Εσπερίδα Ψαλτικής Τέχνης

 

Οι τρεις ευχές του εσπερινού της γονυκλισίας σε μετάφραση

 Ιερά Ακολουθία της Γονυκλισίας τη Κυριακή της Αγίας Πεντηκοστής

Ευχή Πρώτη - Μετάφραση

Ἀκηλίδωτε, ἄφθαρτε, ἄναρχε, ἀόρατε, ἀπρόσιτε, ἀνεξιχνίαστε, ἀναλλοίωτε, ἀνυπέρβλητε, ἀμέτρητε, ἀνεξίκακε Κύριε· Ἐσύ ποὺ εἶσαι ὁ μόνος ἀθάνατος, τὸ ἀπλησίαστο φῶς, ποὺ ἔφτιαξες τὸν οὐρανό, τὴ γῆ, τὴ θάλασσα καὶ ὅλα τὰ δημιουργήματα μέσα τους, Ἐσὺ ποὺ πρίν ἀκόμα σοῦ ζητήσουμε ὁτιδήποτε, μᾶς τὸ δίνεις: σὲ παρακαλοῦμε καὶ σὲ ἱκετεύουμε, Δέσποτα φιλάνθρωπε, Πατέρα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ· Αὐτὸς ποὺ γιὰ μᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ γιὰ τὴ δική μας σωτηρία κατέβηκε ἀπό τὸν οὐρανό, ὅταν μὲ ἐπενέργεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἔλαβε σάρκα ἀπὸ τὴν ἔνδοξη Ἀειπάρθενο καὶ Θεοτόκο Μαρία.

Αὐτός, λοιπόν, τότε ποὺ βάδιζε πρὸς τὸ σωτήριο Πάθος, ἐμᾶς τοὺς ταπεινούς, τοὺς ἁμαρτωλοὺς καὶ ἀνάξιους δούλους σου, μᾶς δίδαξε πρῶτα μὲ λόγια καὶ ἔπειτα μᾶς ὑπέδειξε μὲ ἔργα πώς, ὅταν θέλουμε νὰ σὲ παρακαλέσουμε γιὰ κάτι, πρέπει νὰ σκύβουμε τὸ κεφάλι καὶ νὰ λυγίζουμε τὰ γόνατα, προκειμένου νὰ συγχωρήσεις σὲ μᾶς τὶς ἁμαρτίες μας καὶ στὸ λαό σου, ὅσα λαθεύει ἀπὸ ἄγνοια.

Ἐσύ, λοιπόν, πολυεύσπλαχνε καὶ φιλάνθρωπε, Θεὲ καὶ Πατέρα μας, ἄκουγέ μας, ὁποτεδήποτε σὲ ἐπικαλούμαστε, μά, ἰδιαίτερα ἄκουσέ μας σήμερα, ποὺ ἑορτάζουμε τὴν μεγάλη αὐτὴ ἑορτὴ τῆς Πεντηκοστῆς, κατὰ τὴν ὁποία ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός, ἀφοῦ ἀναλήφθηκε στοὺς οὐρανοὺς καὶ κάθισε στὰ δεξιά σου, ἔστειλε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα στοὺς Ἁγίους Μαθητὲς καὶ Ἀποστόλους του κι Ἐκεῖνο, κάθησε ἐπάνω στὸν καθένα τους καὶ πλημμύρισαν ὅλοι ἀπὸ τὴν ἀστείρευτη χάρη του καὶ διαλάλησαν τὰ μεγαλεῖα σου σὲ ἄγνωστες μέχρι τότε σ’ ἐκείνους γλῶσσες καὶ προφήτευσαν.

Τώρα, λοιπόν, ποὺ σὲ παρακαλοῦμε ἄκουσε τὶς δεήσεις μας, ἔχε μας στὸ νοῦ σου ἐμᾶς τοὺς τιποτένιους καὶ ἀξιοκατάκριτους καὶ ἐλευθέρωσε τὶς αἰχμάλωτες ψυχές μας, ἀφοῦ ἡ στοργή σου γίνεται συνήγορός μας. Δέξου μας, ποὺ πέφτουμε μπροστά σου καὶ ὁμολογοῦμε: Ναί, ἁμαρτήσαμε!

Σὲ σένα ἀνήκουμε ἀπὸ τότε ποὺ γεννηθήκαμε, ἀπὸ τὴν κοιλιὰ τῆς μάννας μας ἐσὲνα ἔχουμε Θεό, ἀλλὰ ἐπειδὴ οἱ ἡμέρες μας δαπανήθηκαν μάταια μακρυά σου, μείναμε χωρὶς τὴ βοήθειά σου καὶ στερηθήκαμε ἀπὸ κάθε ὑπεράσπιση.

Ὅμως, παίρνοντας θάρρος ἀπὸ τὴν καλοσύνη σου, σοῦ φωνάζουμε: ἁμαρτίες ποὺ κάναμε στὰ νειάτα μας καὶ ἁμαρτίες ποὺ διαπράξαμε ἀπὸ ἄγνοια μὴν τὶς θυμᾶσαι καὶ ἀπ’ ὅσα κάναμε στὰ κρυφά, καθάρισέ μας. Μὴ μᾶς παραπετάξεις στὰ γεράματα καὶ ὅταν ἀρχίσει νὰ σβήνει ἡ ζωή μας, μὴ μᾶς ἐγκαταλείψεις. Πρὶν ἐπανέλθουμε στὸ χῶμα, ἀξίωσε μας νὰ ἐπιστρέψουμε σὲ σένα. Καὶ δέξου μας μὲ ἐπιείκεια καὶ χάρη.

Ζύγισε τὶς ἁμαρτίες μας μὲ μέτρο τὴν εὐσπλαχνία σου. Ἀπέναντι στὸ πλῆθος τῶν πλημμελημάτων μας βάλε τὴν ἄβυσσο τῆς εὐσπλαχνίας σου.

Κύριε, ἀπὸ τὸ ὕψος τοῦ ἁγίου κατοικητηρίου σου κοίταξε τὸ λαό σου, ποὺ γονατιστὸς τριγύρω περιμένει ἀπό σένα τὸ πλούσιο ἔλεός σου. Ἐπισκέψου μας μὲ τὴν καλοσύνη σου, ἐλευθέρωσέ μας ἀπὸ τὴν τυραννία τοῦ διαβόλου, ἀσφάλισε τὴ ζωή μας μὲ τοὺς ἁγίους καὶ ἱεροὺς νόμους σου. Βάλε τὸ λαό σου κάτω ἀπὸ τὴν προστασία τῶν Ἀγγέλων σου. Συγκέντρωσέ μας ὅλους στὴ Βασιλεία σου. Συγχώρεσέ μας ὅλους ποὺ ἐλπίζουμε σὲ σένα. Τοὺς ἱερεῖς καὶ τὸ λαό σου, ἀπάλλαξέ μας ἀπὸ τὰ ἁμαρτήματά μας. Καθάρισέ μας μὲ τὴν ἐπενέργεια τοῦ Ἁγίου σου Πνεύματος καὶ διάλυσε τὶς ἐναντίον μας μηχανορραφίες τοῦ ἐχθροῦ.

Εὐλογημένος νὰ εἶσαι Κύριε, Δέσποτα Παντοκράτορα, ἐσὺ ποὺ φώτισες τὴν ἡμέρα μὲ τὸ φῶς τὸ ἡλιακὸ καὶ ποὺ ὀμόρφυνες τὴ νύχτα μὲ τίς πύρινες ἀνταύγειες, ἐσὺ ποὺ μᾶς ἀξίωσες νὰ περάσουμε τὸ μῆκος τῆς ἡμέρας καὶ νὰ φτάσουμε στὴν ἀρχὴ τῆς νύχτας, ἄκουσε τὴ δέηση μας καὶ ὅλου τοῦ λαοῦ σου καὶ συγχώρεσε σὲ ὅλους μας τὰ θελημένα καὶ ἀθέλητα ἁμαρτήματα. Δέξου τὶς παρακλήσεις μας καὶ στεῖλε τὸ πλῆθος τῆς συμπόνιας σου σὲ μᾶς τοὺς κληρονόμους σου.

Προφύλαξέ μας μὲ τοὺς ἁγίους Ἀγγέλους σου, ὅπλισέ μας μὲ τὰ ὅπλα τῆς δικαιοσύνης σου, περιχαράκωσέ μας μὲ τὴν ἀλήθειά σου, φρούρησέ μας μὲ τὴ δύναμή σου, ἐλευθέρωσέ μας ἀπὸ κάθε κακὴ περίσταση καὶ ἀπὸ κάθε ἐπίθεση τοῦ ἐχθροῦ.

Χάρισέ μας, αὐτὸ τὸ ἀπόγευμα καὶ ἡ νύχτα ποὺ ἔρχεται νὰ εἶναι τέλεια, ἅγια, εἰρηνική, ἀναμάρτητη, ἀσκανδάλιστη, ἀπονήρευτη καὶ τέτοιες νὰ εἶναι ὅλες οἱ ἡμέρες τῆς ζωῆς μας μὲ τὶς μεσιτείες τῆς ἁγίας Θεοτόκου καὶ ὅλων τῶν ἁγίων ποὺ σὲ εὐαρέστησαν στοὺς αἰῶνες.

Ευχή Δεύτερη - Μετάφραση

Δεν μπαίνει απρόσκλητα σε ξένο σπίτι

 

Κυριακή της Πεντηκοστής

 

... Αδελφοί μου! Να ξέρατε πόσο χαίρεται το Άγιο Πνεύμα, πόσο ευφραίνεται με απερίγραπτη χαρά όταν βρίσκει ψυχές αγνές, που έχουν ανοιχτές τις πόρτες της ψυχής τους, που το νοσταλγούν! Σ’ αυτές φτιάχνει το κατοικητήριό Του με μια κραυγή χαράς και τους χαρίζει τις πλούσιες δωρεές Του. Μπαίνει μέσα τους σαν φωτιά, για να κατακάψει και τα τελευταία υπολείμματα της αμαρτίας· σαν φως, για να τους φωτίσει με το ουράνιο φως που δε σβήνει ποτέ· σαν θέρμη, για να τους ζεστάνει με το θείο πυρ της αγάπης, μ’ εκείνο που θερμαίνονται κι οι χορείες των αγγέλων στη Βασιλεία του Θεού. Λέει ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος: «Όπως ένα φανάρι μένει σκοτεινό αν δεν το ανάψει κανείς, έστω κι αν έχει λάδι και φυτίλι, έτσι κι η ψυχή μένει σκοτεινή ωσότου την αγγίξει το φως της χάρης του Αγίου Πνεύματος»...

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

όλη η ομιλία εδώ 

Κατασκήνωση Άγκυρα 2025 - "Γη της Επαγγελίας"

 

Στιγμές απ' την περίοδο Γυμνασίου - Λυκείου (2025) 

"Γη της Επαγγελίας"

Ομάδες Λυκείου

1η Υπομονετικοί

2η Θεοφόροι

3η Θεόφρονες

4η Θεοσεβείς

5η Σταθεροί

Ομάδες Γυμνασίου

1η Ασυμβίβαστοι

2η Κραταιοί

3η Ακλόνητοι

4η Συνοδοιπόροι

Βίντεο: Κάλλιστρος Ανδρέας, Κάτσαρης Χρήστος

Μοντάζ: Νικολόπουλος Δαμιανός 

Ι. Ν. Αγ. Τριάδος Ψαθοπύργου: Πρόγραμμα Ιεράς Πανηγύρεως

 

Κακή σπορά

 

«Σε τι μπορεί να ελπίζει μια κοινωνία

όταν μετατρέπει την καχυποψία,

το μίσος, την καταγγελία σε βασική της αρχή; 

Είναι σα να σπέρνεις δηλητήριο

και να περιμένεις να φυτρώσουν χόρτα.»

Νικολάε Στάινχαρτ

Ρουμάνος συγγραφέας, δοκιμιογράφος, νομικός και ορθόδοξος μοναχός

Άξιος ο νέος μοναχός Γερμανός

 

Στον αγαπητό μας φίλο και νέο μοναχό Γερμανό ευχόμαστε ολοψύχως ο Κύριος να τον φωτίζει και ενδυναμώνει μέχρι τέλους, χαρίζοντάς του πλούσια κάθε πνευματική ευλογία.

Να γίνει ένας ζωντανός ναός του Θεού που θα μαρτυρεί την παρουσία της Βασιλείας των Ουρανών μέσα στην κοινωνία και να ευαρεστήσει "Θεώ και ανθρώποις". 

Οι συναγωνιστές σου 

της Χριστιανικής Φοιτητικής Δράσης Πατρών.

Κουρὰ νέου Μοναχοῦ στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίων Πάντων Τριταίας Πατρῶν

Τὴν Τετάρτη 27 Μαΐου, στὸ Καθολικὸ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, τῆς Ἱερᾶς καὶ Ἱστορικῆς Μονῆς Ἁγίων Πάντων Τριταίας Πατρῶν, πραγματοποιήθηκε ἡ μοναχικὴ κουρὰ τοῦ δοκίμου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, ἀποφοίτου τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Λυκείου καὶ τῆς Σχολῆς ΣΜΥΚ Βελλὰς Ἰωαννίνων, Σπυρίδωνος Ποριτσάνου, στὸν ὁποῖο ὁ Σεβασμιώτατος ἔδωσε τὸ μοναχικὸν ὄνομα «Γερμανός».

Στὴν ὁμιλία του ὁ Σεβασμιώτατος ἀνεφέρθη στὸ μοναχικὸ πολίτευμα καὶ στὴν εὐλογητὴ ἐπιλογὴ τοῦ νέου μοναχοῦ νὰ ἀκολουθὴσῃ τὴν κατὰ Θεὸν πολιτεία, μέσα ἀπὸ τὴν ἀπόλυτον ἀφοσίωσή του στὸ Θεὸ καὶ ἐξήγησε τοὺς λόγους γιὰ τοὺς ὁποίους ἔδωσε στὸν νέο Μοναχὸ τὸ ὄνομα «Γερμανός».

Πρῶτον, γιὰ τὸν μεγάλο Ἅγιο Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Γερμανό, ὁ ὁποῖος ἦτο Ὁμολογητὴς τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν πίστεως σὲ καιροὺς δύσκολους γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἐξ’ αἰτίας τῆς εἰκονομαχίας. Ὁ Ἅγιος Γερμανὸς διέπρεψε πνευματικά, ἀναδειχθείς ἀστὴρ φαεινός, διὰ λόγων καὶ γραφίδος καὶ πράξεων.

Δεύτερον, γιὰ τὸν Ἐθνομάρτυρα Μητροπολίτην Πατρῶν Γερμανὸ Α’, ὁ ὁποῖος τὸ ἔτος 1571, μετὰ τὴν νικηφόρο Ναυμαχία της Ναυπάκτου, ἡγήθη ἐπιτυχημένου Ἐπαναστατικοῦ κινήματος ἐναντίον τῶν Τούρκων. Ὅμως τὸ ἑπόμενον ἔτος 1572, οἱ Τοῦρκοι ἐπέστρεψαν, συνέλαβαν τὸν Μητροπολίτη Γερμανὸ καὶ τὸν τεμάχισαν, μαζὶ μὲ τοὺς συνεργάτες του, ἀφοῦ προηγουμένως τὸν βασάνισαν φρικτά. (Προτομὴ τοῦ Γερμανοῦ, ἔστησεν ὁ Σεβασμιώτατος, ὅπως καὶ τὶς προτομὲς τῶν δύο ἄλλων Ἐθνομαρτύρων Μητροπολιτῶν Πατρῶν Νεοφύτου καὶ Παρθενίου, στὸν αὔλειο χῶρο τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου Πατρῶν).

Τρίτον, πρὸς τιμὴν τοῦ μεγάλου Ἱεράρχου καὶ Ἐθνεγέρτου, Μητροπολίτου Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανού, ὁ ὁποῖος ἐγίνε θρῦλος καὶ ἔμεινε στὴν Ἐκκλησιαστική, Ἐθνικὴ καὶ Παγκόσμια Ἱστορία ὡς ὁ ἀγωνιστὴς Ἱεράρχης ὑπὲρ τῆς ἁγία ἡμῶν Ὀρθοδόξου πίστεως καὶ τῆς Ἐλευθερίας τῆς Πατρίδος μας ἀπὸ τὸν τουρκικὸ ζυγό. Γιὰ τὴν δράση του μαρτυροῦν οἱ πόλεις, τὰ χωριά, τὰ βουνὰ καὶ τὰ λαγκάδια τῆς Ἀχαΐας, τῆς Ἀρκαδίας, τῆς Πελοποννήσου συμπάσης. Μαρτυρεῖ ἡ Ἁγία Λαύρα, ἡ Πλατεῖα Ἁγίου Γεωργίου τῶν Πατρῶν, ἡ Χρυσοποδαρίτισσα, ὁ Ὀμπλός, ἡ Κωνσταντινούπολη, ἡ Ρώμη καὶ τὸ Ἀνάπλι, τὸ Ναύπλιο δηλαδή, ὅπου ἄφησε τὴν τελευταία του πνοὴ σὲ ἡλικία 56 ἐτῶν.

«Νὰ φέρης μὲ χαρά, μὲ ὑπερηφάνεια κατὰ Θεόν, μὲ συγκίνηση καὶ μὲ συναίσθηση τῆς βαριᾶς εὐθύνης καὶ κληρονομιᾶς, ἔναντι τοῦ Θεοῦ, τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ τῆς Πατρίδος μας αὐτὸ τὸ ὄνομα», ἐτόνισε ἐν συγκινήσει, στὸν νέο Μοναχὸ ὁ Σεβασμιώτατος, εὐχηθεὶς εἰς αὐτὸν τὴν κατὰ Θεὸς πρόοδον καὶ προκοπὴν καὶ ἐν τέλει τὸν ἁγιασμόν, διὰ τῆς μοναχικῆς ὁδοῦ καὶ πολιτείας τὴν ὁποίαν, χάριτι Θεοῦ καὶ οἰκείᾳ βουλήσει ἀκολουθεῖς ἀπό σήμερον ἓως τελευταῖας σου πνοῆς.