12/9/26

Κυριακὴ πρὸ τῆς Ὑψώσεως - Το Αποστολικό & Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής

 


Ο Απόστολος

(Γαλ. ς΄ 11-18)


Αδελφοί, προσέξτε με πόσο μεγάλα γράμματα σας γράφω τώρα με το ίδιο μου το χέρι. Όσοι θέλουν ν’ αποκτήσουν καλή φήμη στους ανθρώπους, αυτοί σας υποχρεώνουν να περιτέμνεστε, με μόνο στόχο να μην καταδιώκονται από τους Ιουδαίους εξαιτίας του σταυρού του Χριστού. Άλλωστε ούτε κι αυτοί που επιμένουν στην περιτομή τηρούν το νόμο. Απλώς θέλουν να περιτέμνεστε εσείς, για να καυχηθούν ότι σας κατάφεραν να το κάνετε. Όσο για μένα, δεν θέλω άλλη αφορμή για καύχηση εκτός από το σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, το σταυρό που πάνω του ο κόσμος πέθανε για μένα κι εγώ για τον κόσμο. Για όσους ανήκουν στον Ιησού Χριστό δεν έχει καμιά σημασία ούτε το να κάνεις περιτομή ούτε το να μην κάνεις, αλλά όλοι είναι νέα δημιουργήματα του Θεού. Όσοι ακολουθούν αυτή την αρχή, θα έχουν την ειρήνη και το έλεος του Θεού μαζί τους, αυτοί και όλος ο λαός του Θεού. Στο εξής κανένας ας μη μου δημιουργεί προβλήματα. Αρκετά έχω πάθει για τον Ιησού, όπως δείχνουν τα σημάδια στο σώμα μου. Η χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού εύχομαι να είναι μαζί σας, αδελφοί μου. Αμήν.



Το Ευαγγέλιο

(Ἰωάν. γ΄ 13-17)


ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ


[…] κανείς ἀπό τούς ἀνθρώπους δέν ἔχει ἀνε­βεῖ στόν οὐρανό γιά νά μάθει τά ἐπουράνια καί νά σᾶς τά διδάξει, παρά μόνο ἐκεῖνος πού κατέβηκε ἀπ’ τόν οὐρανό καί ἔγινε μέ τήν ἐνανθρώπησή του υἱός τοῦ ἀνθρώπου. Αὐτός, ἐνῶ τώρα εἶναι στή γῆ, ἐξακολουθεῖ νά εἶναι καί στόν οὐρανό ὡς Θεός πανταχοῦ παρών. Ἄκουσε τώρα καί μιάν ἄλλη ἄγνω­­­στη καί ψυχοσωτήρια ἀλήθεια, πού θά σοῦ ἀποκαλύψω: Ὅπως κάποτε ὁ Μωυ­σῆς στήν ἔρημο κρέμασε ψηλά τό χάλκινο φίδι γιά νά σώζο­ν­ται μ’ αὐτό οἱ Ἰσραηλίτες ἀπό τά θανατηφόρα δαγκώ­ματα τῶν φιδιῶν, ἔτσι σύμφωνα μέ τό μυ­στη­ριῶδες σχέδιο τοῦ Θεοῦ πρέπει νά κρεμασθεῖ ψηλά πάνω στό σταυρό ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου καί νά προσλά­βει ἔτσι τό ὁμοίωμα τῆς ἁμαρτίας, χωρίς ὅμως νά ἔχει καμία πραγματική σχέση μ’ αὐτή. Καί θά ὑψωθεῖ πάνω στό σταυρό, γιά νά μή χαθεῖ στόν αἰώνιο θάνατο κανένας ἀπ’ ὅσους πιστεύουν σ’ αὐτόν, ἀλλά νά ἔχει ζωή αἰώνια. Καί μή σοῦ φαίνεται παράδοξο ὅτι ὁ υἱός τοῦ ἀν­θρώ­­­που πρόκειται νά ὑψωθεῖ πάνω στό σταυρό γιά τή σωτηρία σας. Διότι τόσο πολύ ἀγάπησε ὁ Θεός τόν κό­σμο τῶν ἀνθρώπων πού ζοῦσε στήν ἁμαρτία, ὥστε πα­ρέδωσε σέ θάνατο τόν μονάκριβο Υἱό του, γιά νά μή χαθεῖ σέ αἰώνιο θάνατο κάθε ἄνθρωπος πού πιστεύει σ’ αὐτόν, ἀλλά νά ἔχει ζωή αἰώνια. Διότι δέν ἀπέστειλε ὁ Θεός τόν Υἱό του στό ἁ­μαρ­­­­­τω­­λό γένος τῶν ἀνθρώπων γιά νά κατακρίνει καί νά κα­­τα­δι­κάσει τό γένος αὐτό. Ἐσεῖς βέβαια οἱ Ἰουδαῖοι αὐ­τό πιστεύετε γιά τόν Μεσσία, ὅτι θά σώσει μόνο τούς Ἰου­­δαίους καί θά κατακρίνει ὅλα τά ὑπόλοιπα ἔθνη. Ὅμως ὁ Θεός ἀπέ­στει­λε τόν Υἱό του γιά νά σωθεῖ ὁλόκληρος ὁ κόσμος τῶν ἀνθρώπων διαμέσου αὐτοῦ.


Ι. Ν. Αγ. Φωτεινής: Εορτή Αγ. Χρυσοστόμου Σμύρνης και των συν αυτώ μαρτυρησάντων

 


11/9/26

Εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού - ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

 


Ι. Ν. Τιμίου Σταυρού στον άνω Αλισσό

Κυριακή 13.9.2026 και ώρα 6 μ. μ.  

Θα τελεσθεί εσπερινός με αρτοκλασία και θείο κήρυγμα. 


Δευτέρα 14.9.2026 και ώρα 7 - 10 π.μ.

Θα τελεσθεί ο όρθρος και η θεία λειτουργία με θείο κήρυγμα. 

Στο τέλος θα τελεσθεί το μνημόσυνο του  αειμνήστου Αλεξάνδρου Σκούρα, μεγάλου δωρητή και ευεργέτου.


Αλισσός 1984 - ΣΤΙΒΟΣ ΑΓΑΠΗΣ

 







ΑΡΧΕΙΟ ΓΔΜ

10/9/26

Μητροπολίτης Πατρών ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ: Πρός τούς Ἐκπαιδευτικούς μας, μέ ἀγάπη καί εὐχές


Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν

κ.κ. Χρυσοστόμου.


Ἀγαπητοί μου Ἐκπαιδευτικοί,

Ἄρχισε ἤδη ἡ νέα σχολικὴ χρονιὰ καὶ ὃλοι σας, οἱ Δάσκαλοι καί οἱ Καθηγητές, μὲ τὴν ζέουσα διάθεση τῆς καρδιᾶς σας καὶ τὸν ζῆλο τῆς ψυχῆς σας, ἀρχίζετε καί πάλι τὸ ὡραῖο λειτούργημα σας, ἔχοντας ἐνώπιόν σας τὰ παιδιά μας, τὰ παιδιά σας, προκειμένου νὰ μεταδώσετε γνώσεις, ἀλλὰ καὶ ἦθος καὶ νὰ καλλιεργήσετε χαρακτῆρες.

Εἶναι βεβαίως τοῖς πᾶσι γνωστὸ ὅτι, ἡ παιδεία εἶναι ὑπόθεση εὐρύτερη ἀπὸ τὸ Ἐκπαιδευτικὸ σύστημα, γι΄ αὐτὸ χρειάζεται δύναμη ἐσωτερική καί κατάθεση ψυχῆς.

Τὰ ὅπλα καὶ ἐφόδια τοῦ Δασκάλου, ἦταν καί εἶναι ἡ ἀγάπη, ἡ ὑπομονὴ, ἡ ἐργατικότητα, ἡ ἐπιμονή, ἡ κατάλληλη προετοιμασία καὶ πρωτίστως ἡ πίστη στὸ Θεό, ὥστε νὰ ἐπιτὺχῃ στὸ δύσκολο, ἀλλὰ τόσο ὡραῖο ἔργο του. Ὃλα πιστεύομεν ὃτι τά διαθέτετε.

Ἡ πρόοδος τῆς κοινωνίας ὀφείλεται στὴν συνεργασία ὅλων μας, τῆς Οἰκογένειας, τοῦ Σχολείου, τῆς Ἐκκλησίας, τῆς Πολιτείας καὶ γενικῶς ὅλων τῶν κοινωνικῶν φορέων.

Ὁ Δάσκαλος σφραγίζει τὴν ψυχὴν τοῦ μαθητοῦ, ἀφοῦ θεωρεῖται πρότυπο τῶν παιδιῶν, τὰ ὁποῖα οἱ γονεῖς ἐμπιστεύονται στα χέρια του.

Τὸ λειτούργημα ὅμως τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ σήμερα, εἶναι ἐξαιρετικὰ ἀπαιτητικὸ καὶ ἰδιαίτερα δύσκολο.

Τὰ γεγονότα, ἡ ἐπιστήμη, τὰ πάντα γύρω μας τρέχουν μὲ ταχύτητα φωτός. Ἡ τεχνητὴ νοημοσύνη ἔρχεται νὰ ἐπηρεὰσῃ τὴν ζωή μας.

Νέες τάσεις ἀνοίγονται μπροστά μας καὶ ὁ τόπος μας βομβαρδίζεται μὲ πλεῖστες ὅσες ἰδεολογίες καὶ προκλήσεις.

Μέσα σ΄ αὐτὸν τὸν ὀρυμαγδό, γεννιέται καὶ μεγαλώνει ἕνα παιδί, μὲ προσλαμβάνουσες τελείως διαφορετικὲς ἀπὸ ἐκεῖνες τοῦ παρελθόντος. Καὶ δὲν μιλῶ βεβαίως, γιὰ τὸ μακρυνὸ παρελθόν, ἀλλὰ γιὰ τὸ ἐγγύς.

Σὲ αὐτὸ τὸν κόσμο, καλεῖται ὁ πατέρας καὶ ἡ μητέρα στὸ σπίτι καὶ ὁ Δάσκαλος στὸ σχολεῖο νὰ διαμορφώσουν τὸν χαρακτῆρα τοῦ παιδιοῦ, νὰ τοῦ μεταδώσουν γνώσεις καὶ ἐφόδια πνευματικά γιὰ τὴν πορεία του στὴ ζωή.

Ἴσως ἡ ἐποχή μας εἶναι ἡ πλέον δύσκολη καί ἀπαιτητική γιὰ τὸ ἔργο τοῦ Δασκάλου. Ἡ οἰκογένεια βάλλεται, ἡ θεσμοὶ ἀμφισβητοῦνται, οἱ ἀξίες καταπίπτουν καὶ ὁ δικαιωματισμὸς ἔρχεται νὰ καταλὺσῃ τὶς κοινωνικὲς παραδοσιακὲς δομὲς καὶ ἰσορροπίες.

Ἡ διδακτέα ὕλη εἶναι τελείως διαφορετικὴ ἀπὸ ἐκείνη ποὺ ἐδιδάσκετο. Οἱ πληροφορίες πανταχόθεν βομβαρδίζουν τὰ παιδιὰ ἀπὸ πολύ νωρίς.

Ὁ θεμέλιος τῆς ζωῆς ποὺ εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεός, ἔχει τεθεῖ στὸ περιθώριο. Τὰ ὑγιῆ πρότυπα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκη τὰ παιδιά μας δὲν προβάλλονται, ὡς θά ἔπρεπε, ἢ δὲν ὑπάρχουν.

Ἐπαφίεται πλέον στὴν εὐσυνειδησία, στὴ ζέση ψυχῆς καὶ στὴν θυσιαστικὴ προσφορά του Δασκάλου, ἡ πορεία τῆς παιδείας, οὐσιαστικὰ τὸ μέλλον τῶν παιδιῶν μας. 

Οι πιο δυνατοί άνθρωποι

 


«Οι πιο δυνατοί άνθρωποι δεν είναι αυτοί που δεν αποτυγχάνουν ποτέ,

αλλά αυτοί που σηκώνονται ξανά και ξανά,

ανεξάρτητα από το αν οι πιθανότητες είναι εναντίον τους.»


Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος (1939-2008)

Με τους Χαρούμενους Αγωνιστές στη Θεσσαλία (4 & 5 Μαρτίου 2006)

 






Στη μνήμη του Γιώργου Μαζωνάκη

 


Με αιφνιδίασε ο θάνατος του γνωστού καλλιτέχνη. Γνωριστήκαμε τυχαία στο αεροδρόμιο της Λάρνακας. Ήταν μπροστά μου στο check in. Όταν αντιλήφθηκε ότι πίσω του ήταν κληρικός, στράφηκε με ευγένεια και ζήτησε ευχή. Στο αεροπλάνο με κάλεσε να καθίσω δίπλα του στις πρώτες θέσεις. Με αιφνιδίασε ρωτώντας αν είμαι Πνευματικός. Στην θετική απάντησή μου με ρώτησε "προλαβαίνω να εξομολογηθώ;" του απάντησα με χιούμορ. "Αν δεν πέσει το αεροπλάνο στη διαδρομή".

Στην μιάμιση ώρα μέχρι την Αθήνα μιλούσε συνεχώς. Έχω την αίσθηση ότι, αν όχι όλα, είπε τα περισσότερα. Δεν έδωσα λύσεις, δεν ζητούσε λύσεις, αλλά λύση ("ἀπόλυσον"). Είχαμε κι άλλες συναντήσεις. Και άλλες συζητήσεις. Δεν ξέρω αν τώρα που τον κάλεσε ο Θεός ήταν έτοιμος για την συνάντηση. Πάντως έφυγε με τα χέρια γεμάτα, είχε την αρετή της ελεημοσύνης.

Ο Θεός να ελεήσει κι αυτόν κι εμένα.


π. Αντώνιος Μάρκου

Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου - Ξεκινούν οι κατηχητικές συγκεντρώσεις των παιδιών στη Χριστιανική Εστία



9/9/26

Ελ. Αράπη: «Πριν γίνεις δάσκαλος, πρέπει άνθρωπος να 'σαι…»

 


«Νομίζεις ότι είναι εύκολο να είσαι δάσκαλος, ότι αρκεί και μόνο ένας παραγεμισμένος εγκέφαλος για να σε κάνει ψυχής αγωγό.

Όσο περνάνε τα χρόνια, όσο πιο πολύ μαθητεύω στη μαθητεία, τόσο πιο πολύ νιώθω ότι ο χαρισματικός δάσκαλος εντέλει γεννιέται. Πρέπει να’ χεις όχι μόνο πληθώρα γνώσεων – ειλικρινά είναι το ελάχιστο εφόδιο- μα πληθώρα Αγάπης.

Πριν γίνεις δάσκαλος πρέπει Άνθρωπος να’ σαι.

Πώς να πλάσεις ψυχές αν δεν τρέμεις, αν δε λυγάς στο άγγιγμά τους.

Πώς να φουντώσεις την φλόγα που και ο πιο αδικημένος άνθρωπος κρύβει μέσα του, αν με την ψυχή σου δεν την ανάψεις.

Ναι ξέρω, χρησιμοποιώ συνέχεια τη λέξη ψυχή. Μα για μένα χωρίς ψυχή απλά δεν υπάρχεις.

Και ψυχή είναι η φλόγα, το πάθος, η λαχτάρα για δόσιμο, για ζωή, ακόμα και όταν όλα σου λένε ότι είσαι μόνος σου, εσύ μέχρι το τέλος στο παιδί να πιστεύεις. Να προφητεύεις το αδιανόητο, το θολό φως να βλέπεις.

Με το φως σου να το αγκαλιάζεις, νέους Ήλιους να πλάθεις.

Όχι δικούς σου, αυτόφωτους, ανεξάρτητους, ελεύθερους.

Το μεγαλύτερο στοίχημα είναι να μην τους συνθλίψεις, όσο πιο μεγάλος ο δάσκαλος τόσο πιο εύκολα πιστά αντίγραφά του πλάθει. Εκεί είναι που θα φανεί η Αντρεία σου -γιατί για μένα η Αντρεία δεν έχει φύλο, μόνο ψυχή- πόσο το ξένο, το διαφορετικό από εσένα μα μοναδικό θα δεις, θα οσμιστείς, θα αγγίξεις, θα εξυψώσεις.

Μην συνθλίβετε τα παιδιά, ελεύθερα αφήστε τα.

Σπείρτε την φλόγα, το πάθος σας, το έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από τις γνώσεις σας. Η γνώση εξάλλου είναι αυτό που μένει όταν έχουμε ξεχάσει την πηγή της. Η γνώση είναι ήθος, στάση ζωής.

Και η μαθητεία δεν έχει όριο ηλικίας, το παιδί μέσα μας, δεν πεθαίνει ποτέ αρκεί να το αφήνουμε να εκφραστεί, με ενθουσιασμό, με γέλιο, με ορμή για τη ζωή. Τότε μόνο δεν θα γεράσουμε ποτέ, και ας ασπρίζουν τα μαλλιά μας, αρκεί να μην ασπρίσει και η ψυχή μας.

Κράτα ζωντανό το παιδί μέσα σου, αν θες δάσκαλος να ‘σαι.

Μην φοβηθείς να εκτεθείς, οι αδυναμίες σου είναι η δύναμή σου.

Σταμάτα να ταξιδεύεις μόνος μέσα σου, στα βιβλία σου, ταξίδεψε στις ψυχές των άλλων.

Ναι ξέρω, είναι επικίνδυνα αυτά τα ταξίδια, μα αν δεν τολμήσεις να αγγίξεις, να πληγωθείς, να πονέσεις, δάσκαλος δεν είσαι, γιατί ο πραγματικός δάσκαλος ακόμα και αν φοβάται, τολμά.

Γονάτισε, μην προσκυνήσεις ποτέ, μα γονάτισε, στο ύψος του παιδιού φτάσε. Κι ας είναι πιο ψηλό από εσένα τώρα πια, σε θέλει γονατιστό δίπλα του να το αγκαλιάσεις.

Αν δεν το αγαπήσεις, αν δεν πιστέψεις αυτό, αν δεν δεις το αύριο στα μάτια του, κόψε τα χέρια, τη γλώσσα σου, αφανίσου.

Θέλει φλέγουσα ψυχή να 'χεις, για να αγγίξεις τον Άνθρωπο.

Να καίγεσαι, αν τον κόσμο δεν αλλάξεις.

Μόνο έτσι, δάσκαλο θα σε ονομάσω.» 


Πηγή: thechildrenslab.net


Εκδρομή στο Ρούπελ το 1989

 






Αρχείο ΓΔΜ

Μηνύματα Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου για τη νέα σχολική χρονιά

 


ΜΗΝΥΜΑ

ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

κ.κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ Β΄

Πρός τούς μαθητές καί μαθήτριες τῶν Δημοτικῶν Σχολείων

Μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἐνάρξεως τοῦ νέου σχολικοῦ ἔτους 2026-2027


Ἀγαπημένα μου παιδιά,

Μέ πολλή χαρά καί συγκίνηση βλέπω ξανά τά ὄμορφα καί γελαστά σας πρόσωπα καί χαίρομαι πού ἐπικοινωνῶ μαζί σας αὐτήν τήν τόσο σημαντική ἡμέρα, τήν πρώτη τῆς νέας σχολικῆς χρονιᾶς.

Μιά καινούρια σχολική χρονιά ἀρχίζει μέ τόν Ἁγιασμό πού μόλις τελέσαμε. Εἴδατε στόν Ἁγιασμό ὁ Ἱερέας βύθισε τρεῖς φορές τόν Σταυρό μέσα στό νερό ψάλλοντας τό «Σῶσον Κύριε τόν λαόν σου...». Τρεῖς φορές, στό ὄνομα τῆς ἁγίας Τριάδος, ὅπως ἑνώνουμε τά τρία μας δάχτυλα καί κάνουμε τόν σταυρό μας, στό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ἡ καινούρια λοιπόν σχολική χρονιά ἀρχίζει μέ τήν βοήθεια καί τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ. Κάναμε ὅλοι μαζί μιά προσευχή στόν Θεό, νά μᾶς ἁγιάσει ὥστε τά ἔργα μας νά εἶναι ὄμορφα καί δημιουργικά. Καί αὐτήν τήν προσευχή οἱ Ἄγγελοι τήν μετέφεραν μέ πολλή χαρά στόν Θεό, πρῶτον γιατί ἔγινε ἀπό ἐσᾶς τά παιδιά πού ὁ Χριστός μας τόσο πολύ σᾶς ἀγαπάει καί δεύτερον γιατί εἴμαστε ὅλοι μαζί ἑνωμένοι καί ἀγαπημένοι τούτη τήν ὄμορφη ἡμέρα.

Μήν ξεχάσουμε λοιπόν αὐτήν τήν πρώτη ἡμέρα. Ὅλη τήν χρονιά νά εἴμαστε ἑνωμένοι καί ἀγαπημένοι. Αὐτό εἶναι τό πιό σπουδαῖο, γι’ αὐτό καί μαθαίνουμε γράμματα, γιά νά μάθουμε νά ἀγαποῦμε καί νά βοηθᾶμε ὁ ἕνας τόν ἄλλο.

Παιδιά μου ἀγαπημένα, σίγουρα ἔχετε ἔλθει στό σχολεῖο γιά νά πάρετε πολλά ἐφόδια, νά μάθετε πολλά πράγματα. Ἔχετε ἔλθει ὅμως καί γιά νά δώσετε. Νά δώσετε βοήθεια σέ ὅποιον χρειασθεῖ, ὄχι μόνο στόν φίλο ἤ στήν φίλη μας.

Νά πιάσουμε ἀπό τό χέρι καί νά στηρίξουμε καί αὐτόν πού δέν τόν κάνουμε παρέα. Νά μήν ὑπάρχει οὔτε ἕνα παιδί στήν τάξη σας ἀπομονωμένο καί στεναχωρημένο.

Ἔτσι λοιπόν, μέσα στήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί στήν ἀγάπη τῶν καλῶν σας δασκάλων, σᾶς δίνω κι ἐγώ τήν εὐχή μου νά περάσετε μιά πολλή ὄμορφη καί δημιουργική σχολική χρονιά, πού ὅπως ἔτσι ὄμορφα ἄρχισε, ὄμορφα καί νά ὁλοκληρωθεῖ. Εὐχομαι ὑγεία καί πρόοδο σέ ὅλους!


Μέ πολλές ἐγκάρδιες εὐχές,


Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος

+ Ὁ Ἀθηνῶν Ἱερώνυμος


MHNYMA

ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ & ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΔΟΣ

κ.κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ Β΄

Πρός τούς Ἐκπαιδευτικούς τῶν Σχολείων μας

Μέ τήν εὐκαιρία τοῦ νέου σχολικοῦ ἔτους 2026-2027


Ἀγαπητές καί ἀγαπητοί Ἐκπαιδευτικοί,


Βρίσκεστε καί πάλι στό ξεκίνημα μιᾶς νέας σχολικῆς χρονιᾶς. Κάποιοι ἀπό ἐσᾶς «παλιοί» καί ἔμπειροι˙ ἄλλοι, νεοδιορισθέντες, ἀμήχανοι κάπως μπροστά στίς προκλήσεις τῆς νέας σας ἀρχῆς. Στά χρόνια τῆς νεότητας μου, βρέθηκα κι ἐγώ στήν δική σας θέση. Γνωρίζω κάπως τίς ἀγωνίες καί τούς προβληματισμούς σας, τίς ἔγνοιες καί τίς προσδοκίες σας. Ἐπιτρέψτε μου λοιπόν νά μοιραστῶ μαζί σας κάποιες σκέψεις, πού ἐκπορεύονται ὄχι τόσο ἀπό διάθεση νουθεσίας, ὅσο ἀπό τήν ἀγάπη κάποιου πού βάδισε κάποτε στά δικά σας βήματα καί τώρα νιώθει ἀπέναντί σας εὐθύνη πατρική.

Γνωρίζετε πολύ καλά πώς διακονεῖτε τόν πιό εὐαίσθητο τομέα μιᾶς πολιτείας: σμιλεύετε τούς ἀνθρώπους πού θά διαμορφώσουν τό μέλλον. Δίνετε σχῆμα στόν ψυχισμό αὐτῶν, πού μέ τή σειρά τους θά δώσουν σχῆμα στό αὔριο τοῦ τόπου μας. Καί ἡ δουλειά σας δέν εἶναι εὔκολη. Ἀπαιτεῖ καλή συγκρότηση. Ὄχι μόνο γνωστική, ἀλλά καί γενικότερα προσωπική. Χρειάζεται νά γνωρίζετε καλά τά ὅρια τῆς σχολικῆς τάξης, τήν ἰσορροπία τῆς αὐστηρότητας καί τῆς ἐπιείκειας, τῆς δικαιοσύνης καί τῆς «οἰκονομίας», τῆς προσήνειας καί τῆς ἀπόστασης πού ἀπαιτεῖ ἡ θέση σας.

Τό νά ἐκπαιδεύεις νέους ἀνθρώπους σημαίνει νά ἐμπνέεις ζωή. Μήν σᾶς φαίνεται ὑπερβολική μιά τέτοια κουβέντα. Ἕνα μεγάλο μέρος αὐτοῦ πού ἀποκαλοῦμε ζωή εἶναι ἡ συσσώρευση τοῦ πολιτισμοῦ τοῦ παρελθόντος, αὐτοῦ δηλαδή πού οἱ ἀνθρώπινες κοινωνίες ἔκριναν καλό νά διασώσουν καί νά μεταλαμπαδεύσουν ὡς γνώση στούς ἑπόμενους. Κι ἐσεῖς εἶστε οἱ κομιστές αὐτοῦ τοῦ πολιτισμοῦ. Ὅταν «κάνετε παράδοση» μέσα στήν σχολική τάξη, δέν παραδίδετε ἁπλῶς πληροφορίες ἀλλά κύτταρα ζωῆς. Γι’ αὐτό κι ἔχει μεγάλη σημασία ἡ γνώση νά παραδίδεται ὡς ἔμπνευση ζωῆς. Πόσοι καί πόσοι ἄνθρωποι δέν ἐπέλεξαν κατεύθυνση στόν βίο τους, ἐπειδή ἔτυχε στά σχολικά τους χρόνια νά συναντήσουν ἕναν δάσκαλο πού στάθηκε γι’ αὐτούς ἔμπνευση καί ὁδηγός;

Εἶναι φυσικό νά νιώθετε εὐθύνη. Κι ἐνίοτε, νά νιώθετε τήν εὐθύνη βαριά στούς ὤμους σας. Ὅμως, ἔχει σημασία νά θυμᾶστε πώς στό ἔργο σας δέν εἶστε μόνοι. Καί δέν ἐννοῶ μονάχα τίς δομές πού τό κράτος ἔχει προνοήσει νά σᾶς συνεπικουροῦν. Μιλῶ γιά τήν ἄνωθεν βοήθεια, τό πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, τό Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας. Εἶναι «πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ πάντα πληρῶν», εἶναι μαζί σας ἀνά πᾶσα ὥρα καί στιγμή, ἀρκεῖ νά θελήσετε νά Τοῦ ἀνοίξετε τήν πόρτα τῆς καρδιᾶς σας. Ἄν Τοῦ ἀπευθυνθεῖτε, θά διαπιστώσετε μέσα σας ζωντανό τόν λόγo τοῦ Χριστοῦ, «Δεῦτε πρός μέ πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς» (Μάτθ. 11,28), καί θά νιώσετε ἐλαφρύτερο τό φορτίο τῆς εὐθύνης σας.

Εὔχομαι λοιπόν, ἡ φετινή σχολική χρονιά νά εἶναι γιά σᾶς χρονιά δημιουργικοῦ κόπου καί συνάμα χρονιά ἐν Χριστῷ παρακλήσεως καί ἀναπαύσεως. Ὁ Θεός νά σᾶς σκεπάζει καί νά εὐοδώνει τά ἔργα σας!


Μέ ἀγάπη Χριστοῦ,


Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος

+ Ὁ Ἀθηνῶν Ἱερώνυμος


7/9/26

Εκδρομές παλιές... (ΙΙ)

 




Ι. Μ. ΕΛΩΝΗΣ - ΤΑΥΓΕΤΟΣ - ΧΦΔ 1997







1998 - Μέτσοβο - Τρίκαλα - Ι.Μ. Βησσαρίωνος - ΧΦΔ



Υπάρχουν δούλοι σήμερα! - ΓΕΧΑ Αιγίου

 


Μιὰ «μέση» εὐρωπαϊκὴ οἰκογένεια,

ποὺ ἔχει ὅλα ὅσα καθιστοῦν ἄνετη

τὴν καθημερινή μας ζωή,

ἔχει τὸ βιοτικὸ ἐπίπεδο

μιᾶς πλούσιας ρωμαϊκῆς οἰκογένειας

ποὺ διέθετε τριάντα δούλους.

Ἐμεῖς δὲν ἔχουμε τριάντα δούλους

–τὴ θέση τους ἔχουν οἱ συσκευές.

Ἀλλὰ μποροῦμε νὰ τὰ ἔχουμε

ὅλα αὐτά, ἐπειδὴ ὑπάρχουν ἄνθρωποι

ποὺ τοὺς λείπουν τὰ πάντα

σὲ ἄλλα μέρη τοῦ κόσμου

καὶ τοὺς ὁποίους ἐκμεταλλεύεται

τὸ οἰκονομικό μας σύστημα.

Οἱ δοῦλοι ὑπάρχουν, ἁπλῶς εἶναι ἀλλοῦ.


π. Πλακίδας Deseille


«Ψηλαφῶντας τὸ θαῦμα» ἐκδ. Ἔαρ


Μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος: « Μιά Ἑλλάδα πού ἀνησυχητικά γερνάει…»

 


Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου.


Μέ τήν ἒναρξη τῆς νέας Σχολικῆς χρονιᾶς, τόσον ἀπό το  Ὑπουργεῖο Παιδείας, ὃσον καί ἀπό τίς κατά τόπους Ἐκπαιδευτικές Ἀρχές, διεπιστώθη ὃτι ὁ ἀριθμός τῶν μαθητῶν μειώθηκε σημαντικά καί αὐτό φαίνεται ἀπό τίς ἐγγραφές στήν πρώτη τάξη τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου. Ἀπό τήν εἰσαγωγή μαθητῶν στήν πρώτη τάξη κάθε χρόνο, φαίνεται καί ἡ πορεία τοῦ Σχολείου στην συνέχεια, ὡς πρός τόν ἀριθμό τῶν μαθητῶν.

Στήν Δυτική Ἑλλάδα, ἐφέτος, σύμφωνα με ὃσα ἐγγράφησαν σέ τοπική Ἐφημερίδα (Πελοπόννησος 22-23 Αὐγούστου 2026) καί σύμφωνα, ὡς σημειώνεται, μέ ὃσα εἶπε ὁ Περιφερειακός Διευθυντής Δυτικῆς Ἑλλάδος, ἒχομε 20% λιγότερους μαθητές.

Ἡ νέα σχολική χρονιά σέ Ἀχαΐα, Αἰτωλοακαρνανία καί Ἠλεία ἀρχίζει μέ 600 μαθητές λιγότερους ἀπό πέρυσι. Δυστυχῶς ἡ πραγματικότητα εἶναι, ἀπογοητευτική και ἐξόχως ἀνησυχητική. Σέ πολλές περιπτώσεις γίνεται συνένωσις τμημάτων, ἀλλά καί Σχολεῖα κλείνουν. Ἐπειδή ἒχομε ἂμεση και συνεχῆ ἐπικοινωνία τόσο μέ τήν μεγαλούπολη τῶν Πατρῶν, ὃσο καί μέ τήν ὓπαιθρο, σημειώνομε μέ πόνο ψυχῆς, ὃτι ζοῦμε σέ μια Ἑλλάδα, ἡ ὁποία συνεχῶς σμικρύνεται, συρρικνώνεται, γερνάει.

Δέν τολμῶ, νά ξεστομίσω καί νά σημειώσω τόν ὃρο πεθαίνει. Μοῦ εἶναι ἀδύνατον, νά διανοηθῶ ἢ νά ἐκφράσω κάτι τέτοιο. Ἀπό ἐτῶν πολλῶν ἐπισημαίνομε μέ ἒμφαση, ὃτι τελειώνει ἡ ὓπαιθρος χώρα. Ὃλα τά μέτρα τά ὁποῖα κατά τίς τελευταῖες δεκαετίες ἐλήφθησαν, ὡδήγησαν στήν συρρίκνωση τῶν χωριῶν μας.

Δυστυχῶς πλέον ὃποιος πεθαίνει, παίρνει καί τό κλειδί τοῦ σπιτιοῦ του μαζί του. Τά σπίτια κλείνουν, οἱ δρόμοι καί οἱ αὐλές χορταριάζουν, οἱ ἀνθρώπινες φωνές πιά δέν ἀκούγονται. Ὁ μόνος ἦχος πού ἒρχεται νά παρηγορήσῃ, εἶναι ὁ ἦχος τῆς καμπάνας. Ἡ παρουσία τοῦ Ἱερέως εἶναι ἡ ἀντίσταση σ’ αὐτή τήν ἐπιθανάτιο πορεία τῆς χώρας μας.

«Σῶστε μας Δέσποτα. Μιλῆστε παντοῦ. Ἡ Πατρίδα μας πεθαίνει…», μοῦ φώναξε ἓνας ἡλικιωμένος, ὃταν τελείωσε ἡ Παράκληση, στήν Παναγία μας, σέ ὀρεινό χωριό τῆς Μητροπόλεώς μου. Πῶς νά μείνουν τά παιδιά μας στά χωριά; Με τί νά ἀσχοληθοῦν; Ὃλα τελείωσαν, τά τελείωσαν.

Η  γεωργία ἀπαξιώθηκε, ἡ κτηνοτροφία καταστράφηκε. Τά προϊόντα πού παρήγαγε ἡ γῆ μας, δέν ἀπορροφῶνται πλέον. Τά πρόβατα ἐθανατώθησαν. Καί σάν μή φθάνουν ὃλα αὐτά ἦλθαν οἱ πυρκαγιές καί ἀποτελείωσαν ὃ,τι ἀπέμενε. Ἀναμένουν οἱ δύστυχοι ἐναπομείναντες στά χωριά τίς, ὃποιες, ἐπιδοτήσεις τους ὑπεσχέθησαν.