29/8/26

Κυριακή ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ - Το Αποστολικό & Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής

 


Ο Απόστολος


Προς Κορινθίους Α΄ Επιστολή Παύλου (ιστ΄ 13-24)


Ἀδελφοί, ἀγρυπνεῖτε, στέκεσθε σταθεροὶ εἰς τὴν πίστιν, νὰ εἶσθε θαρραλέοι καὶ δυνατοί. Ὅ,τι κάνετε, νὰ γίνεται μὲ ἀγάπην.

Τώρα σᾶς παρακαλῶ, ἀδελφοί: ξέρετε ὅτι ἡ οἰκογένεια τοῦ Στεφανᾶ ἦσαν οἱ πρῶτοι χριστιανοὶ τῆς Ἀχαΐας καὶ ἔταξαν τοὺς ἑαυτούς των εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῶν ἁγίων. Νὰ ὑποτάσσεσθε καὶ σεῖς εἰς τοὺς τοιούτους καὶ εἰς τὸν καθένα ποὺ συνεργάζεται καὶ κοπιάζει. Χαίρω διὰ τὸν ἐρχομὸν τοῦ Στεφανᾶ, τοῦ Φουρτουνάτου καὶ τοῦ Ἀχαϊκοῦ, διότι αὐτοὶ ἀνεπλήρωσαν τὴν ἀπουσίαν σας· καθησύχασαν τὸ δικό μου πνεῦμα καὶ τὸ δικό σας. Ν’ ἀναγνωρίζετε τοὺς τοιούτους.

Σᾶς χαιρετοῦν αἱ ἐκκλησίαι τῆς Ἀσίας. Σᾶς στέλνουν πολλοὺς χαιρετισμοὺς ἐν Κυρίῳ ὁ Ἀκύλλας καὶ ἡ Πρίσκιλλα μαζὶ μὲ τὴν ἐκκλησία τοῦ σπιτιοῦ των. Σᾶς χαιρετοῦν ὅλοι οἱ ἀδελφοί. Χαιρετῆστε ἀλλήλους μὲ ἅγιον φίλημα. Ὁ χαιρετισμὸς γράφεται μὲ τὸ χέρι ἐμοῦ τοῦ Παύλου.

Ὅποιος δὲν ἀγαπᾶ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἂς εἶναι ἀνάθεμα. Μαρὰν ἀθά. Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ νὰ εἶναι μαζί σας.

Ἡ ἀγάπη μου εἶναι μαζί μὲ ὅλους σας ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. Ἀμήν.


Το Ευαγγέλιο


Κατά Ματθαίον (κα΄ 33-42) - Παραβολή των κακών γεωργών.


Εἶπεν ὁ Κύριος, άλλην παραβολὴν ἀκοῦστε: Ὑπῆρχε κάποτε ἕνας οἰκοδεσπότης, ὁ ὁποῖος ἐφύτεψε ἕνα ἀμπέλι, ἔβαλε γύρω του ἕνα φράχτη, ἔσκαψε εἰς αὐτὸ ἕνα πατητῆρι καὶ ἔκτισε ἕνα πύργο. Ὕστερα τὸ ἐνοίκιασε εἰς γεωργοὺς καὶ ἔφυγε εἰς ξένην χώραν.

Ὅταν δὲ ἐπλησίασε ὁ καιρὸς τῶν καρπῶν, ἔστειλε τοὺς δούλους του πρὸς τοὺς γεωργοὺς διὰ νὰ πάρουν τοὺς καρπούς του. Ἀλλὰ οἱ γεωργοί, ἀφοῦ συνέλαβαν τοὺς δούλους του, ἕναν ἔδειραν, ἄλλον ἐσκότωσαν, ἄλλον ἐλιθοβόλησαν.

Πάλιν ἔστειλε ἄλλους δούλους περισσότερους ἀπὸ τοὺς πρώτους καὶ ἔκαναν εἰς αὐτοὺς τὰ ἴδια.

Τελευταῖον ἔστειλε πρὸς αὐτοὺς τὸν υἱό του καὶ εἶπε, «Θὰ ἐντραποῦν τὸν υἱόν μου».

Οἱ γεωργοὶ ὅμως, ὅταν εἶδαν τὸν υἱὸν, εἶπαν ἀναμεταξύ τους, «Αὐτὸς εἶναι ὁ κληρονόμος. Ἐμπρὸς ἂς τὸν σκοτώσωμεν καὶ ἂς πάρωμεν τὴν κληρονομίαν του», καὶ ἀφοῦ τὸν συνέλαβαν, τὸν ὡδήγησαν ἔξω ἀπὸ τὸ ἀμπέλι καὶ τὸν ἐσκότωσαν».

Ὅταν λοιπὸν ἔλθῃ ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ ἀμπελιοῦ, τὶ θὰ κάνῃ στοὺς γεωργοὺς ἐκείνους;».

Λέγουν εἰς αὐτόν, «Θὰ τοὺς ἐξολοθρεύσῃ μὲ τὸν χειρότερον τρόπον καὶ τὸ ἀμπέλι θὰ τὸ παραδώσῃ εἰς ἄλλους γεωργούς, οἱ ὁποίοι θὰ τοῦ παραδώσουν τοὺς καρποὺς εἰς τὸν καιρόν τους».

Λέγει εἰς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς, «Ποτὲ δὲν ἐδιαβάσατε εἰς τὰς γραφὰς, ὅτι, «Ὁ λίθος ποὺ ἀπέρριψαν οἱ οἰκοδόμοι, ἔγινε ἀκρογωνιαῖος λίθος· ἀπὸ τὸν Κύριον ἔγινε αὐτό, καὶ φαίνεται θαυμαστὸν εἰς τὰ μάτια μας;».

Το διήμερο παλαιών κατασκηνωτών και φέτος στην ΑΓΚΥΡΑ (22 & 23 Αυγούστου 2026)

 


Η κατασκήνωση της "Άγκυρας" άνοιξε και φέτος τις πόρτες της στις 22 και 23 Αυγούστου 2026 για να υποδεχθεί παλαιούς κατασκηνωτές και μέλη της Χριστιανικής Εστίας Πατρών. 

Το καθιερωμένο αυτό διήμερο δεν αποτελεί μόνο μια εξαιρετική ευκαιρία για όσους επιζητούν να ξανα-συναντηθούν μετά από χρόνια στον αγαπημένο τόπο της Άγκυρας αλλά είναι και μια ευκαιρία πνευματικού ανεφοδιασμού με τα πνευματικά θέματα που παρουσιάζονται και συζητούνται.

Φέτος το πρόγραμμα περιελάμβανε 2 ομιλίες:

Η πρώτη από τον προσκεκλημένο πανοσ. αρχιμ. π. Ιγνάτιο Καρακάση, Ιεροκήρυκα Ι. Μ. Μεσογαίας και Λαυρεωτικής με θέμα: "Σε ποιον ανήκει η γη;"

Ο π. Ιγνάτιος ανέλυσε τον διάλογο Αβραάμ και Λωτ λέγοντας πως ο Αβραάμ που υποχώρησε έδειξε ταπείνωση, αγάπη (επειδή η αγάπη είναι πιο πάνω απ’ το δικαίωμα), ελευθερία απ’ τα δεσμά των βιωτικών μεριμνών και απέραντη εμπιστοσύνη στην πρόνοια του Θεού. Υποστήριξε δε με παραδείγματα ότι κανένας άδικος δεν έκανε προκοπή ενώ οι αδικημένοι είναι τα αγαπημένα παιδιά του Θεού.

Η δεύτερη ομιλία έγινε από τον φιλόλογο κ. Ηλία Σκόνδρα και είχε θέμα: "Γιατί χάνω την ειρήνη μου;"

Ο κ. Σκόνδρας ανέφερε ότι ο εχθρός της ειρήνης είναι μονάχα ένας – η αμαρτία και ότι οι συνθήκες οι οποίες αναστατώνουν την ψυχή μας δεν είναι εχθροί της ειρήνης διότι η ειρήνη είναι η βεβαιότητα ότι ζούμε την παρουσία του Θεού μέσα μας ακόμα και αν γύρω μας υπάρχει χάος.

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην ειρήνη όπως αυτή εκτείνεται σε τρία επίπεδα:

α. προς τον Θεό – όταν «τὰ ἀρεστὰ ἐνώπιον Αὐτοῦ ποιοῦμεν»

β. προς τον πλησίον – όταν ζούμε «ἀνεχόμενοι ἀλλήλων ἐν ἀγάπῃ»

γ. προς τον εαυτό μας – όταν υποτάσσουμε τη σάρκα μας στο πνεύμα μας.

Ο κ. Σκόνδρας κατέληξε λέγοντας ότι όταν έχουμε ειρήνη γινόμαστε και ειρηνοποιοί γιατί ο Χριστός είναι η Ειρήνη και η ειρήνη είναι καρπός του Πνεύματος.




28/8/26

Κορυφώθηκαν οι λατρευτικές εκδηλώσεις για την Κοίμηση της Θεοτόκου στη Μονή Βατοπαιδίου

 


Με λαμπρότητα και κατάνυξη κορυφώθηκαν σήμερα οι λατρευτικές εκδηλώσεις για τη μεγάλη θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου, στο Άγιον Όρος.

Της πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος, ενώ συλλειτούργησαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιρλανδίας κ. Ιάκωβος, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ευμενείας κ. Ειρηναίος, καθώς και ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, Γέροντας Εφραίμ.

Στην πανηγυρική ακολουθία συμμετείχαν επίσης ο Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών, Αρχιμανδρίτης Αρτέμιος Αργυρόπουλος, καθώς και πλειάδα ιερέων και πατέρων της Αθωνικής Πολιτείας και μητροπόλεων τόσο της Ελλάδος όσο και του εξωτερικού.

Ιδιαίτερη στιγμή της πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας αποτέλεσε η τέλεση της ρασοευχής μοναχού, ο οποίος έλαβε το όνομα Ματθίας, εισερχόμενος πλέον σε μια νέα περίοδο της μοναχικής του πορείας.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας παρατέθηκε πανηγυρική τράπεζα, σύμφωνα με την αγιορείτικη τάξη.






30 Αυγούστου 2026 - Το Μεσολόγγι τραγουδά την Ιστορία του

 


Ας το καταλάβουμε...

 


Μην πολεμάς να αποδείξεις ότι έχεις δίκιο,

άφησε τον Θεό να σε δικαιώσει.

 Οι δοκιμασίες δεν είναι εγκατάλειψη Του θεού.

Είναι το άγγιγμά Του που παιδαγωγεί την ψυχή.

Όποιος υπομένει με πίστη, θα γνωρίσει στο τέλος την παρηγοριά Του.


Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης


Φωτοστιγμές από την κατασκ. περίοδο αγοριών γυμνασίου-λυκείου - ΑΜΠΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ (V)

 













26/8/26

Ο παπάς δεν είναι αλάθητος!

 


Ο παπάς είναι ίσως ο μόνος άνθρωπος που, ενώ τον φωνάζουν «πάτερ», σπάνια του επιτρέπουν να είναι απλώς άνθρωπος.

Στην ενορία συμβαίνει κάτι παράξενο: ο ιερέας δεν κρίνεται μόνο για όσα κάνει αλλά και για όσα φαντάζονται οι άλλοι ότι εννοεί. 

Αν μιλήσει πολύ, θεωρείται κοσμικός, αν μιλήσει λίγο, υπερήφανος. 

Αν γελάσει, γίνεται «χαλαρός». 

Αν είναι σοβαρός, «σκληρός και απόμακρος».

Κάποτε αναρωτιέσαι αν τελικά ο παπάς λειτουργεί ή συμμετέχει άθελά του σε μόνιμη θεατρική παράσταση, όπου όλοι κρατούν σημειώσεις για τον ρόλο του.

Το πιο κωμικό και μαζί θλιβερό είναι πως πολλές φορές η ενορία δεν αγαπά τον πραγματικό άνθρωπο, αλλά μια φανταστική εκδοχή του.

Θέλει έναν παπά πάντοτε ήρεμο, πάντοτε φωτισμένο, πάντοτε διαθέσιμο, χωρίς κούραση, χωρίς νεύρα, χωρίς ανθρώπινα όρια. Κάτι ανάμεσα σε άγιο, ψυχολόγο, διοικητικό υπάλληλο και θαυματοποιό.

Μα ο ιερέας, όσο κι αν φορά πετραχήλι, παραμένει άνθρωπος.

Θα κουραστεί.

Θα ξεχάσει. 

Θα πει μια απότομη κουβέντα. 

Θα κάνει λάθος εκτίμηση. Θα έχει μια δύσκολη μέρα που δεν τη γνωρίζει κανείς.

Και τότε αρχίζει το μεγάλο ενοριακό μυστήριο: η απλή ανθρώπινη αδυναμία μετατρέπεται σε θέμα γενικής συνεδρίασης.

Κάποτε ένας γέροντας είπε κάτι πολύ σοφό:

«Ο διάβολος δεν χρειάζεται πάντα να διώξει τον παπά από την Εκκλησία. Του αρκεί να βάλει την ενορία να ασχολείται συνεχώς μαζί του».

Γιατί όταν όλα περιστρέφονται γύρω από τον χαρακτήρα, τις κινήσεις και τις αδυναμίες του ιερέα, τότε σιγά-σιγά χάνεται το κέντρο. Και το κέντρο δεν είναι ο παπάς. Είναι ο Χριστός.

Ο καλός ιερέας δεν είναι αλάθητος. Είναι εκείνος που, παρά τα λάθη του, συνεχίζει να στέκεται μπροστά στην Αγία Τράπεζα και να λέει «Τα σα εκ των σων». 

Και ο ώριμος πιστός δεν είναι εκείνος που δεν βλέπει τα λάθη του παπά, αλλά εκείνος που δεν αφήνει τα λάθη αυτά να του κλέψουν την πίστη, την ειρήνη και την ταπείνωση.

Γι’ αυτό, πριν σχολιάσουμε τον ιερέα, ίσως αξίζει να κάνουμε μια μικρή παύση και να αναρωτηθούμε:

Αν ο Θεός φανέρωνε δημόσια τις δικές μας αδυναμίες με την ίδια λεπτομέρεια που εμείς παρατηρούμε του παπά, θα αντέχαμε άραγε να σταθούμε ούτε ένα λεπτό μπροστά στους άλλους;


π. Νικόλαος Ευλόγιος Τσαλαματάνης, FB

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ: ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΑΠΟΤΟΜΗΣ ΤΙΜΙΑΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ & ΒΑΠΤΙΣΤΟΥ

 


Η καλημέρα του Αρκά επίκαιρη όσο ποτέ

 


Ημέρα Πατρίδος στην ΑΓΚΥΡΑ - ΑΜΠΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ (IV)

 


Η ΗΜΕΡΑ ΠΑΤΡΙΔΟΣ τη φετινή κατασκηνωτική περίοδο, αγαπητοί φίλοι, ήταν αφιερωμένη στο ένδοξο Μεσολόγγι και τα 200 χρόνια από την ηρωική έξοδο. Στην περίοδο των αγοριών γυμνασίου - λυκείου την κεντρική εισήγηση έκανε ο δικηγόρος κ. Γεώργιος Ιατρού, μέλος του Δ.Σ. της ΓΕΧΑ Πατρών.


Τα κύρια σημεία του θέματος που ανέπτυξε ήταν:

α. Η ταυτότητα του Μεσολογγίου και η τοποθεσία.

β. Τα γεγονότα προ της εξόδου και γιατί οι Οθωμανικές δυνάμεις επέμεναν τόσο για την κατάληψη της πόλης έστω κι αν δεν είχε γι΄ αυτούς ιδιαίτερη γεωστρατηγική αξία.

γ. Για ποιους λόγους οι Μεσολογγίτες επέλεξαν την Έξοδο και όχι την παράδοση με όρους.

δ. Για ποιους λόγους έγινε το Μεσολόγγι μια από τις σημαντικότερες σελίδες της ιστορίας μας έστω κι αν έπεσε τελικά στα χέρια των Τούρκων.

ε. Τέλος, έγινε προσπάθεια να απαντηθεί το ερώτημα αν σήμερα και υπό ποιες συνθήκες θα μπορούσε να επαναληφθεί ένα Μεσολόγγι.

Το θέμα ικανοποίησε τα παιδιά που συμμετείχαν με πολλές τοποθετήσεις και ερωτήσεις. 




25/8/26

Τὸ ἀντίτιμον - Ἀλεξανδρεύς

 


Τὸ ἀντίτιμον


ΔΙΗΓΗΜΑ


Ἀλεξανδρεύς

 

Ἀνηφορίζουσα ἡ κυρὰ Ἀργυρὼ πρὸς τὸ ἐπὶ τῆς κορυφῆς εὑρισκόμενον ἐκκλησίδιον, τὸ ὁποῖον ὁ πόθος καὶ ἡ ἐπιμονὴ τῶν χριστιανῶν μᾶλλον ἢ τὰ σαθρότατα ὑλικὰ (τὰ συνηγμένα ἐκ τῶν φυσικῶν παρακαταθηκῶν τοῦ λόφου: λίθοι, ξύλα, λάσπη κ.λπ.) διετήρουν ὀρθὸν καὶ ἀντιστεκόμενον εἰς τὴν φυσικὴν φθοράν, εἶχεν ἤδη ἀρχίσει διάλογον μετὰ τῆς οἰκοδεσποίνης τοῦ ναοῦ.

— Ἄχ, Παναγιά μου! Τί μὲ ηὗρε τὴν μαύρη! Ἄχ, τοῦ τὸ ἔλεγα ἐγώ. Βρέ, κόψ’ το. Κόψ’ το τὸ ἐλάττωμα, πρὶν σὲ κόψει ἐκεῖνο! Τίποτε αὐτός. Τὸ χαβά του. Καὶ μοῦ ἀγρίευε μάλιστα, νὰ τόνε φοβηθῶ! Ποὺ κακὸς χρόνος νὰ μὴν τὸν εὕρῃ!

— Ἄχ, Παναγία μου! Ἔχεις τὰ δίκια σου, Παρθένα μου, ὅ,τι καὶ νὰ σοῦ πῶ! Κανόνισέ τα ἐσύ, Παρθένα μου.

Οὕτως ἐβόα ἡ δύσμοιρος Ἀργυρὼ ταχύνουσα διαρκῶς τὸ βῆμα, οὐδόλως ἐμποδιζομένη ὑπὸ τῆς αὐξανομένης κλίσεως τοῦ ἀνηφορικοῦ δρομίσκου, τοῦ ὁδηγοῦντος εἰς τὸ ἐξωκκλήσιον τῆς Παναγίας τῆς καλουμένης «Βοηθείας».

Πλὴν τῶν ἀδόντων τεττίγων καὶ εὐαρίθμων πτηνῶν, ἅτινα ἐνθαρρυνόμενα ὑπὸ τῆς ἑσπερινῆς λήξεως τοῦ καύσωνος ἐλάλουν, οὐδεὶς ἕτερος ἀκροατὴς εὑρίσκετο τῇ ἡλικιωμένῃ ταύτῃ γυναικί. Αὕτη δέ, βεβαίαν ἔχουσα τὴν πίστιν ὅτι ἡ τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν ἀνθρώπων Μήτηρ μετὰ προσοχῆς ἤκουε τὸν πόνον της, ἐσυνέχιζε ἀπτόητος τὴν ὑπεράσπισιν τοῦ πταίσαντος συζύγου.

— Καὶ τί νὰ τῆς πῶ τῆς Παναγιᾶς; ἀπηυθύνετο πρὸς τὸν ἀπόντα σύζυγον αὐτῆς. Νὰ ’τανε ἀρρώστια; Νὰ ’τανε φτώχεια; Νὰ προστρέξω στὴ χάρη της. Μὰ τώρα; Μὲ ποιά μοῦτρα βρὲ νὰ τῆς ζητήσω χάρη;

Ἦτο γνωστὸν εἰς ἅπαν τὸ χωρίον ὅτι ὁ σύζυγος τῆς κυρὰ Ἀργυροῦς, ὁ μπαρμπα-Ἀντώνης, ἦτο ἄνθρωπος ἀγαθός, δίκαιος καὶ τίμιος. Κατετρύχετο, ὡστόσο, ὑπὸ τοῦ φοβεροῦ ἁμαρτήματος τῆς βλασφημίας. Ὅτε ἐνίκα αὐτὸν ὁ θυμός, ἐξεστόμιζε λόγους φοβερούς, βδελυροὺς καὶ ἀνοσίους. Ἐὰν δὲ ἐπεχείρῃ τις νὰ τὸν ἀνακόψῃ, τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο τὸ ἀντίθετον, ὁδηγοῦν αὐτὸν εἰς χειροτέρας καὶ ἀνοσιωτέρας βλασφημίας.

Ματαίως ἡ δύστηνος Ἀργυρὼ ἐπεχείρει νὰ τὸν συνετίσῃ. Ματαίως ἕτεροι συγχωριανοὶ τῷ ἔλεγον πὼς «Κι αὐτοὶ ἄντρες εἶναι, βρὲ ἀδερφέ, καὶ θυμώνουν, μὰ δὲν ξερνᾶνε δὰ καὶ τέτοια λόγια». Ματαίως ὁ εὐσεβὴς τοῦ χωρίου ἱερεύς, ὁ παπα-Λευτέρης, ἐζήτει παιδαγωγῆσαι τὸν βλάσφημον ἐκεῖνον. Ὁ χρόνος τῆς ζωῆς αὐτοῦ παρήρχετο καὶ ἡ εὐσεβὴς σύζυγος ἔτρεμε διὰ τὴν μέλλουσαν αὐτοῦ καταδίκην. Ὅτε δὲ ἐξωμολογεῖτο τὸν λογισμὸν αὐτὸν εἰς τὸν πνευματικὸν της παπα-Λευτέρη, ἐκεῖνος τὴν παρεμύθη λέγων:

— Δὲν θὰ ἀφήσῃ ὁ Θεός, Ἀργυρώ. Τόσες προσευχὲς κάμνεις ἐλόγου σου. Κι ὁ Ἀντώνης δὲν εἶναι κακὸς ἄνθρωπος. Μὰ ὁ σατανᾶς τὸν ἔχει δέσει μὲ τὴ βλαστήμια καὶ τὸν κρατάει γερά. Ἐμεῖς νὰ εὐχόμαστε ὁ Θεὸς νὰ τὸν συνετίσῃ ἐδῶ στὴ γῆ καὶ νὰ τὸν σώσῃ.

Ἅπαξ δὲ ἐστάθη καὶ προσέθεσε σκεπτόμενος καὶ κινῶν τὴν λευκασμένην αὐτοῦ κεφαλὴν ὁ ἀγαθὸς λευίτης:

— Μά, γιὰ πές μου: Ἐλόγου σου εἶσαι ἕτοιμη νὰ τὴν ἀντέξῃς τὴν παιδαγωγίαν τοῦ Θεοῦ στὸν Ἀντώνη;

Ἔθεσεν ὁ ἔμπειρος ἐκεῖνος πνευματικὸς τὴν ἐρώτησιν ταύτην, γνωρίζων ποίαν βαθυτάτην ἀγάπην εἶχεν εἰς τὸν πεπτωκότα σύζυγό της ἡ ἀγαθὴ ἐκείνη ψυχή. Ἀγάπη ἥτις ὑπερέβαινε τὰ συνήθη μέτρα, ἐξαπλουμένη εἰς ὅλην τὴν ὕπαρξίν της. Ἡ Ἀργυρὼ ἐσκέφθη ἐπ’ ὀλίγον καὶ ὕστερον σοβαρῶς, ὥσπερ πρὸς τριχοκουρίαν προσερχομένη, παρήλλαξε τὸ λόγιον τῆς ὑποταγῆς λέγουσα:

— Μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ, Πάτερ.

Τὸν λόγον τοῦτον εἶχεν ἤδη ἀπολησμονήσει ἡ Ἀργυρὼ μέχρι τῆς παρελθούσης νυκτός. Τὴν μοιραίαν ἐκείνην νύκτα, προσπαθῶν νὰ κλείσῃ τὴν θύραν τοῦ σταύλου ὁ Ἀντώνης ἐθύμωσε ὅτι αὕτη τῷ ἀντεστέκετο· καὶ θυμώσας ἐξέβαλε λόγους τρομερούς, βλασφήμους κατὰ τοῦ προσώπου τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Εἶχεν ἤδη προχωρήσει ὁ Δεκαπενταύγουστος, ἡ δὲ μεγάλη ἑορτὴ τῆς Κοιμήσεως ἀπεῖχε τέσσαρας μόλις ἡμέρας· καὶ ἀκούσασα τοὺς λόγους τούτους ἡ Ἀργυρὼ ἐπάγωσε. Μυστικῶς ἐδεήθη πρὸς τὴν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον, ὅπως μὴ προσμετρήσῃ τῷ βλασφήμῳ συζύγῳ τὴν ἁμαρτίαν ταύτην. Ὅμως, φεῦ! Τὴν φορὰν ταύτην ἡ δέησις δὲν εἰσηκούσθη καὶ ὁ βλάσφημος σύζυγος, ἐρυθρὸς ἐκ τοῦ θυμοῦ, ἐπέπεσεν βαρὺς ἐπὶ τῆς δυστροπούσης θύρας, ἀνοίξας αὐτὴν βιαίως. Ἡ Ἀργυρὼ ἔσπευσεν εἰς βοήθειαν τοῦ ψυχῇ τε καὶ σώματι πεπτωκότος συζύγου. 

24/8/26

Λήξη κατασκηνωτικής περιόδου "ΑΓΚΥΡΑ 2026" - ΑΜΠΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ



Με την αναχώρηση και των κατασκηνωτών γυμνασίου και λυκείου που φιλοξενήθηκαν τον Αύγουστο στην κατασκήνωση ΑΓΚΥΡΑ, ολοκληρώθηκε και η φετινή κατασκηνωτική περίοδος, αγαπητοί μας φίλοι.

Πριν και πάνω απ΄ όλα αναπέμπουμε ύμνο δοξολογίας προς τον Τριαδικό Θεό και τους Αγ. Τεσσαράκοντα Μάρτυρες που "σκέπασαν" την κατασκήνωση και αυτό το καλοκαίρι και μας φύλαξαν από κάθε κακό. 

Ευχαριστούμε ευγνωμόνως τον Μητροπολίτη Πατρών κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ και τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Κερνίτσης κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟ που ευλογούν πατρικά το έργο που επιτελείται στον κατασκηνωτικό χώρο επί σειρά ετών. Εκφράζουμε τη χαρά και τη συγκίνησή μας για την επίσκεψη του Μητροπολίτου μας στις 12 Αυγούστου και τα πατρικά γεμάτα αγάπη λόγια επιστηριγμού που απηύθυνε προς όλους μας.

Απευθύνουμε θερμές ευχαριστίες προς τους Αρχιμανδρίτες της Ι. Μητροπόλεως Πατρών, τον π. Χριστοφόρο Μυτιλήνη και τον π. Γαβριήλ Κωνσταντινίδη, για τη συνεχή πνευματική καθοδήγηση της κατασκήνωσης όλο αυτό το χρονικό διάστημα. Γνωρίζουμε ότι μας συνόδευαν και οι ευχές του Αρχ. π. Σωτηρίου Τσάφου, ο οποίος αντιμετωπίζει με υπομονή και πίστη τα προβλήματα της υγείας του.

Ευχαριστούμε μέσα απ΄ την καρδιά μας τις αρχηγούς και τους αρχηγούς όλων των κατασκηνωτικών περιόδων που είχαν την ευθύνη καθώς και τα δεκάδες στελέχη μας, ομαδάρχισσες και ομαδάρχες, που στάθηκαν δίπλα στους κατασκηνωτές και τις κατασκηνώτριες με πνεύμα θυσίας και αληθινής αγάπης. Θα προσευχόμαστε ο Κύριος να τους ενισχύει πάντοτε και να ανταποδίδει πλούσια την προσφορά τους αυτή.

Άγκυρα 1971

 









Ευχαριστούμε πολύ τον π. Ιωάννη Νικόπουλο, Προϊστάμενο του Ι.Ν. Οσίου Ιωακείμ Νοτενών για την αποστολή των φωτογραφιών.

Στιγμή συγκίνησης πριν την έναρξη της αναμέτρησης της Εθνικής Ελλάδας με την Κύπρο στο μπάσκετ.

 


Μία πολύ συγκινητική στιγμή μάς χάρισαν οι παίκτες της Εθνικής Ελλάδας και της Εθνικής Κύπρου του μπάσκετ, καθώς στο πλαίσιο της φιλικής αναμέτρησης στο T-Center στην Αθήνα (24.8.26) τραγούδησαν αγκαλιασμένοι τον Eθνικό Ύμνο.


Κανένας (Βιβλιοπαρουσίαση) - Γ.Δ. Μαρκάκης


Κανένας


Με μια αφήγηση που ακουμπά στη γλώσσα των νέων της εποχής μας, ο Ραφαήλ Χρυσανθόπουλος μας οδηγεί στη νουβέλα του «Κανένας» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Έαρ». 

Χωρίς υπερβολές και φανταχτερά ευρήματα στήνει μια μικρή εφηβική περιπέτεια που πίσω της αφήνει να φανεί μια άλλη, μεγαλύτερη. Η πρώτη θα ολοκληρωθεί σύντομα, η δεύτερη θα χρειαστεί χρόνο και δύναμη και δουλειά. Η ιστορία μπορεί δυστυχώς να μοιάζει κοινότυπη σε όσους έχουν ασχοληθεί με τους εφήβους της εποχής μας, ταυτόχρονα ωστόσο στοιχειώνει τους εφιάλτες αρκετών μαμάδων και μπαμπάδων εφήβων. 

Ένας σιωπηλός έφηβος εξαφανίζεται αναπάντεχα. Και τότε, ψάχνοντας να τον βρουν όλοι μα όλοι όσοι βρίσκονται κοντά του, συνειδητοποιούν πόσο λίγο τον ξέρουν. Δεν είναι που δεν ξέρουν τι ρούχα φορούσε τη μέρα που χάθηκε. Είναι κυρίως –και πρωτίστως– που δεν ξέρουν τι φορούσε η ψυχή του κάτω από το άχρωμο πανωφόρι της ύπουλης ησυχίας της. Είναι που καλούνται να μαντέψουν όχι μόνο τι θα μπορούσε να φορά, αλλά επίσης τι κουβαλάει μες την ψυχή του, τι η ψυχή του στήνει ομπρός του. 

Και τότε όλοι θα συνειδητοποιήσουν πως δεν μπορούν να τον περιγράψουν, γιατί δεν τον ξέρουν. Υπάρχει ελπίδα να τον βρει κανείς; Ποιος να εγκαταλείψει τη βολή του για να τον αναζητήσει; Και κυρίως, ποιος να ενδυθεί αδυναμία μεγαλύτερη αυτού, ποιος να γίνει «κανένας» για να νιώσει ο ήρωάς μας «κάποιος»;

Με αμεσότητα και παραμένοντας στα γεγονότα ο συγγραφέας αφήνει τον αναγνώστη του να διαβάσει απλώς μια ιστορία. Να σκεφτεί πάνω σ’ αυτή. Να την επεξεργαστεί μέσα του. Και τότε ίσως να γυρίσει και να την ξαναδιαβάσει…



Γεώργιος Μαρκάκης

Εκπαιδευτικός MEd

Διευθυντής 19ου Δ.Σ. Πατρών


Δημοσιεύτηκε στο π. Η Δράση, τχ. Αύγ. – Σεπτ. 2026

Ποιός ἔκανε τὴν ἐγχείρηση ; (Ἀληθινὴ ἱστορία)

 



Ἀπὸ τὸ Ὀρθόδοξο Χριστιανικὸ Περιοδικό "Ο ΣΩΤΗΡ" (Τεῦχος 2357, σελ. 333-334)


Όλα είναι χαμένα! - ΓΕΧΑ ΑΙΓΙΟΥ