ΑΓΚΥΡΑ

8/8/26

Ολοκληρώθηκε η κατασκηνωτική περίοδος για τα κορίτσια γυμνασίου - λυκείου

Ολοκληρώθηκε σήμερα με τη βοήθεια του Θεού και η κατασκηνωτική περίοδος για τις μαθήτριες Γυμνασίου και Λυκείου, αγαπητοί φίλοι.

75 κατασκηνώτριες επέστρεψαν γεμάτες χαρά, βιώματα, αποφάσεις...

Θερμές ευχαριστίες εκφράζουμε και πάλι στην Αρχηγό και το επιτελείο της, στις κυρίες και τις δεσποινίδες της κουζίνας που προσέφεραν τις υπηρεσίες τους με ανιδιοτέλεια και αγάπη.

Η κατασκήνωση φέτος είχε την ονομασία ΕΚΚΛΗΣΙΑ: ΛΙΜΑΝΙ ΣΩΤΗΡΙΑΣ και είχαν ως προστάτη τον Άγιο Ευμένιο.

Τα ονόματα των ομάδων τους και οι προστάτες Άγιοι αντίστοιχα ήταν:

Φάρος αληθείας - Αγ. Άνθιμος

Λυχνία ολόφωτη - Αγ. Γερβάσιος Πατρών

Νέα Ιερουσαλήμ - Αγ. Αθανάσιος Χαμακιώτης

Άγκυρα ελπίδας - Αγ. Αμφιλόχιος

Βασιλεία Ανίκητη - Αγ. Βησσαρίων Αγαθωνίτης

Ασάλευτο θεμέλιο - Αγ. Ιάκωβος Τσαλίκης

Σκηνή Αγίων - Αγ. Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος

Διήμερο για παλαιούς κατασκηνωτές & μέλη της Χριστιανικής Εστίας Πατρών

Η κατασκήνωση της "Άγκυρας" 22 και 23 Αυγούστου 2026 ανοίγει τις πόρτες της για να δεχθεί παλαιούς κατασκηνωτές και μέλη της Χριστιανικής Εστίας Πατρών.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Σάββατο 22/8

5:00 μ.μ. Άφιξη - κέρασμα- επικοινωνία - μπάνιο

8:00 μ.μ. Εσπερινός - συζήτηση - δείπνο

11 μ.μ. Απόδειπνο

Κυριακή 23/8

7 - 10 π.μ. Όρθρος - Θεία Λειτουργία

10.15 π.μ. πρωινό

11:00 π.μ. Ομιλία από τον Πανοσ. αρχιμ. π. Ιγνάτιο Καρακάση, Ιεροκήρυκα Ι. Μ. Μεσογαίας και Λαυρεωτικής με θέμα: "Σε ποιον ανήκει η γη;"

2:00 μ.μ. Γεύμα.

5.30 μ.μ. Απογευματινό

6:00 μ.μ. Ομιλία από τον κ. Ηλία Σκόνδρα με θέμα: "Γιατί χάνω την ειρήνη μου;"

Παρακαλούμε να δηλώσετε συγκεκριμένα σε ποια μέρη του προγράμματος θα είστε για την εύρυθμη λειτουργία της κουζίνας.

Δηλώσεις συμμετοχής:

π. Χριστοφόρος: 6947220743 & Ηλ. Σκόνδρας: 6944737642

Κυριακή Ι΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ - Το Αποστολικό & Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής

Ο Απόστολος

Προς Κορινθίους Α΄ Επιστολή Παύλου (δ, 9-16)

«Αδελφοί, μου φαίνεται πως ο Θεός σ’ εμάς τους αποστόλους έδωσε την ελεεινότερη θέση, σαν να είμαστε καταδικασμένοι να πεθάνουμε στην αρένα. Γιατί γίναμε θέαμα για τον κόσμο, για αγγέλους και γι’ ανθρώπους. Εμείς παρουσιαζόμαστε μωροί για χάρη του Χριστού, ενώ εσείς είστε σοφοί χάρη στο Χριστό· εμείς είμαστε αδύναμοι, ενώ εσείς είστε δυνατοί· εμείς είμαστε περιφρονημένοι, ενώ εσείς είστε τιμημένοι! Ως αυτήν την ώρα πεινάμε, διψάμε, γυρνάμε με κουρέλια, ξυλοδαρμένοι, από τόπο σε τόπο χωρίς σπίτι, και μοχθούμε να ζήσουμε δουλεύοντας με τα ίδια μας τα χέρια. Στους εμπαιγμούς απαντάμε με καλά λόγια, στους διωγμούς με υπομονή, στις συκοφαντίες με λόγια φιλικά. Καταντήσαμε σαν τα σκουπίδια όλου του κόσμου, ως αυτήν την ώρα θεωρούμαστε τα αποβράσματα της κοινωνίας.

Δεν σας τα γράφω αυτά για να σας κάνω να ντραπείτε, αλλά για να σας συμβουλέψω όπως ο πατέρας τ’ αγαπημένα του παιδιά. Γιατί κι αν ακόμα έχετε χιλιάδες δασκάλους στη ζωή σας με τον Χριστό, δεν έχετε πολλούς πατέρες αλλά μόνον ένα. Στη σωτήρια οικονομία του Ιησού Χριστού, εγώ σαν πατέρας σάς γέννησα με το κήρυγμα του ευαγγελίου. Σας ζητώ λοιπόν να μου μοιάσετε».

Το Ευαγγέλιο

Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (ιζ’ 14 - 23)

Και όταν ήλθαν προς το πλήθος, ένας άνθρωπος πλησίασε τον Χριστό, γονάτισε μπροστά του και είπε· Κύριε, λυπήσου το παιδί μου, πού σεληνιάζεται και βασανίζεται· πολλές φορές πέφτει στη φωτιά και πολλές φορές στο νερό. Και το έφερα στους μαθητές σου και αυτοί δεν μπόρεσαν να το γιατρεύσουν.

Και αποκρίθηκε ο Ιησούς και είπε· Ω γενεά άπιστη και αναποδιασμένη. Ως πότε θα είμαι μαζί σας; Ως πότε θα σας βαστάξω; Φέρτε μου εδώ το παιδί. Και πρόσταξε ο Ιησούς το δαιμόνιο και βγήκε από μέσα του και θεραπεύθηκε το παιδί από εκείνη την ώρα.

Τότε πήραν κατά μέρος οι μαθητές τον Ιησού και είπαν γιατί εμείς δεν μπορέσαμε να το βγάλουμε; Και ο Ιησούς είπε· για την απιστία σας. Στα αλήθεια σας λέγω πώς αν έχετε πίστη ίσα μ' ένα κόκκο σιναπιού, θα πείτε σε τούτο το βουνό πήγαινε από εδώ και θα πάει. Τίποτε δεν θα είναι αδύνατον για σας. Όσο για τα δαιμόνια, αυτά δεν φεύγουν, παρά μόνο με προσευχή και νηστεία. Και εκεί που περιόδευαν στη Γαλιλαία τους είπε ο Ιησούς· πρόκειται ο υιός του ανθρώπου να παραδοθεί σε χέρια ανθρώπων και θα τον σκοτώσουν, αλλά την τρίτη ημέρα θα αναστηθεί.

Αγ. Καλλίνικος Εδέσσης: Ένα ρῆμα ἔπρεπε νὰ ξέρει νὰ κλίνει ὁ ἄνθρωπος

«Ὅλα μᾶς μαθαίνουν, ἐκτὸς ἀπὸ αὐτό. Τὴ Γραμματική, τὸ Συντακτικό, τὴν Ὀρθογραφία... Κι ὅμως, μόνο ἕνα ρῆμα ἔπρεπε νὰ ξέρει νὰ κλίνει ὁ ἄνθρωπος.

Φεύγω, φεύγεις, φεύγει, φεύγουμε, φεύγετε, φεύγουν.»

Ὁ ἴδιος βέβαια, ἤξερε πολὺ καλὰ νὰ «κλίνει τὸ ρῆμα». Πρὶν ἀπὸ τὴν ἐπέμβαση ἔκανε συνολικὴ ἀνασκόπηση τῆς ζωῆς του[...]

«Ἀκίνητον περιουσία δὲν ἔχω. Χρήματα δὲν ἔχω. Ἂν εὑρεθοῦν ὀλίγα χιλιόδραχμα, νὰ κατατεθοῦν εἰς τὸ Γενικὸν Φιλόπτωχον Ταμεῖον τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

Τὸ ἔλεος τοῦ Κυρίου ἂς μὲ συνοδεύη κατὰ τὴν ἐκ τοῦ ματαίου τούτου κόσμου ἐκδημίαν μου».

Άγιος Καλλίνικος Εδέσσης

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο

«Γεροντικὸ Σύγχρονων Ἁγίων»,

Εκδόσεις ΕΑΡ

«Τί θὰ πεῖ ὁ κόσμος, ἂν σὲ δεῖ μὲ αὐτὰ τὰ μαλλιά;» (ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ ἁγίου Καλλινίκου)

«Μαμά, μαμά, ἔλα! Ἦρθε ἕνας ξένος!». Ἡ μικρὴ Μαργαρίτα σταμάτησε νὰ παίζει κουτσὸ κι ἔτρεξε πρὸς τὴ μεριὰ τοῦ σπιτιοῦ.

Ὕστερα, γύρισε πίσω πρὸς τὸν ἐπισκέπτη καὶ συνέχισε: «Μαμά, ἔλα! Νομίζω πὼς εἶναι ὁ Δημήτρης μας...» Μὲ τὰ ζυμάρια στὰ χέρια καὶ τὴν ἀγωνία στὸ πρόσωπο ἔτρεξε ἡ μάνα στὴν αὐλή. Ἕνα κουβάρι ἀγκαλιὲς ἔγιναν μέσα σὲ λίγα δευτερόλεπτα μάνα καὶ γιός.

«Ἦρθες, παιδάκι μου;» ρώτησε ξέψυχα, σὰν νὰ ἤθελε νὰ τῆς ἐπιβεβαιώσει τὸ ψηλὸ παλληκάρι πὼς δὲν ἦταν ὄνειρο, δὲν ἦταν τοῦ νοῦ πλάνεμα. Ἦταν ὁ Δημήτρης της ποὺ ἔφυγε στὰ δεκαεννιά του γιὰ νὰ πάει νὰ σπουδάσει στὴν Ἀμερικὴ καὶ τώρα γυρνοῦσε στὴν Ἔδεσσα.

Ἦταν ἡ ἐποχὴ ποὺ δὲν ὑπῆρχαν ὑπολογιστές, ἠλεκτρονικὴ ἐπικοινωνία καὶ smartphones. Ἕνα γράμμα ἀραιὰ καὶ ποῦ, μὲ δυὸ λόγια σύντομα ἦταν ἡ ἐπικοινωνία τους τὰ χρόνια τῶν σπουδῶν του. Καὶ τώρα τὸν ἔχει ὁλοζώντανο μπροστά της, μὲ τὸ ἴδιο γλυκὸ χαμόγελο, τὸ ἴδιο ἀνάστημα –τοῦ παπποῦ του κληρονομιά–τὰ ἴδια μάτια σὰν τὸ πέλαγο τῆς θάλασσας. Μόνο τὰ μαλλιὰ εἶχαν μακρύνει κι ἔπεφταν ἀνέμελα στοὺς ὤμους του. Καὶ τὰ γένεια, πυκνὰ καὶ χρυσαφένια σὰν τὸν ἥλιο, κάλυπταν τὴ νεανικὴ ἐπιδερμίδα στὸ πρόσωπο.

Δὲν εἶπε τίποτα ἡ μάνα γιὰ τὴν ἀλλαγὴ αὐτή. Ὅμως, ἡ ἐποχή τους ἤθελε τὰ ἀγόρια τῶν καλῶν οἰκογενειῶν νά ’ναι «καθὼς πρέπει», ποὺ αὐτὸ μεταφράζεται σὲ κοντοκουρεμένα μαλλιὰ καὶ παντελὴ ἔλλειψη γενείων. Ἡ μικρὴ κοινωνία τῆς ἐπαρχιακῆς τους πόλης δὲν σήκωνε ἐμφάνιση ποὺ παρέπεμπε σέ… «τεντιμπόιδες». Ἡ μάνα δὲν μπόρεσε νὰ κρατήσει γιὰ πολὺ τὴ σιωπὴ γιὰ τὴν ἀλλαγὴ στὴν ἐμφάνιση τοῦ γιοῦ της. Στὴν ἀρχὴ ἀπέξω-ἀπέξω κι ὕστερα ἔφτασε στὸ σημεῖο νὰ μὴν τοῦ ἐπιτρέπει νὰ βγεῖ ἀπὸ τὸ σπίτι. «Τί θὰ πεῖ ὁ κόσμος ἂν σὲ δεῖ μὲ αὐτὰ τὰ μαλλιά;» τοῦ εἶπε μὲ χροιὰ ἀπόγνωσης. Ὁ Δημήτρης ἀπὸ τὴ μιὰ δὲν ἤθελε νὰ στενοχωρήσει τὴ μάνα του κι ἀπὸ τὴν ἄλλη δὲν μποροῦσε ἔτσι ἀμαχητὶ νὰ ὑπακούσει στὴ νοοτροπία τῆς μικρῆς του πόλης. Ἔτσι, περιόρισε τὶς ἐξόδους του.

Ἕνα κυριακάτικο ἀπόγευμα ποὺ εἶχε βαρεθεῖ τὴν κλεισούρα καὶ ἡ μάνα ἔλειπε, βγῆκε μιὰ βόλτα στὴν ἄκρη τῆς πόλης. Δὲν ἄργησε νὰ περάσει κι ἀπὸ τὴ Μητρόπολη. Ἀπὸ μακριὰ εἶδε τὸν Δεσπότη τους τὸν Καλλίνικο στὸν κῆπο.

«Ὁ Δημητράκης;» τὸν ρώτησε διστακτικά. Ὁ Δημήτρης ἔτρεξε καὶ μὲ σεβασμὸ πῆρε τὴν εὐχή του. Ὁ Δεσπότης κοίταξε τὰ γαλάζια μάτια ποὺ εἶχαν πάρει τὸ χρῶμα τ’ οὐρανοῦ πρὶν τὴν καταιγίδα. «Ἔλα, ἔλα πάνω, νὰ σὲ δῶ» τοῦ εἶπε ἐγκάρδια. Μίλησαν γιὰ πάνω ἀπὸ μισὴ ὥρα στὸ γραφεῖο του. Πατρικά, ἀγαπητικά, μὲ γνήσιο ἐνδιαφέρον, χωρὶς τὴν παραμικρὴ ἀναφορὰ ἢ ὑπαινιγμὸ γιὰ τὴν ἐμφάνισή του.

«Ἦταν γιὰ μένα ὁ μοναδικὸς φίλος ποὺ εἶχα στὴν Ἔδεσσα» ἔλεγε μὲ συγκίνηση ἀργότερα ὁ Δημήτρης γιὰ τὸν ἅγιο Δεσπότη ποὺ ἔστειλε ὁ Θεὸς στὴν πόλη τους.

***

Απόσπασμα από το βιβλίο «Γεροντικό Σύγχρονων Αγίων» των εκδόσεων Έαρ, με 250 περιστατικά από τους βίους και τις διδαχές των:

Αναζητείστε το www.ear-books.com και σε όλα τα χριστιανικά βιβλιοπωλεία.

7/8/26

Προσφορά μόνο για 3 ημέρες για βιβλία για την Παναγία

Πατήστε πάνω στην εικόνα

Χιροσίμα 6 Αυγούστου 1945: Όταν το «Μικρό Αγόρι» σκότωσε 80.000 ανθρώπους σε ένα λεπτό

Στις 6.8.1945 ο συνταγματάρχης Πολ Τίμπετς βρίσκεται μέσα στο πιλοτήριο του βομβαρδιστικού Β-29 το οποίο είχε βαφτίσει «Enola Gay».

Είχαν απογειωθεί στις 2.45 π.μ. τα ξημερώματα δηλαδή της 6ης Αυγούστου, για μια αποστολή που θα άλλαζε τις ζωές τους αλλά και τον κόσμο ολόκληρο.

Το αεροπλάνο μετέφερε το «Μικρό αγόρι» (Little Boy), την πρώτη ατομική βόμβα που κατασκευάστηκε για να υποχρεώσει την Ιαπωνία να παραδοθεί, με ένα χτύπημα που όμοιό του δεν είχε υπάρξει ποτέ ξανά.

Ζύγιζε 10.000 λίβρες (4.540 κιλά) και το βομβαρδιστικό χρειάστηκε δύο ολόκληρα μίλια διαδρόμου για να απογειωθεί μέσα στα σκοτάδια για ένα ταξίδι 2.400 χιλιομέτρων περίπου.

Ο στόχος ήταν η πόλη της Χιροσίμα των 350.000 κατοίκων την οποία το «Enola Gay» προσέγγισε λίγο μετά τις 8.10 π.μ. ενώ το πλήρωμα είχε οπλίσει την βόμβα μια ώρα πριν.

Είχαν 45 δευτερόλεπτα μόνο για να απομακρύνουν το «Enola Gay» ώστε να αποφύγει τόσο το κρουστικό όσο και το ωστικό κύμα της έκρηξης, ενώ από κάτω η πόλη της Χιροσίμα μόλις ξύπναγε.

Η πόλη κατακλύστηκε με μια εκτυφλωτική λάμψη θερμότητας και φωτός και η θερμοκρασία στο έδαφος έφτασε σε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο τους 3.871 βαθμούς Κελσίου.

Είναι τέτοια η ισχύς της ολέθριας δύναμης που απελευθερώνεται ώστε άνθρωποι εξαϋλώνονται πεντακόσια μέτρα από το σημείο μηδέν, χάλκινα αγάλματα λιώνουν και στέγες με κεραμίδια διαλύονται σαν άχυρα στον άνεμο.

Χιλιόμετρα μακριά το δέρμα χιλιάδων ανδρών, γυναικών, παιδιών και ζώων κάηκε από την έντονη υπέρυθρη ακτινοβολία και ενέργεια που χτύπησε την Χιροσίμα.

Όμως αυτό που φάνταζε ίσως ασύλληπτο μέχρι τότε είναι ότι 80.000 άνθρωποι πέθαναν ακαριαία από την έκρηξη μιας και μόνο βόμβας που άφησε πίσω της ένα τεράστιο μανιτάρι να υψώνεται στον ουρανό.

Η Χιροσίμα ισοπεδώθηκε και στα χρόνια που ακολούθησαν χιλιάδες κάτοικοι παρουσίασαν διάφορα είδη καρκίνων ενώ τους επόμενους τέσσερις μήνες ο αριθμός των νεκρών αυξήθηκε και φέρεται να έφτασε τις 160.000 θύματα...

ΠΗΓΗ: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Πού είναι;

Ι. Ν. Παναγίας Πετρουλού - Κεφαλλονιά (Αυγ. 2026)

Ρώτησαν κάποτε τον Μακαριστό Μητροπολίτη Σισανίου & Σιατίστης κυρό Παύλο: «Πού είναι ο Θεός σε τόσους θανάτους, αδικίες και καταστροφές; Γιατί και πώς τα επιτρέπει όλα αυτά;»

Και εκείνος απάντησε με τον όμορφο γλαφυρό τρόπο του.

- Μα φυσικά εκεί που τον βάλαμε και τον αφήσαμε ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ!

6/8/26

Εις έτη πολλά π. Σωτήριε!

Αύγουστος 2025

Σεβαστέ μας γέροντα, π. Σωτήριε,

Χρόνια πολλά, ευλογημένα και αγιασμένα για την ονομαστική σας εορτή!

Ευχόμαστε και προσευχόμαστε το θείο και ανέσπερο Φως του Θαβώρ να πλημμυρίζει την καρδιά σας και να διώχνει κάθε σκιά της ασθένειας, να απαλύνει τον πόνο σας και να σας χαρίζει ακλόνητη υπομονή και δύναμη.

Σας ευχαριστούμε πολύ για την απέραντη πατρική σας αγάπη και την πολύχρονη, θυσιαστική καθοδήγησή σας.

Πάντοτε ευγνώμονες ζητούμε την ευχή σας!

Το Δ.Σ. της ΓΕΧΑ Πατρών

Αύγουστος 2025

Εόρτασε το εκκλησάκι της κατασκήνωσης

Με την παρουσία πολλών επισκεπτών - γονέων των κατασκηνωτριών γιόρτασε σήμερα το εκκλησάκι της Μεταμορφώσεως της Άγκυρας, αγαπητοί φίλοι.

Τη θεία λειτουργία τέλεσε ο Αρχ. π. Χριστοφόρος Μυτιλήνης, ο οποίος στο κήρυγμά του αναφέρθηκε στον δρόμο που οδηγεί και στη δική μας Μεταμόρφωση που είναι δύο λέξεις απ΄ το ευαγγελικό ανάγνωσμα της εορτής: "αὐτοῦ ἀκούετε...".

Επίσης ευχήθηκε στον σεβαστό π. Σωτήριο Τσάφο που βρίσκεται στην Αθήνα, ο Μεταμορφωθείς Κύριος να τον γεμίζει δύναμη, σωματική και πνευματική, ώστε να αντέχει τους πόνους της ασθενείας του και να του χαρίζει χρόνια πολλά, ανώδυνα και ειρηνικά.

Χρόνια πολλά σε όλους!

Στο Θαβώρ ή στον Γολγοθά; - ΓΕΧΑ Αιγίου

Η δόξα του Θεού

... Στο Όρος Θαβώρ, ο Χριστός έδειξε την ομορφιά και τη δόξα της Θεότητάς Του, για να ξέρουν οι απόστολοι, και μέσα από αυτούς και όλη η οικουμένη, καθ΄ ομοίωση Ποιού είναι ο άνθρωπος και προς τι πλησιάζει, όσο ανεβαίνει πνευματικά.

Όσο καθαρίζεται ο άνθρωπος από την αμαρτία και όσο πλησιάζει στον Θεό, όλο και πιο πολύ αντικατοπτρίζεται σε αυτόν η δόξα του Θεού. Γι΄ αυτό λέμε ότι οι Άγιοι έγιναν όμοιοι με τον Θεό. Όπως στον καθρέφτη, η δόξα του Θεού αντανακλάται στην ψυχή τους, γεμίζοντάς την με λάμψη...

Όσιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς

5/8/26

Ο εσπερινός της εορτής της Μεταμορφώσεως στην ΑΓΚΥΡΑ

75 μαθήτριες γυμνασίου και λυκείου που απολαμβάνουν την κατασκηνωτική ζωή αυτόν τον καιρό, παρακολούθησαν τον εσπερινό σήμερα, παραμονή της εορτής, στο εκκλησάκι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην κατασκήνωση Άγκυρα.

Τον εσπερινό τέλεσε ο Αρχ. π. Χριστοφόρος Μυτιλήνης, ο οποίος μίλησε για το νόημα της μεγάλης γιορτής και ευχήθηκε το φως του Θαβώρ να λάμψει στις καρδιές όλων και να μεταμορφώσει τις ζωές μας.

Μέγας Παρακλητικός Κανών στη Θεοσκέπαστη Θεσσαλονίκης

Προσφώνηση π. Μιχαήλ Σαντοριναίου κατά τον Μέγα Παρακλητικό Κανόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου, χοροστατούντος του Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Φιλοθέου, στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην κατασκήνωση «Θεοσκέπαστος»

Κήρυγμα του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Φιλοθέου κατά την ακολουθία του Μεγάλου Παρακλητικού Κανόνος, στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην κατασκήνωση «Θεοσκέπαστη». Τρίτη 4 Αυγούστου 2026

Αλεξανδρεύς: Για μια Μεταμόρφωση που δεν ήρθε (ακόμα)

Για μια Μεταμόρφωση που δεν ήρθε (ακόμα)

Το εκκλησάκι της κατασκήνωσης ήταν αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Μικρό κι απέριττο, με χτιστό μόνο το ιερό κι ένα υπόστεγο να υποδηλώνει τον κυρίως ναό μπλεκόταν με τα μεγάλα πεύκα που το περιτριγύριζαν.

Το γνώρισα σαν πήγα πρώτη φορά στην κατασκήνωση. Δωδεκαετής. Ήταν λίγο πρωτόγνωρη η αίσθηση για μένα. Ένας ναός αλληλοπεριχωρούμενος με τη φύση. Χωρίς χτιστά όρια. Με το μάτι σου να μπορεί να απλωθεί στα πεύκα ή στη θάλασσα που βούιζε εκεί αποκάτω. Με το ψάλσιμο να ανακατεύεται με τα τζιτζίκια. Με τα ηλεκτρικά φώτα να εξαφανίζονται μπροστά στις ακτίνες του ήλιου που διαπερνούσαν το σύδεντρο. Ήταν ο ναός μας! «Το εκκλησάκι μας». Με το υποκοριστικό να δηλώνει την αγάπη και την κτητική αντωνυμία τη σχέση. Ποτέ δεν κατάλαβα ποιος κατακτούσε ποιον: Ήμασταν δικοί του ή ήταν δικό μας;

Κι από κοντά το απολυτίκιό του. «Μετεμορφώθης εν τω όρει…» Όλοι μαζί το ψέλναμε. Έμοιαζε σαν εμβατήριο. Σαν σάλπισμα νίκης που θεωρούσαμε ότι αχνοφαινόταν ήδη στον ορίζοντα. «Λάμψον και ημίν τοις αμαρτωλοίς το φως Σου το αΐδιον». Θες γιατί με την επανάληψη το ήξεραν όλοι, θες γιατί κάθε χρόνο το πανηγύρι του ναού συνέπιπτε με την κατασκηνωτική μας περίοδο τούτο το τροπάριο «με» θα τολμήσω να πω «μας» σφράγισε. Το παράπονο του αιτήματος εισχωρούσε ξεκάθαρα στην μελωδία της φράσης.

Μα γρήγορα η παιδική μας βεβαιότητα για την Μεταμόρφωσή μας που θα ρχόταν σύντομα, δυναμωμένη μάλιστα από την παραίνεση του αρχηγού, του ομαδάρχη, του πνευματικού υποχώρησε μπροστά στη λαίλαπα της εφηβείας. Αλλά και πάλι έβαζε πλάτη ο εφηβικός ενθουσιασμός, να ξαναφουντώσει εκείνη τη φλόγα. Ναι, ναι! Δεν ήταν βέβαια παίξε γέλασε η κατάκτηση της Μεταμόρφωσης. Δεν ανέβαινες με δυο δρασκελιές στο Θαβώρ μα πάλι… Ήμασταν ακόμα στην αρχή. Όσο το πρώτο ψηφίο της ηλικίας παραμένει το ένα, άντε και στη στροφή του δυο, έχεις ακόμα ελπίδες, έχεις ακόμα ψευδαισθήσεις…

Ύστερα οι πολλοί αποχωρούσαν. Μαθητική ήταν τότε η κατασκήνωση και μένανε μονάχα όσοι θα συνέχιζαν ως ομαδάρχες. Αυτοί πλέον μάθαιναν στους νέους κατασκηνωτές το «Μετεμορφώθης». Και το τραγούδαγαν μαζί τους. Με ενθουσιασμό. Με δύναμη. Και με παράπονο στο «λάμψον».

Γύρω μας, παλαιότεροι κατασκηνωτές με άσπρα ή γκριζωπά μαλλιά, γονείς των νέων κατασκηνωτών. Στα δικά τους χρόνια, λέει, δεν ήταν ούτε το ιερό του ναού χτισμένο. Ένα τραπέζι για Άγια Τράπεζα εκεί μπροστά και τίποτε άλλο. Τώρα ενώνονταν με μια φωνή στο απολυτίκιο και η φωνή τους αποκτούσε ξαφνικά έναν εφηβικό ενθουσιασμό. Και σταθερά το παράπονο στη φθορά του ήχου: «Λάμψον και ημίν τοις αμαρτωλοίς…».

Τότες δεν ήξερα. Τότε δεν είχα τις απορίες που μου γεννήθηκαν αργότερα. Τότε χαιρόμουν τον ενθουσιασμό τους. Κι ας ήταν από καιρό το πρώτο της ηλικίας τους ψηφίο 3 ή 4. Η δύναμη του τροπαρίου καλά κρατούσε. Και με συνέπαιρνε σταθερά. Μα, σιγά σιγά, έπαιρνε μορφή μέσα μου ο δρόμος προς το Θαβώρ. Χτιζόταν λίγο-λίγο όπως χτίστηκε πρώτα το ιερό, έπειτα η σκεπή του κυρίως ναού αντικαθιστώντας τη σκεπή με κολώνες από ντέξιον. Όπως έγινε, τελικά, ένα άλλος ναός, κανονικός και πλήρης, ένας ναός όπως στην πόλη, χωρίς καμιά έκπληξη πια. Χωρίς καμιά αλληλοπεριχώρηση με τη φύση, χωριστός, με σαφή όρια. Με ψευτοχρυσωμένους πολυελαίους αντί για τις διαπεραστικές ακτίνες του ήλιου και με μοντέρνο ενισχυτή. Α! και το τροπάριο, το αγαπημένο απολυτίκιο των παιδικών μου χρόνων ερχόταν πια δεύτερο. Ο νέος ναός είχε άλλη αφιέρωση και το τροπάριο του ναού της Μεταμορφώσεως μπήκε δεύτερο στη σειρά. Σαν το απαραίτητο κομπλιμάν και στον άλλο συμπέθερο μετά τα παινέματα στον πρώτο.

Με πονούσε διπλά. Και που δεν μεταμορφωθήκαμε και που παρατήσαμε εκείνο το πρώτο όνειρο. Κείνον το πρώτο τόπο που σάρκωνε τις ελπίδες μας για Θέωση. (Η λέξη στα χρόνια της πρώτης μου εφηβείας μας ήταν άγνωστη). Γύρω μου φίλοι και αδελφοί, η μεγαλύτερη ορατή σερμαγιά από τα χρόνια της εφηβείας ως σήμερα μεγάλωναν, γίνονταν αυτοί πια πατέρες παιδιών, της αγκαλιάς πρώτα, του δημοτικού έπειτα. Οι πιο βιαστικοί είχαν ήδη παιδιά - κατασκηνωτές. Και, όρκο παίρνω, παρόλο που και στο κανονικό απολυτίκιο του ναού που στέγαζε τώρα τις προσευχές μας έψελναν με ζέση, σαν ξεκίναγε εκείνο το «Μετεμορφώθης» βγάζανε κάτι άλλο. Εκείνοι μόνο. Η νέα γενιά των κατασκηνωτών απλά ακολουθούσε.

Εκείνοι όμως ήξεραν. Ήξεραν πως δεν μεταμορφωθήκαμε με την εφηβική βιασύνη των πρώτων μας κατασκηνωτικών εμπειριών. Μα καθώς τους αγκαλιάζω σήμερα με το βλέμμα μου, σήμερα της Μεταμορφώσεως που μια και μοναδική φορά μέσα στο χρόνο λειτουργιέται ξανά εκείνο το Θαβώρ της παιδικής κι εφηβικής μας ηλικίας, καθώς ακουμπώ το βλέμμα και την καρδιά μου στα πρόσωπα τους που στολίστηκαν πια με ρυτίδες ξέρω πως κι αυτοί κι εγώ ελπίζουμε ακόμα σε μια μεταμόρφωση. Αργή κι επώδυνη. Και ίσως γι αυτό πιο δική μας.

Λάμψον και ημίν τοις αμαρτωλοίς το φως Σου το αΐδιον. Πρεσβείαις της Θεοτόκου, Φωτοδότα, ΔΟΞΑ Σοι!

Αλεξανδρεύς

Πρώτη δημοσίευση Αύγ. 2023

Ξωκλήσια τοῦ καλοκαιριοῦ

Άγιος Νικόλαος Καβουρόπετρα, Αίγινα

“Σκορπισμένες στοὺς γύρω λόφους καὶ σὲ ὁλάκερο τὸ ἀγροτικὸ ἀμφιθέατρο ἀπίστευτα πολλὲς ἐκκλησιές.

Τὸ ἀπροσμέτρητο βάθος τῆς Ὀρθοδοξίας μὲ τοὺς οἴκους Θεοῦ ποὺ ἀνταμώνεις παντοῦ στὴν Ἑλλάδα, εἴτε στὰ λαγκάδια καὶ στὰ βουνὰ προσδιαβαίνεις εἴτε στὰ 3/4 τῆς ναυτικῆς χώρας τὰ θαλασσόβρεχτα, ὅπου στήριξε πάντα ὁ λαὸς τὴν πνευματικὴ ἀλήθειά του: ἵνα ειδῃς πῶς δεῖ ἐν οἴκῳ Θεοῦ ἀναστρέφεσθαι, ἥτις ἐστὶν ἐκκλησία Θεοῦ ζῶντος, στύλος καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας.

Πίστη καὶ γλῶσσα, ξωμάχος καὶ ψαρὰς ἢ ναυτικός, τὰ δυὸ ἀρχικὰ κύτταρα τὰ ἀκατάλυτα, δεμένα σταυρωτὰ ὅπως τὸ λιοντάρι, ὁ ἄγγελος, τὸ μοσχάρι καὶ ὁ ἀετὸς ἀπάνω στὸ τετραβάγγελο ἢ ἀκόμα τὰ τέσσερα στοιχεῖα τὰ πρῶτα, τά πολυθρύλητα τέτταρα, πηγὲς ἀστέρευτες, στὴ ζωὴ καὶ στὸ θάνατο, πολύτρεχες νερομάνες ἑνὸς λαοῦ θεματοφύλακα μιάς ἀπὸ τὶς θαυμαστότερες θρησκεῖες καὶ γλῶσσες τοῦ κόσμου. […]

Βλέποντας τὰ ἀσβεστωμένα ξωκλήσια μας καὶ ξέροντας πώς, εἴτε μπαίνεις στὴν Ἁγιά-Σοφιὰ εἴτε στὸν αι-Γιώργη στὸ Ἀντικέρι, πνευματικὰ στὸ ἴδιο μέρος μπαίνεις, ἀναλογίζομαι τώρα ἀπὸ ἐδῶ μιὰ ἄλλη ὀρθόδοξη χώρα, ὄχι μικρὴ καὶ φτωχιά, ἀλλὰ μεγάλη καὶ πλούσια”.

Ζήσιμος Λορεντζάτος

Ἀπὸ τὸ βιβλίο Στου τιμονού το αυλάκι, εκδ. Δόμος

(Πηγή: Περιοδικό Πειραϊκή Εκκλησία, Ιούνιος 2025)

Ρέθυμνο: Ο αναστάσιμος “αποχαιρετισμός” στον πυροσβέστη Παντελή Διαμαντάκη από τον ιερέα πατέρα του

Όσοι παρέστησαν στην εξόδιο ακολουθία της για τον εποχικό πυροσβέστη Παντελή Διαμαντάκη που έχασε την ζωή του στην πυρκαγιά της Κρύας Βρύσης την Τετάρτη 29 Ιουλίου, συγκλονίστηκαν από τον αποχαιρετιστήριο λόγο που εκφώνησε ο πατέρας του, Πρωτοπρεσβύτερος π. Εμμανουήλ Διαμαντάκης.

Στον Καθεδρικό Ιερό Ναό του Φουρφουρά, την Πέμπτη 30 Ιουλίου 2026, ο π.Εμμανουήλ, μπροστά στο ντυμένο με την Ελληνική Σημαία φέρετρο του 25χρονου γιού του είπε τα εξής:

“Ο Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο· εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον.

Παντελή μας πολυαγαπημένε,

Τούτη σήμερα, η μεγάλη σύναξη αγαπημένων προσώπων έχει επίκεντρο εσένα. Εσένα, που πάντοτε προτιμούσες να βρίσκεσαι στην αφάνεια. Κλήθηκε η επίγεια Εκκλησίας μας να συμπροσευχηθεί για σένα. Να ενωθούν χιλιάδες προσευχές σε μια μυριόστομη συγχορδία και να φτάσουν μέχρι το θρόνο της Μεγαλωσύνης του Θεού.

Νομίζω όμως, πως είναι άσκοπο να σου διηγούμαι πράγματα που για σένα πλέον αποτελούν τη νέα σου πραγματικότητα. Τα γνωρίζεις! Τα βλέπεις! Την όντως ζωή, την αληθινή ζωή που ήδη από χτές γνωρίζεις σπιθαμή προς σπιθαμή.

Εμείς, η οικογένεια σου ζούμε τις πιο οδυνηρές, τις πιο τραγικές στιγμές της επίγειας ζωή μας αφού εσύ, ένα ακριβό και πολυαγαπημένο μέλος της δεν βρίσκεται ανάμεσα μας, έτσι όπως σε είχαμε συνηθίσει.

Η θυσία σου στο βωμό του καθήκοντος για τον πλησίον, νομίζω ότι έγινε αιτία της κάθαρσης, της όποιας κηλίδας υπήρχε στην ψυχή σου. Και με ψυχή αστραφτερή και χιτώνα αμόλυντο, έσπευσες με τη συνοδεία του φύλακα αγγέλου σου για τα Ουράνια δώματα.

Τώρα, απολαμβάνεις και γεύεσαι όλα όσα άκουσες και έμαθες από την Εκκλησία την οποία από μικρό παιδί με πολλή αγάπη, πρόθυμα υπηρέτησες. Όλα λοιπόν ήταν αλήθεια! Πάσα η αλήθεια!

Στο εξής θα συναντιόμαστε στην προσευχή, στην Ιερή Πρόθεση, στη Θεία Λειτουργία. Παντού πια θα ήμαστε μαζί. Αχώριστοι. Θα προσευχόμαστε για σένα και εσύ θα λάβεις την άδεια να προστατεύεις τα αδέρφια σου.

Σας ευχαριστούμε όλους που είσαστε κοντά μας σ’ αυτές τις δραματικές και οριακές για τον άνθρωπο στιγμές. Νοιώθουμε δέσμιοι της αγάπης σας. Σας παρακαλούμε μέσα από την καρδιά μας όταν προσεύχεστε, να μνημονεύετε, μαζί με ονόματα των αγαπημένων σας, και τον Παντελή μας. Αυτό θα είναι το ακριβότερο και πολυτιμότερο δώρο που θα κάνετε και σε εκείνον και σ’ εμάς.

«Ανέστη Χριστός, και ζωή πολιτεύεται, Ανέστη Χριστός, και νεκρός ουδείς επι μνήματος».

Με αυτή τη βεβαιότητα, πολυαγαπημένο μας παιδί, σε αποχαιρετούμε προσωρινά. Θα ξανασυναντηθούμε στον Ουρανό. Θα ξανασμίξουμε όλοι μαζί. Αυτός ήταν πάντοτε ο στόχος μας, αυτός είναι ο προορισμός μας.

Επίτρεψε μου, ως πατέρας, να σου δώσω την τελευταία συμβουλή. Κάνε και εκεί από τον Ουρανό, όπως έκανες και στη γη, με φιλότιμο και υπευθυνότητα το έργο που θα σου ανατεθεί. Ως πυροσβέστης, να σβήνεις στους ανθρώπους τις πύρινες φλόγες της αμαρτίας, ως τερματοφύλακας να διαφυλάττεις τους νέους και τα παιδιά από τα ύπουλα δίκτυα του Διαβόλου και ως καταδρομέας του Θεού, λοκατζής, να προστατεύεις την πατρίδα μας και τον κόσμο ολόκληρο από κάθε εισβολή του κακού.

Παντελή μας αγαπημένε, ο Χριστός Ανέστη!

Ζήσε μέσα στο ανέσπερο Φως της Αναστάσεως.

Στον ολόφωτο χώρο που από τη γέννηση και τη βάπτισή σου προορίστηκε για σένα.

Zήσε σε μια διαρκή Λαμπρή!

Το αξίζεις, και δίκαια σου αποδόθηκε από τη Δικαιοσύνη του Τρισαγίου μας Θεού.

Χριστός Ανέστη Παντελή μας!

Καλό Παράδεισο!

Αθάνατος”!

ΠΗΓΗ: https://www.orthodoxianewsagency.gr/

Γιορτάζει το εκκλησάκι της Μεταμορφώσεως στην "ΑΓΚΥΡΑ"

Στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως Σωτήρος

της Κατασκηνώσεως “ΑΓΚΥΡΑ” της Γ.Ε.Χ.Α. Πατρών

στην περιοχή «Παναγοπούλα»

την Τετάρτη 5 Αυγούστου 2026

θα τελεσθεί ο εσπερινός της εορτής.

Έναρξη 5 μ.μ.

Την Πέμπτη 6 Αυγούστου 2026,

εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος,

θα τελεσθεί πανηγυρική Θεία Λειτουργία.

Έναρξη Όρθρου 7 π.μ.

Ο Απόστολος και το Ευαγγέλιο της εορτής της Μεταμορφώσεως

Το Αποστολικό Ανάγνωσμα της εορτής της Μεταμορφώσεως

Β’ Πετρ. α΄ 10-19

Αδελφοί, δείξατε μεγαλύτερον ζήλον εις το να κάνετε βεβαίαν την κλήσίν σας και την εκλογήν· εάν το κάνετε αυτό, ποτέ δεν θα πέσετε.

Έτσι θα σας χορηγηθή πλουσίως η είσοδος εις την αιωνίαν βασιλείαν του Κυρίου μας και Σωτήρος Ιησού Χριστού. Διά τούτο, δεν θα αμελήσω να σας υπενθυμίζω αυτά πάντοτε, αν και τα ξέρετε και είσθε στερεοί εις την αλήθειαν, που ήδη έχετε.

Νομίζω είναι δίκαιον, εφ’ όσον είμαι εις τούτο το σώμα, να σας ξυπνάω με υπομνήσεις, επειδή ξέρω ότι γρήγορα θα το αποβάλω, όπως και ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός μου εφανέρωσε.

Αλλά θα φροντίσω να έχετε τα μέσα ώστε, και όταν θα έχω φύγει, να θυμάστε αυτά πάντοτε. Διότι σας εγνωστοποιήσαμεν την δύναμιν και την έλευσιν του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, όχι ακολουθήσαντες εντέχνους μύθους, αλλ’ επειδή είδαμε με τα μάτια μας την μεγαλειότητά του, όταν έλαβε από τον Θεόν Πατέρα τιμήν και δόξαν, και ήλθε εις αυτόν από την μεγαλοπρεπή δόξαν μια τέτοια φωνή: αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, εις τον οποίον εγώ ευαρεστούμαι. Την φωνήν αυτήν εμείς ακούσαμε να έρχεται από τον ουρανόν, όταν ήμαστε μαζί του εις το όρος το άγιον.

Και έτσι έχομεν μεγαλυτέραν βεβαίωσιν διά τον προφητικόν λόγον, εις τον οποίον καλά κάνετε να δίνετε προσοχήν, σαν σε ένα λυχνάρι που φωτίζει μέσα σε σκοτεινόν μέρος, έως ότου γλυκοχαράξη η ημέρα και ο αυγερινός ανατείλη στις καρδιές σας.

Ευαγγελική περικοπή της εορτής της Μεταμορφώσεως

Ματθ. ιζ΄ 1-9

Και μετά από έξι ημέρες ο Ιησούς επήρε μαζί Του τόν Πέτρο, τόν Ιάκωβο και τον Ιωάννη τον αδελφό του, και ανέβηκαν μαζί σε ένα ψηλό βουνό, μόνοι τους. Και εκεί μετεμορφώθη μπροστά τους. Δηλαδή έλαμψε το πρόσωπό Του σαν ήλιος και τα ιμάτιά Του έγιναν λευκά σαν φως. Και είδαν τον Μωϋσή και τον Ηλία να συνομιλούν με τον Ιησού. Και τότε ο Πέτρος είπε στον Ιησού: "Κύριε, καλό είναι να μείνωμε εδώ για πάντα. Αν λοιπόν θέλεις, θα φτιάξωμε τρεις σκηνές: μία για Σένα, μία για το Μωϋσή και μία για τον Ηλία. Μα ενώ ακόμη δεν είχε ολοκληρώσει τα λόγια του αυτά, μια φωτεινή νεφέλη τους εκάλυψε με την σκιά της. Και μέσα από τη νεφέλη ακούστηκε μια φωνή που έλεγε: "Αυτός είναι ο Υιός Μου ο αγαπητός, σ΄ Αυτόν ευδόκησα. Να Τον ακούτε!"

Μόλις οι μαθητές άκουσαν τα λόγια αυτά, γονάτισαν και προσκύνησαν, γεμάτοι φόβο και δέος. Σ΄αυτήν τη στάση τους βρήκε ο Ιησούς. Τους εσκούντησε, και τους είπε: "Σηκωθείτε. Μη φοβείσθε". Τότε εσήκωσαν τα μάτια τους. Μα δεν είδαν κανένα, παρά μόνο τον Ιησού.

Και ενώ κατέβαιναν από το όρος, τους έδωκε ο Ιησούς την εντολή: "Αυτό που είδατε, να μην το ειπείτε σε κανένα, μέχρι που να αναστηθεί ο Υιός του Ανθρώπου εκ νεκρών".

4/8/26

Ι. Ν. Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Ψαθοπύργου: ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

Το ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 2027 (τσέπης) της ΓΕΧΑ

Ημερολόγιο 2027 τσέπης

αφιερωμένο στoν άγιo Νικηφόρο τον λεπρό.

Γ.Ε.Χ.Α.

Ι.Ν. ΑΓ. ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΥ: ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

Ἀπαγόρευση «μέσων κοινωνικῆς δικτύωσης» σὲ παιδιὰ κάτω τῶν 15 ἐτῶν

Τὸ Γαλλικὸ Κοινοβούλιο ἐνέκρινε νόμο γιὰ τὴν ἀπαγόρευση τῶν «μέσων κοινωνικῆς δικτύωσης» στὰ ἄτομα κάτω τῶν 15 ἐτῶν ἀπὸ τὸν Ἰανουάριο τοῦ 2027, καθιστώντας τὴ Γαλλία τὴν πρώτη εὐρωπαϊκὴ χώρα ποὺ ἀποκλείει τοὺς νέους ἀπὸ τὶς πλατφόρμες. Σύμφωνα μὲ τὴ νέα νομοθεσία, ὅλοι στὴ Γαλλία θὰ πρέπει νὰ ἐπαληθεύουν τὴν ἡλικία τους, προκειμένου νὰ ἔχουν πρόσβαση στὰ «μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης», σὲ μία χρονικὴ στιγμὴ ποὺ τὸ Ἡνωμένο Βασίλειο καὶ ἡ ΕΕ ἐξετάζουν τοὺς δικούς τους κανόνες, προκειμένου νὰ προστατεύσουν τὴν ψυχικὴ ὑγεία τῶν παιδιῶν. Ὁ Γάλλος πρόεδρος Ἐμμανουὲλ Μακρὸν χαιρέτισε τὴν κίνηση, ἡ ὁποία θὰ ἐφαρμοσθεῖ σὲ δύο στάδια:

● Ἀπὸ 1η Σεπτεμβρίου, ἄτομα κάτω τῶν 15 ἐτῶν δὲν θὰ μποροῦν νὰ ἀνοίγουν λογαριασμοὺς καὶ θὰ ἀπαιτεῖται ἐπαλήθευση ἡλικίας σὲ ὅλους τοὺς νέους λογαριασμούς.

● Ἀπὸ τὸν Ἰανουάριο τοῦ 2027, αὐτὸς ὁ κανόνας θὰ ἰσχύει γιὰ ὅλους τοὺς ὑπάρχοντες λογαριασμούς – ποὺ σημαίνει ὅτι ὅλοι στὴ Γαλλία θὰ πρέπει νὰ ἀποδείξουν ὅτι εἶναι ἄνω τῶν 15 ἐτῶν γιὰ νὰ χρησιμοποιοῦν τὰ «μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης».

Ὡστόσο ἔχουν ἐκφρασθεῖ ἀνησυχίες σχετικὰ μὲ τὴν ἀποτελεσματικότητα τῶν ἐργαλείων ἐπαληθεύσεως ἡλικίας, καὶ μὲ τοὺς κινδύνους ποὺ διατρέχουν οἱ νέοι ἀπὸ τὴν παράκαμψή τους. Ἡ Γαλλία εἶναι ἡ δεύτερη χώρα ποὺ εἰσάγει τὴν ἀπαγόρευση, μετὰ τὴν Αὐστραλία. Βέβαια στὴν Αὐστραλία 7 στὰ 10 παιδιὰ κάτω τῶν 16 ἐτῶν ἐξακολουθοῦν νὰ ἔχουν «πρόσβαση» στὶς πλατφόρμες, καθὼς στράφηκαν σὲ λιγότερο ρυθμιζόμενους διαδικτυακοὺς χώρους («kathimerini.gr» 22-7-2026).

Βεβαίως καὶ ἡ Ἑλλάδα σχεδιάζει ἀντίστοιχη ἀπαγόρευση τῆς προσβάσεως παιδιῶν κάτω τῶν 15 ἐτῶν στὶς πλατφόρμες κοινωνικῆς δικτυώσεως, μὲ νόμο ποὺ ἀναμένεται νὰ ψηφισθεῖ μέσα στὸ 2026.

Ἀλλὰ ἡ Γαλλία γιὰ ποιούς λόγους προχωρεῖ στὸ μέτρο αὐτό; Ὄχι πρωτίστως γιὰ τὴν προστασία τῶν παιδιῶν ἀπὸ ἐπιβλαβὴ μηνύματα, ἀλλά, σύμφωνα μὲ τὸ σκεπτικό της, γιὰ τὴν προστασία τῆς ψυχικῆς τους ὑγείας, καὶ ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὸν ἐθισμό, τὴ διαδικτυακὴ ἐκμετάλλευση καὶ παρενόχληση. Πάντως, μέσα στὴν αἰτιολόγηση τῆς ἀποφάσεως τῆς Γαλλίας γίνεται, εὐτυχῶς, ἀναφορὰ καὶ στὴν ἀνάγκη προστασίας τῶν παιδιῶν ἀπὸ ἐπιβλαβὲς περιεχόμενο.

Παρόλα αὐτὰ ἡ ἀπαγόρευση αὐτὴ ἀποτελεῖ ἕνα καλὸ βῆμα. Καὶ ὅταν θωρακισθεῖ καλύτερα τεχνικά, θὰ μπορέσει ἴσως νὰ προστατεύσει τὰ παιδιὰ ἀπὸ τὰ ἐπιβλαβὴ μηνύματα τῶν «μέσων κοινωνικῆς δικτύωσης». Ὅμως εἶναι ὑποκριτικὸ νὰ θεωροῦμε ὅτι κάτι εἶναι βλαπτικὸ γιὰ παιδιὰ κάτω τῶν 15 ἐτῶν, ἐνῶ παύει νὰ εἶναι βλαπτικὸ γιὰ τοὺς ἐνήλικες. Ἀλλὰ ἡ ἀληθινὴ προστασία ὅλων τῶν ἀνθρώπων, ὅλων τῶν ἡλικιῶν, ἀπὸ ἐπιβλαβὴ διαδικτυακὰ μέσα δὲν ἐπιτυγχάνεται μόνο μὲ ἀπαγορεύσεις ποὺ ἀφοροῦν στοὺς χρῆστες. Εἶναι ἀναγκαῖο νὰ ὑπάρξουν καὶ κανόνες καὶ ὅρια ποὺ νὰ ἀφοροῦν σ’ αὐτὰ ποὺ προβάλλονται. Εἶναι ἀπαράδεκτο τὰ μέσα κοινωνικῆς δικτυώσεως νὰ προβάλλουν ἀνεξέλεγκτα τὴν ἀνηθικότητα, τὴ διαστροφή, τὴ βία, καὶ νὰ μὴν ὑπάρχει σ’ αὐτὰ κανένας φραγμός.

Ἔπειτα οἱ ἐξωτερικοὶ περιορισμοὶ μποροῦν νὰ ἀποτρέψουν ὁρισμένους κινδύνους, ἀλλὰ εἶναι ἀδύνατον ἀπὸ μόνοι τους νὰ καλλιεργήσουν τὴν ἀρετὴ τῆς ἐγκράτειας ἢ τῆς διακρίσεως. Αὐτὲς ἀποκτῶνται μὲ τὴν ψυχικὴ καλλιέργεια καὶ τὸν πνευματικὸ ἀγώνα.

Ἑπομένως οἱ Χριστιανοὶ γονεῖς πρέπει νὰ εἶναι ὅλο καὶ περισσότερο ὑποψιασμένοι γιὰ τοὺς κινδύνους τοῦ διαδικτύου. Νὰ γνωρίζουν τί παρακολουθοῦν τὰ παιδιά τους, νὰ τοὺς θέτουν ὅρια μὲ ἀγάπη καὶ συνέπεια, νὰ καλλιεργοῦν τὸν διάλογο μέσα στὴν οἰκογένεια. Ἐπιπλέον νὰ βοηθήσουν τὰ παιδιά τους ὄχι μόνο νὰ ἀπομακρυνθοῦν, ὅταν πρέπει, ἀπὸ μία ὀθόνη, ἀλλὰ καὶ νὰ γεμίσουν τὴ ζωή τους μὲ ὅ,τι εἶναι ἀληθινὸ καὶ ὠφέλιμο.

Σελίδες