12/6/24

π.Σπυρίδων Σκουτής: Ε! Ψιτ! Πολυάσχολε, με τα προγράμματά σου . . .

 



Ε! Ψιτ! Πολυάσχολε, με τα προγράμματά σου . . .

Θέλω κάτι να σου πω. . .


Δεν υπάρχει τίποτα δεδομένο στη ζωή μας. Έρχεται η αρρώστια και ο θάνατος και όλα γίνονται στάχτη. Τελικά το συγκλονιστικό ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει ζωή μετά τον θάνατο ή ποιο είναι το νόημα της ζωής, αλλά αν τελικά ζούμε, και πως ζούμε πριν πεθάνουμε. Ο θάνατος είναι το μοναδικό τραγικό δεδομένο της ζωής μας. Το μόνο θετικό είναι ότι είναι επεισόδιο της ύπαρξής μας και γέφυρα συνάντησης με τον Δημιουργό. Είναι κι αυτό μια ελπίδα και μια παρηγοριά, αλλιώς το τραγικό θα συναντούσε το μηδέν και το παράλογο, ενώ τώρα συναντάει μια Θεϊκή αγκαλιά σε μια αιωνιότητα ζωής και αγάπης χωρίς τέλος.

Περνάνε οι μέρες, γερνάμε, κάνουμε ανούσια πολλές φορές σχέδια και τελικά χάνουμε τη ζωή. Να αγκαλιάζουμε τα παιδιά, τους συζύγους μας, τους φίλους. Να έχουμε ποιοτική καθημερινότητα. Ας έχουμε λιγότερα χαρτιά στον τοίχο, δεν πειράζει, ας έχουμε μικρότερους αριθμούς στην τράπεζα, δεν τρέχει και τίποτα. Και αν δεν καταφέραμε να βάλουμε δικό μας κεραμίδι επάνω από το κεφάλι μας, δεν χάλασε και ο κόσμος.

Να ζούμε κάθε 24ωρο με ποιότητα, χαμόγελο και προσευχή. Να ελαχιστοποιήσουμε τα μηνύματα και να επιδιώκουμε να συναντούμε τα αγαπημένα μας πρόσωπα από κοντά και αν δεν μπορεί να γίνει αυτό, ας τα ακούμε τουλάχιστον στις τηλεφωνικές γραμμές. Ας μοιραζόμαστε πράγματα και αγάπη στη ζωή μας. Να μην κυνηγάμε ματαιότητες. Ας αφήσουμε τη ματαιοδοξία στην άκρη. Ας βλέπουμε την κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία, ας τη βιώνουμε με πληρότητα και αγάπη. Ρωτάς κάποιον τι κάνει και σου απαντάει «Τρέχω όλη μέρα!». Ας αφήσουμε και κάτι να πέσει κάτω. Ας κάνουμε λιγότερα, ας ζήσουμε με λιγότερα. Τελικά το τρέξιμο είναι να τρέχουμε γρήγορα στον θάνατο και στη φθορά, πολλές φορές για το τίποτα. Κυνηγάμε πολλά πτυχία, σπίτια, χρήματα, δόξα τελικά όμως η χαρά θα είναι πάντα σε μια αγκαλιά με το αγαπημένο μας πρόσωπο ή ένα ποτήρι κρασί με χαμόγελο με έναν κολλητό μας.


Το χθες έφυγε, το τώρα είναι σίγουρο, αλλά το αύριο μπορεί να μην έρθει ποτέ.


Ας ζήσουμε με πληρότητα και αγάπη διότι δεν έχουμε χρόνο….

Και αυτό τον χρόνο που τρέχει να τον φρενάρουμε με ζωή….


π. Σπυρίδων Σκουτής – euxh . gr

Αληθώς Ανέστη!

 


«ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΗΜΕΡΑ» - Ομιλία της φιλολόγου κ. Αναστασίας Γώγου

 


«ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΗΜΕΡΑ» 

Ομιλία της διακεκριμένης φιλολόγου κ. Αναστασίας Γώγου, στην αίθουσα της οδού Ζωοδόχου Πηγής 44, Εξάρχεια.

Κυριακή 26 Μαΐου 2024

10/6/24

Μνήσθητι Κύριε...

 


«Εσύ Κύριε ο οποίος φυλάς από κάθε κακό και κάθε παγί­δα τα νήπια όσο ζουν στον παρόντα βίο, εις δε τον μέλλοντα βίο εξασφαλίζεις στα νήπια τον Παράδει­σο, επειδή αυτά είναι ανεύθυνα και αναμάρτητα και Εσύ που ορίζεις σε φωτισμένους τόπους να κατα­σκηνώνουν οι ψυχές και τα πνεύματα των δικαίων, Δέξου και την ψυχή αυτού του μικρού παιδιού, του νηπίου Νικηφόρου, διότι Εσύ είπες ότι στα παιδιά ανήκει η Βα­σιλεία των Ουρανών».


Ευχή από τη νεκρώσιμη ακολουθία εις νήπια

Ι.Ν. Αγ. Τριάδος Ψαθοπύργου, 10.6.24

4/6/24

Τὸ Εὐρωπαϊκὸ Δικαστήριο γιὰ τὶς νέες ταυτότητες

 


Αἴσθηση προκάλεσε ἡ εἴδηση ὅτι τὸ Εὐρωπαϊκὸ Δικαστήριο στὶς 21 Μαρτίου 2024 δικαίωσε Γερμανὸ πολίτη, ὁ ὁποῖος ἀρνήθηκε νὰ καταγραφοῦν τὰ δακτυλικά του ἀποτυπώματα στὶς νέες ἠλεκτρονικὲς ταυτότητες, κρίνοντας ὅτι «ὁ κανονισμὸς τῆς Ε.Ε. τοῦ 2019 ποὺ ὑποχρεώνει τοὺς πολίτες τῆς Ε.Ε. νὰ δίνουν τὰ δακτυλικά τους ἀποτυπώματα γιὰ τὶς ἐθνικὲς ταυτότητες ἔχει λάθος νομικὴ βάση» («Euractiv.gr» 22-3-2024). Τὸ Δικαστήριο τῆς Ε.Ε. δὲν ἀπέρριψε ὁριστικὰ τὴν ἐνσωμάτωση δακτυλικῶν ἀποτυπωμάτων στὶς ταυτότητες, ἀλλὰ ἔδωσε διορία «ἕως τὶς 31 Δεκεμβρίου 2026 τὸ ἀργότερο, προκειμένου ὁ Εὐρωπαῖος νομοθέτης νὰ μπορέσει νὰ ἐκδώσει νέο κανονισμὸ στηριζόμενο στὴν ὀρθὴ νομικὴ βάση» («Lawpost.gr» 21-3-2024).

Ἡ ἠλεκτρονικὴ ταυτότητα ἰσχύει στὴ Γερμανία ἀπὸ τὸ 2010. Τότε εἶχε δοθεῖ ἡ δυνατότητα νὰ εἶναι προαιρετικὴ ἡ καταγραφὴ τῶν δακτυλικῶν ἀποτυπωμάτων. Ὡστόσο ἀπὸ τὸν Αὔγουστο τοῦ 2021 ἔγινε ὑποχρεωτικὴ ἡ ἀποθήκευσή τους, καὶ τὸν ἴδιο χρόνο ὁ Detlev Sieber, διευθύνων σύμβουλος τῆς Digitalcourage, γερμανικῆς ὀργανώσεως ποὺ ὑπερασπίζεται τὰ θεμελιώδη δικαιώματα καὶ τὴν προστασία τῶν δεδομένων, κατέθεσε ἀγωγὴ στὸ Διοικητικὸ Δικαστήριο τοῦ Wiesbaden, ἀφοῦ ζήτησε ἠλεκτρονικὴ ταυτότητα χωρὶς νὰ ὑποβάλει τὰ δακτυλικά του ἀποτυπώματα. Κατὰ τὴ γνώμη τῆς Digitalcourage, «ἕνας ἰδιαίτερα μεγάλος κίνδυνος προκύπτει ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι τὰ δακτυλικὰ ἀποτυπώματα ἀποθηκεύονται ἀπὸ τὶς τοπικὲς ἀρχὲς ἔκδοσης καὶ τὶς ἑταιρεῖες ποὺ κατασκευάζουν στὴ συνέχεια τὴν ταυτότητα. Παρόλο ποὺ τὰ δεδομένα θὰ ἔπρεπε ἰδανικὰ νὰ διαγράφονται κατὰ τὴ συλλογὴ τῆς ταυτότητας, μποροῦν νὰ ἀποθηκεύονται ἕως καὶ 90 ἡμέρες».

Εἶναι ἀξιοσημείωτο ὅτι ἀπὸ τὸ 2005, ποὺ εἶχε ἀρχίσει στὴ Γερμανία ἡ συζήτηση γιὰ τὴν καθιέρωση νέας ἠλεκτρονικῆς ταυτότητας, ὑπῆρχαν ἔντονες ἀν­τι­δράσεις γιὰ τὴν ἀποθήκευση τῶν δακτυλικῶν ἀποτυπωμάτων καὶ ἄλλων βι­ομετρικῶν στοιχείων (π.χ. φωτογραφίας προσώπου, ἴριδας ματιοῦ, ὕψους). Ὁ νομικὸς Τίλο Βάιχερτ, εἰδικὸς σὲ ζητήματα δεδομένων καὶ πρόεδρος τῆς Ἕνωσης γιὰ τὴν Προστασία τῶν Δεδομένων στὴ Γερμανία, ἐπεσήμαινε τότε ὅτι μὲ τὴν ἀποθήκευση βιομετρικῶν στοιχείων αὐξάνεται ὁ κίνδυνος πλαστογραφήσεως τῆς ταυτότητας καὶ γι’ αὐ­τὸ δὲν δίστασε νὰ δηλώσει ὅτι «πρέπει νὰ ξανασκεφθοῦμε τὴν ἐπιστροφή μας στὰ κανονικὰ μὴ ἠλεκτρονικά, χάρτινα ἔγγραφα» («DeutscheWelle» 28-7-2008)!

Ἡ παραπάνω ἀπόφαση τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαστηρίου ἂς προβληματίσει τὴν Ἑλληνικὴ Κυβέρνηση, ποὺ πιέζει τοὺς πολίτες νὰ παραλάβουν τὴ νέα ταυτότητα. Ὁ νέος ψηφιακὸς κόσμος ποὺ δημιουργεῖται, ἀπαιτεῖ κατάλληλο νομοθετικό πλαίσιο, ὥστε νὰ προστατεύονται στοιχειωδῶς τὰ θεμελιώδη δικαιώματα τῶν πολιτῶν, ὅπως ἡ προστασία καὶ ἀσφάλεια τῶν προσωπικῶν μας δεδομένων, ποὺ εἶναι πολὺ σημαντικότερη ἀπὸ τὶς τυχὸν διευκολύνσεις ποὺ προσ­φέρει ἡ ἠλεκτρονικὴ ταυτότητα.

Ο Θεός είναι δίπλα σου

 


Μη λυπάσαι πιο πολύ, απ’ όσο πρέπει…

Να συνεχίσεις το δρόμο σου με θάρρος με πολύ θάρρος.

Χάρισε τη καρδιά σου στο Κύριο και Εκείνος θα της δώσει όλες τις βιταμίνες και όλη τη ενέργεια που χρειάζεται για να μη καταρρεύσει.

Τίποτε να μη σου φαίνεται δύσκολο.

Θάρρος, θάρρος, το βλέμμα ψηλά και θα δεις τον Κύριο, όταν θα κλάψεις, όταν θα ψάξεις με λαχτάρα, όταν θα ματώσεις, ίσως θα Τον δεις πως σου απλώνει το στέφανο με το Αγαπητικό και Παρηγορητικό χέρι Του.

Μην θλίβεσαι, μη λυπάσαι πιο πολύ από όσο πρέπει, γιατί έτσι δίνεις δικαιώματα στο πονηρό να σε χτυπάει με δύναμη…

Κάνε τη καρδιά σου μοναστήρι.

Χτύπα εκεί το σήμαντρο,

κάλεσε εκεί για αγρυπνία,

θυμίασε και ψιθύρισε ακατάπαυτα προσευχές.


Ο Θεός είναι δίπλα σου…».


Μήνυμα Αγίου Λουκά του Ιατρού προς πνευματικό του παιδί

ΠΗΓΗ: DOGMA.GR

3/6/24

Πνευματικός ο π. Γαβριήλ Κωνσταντινίδης



Σήμερα, Δευτέρα 3 Ιουνίου 2024 στον π. Ι. Ν. του Αγ. Ανδρέου Πατρών ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ προεχείρισε πνευματικόν τον πανοσιολογιώτατον Αρχιμ. π. Γαβριήλ Κωνσταντινίδη, Ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών.






Πατρῶν Χρυσόστομος: «Ὁ μέγας Γρηγόριος Δέρκων μᾶς ἐμπνέει γιά θυσίες γιά τήν πίστη καί τήν Πατρίδα».

 


Μέ λαμπρότητα ἑορτάσθη ἡ ἱερά μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἐθνοϊερομάρτυρος Γρηγορίου, Μητροπολίτου Δέρκων, τοῦ ἐκ Ζουμπάτας τῶν Πατρῶν.

Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, κατέταξε ἐπισήμως στίς δέλτους τῶν Ἁγίων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τόν Ἂγιο Ἐθνοϊερομάρτυρα Γρηγόριο, μέ τήν εὐκαιρία τῆς συμπληρώσεως 200 ἐτῶν, ἀπό τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821.

Στήν γενέτειρά του Ζουμπάτα, μέ ἐνέργειες τοῦ Σεβασμιωτάτου, ἐστήθη ἡ προτομή τοῦ γενναίου Ἱεράρχου, ὁ ὁποῖος στίς 3 Ἰουνίου 1821, ἀπηγχονίσθη ὑπό τῶν Τούρκων, μπροστά στό Ἐπισκοπείο του, στά Θεραπειά τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

Κάθε χρόνο ὁ Σεβασμιώτατος σέ συνεργασία μέ τόν δραστήριο Πρόεδρο τοῦ Πολιτιστικοῦ Συλλόγου Μοίρα-Ζουμπάτας, κ. Κωνσταντῖνο Ἀγγελόπουλο καί μέ ὃσους ἓλκουν τήν καταγωγή τους ἀπό τό χωριό αὐτό, πραγματοποιεῖ λαμπρές ἑορταστικές ἐκδηλώσεις, τήν δευτέρα Κυριακή τοῦ Ἰουλίου, λόγῳ τοῦ ὀρεινοῦ τῆς περιοχῆς.

Μάλιστα μετά τήν ἁγιοκατατάξη τοῦ Ἐθνοϊερομάρτυρος ἁγίου Ἱεράρχου, ἀνεγείρεται Ναός πρός τιμήν του, στήν Ζουμπάτα, τόν ὁποῖον ἐθεμελίωσε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μονεμβασίας καί Σπάρτης κ. Εὐστάθιος, τῇ παρακλήσει καί προσκλήσει τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν, ἀφοῦ ὁ Ἃγιος Γρηγόριος Δέρκων, ἐχρημάτισε τό πρῶτον Μητροπολίτης Λακεδαιμονίας, δηλαδή, ὑπῆρξε προκάτοχος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σπάρτης.


▪ Ἡ Θεία Λειτουργία τῆς πανηγύρεως τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Δέρκων, ἐτελέσθη στόν Παλαιό Ἱερό Ναό τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου Πατρῶν, συλλειτουργοῦντος μετά τοῦ Σεβασμιωτάτου καί τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου καί μέ τήν συμμετοχή πλήθους Κληρικῶν καί εὐσεβῶν Χριστιανῶν.

Στήν ὁμιλία του ὁ Σεβασμιώτατος, ἀνεφέρθηκε στήν πολυτάραχη ζωή καί δράση τοῦ κλεινοῦ Γρηγορίου Δέρκων καί στήν προσφορά καί στό ρόλο τῆς Ἐκκλησίας γιά τήν διατήρηση τῆς αὐτοσυνειδησίας τοῦ Γένους. Θυμίαμα στό βωμό τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καί τῆς ἐλευθερίας τῆς Πατρίδος μας προσεφέρθησαν 10 Πατριάρχες, 100 ἂλλοι Ἀρχιερεῖς καί πάνω ἀπό 6.000 Ἱερεῖς. Ἡ Ἐκκλησία, κράτησε τη γλώσσα, τήν πίστη, τήν οἰκογένεια, τήν παράδοση καί παρέδωσε σέ μᾶς αὐτή τήν ἱερά παρακαταθήκη καί μᾶς χάρισε τήν ἐλευθερία.

Καί τώρα ἡ Ἐκκλησία ἀντιστέκεται  στήν πνευματική σκλαβιά, στήν ἀλλοτρίωση τῶν ἠθῶν, στήν κατρακύλα καί στό βοῦρκο τῆς ἀνηθικότητας, πού μέ ἐπίσημη σφραγίδα φιλοδοξεῖ νά ἰσοπεδώσῃ τά πάντα. Ἀλλ’ εἰς μάτην, διότι φύλακες τῶν ἱερῶν καί τῶν ὁσίων, δέν εἲμαστε μόνο οἱ ζωντανοί, ἀλλά καί ὃσοι προσεφέρθησαν ὡς θυμίαμα εὒοσμο, στό φοβερό τρισάγιο τῆς Πατρίδος.

Ἒχετε ἐμπιστοσύνη στήν Ἐκκλησία. Ἒσωσε καί σώζει τό Ἒθνος μας, τό Γένος μας, τήν ἱστορία μας, τήν παράδοσή μας, ὣστε νά μείνωμε, ἀτόφιοι, ἀκέραιοι Ἓλληνες, Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, πού θά ἀγαπᾶμε τόν κάθε ἂνθρωπο καί ὃλο τόν κόσμο, χωρίς διακρίσεις.

Χρειάζεται σήμερα, ἐτόνισε ὁ Σεβασμιώτατος, συσπείρωση ὃλων τῶν ὑγιῶν πνευματικῶν δυνάμεων, γιά τήν σωτηρία τῆς Πατρίδος μας, ἀπό τίς καταστροφικές ἰδεολογίες καί ξενόφερτες τάσεις.

Καί κατέληξε: «Ἡ μορφή τοῦ Ἐθνοϊερομάρτυρος Γρηγορίου, Μητροπολίτου Δέρκων, μᾶς ἐμπνέει καί μᾶς ὁδηγεῖ».





2/6/24

Κατασκήνωση φοιτητών Χ.Φ.Δ. Πατρών

 


Δύσκολα...

 


ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΔΕΡΚΩΝ ΤΟΥ ΕΚ ΖΟΥΜΠΑΤΑΣ ΤΩΝ ΠΑΤΡΩΝ

 





Πατρῶν Χρυσόστομος: «Καλῶς ἦλθες στόν τόπο σου, Ἣρωα καί σταυραητέ τῆς Κύπρου καί τῆς Ἑλλάδος».

 


ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΛΟΓΟΣ

1.6.2024


Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν

κ.κ. Χρυσοστόμου.


Καλωσόρισες στό χωριό σου, Ἣρωα Γεώργιε Μαρτζάκλη. Χριστός Ἀνέστη Σταυραητέ τῆς Κύπρου καί τῆς Ἑλλάδος.

Μέ δάκρυα στά μάτια καί συγκίνηση βαθειά σέ ὑποδεχόμεθα σήμερα, μετά ἀπό 50 χρόνια, ἡρωϊκῆς ἀπουσίας, στόν ἀγαπημένο σου γενέθλιο τόπο, ἀθάνατε ἣρωα τῆς δοξασμένης Ἑλληνικοτάτης Κύπρου μας, Γεώργιε Μαρτζάκλη.

Σέ ὑποδεχόμεθα στό Μάνεσι, ἀπ’ ὃπου φέρελπις νέος, πρίν 50 χρόνια, σέ ἡλικία 22 χρονῶν, γεμᾶτος σφρῖγος καί δύναμη ψυχῆς ἀκαταμάχητη, ἒχοντας ὡς ἐφόδια, τῶν εὐσεβῶν γονέων σου τίς εὐχές καί τήν φλόγα τῆς ἀγάπης γιά τήν πατρίδα, πέταξες μέ τά φτερά τῆς νιότης, στή γῆ τῶν ἡρώων καί μαρτύρων, τοῦ Ἐθνομάρτυρος Ἀρχιεπισκόπου Κυπριανοῦ, τοῦ σταυραητοῦ τοῦ Μαχαιρᾶ Γρηγόρη Αὐξεντίου, τοῦ Εὐαγόρα Παλληκαρίδη καί τόσων ἂλλων πού σέ περίμεναν ἐλεύθεροι στά φυλακισμένα μνήματα, γιά νά φωνάξετε μαζί, μαζί μέ ὃλο τόν Ἑλληνισμό ὃπου γῆς.


Η Ρωμηοσύνη εν φυλή συνότζιαιρη του κόσμου.

Κανένας εν εβρέθηκεν για να την ιξηλείψει.

Κανένας, γιατί σσιέπει την που τά΄ψη ο Θεός μου.

Η Ρωμηοσύνη εννα χαθεί, όντας ο κόσμος λείψει.


Γιά νά πάρῃς ἓναν ἀνήφορο μαζί μέ τό Βαγορῆ τῆς Κύπρου καί στόν οὐρανό πετώντας νά τραγουδᾶς.


Θα πάρω μιαν ανηφοριά,

θα πάρω μονοπάτια,

να βρω τα σκαλοπάτια

που πάν’ στη λευτεριά.


Θ’ αφήσω αδέλφια, συγγενείς,

τη μάνα, τον πατέρα,

μες στα λαγκάδια πέρα

και στις βουνοπλαγιές.


Ψάχνοντας για την λευτεριά

θα ‘χω παρέα μόνη

κατάλευκο το χιόνι,

βουνά και ρεματιές.


Τώρα κι αν είναι χειμωνιά,

θα ‘ρθει το καλοκαίρι,

τη λευτεριά να φέρει

σε πόλεις και χωριά.

Ὁ ἐμπαιγμός…

 


Ἦταν στρατιῶτες. Φρουροὶ καὶ πο­λε­μιστὲς μισθοφόροι τῆς κοσμοκράτειρας τότε Ρώμης. Ἀ­γροῖκοι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖ­στον. Τὸν παράξενο προφήτη, ποὺ ἔλεγε ὅτι εἶναι βασιλιὰς καὶ Τὸν δίκασαν οἱ ἀρχιερεῖς, Τὸν ἔβλεπαν μὲ περιφρόνηση. Κι ὅταν ὁ Πιλάτος τοὺς Τὸν παρέδωσε γιὰ νὰ Τὸν σταυρώσουν, θεώρησαν ὅτι ἦταν εὐκαιρία γιὰ νὰ διασκεδάσουν μαζί Του.

Συγκεντρώθηκε ὅλη ἡ διμοιρία, ἡ «σπεῖρα», ὅπως ἀνομαζόταν τότε. Τοῦ ἔβγαλαν τὰ ἐνδύματα, Τὸν ἔντυσαν μὲ ψεύτικη – δῆθεν βασιλική – πορφύρα, Τοῦ φόρεσαν ἀγκάθινο στεφάνι ἀντὶ διαδήματος καὶ Τοῦ ἔδωσαν καλάμι γιὰ σκήπτρο.

Ἔπειτα γονάτισαν μπροστά Του καὶ Τὸν ἐνέπαιζαν λέγοντας: «χαῖρε, ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων»! Στὴ συνέχεια Τὸν ἔφτυσαν. Κατόπιν πῆραν τὸ καλάμι καὶ Τὸν χτυποῦσαν στὸ κεφάλι. Ὅταν χόρτασαν νὰ Τὸν ἐμπαίζουν, ἀφαίρεσαν τὰ ψευδοβασιλικὰ ἐνδύματα καὶ Τὸν ἔντυσαν μὲ τὰ δικά του. Ἡ ὥρα τῆς διασκεδάσεώς τους εἶχε τελειώσει…

Στὴ διάρκεια τῶν περίπου δύο χιλιάδων ἐτῶν ποὺ πέρασαν ἀπὸ τότε, ὁ Κύριος ἀμέτρητες φορὲς περιέπεσε σὲ σπεῖρες ἐμπαικτῶν, οἱ ὁποῖες ξέβρασαν ἐπάνω Του κάθε εἴδους εἰρωνεία, ὕβρι καὶ γελοιότητα. Ὁ Ἰουλιανὸς ὁ παραβάτης Τὸν ὀνόμαζε μαραγκό, διάφοροι φιλόσοφοι Τὸν ὑποτιμοῦσαν ὡς ἀγράμματο. Τὸν περασμένο αἰώνα στὴν ἀθεϊστικὴ Σοβιετία ἐμπνεύσθηκαν κάθε εἴ­δους εἰρωνεία, χλευασμὸ καὶ ψεῦδος, προκειμένου νὰ Τὸν μειώσουν, νὰ Τὸν εὐτελίσουν καὶ νὰ Τὸν καταστήσουν ἀν­τιπαθὴ στὸν λαό. Στὰ πρῶτα χρόνια τῶν διωγμῶν οἱ λυσσαλέοι ἐμπαῖκτες Τὸν ζωγράφιζαν σταυρωμένο μὲ κεφάλι ὄνου!

Στοὺς καιρούς μας ἀρκετοὶ λογοτέχνες, ἠθοποιοὶ καὶ ἄλλοι καλλιτέχνες ἐπινόησαν ἀναρίθμητους τρόπους ἐμπαιγμοῦ τοῦ προσώπου του καὶ τῆς Ἐκκλησίας. Οἱ γελοιογράφοι ὅλων σχεδὸν τῶν ἐφημερίδων καὶ μέσων κοινωνικῆς δικτύωσης εὐκαίρως ἀκαίρως γελοιοποιοῦν τὸ πρόσωπό του, ἰδιαιτέρως κατὰ τὶς περιόδους τῶν μεγάλων ἑορτῶν.

Πρὸ μηνῶν ἠθοποιοὶ ὑποδύθηκαν τὸν Ἴδιο, τὴν Παναγία καὶ τοὺς Ἀπο­στόλους του σὲ μιὰ καρικατούρα δῆθεν ζωντανῆς ἀναπαραστάσεως τῶν μορφῶν τους γιὰ κάποιο περιοδικό… Καὶ τέτοια ἀναρίθμητα.

Ὅμως…

Ὁ πλέον ἀπεχθὴς ἐμπαιγμὸς τοῦ Χριστοῦ γίνεται σήμερα ἀπὸ πολιτικοὺς ἡγέτες τοῦ τόπου.

Αὐτοί, ἰδιαίτερα τὰ τελευταῖα χρόνια, ψηφίζουν στὴ Βουλὴ τοὺς πιὸ ἄθλιους νόμους, ἀντίθετους μὲ τὴ θεία Διδασκα­λία τοῦ Χριστοῦ, περιφρονοῦν τὸ Εὐ­αγγέλιό του, ἐμπαίζουν τοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς Ἐπισκόπους, ἀλλάζουν αἰώνια προστάγματα, περιφρονοῦν τὶς συνειδήσεις τῶν πιστῶν.

Ἂν ὑπολογίσει κανεὶς ὅλα ὅσα νομοθέτησαν τὶς τελευταῖες δεκαετίες, μάλιστα ἀπὸ τὴ μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, θὰ χάσει κυριολεκτικὰ τὸ μυαλό του. Ἀνοσιουργήματα: Νομιμοποίησαν τὸ πλέον ἀπαίσιο ἔγκλημα· τὶς ἐκτρώσεις. Τὸν γάμο τὸν ἔκαναν κόσκινο: αὐ­τόματο διαζύγιο, συναινετικὸ διαζύγιο, σύμφωνο συμβίωσης καὶ πρόσφατα τὸ ἀνοσιούργημα τοῦ γάμου τῶν ὁμοφυλόφιλων.

Φρικτά! Ἔτσι δὲν εἶναι;

Ὑπάρχει ὅμως κάτι ἀκόμη φριχτότερο. Αὐτοὶ οἱ ἴδιοι, ἀδίστακτοι καὶ ἀμετανόητοι, μετὰ τὰ ἄθλια νομοθετήματά τους, σὰν νὰ μὴ συμβαίνει τίποτε, ἐμφανίζον­ται στοὺς ἱεροὺς ναοὺς ἀγέρωχοι καὶ ἐπιφανεῖς, μάλιστα σὲ προεκλογικὲς περιόδους.

Τὸ πρῶτο, τὰ ἀντίθετα νομοθετήματά τους, εἶναι ἀσέβεια, ὕβρις, ἀμοραλισμός. Τὸ δεύτερο εἶναι ἐμπαιγμός! Εἶναι ἐπανάληψη τῆς κατάμαυρης σκηνῆς τοῦ Πραιτωρίου.

Καὶ ἀναρωτιέται κανείς· συνείδηση δὲν ἔχουν; Ἡ, ἔστω ὑποτονική, συνείδησή τους δὲν τοὺς ἐλέγχει; Εἶναι δυνατὸν αὐτὴ νὰ ἔχει τόσο πολὺ πωρωθεῖ; Ἂν δὲν σέβονται τοὺς θείους νόμους, εἶναι δυνατὸν νὰ οἰκοδομήσουν σωστὸ κράτος;

Κι ὅτι αὐτὰ δὲν εἶναι ἁπλὰ θεωρητικὰ ἐρωτήματα φαίνεται ἀπὸ τὴν κατά­σταση, στὴν ὁποία ἔχει ὁδηγηθεῖ ἡ κοινω­νία μας: ραγδαία αὔξηση τῆς ἐγκληματι­κό­τητας, ἔκρηξη τῆς νεανικῆς βίας καὶ παραβατικότητας, διάλυση τοῦ γάμου καὶ τῆς οἰκογένειας, σαρωτικὴ ἐξάπλωση τῶν σεξουαλικῶν ἐγκλημάτων.

Ὑπάρχει καὶ μία ἀκόμη ἐπίσης θλιβερὴ παράμετρος αὐτῆς τῆς ἐκτροπῆς. Εἶναι ἡ συχνὰ ἀναγκαστική – ἀλλὰ ὄχι πάντα ἀναγκαστική – συναναστροφὴ ἐκκλησιαστικῶν προσώπων, κληρικῶν καὶ λαϊκῶν, μὲ ἐμπαῖκτες πολιτικούς. Καὶ ἀποτελεῖ πρόκληση, ὅταν αὐτὴ ἡ συναναστροφὴ ξεπερνᾶ τὰ ἀνεκτὰ ὅρια καὶ ἐκτρέπεται σὲ ἀνεπίτρεπτες διαχύσεις. Καὶ ἀποτελεῖ πρόκληση, διότι οἱ χαλαρὲς καὶ συχνὰ εὔθυμες διαχύσεις ὁδηγοῦν σὲ ἔμμεση συμμετοχὴ στὸν ἐμπαιγμό.

Στὶς περιπτώσεις αὐτὲς ἀκούγεται ἰδιαίτερα αὐστηρὸ καὶ ἐλεγκτικὸ τὸ ἐρώτημα τοῦ προφήτη Ἰοὺ πρὸς τὸν βασιλιὰ Ἰωσαφάτ: «βασιλεῦ Ἰωσαφάτ, εἰ ἁμαρτωλῷ σὺ βοηθεῖς ἢ μισουμένῳ ὑπὸ Κυρίου φιλιάζεις;» (Β΄ Παραλ. ιθ΄ 2)· εἶναι πρέπον, βασιλιὰ Ἰωσαφάτ, νὰ συμμαχεῖς μὲ παραβάτες τοῦ νόμου ἢ νὰ εἶσαι φίλος ἐκείνου ὁ ὁποῖος ἔχει γίνει ἐχθρὸς τοῦ Θεοῦ; Γι᾿ αὐτὴ τὴν ἀπεχθὴ φιλία «ἐγένετο ἐπὶ σὲ ὀργὴ παρὰ Κυρίου».

Δυόμισι καὶ πλέον χιλιάδες χρόνια ἀργότερα ὁ λόγος τοῦ προφήτη Ἰοὺ φαν­τάζει ἐπίκαιρος ὅσο ποτέ:

Μὴ φιλιάζεις «μισουμένῳ ὑπὸ Κυρίου». Εἶναι πτώση! Θὰ ἐπέλθει ὀργή!

Κι ἂν κάποιοι δὲν καταλαβαίνουν τί κάνουν;

Ἀνεξίκακε Κύριε, «ἄφες αὐτοῖς…»


π. Αλέξανδρος Σμέμαν: Οι άνθρωποι ποτέ δε θα σταματήσουν να ψάχνουν, να αναζητούν, να διψούν…

 


«... Η συζήτηση που άρχισε δίπλα από το πηγάδι εκείνο το ζεστό μεσημέρι ακόμα συνεχίζεται, επειδή οι άνθρωποι ποτέ δε θα σταματήσουν να ψάχνουν, να αναζητούν, να διψούν και να ανακαλύπτουν ξανά και ξανά πως αυτή η δίψα, αυτή η αναζήτηση, αυτή η πνευματική πείνα δεν μπορεί να ικανοποιηθεί με τίποτε άλλο παρά μόνο με το Θεό, που είναι Πνεύμα και Αλήθεια, Αγάπη και Ελευθερία, αιώνια Ζωή και πληρότητα των πάντων».


π. Αλέξανδρος Σμέμαν