16/4/26
15/4/26
Κατερίνα Μουρίκη: ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Ποιο είναι το πρώτο θαύμα που έκανε ο Χριστός;
Πώς θεραπεύτηκε ένας παράλυτος που δεν μπορούσε να περπατήσει;
Πόσες χιλιάδες άνθρωποι χόρτασαν με πέντε ψωμιά και 2 ψάρια;
Πώς ηρέμησε ο Χριστός τη φουρτουνιασμένη θάλασσα;
Τα παιδιά μαθαίνουν για τις πιο απίστευτες ιστορίες, για τα θαύματα του Χριστού, μέσα από ένα κείμενο που γράφτηκε ειδικά γι’ αυτά!
Με πλούσια εικονογράφηση και παιδαγωγικές δραστηριότητες.
Το βιβλίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί και από εκπαιδευτικούς.
Συγγραφέας: Κατερίνα Μουρίκη
Εικονογράφος: Bohdana Savchenko
Κωδ. Βιβλίου: 05-219
Εγκαινιάστηκε ο Ιερός Ναός των Αρχαγγέλων στην Κινσάσα.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Μητροπολίτης Κινσάσας Θεοδόσιος αναφέρθηκε στο μεγάλο γεγονός της ημέρας για την ενορία και για τον εγκαινιασμό της ψυχής του κάθε ανθρώπου. Τόνισε συγκεκριμένα πως το σώμα του ανθρώπου είναι ο Ναός και η καρδιά του Αγία Τράπεζα, τα οποία εγκαινιάζονται με το Βάπτισμα και το Χρίσμα. Όμως επειδή ο κάθε άνθρωπος αμαρτάνει οφείλει συχνά να επαναλαμβάνει τα εγκαίνια της ψυχής του με την μετάνοια και με τον πνευματικό αγώνα. Επίσης αναφέρθηκε στον μακαριστό προκάτοχο του Μητροπολίτη Νικηφόρο, τον Άγιο του Θεού, ο οποίος αγόρασε το οικόπεδο και έκτισε αυτόν τον Ναό και το σχολείο στον αύλειο χώρο...
13/4/26
Ανήμερα του Πάσχα στο νοσοκομείο του Αγ. Ανδρέα - ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
Το νοσοκομείο του Αγ. Ανδρέα επισκέφθηκαν 20 μαθήτριες και φοιτήτριες ανήμερα του Πάσχα.
Για να ψάλουν το Χριστός Ανέστη...
Για να τραγουδήσουν την αναστάσιμη χαρά τους...
Για να σκορπίσουν το Φως του Χριστού σε ανθρώπους που δοκιμάζονται από τον πόνο μακριά απ΄ το σπίτι τους...
Για να ανταλλάξουν ευχές και χαμόγελα με τους εργαζόμενους του νοσηλευτικού ιδρύματος...
Προπορευόταν ο π. Ιωάννης με την εικόνα του Αναστάντος Κυρίου που διώχνει τα σκότη...
Χριστός Ανέστη, αδελφοί!
Θ΄ ανέβεις πρώτα τον Γολγοθά...
Σε μια σκοτεινή διαδρομή, χρειάζομαι έστω μια ατίθαση ηλιαχτίδα να φωτίζει τα βήματα μου. Ενθαρρύνω τον εαυτό μου να βαδίσει χωρίς φόβους και ανασφάλειες στις κατηφοριές, ενώ τις ανηφόρες πλέον τις αντιμετωπίζω σαν μεγάλα στασίδια που μου ζητούν να ξαποστάσω, μα εγώ βιάζομαι, θέλω να βρω εκείνο το ισάδιν που ούτε λίθο δεν άφησε να το σκεπάσει.
Αναζητώ συχνά την επικοινωνία και την παρέα την ανέμελη, εκείνη που μπορώ να ξεστομίσω κάθε μπαρούφα, κάθε σκέψη μου μετασχηματισμένη σε λέξεις, χωρίς να πρέπει να απολογηθώ. Άλλωστε τη δική μου κάθαρση την κάνω απογυμνωμένη. Πετάω κάθε φτιασίδι, ειδικά αυτά που κρύβονται πίσω από φιλοφρονήσεις και απελευθερωμένη κοιτάζω τη ψυχή μου. Ένα συνονθύλευμα συναισθημάτων αντικρίζω, φανερά επηρεασμένο από τις εικόνες που κουβαλάω από τις διαδρομές της ζωής μου. Μη με ρωτήσεις αν είναι όμορφες ή άσχημες, γιατί πίσω από κάθε άσχημη κρύβεται μια άλλη πιο όμορφη, περισσότερο ορατή και σίγουρα διδακτική προς εμένα. Είναι όπως η Ανάσταση!
Οι στιγμές μόνη μου, επάνω στον Σταυρό είναι ιερές, ανέγγιχτες!!! Αγαπώ, Συγχωρώ, Μονιάζω με το μέσα μου! Η δύναμη μου είναι μεγαλύτερη από όσο νόμιζα… Αντέχω και Μπορώ! Θέλω να γευτώ την ουσία! Προσδοκώ Ανάσταση ψυχής, μυαλού και σώματος!!!Μια φωνή μέσα μου λέει: "Εδώ, σ’ αυτή τη ζωή μην το βάλεις κάτω!".
Ελένη Βασιλοπούλου
Δημοσιογράφος εφημ. ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ
11.4.26
Πώς θα καταλάβουν τα παιδιά την Ανάσταση Του Χριστού; Ο π. Κωνσταντίνος Αθανασόπουλος απαντά
Ο Χριστιανισμός και ο Πολιτισμός κινούνται στην ίδια γραμμή. Βασικές αξίες διδάσκονται στον παιδικό σταθμό, όπου σήμερα, στην μεγαλύτερη εορτή της Χριστιανοσύνης, θεωρώ ότι πρέπει να μιλήσετε στα παιδιά σας! Αν δεν ξέρετε τον τρόπο, θα μας βοηθήσει ο λόγος του πατρός Κωνσταντίνου Αθανασόπουλου, όπου εκτός από ιερατικός, είναι πάνω απ’ όλα ανθρώπινος και κατανοητός.
Πελοπόννησος / Της ΕΛΕΝΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ
Μεγάλο Σάββατο! Σήμερα, οι ορθόδοξοι χριστιανοί δεν κοιτάζουν ψηλά, αλλά δίπλα τους, καθώς το θαύμα βρίσκεται ανάμεσά μας!
Είναι ημέρα τιμής, ημέρα ελπίδας, ημέρα φωτός που πλημμυρίζει τις καθαρές ψυχές.
Τα σπιτικά γιορτάζουν. Οι εκκλησιές χτυπούν τις καμπάνες χαρμόσυνα. «Χριστός Ανέστη» λέμε στα παιδιά μας, κι εκείνα απαντούν, «Αληθώς Ανέστη»/. Έχουν διδαχθεί από μικρή ηλικία, τι σημαίνει, η κάθε ημέρα της Μεγάλης Εβδομάδας, η Ανάσταση Του Χριστού και η ημέρα της Λαμπρής, όπου τα σπίτια γεμίζουν με αγαπημένα πρόσωπα.
Έχω τη χαρά και την τιμή, να γνωρίζω πολλά χρόνια τον π. Κωνσταντίνο Αθανασόπουλο, εφημέριο του Ι. Ναού του Αγίου Ανδρέα Εγλυκάδας Πατρών. Το έργο του θεάρεστο! Ένας σύγχρονος ιερέας που αγαπά τα παιδιά και βρίσκεται δίπλα στους συνανθρώπους μας.
Η πρώτη μας συνάντηση έγινε πριν χρόνια, όταν δημιουργήθηκε ο παιδικός σταθμός της ενορίας του. Εκεί, εκπαιδεύονται με αγάπη και σεβασμό, δεκάδες παιδιά κάθε χρόνο. Ακολουθούν το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του υπουργείου Παιδείας και έχουν την ευκαιρία να κατανοήσουν τις Άγιες Ημέρες του Χριστιανισμού, όπως είναι σήμερα η Ανάσταση Του Χριστού!
Αξίζει να αναφερθώ και στην πρωτοβουλία του πατρός Κωνσταντίνου, για τη δημιουργία της φημισμένης χορωδίας «BelCantes Αγίου Ανδρέα Εγλυκάδας», που ξεκίνησε την καλλιτεχνική της πορεία τον Σεπτέμβριο του 2016.
Ο Χριστιανισμός και ο Πολιτισμός κινούνται στην ίδια γραμμή. Βασικές αξίες διδάσκονται στον παιδικό σταθμό, όπου σήμερα, στην μεγαλύτερη εορτή της Χριστιανοσύνης, θεωρώ ότι πρέπει να μιλήσετε στα παιδιά σας! Αν δεν ξέρετε τον τρόπο, θα μας βοηθήσει ο λόγος του πατρός Κωνσταντίνου Αθανασόπουλου, όπου εκτός από ιερατικός, είναι πάνω απ’ όλα ανθρώπινος και κατανοητός.
- Χριστός Ανέστη! Πώς εξηγούμε στα μικρά παιδιά, την Ανάσταση Του Χριστού;
Η χαρά της Αναστάσεως είναι τόσο μεγάλη, που πολλές φορές δυσκολευόμαστε να τη μεταφέρουμε απλά, ιδίως στα παιδιά. Κι όμως, τα παιδιά έχουν μια καρδιά που καταλαβαίνει βαθύτερα απ’ ό,τι νομίζουμε, αρκεί να τους μιλήσουμε με αλήθεια και απλότητα.
Για να μιλήσουμε σε ένα μικρό παιδί για την Ανάσταση του Χριστού, δε χρειάζονται δύσκολες έννοιες. Μπορούμε να ξεκινήσουμε από κάτι που γνωρίζει: ότι ο Χριστός αγαπάει όλους τους ανθρώπους και ήρθε στη γη για να μας σώσει. Να του πούμε πως κάποιοι άνθρωποι δεν Τον κατάλαβαν και Τον σταύρωσαν, αλλά ο Χριστός δεν έμεινε στον θάνατο. Επειδή είναι ο Υιός του Θεού, νίκησε τον θάνατο και Αναστήθηκε.
Η Ανάσταση δεν είναι απλώς ένα γεγονός, αλλά μια μεγάλη νίκη, γιατί μας έδειξε ότι το κακό και ο θάνατος δεν έχουν τον τελευταίο λόγο.
Στα μικρά παιδιά, χρησιμοποιήστε εικόνες που θα μπορέσουν να καταλάβουν. Όπως, το σκοτάδι που φεύγει και έρχεται το φως ή ένα λουλούδι που «πεθαίνει» τον χειμώνα και ξαναζωντανεύει την άνοιξη. Έτσι, η Ανάσταση γίνεται κάτι ζωντανό και οικείο.
Ὁ Ἀναστάσιμος ἀσπασμὸς ἀπὸ τὴν Ἀποστολικὴ πόλη τῶν Πατρῶν
Λαμπροχαρμοσύνως ἡ Ἀποστολικὴ πόλις καὶ Μητρόπολις τῶν Πατρῶν ἔψαλε τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη» καὶ ἐδόξασε τὸν ἐκ Τάφου Ἀνατείλαντα Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν.
Τὸ βράδυ τοῦ Μεγάλου Σαββάτου, ἔγινε ἡ ὑποδοχὴ τοῦ Ἁγίου Φωτός, στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου, τοῦ Ἐπισκοπείου Πατρῶν, ἀπ’ ὅπου τὸ ἔλαβαν οἱ Ἱερεῖς καὶ οἱ ἀπεσταλμένοι τῶν Ἐνοριῶν, γιὰ νὰ μεταδοθῇ σὲ ὅλους τοὺς πιστούς.
Στὸν περικαλλῆ Ναὸ τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου προέστη τῆς τελετῆς τῆς Ἀναστάσεως, μὲ τὴν συμμετοχὴ ἀπείρου πλήθους, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ὁ ὁποῖος ἀπηύθυνε ἐγκάρδιον χαιρετισμὸ καὶ Ἀναστάσιμο ἀσπασμὸ στὰ πλήθη τῶν εὐσεβῶν Χριστιανῶν καὶ ἐκάλεσε ὅλους νὰ προσευχηθοῦν γιὰ τὴν κατάπαυση τῶν πολέμων στὴν Μέση Ἀνατολὴ καὶ στὸν Βορρᾶ, ποὺ βάφουν μέ αἷμα την γῆ, ἄδικα. Εὐχήθηκε εἰρήνη στὶς καρδίες, στὶς οἰκογένειες καὶ στὸν κόσμο ὁλόκληρο.
Ἐν συνεχείᾳ ὁ Σεβασμιώτατος, ἐτέλεσε τὴν Ἀναστάσιμη Θεία Λειτουργία στὸν κατάμεστο ἀπὸ κόσμο Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου. Τὴν ἀναστάσιμη Ἐγκύκλιο τοῦ Σεβασμιωτάτου ἀνέγνωσε ὁ Ιεροκῆρυξ π. Γαβριὴλ Κωνσταντινίδης.
Ὁ Σεβασμιώτατος, ἐπήνεσε ὅλους γιὰ τὴν συμμετοχή τους στὴν Ἀναστάσιμη Θεία Λειτουργία καὶ μοίρασε σὲ ὅλους τὸ ἀντίδωρο.
Ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, προέστη τῆς Ἀκολουθίας τῆς Ἀναστάσεως καὶ τῆς Ἀναστασίμου Θείας Λειτουργίας, στὸν Ἱερὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν, καὶ ἀπηύθυνε στὰ πλήθη τῶν πιστῶν τὸ μήνυμα τῆς Ἀναστάσεως, μήνυμα τῆς νίκης τῆς ζωῆς ἐναντίον τοῦ θανάτου. Καὶ στὸν Μητροπολιτικὸ Ναό, ἀνεγνώσθη ἡ Ἀναστάσιμη Ἐγκύκλιος τοῦ Σεβασμιωτάτου.
11/4/26
"Το σκοτάδι δεν ήταν ποτέ το τέλος..."
"Σιωπή απλώθηκε πάνω από τον κόσμο, σαν πέπλο βαρύ, τη στιγμή που όλα έμοιαζαν να έχουν τελειώσει. Η γη κράτησε την ανάσα της κι ο άνθρωπος, μικρός και φοβισμένος, στάθηκε μπροστά στο σκοτάδι και το ονόμασε τέλος. Μα το σκοτάδι δεν ήταν ποτέ το τέλος. Κάπου βαθιά, μια σπίθα περίμενε υπομονετικά. Δεν φώναζε δεν απαιτούσε μόνο υπήρχε. Κι όταν όλα σώπασαν -οι φωνές, οι βεβαιότητες, οι θόρυβοι της καθημερινότητας- τότε εκείνη τόλμησε να ανασάνει. Και έγινε φως. Η Ανάσταση δεν ήρθε με θόρυβο. Δεν έσχισε τον ουρανό με κραυγές, ούτε απαίτησε να την πιστέψουν. Ήρθε ήσυχα, σαν το πρώτο φως της αυγής. Σε κάθε καρδιά που λύγισε και δεν έσπασε.
Σε κάθε δάκρυ που δεν έγινε πίκρα, αλλά προσευχή. Σε κάθε ψυχή που, ενώ γνώρισε τον πόνο, αρνήθηκε να πάψει ν΄ αγαπά. Κι έτσι, κάθε χρόνο, την ίδια ιερή νύχτα, ο άνθρωπος ανάβει ένα κερί.
Όχι για να διώξει το σκοτάδι γύρω του, αλλά για να θυμηθεί το φως που δεν έσβησε ποτέ μέσα του. Γιατί η αληθινή Ανάσταση δεν συμβαίνει τους ουρανούς. Συμβαίνει τη στιγμή που, μέσα στο πιο βαθύ σκοτάδι σου, επιλέγεις ξανά το φως...".
Εφ. ΓΝΩΜΗ 11.4.26
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)