2/9/26

Συλλαλητήριο στον Πύργο για το Βορειηπερωτικό (3.11.1985)

 


Στις 3 Νοεμβρίου 1985 πραγματοποιήθηκε στον Πύργο Ηλείας μεγάλο Βορειοηπειρωτικό Συλλαλητήριο, το οποίο διοργανώθηκε με σκοπό την ενημέρωση, την αφύπνιση και τη διεκδίκηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της θρησκευτικής ελευθερίας του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου.

Την εκδήλωση διοργάνωσε η Ιερά Μητρόπολη Ηλείας και Ωλένης επί Μητροπολίτου Γερμανού (Παρασκευοπούλου) με προσκεκλημένο τον αείμνηστο Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης Σεβαστιανό (Οικονομίδη).

Στην φωτο οι δύο ιεράρχες με τον Παν. Αρχ. π. Σωτήριο Τσάφο, ο οποίος επί δεκαετίες διακονούσε και στην Ι. Μητρόπολη Ηλείας και Ωλένης.


Εκδρομή Χαρούμενων Αγωνιστών Πάτρας σε Θεσσαλονίκη & Σέρρες (2-4/10/2026)

 



Ι. Ν. "Παναγία η Βοήθεια" ΠΓΝΠ: ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΑΝΑΚΟΜΙΔΗΣ ΤΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΟΣΙΟΥ ΑΝΘΙΜΟΥ ΤΟΥ ΧΙΟΥ




π. Σπυρίδων Σκουτής: Αν αύριο έκλειναν τα social media…

 


Μετά το like τι; 

Αν αύριο έκλειναν τα social media, πολλούς influencers δεν θα τους ήξερε ίσως ούτε ο γείτονάς τους. Απορώ αν θα είχαν έναν άνθρωπο για να βγουν για έναν καφέ. Είναι το μεθύσι της ψεύτικης αναγνώρισης στο πλαίσιο ενός φαντασιακού κόσμου.

Σου λέει ο άλλος έχω τόσους ακόλουθους στο Instagram, Facebook και στο tik tok αλλά κανένας δεν ακολουθεί τη ζωή μου, τα προβλήματά μου, τις αγωνίες μου, τις πληγές και τις επιθυμίες μου. Και σε λίγο κάνουν την εμφάνιση τους τα ψυχολογικά προβλήματα. Δεν μπορεί η ανθρώπινη ύπαρξη να χορτάσει από likes και νούμερα ακολούθων. Ένα βλέμμα, μια παρέα, ένα βίωμα, να νιώσεις ότι ο άλλος σε αισθάνεται και σε καταλαβαίνει, δεν μπορεί να το αντικαταστήσει κανένα like και καμιά ικανοποίηση από τις πολλές κοινοποιήσεις ενός story. 

Η μοναξιά θερίζει, είναι πλέον ο νέος κοινωνιολογικός καρκίνος και κανείς δεν μιλάει. Οι άντρες και οι γυναίκες αντιμετωπίζουν ο ένας τον άλλο εχθρικά, με αποτέλεσμα να καταλήγουν μόνοι.

Υποστηρίζουν ότι δεν θέλουν κανέναν αλλά όταν σβήνει η οθόνη σβήνουν και οι καρδιές. Συζούμε σε αυτόν τον κόσμο, έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλον και ο άλλος για εμάς είναι ο παράδεισος μας. Όταν το καταλάβουμε αυτό θα ανατείλει κάτι καλύτερο στην κοινωνία που ζούμε . Καλά τα social, αλλά μόνο σαν εργαλείο. Να επιδιώκουμε την επαφή με τον άλλον, μην χάνουμε ευκαιρία, μην κλεινόμαστε. Όχι μόνο τηλέφωνα, Viber, και messenger. Να συναντήσουμε τον άλλον και να αφήσουμε τις καρδιές και τον Θεό να μιλήσουν. Γνωρίζω ανθρώπους που αν τους αφαιρέσεις τα social media δεν θα έχουν ούτε έναν άνθρωπο να πουν μια κουβέντα. Εν τω μεταξύ υπάρχει τέτοιος εγωισμός που όλοι το παίζουν τέλειοι και γνώστες και δίνουν συμβουλές στους άλλους. Μια κοινωνία που οι μισοί δίνουν συμβουλές και το παίζουν έξυπνοι στους άλλους μισούς και στο τέλος μένει μια άδεια καρδιά, μια κενή ψυχή κι ένα κουτί ψυχοφάρμακα. 

Ο Θεός να μας φωτίσει όλους.


π. Σπυρίδων Σκουτής - euxh. gr 

31/8/26

Στιγμές εργασίας στην κατασκήνωση - αγόρια γυμνασίου, λυκείου - ΑΜΠΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ 2026 (VI)

 








Μελετώ την Αγία Γραφή σημαίνει… - ΓΕΧΑ Αιγίου

 


Όταν ανοίγεις ένα πνευματικό βιβλίο και μάλιστα, την Αγία Γραφή, είναι σα να λες:

Ναι, Κύριε, πιστεύω ότι είσαι εδώ!

Ζητώντας να καταλάβεις το νόημα, είναι σα να Του λέγεις: «ναι, έρχου Κύριε Ιησού»!

Επομένως, μελετώ την Αγία Γραφή, σημαίνει κοινωνώ τον Χριστόν.

Ο Χριστός, που κάποτε δίδασκε σε μια γωνιά της Παλαιστίνης, υπάρχει τώρα εδώ μυστικά, μα αληθινά!…και πίσω από κάθε γραμμή του βιβλίου, ή της Αγίας Γραφής, σε καλεί: έλα, παιδί μου!

Κι αν έχεις τον πόθο να καταλάβεις τι σου λέγει, απαντάς:

Έρχομαι Κύριε

έλα τώρα κι Εσύ, μέσα μου.

Γίνεται ένας διάλογος, πρόσωπο με πρόσωπο, εγώ και ο Χριστός, κουβεντιάζουμε δια του βιβλίου.

Η ανάγνωσις δηλ. του πνευματικού βιβλίου, είναι μία αποκάλυψις, μία μυστική ένωσις μαζί Του!

Μόνον με τον Χριστό; Όχι!

ο Χριστός είναι πάντα, μαζί με το πνευματικό ασκέρι Του, τους Αγίους και τους αγγέλους!

Ενώνεσαι εκείνη την ώρα μυστικά, μαζί με όλους τους Αγίους!

Θα νιώσεις εκείνο που έλεγε ένας Άγιος, ότι «ζώντες επί γης, εορτάζομεν εν ουρανώ», όταν έχουμε τον λόγο του Θεού, στην καρδιά και στο στόμα μας!

Κι ένας φίλος, διάβαζε πάντα την Αγία Γραφή, με δάκρυα στα μάτια, ψάλλοντας!

Κάτι περισσότερο καταλάβαιναν...


Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης


Άνοιξε η διαθήκη του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου

 


ΔΙΑΘΗΚΗ

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΤΙΡΑΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΤΟΥ


Ευλογημένο Κύριε το όνομά Σου. Με ευγνωμοσύνη βαθιά αναλογίζομαι τα χρόνια που πορεύτηκα σ’ αυτήν εδώ τη γη, σε αυτό το εκπληκτικό διαστημόπλοιο με κατεύθυνση το άπειρο. Ευχαριστώ Σε, Παναγία Τριάς, που μου αποκάλυψες ότι το άπειρο είναι η αγάπη, ΕΣΥ. Και με κάλεσες από τα παιδικά μου χρόνια σε ενεργό συμμετοχή στην περιπέτεια της αγάπης Σου, αξιώνοντάς με τη χαρά των Μυστηρίων της Εκκλησίας να ζω σαν κύτταρο στο μυστικό Σώμα του Χριστού, την Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Ευχαριστώ Σε διότι, παρά την πνευματική φτώχεια και αδυναμία μου, με δέχτηκες να διακονήσω τον άνθρωπο σε διάφορα σύνορα γεωγραφικά, κοινωνικά, ατενίζοντας το μυστήριο του Σταυρού και της Αναστάσεως, συχνά «ἐν θλίψει πολλῇ μετὰ χαρᾶς Πνεύματος Ἁγίου».

Ευχαριστώ ακόμη «εκ βαθέων» τους αειμνήστους γονείς μου, διδασκάλους, αρχιερείς, πνευματικούς, οι οποίοι με στήριξαν στην πνευματική μου πορεία, τους προσφιλείς συγγενείς κατά σάρκα ή πνεύμα, αδελφούς, αδελφές, συνεργούς στην ιεραποστολή, παλαιούς φοιτητές και φοιτήτριές μου, τους προσφιλείς αφρικανούς αδελφούς και τέλος τον εκλεκτό λαό του Θεού, της Εκκλησίας της Αλβανίας για την εγκάρδια αγάπη και αφοσίωσή τους. Περιουσία ακίνητη ή κινητή με τη χάρη του Θεού δεν έχω. Ό,τι κατά καιρούς απέκτησα, έχει διατεθεί σε έργα αγάπης. Καταθέσεις εις στο όνομά μου του Αρχιεπισκόπου ανήκουν στην Εκκλησία της Αλβανίας. Παρακαλώ τους εκτελεστές της διαθήκης μου το ήμισυ του ποσού των καταθέσεων αυτών να διατεθεί για την αποπεράτωση του Καθεδρικού Ναού της Αναστάσεως στα Τίρανα και το έτερον ήμισυ να παραμείνει καταλλήλως επενδυόμενο, τα δε έσοδα της επενδύσεως να διατίθενται για την ενίσχυση της μισθοδοσίας των κληρικών και των προγραμμάτων για νέους της Εκκλησίας Αλβανίας.

Τα συγγραφικά δικαιώματα από την πώληση των βιβλίων μου παρακαλώ να κατατίθενται υπέρ του Διορθοδόξου Κέντρου “Πορευθέντες”. Εκτελεστές της διαθήκης αυτής ορίζω τον διάδοχό μου Αρχιεπίσκοπο, τον Αρχιγραμματέα της Ιεράς Συνόδου Επίσκοπο Αμαντίας κ. Ναθαναήλ. Οι ανωτέρω να φροντίσουν να διανείμουν ως «ανάμνησιν» τα λίγα πράγματα που χρησιμοποίησα στους εκλεκτούς συνεργάτες μου, που με αυταπάρνηση συμπορεύτηκαν και διακόνησαν την Εκκλησία μαζί μου.

Τα βιβλία μου να δοθούν στην βιβλιοθήκη της Αρχιεπισκοπής και στην βιβλιοθήκη της Ορθοδόξου Θεολογικής Ακαδημίας «Ανάστασις του Χριστού». Επίσης συμβολικώς μερικά στις άλλες τρεις Μητροπόλεις. Όσα βιβλία βρίσκονται στην Αθήνα να διατεθούν στη βιβλιοθήκη του “Πορευθέντες”.

Στην διάρκεια της ζωής μου διακονώντας σε διάφορες εκκλησιαστικές θέσεις και άλλους διεθνείς οργανισμούς λύπησα ασφαλώς πολλούς από αδυναμία ή συναρπαγή. Εκζητώ αυτή την ιερή ώρα του αποχωρισμού την συγγνώμη τους και εκ βάθους ψυχής συγχωρώ όλους εκείνους που συνειδητά ή ανεπίγνωστα με αδικίες, σκευωρίες και συκοφαντίες έκαναν την πορεία μου σκληρή και επώδυνη.

Προσπάθησα με τις πενιχρές μου δυνάμεις να διακονήσω στο άνοιγμα του ορίζοντος των συγχρόνων Ορθοδόξων στην αποστολική οικουμενική μας ευθύνη στην Ελλάδα, στην Αφρική, στον διεθνή εκκλησιαστικό στίβο και ιδιαίτερα από το 1991 αφοσιώθηκα στην αναστήλωση της βασανισμένης Εκκλησίας της Αλβανίας που αγάπησα με όλη μου την ψυχή. Ό,τι ουσιαστικό επιτελέσθη ανήκει στη χάρη του Θεού.

Και τώρα αδελφοί μου, συνεργάτες, προσφιλή πνευματικά μου παιδιά στην Αλβανία, στην Ελλάδα, στην Ανατολική Αφρική και στα άλλα μέρη του κόσμου, «χαρά και στέφανός μου», σας αποχαιρετώ ευχόμενος ό,τι πιο μεγάλο μπορώ: «Τούτου χάριν κάμπτω τὰ γόνατά μου πρὸς τὸν πατέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, … ἵνα δῴη ὑμῖν κατὰ τὸν πλοῦτον τῆς δόξης αὐτοῦ δυνάμει κραταιωθῆναι διὰ τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ εἰς τὸν ἔσω ἄνθρωπον, κατοικῆσαι τὸν Χριστὸν διὰ τῆς πίστεως ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν, ἐν ἀγάπῃ ἐῤῥιζωμένοι καὶ τεθεμελιωμένοι ἵνα ἐξισχύσητε καταλαβέσθαι σὺν πᾶσι τοῖς ἁγίοις τί τὸ πλάτος καὶ μῆκος καὶ βάθος καὶ ὕψος, γνῶναί τε τὴν ὑπερβάλλουσαν τῆς γνώσεως ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, ἵνα πληρωθῆτε εἰς πᾶν τὸ πλήρωμα τοῦ Θεοῦ» (Εφεσ. 3:14-19).

Παρακαλώ σας ακόμη μη παύσετε να προσεύχεστε να με ελεήσει και εμένα τον αμαρτωλό και αχρείο δούλο Του ο Θεός και να με δεχθεί μετανοούντα στην απεραντοσύνη της αγάπης Του. «Τῷ δὲ δυναμένῳ ὑπὲρ πάντα ποιῆσαι ὑπερεκπερισσοῦ ὧν αἰτούμεθα ἢ νοοῦμεν, κατὰ τὴν δύναμιν τὴν ἐνεργουμένην ἐν ἡμῖν, αὐτῷ ἡ δόξα ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ εἰς πάσας τὰς γενεὰς τοῦ αἰῶνος τῶν αἰώνων· ἀμήν.» (3:20-21).


Ὁ ἐν Ἐπισκόποις ἐλάχιστος

+ Ὁ Τιράνων Ἀναστάσιος


29/8/26

Κυριακή ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ - Το Αποστολικό & Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής

 


Ο Απόστολος


Προς Κορινθίους Α΄ Επιστολή Παύλου (ιστ΄ 13-24)


Ἀδελφοί, ἀγρυπνεῖτε, στέκεσθε σταθεροὶ εἰς τὴν πίστιν, νὰ εἶσθε θαρραλέοι καὶ δυνατοί. Ὅ,τι κάνετε, νὰ γίνεται μὲ ἀγάπην.

Τώρα σᾶς παρακαλῶ, ἀδελφοί: ξέρετε ὅτι ἡ οἰκογένεια τοῦ Στεφανᾶ ἦσαν οἱ πρῶτοι χριστιανοὶ τῆς Ἀχαΐας καὶ ἔταξαν τοὺς ἑαυτούς των εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῶν ἁγίων. Νὰ ὑποτάσσεσθε καὶ σεῖς εἰς τοὺς τοιούτους καὶ εἰς τὸν καθένα ποὺ συνεργάζεται καὶ κοπιάζει. Χαίρω διὰ τὸν ἐρχομὸν τοῦ Στεφανᾶ, τοῦ Φουρτουνάτου καὶ τοῦ Ἀχαϊκοῦ, διότι αὐτοὶ ἀνεπλήρωσαν τὴν ἀπουσίαν σας· καθησύχασαν τὸ δικό μου πνεῦμα καὶ τὸ δικό σας. Ν’ ἀναγνωρίζετε τοὺς τοιούτους.

Σᾶς χαιρετοῦν αἱ ἐκκλησίαι τῆς Ἀσίας. Σᾶς στέλνουν πολλοὺς χαιρετισμοὺς ἐν Κυρίῳ ὁ Ἀκύλλας καὶ ἡ Πρίσκιλλα μαζὶ μὲ τὴν ἐκκλησία τοῦ σπιτιοῦ των. Σᾶς χαιρετοῦν ὅλοι οἱ ἀδελφοί. Χαιρετῆστε ἀλλήλους μὲ ἅγιον φίλημα. Ὁ χαιρετισμὸς γράφεται μὲ τὸ χέρι ἐμοῦ τοῦ Παύλου.

Ὅποιος δὲν ἀγαπᾶ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἂς εἶναι ἀνάθεμα. Μαρὰν ἀθά. Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ νὰ εἶναι μαζί σας.

Ἡ ἀγάπη μου εἶναι μαζί μὲ ὅλους σας ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. Ἀμήν.


Το Ευαγγέλιο


Κατά Ματθαίον (κα΄ 33-42) - Παραβολή των κακών γεωργών.


Εἶπεν ὁ Κύριος, άλλην παραβολὴν ἀκοῦστε: Ὑπῆρχε κάποτε ἕνας οἰκοδεσπότης, ὁ ὁποῖος ἐφύτεψε ἕνα ἀμπέλι, ἔβαλε γύρω του ἕνα φράχτη, ἔσκαψε εἰς αὐτὸ ἕνα πατητῆρι καὶ ἔκτισε ἕνα πύργο. Ὕστερα τὸ ἐνοίκιασε εἰς γεωργοὺς καὶ ἔφυγε εἰς ξένην χώραν.

Ὅταν δὲ ἐπλησίασε ὁ καιρὸς τῶν καρπῶν, ἔστειλε τοὺς δούλους του πρὸς τοὺς γεωργοὺς διὰ νὰ πάρουν τοὺς καρπούς του. Ἀλλὰ οἱ γεωργοί, ἀφοῦ συνέλαβαν τοὺς δούλους του, ἕναν ἔδειραν, ἄλλον ἐσκότωσαν, ἄλλον ἐλιθοβόλησαν.

Πάλιν ἔστειλε ἄλλους δούλους περισσότερους ἀπὸ τοὺς πρώτους καὶ ἔκαναν εἰς αὐτοὺς τὰ ἴδια.

Τελευταῖον ἔστειλε πρὸς αὐτοὺς τὸν υἱό του καὶ εἶπε, «Θὰ ἐντραποῦν τὸν υἱόν μου».

Οἱ γεωργοὶ ὅμως, ὅταν εἶδαν τὸν υἱὸν, εἶπαν ἀναμεταξύ τους, «Αὐτὸς εἶναι ὁ κληρονόμος. Ἐμπρὸς ἂς τὸν σκοτώσωμεν καὶ ἂς πάρωμεν τὴν κληρονομίαν του», καὶ ἀφοῦ τὸν συνέλαβαν, τὸν ὡδήγησαν ἔξω ἀπὸ τὸ ἀμπέλι καὶ τὸν ἐσκότωσαν».

Ὅταν λοιπὸν ἔλθῃ ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ ἀμπελιοῦ, τὶ θὰ κάνῃ στοὺς γεωργοὺς ἐκείνους;».

Λέγουν εἰς αὐτόν, «Θὰ τοὺς ἐξολοθρεύσῃ μὲ τὸν χειρότερον τρόπον καὶ τὸ ἀμπέλι θὰ τὸ παραδώσῃ εἰς ἄλλους γεωργούς, οἱ ὁποίοι θὰ τοῦ παραδώσουν τοὺς καρποὺς εἰς τὸν καιρόν τους».

Λέγει εἰς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς, «Ποτὲ δὲν ἐδιαβάσατε εἰς τὰς γραφὰς, ὅτι, «Ὁ λίθος ποὺ ἀπέρριψαν οἱ οἰκοδόμοι, ἔγινε ἀκρογωνιαῖος λίθος· ἀπὸ τὸν Κύριον ἔγινε αὐτό, καὶ φαίνεται θαυμαστὸν εἰς τὰ μάτια μας;».

Το διήμερο παλαιών κατασκηνωτών και φέτος στην ΑΓΚΥΡΑ (22 & 23 Αυγούστου 2026)

 


Η κατασκήνωση της "Άγκυρας" άνοιξε και φέτος τις πόρτες της στις 22 και 23 Αυγούστου 2026 για να υποδεχθεί παλαιούς κατασκηνωτές και μέλη της Χριστιανικής Εστίας Πατρών. 

Το καθιερωμένο αυτό διήμερο δεν αποτελεί μόνο μια εξαιρετική ευκαιρία για όσους επιζητούν να ξανα-συναντηθούν μετά από χρόνια στον αγαπημένο τόπο της Άγκυρας αλλά είναι και μια ευκαιρία πνευματικού ανεφοδιασμού με τα πνευματικά θέματα που παρουσιάζονται και συζητούνται.

Φέτος το πρόγραμμα περιελάμβανε 2 ομιλίες:

Η πρώτη από τον προσκεκλημένο πανοσ. αρχιμ. π. Ιγνάτιο Καρακάση, Ιεροκήρυκα Ι. Μ. Μεσογαίας και Λαυρεωτικής με θέμα: "Σε ποιον ανήκει η γη;"

Ο π. Ιγνάτιος ανέλυσε τον διάλογο Αβραάμ και Λωτ λέγοντας πως ο Αβραάμ που υποχώρησε έδειξε ταπείνωση, αγάπη (επειδή η αγάπη είναι πιο πάνω απ’ το δικαίωμα), ελευθερία απ’ τα δεσμά των βιωτικών μεριμνών και απέραντη εμπιστοσύνη στην πρόνοια του Θεού. Υποστήριξε δε με παραδείγματα ότι κανένας άδικος δεν έκανε προκοπή ενώ οι αδικημένοι είναι τα αγαπημένα παιδιά του Θεού.

Η δεύτερη ομιλία έγινε από τον φιλόλογο κ. Ηλία Σκόνδρα και είχε θέμα: "Γιατί χάνω την ειρήνη μου;"

Ο κ. Σκόνδρας ανέφερε ότι ο εχθρός της ειρήνης είναι μονάχα ένας – η αμαρτία και ότι οι συνθήκες οι οποίες αναστατώνουν την ψυχή μας δεν είναι εχθροί της ειρήνης διότι η ειρήνη είναι η βεβαιότητα ότι ζούμε την παρουσία του Θεού μέσα μας ακόμα και αν γύρω μας υπάρχει χάος.

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην ειρήνη όπως αυτή εκτείνεται σε τρία επίπεδα:

α. προς τον Θεό – όταν «τὰ ἀρεστὰ ἐνώπιον Αὐτοῦ ποιοῦμεν»

β. προς τον πλησίον – όταν ζούμε «ἀνεχόμενοι ἀλλήλων ἐν ἀγάπῃ»

γ. προς τον εαυτό μας – όταν υποτάσσουμε τη σάρκα μας στο πνεύμα μας.

Ο κ. Σκόνδρας κατέληξε λέγοντας ότι όταν έχουμε ειρήνη γινόμαστε και ειρηνοποιοί γιατί ο Χριστός είναι η Ειρήνη και η ειρήνη είναι καρπός του Πνεύματος.




28/8/26

Κορυφώθηκαν οι λατρευτικές εκδηλώσεις για την Κοίμηση της Θεοτόκου στη Μονή Βατοπαιδίου

 


Με λαμπρότητα και κατάνυξη κορυφώθηκαν σήμερα οι λατρευτικές εκδηλώσεις για τη μεγάλη θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου, στο Άγιον Όρος.

Της πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος, ενώ συλλειτούργησαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιρλανδίας κ. Ιάκωβος, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ευμενείας κ. Ειρηναίος, καθώς και ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, Γέροντας Εφραίμ.

Στην πανηγυρική ακολουθία συμμετείχαν επίσης ο Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών, Αρχιμανδρίτης Αρτέμιος Αργυρόπουλος, καθώς και πλειάδα ιερέων και πατέρων της Αθωνικής Πολιτείας και μητροπόλεων τόσο της Ελλάδος όσο και του εξωτερικού.

Ιδιαίτερη στιγμή της πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας αποτέλεσε η τέλεση της ρασοευχής μοναχού, ο οποίος έλαβε το όνομα Ματθίας, εισερχόμενος πλέον σε μια νέα περίοδο της μοναχικής του πορείας.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας παρατέθηκε πανηγυρική τράπεζα, σύμφωνα με την αγιορείτικη τάξη.






30 Αυγούστου 2026 - Το Μεσολόγγι τραγουδά την Ιστορία του

 


Ας το καταλάβουμε...

 


Μην πολεμάς να αποδείξεις ότι έχεις δίκιο,

άφησε τον Θεό να σε δικαιώσει.

 Οι δοκιμασίες δεν είναι εγκατάλειψη Του θεού.

Είναι το άγγιγμά Του που παιδαγωγεί την ψυχή.

Όποιος υπομένει με πίστη, θα γνωρίσει στο τέλος την παρηγοριά Του.


Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης


Φωτοστιγμές από την κατασκ. περίοδο αγοριών γυμνασίου-λυκείου - ΑΜΠΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ (V)

 













26/8/26

Ο παπάς δεν είναι αλάθητος!

 


Ο παπάς είναι ίσως ο μόνος άνθρωπος που, ενώ τον φωνάζουν «πάτερ», σπάνια του επιτρέπουν να είναι απλώς άνθρωπος.

Στην ενορία συμβαίνει κάτι παράξενο: ο ιερέας δεν κρίνεται μόνο για όσα κάνει αλλά και για όσα φαντάζονται οι άλλοι ότι εννοεί. 

Αν μιλήσει πολύ, θεωρείται κοσμικός, αν μιλήσει λίγο, υπερήφανος. 

Αν γελάσει, γίνεται «χαλαρός». 

Αν είναι σοβαρός, «σκληρός και απόμακρος».

Κάποτε αναρωτιέσαι αν τελικά ο παπάς λειτουργεί ή συμμετέχει άθελά του σε μόνιμη θεατρική παράσταση, όπου όλοι κρατούν σημειώσεις για τον ρόλο του.

Το πιο κωμικό και μαζί θλιβερό είναι πως πολλές φορές η ενορία δεν αγαπά τον πραγματικό άνθρωπο, αλλά μια φανταστική εκδοχή του.

Θέλει έναν παπά πάντοτε ήρεμο, πάντοτε φωτισμένο, πάντοτε διαθέσιμο, χωρίς κούραση, χωρίς νεύρα, χωρίς ανθρώπινα όρια. Κάτι ανάμεσα σε άγιο, ψυχολόγο, διοικητικό υπάλληλο και θαυματοποιό.

Μα ο ιερέας, όσο κι αν φορά πετραχήλι, παραμένει άνθρωπος.

Θα κουραστεί.

Θα ξεχάσει. 

Θα πει μια απότομη κουβέντα. 

Θα κάνει λάθος εκτίμηση. Θα έχει μια δύσκολη μέρα που δεν τη γνωρίζει κανείς.

Και τότε αρχίζει το μεγάλο ενοριακό μυστήριο: η απλή ανθρώπινη αδυναμία μετατρέπεται σε θέμα γενικής συνεδρίασης.

Κάποτε ένας γέροντας είπε κάτι πολύ σοφό:

«Ο διάβολος δεν χρειάζεται πάντα να διώξει τον παπά από την Εκκλησία. Του αρκεί να βάλει την ενορία να ασχολείται συνεχώς μαζί του».

Γιατί όταν όλα περιστρέφονται γύρω από τον χαρακτήρα, τις κινήσεις και τις αδυναμίες του ιερέα, τότε σιγά-σιγά χάνεται το κέντρο. Και το κέντρο δεν είναι ο παπάς. Είναι ο Χριστός.

Ο καλός ιερέας δεν είναι αλάθητος. Είναι εκείνος που, παρά τα λάθη του, συνεχίζει να στέκεται μπροστά στην Αγία Τράπεζα και να λέει «Τα σα εκ των σων». 

Και ο ώριμος πιστός δεν είναι εκείνος που δεν βλέπει τα λάθη του παπά, αλλά εκείνος που δεν αφήνει τα λάθη αυτά να του κλέψουν την πίστη, την ειρήνη και την ταπείνωση.

Γι’ αυτό, πριν σχολιάσουμε τον ιερέα, ίσως αξίζει να κάνουμε μια μικρή παύση και να αναρωτηθούμε:

Αν ο Θεός φανέρωνε δημόσια τις δικές μας αδυναμίες με την ίδια λεπτομέρεια που εμείς παρατηρούμε του παπά, θα αντέχαμε άραγε να σταθούμε ούτε ένα λεπτό μπροστά στους άλλους;


π. Νικόλαος Ευλόγιος Τσαλαματάνης, FB

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ: ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΑΠΟΤΟΜΗΣ ΤΙΜΙΑΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ & ΒΑΠΤΙΣΤΟΥ

 


Η καλημέρα του Αρκά επίκαιρη όσο ποτέ

 


Ημέρα Πατρίδος στην ΑΓΚΥΡΑ - ΑΜΠΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ (IV)

 


Η ΗΜΕΡΑ ΠΑΤΡΙΔΟΣ τη φετινή κατασκηνωτική περίοδο, αγαπητοί φίλοι, ήταν αφιερωμένη στο ένδοξο Μεσολόγγι και τα 200 χρόνια από την ηρωική έξοδο. Στην περίοδο των αγοριών γυμνασίου - λυκείου την κεντρική εισήγηση έκανε ο δικηγόρος κ. Γεώργιος Ιατρού, μέλος του Δ.Σ. της ΓΕΧΑ Πατρών.


Τα κύρια σημεία του θέματος που ανέπτυξε ήταν:

α. Η ταυτότητα του Μεσολογγίου και η τοποθεσία.

β. Τα γεγονότα προ της εξόδου και γιατί οι Οθωμανικές δυνάμεις επέμεναν τόσο για την κατάληψη της πόλης έστω κι αν δεν είχε γι΄ αυτούς ιδιαίτερη γεωστρατηγική αξία.

γ. Για ποιους λόγους οι Μεσολογγίτες επέλεξαν την Έξοδο και όχι την παράδοση με όρους.

δ. Για ποιους λόγους έγινε το Μεσολόγγι μια από τις σημαντικότερες σελίδες της ιστορίας μας έστω κι αν έπεσε τελικά στα χέρια των Τούρκων.

ε. Τέλος, έγινε προσπάθεια να απαντηθεί το ερώτημα αν σήμερα και υπό ποιες συνθήκες θα μπορούσε να επαναληφθεί ένα Μεσολόγγι.

Το θέμα ικανοποίησε τα παιδιά που συμμετείχαν με πολλές τοποθετήσεις και ερωτήσεις.