Λιτάνευση της εικόνας του Αγ. Γρηγορίου στο Δελβινάκι (25.1.1969)

 

Ο μακαριστός Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κυρός Σεβαστιανός χειροτονήθηκε ως Επίσκοπος στις 11 Ιουνίου 1967 στον Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών και ενθρονίστηκε στο Δελβινάκι στις 29 Ιουνίου 1967.

Η φωτογραφία είναι από τη λιτάνευση της εικόνας του Αγ. Γρηγορίου του Θεολόγου στις 25 Ιανουαρίου 1969 στο ακριτικό Δελβινάκι. 

Διακρίνονται δίπλα του ο διάκονος Ανδρέας Τρεμπέλας, μετέπειτα Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης και ο ιερέας π. Χριστόδουλος Δεληγιάννης, που διετέλεσε επί δεκαετίες εφημέριος στο Δελβινάκι και Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Μητροπόλεως, στενός συνεργάτης του αλησμόνητου Μητροπολίτου Σεβαστιανού.

13η Συνάντηση νέων οικογενειών στην ΑΓΚΥΡΑ (20.9.2026)

 

Από την 12η Συνάντηση νέων οικογενειών (2025)

Την Κυριακή 20.9.26 θα πραγματοποιηθεί στην κατασκήνωση «ΑΓΚΥΡΑ» στην Παναγοπούλα Πατρών, η 13η συνάντηση νέων οικογενειών.

Το πρωί θα τελεστεί Θεία Λειτουργία (7.45 – 10.30 π.μ.) στον Ιερό Ναό των Αγ. Τεσσαράκοντα Μαρτύρων. Θα ακολουθήσει πρόγευμα - προσφορά της κατασκήνωσης και ελεύθερος χρόνος αναστροφής μεταξύ μας.

Στις 11.30 π.μ. ο Πανοσ. Αρχιμ. π. Λαυρέντιος Καρανάσιος, Ιεροκήρυκας Ι. Μ. Αιτωλίας & Ακαρνανίας θα εισηγηθεί το θέμα: 

" Ὁ ἐν Χριστῷ γάμος". 

Θα ακολουθήσει σχετική συζήτηση.

Στη συνέχεια το μεσημεριανό γεύμα θα είναι ευθύνη των επισκεπτών και των οικογενειών.

Να υπενθυμίσουμε:

α) Μπορείτε να προσκαλέσετε και άλλες οικογένειες που ίσως δεν λάβουν από την οργανωτική επιτροπή πρόσκληση και

β) Κατά τη διάρκεια της ομιλίας και της συζήτησης για τα μικρότερα παιδιά θα υπάρξει φύλαξη ενώ τα μεγαλύτερα θα μπορούν να παίξουν στα γήπεδα της κατασκηνώσεως και να απασχοληθούν με άλλες ευχάριστες δραστηριότητες.

Ελπίζουμε ότι, με τη βοήθεια του Θεού, θα ζήσουμε μια υπέροχη εμπειρία, μέσα σε ατμόσφαιρα χαράς και οικοδομητικής επικοινωνίας.

Σας περιμένουμε...

Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου - Ξεκινούν οι κατηχητικές συγκεντρώσεις των παιδιών στη Χριστιανική Εστία

 

Συμφέρει!

 

https://amfoterodexios.blogspot.com/

Στον δρόμο για τη νομιμοποίηση των εκτρώσεων τη δεκαετία του 1980 (1985)

 

Κατά τη δεκαετία του 1980, με επίκεντρο το έντονο κλίμα της εποχής γύρω από τη νομιμοποίηση των αμβλώσεων στην Ελλάδα (η οποία θεσπίστηκε τελικά με τον Νόμο 1609 το 1986), σύλλογοι και ενορίες είχαν αναπτύξει έντονη δράση κατά των εκτρώσεων με ομιλίες και συγκεντρώσεις.

Η φωτογραφία είναι από την συγκέντρωση στην πλατεία απέναντι από τον Ι. Ν. Παντανάσσης. Ομιλήτρια ήταν μια νέα μητέρα, η κ. Ζωή Κουτσοπούλου-Σκόνδρα.

Στην πρώτη γραμμή διακρίνεται ο Αρχ. της Ι. Μ. Πατρών π. Σωτήριος Τσάφος και δίπλα του μέλη του Συμβουλίου της Χριστιανικής Εστίας Πατρών (Χρ. Κούλης, Δημ. Κωστάζος κ.α.).

Ο Αρκάς για την τεχνητή νοημοσύνη και την ανθρωπότητα...

 

Χαιρετισμός Σεβασμιωτάτου για την νέα ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως

 

Ἀδελφοί μου καί παιδιά μου εὐλογημένα,

Ἀπευθύνω σέ ὃλους σας χαιρετισμόν καί ἀσπασμόν ἀγάπης, ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν.

Ἡ Ἱερά καί Ἀποστολική Μητρόπολις Πατρῶν, θησαυρόν πολύτιμον καί χαριτόβρυτον κατέχουσα, τόν Τάφον τοῦ Πρωτοκλήτου τῶν Ἀποστόλων, τήν Ἁγίαν Κάραν του καί τόν Σταυρόν τοῦ μαρτυρίου του, καυχᾶται ἐν Κυρίῳ καί τό Πανάγιον Ὂνομά Του ἀδιαλείπτως μεγαλύνει.

Μέσω τῆς ἱστοσελίδος μας, ἐπικοινωνοῦμε μαζί σας γιά νά ἐκφράσωμε τήν ἀγάπη μας, τήν χαρά καί τήν εὐφροσύνη τῆς καρδίας μας, πρός ὃλους σας. Γιά νά σᾶς κάνωμε μετόχους τῆς πνευματικῆς καί μυστηριακῆς ἐμπειρίας, τῆς ὁποίας γευόμεθα μέσα ἀπό τήν Ἐκκλησιαστική ζωή καί πράξη. Γιά νά σᾶς κάνωμε κοινωνούς τῶν σκέψεών μας, τῶν πνευματικῶν ὁραματισμῶν καί ἀκόμη τῶν ἀνησυχιῶν μας, γιά τήν σύγχρονη κοινωνία, στήν ὁποία ζοῦμε.

Μέ αὐτόν (καί μέ αὐτόν) τόν τρόπο θά ζήσωμε μαζί τή σχέση μας μέ τόν Τριαδικό Θεό καί τήν κοινή λατρευτική ζωή τῆς Ἐκκλησίας μας. Θά προβληματιστοῦμε γιά τό παρόν καί θά συνεργαστοῦμε γιά τό μέλλον.

Σᾶς ἀγκαλιάζω ὃλους μέ ἀγάπη πατρική. Σᾶς ἀναμένομε γιά τήν πνευματική φιλοξενία στόν ἱστοτόπο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας. Σᾶς περιμένομε στήν πόλη τῶν Πατρῶν, γιά νά προσκυνήσετε τόν Τάφο, τόν Σταυρό καί τήν Κάρα τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου καί γιά νά γνωρίσετε τά Μοναστήρια μας, τούς Ναούς μας, τήν ὑπέροχη ἐκκλησιαστική παράδοση καί τόν πολιτισμό τῆς πόλεως τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου.

Καλή περιήγηση στούς πνευματικούς μας χώρους. Καλῶς μας ἢλθατε στήν πόλη μας καί στήν καρδιά μας.

Σᾶς ἀσπάζομαι ἐν φιλήματι ἁγίῳ.

Ο Μητροπολίτης Πατρών ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

Χίλια έτη, σαν μια μέρα

Ζούσε σ’ ένα κοινόβιο, ένας ευλαβής μοναχός, ο οποίος κάποτε ακούγοντας τον στίχο του ψαλτηρίου «Χίλια έτη, Κύριε, ως η ημέρα η εχθές ήτις διήλθε και φυλακή εν νυκτί» (Ψαλ. 89 στ. 3), δεν μπορούσε να καταλάβει τον στίχο. Επειδή μάλιστα σ’ αυτό το μοναστήρι δεν υπήρχε κανένας έμπειρος διδάσκαλος να τον βοηθήσει, έκανε επίμονη προσευχή στον Κύριο, να του αποκαλύψει την έννοια του στίχου. Πράγματι. Ο Κύριος άκουσε το θέλημά του φοβουμένου αυτόν.

Μια ημέρα μετά τον όρθρο, αφού έφυγαν οι αδελφοί στα κελιά τους, αυτός έμεινε να προσευχηθεί –κατά την συνήθειά του- στην εκκλησία. Τότε βλέπει ξαφνικά έναν πολύ ωραίο αετό, να πετά πάνω από το κεφάλι του, μέσα στο ναό!  Ξαφνιάστηκε, εντυπωσιάσθηκε και χάρηκε πολύ από την ωραιότητα του τόσο, που θέλησε να τον πιάσει. Ο αετός όμως απομακρυνόταν λίγο -λίγο και ο μοναχός τον ακολουθούσε. Δεν πετούσε ψηλά όπως οι άλλοι αετοί. Ακολουθώντας τον ο μοναχός, βγήκε από την εκκλησία, βγήκε από το μοναστήρι κι έφθασε σ’ ένα δάσος.

 
Εκεί εισήλθε σ’ έναν απόκρυφο τόπο κι άρχισε ο αετός να ψέλνει μια μελωδία γλυκύτατη και αγγελική, ώστε ο μοναχός -απορροφημένος από την γλυκιά ψαλμωδία- ξέχασε όλα τα του κόσμου και με τον νου και την καρδιά του βρισκόταν στον παράδεισο. Με την χάρη του Θεού δεν αισθανόταν κόπωση, πείνα, δίψα, πόνους, κρύο ή άλλες ανάγκες του σώματος. Αισθανόταν μέσα του τόση αγαλλίαση, ώστε επί… τριακόσια χρόνια άκουγε ευφραινόμενος την αγγελική ψαλμωδία, διότι άγγελος Κυρίου ήταν ο φαινόμενος ωσάν αετός! Μετά ό άγγελος υψώθηκε στους ουρανούς, ενώ ο μοναχός, επανερχόμενος στον εαυτό του από αυτή την «θεωρία», επέστρεψε στο μοναστήρι, νομίζοντας ότι μία μόνον ώρα πέρασε από τότε που έφυγε από την μονή. Φθάνοντας εκεί, ο πορτάρης τον ρώτησε από που είναι… Τότε αυτός απόρησε, διότι δεν είδε αυτόν που γνώρισε ως πορτάρη και του είπε με φυσικό τρόπο:

- Εγώ είμαι ο τάδε μοναχός. Δεν με γνωρίζεις;
Ο πορτάρης νόμιζε ότι ο επισκέπτης του θα έχασε τα μυαλά του και του είπε:
 
- Πήγαινε στον δρόμο σου, γιατί εμείς δεν έχουμε τέτοιο μοναχό. Εσένα δεν σε είδα καμιά φορά, ούτε μπήκες ποτέ σ’ αυτό το μοναστήρι!

Τότε ο μοναχός ταραγμένος, του είπε όλα τα τυπικά του κοινοβίου και τα ονόματα των αδελφών. Κατόπιν, πηγαίνοντας στον ηγούμενο και λέγοντάς του όλα αυτά, εκείνος συγκέντρωσε τους πατέρες, αλλά από αυτούς κανέναν δεν γνώριζε. Τότε ο μοναχός τους είπε με απορία: 

Α' Πανελλήνιο Συνέδριο Χαρούμενων Αγωνιστών στην Αθήνα (3 και 4.1.1996)

 

Ελεημοσύνη

 

Ελεημοσύνη δεν είναι μόνο να δώσεις ένα κομμάτι ψωμί.

Ελεημοσύνη είναι να πεις και μια κουβέντα καλή.

Εκείνη θα μείνει περισσότερο.

Το ψωμί θα το φάει, πάει.

Μια κουβέντα σωστή καλή που θα πεις, με την αρετή σου, με την αγιότητά σου, αυτή θα μείνει.

Αυτή αποτελεί υπέροχη ελεημοσύνη.

π. Ευσέβιος Γιαννακάκης 

Η ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΤΗΣ

 

Η Χαρά κοιτάζει γύρω της και θαυμάζει τα χαρίσματα των συμμαθητών της: ο Ιάσονας έχει το χάρισμα των Μαθηματικών, ο Φώτης την ταχύτητα, η Ειρήνη τη ζωγραφική και ο Άγγελος τις νότες.

Μέσα της, όμως, νιώθει μια μικρή «σκιά». Πιστεύει πως εκείνη είναι η μόνη που δεν έχει κανένα χάρισμα.

Μέσα από μια τρυφερή ιστορία, τα παιδιά θα ανακαλύψουν πως κάθε άνθρωπος κρύβει μέσα του έναν θησαυρό από χαρίσματα. Κι όταν τα μοιράζεται με αγάπη, ο κόσμος μας γίνεται πιο φωτεινός και όμορφος.

Συγγραφέας: Μαρία Προδρόμου

Εικονογράφος: Λιάνα Δενεζάκη

Ηλικία: Από 5 ετών

Κωδ. Βιβλίου: 05-229

Εκδόσεις Έαρ

Ο καλός δάσκαλος κατά τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο

Ο καλός δάσκαλος κατά τον ιερό Χρυσόστομο εμπνέει, προσελκύει και πείθει (MG. 57, 327). Δεν είναι εγωιστής ούτε αλαζόνας, δε διακρίνεται για το εξουσιαστικό του ύφος, έχει πνεύμα μαθητείας, δεν περιαυτολογεί. 

Είναι ταπεινός έχοντας συναίσθηση των ατελειών και αδυναμιών του. Γνωρίζει καλά «ότι η επιείκεια είναι πιο δυνατή από τη βία» (MG. 57, 61).

Ο παιδαγωγός πρέπει να επιδεικνύει δημοκρατικό πνεύμα και να σέβεται τη γνώμη των μαθητών του (MG. 60, 35-36). 

Απέναντι τους να είναι απλός, ειλικρινής, απονήρευτος, άδολος. Να αποφεύγει την ειρωνεία και την υποκρισία (MG. 61, 404-406). 

Οι δάσκαλοι κατά τον Άγιο Πατέρα δεν πρέπει να είναι φορτικοί και πιεστικοί αλλά φιλόστοργοι (MG. 62, 402-403). Οφείλουν να υπερβάλλουν σε φιλοστοργία τους φυσικούς πατέρες. 

«Ο λόγος (του δασκάλου)», λέει ο Χρυσόστομος πρέπει να είναι «λόγος ανθρώπου που διδάσκει μάλλον παρά ελέγχει, που παιδαγωγεί παρά τιμωρεί, που βάζει τάξη παρά που διαπομπεύει, που διορθώνει παρά που επεμβαίνει στη ζωή του άλλου (του μαθητού)» (MG. 61 593-594).

ΠΗΓΗ: Ανδρέα Χ. Αργυρόπουλου, Το επαναστατικό μήνυμα των Τριών Ιεραρχών, Αθήνα 2009

Αν θέλεις κάτι περισσότερο, πήγαινε στους Ορθοδόξους

 

Βασισμένη σε αληθινό περιστατικό

Του Σεβ. Μητροπολίτου Χονγκ Κονγκ κ. Νεκταρίου

Ότι ουκ έστιν ημίν η πάλη προς αίμα και σάρκα…

Ο Ναός του Αγίου Λουκά είχε φορέσει τα γιορτινά του εκείνη την ημέρα. Τρείς νέοι άνδρες, μετά από πολύμηνη κατήχηση, ήταν έτοιμοι για το ιερό Μυστήριο της Βαπτίσεως και την είσοδό τους στην Εκκλησία του Χριστού.

Ξεκίνησα την ακολουθία της κατηχήσεως. Στην πρώτη ευχή του εξορκισμού o ένας από τους νεαρούς άρχισε να βήχει με ένα τρόπο περίεργο. Αρχίζω να διαβάζω την δεύτερη ευχή του εξορκισμού και ο βήχας του νεαρού γίνεται μούγκρισμα. Γονατίζει. Σκύβει το κεφάλι στο έδαφος.

 Ένας από τους πιστούς με πλησιάζει. Mου δείχνει τον νεαρό και προτείνει να σταματήσω την Ακολουθία.

«Κάτι σοβαρό του συμβαίνει», μου λέγει.

Του κάνω νόημα πως δεν θα σταματήσω. Δεν θέλω να του πω ότι γνωρίζω τι συμβαίνει. Δεν θέλω να τους τρομάξω.

Ο νεαρός είχε ασχοληθεί ενεργά με πρακτικές της Νέας Εποχής. Με επικλήσεις πνευμάτων και τέτοια σχετικά. Είχε φθάσει σε επίπεδο να συνδιαλέγεται με τα πνεύματα που επικαλείτο. Κάποια στιγμή, όμως, συνειδητοποίησε πως η επαφή του με αυτά τα πνεύματα του δημιουργούσε σοβαρά πνευματικά και σωματικά προβλήματα. Ένιωθε μέσα στο σώμα του μια σκοτεινή δύναμη να τον κυριεύει και να τον συνθλίβει.

Προσπάθησε να βρει θεραπεία σε φημισμένους ψυχοθεραπευτές. Στη συνέχεια πλησίασε ένα φημισμένο Προτεστάντη Πάστορα. Εκείνος του έκανε κάποιους εξορκισμούς. Η κατάσταση δεν βελτιωνόταν. Και τότε ο Πάστορας του είπε: «Εγώ αυτό μπορώ να σου κάνω. Αν θέλεις κάτι περισσότερο πήγαινε στους Ορθοδόξους».

Δεν είχε ξανακούσει για την Ορθόδοξη Εκκλησία. Ρώτησε για πληροφορίες και μια Κυριακή ήρθε στον ναό του Αγίου Λουκά και παρακολούθησε την Λειτουργία. Για πρώτη φορά ένιωσε κάτι διαφορετικό να συμβαίνει μέσα του. Ένα αίσθημα πρωτόγνωρο. Με πλησίασε. Μου διηγήθηκε την ιστορία του. Και από εκείνη την ημέρα όχι μόνο εντάχθηκε στο πολύμηνο πρόγραμμα κατηχήσεως αλλά ερχόταν ανελλιπώς σε όλες τις ακολουθίες οι οποίες ετελούντο στο Ναό.

Σήμερα ήρθε η ευλογημένη στιγμή γι᾽ αυτόν νa δεχθεί το άγιο βάπτισμα. Και τώρα, την ιερή ώρα των εξορκιστικών προσευχών, αυτός δίνει τον δικό του αγώνα. Κυριολεκτικά παλεύει.

Οι ευχές τελειώνουν. Ήρθε η ώρα της αποτάξεως του Σατανά.

«Αποτάσση τω Σατανά;», ρωτώ.

Οι κατηχούμενοι με την σειρά τους απαντούν. Ο νεαρός, ακόμα γονατιστός, απαντά με σβηστή και τρεμάμενη φωνή: «Ἀποτάσσομαι».

Προχωρώ στις ερωτήσεις της Συντάξεως με το Χριστό. Το ίδιο σκηνικό. Αλλά τώρα, την ώρα που απαγγέλλουν το Σύμβολο της Πίστεως, ο νεαρός σηκώνεται δειλά δειλά. Σταμάτησε να βήχει και να μουγκρίζει. Το πρόσωπό του όμως παραμένει κάτωχρο.

H Ακολουθία της Βαπτίσεως συνεχίσθηκε χωρίς άλλα απρόοπτα. Στο τέλος οι τρείς νεοφώτιστοι κοινώνησαν για πρώτη φορά το Σώμα και το Αίμα του Θεανθρώπου. Οι πιστοί σπεύδουν με χαρά να τους ευχηθούν. Ο νεαρός παραμένει σιωπηλός, κάτωχρος αλλά ήρεμος.

Την επομένη, ο νεοφώτιστος πλέον νεαρός άνδρας ήρθε να με επισκεφθεί στο Γραφείο.

«Θέλω να σας μιλήσω για εχθές», μου λέγει.

«Ευχαρίστως», του απαντώ. «Σε ακούω».

Μου διηγείται τι του συνέβη την ώρα της κατηχήσεως. Άκουγε μέσα του δεκάδες φωνές να ουρλιάζουν. Ένιωσε κάποιες σκοτεινές παρουσίες να παλεύουν. Ένιωσε να πνίγεται. Την ώρα της Σύνταξης έβλεπε τα σκοτεινά πνεύματα να φεύγουν σαν καπνός μέσα από το σώμα του. Οι φωνές και η αίσθηση του πνιγμού σταμάτησαν. Ηρέμησε.

Το βράδυ λίγο πριν κοιμηθεί μια σκοτεινή παρουσία μπήκε στο δωμάτιό του. Το σκοτεινό πνεύμα τον ρώτησε: «Γιατί μας έδιωξες; Γιατί;»

Τον παρακολουθούσα χωρίς να μιλώ. Συνέχισε την διήγηση.

«Έκαμα το σταυρό μου και το σκοτεινό πνεύμα εξαφανίσθηκε. Πάτερ, αλήθεια σας λέγω. Ήταν η πρώτη φορά που δεν ένιωσα φόβο. Μάλλον το αντίθετο. Ήταν η πρώτη φορά που ένιωσα πως το σκοτεινό πνεύμα είχε κυριευθεί από φόβο.»

Δεν μίλησα. Τον σταύρωσα. Τον αγκάλιασα και δακρυσμένος ψέλλισα: 

«Ευλογητός ο Θεός, ο πάντας ανθρώπους θέλων σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Ἀμήν».

Πηγή: https://www.sostis.gr

Ο σεισμός της Καλαμάτας το 1986, πριν 40 ακριβώς χρόνια!

 

H Kαλαμάτα και η Μεσσηνία θα θυμούνται πάντα την 13η Σεπτεμβρίου του 1986. Είναι η ημέρα που λίγο μετά τις 8 το απόγευμα, σεισμός μεγέθους 6,2 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ θα πλήξει την περιοχή σκορπώντας τον τρόμο και τον θάνατο και σοκάροντας με τις τραγικές του συνέπειες ολόκληρη την Ελλάδα.

Oι νεκροί θα φτάσουν τους 20, ενώ οι τραυματίες θα ξεπεράσουν τους 300. 

"Πολυώροφα κτίρια ισοπεδώθηκαν ενώ το 70% των κτιρίων της πόλης είχαν υποστεί επικίνδυνα ρήγματα. Το μικρό χωριό Ελαιοχώρι, 15 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της Μεσσηνίας, “διεγράφη” από το χάρτη της περιοχής..." θα γράψουν ΤΑ ΝΕΑ την επόμενη ημέρα.

Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες εκείνες τις ημέρες.

Στην εορτή του Τιμίου Σταυρού στον Αλισσό

 

Γιόρτασε χθες και σήμερα ο Ι.Ν. του Τιμίου Σταυρού στον Άνω Αλισσό, αγαπητοί φίλοι.

Τον εσπερινό τέλεσε ο Αρχ. της Ι. Μητροπόλεως Πατρών π. Γαβριήλ Κωνσταντινίδης, ο οποίος στο κήρυγμά του μίλησε για τη δύναμη του Σταυρού όπως προτυπώνεται με το θαύμα του χάλκινου όφεως στην Παλαιά Διαθήκη. Όποιος αντικρίζει τον Εσταυρωμένο, υπακούει στο θέλημά του και αγωνίζεται να το εφαρμόσει, αντιμετωπίζει με επιτυχία κάθε αντίθεη επίθεση.

Στο αναλόγιο έψαλε ο πρωτοψάλτης κ. Βασίλειος Καυκόπουλος.

Ανήμερα της εορτής, τη θεία λειτουργία τέλεσαν ο Αρχ. της Ι. Μητροπόλεως Πατρών π. Χριστοφόρος Μυτιλήνης και ο Αρχ. της Ι. Μητροπόλεως Δημητριάδος και Αλμυρού π. Πάμφιλος Κοιλιάς.

Ο π. Χριστοφόρος στο κήρυγμά του ανέλυσε τις 3 προϋποθέσεις γι΄ αυτόν που θέλει ν΄ακολουθήσει τον Χριστό στη ζωή του.

- "ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν"

- "ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ" 

- "ἀκολουθείτω μοι"

Στο τέλος έγινε και το Μνημόσυνο του αειμνήστου Αλεξάνδρου Σκούρα, του ιδρυτού της Φιλαγροτικής Εταιρείας και δωρητού της κατασκήνωσης του Αλισσού στην ΧΕΠ.

Ο πόνος και ο Σταυρός

 

.......................

Πράγματι, αν ο κόσμος είναι όπως τον απαιτούμε, με θεό σαν αυτόν που κατανοούμε, τότε δεν αξίζει καθόλου να ζούμε. Ζωή που τελειώνει, θεός που εκλογικεύεται, κόσμος που λογικά κατανοείται, ούτε αξίζουν ούτε φυσικά υπάρχουν. Κάπου αλλού κρύβεται το μυστικό. Η προσπάθεια να δεις τον Θεό μέσα από τον πόνο είναι συχνά ματαιοπονία. Χωρίς Θεό δεν ερμηνεύεται ο πόνος. Με λάθος πάλι Θεό, δεν παρηγορείσαι. Πιο φυσικό είναι να δεις τον πόνο μέσα στο Θεό και τότε από τον πόνο να αναγνωρίσεις τον αληθινό Θεό. Τι φοβερό που η Εκκλησία μας κηρύσσει Θεό Εσταυρωμένο! Πόσο τίμιο και πόσο αληθινό! Πόσο επαναστατικό για τη σκέψη μας και πόσο ανατρεπτικό!

Από το βιβλίο του Μητρ. Μεσογαίας & Λαυρεωτικής κ.κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ  "Εκεί που δεν φαίνεται ο Θεός", σελ. 212

Μαραμένη Ἤπειρος

 

Ἡ παρακάτω εἴδηση κραυγάζει γιὰ μιὰ δραματικὴ ἐξέλιξη στὸν πληθυσμὸ τῆς Ἠπείρου.

«Ἤπειρος: ἡ μεγαλύτερη μείωση γεννήσεων στὴν Ἑλλάδα τὸ 2025 – Πτώση 10,8%.

Τὰ στοιχεῖα τῆς ΕΛΣΤΑΤ γιὰ τὸ 2025 ἀποκαλύπτουν ὅτι ἡ Ἤπειρος… καταγράφει γιὰ τὸ 2025 τὴ μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση γεννήσεων σὲ ὁλόκληρη τὴν ἑλληνικὴ ἐπικράτεια. Ἐνῷ σὲ πανελλαδικὸ ἐπίπεδο ἡ μείωση τῶν γεννήσεων ζώντων ἔκλεισε στὸ -4,2% (65.594 γεννήσεις τὸ 2025 ἔναν­τι 68.467 τὸ 2024), στὴν Ἤπειρο ἡ πτώση ἄγγιξε τὸ -10,8%.

Σὲ ἀπόλυτους ἀριθμούς, τὸ 2024 εἶχαν γεννηθεῖ στὴν Ἤπειρο 1.790 παιδιά, ἐνῷ τὸ 2025 ὁ ἀριθμὸς ἔπεσε στὰ μόλις 1.596 – μείωση κατὰ 194 νεογνά.

Σὲ ἐθνικὸ ἐπίπεδο, ἡ ΕΛΣΤΑΤ ἀναδεικνύει ἐπίσης ὅτι οἱ Ἑλληνίδες μητέρες γεννοῦν πλέον σὲ ὅλο καὶ μεγαλύτερη ἡλικία. Στὴν Ἤπειρο, ὡστόσο, ἡ τάση αὐτὴ ἐντείνεται σὲ βαθμὸ ποὺ καθιστᾶ τὴν περιοχὴ παράδειγμα πρὸς ἀποφυγὴ γιὰ ὁλόκληρη τὴ χώρα» («eeod.gr» 19-6-2026).

Ἡ κατάσταση στὴν Ἤπειρο εἶναι πραγματικὰ τραγική. Τὰ Σχολεῖα κλείνουν τὸ ἕνα μετὰ τὸ ἄλλο. Τὰ χωριὰ ἐρημώνουν. Τὸν χειμώνα πάρα πολλὰ εἶναι σχεδὸν νεκρά.

Μιὰ περιοχὴ μὲ ζωντανὴ ἱστορία αἰώνων, μὲ μεγάλη παράδοση πολιτιστικὴ καὶ ἐκκλησιαστική, μὲ ἥρωες, ἁγίους, μάρτυρες καὶ λαμ­προὺς νεομάρτυρες, παραδίδεται σταδιακὰ στὴ φθορά.

Ἡ κατάρρευση ἔχει ἀρχίσει πρὶν ἀπὸ δεκαετίες. Οἱ λόγοι πολλοί. Μέχρι πρότινος ἡ περιοχὴ ἦταν παντελῶς ἀπομονωμένη. Μὲ τὴν κατασκευὴ τῆς Ἐγνατίας, πρόσφατα δὲ καὶ τῆς Ἰονίας ὁδοῦ, σὲ κάποιο βαθμὸ ἡ ἀπομόνωση ἔπαυσε. Ἀλλὰ ἴσως εἶναι πιὰ πολὺ ἀργά.

Ἄλλωστε ἡ ἀπομόνωση δὲν εἶναι ὁ μόνος λόγος τῆς φθορᾶς. Ἡ περιοχὴ θεωρεῖται ἡ φτωχότερη σὲ ὅλη τὴν Εὐρώπη. Ἡ ζωὴ δύσ­κολη, συχνὰ μαρτυρική. Οἱ τελευταῖοι πόλεμοι ἄφησαν παντοῦ ἐρείπια. Ἡ Ἤπειρος δὲν ἀνέκαμψε ποτὲ ἔπειτα ἀπὸ αὐτούς. Ἡ ξενιτιὰ μαράζωσε τὸν τόπο.

Ποιὰ εἶναι ἡ λύση; Ὑπάρχει; Εἶναι θέμα τῆς Κυβερνήσεως; Τῆς Ἐκκλησίας; Γενικότερα τοῦ λεγόμενου πνευματικοῦ κόσμου;

Πάντως τὸ τελευταῖο Σχολεῖο ποὺ ἔκλεισε, ἦταν σὲ ἕνα ἄλλοτε ὁλοζώντανο χωριό. Καὶ ἔκλεισε γιὰ πρώτη φορὰ μετὰ τὸ 1854, ἐλλείψει μαθητῶν. Τὸν περασμένο Ἰούνιο ἀποφοίτησε ἡ τελευταία Μαθήτρια.

Ορθόδοξο περιοδικό Ο ΣΩΤΗΡ

Η καθημερινή εκούσια σταύρωση ως προσωπική ανάσταση - ΓΕΧΑ Αιγίου

 

Η καθημερινή βίωση της εκούσιας σταύρωσής μας έχει ως καρπό την κλιμάκωση της χαρισματικής βίωσης της Αναστάσεως του Χριστού ως προσωπικής μας ανάστασης, με αποτέλεσμα να γευώμεθα τη χαρά την ανεκλάλητη· και μέσα σ' αυτή τη βίωση της σχετικής μακαριότητας απλώνεται το ενδιαφέρον μας στους αδελφούς μας, τους εγγύς και τους μακράν, και τότε θέλουμε να εκχυθούμε προς αυτούς, να σαρκωθούμε στην υπόστασή τους, όπως ο Θεός Λόγος σαρκώθηκε στη γη μας, για να τους μεταδώσουμε την καινή κτίση· και έτσι, τελείως φυσικά, γινόμαστε ευαγγελισταί-ιεραπόστολοι! 

Η αυθεντικότητα της ιεραποστολικής υπόστασής μας είναι ανάλογη με την προαίρεσή μας να σταυρωθούμε από εκείνους τους οποίους κληθήκαμε να ευαγγελισθούμε.

Αντωνίου Ρωμαίου Ιερομονάχου

"Λακτίσματα σε καρφιά"

Πρωτοφανής συγκέντρωση στη Χριστιανική Εστία Πατρών με ομιλητή τον αείμνηστο Θεολόγο Σωτηρόπουλο Νικόλαο (1985)

 

Η ομιλία αυτή έγινε με αφορμή την έκδοση του βιβλίου «Ιστορία του ανθρώπινου γένους» του Λευτέρη Σταυριανού το 1984 από τον Οργανισμό Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων ως σχολικό εγχειρίδιο για την Α΄ Λυκείου. 

Ένα από τα σημεία που ενόχλησαν ήταν η υποστήριξη της Θεωρίας της Εξέλιξης του Δαρβίνου. Η Ιερά Σύνοδος αντέδρασε έντονα, έγιναν πολλές διαμαρτυρίες σε πολλά μέρη της Ελλάδας και το συγκεκριμένο βιβλίο αποσύρθηκε τελικά το 1990.

Πατρῶν: «Τὸ αἷμα τους ἀχνίζει καὶ μᾶς... θυμίζει»

 

Σὲ κλῖμα βαθειᾶς συγκίνησης, ἐτιμήθησαν οἱ Ἥρωες καὶ Μάρτυρες τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς, τὴν Κυριακὴ 13 Σεπτεμβρίου, στὸν Ἱερὸ Ναὸ τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς, τῆς προσφυγικῆς συνοικίας τῶν Πατρῶν.

Τὴν Θεία Λειτουργία ἐτέλεσε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ὅπως καὶ τὰ Ἱερὰ Μνημόσυνα τῶν ὑπὸ τῶν Τούρκων φρικτῶς βασανισθέντων καὶ μαρτυρικῶς τελειωθέντων, Μικρασιατῶν Ἑλλήνων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν.

Στὸν Ἱστορικὸ Ναό, τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς Πατρῶν, τὸν ὁποῖον ἔκτισαν οἱ Μικρασιᾶτες Πρόσφυγες, φυλάσσονται ἱερὰ κειμήλια, τὰ ὁποῖα μετέφεραν ἀπὸ τὶς ἀλησμόνητες Πατρίδες οἱ βασανισμένοι, κατατρεγμένοι καὶ ἐξουθενωμένοι Ἕλληνες, ὅσοι ἀπέμειναν ἀπὸ τὶς φρικτὲς σφαγὲς καὶ καταστροφὲς τῆς Σμύρνης καὶ τῶν ἄλλων Ἑλληνικῶν πόλεων.

Στὸν Ναὸ φυλάσσεται ἡ Ἱερὰ Εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Σμυρνιᾶς, τὴν ὁποία ἔσωσε ἀπὸ τὴν φλεγόμενη Ἐκκλησία τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς Σμύρνης, ἡ ἀείμνηστη Φιλιώ Μανάρα, καὶ τὴν μετέφερε στὴν Πάτρα. Ἐπίσης ὁ Σταυρὸς εὐλογίας τοῦ Ἁγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης, τὸν ὁποῖο μετέφερε στὴν Πάτρα, ὁ πρόσφυγας ἱερέας π. Κωνσταντῖνος, ἐφημέριος τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς Σμύρνης, χειροτονημένος ἀπὸ τὸν Ἱερομάρτυρα Ἅγιο Χρυσόστομο Σμύρνης, ἀλλὰ καὶ ἄλλα ἱερὰ σεβάσματα, εἶναι θησαυρισμένα στὸν Ἱερὸ Ναό, τά ὁποῖα μετέφεραν στὴν Πάτρα οἱ ἥρωες Μικρασιᾶτες Πρόσφυγες.

Ὁ Σεβασμιώτατος μὲ λόγια συγκλονιστικὰ ἀναφέρθηκε στὰ φρικτὰ γεγονότα, στὶς φοβερὲς ἐκεῖνες ἡμέρες καὶ στὰ μαρτύρια Κληρικῶν καὶ Λαϊκῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπότισαν μὲ τὸ αἷμα τους τὰ ἅγια χώματα τῆς Ἑλληνικῆς Μικρασίας καὶ ἔσπειραν τὴν γῆ αὐτὴ μὲ τὰ κόκκαλά τους τὰ Ἱερά.

Ἀνεφέρθη μὲ λεπτομέρειες στὸ μαρτύριο τοῦ Ἁγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης καὶ τῶν ἄλλων Ἱεραρχῶν καὶ σὲ μαρτυρίες αὐτοπτῶν μαρτύρων, οἱ ὁποῖοι περιγράφουν τὰ φρικτὰ γεγονότα, τὶς σφαγές, τοὺς βιασμούς, τοὺς ἐξευτελισμοὺς καὶ τὰ ἄλλα μαρτύρια ποὺ ὑπέστησαν οἱ Ἕλληνες ἀπὸ τοὺς Τούρκους.

Τὸ αἷμα τῶν Μαρτύρων της Μικρασίας, ἐτόνισε ὁ Ἱεράρχης, ἀχνίζει ἀκόμα καὶ θὰ ἀχνὶζῃ μέχρι τὶς συντελείας τοῦ αἰῶνος, γιὰ νὰ μᾶς θυμὶζῃ τὸν ἡρωισμό τους, τὴν μέχρις αἵματος ὑπεράσπιση τῶν Ἱερῶν καὶ τῶν Ὁσίων, καὶ τὸ χρέος μας νὰ διατηρήσωμε ἄσβεστη τὴν μνήμη τους, νὰ διδάξωμε στὰ παιδιά μας τὴν πραγματικὴ Ἱστορία, τὴν ἀτόφια καὶ ἀπαραχάρακτη. Γιατί ὅποιος λαὸς λησμονεῖ τὴν ἱστορία του, εἶναι καταδικασμένος νὰ χάθῇ.

Παραδίδομε στὴν κρίση τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς ἀδέκαστης ἱστορίας, ὅλους ὅσοι ἠθέλησαν νὰ παραχαράξουν καὶ νὰ ἀλλοιώσουν τὴν ἀλήθεια καὶ τὰ γεγονότα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. 

Κακοποίηση παιδικῶν ψυχῶν

 

Στὶς 15 Φεβρουαρίου 2024 ἡ σημερινὴ Κυβέρνηση, μὲ τὴ σύμφωνη γνώμη καὶ ἄλλων κομμάτων, ἦλθε σὲ εὐθεία ἀντίθεση μὲ τὸν ἀκατάλυτο Νόμο τοῦ Θεοῦ ψηφίζοντας τὸν νόμο 5089/2024, μὲ τὸν ὁποῖο ἀναγνώρισε τὸν γάμο μεταξὺ ὁμοφύλων καὶ τὴν κατὰ συνέπεια δυνατότητα ἀπόκτησης τέκνων ἀπὸ ὁμόφυλα ζεύγη. Ἔγραψε ἔτσι μιὰ μαύρη σελίδα στὴν Ἑλληνικὴ ἱστορία, καθὼς μὲ τὴν ψήφιση τοῦ ἀντίθεου αὐτοῦ νομοσχεδίου ἡ Ἑλλάδα ἔγινε ἡ πρώτη ὀρθόδοξη χώρα στὸν κόσμο, ἡ ὁποία θέσπισε τὸν «γάμο» ὁμοφύλων ζευγαριῶν ὡς ἰσότιμο μὲ τὸν γάμο ποὺ ἀνέκαθεν ὁρίζεται ὡς «συνάφεια ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς» (Μοδεστίνος 3ος αἰ. μ.Χ.). Ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς αὐτὸν μόνο τὸν γάμο εὐλόγησε ἤδη ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς ἱστορίας τῆς ἀνθρωπότητος, καὶ μάλιστα στὴν ἐποχὴ τῆς Καινῆς Διαθήκης τὸν ἀναβίβασε σὲ ἱερὸ Μυστήριο μέσα στὴν ἁγία του Ἐκκλησία. Ἄλλωσ­τε καὶ ἡ ἴδια ἡ φύση μαρτυρεῖ ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος γιὰ ν᾿ ἀποκτήσουν οἱ ἄνθρωποι ἀπογόνους καὶ νὰ δημιουργήσουν οἰκογένεια, παρὰ μόνο ἡ ἕνωση ἄνδρα καὶ γυναίκας.

Αὐτὴ τὴ φυσικὴ τάξη ἀνέτρεψε ἡ Κυβέρνηση καὶ οἱ σύμμαχοί της. Πρόδωσαν τὴν μακραίωνη παράδοση τῆς οἰκογένειας. Καὶ δυστυχῶς, ὄχι μόνο δὲν μετανόησαν γιὰ τὸ φοβερὸ αὐτὸ ἔγκλημα, ἀλλὰ συνέχισαν τὴν λυσσαλέα ἐπίθεση κατὰ τοῦ ἱεροῦ καὶ θεοΐδρυτου θεσμοῦ σχεδιάζοντας ἕνα φρικτὸ ἀνοσιούργημα στὶς ψυχὲς τῶν ἀθώων παιδιῶν, τὸ ὁποῖο ἤδη λαμβάνει χώρα στὸν εὐαίσθητο τομέα τῆς Παιδείας, μὲ εὐθύνη τοῦ ἀντίστοιχου Ὑπουργείου.

Στὰ νέα σχολικὰ βιβλία, τὰ ὁποῖα ἤδη ἔχουν δημοσιευθεῖ στὸ διαδίκτυο (ebooksdl.cti.gr) καὶ πρόκειται νὰ διανεμηθοῦν σὲ ὅλους τους μαθητὲς ἀπὸ τὴ σχολικὴ χρονιὰ 2027-28, ὑπάρχουν πλῆθος ἀπὸ ἀναφορὲς σὲ «διαφορετικὲς μορφὲς οἰκογένειας», ὅπου γίνεται σαφὴς καὶ συστηματικὴ προπαγάνδα προκειμένου τὰ παιδιὰ νὰ μάθουν ὅτι ἡ οἰκογένεια δὲν συγκροτεῖται ἀπὸ ἕναν ἄνδρα, μία γυναίκα καὶ τὰ παιδιὰ ποὺ τυχὸν θ᾿ ἀποκτήσουν, ἀλλὰ μπορεῖ νὰ ἀποτελεῖται ἀπὸ «δύο μπαμπάδες» ἢ «δύο μαμάδες» μὲ παιδιὰ καὶ ζῶα συντροφιᾶς!  

Ἐνδεικτικὰ ἀναφέρουμε ὅτι στὴν Α΄ Δημοτικοῦ καὶ στὸ μάθημα «Μελέτη Περιβάλλοντος» προτείνεται στοὺς ἐκπαιδευτικοὺς νὰ ὑλοποιήσουν τὴν ψηφιακὴ δραστηριότητα «Ἡ δική μου οἰκογένεια» μὲ σκοπὸ νὰ ἐξοικειωθοῦν οἱ μαθητές-τριες μὲ «διαφορετικοῦ τύπου οἰκογενειακὰ σχήματα μέσα ἀπὸ ἀφηγήσεις μικρῶν ζώων». Ἔτσι  παρουσιάζονται διάφορα ζῶα νὰ ἀντιπροσωπεύουν διαφορετικὲς «οἰκογένειες» μὲ «τὸ ἐλεφαντάκι νὰ ἀντιστοιχεῖ στὶς οἰκογένειες ἑνὸς φύλου» (Ὁδηγὸς Ἐκπαιδευτικοῦ, σελ.16).

Στὴ Γλώσσα τῆς Β΄ Δημοτικοῦ (Βιβλίο μαθητή, ἐκδ. «Νῆσος», σελ. 12-13) τὰ παιδιὰ καλοῦνται νὰ παρατηρήσουν καὶ νὰ σχολιάσουν διάφορες εἰκόνες «οἰκογενειῶν», μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι ἕνα σκίτσο μὲ δύο γυναῖκες, ἕνα ἀγόρι κι ἕνα κουνέλι, κι ἕνα ἄλλο μὲ δύο ἄνδρες ποὺ ἔχουν στὴν ἀγκαλιά τους ἕνα κοριτσάκι. Ἐπιπλέον καὶ ἄλλες εἰκόνες «οἰκογενειῶν» περιλαμβάνουν ζῶα μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων καὶ τὰ παιδιὰ καλοῦνται νὰ ἀπαντήσουν στὴν ἐρώτηση: «Εἶναι μόνο οἱ ἄνθρωποι γύρω μας σημαντικοί; Μήπως ὑπάρχουν καὶ ἄλλα μέλη στὴν οἰκογένεια ποὺ εἶναι σημαντικὰ γιὰ ἐμᾶς;»

Στὴν ΣΤ΄ Δημοτικοῦ, στὸ βιβλίο «Κοινωνικὴ καὶ Πολιτικὴ Ἀγωγή» (ἐκδ. «Πεδίο», σελ.12-14), οἱ μαθητές-τριες διδάσκονται ὅτι «σήμερα, στὸν 21ο αἰώνα, τὰ νέα ζευγάρια ἀποφασίζουν νὰ κάνουν παραδοσιακὸ θρησκευτικὸ γάμο ἢ πολιτικὸ γάμο, νὰ συνάψουν σύμφωνο συμβίωσης ἢ ἁπλῶς νὰ συγκατοικήσουν, νὰ ἀποκτήσουν ἢ ὄχι παιδιά. Ὑπάρχει ἕνα πλῆθος ἐπιλογῶν καὶ πολλὰ καὶ διαφορετικὰ οἰκογενειακὰ σχήματα», μεταξὺ τῶν ὁποίων ἀναφέρεται καὶ ἡ «οἰκογένεια ὁμοφύλων ζευγαριῶν». Μάλιστα οἱ μικροὶ μαθητὲς καλοῦνται (στὸ βιβλίο «Κοινωνικὴ καὶ Πολιτικὴ Ἀγωγή» ἐκδ. «Πουκαμισᾶς», σελ.11) νὰ χωριστοῦν σὲ ὁμάδες καὶ νὰ ἀναλάβουν «ἀπό ἕναν τύπο οἰκογένειας ἀνά ὁμάδα (π.χ. Α΄ Ὁμάδα: Πυρηνικὴ οἰκογένεια, Β΄ Ὁμάδα: Οἰκογένεια μὲ δύο γονεῖς τοῦ ἴδιου φύλου, Γ΄Ὁμάδα: Μονογονεϊκὴ οἰκογένεια κ.ο.κ.)», δημιουργώντας μιὰ σχετικὴ ἀφίσα καὶ ἀναζητώντας ἀντίστοιχες εἰκόνες καὶ φωτογραφίες!

Ἡ προπαγάνδα συνεχίζεται καὶ στὸ Γυμνάσιο, ὅπου στὸ μάθημα «Οἰκιακὴ Οἰκονομία» τῆς Α΄ Γυμνασίου (Βιβλίο μαθητή, ἐκδ. «Ἑλληνικὴ Γραφή», σελ.11) οἱ μαθητές-τριες διδάσκονται ὅτι «ἡ οἰκογένεια χωρὶς γάμο, ἡ ὁμόφυλη οἰκογένεια καὶ ἡ πολυπολιτισμικὴ οἰκογένεια» ἀποτελοῦν «νέες μορφὲς οἰκογένειας». Ὡς πρὸς τὸ τί ὁρίζεται ἀντικειμενικὰ ὡς οἰκογένεια, τὸ πλαίσιο ποὺ τίθεται εἶναι ἐντελῶς σχετικὸ καὶ ὑποκειμενικό, ἀφοῦ κάθε μαθητὴς καλεῖται νὰ ἀποδεχθεῖ ὅτι «τίποτα πιὰ δὲν θὰ μοῦ φαίνεται παράξενο ἢ λάθος μόνο καὶ μόνο ἐπειδὴ δὲν μοιάζει μὲ ὅσες οἰκογένειες ξέρω προσωπικά».