Υπουργείο Παιδείας: Τι ισχύει για τις ιερές εικόνες

 

Η Ένωση Αθέων, όπως είχε κάθε δικαίωμα, κατέθεσε προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) κατά της Ελλάδας το 2020 με αίτημα την καθαίρεση των Ιερών Εικόνων από τις αίθουσες των Δικαστηρίων, επικαλούμενη την προστασία του δικαιώματος των μελών της σε δίκαιη δίκη.

Με το ίδιο αίτημα είχε προσφύγει και στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ), του οποίου η Ολομέλεια (Μείζων Σύνθεση) το απέρριψε με την απόφαση 71/2019.

Η Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού (ΥΠΑΙΘΑ) έστειλε το υπ’ αριθμό 18022/Θ2/13.2.2026 Υπόμνημα στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (ΝΣΚ) σχετικά με την προσφυγή της Ένωσης Αθέων (επισυνάπτεται).

Το Υπόμνημα της ΓΓΘ υποστηρίζει ότι η διατήρηση των Ιερών Εικόνων στις αίθουσες των Δικαστηρίων δεν προσβάλλει το δικαίωμα οποιουδήποτε σε δίκαιη δίκη, αλλά αποτελεί μια μακρά παράδοση, ήδη από την ίδρυση του νεότερου Ελληνικού Κράτους, η οποία συνδέεται με τον πολιτισμό και την ιστορική διαμόρφωση της ταυτότητας του Ελληνισμού αλλά και του αναντικατάστατου ρόλου της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Ως εκ τούτου η Πολιτεία έχει εκφράσει ρητά, όπως και το ΣτΕ, τη θέση της σχετικά με τους λόγους για τους οποίους δεν τίθεται υπό συζήτηση η ύπαρξη των Ιερών Εικόνων στις αίθουσες των Δικαστηρίων.

Σχετικά με το μάθημα της Ηθικής, το ΥΠΑΙΘΑ εφαρμόζει με απόλυτο σεβασμό και κατά γράμμα τις αποφάσεις του ΣτΕ 1749/2019 και 1750/2019.

Σύμφωνα με αυτές, το ΥΠΑΙΘΑ είναι υποχρεωμένο να εισάγει το μάθημα της Ηθικής για όσους μαθητές/τριες δεν είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Οι μαθητές/τριες που είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι παρακολουθούν υποχρεωτικά το μάθημα των Θρησκευτικών.

Σύμφωνα με την απόφαση του ΣτΕ, τα δύο μαθήματα είναι απολύτως διακριτά μεταξύ τους, δεν υποκαθιστά ούτε αντικαθιστά το ένα το άλλο και το κριτήριο παρακολούθησής τους είναι θρησκευτικό: οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι παρακολουθούν το μάθημα των Θρησκευτικών και όσοι δεν είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι παρακολουθούν το μάθημα της Ηθικής.

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ (καταγραφή μουσικών ερμηνειών ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΡΙΓΓΟΥ ΚΑΙ ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΥ ΣΤΑΝΙΤΣΑ)

 

Η Αγία και Μεγάλη Εβδομάς – Έξι τόμοι

Απομαγνητοφώνησις και καταγραφή μουσικών ερμηνειών των Αρχόντων Πρωτοψαλτών της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, Κωνσταντίνου Πρίγγου και Θρασυβούλου Στανίτσα εν τω Πανσέπτω Πατριαρχικώ Ναώ (1955-1963).

Κάθε τόμος περιέχει:

• Όλα τα μουσικά κείμενα (Α΄καί Β΄ χορού)

• Όλα τα πεζά κείμενα (Ψαλμοί, Προφητείες, Απόστολοι κλπ)

• Την πλήρη ροή και τυπική διάταξη κάθε ακολουθίας

Διαθέσιμο για προπαραγγελία. Στα καταστήματα θα είναι διαθέσιμο από 30 Μαρτίου.

Ο πιστός ως πελάτης

 

Ο σημερινός άνθρωπος έρχεται στην Εκκλησία όχι ως άρρωστος, αλλά ως πελάτης. «Μου αρέσει», «Δεν μου αρέσει», «ήταν πολύωρο», «μίλησε πολύ δυνατά», «Δεν ένιωσα τίποτα». Έτσι κρίνει ο άνθρωπος τη λειτουργία, σαν να ήταν προϊόν. Δεν έρχεται πλέον για να θεραπευτεί, έρχεται για να ικανοποιηθεί. Αν το κήρυγμα τον πληγώσει, φεύγει. Αν του πουν να αλλάξει, αναστατώνεται. Αν του ζητήσουν να κάνει υπομονή, ψάχνει για άλλο μέρος. Έχει ξεχάσει ότι η Εκκλησία δεν είναι θέατρο, ούτε πνευματικό εστιατόριο. Είναι νοσοκομείο, και δεν πας στο νοσοκομείο για να σε χειροκροτήσουν, αλλά για να σε κόψουν, να σε καθαρίσουν, να σε γιατρέψουν. Όποιος μπαίνει στην Εκκλησία χωρίς ταπεινότητα φεύγει χωρίς θεραπεία. Η χάρη δεν λειτουργεί σύμφωνα με το γούστο του ανθρώπου, αλλά σύμφωνα με την πληγή του. Αλλά ο σύγχρονος άνθρωπος δεν θέλει πλέον να αγγίζεται η πληγή του, γιατί πονάει. Θέλει παρηγοριά χωρίς αλήθεια, συγχώρεση χωρίς μετάνοια, κοινωνία χωρίς εξομολόγηση. Και όταν δεν παίρνει αυτό που θέλει, λέει ότι «δεν αισθάνεται πια τίποτα».

Δεν είναι η Εκκλησία που έχει κρυώσει -- η καρδιά έχει κλείσει... Το νοσοκομείο είναι το ίδιο. Ο γιατρός είναι ο ίδιος. Η θεραπεία είναι η ίδια. Αλλά ο ασθενής αρνείται την επέμβαση και εκπλήσσεται που η ασθένεια παραμένει.

Αμήν!

π. Π.

ΠΗΓΗ: https://anastasiosk.blogspot.com

Πασχαλινό Bazaar από τον ΦΑΡΟ στο ξενοδοχείο My way

 

Θεία Λειτουργία την Δ΄ Κυριακή των Νηστειών στον ναό του "Πρωτοκλήτου"

 

Μόνο για σήμερα έκπτωση 20% σε όλα τα εθνικά βιβλία για την 25η Μαρτίου

 

ΠΑΤΗΣΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ

Στο κατώφλι του ιερού – Συνοδοιπορία στο μυστήριο της ιεροσύνης

 

Δεν ξεκινάς ποτέ μόνος μπροστά στο Ιερό.

Ακόμη κι αν νομίζεις πως η καρδιά σου τρέμει στο κενό, κάποιος σε κρατά.

Η φωνή της κλήσης δεν είναι φωνή που σε ξεχωρίζει από τους άλλους· είναι φωνή που σε ενώνει μαζί τους.

Μη φοβάσαι την αδυναμία σου· είναι ο χώρος όπου μπορεί να χωρέσει η Χάρη.

Μην τρομάζεις από τις σιωπές σου· εκεί ακούγεται πιο καθαρά ο Θεός.

Μη θεωρείς τον φόβο σου ξένο· είναι απλώς η μαρτυρία ότι πας να συναντήσεις κάτι αληθινό.

Στον δρόμο που ανοίγεται δεν θα βρεις έτοιμες απαντήσεις.

Θα βρεις, όμως, συνοδοιπόρους.

Και αυτό, στην αρχή κάθε ιερού δρόμου, είναι αρκετό.

Το βιβλίο αυτό αποτυπώνει την αγωνία και τους προβληματισμούς ενός νέου που ετοιμάζεται να προσέλθει στο μυστήριο της ιεροσύνης, μέσα από μια σειρά επιστολών με τον πνευματικό του.

Συγγραφέας: π. Αναστάσιος Αλεξίου

Σελίδες:104

Κωδ. Βιβλίου: 05-217

Μανιάτισσες (βιβλιοπαρουσίαση) – Γιῶργος Μαρκάκης

 

Κάθε φορά πού ἐπιθυμοῦμε νά ἀναδείξουμε τόν ἡρωικό ρόλο μιᾶς ὀμάδας γυναικῶν στον ἐθνικό ἀγώνα τοῦ  ̓21, μέ εὐκολία στρέφουμε τόν νοῦ μας στίς Σουλιώτισσες, τίς Μεσολογγίτισσες καί τίς γυναίκες τῆς Νάουσας. Μά ποιός ξέρει τάχα – ἐκτός, ἴσως, ἀπό τούς ντόπιους ἀπογόνους τους – τίς ἡρωικές Μανιάτισσες; Ποιός γνωρίζει τήν κρίσιμη μάχη πού ἔδωσαν αὐτές μόνες ἐνάντια στόν ἐχθρό, καί μάλιστα μάχη νικηφόρα;

Εἶναι, λοιπόν, ἐξαιρετική ἡ πρωτοβουλία τῆς ἀναγνωρισμένης συγγραφέως Σταυρούλας Ζώρζου νά παρουσιάσει τό ἱστορικό μυθιστόρημα μέ τίτλο «Μανιάτισσες», ἀπό τίς Ἐκδόσεις Ἔαρ, ἀναδεικνύοντας τίς ἡρωικές καί ἄγνωστες μορφές τῶν Μανιατισσῶν, πού σάν λιοντάρια στάθηκαν ἀτρόμητες ὑπερασπίζοντας τίς πατρικές τουςἐστίες, ὄχι μιά ὁποιαδήποτε στιγμή τοῦ Ἀγώνα, ἀλλά κυριολεκτικά ὅταν ὅλα «τά  ’σκιαζε ἡ φοβέρα καί τά πλάκωνε ἡ σκλαβιά», γιά νά χρησιμοποιήσουμε τόν στίχο τοῦ Ἐθνικοῦ ποιητή.

Ὅταν ὁ λίβας πού ἄκουγε στό ὄνομα Ἰμπραήμ ἔκαιγε ὄχι μόνο τήν ἐπανάσταση, ἀλλά κυριολεκτικά τήν Πελοπόννησο ἀπ ̓ ἄκρου εἰς ἄκρον. Ὅταν τό ἄπαν κινδύνευε νά χαθεῖ, ἐκεῖνες σήκωσαν τά δρεπάνια τους καί θέρισαν, ὄχι τά λιγοστά στάχυα τῆς πετροσπαρμένης γῆς τους, ἀλλά τά κεφάλια τῶν ἐφορμούντων στρατιωτῶν τοῦ Μπραήμη!

Σάν νά κρατᾶ κάμερα στό χέρι, μέ ἕνα φοβερό μονοπλάνο πού ἐξελίσσεται συνεχῶς, ἀπό τήν πρώτη λέξη ὥς τήν ἀκροτελεύτια φράση τοῦ ἔργου της ἡ συγγραφέας μᾶς βάζει δίπλα στήν ἡρωίδα της, τή Γερακάραινα, γιά νά δοῦμε γύρω της καί μέσα της. Γιά νά γνωρίσουμε πῶς ἡ ἀγριάδα τοῦ τόπου καί τό στρίμωγμα μιᾶς κοινωνίας γεννᾶ γυναίκες ἡρωίδες. Πού ἀναγνωρίζουν τόν ρόλο τους στήν εἰρήνη καί τόν ὑπερβαίνουν στόν πόλεμο. Πού ἡ ἀνάγκη – κάνοντας καί τούς θεούς νά πείθονται – τίς μετασχηματίζει σέ πρωτοπαλίκαρα, σέ ἀνθρώπους-ἥρωες, ἕτοιμους να θυσιάσουν καί νά θυσιαστοῦν.

Καί γιά νά δείξει τή δυσκολότερη μάχη ἡ συγγραφέας, δέν μένει μόνο στίς ἐξωτερικές δυσκολίες. Δέν ζωγραφίζει μόνο τά ἀπόκρημνα βράχια ἐκείνης τῆς παραλίας, τοῦ Δυροῦ. Πλησιάζει τόν φακό της καί στά μέσα βράχια, χωρίς νά ὡραιοποιεῖ, χωρίς νά στρογγυλεύει, χωρίς νά σηκώνει τεχνητή ὁμίχλη πού θά κρύψει τήν ἀσχήμια τούτου τοῦ κόσμου –καί μάλιστα στην ὥρα τῆς ὕψιστης, κατά τόν ἅγιο Σιλουανό, ἁμαρτίας: τόν πόλεμο.

Ἡ Σταυρούλα Ζώρζου μᾶς γνωρίζει τούς ἥρωες – τίς ἡρωίδες ἐν προκειμένῳ – ἐκεῖ πού παλεύουν, στή σκόνη καί τό χυμένο αἷμα μιᾶς παλαίστρας χειρότερης ἀπό τό Κολοσσαῖο. Στήν παλαίστρα τοῦ κόσμου τῆς πτώσης καί τῆς φθορᾶς! Καί μᾶς σηκώνει ἀμόλυντους ἀπό ἐκεῖ, γεμάτους ἀπό θαυμασμό γιά τήν ἡρωική προσέγγισή του. Καί λίγο, τόσο δά, ψηλότερους. «Ἄμμες δέ γ ̓ ἐσσόμεσθα πολλῷ κάρρονες»! (Πλούταρχος, Λυκοῦργος, 21.2.9).

Γεώργιος Μαρκάκης

ἐκπαιδευτικός MEd

Διευθυντής 19ου Δ.Σ. Πατρῶν

Πηγή: περ. «Ἡ Δράση μας», Μάρτιος 2026.

Δύσκολοι καιροί

 

Αληθινοί θεολόγοι στην Εκκλησία είναι εκείνοι που μισούν τον εαυτό τους (τα πάθη τους). Αν δεν μισήσει κανείς τον εαυτό του έως θανάτου, δεν µπορεί να είναι μαθητής του Χριστού και διδάσκαλος του λαού.

Να κρατούμε την Ορθόδοξη πίστη. Και, επειδή ζούμε σε δύσκολους καιρούς, θα λάβουμε μισθό περισσότερο από άλλους ανθρώπους που έζησαν τις παλαιότερες εποχές και κράτησαν την πίστη.

Άγιος Σοφρώνιος

Εγκύκλιος της Ιεράς Συνόδου «Περί των Ιερατικών Κλήσεων»

 

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Κατά τήν Γ΄ Κυριακή τῶν Νηστειῶν, τῆς Σταυροπροσκυνήσεως, ἡ Ἐκκλησία μας προβάλλει στό κέντρο τῆς λατρευτικῆς καί πνευματικῆς ζωῆς τόν Τίμιο καί Ζωοποιό Σταυρό.

Τόν θέτει πρός προσκύνηση στό μέσον τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ὡς σημεῖο ἐνισχύσεως καί πνευματικοῦ προσανατολισμοῦ, ὄχι σάν σύμβολο ἧττας καί πόνου, ἀλλά ὡς σημεῖο νίκης, ἐλπίδας καί ζωῆς.

Ὁ Σταυρός ὑπενθυμίζει ὅτι ὁ δρόμος τῆς θυσίας δέν ὁδηγεῖ στήν ἀπώλεια, ἀλλά στό φῶς τῆς Ἀναστάσεως, καί ὅτι μέσα ἀπό τήν ταπείνωση καί τήν ἐμπιστοσύνη στόν Θεό γεννιέται ἡ ἀληθινή χαρά.

Στό φῶς αὐτό ἀποκαλύπτεται τό μέτρο τῆς ἀγάπης, τῆς προσφορᾶς καί τῆς εὐθύνης. Ἐκεῖ ἐντάσσονται καί οἱ ἱερατικές κλήσεις, ὡς ἐλεύθερη καί συνειδητή ἀπάντηση στό κάλεσμα τοῦ Χριστοῦ.

Ἡ Ἱερωσύνη δέν ἀποτελεῖ ἀνθρώπινη φιλοδοξία οὔτε προσωπική καταξίωση, ἀλλά χάρισμα καί διακονία σταυρική, προσφορά ζωῆς πρός τόν Θεό καί τόν ἄνθρωπο.

Ὁ νέος πού αἰσθάνεται μέσα του αὐτήν τήν κλήση καλεῖται νά βαδίσει τόν δρόμο τῆς εὐθύνης μέ πίστη, ἐλευθερία καί ἀγάπη.

Ἡ Ἐκκλησία μας, μιλᾶ μέ ἐμπιστοσύνη καί πατρική στοργή στούς νέους ἀνθρώπους πού ἀναζητοῦν νόημα ζωῆς, πού ἀγωνιοῦν γιά τό μέλλον τῆς πατρίδας μας καί πού δέν συμβιβάζονται μέ μιά πορεία χωρίς προσανατολισμό.

Σέ νέους πού ἀγαποῦν τόν Χριστό, σέβονται τήν παράδοση, νιώθουν βαθιά δεμένοι μέ τίς ρίζες τοῦ πολιτισμοῦ μας καί ἐπιθυμοῦν νά προσφέρουν οὐσιαστικά στήν κοινωνία, μέσα σέ ἕνα κόσμο ἀβεβαιότητας καί πνευματικῆς κόπωσης.

Ἡ Ἱερωσύνη δέν ἀποτελεῖ φυγή ἀπό τή ζωή, οὔτε ἀπομάκρυνση ἀπό τήν κοινωνία. Ἀντιθέτως, εἶναι βαθιά καί ὑπεύθυνη συμμετοχή σέ αὐτήν.

Ὁ ἱερέας ζεῖ μέσα στόν κόσμο, ἀφουγκράζεται τίς ἀγωνίες τῶν νέων, στηρίζει τίς οἰκογένειες, παρηγορεῖ τόν πόνο, στέκεται δίπλα στόν ἄνθρωπο, στίς χαρές καί στίς δοκιμασίες του.

Εἶναι λειτουργός τῆς Ἐκκλησίας καί ταυτόχρονα λειτουργός τῆς κοινωνίας, γέφυρα πίστεως καί ζωῆς, παρουσίας καί ἐλπίδας. 

ΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΘΕΜΑ: Οι επτά φιάλες της Αποκαλύψεως - ΓΕΧΑ ΑΙΓΙΟΥ

 

Ο σταυρός του πλησίον - ΓΕΧΑ Αιγίου

Ο σταυρός του πλησίον

θα ’πρεπε να είναι

ένα σπαθί που τρυπά

την ψυχή μας.

Αυτό είναι

το μέτρο της αγάπης.

Μόνο όταν μια ψυχή κουβαλάει

στον ώμο της

κάποιου άλλου το σταυρό,

τις αμφιβολίες του, τις θλίψεις του,

τους πειρασμούς του, τις πτώσεις του,

τις αμαρτίες του,

τότε μόνο είναι δυνατόν

να μιλάμε για σωστή σχέση

με τον άλλον.

Αγία Μαρία Σκομπτσόβα

Ακολουθία Γ´ Στάσης των Χαιρετισμών της Θεοτόκου

Από τον Προσκυνηματικό Ιερό Ναό της του Θεού Σοφίας, η Ακολουθία της Γ´ Στάσεως των Χαιρετισμών της Υπεραγίας Θεοτόκου, χοροστατούντος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερωνύμου. 

Ψάλλουν 1000 μαθητές και μαθήτριες όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης από σχολεία της Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού και πολιτιστικού προγράμματος με θέμα: «Ακάθιστος Ύμνος – Το Κοντάκιο και ο Κανόνας», το οποίο πραγματοποιείται σε συνεργασία με την Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας και απευθύνεται στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.