Τὰ κτήνη

 

Ἂν νομίζετε ὅτι σ᾿ αὐτὴ τὴν ἀλλοπρόσαλλη ἐποχὴ τὰ ἔχετε πληροφορηθεῖ ὅλα, κάνετε λάθος μεγάλο. Ἀποκαλοῦνται «therians», θὰ λέγαμε «θηριανοί». Ἔχουν παρουσιασθεῖ τὰ τελευταῖα χρόνια. Ὅμως ἴσως νὰ μὴ μαθαίναμε κάτι παραπάνω γι᾿ αὐτὰ τὰ παράξενα «θηρία», ἂν ὁ Σύλλογος Κτηνιάτρων Πορτογαλίας δὲν εἶχε ἐκδώσει αὐστηρὴ ἀνακοίνωση, ἡ ὁποία ἔκανε τρομερὴ αἴσθηση σὲ ὅλο τὸν κόσμο.

Τί ἔλεγε αὐτὴ ἡ ἀνακοίνωση; Ἦταν μιὰ σύσταση πρὸς τοὺς κτηνιάτρους τῆς χώρας νὰ ἀρνοῦνται νὰ δέχονται ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι τοὺς ἐπισκέπτονται καὶ ὑποστηρίζουν ὅτι εἶναι ζῶα. Ὁ Σύλλογος ἔδινε συγκεκριμένες ὁδηγίες στὰ μέλη του, ἀπαγορεύοντάς τους νὰ πρα­γματοποιοῦν διαγνώσεις, θεραπεῖες ἢ ὁποιαδήποτε ἰατρικὴ πράξη σὲ ἀνθρώπους ποὺ αὐτοπροσδιορίζονται ὡς ζῶα.

Μὲ τὴ σύσταση αὐτὴ τοῦ Συλλόγου Κτηνιάτρων τῆς Πορτογαλίας ἔγινε εὐρύτερα γνωστὸ τὸ φαινόμενο τῶν «therians». Τὸ φαινόμενο ἀποτελεῖ ἀναμενόμενη ἀκραία κατάληξη τοῦ δικαιωματισμοῦ, γιὰ τὸν ὁποῖο ἔγιναν ἄπειρες συζητήσεις κατὰ τὰ προηγούμενα χρόνια, ψηφίσθηκαν δὲ καὶ σχετικοὶ νόμοι γιὰ τὴν προστασία του.

Εἴχαμε ἄνδρες νὰ αὐτοπροσδιορίζονται ὡς γυναῖκες καὶ τὸ ἀντίθετο, ἢ ἄλλους νὰ θεωροῦν ὅτι δὲν ἀνήκουν σὲ κάποιο φύλο καὶ νὰ ἀπαιτοῦν νὰ προσφωνοῦνται ὡς κάτι οὐδέτερο (ἀπὸ τὰ γνωστὰ τὸ «Νemo», τὸ «Jason-Ἀντιγόνη» κ.τ.λ.)… Καὶ τώρα φθάσαμε στοὺς «therians».

Οἱ θηριανοὶ εἶναι συνήθως νεαροὶ καὶ δηλώνουν ὅτι ταυτίζονται νοητικά, πνευματικὰ ἢ ψυχολογικὰ μὲ ζῶα. Σκαρφαλώνουν σὲ δέντρα, περπατοῦν στὰ τέσσερα, μιμοῦνται ἤχους τοῦ ζώου ποὺ ὁ καθένας τους νομίζει ὅτι εἶναι. Τὸ φαινόμενο ἀναπτύσσεται στὰ κοινωνικὰ δίκτυα, προκαλώντας ἀπὸ περιέργεια μέχρι χλευασμὸ ἀλλὰ καὶ ἀνησυχία, εἰδικὰ στοὺς ψυχολόγους ποὺ ἔχουν ἐκπλαγεῖ ἀπὸ τὴν παράδοξη αὐτὴ τάση.

Αἰῶνες πρὶν ὁ θεόπνευστος Ψαλμωδὸς διεκ­τραγώδησε τὸ κατάντημα τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὰ λόγια: «Καὶ ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὢν οὐ συνῆκε, παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς»· ταλαίπωρος ὁ ἄνθρωπος! ἐνῶ ἔχει τιμὴ καὶ ἀξία, ὡς δημιουργημένος κατ’ εἰκόνα Θεοῦ, δὲν τὸ κατανόησε· ἐξίσωσε τὸν ἑαυτό του πρὸς τὰ ἀνόητα κτήνη καὶ ἔγινε ὅμοιος μὲ αὐτά (Ψαλ. μη΄ [48] 13).

Καὶ τὸ θέμα εἶναι ὅτι ἐξομοιώνεται μὲ τὰ κτήνη ὄχι μόνο μὲ τὸν τρόπο τῶν «θηριανῶν», ποὺ αὐτοπροσδιορίζονται ὡς ζῶα, ἀλλὰ ἐξομοιώνεται μὲ αὐτὰ κυρίως μὲ τὸν τρόπο τῆς ζωῆς του, ποὺ εἶναι τρόπος ζωώδης, κτηνώδης.

Καὶ εἶναι φρικτὸ ὁ κόσμος μας νὰ μετα­βάλλεται ὅλο καὶ περισσότερο σὲ ζούγκλα κτηνῶν.

Η ΜΑΓΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΙΚΙΛΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ

 

› Έχουν σχέση με τη μαγεία και τον διάβολο οι καφετζούδες, οι ξεματιάστρες, οι αστρολόγοι, αυτοί που κάνουν διαλογισμό, αυτοί που «θεραπεύουν» με συμπαντική ενέργεια και τι είδους;

› Είναι εκδηλώσεις μαγείας τα «αθώα» έθιμα του Κλήδονα ή των Αναστενάρηδων;

› Είναι κακό το φενγκ σούι, η γιόγκα ή τα σεμινάρια θετικής σκέψης;

› Μπορεί ο διάβολος να προβλέπει το μέλλον;

Το βιβλίο δίνει απαντήσεις σε πλήθος ερωτημάτων που αφορούν στη μαγεία. Υπεύθυνα και αποκαλυπτικά.

Συγγραφέας: π. Εφραίμ Τρανταφυλλόπουλος

Σελίδες: 112

Κωδ. Βιβλίου: 05-225

Εκδόσεις Έαρ

Ἀνόσιο πλῆγμα στὴ Λαύρα τοῦ Κιέβου

 

«Τὴν ἔντονη ἀνησυχία του γιὰ τὰ ὅσα συμβαίνουν στὴν Οὐκρανία – ὅπου ὁ πόλεμος μαίνεται – εἰδικὰ μετὰ καὶ τὸ πρόσφατο ρωσικὸ χτύπημα στὸ Κίεβο, τὸ ὁποῖο ἔπληξε τμῆμα τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου στὴ Λαύρα τῶν Σπηλαίων, ἐκφράζει μὲ δήλωσή του ὁ Μητροπολίτης Ροῦσε (τοῦ Πατριαρχείου Βουλγαρίας) κ. Ναούμ. (…)

“Μὲ μεγάλη θλίψη καὶ ἀνησυχία παρακολουθοῦμε τὴν ἐξέλιξη τῶν καταστροφικῶν στρατιωτικῶν ἐνεργειῶν στὸ Κίεβο, οἱ ὁποῖες λαμβάνουν ὁλοένα καὶ περισσότερο διαστάσεις ποὺ ἀγγίζουν τὰ ὅρια τῆς βαρβαρότητας, καταπατώντας ὄχι μόνο τὴν ἀνθρώπινη ζωή, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀνεκτίμητη πολιτιστικὴ καὶ πνευματικὴ κληρονομιὰ τῶν λαῶν”, ἀναφέρει (…). Ὁ κ. Ναοὺμ χαρακτηρίζει τὴ Λαύρα τοῦ Κιέβου ὡς ἕνα πνευματικὸ κέντρο μὲ αἰώνια ἱστορία καὶ παραδόσεις, ἐξίσου ἀναγνωρισμένο ὡς μνημεῖο παγκόσμιας πολιτιστικῆς κληρονομιᾶς. “Γιὰ ἐμᾶς, ποὺ ἔχουμε ἐπανειλημμένα ἐπισκεφθεῖ τὸ Κίεβο καὶ τὴν Οὐκρανία, γιὰ τοὺς Ὀρθόδοξους Χριστιανούς, συμπεριλαμβανομένου τοῦ βουλγαρικοῦ λαοῦ, αὐτὸ τὸ μοναστήρι ἀποτελεῖ μέρος τοῦ κοινοῦ πνευματικοῦ χώρου τῆς Ὀρθοδοξίας, ποὺ χτίστηκε πάνω στὸ ἔργο τῶν ἁγίων ἀδελφῶν Κυρίλλου καὶ Μεθοδίου, ἰσαποστόλων, καὶ τῶν μαθητῶν τους”, προσθέτει» («Orthodoxianewsagency.gr» 17-6-2026).

Ἐξάλλου ὁ πρέσβης τῆς Ἑλλάδος στὸ Κίεβο κ. Ἀλ. Δημητρακόπουλος, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε «αὐτόπτης μάρτυρας τοῦ βομβαρδισμοῦ ἀπὸ τοὺς Ρώσους τῆς ἱστορικῆς γιὰ τὴν ὀρθόδοξη χριστιανοσύνη μονῆς», δήλωσε μεταξὺ ἄλλων: «Ἑπλήγη στοχευμένα ὁ καθεδρικὸς ναὸς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, ἡ “καρδιὰ” τοῦ μοναστηριοῦ. Οἱ περίφημοι χρυσοὶ τροῦλοι ἔστεκαν ὄρθιοι μέσα στὶς φλόγες καὶ τοὺς καπνούς. Ἔτρεξε ἀμέσως πολὺς κόσμος μαζὶ μὲ τὰ σωστικὰ συνεργεῖα γιὰ νὰ βοηθήσει καὶ κατάφεραν νὰ σώσουν ὅ,τι μποροῦσαν. Ἔβλεπα ἁπλοὺς ἀνθρώπους νὰ κουβαλοῦν καὶ νὰ ἀπομακρύνουν εἰκόνες, πίνακες, θρησκευτικὰ βιβλία καὶ σκεύη γιὰ νὰ μὴν καοῦν» («Καθημερινὴ» 16-6-2026).

Εἶναι δικαιολογημένη ἡ ἱερὴ ἀγανάκτηση τῶν Ὀρθόδοξων Χριστιανῶν γιὰ τὴ βεβήλωση αὐτὴ σὲ βάρος τῆς ἱστορικῆς Μονῆς. Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος ἐξέφρασε τὸν ἀποτροπιασμό του γιὰ τὴ ρωσικὴ ἐπίθεση, τὴν ὁποία ἀποδοκίμασε ἀκόμη καὶ «ὁ ἡγέτης τῆς φιλορωσικῆς πτέρυγας τῶν Οὐκρανῶν Ὀρθοδόξων» Μητροπολίτης κ. Ὀνούφριος.

Οἱ Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι ἂς ἐνστερνισθοῦμε τὴν τελευταία φράση τῶν δηλώσεων τοῦ Μητροπολίτη κ. Ναούμ: «Παρακαλοῦμε τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστὸ νὰ ἐνδυναμώσει ὅλους, ὅσοι ὑποφέρουν, νὰ διαφυλάξει τοὺς ἱεροὺς τόπους ἀπὸ περαιτέρω καταστροφὴ καὶ νὰ χαρίσει στὰ ἔθνη πνεῦμα εἰρήνης, κατανόησης καὶ ἀδελφοσύνης». Εἶναι ἕνα ἐλάχιστο δεῖγμα ἀγάπης στοὺς δοκιμαζόμενους ἐπὶ χρόνια λαοὺς τῆς περιοχῆς.

ΕΟΡΤΑΖΕΙ ΤΟ ΓΡΑΦΙΚΟ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ "ΠΡΑΤΣΙΚΑ" ΕΙΣ ΤΟ ΓΕΝΕΘΛΙΟ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΕΝΟΡΙΑ  ΤΙΜΙΟΥ  ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ  & 

ΟΣΙΟΥ  ΙΩΑΝΝΟΥ  ΡΩΣΣΟΥ  ΠΑΤΡΩΝ

ΙΕΡΑ  ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

ΣΤΟ ΓΕΝΕΘΛΙΟ  ΤΟΥ  ΤΙΜΙΟΥ  ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ

ΤΡΙΤΗ,  23  ΙΟΥΝΙΟΥ  2026

20:00 Μέγας  Πανηγυρικός Εσπερινός μετ’ Αρτοκλασίας. 

  

ΤΕΤΑΡΤΗ, 24 ΙΟΥΝΙΟΥ  2026

06:50-09:45 Όρθρος - Πανηγυρική Θεία Λειτουργία μετ’ Αρτοκλασίας και θείου κηρύγματος, υπό του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμ. Γαβριήλ Κωνσταντινίδη, Ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών.

20:00  Εσπερινός-Ιερά Παράκληση & Λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος πέριξ του Ι. Ν. θα προστεί Πανοσιολογιώτατος Αρχίμ. Αρτέμιος Αργυρόπουλος, Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών.

ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

Μην υπολογίζεις τα λόγια του κόσμου - ΓΕΧΑ ΑΙΓΙΟΥ

 

Σύγχυση

 «Μην αφήνεις μια σκέψη να γίνεται βουνό μέσα σου.

Η πολλή ανάλυση φέρνει σύγχυση στην ψυχή.

Να ζεις τη σημερινή ημέρα και όχι τους φόβους του αύριο.

Όταν έρχεται η ταραχή σταμάτα και προσευχήσου.»

Όσιος Παΐσιος

Μεσογαίας Νικόλαος: Η σύγχρονη οικογένεια

 

Κυριακή Γ΄ Ματθαίου – Το Αποστολικό & Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής

 

Απόστολος 

Προς Ρωμαίους 5: 1-10

Αφού, λοιπόν, ελάβομεν την δικαίωσιν δια της πίστεως, έχομεν ειρήνην με τον Θεόν δια μέσου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Αυτός διά της πίστεώς μας έχει φέρει εις την περιοχήν της χάριτος, εις την οποίαν έχομεν πλέον σταθή και εδραιωθή και καυχώμεθα με την βεβαίαν ελπίδα, ότι θα απολαύσωμεν την δόξαν του Θεού.

Δεν καυχώμεθα δε μόνον δια την χάριν, που ελάβομεν και την δόξαν που θα απολαύσωμεν, αλλά και δια τας θλίψεις, επειδή γνωρίζομεν καλά, ότι η θλίψις εργάζεται σιγά-σιγά και φέρει ως πολύτιμον αγαθόν την υπομονήν, η δε υπομονήν έχει ως καρπόν της την δοκιμασμένην αρετήν, η δε δοκιμασμένη αρετή φέρει την σταθεράν ελπίδα προς τον Θεόν.

Αυτή δε η ελπίς, διότι δεν διαψεύδεται ποτέ, δεν εντροπιάζει και δεν απογοητεύει αυτόν που την έχει. Δεν μας εντροπιάζει δε, διότι η αγάπη του Θεού έχει πλουσία χυθή και πλημμυρίσει τας καρδίας μας με το Αγιον Πνεύμα, το οποίον μας εδόθη ως προκαταβολή και ως απαρχή των υψίστων δωρεών, τας οποίας έχομεν βεβαίαν την ελπίδα, ότι θα λάβωμεν από τον Θεόν.

Η άπειρος δε αυτή αγάπη και συγκατάβασις του Θεού προς ημάς εφάνη και εκ του υψίστου γεγονότος, ότι καθ' ον χρόνον ημείς ήμεθα ασθενείς πνευματικώς, αμαρτωλοί και ένοχοι, ο Χριστός στον κατάλληλον καιρόν, που είχεν ορίσει με την πρόγνωσίν του ο Θεός, απέθανεν επί του σταυρού, δια να σώση με την λυτρωτικήν του θυσίαν τους ασεβείς.

Μεγίστη όντως η αγάπη του Θεού. Διότι μόλις και μετά δυσκολίας θα υπάρξη άνθρωπος να θυσιασθή δια κάποιον δίκαιον. Δια τον αγαθόν ίσως και να τολμήση κανείς να αποθάνη.

Ο Θεός όμως δεικνύει και επιβεβαιώνει κατά ένα τρόπον αναντίρρητον την αγάπην του προς ημάς εκ του γεγονότος ότι, ενώ ημείς ήμεθα αμαρτωλοί, ο Χριστός εθυσιάσθη προς χάριν ημών.

Πολύ περισσότερον, λοιπόν, τώρα που ελάβομεν την δικαίωσιν με το αίμα της θυσίας του, θα σωθώμεν ασφαλώς δι' αυτού από την μέλλουσαν οργήν.

Διότι εάν, ενώ ήμεθα εχθροί, εσυμφιλιώθημεν με τον Θεόν δια του σταυρικού θανάτου του Υιού του, πολύ περισσότερον τώρα, που έχομεν συμφιλιωθή, θα σωθώμεν δια μέσου του ζώντος αιωνίως πλησίον του Θεού Κυρίου, αρχιερέως και μεσίτου ημών Ιησού Χριστού.

Ευαγγέλιο 

Κατά Ματθαίον 6: 22-33

Εἶπε ο Κύριος:

«Τὸ λυχνάρι τοῦ σώματος εἶναι τὸ μάτι. Ἐὰν τὸ μάτι σου εἶναι ὑγιές, ὅλον σου το σῶμα θὰ εἶναι φωτεινόν. Ἐὰν ὅμως τὸ μάτι σου ἀσθενῇ, τότε ὅλον τὸ σῶμα σου θὰ εἶναι σκοτεινόν. Ἀλλὰ ἐὰν τὸ ἐσωτερικόν σου φῶς εἶναι σκοτάδι, πόσον μεγάλο εἶναι το σκοτάδι.

Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ δουλεύῃ δύο κυρίους, διότι ἢ τὸν ἕνα θὰ μισήσῃ καὶ τὸν ἄλλο θὰ ἀγαπήσῃ, ἢ εἰς τὸν ἕνα θὰ προσκολληθῇ καὶ τὸν ἄλλον θὰ καταφρονήσῃ. Δὲν μπορεῖτε νὰ δουλεύετε τὸν Θεὸν καὶ τὸν μαμωνᾶν».

«Διὰ τοῦτο σᾶς λέγω, Μὴ μεριμνᾶτε διὰ τὴν ζωήν σας τὶ θὰ φᾶτε ἢ τὶ θὰ πιῆτε, οὔτε διὰ τὸ σῶμα σας τὶ θὰ φορέσετε. Δὲν ἀξίζει ἡ ζωὴ περισσότερον ἀπὸ τὴν τροφὴν καὶ τὸ σῶμα ἀπὸ τὸ ἔνδυμα;

Κυττάξετε τὰ πτηνὰ τοῦ οὐρανοῦ, οὔτε σπείρουν οὔτε θερίζουν οὔτε ἀποθηκεύουν, καὶ ὁ Πατέρας σας ὁ οὐράνιος τὰ τρέφει. Δὲν ἔχετε σεῖς μεγαλύτερην ἀξίαν ἀπὸ αὐτά; Ποιὸς δὲ ἀπὸ σᾶς, ὅσον κι ἂν φροντίσῃ, μπορεῖ νὰ προσθέσῃ εἰς τὸ ἀνάστημά του ἕνα πῆχυν;

Και γιατὶ μεριμνᾶτε γιὰ ἐνδύματα; Παρατηρήσατε τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ πῶς αὐξάνουν, οὔτε κοπιάζουν, οὔτε γνέθουν, ἀλλὰ σᾶς λέγω, ὅτι οὔτε ὁ Σολομὼν σὲ ὅλην του τὴν δόξαν δὲν ἐντύθηκε σὰν ἕνα ἀπὸ αὐτά. Ἐὰν τὸ χορτάρι τοῦ ἀγροῦ, ποὺ σήμερα ὑπάρχει καὶ αὔριον τὸ ρίχνουν εἰς τὸν φοῦρνον, ὁ Θεὸς τὸ ντύνει, τόσον ὡραῖα, πόσον περισσότερον ἐσᾶς, ὀλιγόπιστοι;

Μὴ μεριμνᾶτε λοιπὸν καὶ μὴ λέγετε, «Τὶ θὰ φᾶμε ἢ τὶ θὰ πιοῦμε ἢ τὶ θὰ ἐνδυθοῦμε;». Διότι ὅλα αὐτὰ τὰ ἐπιδιώκουν οἱ ἐθνικοί. Γνωρίζει ὁ Πατέρας σας ὁ οὐράνιος ὅτι ἔχετε ἀνάγκην ἀπὸ ὅλα αὐτά. Ζητᾶτε πρῶτα τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην του καὶ τότε ὅλα αὐτὰ θὰ σᾶς χορηγηθοῦν.

Ο Μητροπολίτης Μάνης κ. Χρυσόστομος για την αξία της χριστιανικής κατασκήνωσης

 

Με εγκύκλιο ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μάνης κ. Χρυσόστομος Γ’ αναφέρεται στον σπουδαίο ρόλο της χριστιανικής κατασκήνωσης.

Η εγκύκλιος

Καθώς το καλοκαίρι πλησιάζει ανοίγεται μπροστά μας ένα σπουδαίο θέμα που λέγεται κατασκήνωση. Όχι οποιαδήποτε κατασκήνωση, αλλά εκείνη, που βιώνει τις χριστιανικές αρχές. Μιλάμε για την χριστιανική κατασκήνωση.

Πράγματι μια τέτοια κατασκήνωση προσφέρει πολλά. Το όλο πρόγραμμα ενδυναμώνει την ψυχή, καλλιεργεί τον χαρακτήρα, προσφέρει σωστή αγωγή.

Η προσευχή, το αγιογραφικό ανάγνωσμα, οι πνευματικές συζητήσεις, το τραγούδι, η ψυχαγωγία, το παιγνίδι, η ομάδα αγάπης και εργασίας και πολιτιστικών ευκαιριών, η χαρούμενη ατμόσφαιρα της τραπεζαρίας, η επικοινωνία με τον άλλο συγκατασκηνωτή όλα κάμνουν την κατασκήνωση όχι μόνο ένα απλό τόπο διακοπών αλλά ένα χώρο ψυχικής ανάτασης μακρυά από την αμαρτία.

Οι διάφορες ωραίες ονομασίες που δίδονται στη κατασκηνωτική περίοδο, όπως «Ανεβείτε – ανεβείτε στις βουνοκορφές», «Πολιτεία αγάπης», «Στα σκηνώματα του Θεού» ή οι ονομασίες σε κάθε ομάδα των παιδιών, όπως Φλογεροί, Υμνωδοί, Ατρόμητοι, Ειρηνοποιοί ανεβάζουν το επίπεδο της κατασκηνωτικής ζωής και έτσι σφυρηλατούνται ιδανικά, πλάθονται οράματα, δημιουργούνται νέες φιλίες και ωραίοι και υψηλοί στόχοι ζωής.

Είναι μεμαρτυρημένο από πολλές ομολογίες παιδιών και στελεχών ότι στη χριστιανική κατασκήνωση όλοι τους αισθάνονται ότι ο Θεός βρίσκεται μεταξύ τους, σαν κατασκηνωτής και αυτός. Αυτός που όταν έγινε άνθρωπος τόσο στοργή έδειξε στο παιδί και το ευλόγησε και εξύψωσε θέλει και τώρα να μένει κοντά στα παιδιά Του. Αλλά και τα παιδιά αισθάνονται την θεία παρουσία και το ομολογούν. Πολλοί ιεροί στόχοι είχαν την αρχή τους στην κατασκήνωση. Είναι χαρακτηριστικό αυτό που έλεγε ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Τιράνων και πάσης Αλβανίας Αναστάσιος ότι καθισμένος σε κάποια βράχια στην κατασκήνωση και ατενίζοντας τον ορίζοντα σκεπτόταν τον πηγαιμό του στην Αφρική και την αφιέρωση στην ιεραποστολή. Και πραγματοποίησε το όραμα και υψηλό αυτό ιδανικό.

Ειλικρινά, η κατασκήνωση, όταν είναι κάτω από την χάρι του Θεού, τότε φέρει την αληθινή χαρά και την πλήρη σημασία της λέξεως ψυχαγωγία. Αφήνει αλησμόνητες εντυπώσεις και ωφέλειες γιατί προσέχει εκτός και πέρα από τα υλικά, τα πιο ουσιώδη, εκείνα τα πνευματικά.

Να γνωρίζουμε, λοιπόν, ότι για κάθε παιδί που θέλει να ζήσει λίγες μέρες το καλοκαίρι κοντά στη φύση, στο βουνό ή στη θάλασσα και πιο κοντά στον Δημιουργό Θεό, μακριά από τον ποικίλο θόρυβο της πόλης, η χριστιανική κατασκήνωση είναι μία θαυμάσια επιλογή και μία δυνατή ευκαιρία.

Στο χριστιανικό αυτό περιβάλλον, νοιώθει την χαρά, την αδελφοσύνη, την αληθινή φιλία, την συνεργασία, την πειθαρχία, την αγωνιστικότητα. Μια καλά οργανωμένη κατασκήνωση με στελέχη υπεύθυνα και δυναμικά έρχεται και προσφέρει όσα δεν δίνει ίσως μια ολόκληρη σχολική χρονιά.

Κάτω από την σκέπη του Θεού, με την ευλογία της Εκκλησίας, την πνευματική άδεια του οικείου Μητροπολίτη, τις κατασκηνωτικές μέρες αυτές καλλιεργούνται ψυχές, διαμορφώνονται χαρακτήρες, παιδαγωγούνται εις Χριστόν τόσα και τόσα παιδιά στην κρίσιμη ηλικία τους. Έτσι συντελούνται προσωπικές μεταμορφώσεις και πνευματικές αναβάσεις. Η χριστιανική κατασκήνωση είναι κάθε φορά μια καλή αρχή για ανανέωση, για πνευματικό ανεφοδιασμό και για ψυχική ωφέλεια. Είναι μια ζωή μέσα στη χάρη του Αγίου Πνεύματος.

Γι’ αυτό, μιλήστε στους γονείς και στους εκπαιδευτικούς αλλά και στα ίδια τα παιδιά για την ευεργεσία και ωφέλεια αυτή των χριστιανικών κατασκηνώσεων. Στηρίξατε τις καλές αυτές κατασκηνώσεις όσο μπορείτε και φροντίσατε να πάνε τα παιδιά σ’ αυτές.

Κύματα

 

«Κι είπα να ζήσω λίγη απ’ τη ζωή, κι ο Θεός μού έστειλε δυο κύματα… Και άλλα δυο, κι ύστερα πάλι άλλα δυο… μέχρι που κατάλαβα…».

Μέχρι που κατάλαβα πως η ζωή δεν είναι η θάλασσα όταν γαληνεύει, αλλά ο τρόπος που στεκόμαστε όταν αγριεύει.

Ζητούσα από τον Θεό άνεση, κι Εκείνος μου έδωσε ευκαιρίες να δυναμώσω. Ζητούσα χαρά, κι Εκείνος μου έδειξε ότι η αληθινή χαρά γεννιέται ύστερα από τον αγώνα. Ζητούσα να μην πονάω, κι Εκείνος μου φανέρωσε ότι ο πόνος μπορεί να γίνει δάσκαλος, όταν τον αφήνεις να σε οδηγήσει κοντά Του.

Τα κύματα που φοβήθηκα έγιναν οι προσευχές που δεν θα έκανα ποτέ στις ήρεμες μέρες. Οι δυσκολίες που πολέμησα έγιναν τα σκαλοπάτια που με ανέβασαν ψηλότερα. Και οι καθυστερήσεις που δεν καταλάβαινα έγιναν οι ευλογίες που αργότερα ευχαρίστησα τον Θεό γι’ αυτές.

Τότε κατάλαβα ότι ο Θεός δεν υποσχέθηκε ζωή χωρίς κύματα. Υποσχέθηκε όμως ότι κανένα κύμα δεν θα είναι μεγαλύτερο από την αγάπη Του.

Και από εκείνη τη στιγμή δεν Του ζήτησα να μου πάρει την θάλασσα. Του ζήτησα μόνο να με κρατά από το χέρι όσο την διασχίζω.

ΠΗΓΗ: FB Ιερός Ναός Αγίου Κωνσταντίνου Κολωνού

 ·

Ζωή, θάνατος και ανάσταση - ΓΕΧΑ ΑΙΓΙΟΥ

 

Κυριακή Β΄ Ματθαίου – Το Αποστολικό & Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής

Απόστολος 

προς Ρωμαίους 2΄, 10-16

Αδελφοί, δόξα, τιμή και ειρήνη προσμένουν όποιον κάνει το καλό, πρώτα τον Ιουδαίο αλλά και τον εθνικό· γιατί ο Θεός δεν κάνει διακρίσεις.

Έτσι, λοιπόν, όσοι αμάρτησαν χωρίς να ξέρουν το νόμο του Θεού, θα καταδικαστούν όχι με κριτήριο το νόμο. Κι από την άλλη, όσοι αμάρτησαν γνωρίζοντας το νόμο, θα δικαστούν με κριτήριο το νόμο.

Γιατί στο θεϊκό δικαστήριο δεν δικαιώνονται όσοι άκουσαν απλώς το νόμο αλλά μόνο όσοι τήρησαν το νόμο.

Όσο για τα άλλα έθνη, που δε γνωρίζουν το νόμο, πολλές φορές κάνουν από μόνοι τους αυτό που απαιτεί ο νόμος. Αυτό δείχνει πως, αν και δεν τους δόθηκε ο νόμος, μέσα τους υπάρχει νόμος. Η διαγωγή τους φανερώνει πως οι εντολές του νόμου είναι γραμμένες στις καρδιές τους·

και σ’ αυτό συμφωνεί και η συνείδησή τους, που η φωνή της τους τύπτει ή τους επαινεί, ανάλογα με τη διαγωγή τους.

Όλα αυτά θα γίνουν την ημέρα που ο Θεός θα κρίνει δια του Ιησού Χριστού τις κρυφές σκέψεις των ανθρώπων, όπως λέει το ευαγγέλιό μου.

Ευαγγέλιο 

Κατά Ματθαίον 4΄, 18-23

Ενώ δε περιπατούσε εις την παραλίαν της θαλάσσης της Γαλιλαίας, είδε δύο αδελφούς, τον Σίμωνα, τον οποίον αργότερα ο ίδιος ο Χριστός ωνόμασε Πέτρον, και τον Ανδρέαν τον αδελφόν αυτού, οι οποίοι έριπταν το δίκτυον εις την θάλασσαν, διότι ήσαν ψαράδες·  και λέγει εις αυτούς· “ακολουθήσατέ με και εγώ θα σας κάμω ικανούς να ψαρεύετε και να προσελκύετε ανθρώπους εις την βασιλείαν των ουρανών με το δίκτυον του κυρήγματος”. Αυτοί αμέσως εγκατέλειψαν τα δίκτυα και τον ηκολούθησαν. Και προχωρήσας από εκεί είδε δύο άλλους αδελφούς, τον Ιάκωβον τον υιόν του Ζεβεδαίου και τον Ιωάννην τον αδελφόν αυτού να ετοιμάζουν μαζί με τον πατέρα των τον Ζεβεδαίον τα δίκτυά των μέσα στο πλοίον· και τους εκάλεσεν. Αυτοί δε, χωρίς αναβολήν, άφησαν το πλοίον και τον πατέρα των και τον ηκολούθησαν. Ο δε Ιησούς περιήρχετο τότε όλην την Γαλιλαίαν, εδίδασκεν εις τας συναγωγάς (όπου κάθε Σαββατον εμαζεύοντο οι Εβραίοι) εκήρυσσε το χαρμόσυνον άγγελμα της πνευματικής βασιλείας, που θα εγκαθίδρυε, και εθεράπευε κάθε ασθένειαν και κάθε σωματικήν αδυναμίαν μεταξύ του λαού.