηλαιώτισσας καί ὃπως ἀλλιῶς τήν ὀνόμασε ὁ εὐσεβής Λαός μας, ἓνεκα τῶν πολλῶν πρός τό εὐσεβές Ἒθνος μας, εὐεργεσιῶν Της.

Οἱ ἱεροί Ὑμνογράφοι, ὓφαναν πρός τιμήν Της θεοδίδακτους ὓμνους, γιά νά ἀποδώσουν τήν ἀλήθεια γιά τό πάνσεπτο Πρόσωπό Της καί οἱ Πατέρες, μέσα ἀπό τίς Οἰκουμενικές Συνόδους, διεσφάλισαν τήν θεοπαράδοτη καί Ἀποστολική παρακαταθήκη:

 Ὃτι ἡ Θεόπαις Μαριάμ, εἶναι ἀληθής Θεοτόκος, διότι ἐκυοφόρησε καί ἐβάστασε τό Υἱόν καί Λόγον τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ἐνηνθρώπησε γιά νά κάνῃ τόν ἂνθρωπο κατά χάριν Θεό.

Ξεκινάμε με χαρούμενες καρδιές (Ι)

Ξεκίνησε τη Δευτέρα 10 Αυγούστου η κατασκηνωτική περίοδος για τα αγόρια Γυμνασίου κ Λυκείου, αγαπητοί φίλοι. Η ΑΓΚΥΡΑ γέμισε από χαρούμενες φωνές καλών παιδιών.

Τους ευχόμαστε καλή διαμονή και οι Άγιοι Τεσσαράκοντα Μάρτυρες να τους προστατεύουν. 

Καλή δύναμη στους Αρχηγούς και τα επιτελεία τους, στις κυρίες της κουζίνας και τη διαχειρίστρια.

Παράκληση στην Ι.Μ. Αναλήψεως Μιντιλογλίου

 

Ο Κύριος ευλογεί το λίγο, αλλά όχι το καθόλου... - ΓΕΧΑ Αιγίου

 

Τά Ἐγκώμια τῆς Γηροκομήτισσας στήν Πάτρα.

 

Πλῆθος εὐσεβοῦς Λαοῦ, ἀνῆλθε στό περίπυστο καί ἱστορικό Μοναστήρι τῆς Παναγίας τῆς Γηροκομήτισσας στήν Πάτρα τό ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς, 9ης  Αὐγούστου ἐ.ἒ., προκειμένου νά χαιρετίσουν καί νά μακαρίσουν τήν πανακήρατον καί ἀειπάρθενον Μητέρα τοῦ Ἐμμανουήλ καί νά Τῆς ψάλουν τά Ἐγκώμια, τά ὁποῖα ἒγραψε μέ τά ἃγια χέρια του, ὁ μακαριστός Μητροπολίτης Παλαιῶν Πατρῶν Διονύσιος, τό ἒτος 1541μ.Χ.

Τῆς Ἱερᾶς Ἀκολουθίας, προέστη ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ὁ ὁποῖος ἐκήρυξε τόν θεῖο λόγον, ἀναλύσας τά ἁγιογραφικά χωρία: «Μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσά σε καί μαστοί οὓς ἐθήλασας» καί «Μενοῦν γε μακάριοι οἱ ἀκούοντες τόν λόγον τοῦ Θεοῦ καί φυλάσσοντες αὐτόν». Ὁ Μητροπολίτης ἀνεφέρθη καί στήν θεολογία, τῶν λόγων αὐτῶν καί στήν πρακτική ἐφαρμογή τους.

Μέ τόν Σεβασμιώτατο συνεχοροστάτησε  ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος καί συμμετεῖχαν ὁ Ἡγούμενος τῆς Μονῆς, Ἀρχιμ. π. Συμεών Χατζῆς καί οἱ Πατέρες τοῦ Μοναστηριοῦ καί ἂλλοι Πρεσβύτεροι καί Διάκονοι τῆς πόλεως καί τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν.

Τέλος, ὁ Σεβασμιώτατος ἐπήνεσε τήν εὐλάβεια τοῦ Πατραϊκοῦ Λαοῦ καί εὐχήθηκε ἀπό καρδίας πρός ὃλους, τά δέοντα διά πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου.