19/7/26
Η κυρία Ελπίδα
.jpeg)
Η κυρία Ελπίδα ήταν ογδόντα δύο χρονών.
Ζούσε μόνη της με μια μικρή σύνταξη.
Κάθε μήνα πήγαινε στο ίδιο φαρμακείο για να πάρει τα φάρμακά της.
Κάθε μήνα έκανε την ίδια ερώτηση.
«Πόσα σας χρωστάω;»
Και κάθε μήνα ο φαρμακοποιός της απαντούσε:
«Είναι ήδη πληρωμένα.»
Στην αρχή πίστεψε πως έγινε λάθος.
Τον επόμενο μήνα συνέβη το ίδιο.
Και τον επόμενο.
Για τρία ολόκληρα χρόνια δεν πλήρωσε ούτε ένα ευρώ.
«Ποιος τα πληρώνει;» ρωτούσε.
Ο φαρμακοποιός χαμογελούσε.
«Μου ζήτησε να μη σας το πω ποτέ.»
Η κυρία Ελπίδα δεν άντεχε την απορία.
Μια μέρα αποφάσισε να περιμένει έξω από το φαρμακείο.
Πίστευε πως κάποια στιγμή θα εμφανιζόταν ο άγνωστος.
Οι ώρες περνούσαν.
Λίγο πριν κλείσει το φαρμακείο, σταμάτησε ένα παλιό αυτοκίνητο.
Βγήκε ένας άντρας γύρω στα πενήντα.
Μπήκε μέσα για λίγα λεπτά και έφυγε.
Η ηλικιωμένη μπήκε αμέσως στο φαρμακείο.
«Ήταν αυτός;»
Ο φαρμακοποιός κατέβασε το βλέμμα.
«Ναι...»
Η κυρία Ελπίδα έτρεξε όσο μπορούσε.
Τον πρόλαβε πριν μπει στο αυτοκίνητο.
«Συγγνώμη...
γιατί το κάνετε αυτό για μένα;»
Ο άντρας έμεινε σιωπηλός.
Έπειτα χαμογέλασε.
«Εσείς δεν με θυμάστε.
Εγώ όμως σας θυμάμαι πολύ καλά.»
Η γυναίκα τον κοίταξε απορημένη.
«Πριν από σαράντα χρόνια ήμουν ένα μικρό αγόρι.
Η μητέρα μου καθάριζε σκάλες.
Δεν είχαμε να φάμε.
Κάθε πρωί, πηγαίνατε στο φούρνο και αγοράζατε δύο ψωμιά.
Το ένα το αφήνατε "τυχαία" στην πόρτα μας.
Νομίζατε πως δεν σας έβλεπε κανείς.
Σας έβλεπα εγώ.»
Η κυρία Ελπίδα ένιωσε τα μάτια της να γεμίζουν δάκρυα.
«Δεν θυμόμουν καν...»
Ο άντρας έβγαλε από την τσέπη του μια παλιά φωτογραφία.
Ήταν ο ίδιος, παιδί.
Κρατούσε ένα καρβέλι ψωμί και χαμογελούσε.
«Εκείνα τα ψωμιά μάς κράτησαν ζωντανούς.
Σήμερα εγώ μπορώ να αγοράσω τα φάρμακά σας.
Όχι γιατί σας χρωστάω.
Αλλά γιατί κάποτε μου μάθατε τι σημαίνει να βοηθάς χωρίς να περιμένεις αντάλλαγμα.»
Η κυρία Ελπίδα τον αγκάλιασε σφιχτά.
Εκείνη τη στιγμή κατάλαβε πως καμία καλή πράξη δεν χάνεται.
Μπορεί να αργήσει χρόνια...
αλλά κάποια μέρα επιστρέφει.
Ίσως όχι από τον άνθρωπο που βοήθησες.
Αλλά από τη ζωή την ίδια.
Η πολεμική παράνοια
Ἂν εἶναι, ἔστω καὶ κατὰ προσέγγιση, κοντὰ στὴν πραγματικότητα οἱ ἀριθμοὶ γιὰ τὸν πόλεμο στὴν Οὐκρανία, ποὺ δημοσίευσε πρόσφατα τὸ Κέντρο Στρατηγικῶν καὶ Διεθνῶν Μελετῶν (CSIS), τότε θὰ πρόκειται γιὰ φρίκη ἀδιανόητη.
Σύμφωνα μὲ αὐτὴ τὴν ἔρευνα, «ἡ εἰσβολὴ τῆς Ρωσίας στὴν Οὐκρανία ἔχει κοστίσει τὴ ζωὴ σὲ περίπου 450.000 Ρώσους ἀπὸ τὴν ἔναρξη τοῦ πολέμου τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2022». Ὁ δὲ «συνολικὸς ἀριθμὸς τῶν θυμάτων τοῦ πολέμου καὶ ἀπὸ τὶς δύο πλευρές (νεκροί, ἀγνοούμενοι καὶ τραυματίες) ἔχει πλέον ξεπεράσει τὰ 2 ἑκατομμύρια».
Ἡ ἔρευνα κατανέμει καὶ κατὰ χώρα τὰ θύματα. Ἔτσι «ἐκτιμᾶ ὅτι 1,4 ἑκατομμύρια εἶναι Ρῶσοι. Πρόκειται γιὰ ἕνα συγκλονιστικὸ ἀριθμὸ ποὺ ἀντιστοιχεῖ λίγο κάτω ἀπὸ τὸ 1% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας».
Ἀλλὰ «καὶ στὴν οὐκρανικὴ πλευρὰ τὰ νούμερα προκαλοῦν σόκ. Τὰ θύματα τοῦ πολέμου (νεκροί, ἀγνοούμενοι, τραυματίες) ὑπολογίζονται μεταξὺ 525.000 ἕως καὶ 625.000, ἐνῶ ἀπὸ αὐτοὺς οἱ νεκροὶ ὑπολογίζονται σὲ ἕως 150.000 Οὐκρανούς.
Οὔτε ἡ Ρωσία οὔτε ἡ Οὐκρανία δημοσιεύουν ἐπίσημα στοιχεῖα γιὰ τὶς ἀπώλειες, ἀλλὰ τὰ τελευταῖα δεδομένα τοῦ CSIS συνάδουν σὲ γενικὲς γραμμὲς μὲ τὶς δυτικὲς ἐκτιμήσεις» («Καθημερινὴ» 2-7-2026).
Ὁ πόλεμος εἶναι καταστροφικὸς γιὰ τοὺς λαούς· καὶ γιὰ τὸν ἐπιτιθέμενο καὶ γιὰ τὸν ἀμυνόμενο. Συχνὰ ἡ εὐθύνη βαρύνει καὶ τὰ δύο μέρη· ἄλλοτε μόνο τὸ ἕνα. Σὲ κάθε περίπτωση, πίσω ἀπὸ κάθε στρατιώτη ποὺ φονεύεται, ὑπάρχει μιὰ μάνα ποὺ θρηνεῖ, ἕνας πατέρας ποὺ στενάζει, ἀδέλφια, παιδιά, σύζυγοι… ὁ πόνος ἀβάσταχτος. Ἀφήνουμε τὶς ἀπώλειες τῶν ἀμάχων, τὶς καταστροφὲς τῶν οἰκιῶν καὶ τῶν ὑποδομῶν.
Γιατί ὅλη αὐτὴ ἡ τραγωδία, τὸ ποτάμι τοῦ αἵματος, τὰ ἀτέλειωτα ἐρείπια; Ἡ ἀπάντηση εἶναι μία καὶ ἁπλή: διότι ἡγέτες καὶ λαοὶ ἔχουμε ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τὸν δρόμο τοῦ Θεοῦ.
Στὴν ἔρευνα οἱ μεγάλες ἀπώλειες τῆς Ρωσίας ἀποδίδονται, μεταξὺ τῶν ἄλλων, καὶ «στὴ διαφθορὰ καὶ τὸ χαμηλὸ ἠθικό». Ἡ διαφθορὰ πνίγει σήμερα τὸν πλανήτη· καὶ πληρώνεται μὲ αἷμα.
Αὐτὸ ἂς μᾶς προβληματίσει ὅλους καὶ ταυτόχρονα ἂς εὐχόμαστε ὁλόψυχα «ὑπὲρ τῆς εἰρήνης τοῦ σύμπαντος κόσμου»!
.JPG)
14/7/26
Ἡ μοιραία φωτιὰ ξεκίνησε… ἀπὸ ἕνα τσιγάρο
Ἕνα τσιγάρο ποὺ πέταξε ὁδηγὸς ἀπὸ τὸ ὄχημά του, ἀποτέλεσε προφανῶς τὴν αἰτία τῆς φωτιᾶς στὸ Ὡραιόκαστρο Θεσσαλονίκης, ἡ ὁποία κατέληξε στὴν οἰκογενειακὴ τραγωδία μὲ τὸν θάνατο δύο ἀνθρώπων, ποὺ συγκλόνισε τὴ χώρα. «Ἡ φονικὴ αὐτὴ φωτιὰ στὸ Δερβένι τοῦ Δήμου Ὡραιοκάστρου ξεκίνησε τὸ μεσημέρι τῆς Τρίτης, 30 Ἰουνίου 2026, γύρω στὶς 14.30΄. Βίντεο – ντοκουμέντο καταγράφει τὴν ἔναρξη τῆς πυρκαγιᾶς στὸ πρανὲς τοῦ δρόμου στὸ Δερβένι, μὲ τὶς φλόγες νὰ ἐπεκτείνονται ταχύτατα. Ἡ ἔρευνα τῆς Πυροσβεστικῆς κατέληξε στὸ συμπέρασμα ὅτι τὸ πιθανότερο εἶναι ἡ φωτιὰ νὰ προκλήθηκε ἀπὸ ἀπορριφθὲν ἀναμμένο τσιγάρο. Οἱ ἔρευνες τῶν ἀρχῶν ἐπικεντρώνονται σὲ τρία ὀχήματα ποὺ πέρασαν ἀπὸ τὸ σημεῖο τῆς ἔναρξης τῆς πυρκαγιᾶς λίγο πρὶν αὐτὴ ἐκδηλωθεῖ. Λίγα λεπτὰ μετὰ τὴ διέλευση τῶν ὀχημάτων ἐμφανίστηκαν οἱ πρῶτοι καπνοὶ καὶ ἀκολούθησαν οἱ φλόγες. Οἱ συνέπειες τῆς φονικῆς πυρκαγιᾶς στὸ Ὡραιόκαστρο εἶναι συγκλονιστικές, καθὼς οἱ Ἀρχὲς ἐντόπισαν δύο σοροὺς στὸ καμένο σπίτι: τοῦ 12χρονου γιοῦ καὶ τοῦ 66χρονου πατέρα τῆς οἰκογένειας» («iefimerida.gr» 2-7-2026).
Εἶναι φοβερὸ αὐτὸ ποὺ ἔγινε. Δύο ἄνθρωποι νεκροί, ἡ μητέρα μὲ σοβαρὰ ἐγκαύματα, 600 στρέμματα δάσους ἐξαφανίσθηκαν, ἀπὸ τὴν ἀσυνειδησία αὐτοῦ ποὺ πέταξε τὸ τσιγάρο του στὰ ξερὰ χόρτα. Καὶ δὲν εἶναι τὸ μοναδικὸ περιστατικό. Σύμφωνα μὲ τὰ στοιχεῖα τῆς Πυροσβεστικῆς, περισσότερο ἀπὸ τὸ 85% τῶν ἀγροτοδασικῶν πυρκαγιῶν στὴν Ἑλλάδα ὀφείλεται σὲ ἀνθρώπινη ἀμέλεια. Δηλαδὴ σὲ κάψιμο ξερῶν χόρτων, ἐργασίες μὲ χρήση τροχοῦ ἢ ὀξυγονοκόλλησης, χρήση γεωργικῶν μηχανημάτων ποὺ πετοῦν σπινθῆρες, μελισσοκομικὲς ἐργασίες, πέταγμα ἀναμμένων τσιγάρων ἢ χρήση συσκευῶν ψησίματος κοντὰ σὲ δάση.
Ἡ τραγωδία στὸ Δερβένι ἀποτελεῖ ἕνα σκληρὸ μάθημα γιὰ ὅλους μας. Τὸ νὰ πετάξει κανεὶς ἕνα τσιγάρο ἀπὸ τὸ παράθυρο τοῦ αὐτοκινήτου, δὲν εἶναι μία ἁπλὴ «κακὴ συνήθεια». Εἶναι μία πράξη ἐγκληματικῆς ἀδιαφορίας. Ἡ ἀπώλεια δύο ἀνθρώπων μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο φέρνει στὴν ἐπιφάνεια τὸ τεράστιο ἔλλειμμα ἀτομικῆς εὐθύνης καὶ κοινωνικῆς συνειδήσεως. Ἀλλὰ ἡ ἀσυνειδησία μας αὐτὴ καὶ ἡ ἔλλειψη κοινωνικῆς συνειδήσεως ὀφείλονται στὴν ἀπομάκρυνσή μας ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ τὸν νόμο του.
Ἂν δὲν κατανοήσουμε ὅλοι μας ὅτι οἱ πράξεις μας ἔχουν συχνὰ μὴ ἀναστρέψιμες συνέπειες στὶς ζωὲς τῶν ἄλλων, θὰ συνεχίσουμε νὰ θρηνοῦμε θύματα ἀπὸ τὴν πιὸ φθηνὴ καὶ ἀδικαιολόγητη αἰτία: τὴν ἀνθρώπινη ἀνοησία. Ἀλλὰ ἂν δὲν μάθουμε νὰ σεβόμαστε τὴ ζωὴ τῶν ἄλλων, κάποτε οἱ πνευματικοὶ νόμοι θὰ ξεσπάσουν καὶ στὴ δική μας ζωή.
Με εκκλησιαστική λαμπρότητα η πρώτη επίσημη πανήγυρη του Παρεκκλησίου του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου στην Παραλία Πατρών.
Με τις ευχές και τις ευλογίες του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Χρυσοστόμου, εορτάσθηκε με την πρέπουσα εκκλησιαστική λαμπρότητα η ιερά πανήγυρη του Παρεκκλησίου του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου στην Ενορία Κοιμήσεως Θεοτόκου Παραλίας Πατρών.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το Ιερό Παρεκκλήσιο είναι νεοανεγερθέν, αποτελώντας καρπό της πίστεως, της ευλαβείας και της αγάπης ευσεβών χριστιανών προς τον σύγχρονο Άγιο της Εκκλησίας μας. Πριν από έναν χρόνο, τα θυρανοίξια του Ιερού Παρεκκλησίου ετέλεσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, σηματοδοτώντας την έναρξη της λειτουργικής ζωής του νέου αυτού ιερού χώρου, ο οποίος ήδη αποτελεί σημείο πνευματικής αναφοράς για την περιοχή.
Οι λατρευτικές εκδηλώσεις άρχισαν το βράδυ του Σαββάτου με την τέλεση του Πανηγυρικού Εσπερινού και συνεχίσθηκαν με την Ιερά Αγρυπνία. Των ιερών ακολουθιών προεξήρχε ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Χριστόφορος Μυτιλήνης, ο οποίος κατά τη διάρκεια του κηρύγματός του αναφέρθηκε στη ζωή του Οσίου Παϊσίου, μεταφέροντας συγκινητικά περιστατικά και πνευματικά ωφέλιμα παραδείγματα από την αγία βιοτή του.
Την κυριώνυμο ημέρα τελέσθηκε η Θεία Λειτουργία στον κεντρικό Ιερό Ναό της ενορίας, ενώ το απόγευμα τελέσθηκε η Ιερά Παράκληση και ακολούθησε εόρτια εκδήλωση στον καλαίσθητο προαύλιο χώρο του Παρεκκλησίου.
Της εκδηλώσεως προεξήρχε ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Προκόπιος Κόρδας, ο οποίος ανέδειξε την ταπεινή προσωπικότητα, την ασκητική ζωή και το ήθος του Οσίου Παϊσίου, τονίζοντας ότι το παράδειγμά του καλείται να γίνει βίωμα όλων μας.
Η πολυπληθής συμμετοχή των πιστών απέδειξε για ακόμη μία φορά την αγάπη του λαού προς τον Άγιο.
Η ενορία μας εκφράζει θερμές ευχαριστίες προς όλους όσοι συνέβαλαν, με οποιονδήποτε τρόπο, στην προετοιμασία και την άρτια διοργάνωση της πανηγύρεως, προσφέροντας ο καθένας ό,τι μπορούσε, είτε υλικά, είτε προσωπικό κόπο και εργασία, είτε τον πολύτιμο χρόνο και τη διακονία του.
Ιδιαιτέρως ευχαριστούμε τα αγόρια και τα κορίτσια των κατηχητικών ομάδων, τα οποία, θυσιάζοντας ώρες από τον προσωπικό τους χρόνο, προετοίμασαν και παρουσίασαν με αγάπη και συγκίνηση την εόρτια εκδήλωση, επιδιώκοντας να αποδώσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη ζωή και τη διδαχή του Οσίου Παϊσίου.
Ευχαριστούμε επίσης τους πατέρες που λάμπρυναν με την παρουσία τους τις ιερές ακολουθίες και το πολυπληθές εκκλησίασμα που συμμετείχε με πίστη και ευλάβεια.
Ας ευχηθούμε το ιερό παρεκκλήσιο του Αγίου Παϊσίου να γίνει μία μικρή πνευματική κυψέλη, στην οποία θα αναπαύονται ψυχές και θα αναδεικνύονται νέοι αγωνιστές της πίστεως.
13/7/26
Ἡ ἑορτὴ τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Δέρκων, στὴ Ζουμπάτα Πατρῶν
Ἡ ὀρεινὴ Ζουμπάτα τῶν Πατρῶν, ἑόρτασε τὴν μνήμη (ἐκ μεταθέσεως), τοῦ ἡρωικοῦ καὶ ἁγίου τέκνου της, Ἐθνοϊερομάρτυρος Μητροπολίτου Δέρκων Γρηγορίου, ὁ ὁποῖος ἐγεννήθη τὸ 1750, σ΄ αὐτὸν τὸν ἱστορικὸ τόπο, ἀπὸ τοὺς εὐσεβεῖς γονεῖς του Κανέλλο καὶ Μαλάμω.
Ἡ πορεία του συγκλονιστική, ἡ ἀγάπη του γιὰ τὴν Πατρίδα παραδειγματική, ἡ πίστη του στὸν ἀληθινὸ Θεό θυσιαστική. Σὲ ἡλικία 27 ἐτῶν ἐχειροτονήθη Μητροπολίτης Λακεδαιμονίας. Ἀγωνίστηκε γιὰ τὴν Πίστη καὶ τὸ Γένος. Φυλακίστηκε ἀπὸ τοὺς Τούρκους στὶς φοβερὲς φυλακές της Τριπολιτςᾶς. Κατεστάθη ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο Μητροπολίτης Βιδύνης (περιοχὴ Βουλγαρίας, ἡ ὁποία ἀνῆκε τότε στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο) καὶ ἐκεῖ ἀγωνίστηκε γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὴν ἐλευθερία τῆς Πατρίδος. Τέλος κατεστάθη Μητροπολίτης Δέρκων τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ὅπου ἔλαμψε ὥσπερ φαεινὸς ἀστήρ, ἀξιωθεὶς μαρτυρίων στὶς φυλακὲς τῆς Κωνσταντινουπόλεως μὲ ἄλλους Ἀρχιερεῖς καὶ ἐν τέλει μαρτυρικοῦ θανάτου δι΄ ἀπαγχονισμοῦ, στὶς 3 Ἰουνίου 1821.
Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν, ἀνέδειξε τὴν ἡρωϊκὴ αὐτὴ προσωπικότητα, ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς ἐν Πάτραις Ἀρχιερατείας του. Ἔστησε τὴν προτομὴ τοῦ Ἐθνοϊερομάρτυρος Ἱεράρχου, στὴν γενέτειρά του Ζουμπάτα καὶ ὥρισε νὰ τιμᾶται ἡ μνήμη του, κάθε χρόνο ἐκεῖ, τὴν δεύτερη Κυριακὴ τοῦ Ἰουλίου.
Μὲ τὴν συμπλήρωση 200 ἐτῶν ἀπὸ τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821, ὁ Ἐθνοϊερομάρτυς Γρηγόριος Δέρκων, κατετάγη ἐπισήμως στὶς δέλτους τῶν Ἁγίων. Στὴ Ζουμπάτα, ἐθεμελιώθη καὶ ἀνεγείρεται , ὡραιότατος πρὸς τιμήν του Ναός.
Στὴν Πάτρα ἡ μνήμη του τιμᾶται στὶς 3 Ἰουλίου καὶ στὸ χωριό του, τήν β’ Κυριακὴ τοῦ Ἰουλίου, ἑκάστου ἔτους.
Ἔτσι τὴν Κυριακή 12 Ἰουλίου ἐ. ἔ, ὁ Σεβασμιώτατος, ἀνῆλθε στὴ Ζουμπάτα καὶ ἐλειτούργησε στὸν Ἱερὸ Ναὸ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, ἐπὶ τῇ Ἱερᾷ Μνήμῃ τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Δέρκων. Πλῆθος πιστῶν, συμμετεῖχε στοὺς λαμπρούς ἑορτασμοὺς (Θεία Λειτουργία, Λιτανεία, κατάθεση στεφάνων). Παρέστησαν, ὁ Ἀντιπεριφερειάρχης κ. Φωκίων Ζαΐμης, ὁ Πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Πατρῶν κ. Χρῖστος Πατούχας, ὁ Πρόεδρος τοῦ Πολιτιστικοῦ Συλλόγου Μοίρα – Ζουμπάτας κ. Κωνσταντῖνος Ἀγγελόπουλος, τὸν ὁποῖον εὐχαρίστησε ἰδιαιτέρως ὁ Σεβασμιώτατος γιὰ τὴν δραστηριότητα τοῦ καὶ τὴν συνεργασία του μὲ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη, ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Μοίρα – Ζουμπάτας, Πρόεδροι ἄλλων Συλλόγων καὶ Ἐκπρόσωποι Ἀρχῶν καὶ Φορέων.
Στὴν ὁμιλία του ὁ Σεβασμιώτατος, ἐξῆρε τὴν προσωπικότητα τοῦ μαρτυρικοῦ καί, Ἁγίου Ἱεράρχου, μίλησε γιὰ τὶς θυσίες τοῦ Κλήρου καὶ τὴν προσφορὰ τῆς Ἐκκλησίας, στὸν ὑπὲρ τῆς πίστεως καὶ τῆς ἐλευθερίας τῆς Ἑλλάδος ἀγῶνα, κατὰ τὰ μαῦρα χρόνια τῆς Τουρκοκρατίας καὶ στὴν ἀνάγκη διατήρησης ζωντανῆς της μνήμης καὶ τῆς Ἱερᾶς παρακατάθηκης, τὴν ὁποίαν ἐκεῖνοι μᾶς ἄφησαν.
Ματὰ τὴν Θεία Λειτουργία, σχηματίστηκε λιτανευτικὴ πομπή, μὲ τὴν Εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Δέρκων, ἡ ὁποία κατέληξε στὸν τόπο, ὅπου ἡ προτομή τοῦ Ἐθνοϊερομάρτυρος. Ἐκεῖ ἀνεπέμφθη δέησις, κατετέθησαν στέφανοι καὶ ἐψάλη ὁ Ἐθνικὸς Ὕμνος.
Kατασκηνωτική περίοδος για αγόρια δημοτικού - ΑΜΠΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ (IV) - γιορτή λήξης
Με τη χάρη του Θεού ολοκληρώθηκε, αγαπητοί φίλοι, και η δεύτερη κατασκηνωτική περίοδος για τους μαθητές του δημοτικού. Την Κυριακή το απόγευμα (12.7) ο κατασκηνωτικός χώρος γέμισε από τους γονείς που ήρθαν να παρακολουθήσουν τη μικρή γιορτή λήξης των κατασκηνωτών, να πάρουν μια μικρή γεύση των όσων ωραίων έζησαν τα παιδιά τους στην κατασκήνωση.
Το επισφράγισμα της γιορτής έκανε ο Αρχ. π. Γαβριήλ Κωνσταντινίδης, ο οποίος τόνισε την καλή διάθεση και την προθυμία που έδειξαν όλα τα παιδιά στη τήρηση του προγράμματος και στην καλή συναναστροφή που είχαν μεταξύ τους. Ζήτησε από τους γονείς να ενθαρρύνουν τα παιδιά τους ώστε τα βιώματα της κατασκήνωσης να γίνουν και καθημερινή πρακτική στο σπίτι τους. Τέλος, ευχαρίστησε τον αρχηγό και τους ομαδάρχες, τις κυρίες της κουζίνας και όλους όσους προσέφεραν εθελοντικά τις υπηρεσίες τους. Ιδιαιτέρως τους καλούς γονείς που εμπιστεύονται τα παιδιά τους στην κατασκήνωση.
Παντού είδαμε γελαστά πρόσωπα και χαρούμενες καρδιές...
Και του χρόνου! Να είστε όλοι καλά, μικροί και μεγάλοι!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)