.jpg)
Τη ΔΕΥΤΕΡΑ 9 Μαρτίου 2026
εορτάζει ο Ιερός Ναός
των ΑΓΙΩΝ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑ ΜΑΡΤΥΡΩΝ
στην κατασκήνωση της Γ.Ε.Χ.Α. (Παναγοπούλα)
- - - - - - - - - - - - - - - -
8.3.26 ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ (από 7.00 π.μ.)
μετά θείου κηρύγματος και αρτοκλασίας.
9.3.26 ΠΡΟΗΓΙΑΣΜΕΝΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ (από 4.00 μ.μ.)
Για αρτοκλασία επικοινωνήστε με το τηλ. 6939144251
Ένα βίντεο από την επίσκεψη του Σεβ. Μητροπολίτη Μεσογαίας & Λαυρεωτικής κ. Νικολάου στην Ορθόδοξη Ιεραποστολή στην Κανάνγκα και την Κινσάσα στην Αφρική, 17 - 26 Ιανουαρίου 2026, προσκεκλημένος του Μητροπολίτη Κανάνγκας κ. Χαρίτωνος.
Το ταξίδι πραγματοποιήθηκε με αφορμή την ανακομιδή των λειψάνων του Μητροπολίτη Πενταπόλεως Ιγνατίου, στην αφρικανική γη που έζησε και διακόνησε τον ορθόδοξο ποίμνιο για 20 έτη. Ο μακαριστός Μητροπολίτης Πενταπόλεως κυρός Ιγνάτιος διακόνησε την Ορθόδοξη Ιεραποστολή της Αφρικής, για 20 έτη και κοιμήθηκε στην Ελλάδα στις 9 Νοεμβρίου 2017, ημέρα που η Εκκλησία μας τιμά τον Άγιο Νεκτάριο, Μητροπολίτη Πενταπόλεως.
«Μεγάλη ἀπήχηση γνωρίζει στὸ διαδίκτυο ἕνα ρεπορτὰζ γνωστῆς ἐνημερωτικῆς ἱστοσελίδας, σχετικὰ μὲ τὰ νοσοκομεῖα ποὺ ἐξυπηρετοῦν ἢ δὲν ἐξυπηρετοῦν ἀμβλώσεις. Σὲ αὐτὸ τό… ἀπόγειο “ποιοτικῆς” δημοσιογραφίας, μιὰ δημοσιογράφος πῆρε… σβάρνα τὰ δημόσια νοσοκομεῖα ὅλης τῆ χώρας, ρωτώντας στὸ τηλέφωνο ἂν ἀναλαμβάνουν τὴ “διακοπὴ κύησης” ἢ σὲ δικά μας ρεαλιστικὰ λόγια, τὴ θανάτωση ἑνὸς ἐμβρύου. (…)
Αὐτὸ ποὺ διαπίστωσε ἡ δημοσιογράφος ἀπὸ τὶς ἀπαντήσεις ποὺ ἔλαβε, τὴν ἐξέπληξε δυσάρεστα: Τὰ 46 ἀπὸ τὰ 80 δημόσια περιφερειακὰ νοσοκομεῖα ποὺ κάλεσε (57,5%), δήλωσαν πὼς δὲν κάνουν ἀμβλώσεις, παρεκτὸς ἂν συντρέχουν λόγοι ὑγείας, τὰ 27 νοσοκομεῖα (33,7%) δέχθηκαν νὰ κάνουν, καὶ 7 νοσοκομεῖα (8,7%) ἀπέφυγαν νὰ ἀπαντήσουν. Μὲ λίγα λόγια, μόνο 3 στὰ 10 νοσοκομεῖα ἦταν ἀπροϋπόθετα θετικὰ στὶς ἐκτρώσεις. Ἐξαιρέθηκαν πλήρως ἀπὸ τὴν ἔρευνα τὰ νοσοκομεῖα τῆς Ἀθήνας καὶ τῆς Θεσσαλονίκης, ὅπου οἱ ἀμβλώσεις ἔχουν γίνει καθεστώς. (…)
Παρόλα αὐτά, ἡ ἄρνηση 46 περιφερειακῶν νοσοκομείων νὰ πραγματοποιήσουν ἐκτρώσεις, εἶναι ἕνας παλμὸς ἀνθρωπιᾶς, ποὺ δείχνει ὅτι αὐτὴ ἡ κοινωνία δὲν ἔχει ἀπονεκρωθεῖ πλήρως. (…) Ἀπὸ τὴ μιὰ πλευρὰ ἔχουμε ὑπέρμαχους τῆς κάθε ζωῆς ποὺ εἴτε ἀπὸ αἴσθηση τοῦ ἰατρικοῦ λειτουργήματος, εἴτε ἀπὸ θέση πίστης, εἴτε ἀπὸ συμπόνοια καὶ τύψεις, κάνουν ὅ,τι μποροῦν γιὰ νὰ μὴ συνεισφέρουν σὲ αὐτὸ τὸ ἐθνικὸ ἔγκλημα. Καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ἔχουμε μιὰ δικαιωματιστικὴ φάμπρικα θανάτου ποὺ ἐγκαλεῖ τὸ σύστημα ὑγείας, γιατὶ δὲν σκοτώνει ὅσα ἔμβρυα θὰ μποροῦσε. Ποὺ καταγγέλλει γιατρούς, ἐπειδὴ δὲν καταπατοῦν τὸν ὅρκο καὶ τὴ συνείδησή τους» («Sportime.gr» 16-2-2026).
Ἔπειτα ἀπὸ μισὸ αἰώνα περίπου μετὰ τὴν ἐπίσημη ἀμνήστευση τοῦ ἀντίθεου καὶ ἀντεθνικοῦ ἐγκλήματος τῶν ἐκτρώσεων, οἱ συνειδητοὶ Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες αἰσθάνονται «ἕναν παλμὸ ἀνθρωπιᾶς» νὰ ἀναδύεται μέσα ἀπὸ τὴν ἀπάνθρωπη κοινωνία μας. Οἱ ὑπέρμαχοι τῶν ἀπαράγραπτων δικαιωμάτων κάθε ἐμβρύου μποροῦν ἑπομένως νὰ διατηροῦν τὴ βάσιμη ἐλπίδα ὅτι ὁ ἀγώνας ὑπὲρ τῆς ζωῆς δὲν ἔχει χαθεῖ. Καὶ βέβαια ἀξίζουν «συγχαρητήρια στοὺς γιατροὺς ποὺ τιμοῦν τὸ πτυχίο τους» καὶ πορεύονται τηρώντας μὲ εὐσυνειδησία τὸν ἰατρικὸ ὅρκο τοῦ Ἱπποκράτη. Τὸ σπουδαιότερο ὅμως εἶναι ὅτι ἑλκύουν τὴν εὐλογία τοῦ παντεπόπτη Θεοῦ στὴ ζωὴ καὶ τὰ ἔργα τους.
Γιατί ο Ακάθιστος Ύμνος συγκλονίζει ακόμα και σήμερα;
Τι έχει να πει ένα κείμενο του 7ου αιώνα στον άνθρωπο του 21ου αιώνα;
Πέρασαν 14 αιώνες από εκείνη τη νύχτα που η Κωνσταντινούπολη στάθηκε όρθια χάρη στην "Υπέρμαχο Στρατηγό". Κι όμως, 1400 χρόνια μετά, ο Ακάθιστος Ύμνος δεν είναι απλώς μια ιστορική ανάμνηση, αλλά μια ζωντανή προσευχή που δονεί τις καρδιές των πιστών.
Σε αυτή την ομιλία, ο Θεολόγος και Συγγραφέας κ. Μάριος Δομουχτσής μας ταξιδεύει πίσω στο Βυζάντιο, αναλύει το ιστορικό υπόβαθρο και τα μηνύματα του Ακαθίστου Ύμνου και εξηγεί γιατί παραμένει το πιο δυνατό πνευματικό "όπλο" στις δυσκολίες της εποχής μας.
Μια ομιλία για την ιστορία που έγινε προσευχή και την προσευχή που έγραψε ιστορία.
.webp)
Αρχικά, η λέξη «Ορθοδοξία» είχε, σε σχέση με την Κυριακή αυτή, μια αρκετά περιορισμένη έννοια. Από την καθιέρωση της εορτής, το 842 μ.Χ., και μετά, σήμαινε την ήττα των εικονοκλαστών και τη διακήρυξη ότι η προσκύνηση των εικόνων ήταν καθόλα νόμιμη. Αργότερα, η έννοια διευρύνθηκε, περιλαμβάνοντας το σύνολο όλων των δογμάτων που ομολογούν οι Εκκλησίες που βρίσκονται σε κοινωνία με την Κωνσταντινούπολη. Αυτή την Κυριακή σε όλες τις εκκλησίες διαβαζόταν ένα επίσημο έγγραφο, το λεγόμενο Συνοδικόν, το οποίο αναθεμάτιζε ονομαστικά όλους τους αιρεσιάρχες. Φαίνεται ότι στην αρχή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής η Βυζαντινή Εκκλησία ένιωθε ως ανάγκη και καθήκον να ομολογήσει την πίστη της. Στις ημέρες μας ίσως θα έπρεπε να εκδηλώνουμε μεγαλύτερη μέριμνα στο να εκφραζόμαστε με φιλανθρωπία για όλους εκείνους που σφάλλουν και να φωτίζουμε τη σκέψη τους ως προς το τι ανήκει στην αλήθεια και τι είναι εσφαλμένο. Ήταν πάντως καλό και χρήσιμο το γεγονός ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία επιβεβαίωσε με κάθε διαφάνεια τη δική της θέση. Οι «οικουμενικές» ανησυχίες, τις οποίες μοιράζεται σήμερα με άλλες Εκκλησίες, δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να σημαίνουν εγκατάλειψη ή αποδυνάμωση των βασικών της πιστευμάτων. Εξάλλου, είναι ανάγκη να καθαριστεί ο αγρός της Ορθοδοξίας από τα παράσιτα και να μη μολύνεται το επίθετο «ορθόδοξος» αποδιδόμενο εκεί όπου δεν υπάρχει τίποτε άλλο παρά πρόληψη και υπερβολή.
Τα κείμενα που διαβάζονται ή ψάλλονται στον Εσπερινό και τον Όρθρο της Κυριακής αυτής επιμένουν στην πραγματικότητα της Ενσάρκωσης. Πράγματι, η έλευση του Χριστού εν σαρκί συνιστά το θεμέλιο της προσκύνησης των εικόνων. Ο Σαρκωθείς Χριστός είναι η αρχέτυπη εικόνα, το πρωτότυπο όλων των εικόνων. Κάποιες φράσεις του Τριωδίου εκφράζουν ωραία τη βαθύτερη έννοια της τιμής που αποδίδουμε στις εικόνες:
«Ὑπέρτιμον κόσμησιν, ἡ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία, τῶν σεπτῶν ἀπείληφε καὶ ἁγίων εἰκόνων, τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, καὶ τῆς Θεομήτορος καὶ ἁγίων Πάντων, φαιδροτάτην ἀναστήλωσιν, δι᾿ ἧς φαιδρύνεται, καὶ καταγλαΐζεται χάριτι… καὶ ἀγαλλομένη δοξάζει τὸν φιλάνθρωπον Θεόν…».
Η ακολουθία των Χαιρετισμών προς την Υπεραγία Θεοτόκο
θα τελείται στο παρεκκλήσιο της Χριστιανικής Εστίας Πατρών
κάθε Παρασκευή της Μ. Τεσσαρακοστής
στις 9.00 μ.μ.
.jpg)
Σὲ βίντεο ποὺ «ἀνέβασε» ὁ Γάλλος πρόεδρος Ἐμμανουὲλ Μακρὸν ἀναφέρει ὅτι ἀπὸ τὴν ἔναρξη τῆς ἑπόμενης σχολικῆς χρονιᾶς θὰ ἀπαγορεύονται τὰ κινητὰ τηλέφωνα καὶ στὰ Λύκεια, θὰ ἀπαγορεύεται καὶ ἡ χρήση τῶν «μέσων κοινωνικῆς δικτύωσης» σὲ παιδιὰ κάτω τῶν 15 ἐτῶν. Δηλώνει μάλιστα ὅτι προχωρεῖ ἀπὸ τὴν ἑπόμενη χρονιὰ σὲ συγκεκριμένα μέτρα, μετὰ τὰ ἀποκαρδιωτικὰ στοιχεῖα σχετικῆς ἐκθέσεως.
«Οἱ ἐγκέφαλοι τῶν παιδιῶν καὶ τῶν ἐφήβων μας δὲν εἶναι πρὸς πώληση. Τὰ συναισθήματά τους δὲν εἶναι πρὸς πώληση, οὔτε πρέπει νὰ χειραγωγοῦνται, εἴτε ἀπὸ ἀμερικανικὲς πλατφόρμες εἴτε ἀπὸ κινεζικοὺς ἀλγορίθμους», ἀναφέρει ἀρχικὰ στὸ βίντεο ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρόν.
Στὴ συνέχεια ὁ Γάλλος πρόεδρος ζητεῖ ἐπίσπευση τῆς νομικῆς διαδικασίας, ἔπειτα ἀπὸ τὰ ἀποκαρδιωτικὰ στοιχεῖα ἐκθέσεως τῆς γαλλικῆς ὑγειονομικῆς ἀρχῆς, σύμφωνα μὲ τὰ ὁποῖα:
«–Ἕνας στοὺς δύο ἐφήβους περνάει ἀπὸ δύο ἕως πέντε ὧρες τὴν ἡμέρα στὰ κινητὰ
–Περίπου τὸ 90% τῶν παιδιῶν ἡλικίας 12 ἕως 17 ἐτῶν ἔχει πρόσβαση στὸ διαδίκτυο μὲ κινητὰ
–Τὸ 58% ἀπὸ αὐτὰ χρησιμοποιοῦν τὶς συσκευές τους γιὰ κοινωνικὰ δίκτυα
–Ἡ χρήση τῶν κοινωνικῶν δικτύων ἔχει πολλὲς ἐπιβλαβεῖς ἐπιπτώσεις» («protothema.gr» 25-1-2026).
Ἡ Γαλλία λοιπὸν ἀκολουθεῖ τὸ παράδειγμα τῆς Αὐστραλίας, ἡ ὁποία ἀπαγόρευσε τὴν πρόσβαση στὰ «social media» σὲ παιδιὰ κάτω τῶν 16 ἐτῶν.
Σύμφωνα μάλιστα μὲ τὴν «ERT News» καὶ τὸ BBC, ἡ γαλλικὴ κυβέρνηση προωθεῖ αὐτὰ τὰ μέτρα λόγῳ τῆς αὐξήσεως τῶν κρουσμάτων κυβερνοεκφοβισμοῦ, δηλαδὴ τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν κινητῶν τηλεφώνων γιὰ τὴν ἀποστολὴ μηνυμάτων ἢ εἰκόνων ποὺ ἀποσκοποῦν στὴν πρόκληση βλάβης σὲ ἄλλα ἄτομα· ἀλλὰ καὶ λόγῳ τῶν κινδύνων γιὰ τὴν ψυχικὴ ὑγεία τῶν ἐφήβων καὶ τῆς ἀνάγκης γιά μείωση τῆς ἀποσπάσεως προσοχῆς κατὰ τὴ διάρκεια τῶν μαθημάτων.
Ἡ ἀπαγόρευση τῶν κινητῶν τηλεφώνων ἀποτελεῖ μία ἀναγκαία παρέμβαση στὴν ἐκπαιδευτικὴ πραγματικότητα. Ἡ ἀπόφαση αὐτὴ θὰ πρέπει νὰ γενικευθεῖ καὶ σὲ ἄλλες χῶρες τῆς Εὐρώπης. Νὰ ἐφαρμοσθεῖ μάλιστα ὄχι ἁπλῶς ὡς ἕνα πειθαρχικὸ μέτρο, ἀλλὰ ὡς μία στοχευμένη προσπάθεια γιὰ τὴν προστασία τῶν μαθητῶν.
Σὲ μιὰ ἐποχή, ὅπου οἱ ἔφηβοι εἶναι διαρκῶς ἐκτεθειμένοι σ’ ἕναν καταιγισμὸ ψηφιακῶν προκλήσεων καὶ πειρασμῶν, ἡ σχολικὴ αἴθουσα ὀφείλει νὰ παραμείνει ἕνα ἀσφαλὲς «καταφύγιο» ἀγωγῆς. Τὸ σχολεῖο, ὡς χῶρος καλλιέργειας τοῦ πνεύματος, ὀφείλει νὰ προστατεύει τοὺς μαθητὲς ἀπὸ τὸν ἐθισμὸ στὶς ὀθόνες καὶ νὰ ἐνισχύει τὴν ἀπρόσκοπτη συμμετοχή τους στὸ μάθημα. Ἂς διδαχθοῦν ἀπὸ τὴ στροφὴ αὐτὴ τῆς Γαλλίας καὶ οἱ ἄλλες κυβερνήσεις· καὶ ἂς προσπαθήσουν νὰ συμβάλουν μὲ σταθερὲς ἀποφάσεις στὴν προστασία τῶν μαθητῶν.
Περ. Ο ΣΩΤΗΡ
Συμμετέχω μέ χαρά στήν ἀφιέρωση τοῦ περιοδικοῦ «Ἐκ βαθέων» στόν μακαριστό Ἀρχιμ. π. Ἐπιφάνιο Θεοδωρόπουλο, τόν στοργικό πατέρα καί θά μποροῦσα νά πῶ, τόν ἡσυχαστή τῆς Ὀμόνοιας Ἀθηνῶν, διότι ἔζησε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἐξομολογώντας καί καθοδηγώντας χιλιάδες πονεμένους ἀνθρώπους καί ἐπισκεπτόμενος, σχεδόν κάθε βράδυ, ἀρρώστους σέ ὅλα τά Νοσοκομεῖα Ἀθηνῶν, ὄντας ἡ «μέριμνα πασῶν τῶν Ἐκκλησιῶν», ὡς ἕνας ἡσυχαστής φιλοκαλικός Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας. Δυστυχῶς, ὅμως, ὁ χῶρος τοῦ περιοδικοῦ εἶναι περιορισμένος, ἀλλά χαίρομαι γιατί τά ὅσα θά γράψω μέ συντομία θά συμπληρωθοῦν ἀπό πνευματικά παιδιά τοῦ μακαριστοῦ π. Ἐπιφανίου πού κοσμοῦν τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Θά τονισθοῦν μερικά στοιχεῖα ἀπό τήν προσωπικότητά του, ὅπως τά διεπίστωσα προσωπικά.
1. Ἀγαπητός φίλος τοῦ ἁγίου Καλλινίκου
Ἄκουσα γιά τόν π. Ἐπιφάνιο πρώτη φορά μετά τήν ἀποφοίτησή μου ἀπό τήν Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης καί τήν μετάβασή μου στήν Ἔδεσσα, τόν Ἀπρίλιο τοῦ 1969, πλησίον τοῦ ἁγίου Καλλινίκου. Ἀπό τίς πρῶτες ἡμέρες κατάλαβα τόν ἰσχυρό σύνδεσμο τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης καί φιλίας πού εἶχαν μεταξύ τους. Μιλοῦσαν καθημερινά στό τηλέφωνο καί ὄχι μιά φορά, εἶχαν συχνή ἀλληλογραφία σέ ἑορτές καί γιά ἐκκλησιαστικά θέματα, τόν συναντοῦσε στήν οἰκία του στήν Ἀθήνα, ὁδός Μακεδονίας 24, καί μιλοῦσε συχνά γιά τόν φίλο του. Ἦταν γι’ αὐτόν ὁ πιό πολύτιμος ἐν Χριστῷ ἀδελφός, ἀλλά καί ἐν Χριστῷ φίλος. Τόν ἀνέφερε συχνά στίς συζητήσεις μας, ὁμιλοῦσε γι’ αὐτόν εὐφήμως στίς ἱερατικές συνάξεις, μετέφερε τίς ἀπόψεις του ὡς πατερικές, ἐκμυστηρευόταν σέ αὐτόν ὅλα τά προβλήματά του, χωρίς νά τόν ἔχη πνευματικό πατέρα, ἐνώπιόν του ὑπαγόρευσε τήν διαθήκη του πρίν τήν ἀναχώρησή του γιά τό Νοσοκομεῖο, ὅπου θά ὑποβαλλόταν σέ ἐπέμβαση, σέ αὐτόν ἔδειξε τήν πληθωρική ἀγάπη καί τόν σεβασμό του.
Ἡ φιλία τους ξεκίνησε ἀπό τότε πού ἦταν καί οἱ δύο λαϊκοί θεολόγοι. Ὁ ἅγιος Καλλίνικος ἦταν λαϊκός Γραμματεύς τοῦ Μητροπολίτου Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας Ἱεροθέου, καί ὁ π. Ἐπιφάνιος ὡς Ἐτεοκλῆς (λαϊκό του ὄνομα) εἶχε ἀποφοιτήσει ἀπό τήν Θεολογική Σχολή Ἀθηνῶν. Ὕστερα ἀπό μιά γραπτή διένεξη τοῦ Ἐτεοκλῆ μέ τόν Μητροπολίτη Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας Ἱερόθεο ὁ τότε Δημήτριος Ποῦλος συνετέλεσε στήν συνάντησή τους, μέ ἀποτέλεσμα ὁ Μητροπολίτης Ἱερόθεος νά τόν ἐκτιμήση καί νά τόν χειροτονήση Διάκονο. Ἔτσι, ὁ μέν ἅγιος Καλλίνικος ἐκτιμοῦσε τά πληθωρικά χαρίσματα τοῦ π. Ἐπιφανίου, ὁ δέ π. Ἐπιφάνιος ἐκτιμοῦσε τήν ἀσκητική ζωή τοῦ ἁγίου Καλλινίκου, ἀλλά καί τήν διοικητική του εὐφυΐα. Ὁ ἅγιος Καλλίνικος ὅταν ἤθελε νά ἐκτιμήση κάποιον πού ξεχώριζε ἔλεγε: «Αὐτός εἶναι ἕνας στόν Λόχο» ἤ «ἕνας στήν Μεραρχία ἤ ἕνας στό Σῶμα». Ὅταν τοῦ εἶπα μιά φορά ὁ π. Ἐπιφάνιος εἶναι ἕνας «στό στράτευμα», ἐκεῖνος ἀμέσως ἀπάντησε: «Μή βλασφημῆς, παιδί μου, αὐτός εἶναι ἕνας στό ΝΑΤΟ», δηλαδή δέν ὑπάρχει ἄλλος ὅμοιός του στά χαρίσματα σέ ὅλη τήν Εὐρώπη.
Σὲ κατανυκτικὸ κλῖμα ἐτελέσθη ὁ Α’ Κατανυκτικὸς Ἑσπερινός, στὸν μεγαλοπρεπῆ Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου Πατρῶν, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου.
Πληθύς Ἱερέων συμμετεῖχε στὸν Κατανυκτικὸ Ἑσπερινό, στὸν ὁποῖο συγχοροστάτησε ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, καὶ συμμετεῖχε πλῆθος εὐσεβῶν Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι παρέμειναν, ὑπομονετικὰ, μέχρι τὸ τέλος προκειμένου νὰ ἀσπασθοῦν τὸν Σταυρὸ καὶ τὸ χέρι τοῦ Σεβασμιωτάτου, λαμβάνοντες καὶ δίδοντες συγγνώμη.
Στὸ κήρυγμά του ὁ Σεβασμιώτατος ὡμίλησε μὲ τρόπο γλαφυρὸ καὶ βαθειὰ θεολογικὸ καὶ κατανοητό, περὶ τῆς ἀσκητικῆς πορείας τῶν θεουμένων, τὸν ἀγῶνα τῶν ὁποίων ἐνισχύει ἡ Ἐκκλησία ἰδιαιτέρως κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, μὲ τὰ σωτήρια μέσα της.
Ἐπίσης ὁ Σεβασμιώτατος μίλησε γιὰ τὴν ἐκκοσμίκευση ἡ ὁποία ἔχει εἰσέλθει στὴ ζωή μας, μὲ κίνδυνο νὰ ἀλλοιωθῇ τὸ Ὀρθόδοξο φρόνημά μας, νὰ ὑπάρξουν συμβιβασμοὶ ὡς πρὸς τὴν πίστη, τὴν ζωή, τὴν μαρτυρία καὶ τήν ὁμολογία μας.
Ὁ Ἱεράρχης ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἀνέλυσε τὸ κείμενο ἀπό τὸν Εὐαγγελιστὴ Ἰωάννη (Α’ Ἰωάνν. Β 16-17).
«Μὴ ἀγαπᾶτε τὸν κόσμον, μηδέ τά ἐν τῷ κόσμῳ. Ἐὰν τὶς ἀγαπᾶ τὸν κόσμον, οὐκ ἔστιν ἡ ἀγάπη τοῦ Πατρὸς ἐν αὐτῷ. Ὅτι πᾶν τῷ ἐν τῷ κόσμῳ, ἡ ἐπιθυμία τῆς σαρκὸς καὶ ἡ ἐπιθυμία τῶν ὀφθαλμῶν καὶ ἡ ἀλαζονεία τοῦ βίου, οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ Πατρός, ἀλλ΄ ἐκ τοῦ κόσμου ἐστί. Καὶ ὁ κόσμος παράγεται καὶ ἡ ἐπιθυμία αὐτοῦ, ὁ δὲ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, μένει εἰς τὸν αἰῶνα».
Ὁ Σεβασμιώτατος, ἐξέφρασε τὴν βαθειά του συγκίνηση γιὰ τὴν ἀθρόα συμμετοχὴ τῶν Κληρικῶν καὶ τοῦ πλήθους τῶν εὐσεβῶν Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι κατέκλυσαν, κατὰ χιλιάδες, τὸν Ἴερο Ναὸ τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου καὶ εὐχήθηκε εἰς ὅλους, εὐλογημένο τὸ στάδιο τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καὶ μὲ τὸ καλὸ καὶ ἐν ὑγιείᾳ ψυχῆς τε καὶ σώματος νὰ ἑορτάσωμε τὴν Ἀνάσταση.
"Την Μεγάλη Τεσσαρακοστή μας δίνεται η μεγαλύτερη ευκαιρία για να αγωνισθούμε και να συμμετέχουμε εντονότερα στο σωτήριο Πάθος του Κυρίου μας, με μετάνοια και με μετάνοιες, με εκκοπή των παθών και με ελάττωση των τροφών, από αγάπη προς τον Χριστό.
Αν αξιοποιήσουμε, όσο μπορούμε, το πνευματικό αυτό στάδιο με τις πολλές προϋποθέσεις και δυνατότητες που μας δίνονται, για να πλησιάσουμε περισσότερο στον Εσταυρωμένο Χριστό, για να βοηθηθούμε από Αυτόν και να χαρούμε την Αγία Ανάσταση αλλοιωμένοι πνευματικά, αφού θα έχουμε ζήσει πνευματικότερα την Μεγάλη Σαρακοστή.
Εύχομαι καλή δύναμη την Μεγάλη Τεσσαρακοστή, για να ανεβείτε στον Γολγοθά κοντά στον Χριστό, μαζί με την Παναγία και τον Προστάτη σας Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο, για να συμμετάσχετε στο φρικτό Πάθος του Κυρίου μας. Αμήν".
Όσιος Παΐσιος
