Κατασκήνωση αγοριών Δημοτικού 2004 - ΑΓΚΥΡΑ ΠΙΣΤΕΩΣ

 

Κατασκήνωση αγοριών Λυκείου 2001 - ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥ

 

Ἔνοχη ἀποσιώπηση ἀπὸ τὰ ΜΜΕ

 

Μία γυναίκα 75χρονη νὰ πέφτει ἀπὸ τὸ μπαλκόνι της τυλιγμένη μὲ τὴν ἑλληνικὴ σημαία, προκειμένου νὰ μὴ γίνει τὸ ἐθνικό μας σύμβολο παρανάλωμα τοῦ πυρός, ὁπωσδήποτε ἀποτελεῖ ὕψιστο μάθημα πατριωτισμοῦ. Ἂς σκεφθεῖ κανεὶς ὅτι ἡ γυναίκα αὐτὴ στὴν τόσο κρίσιμη γιὰ τὴ ζωή της περίσταση, ὅταν ὅλη ἡ περιουσία της χανόταν μέσα στὶς φλόγες, δὲν σκέφθηκε τίποτε ἄλλο νὰ σώσει, οὔτε χρήματα οὔτε κοσμήματα, ἀλλὰ μόνο τὸ ἱερὸ σύμβολο τοῦ Ἔθνους μας. Ἡ ἴδια μάλιστα ἐκ τῶν ὑστέρων ἔκανε δηλώσεις λέγον­τας ὅτι, «ἂν ἔφευγα (σ.σ. ἐννοεῖ τὸν θάνατο), νὰ πήγαινα σὰν Ἑλληνίδα μαζὶ μὲ τὴ σημαία».

Δυστυχῶς ὅμως τὸ γεγονὸς αὐτὸ δὲν κρίθηκε ἄξιο λόγου καὶ ἰδιαίτερου σχολιασμοῦ ἀπὸ τὰ συστημικὰ μέσα ἐνημερώσεως. Δίκαια λοιπὸν ἡ στάση αὐτὴ ἐπικρίθηκε ἀπὸ ἡμερήσια ἐφημερίδα μὲ τὰ παρακάτω σχόλια: «Τί νὰ ποῦμε ὅμως γιὰ ὅλους αὐτοὺς ποὺ ἐκάλυπταν τὸ γεγονὸς καὶ ποὺ “ἔκαναν πὼς αὐτὴν τὴν λεπτομέρεια δὲν τὴν εἶδαν”. (…) Πῶς νὰ τὸ σχολιάσουμε αὐτό; Τί ἄνθρωποι μπορεῖ νὰ εἶναι αὐτοὶ ποὺ δὲν συγκινοῦνται στὸ θέαμα τῆς σημαίας; Πόσο μᾶλλον τῆς σημαίας, τὴν ὁποία κρατᾶ μιὰ ἡλικιωμένη γυναῖκα πέφτοντας ἀπὸ τὸ μπαλκόνι. (…) Γιατί; Τοὺς εἶναι τόσο ἐνοχλητικὸ τὸ σύμβολο τοῦ Ἑλληνισμοῦ; Τί ἄνθρωποι εἶναι αὐτοί; Δὲν ἀπήγγειλαν στὸ σχολεῖο πὼς “αὐτὸ εἶναι τὸ ἱερὸ πανί, τὸ γαλανὸ καὶ τ᾿ ἄσπρο”; Τὸ ξέχασαν τόσο γρήγορα; Πολὺ σωστὰ ἀνεδείχθη ὁ ἀλτρουισμὸς ποὺ ἐπέδειξαν οἱ ἄνθρωποι ποὺ βρέθηκαν ἐκεῖ. (…) Ὕψωσαν τὰ χέρια τους πρὸς τὸν οὐρανό, μετατρέποντάς τα σὲ δίχτυ σωτηρίας γιὰ τὴν ἡλικιωμένη γυναῖκα. Μέσα σὲ λίγα δραματικὰ λεπτά, ἄγνωστοι μεταξύ τους ἄνθρωποι ἑνώθηκαν σὲ μιὰ συγκλονιστικὴ προσπάθεια καὶ τὴν ἔσωσαν. Αὐτὴν καὶ τὴν σημαία. Μόνον ποὺ στὰ κανάλια θέσις γιὰ τὴν προβολὴ τῆς πατριωτικῆς πράξεως δὲν ὑπῆρξε. Αὐτὸ εἶναι κατάντημα» («Ἑστία» 30-6-2026).

Κατάντημα γιὰ ἕναν τόπο μὲ τέτοια ἱστορία καὶ ἐθνικὴ αὐτοσυνειδησία. Γιὰ τὸν τόπο τοῦτο, στὸν ὁποῖο ἥρωες ἔκαναν τὸ σῶμα τους κοντάρι, προκειμένου νὰ μὴν πάψει νὰ κυματίζει ἡ σημαία, ὅταν ὁ ἱστός της εἶχε σπάσει ἀπὸ ἐχθρικὰ πυρά. Καὶ ἄλλοι τυλίχθηκαν μὲ αὐτὴν καὶ ἔπεσαν στὸ κενό, προκειμένου νὰ μὴν τὴν ἀφήσουν νὰ ὑβρισθεῖ ἀπὸ βέβηλα χέρια κατακτητῶν. Σ’ αὐτὴ τὴν πατρίδα βρίσκονται σήμερα Ἕλληνες ποὺ δὲν τιμοῦν τὸ γεγονὸς ὅτι μιὰ ἡλικιωμένη γυναίκα πέφτει μαζί της ἀπὸ τὸ μπαλκόνι, γιὰ νὰ μὴν τὴν ἀφήσει νὰ καταβρωθεῖ ἀπὸ τὶς φλόγες. Εἶναι κρίμα τὸ ὅτι ἀποσιωπᾶται ἐπιμελῶς ἀπὸ τὰ ΜΜΕ ὅ,τι ἔχει ἐθνικὸ χαρακτήρα καὶ ἀποτελεῖ ὕψιστη ἀξία γιὰ τὸ Ἔθνος. Εὐτυχῶς ὅμως ὑπάρχουν καὶ πολλοὶ Ἕλληνες – θεωροῦμε ἡ πλειονότητα τῶν σημερινῶν πολιτῶν – ποὺ αἰσθάνονται ρίγη συγκινήσεως καὶ ἐπαινοῦν ὁλόκαρδα τὴν ἄξια αὐτὴ Ἑλληνίδα.

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΚΕΠΗ (7.7.26)

     

Η γιορτή, που διοργάνωσε το γηροκομείο μας Η ΑΓΙΑ ΣΚΕΠΗ την Τρίτη 7 Ιουλίου, άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις, προσφέροντας στιγμές βαθιάς συγκίνησης, χαράς και ανθρώπινης ζεστασιάς σε τροφίμους, προσωπικό και επισκέπτες.

Νιώσαμε πόσο δίκαιο έχει  ο ψαλμωδός που λέγει: "Ἰδοὺ δὴ τί καλὸν ἢ τί τερπνόν, ἀλλ᾿ ἢ τὸ κατοικεῖν ἀδελφοὺς ἐπὶ τὸ αὐτό;".

Ο χώρος ήταν όμορφα τακτοποιημένος, δημιουργώντας μια οικεία και γιορτινή ατμόσφαιρα.

Τα χαμόγελα στα πρόσωπα των ηλικιωμένων έδειχναν πόσο ανάγκη είχαν αυτή την κοινωνική συναναστροφή.

 Δάκρυα χαράς κυλούσαν όταν βλέπαμε με τι διάθεση οι παππούδες και οι γιαγιάδες απήγγειλαν ποιήματα και τραγούδησαν δημοτικά και χριστιανικά τραγούδια.

Εκτός αυτού φάνηκε καθαρά ότι η διοίκηση της ΑΓΙΑΣ ΣΚΕΠΗΣ και το προσωπικό ήταν συνεχώς δίπλα στους τροφίμους, βοηθώντας τους να συμμετέχουν ενεργά. Όλοι τους όλο τον χρόνο εργάζονται ιεραποστολικά. Το θυσιαστικό τους φρόνημα φάνηκε πέρυσι όταν χρειάσθηκε να εκκενωθεί το κτίριο λόγω της πυρκαγιάς, που πλησίαζε απειλητικά στον χώρο τους.

Μικρά σκετς ή απαγγελίες ποιημάτων από τα παιδάκια του προσωπικού έκλεψαν την παράσταση.

Η πιο συγκινητική στιγμή ήταν η παρέμβαση ενός συγγενούς, η οποία και χειροκροτήθηκε θερμά. Είπε μεταξύ άλλων:

"Όταν ήρθε η στιγμή να σας εμπιστευτούμε τον πιο δικό μας άνθρωπο, η καρδιά μας ήταν σφιγμένη από αγωνία. Όμως, από την πρώτη κιόλας μέρα, η αγκαλιά σας έδιωξε κάθε μας φόβο. Δεν βρήκαμε απλά ένα ίδρυμα φροντίδας, αλλά μια νέα, ζεστή οικογένεια. Στα μάτια των υπευθύνων είδαμε αληθινή στοργή, υπομονή και ένα ειλικρινές χαμόγελο που γλυκαίνει τα γηρατειά. Σας ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας που δεν προσφέρετε μόνο ιατρική επίβλεψη, αλλά κρατάτε τα χέρια των ανθρώπων μας με τόσο σεβασμό και αγάπη, κάνοντας τις μέρες τους όμορφες και γεμάτες αξιοπρέπεια".

Η εκδήλωση άρχισε με το καλωσόρισμα από τον Πρόεδρο του Δ.Σ. της Χριστιανικής Εστίας Πατρών κ. Καραγεωργόπουλο Γ., ο οποίος ευχαρίστησε όχι μόνο το προσωπικό για την άοκνη φροντίδα αλλά και όλους όσους βοηθούν εθελοντικά και με κάθε τρόπο το ίδρυμα και τους τροφίμους. 

Την επισφράγιση έκανε ο πνευματικός υπεύθυνος π. Χριστοφόρος Μυτιλήνης, ο οποίος και ευχαρίστησε και συνεχάρη για το πρόγραμμα της εορτής. Ευχήθηκε το ευγηρείο μας να συνεχίσει να λειτουργεί στο πνεύμα του αειμνήστου π. Γαβριήλ: ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΞΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.

Το πρόγραμμα της εορτής το ετοίμασαν η κα Πετράκη Π. - Διευθύντρια, η κα Τσαγκάρη Α. - υποδιευθύντρια και η κοινωνική λειτουργός κα Χριστοπούλου Δ..

Την επιμέλεια των τραγουδιών είχε η γνωστή μουσικός κα Νικολάου Μ.

Η εκδήλωση απέδειξε ότι η τρίτη ηλικία δεν σημαίνει απομόνωση, αλλά μια περίοδος ζωής γεμάτη δικαίωμα στη χαρά και την ψυχαγωγία.

Ας προσευχόμαστε για την ΑΓΙΑ ΣΚΕΠΗ και το κυριότερο να εφαρμόζουμε αυτό που λέγει ο Κύριος: «…και επεσκέψασθέ με»!!!  

Έβαλαν «άγκυρα» στην ασφάλεια επενδύοντας στην πρόληψη

 

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΚΚΕΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΓΕΧΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΑ ΑΠΟ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΦΩΤΙΑΣ

Η πρόληψη αποτελεί το ισχυρότερο μέσο προστασίας της ανθρώπινης ζωής και του φυσικού περιβάλλοντος. Με αυτό το μήνυμα πραγματοποιήθηκε το πρωί της Παρασκευής 3 Ιουλίου, ενημέρωση των παιδιών και του προσωπικού, προς εφαρμογή σχεδίου εγκατάλειψης σε περίπτωση πυρκαγιάς, στην κατασκήνωση «Άγκυρα» της Χριστιανικής Ένωσης (ΓΕΧΑ Πατρών), που λειτουργεί στην Παναγοπούλα Αχαΐας.

Από τους υπευθύνους χαρακτηρίζεται ως «ο τόπος που ο Θεός σκόρπισε στον κόσμο να θυμίζει τη λάμψη του δικού Του παραδείσου». Σε αυτό τον «παράδεισο» η ασφάλεια των μικρών φιλοξενούμενων αποτελεί βασική προϋπόθεση και τα Σώματα Ασφαλείας είναι παρόντα, ενισχύοντας την πρόληψη και την ετοιμότητα απέναντι σε έκτακτες καταστάσεις. Ο Διοικητής του Γ΄ Λιμενικού Τμήματος Αιγίου Μιχάλης Κωστάκης, ο Διοικητής της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Αιγίου Παναγιώτης Πετρόπουλος, η Υποδιοικητής Ευγενία Κωνσταντινοπούλου, στελέχη της Πυροσβεστικής και άνδρες της Ομάδας ΔΙΑΣ του Αστυνομικού Τμήματος Αιγιαλείας πραγματοποίησαν την ενημέρωση το πρωί της Παρασκευής.

Η κατασκήνωση «Άγκυρα» ξεκίνησε τη λειτουργία της στο τέλος Ιουνίου και θα διαρκέσει ως τα μέσα Αυγούστου, φιλοξενώντας διαδοχικά ομάδες παιδιών. Ανά περίοδο φιλοξενούνται από εβδομήντα έως ενενήντα κατασκηνωτές. Από το Γ΄ Λιμενικό Τμήμα είχαν δοθεί οδηγίες για την προμήθεια σωσιβίων ναυτικού τύπου, ενώ η Πυροσβεστική Υπηρεσία Αιγίου εκπόνησε σχέδιο εγκατάλειψης σε περίπτωση κινδύνου από πυρκαγιά.

Διαφυγή από ξηρά και θάλασσα

Το πρωί της Παρασκευής, κατά την άσκηση ετοιμότητας που πραγματοποιήθηκε, τα παιδιά συγκεντρώθηκαν στα δύο γήπεδα της κατασκήνωσης, στο γήπεδο μπάσκετ και στο γήπεδο 5X5 ποδοσφαίρου, που βρίσκεται στην αντίθετη πλευρά του χώρου, τα οποία λειτουργούν βάσει σχεδίου, ως σταθμοί συγκέντρωσης. Κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν τις βασικές οδηγίες αυτοπροστασίας, να ενημερωθούν για τις προβλεπόμενες διαδρομές διαφυγής, τα σημεία συγκέντρωσης και τις ενέργειες που πρέπει να ακολουθούν με ψυχραιμία και υπευθυνότητα σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Τα στελέχη των Σωμάτων Ασφαλείας εξήγησαν με απλό και κατανοητό τρόπο τη σημασία της άμεσης συμμόρφωσης στις οδηγίες των υπευθύνων της κατασκήνωσης, καθώς και τον ρόλο που διαδραματίζει η σωστή προετοιμασία στην ασφαλή απομάκρυνση όλων των κατασκηνωτών.

Το σχέδιο περιλαμβάνει εκκένωση με εγκατάλειψη τόσο από τη θάλασσα όσο και από τον δρόμο. Στο σημείο που ο μαντρότοιχος της κατασκήνωσης εφάπτεται με τη θάλασσα υπάρχουν τρεις έξοδοι διαφυγής. Οι δύο διοικητές, Γ΄ Λιμενικού Τμήματος και Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, εξήγησαν στα παιδιά ακριβώς πώς θα κινηθούν σε περίπτωση πυρκαγιάς. Για τη διέξοδο από θαλάσσης, φόρεσαν τα σωσίβιά τους κατόπιν εκπαίδευσης και οδηγήθηκαν στις πόρτες διαφυγής, δείχνοντάς τους τον δρόμο που θα κατέβουν για να οδηγηθούν εκτός κατασκήνωσης.

Άριστη συνεργασία των υπευθύνων των Σωμάτων Ασφαλείας

Όπως μετέφερε στo Protionline.gr ο διοικητής του Γ΄ Λιμενικού Τμήματος, Μιχάλης Κωστάκης, "τα παιδιά ήταν πολύ συνεργάσιμα, έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον και αντιλήφθηκαν ακριβώς πώς πρέπει να λειτουργήσουν. Σε κάθε περίπτωση τέτοιοι χώροι πρέπει να βρίσκονται σε ετοιμότητα. Η ενημέρωση στην κατεύθυνση της πρόληψης είναι πολύ σημαντική. Η συνεργασία μας με την Πυροσβεστική και την Αστυνομία ήταν άψογη".

Αναμφισβήτητα, τέτοιες πρωτοβουλίες συμβάλλουν ουσιαστικά στην καλλιέργεια κουλτούρας πρόληψης και πολιτικής προστασίας από μικρή ηλικία, ενισχύοντας το αίσθημα ασφάλειας και την ετοιμότητα των παιδιών και του προσωπικού της κατασκήνωσης, απέναντι σε πιθανούς κινδύνους.

ΠΗΓΗ: https://protionline.gr/

40 ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ… – Ὁ φρικτὸς νόμος θερίζει!

 

Μέχρι πρὶν ἀπὸ 40 χρόνια ἡ ἔκτρωση θεωρεῖτο ποινικὸ ἀδίκημα. Ὁ νόμος 1609/1986 (ἄρθρο 304 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικα) ἀποποινικοποίησε τὶς ἐκτρώσεις. Ἡ ἔκτρωση, δηλαδὴ ἡ τεχνητὴ διακοπὴ τῆς ἐγκυμοσύνης, δὲν θεωρεῖται πλέον ἄδικη πράξη.

Ὁ συνήθης ἐξευγενισμένος ὅρος ποὺ χρησιμοποιεῖται γιὰ τὴν πράξη αὐτή, εἶναι «διακοπὴ κυήσεως». Ἀλλὰ «διακοπὴ κυήσεως» εἶναι γιὰ τὴν κυοφορούσα μητέρα. Γιὰ τὸ κυοφορούμενο ἔμβρυο εἶναι «διακοπὴ ζωῆς»· δηλαδὴ θάνατος. Καὶ ὄχι ἀνεπιθύμητος θάνατος, ποὺ προῆλθε ἀπὸ κάποιο δυσάρεστο, ἀναπάντεχο γεγονὸς ἢ ἔστω ἀπὸ ἀμέλεια ἢ ἀπροσεξία, ἀλλὰ θάνατος ποὺ προκλήθηκε μὲ προμελέτη καὶ ἐπιβλήθηκε μὲ βιαιότητα καὶ ἀναλγησία· δηλαδὴ φόνος. Μάλιστα φόνος ἀθώας καὶ ἀνυπεράσπιστης ὑπάρξεως, ποὺ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ζήσει σ’ αὐτὸ τὸν κόσμο, τουλάχιστον ὅσο τὸ ἔχουν καὶ αὐτοὶ ποὺ τὸν ἀποφάσισαν. Φόνος ἑνὸς ἀθώου παιδιοῦ, ποὺ τὸν ἀποφάσισαν οἱ γονεῖς του καὶ τὸν προκάλεσαν γιατροὶ ποὺ ὁρκίσθηκαν νὰ ὑπηρετοῦν τὴ ζωὴ καὶ ὄχι τὸν θάνατο.

Ἕνα ἔμβρυο πού μεγαλώνει μὲ θαυμαστὸ τρόπο μέσα στὰ μητρικὰ σπλάχνα, δὲν εἶναι ἄνθρωπος; Δὲν θέλει νὰ δεῖ τὸ φῶς τοῦ ἥλιου καὶ νὰ πορευθεῖ σ’ αὐτὸ τὸν κόσμο μὲ κάθε δυνατότητα νὰ ζήσει, νὰ δεῖ τὰ πρόσωπα τῶν γονιῶν του, νὰ γευθεῖ τὴν ἀγάπη καὶ τὴ φροντίδα τους, νὰ τοὺς συγκινήσει μὲ τὸ χαμόγελό του, νὰ μεγαλώσει, νὰ δημιουργήσει, νὰ καταξιωθεῖ ὡς μέλος μιᾶς ἀνθρώπινης κοινωνίας, ποὺ σκοπὸ ἔχει νὰ ὑπηρετεῖ τὸ ἀγαθό, τὴν πρόοδο, τὴ ζωή;

Καὶ ἀκόμη· τὸ ἔμβρυο δὲν εἶναι ἄνθρωπος μὲ ἀθάνατη ψυχή, ὕπαρξη ποὺ κρύβει στὰ βάθη της τὴν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἔχει δικαίωμα νὰ βαπτισθεῖ, νὰ ἀπολαύσει τὴ Χάρι τοῦ Θεοῦ, νὰ γίνει μέλος τῆς Ἐκκλησίας, νὰ πορευθεῖ στὸν κόσμο μὲ τὴν αἰώνια προοπτικὴ τῆς μακάριας ζωῆς στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ; Ἂν ὁ θάνατος εἶναι μυστήριο φοβερό, ἡ ζωὴ δὲν εἶναι θαῦμα μεγάλο; Γιατί ἐρχόμαστε ἀντιμέτωποι μὲ τὸν Θεό, ὅταν ζητεῖ νὰ θαυματουργήσει; 

ΕΟΡΤΗ ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ

 

Φωτοστιγμές από κατασκηνωτική περίοδο για κορίτσια δημοτικού (ΙV)