Έβαλαν «άγκυρα» στην ασφάλεια επενδύοντας στην πρόληψη

 

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΚΚΕΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΓΕΧΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΑ ΑΠΟ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΦΩΤΙΑΣ

Η πρόληψη αποτελεί το ισχυρότερο μέσο προστασίας της ανθρώπινης ζωής και του φυσικού περιβάλλοντος. Με αυτό το μήνυμα πραγματοποιήθηκε το πρωί της Παρασκευής 3 Ιουλίου, ενημέρωση των παιδιών και του προσωπικού, προς εφαρμογή σχεδίου εγκατάλειψης σε περίπτωση πυρκαγιάς, στην κατασκήνωση «Άγκυρα» της Χριστιανικής Ένωσης (ΓΕΧΑ Πατρών), που λειτουργεί στην Παναγοπούλα Αχαΐας.

Από τους υπευθύνους χαρακτηρίζεται ως «ο τόπος που ο Θεός σκόρπισε στον κόσμο να θυμίζει τη λάμψη του δικού Του παραδείσου». Σε αυτό τον «παράδεισο» η ασφάλεια των μικρών φιλοξενούμενων αποτελεί βασική προϋπόθεση και τα Σώματα Ασφαλείας είναι παρόντα, ενισχύοντας την πρόληψη και την ετοιμότητα απέναντι σε έκτακτες καταστάσεις. Ο Διοικητής του Γ΄ Λιμενικού Τμήματος Αιγίου Μιχάλης Κωστάκης, ο Διοικητής της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Αιγίου Παναγιώτης Πετρόπουλος, η Υποδιοικητής Ευγενία Κωνσταντινοπούλου, στελέχη της Πυροσβεστικής και άνδρες της Ομάδας ΔΙΑΣ του Αστυνομικού Τμήματος Αιγιαλείας πραγματοποίησαν την ενημέρωση το πρωί της Παρασκευής.

Η κατασκήνωση «Άγκυρα» ξεκίνησε τη λειτουργία της στο τέλος Ιουνίου και θα διαρκέσει ως τα μέσα Αυγούστου, φιλοξενώντας διαδοχικά ομάδες παιδιών. Ανά περίοδο φιλοξενούνται από εβδομήντα έως ενενήντα κατασκηνωτές. Από το Γ΄ Λιμενικό Τμήμα είχαν δοθεί οδηγίες για την προμήθεια σωσιβίων ναυτικού τύπου, ενώ η Πυροσβεστική Υπηρεσία Αιγίου εκπόνησε σχέδιο εγκατάλειψης σε περίπτωση κινδύνου από πυρκαγιά.

Διαφυγή από ξηρά και θάλασσα

Το πρωί της Παρασκευής, κατά την άσκηση ετοιμότητας που πραγματοποιήθηκε, τα παιδιά συγκεντρώθηκαν στα δύο γήπεδα της κατασκήνωσης, στο γήπεδο μπάσκετ και στο γήπεδο 5X5 ποδοσφαίρου, που βρίσκεται στην αντίθετη πλευρά του χώρου, τα οποία λειτουργούν βάσει σχεδίου, ως σταθμοί συγκέντρωσης. Κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν τις βασικές οδηγίες αυτοπροστασίας, να ενημερωθούν για τις προβλεπόμενες διαδρομές διαφυγής, τα σημεία συγκέντρωσης και τις ενέργειες που πρέπει να ακολουθούν με ψυχραιμία και υπευθυνότητα σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Τα στελέχη των Σωμάτων Ασφαλείας εξήγησαν με απλό και κατανοητό τρόπο τη σημασία της άμεσης συμμόρφωσης στις οδηγίες των υπευθύνων της κατασκήνωσης, καθώς και τον ρόλο που διαδραματίζει η σωστή προετοιμασία στην ασφαλή απομάκρυνση όλων των κατασκηνωτών.

Το σχέδιο περιλαμβάνει εκκένωση με εγκατάλειψη τόσο από τη θάλασσα όσο και από τον δρόμο. Στο σημείο που ο μαντρότοιχος της κατασκήνωσης εφάπτεται με τη θάλασσα υπάρχουν τρεις έξοδοι διαφυγής. Οι δύο διοικητές, Γ΄ Λιμενικού Τμήματος και Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, εξήγησαν στα παιδιά ακριβώς πώς θα κινηθούν σε περίπτωση πυρκαγιάς. Για τη διέξοδο από θαλάσσης, φόρεσαν τα σωσίβιά τους κατόπιν εκπαίδευσης και οδηγήθηκαν στις πόρτες διαφυγής, δείχνοντάς τους τον δρόμο που θα κατέβουν για να οδηγηθούν εκτός κατασκήνωσης.

Άριστη συνεργασία των υπευθύνων των Σωμάτων Ασφαλείας

Όπως μετέφερε στo Protionline.gr ο διοικητής του Γ΄ Λιμενικού Τμήματος, Μιχάλης Κωστάκης, "τα παιδιά ήταν πολύ συνεργάσιμα, έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον και αντιλήφθηκαν ακριβώς πώς πρέπει να λειτουργήσουν. Σε κάθε περίπτωση τέτοιοι χώροι πρέπει να βρίσκονται σε ετοιμότητα. Η ενημέρωση στην κατεύθυνση της πρόληψης είναι πολύ σημαντική. Η συνεργασία μας με την Πυροσβεστική και την Αστυνομία ήταν άψογη".

Αναμφισβήτητα, τέτοιες πρωτοβουλίες συμβάλλουν ουσιαστικά στην καλλιέργεια κουλτούρας πρόληψης και πολιτικής προστασίας από μικρή ηλικία, ενισχύοντας το αίσθημα ασφάλειας και την ετοιμότητα των παιδιών και του προσωπικού της κατασκήνωσης, απέναντι σε πιθανούς κινδύνους.

ΠΗΓΗ: https://protionline.gr/

40 ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ… – Ὁ φρικτὸς νόμος θερίζει!

 

Μέχρι πρὶν ἀπὸ 40 χρόνια ἡ ἔκτρωση θεωρεῖτο ποινικὸ ἀδίκημα. Ὁ νόμος 1609/1986 (ἄρθρο 304 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικα) ἀποποινικοποίησε τὶς ἐκτρώσεις. Ἡ ἔκτρωση, δηλαδὴ ἡ τεχνητὴ διακοπὴ τῆς ἐγκυμοσύνης, δὲν θεωρεῖται πλέον ἄδικη πράξη.

Ὁ συνήθης ἐξευγενισμένος ὅρος ποὺ χρησιμοποιεῖται γιὰ τὴν πράξη αὐτή, εἶναι «διακοπὴ κυήσεως». Ἀλλὰ «διακοπὴ κυήσεως» εἶναι γιὰ τὴν κυοφορούσα μητέρα. Γιὰ τὸ κυοφορούμενο ἔμβρυο εἶναι «διακοπὴ ζωῆς»· δηλαδὴ θάνατος. Καὶ ὄχι ἀνεπιθύμητος θάνατος, ποὺ προῆλθε ἀπὸ κάποιο δυσάρεστο, ἀναπάντεχο γεγονὸς ἢ ἔστω ἀπὸ ἀμέλεια ἢ ἀπροσεξία, ἀλλὰ θάνατος ποὺ προκλήθηκε μὲ προμελέτη καὶ ἐπιβλήθηκε μὲ βιαιότητα καὶ ἀναλγησία· δηλαδὴ φόνος. Μάλιστα φόνος ἀθώας καὶ ἀνυπεράσπιστης ὑπάρξεως, ποὺ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ζήσει σ’ αὐτὸ τὸν κόσμο, τουλάχιστον ὅσο τὸ ἔχουν καὶ αὐτοὶ ποὺ τὸν ἀποφάσισαν. Φόνος ἑνὸς ἀθώου παιδιοῦ, ποὺ τὸν ἀποφάσισαν οἱ γονεῖς του καὶ τὸν προκάλεσαν γιατροὶ ποὺ ὁρκίσθηκαν νὰ ὑπηρετοῦν τὴ ζωὴ καὶ ὄχι τὸν θάνατο.

Ἕνα ἔμβρυο πού μεγαλώνει μὲ θαυμαστὸ τρόπο μέσα στὰ μητρικὰ σπλάχνα, δὲν εἶναι ἄνθρωπος; Δὲν θέλει νὰ δεῖ τὸ φῶς τοῦ ἥλιου καὶ νὰ πορευθεῖ σ’ αὐτὸ τὸν κόσμο μὲ κάθε δυνατότητα νὰ ζήσει, νὰ δεῖ τὰ πρόσωπα τῶν γονιῶν του, νὰ γευθεῖ τὴν ἀγάπη καὶ τὴ φροντίδα τους, νὰ τοὺς συγκινήσει μὲ τὸ χαμόγελό του, νὰ μεγαλώσει, νὰ δημιουργήσει, νὰ καταξιωθεῖ ὡς μέλος μιᾶς ἀνθρώπινης κοινωνίας, ποὺ σκοπὸ ἔχει νὰ ὑπηρετεῖ τὸ ἀγαθό, τὴν πρόοδο, τὴ ζωή;

Καὶ ἀκόμη· τὸ ἔμβρυο δὲν εἶναι ἄνθρωπος μὲ ἀθάνατη ψυχή, ὕπαρξη ποὺ κρύβει στὰ βάθη της τὴν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἔχει δικαίωμα νὰ βαπτισθεῖ, νὰ ἀπολαύσει τὴ Χάρι τοῦ Θεοῦ, νὰ γίνει μέλος τῆς Ἐκκλησίας, νὰ πορευθεῖ στὸν κόσμο μὲ τὴν αἰώνια προοπτικὴ τῆς μακάριας ζωῆς στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ; Ἂν ὁ θάνατος εἶναι μυστήριο φοβερό, ἡ ζωὴ δὲν εἶναι θαῦμα μεγάλο; Γιατί ἐρχόμαστε ἀντιμέτωποι μὲ τὸν Θεό, ὅταν ζητεῖ νὰ θαυματουργήσει; 

ΕΟΡΤΗ ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ

 

Φωτοστιγμές από κατασκηνωτική περίοδο για κορίτσια δημοτικού (ΙV)

 

Φωτοστιγμές από κατασκηνωτική περίοδο για αγόρια δημοτικού - ΑΜΠΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ (ΙΙ)

Κατασκηνωτική περίοδος για αγόρια δημοτικού - ΑΜΠΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ (Ι)

 

90 αγόρια δημοτικού χαίρονται την κατασκήνωση από χθες Δευτέρα 6.7, αγαπητοί φίλοι.

Μαζί τους ένα έμπειρο επιτελείο ομαδαρχών και στελεχών μας που αγωνίζονται κάθε μέρα να μην λείψει τίποτα στα παιδιά.

Δίπλα τους η ομάδα των καλών κυριών της κουζίνας που μέσα στη ζέστη κουζίνα δίνει τη δική της μάχη.

Όλοι οι παραπάνω είναι η ΑΜΠΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ όπως είναι και η ονομασία της κατασκήνωσης.

Την πρώτη ημέρα ο Αρχιμανδρίτης π. Γαβριήλ Κωνσταντινίδης τέλεσε τον αγιασμό, ανέλυσε την ονομασία της κατασκήνωσης και έδωσε τα ονόματα των ομάδων. Είναι κατά σειρά οι:

1η - Θεοδίδακτοι

2η - Καρποφόροι

3η - Σύναιμοι

4η - Θεόπνευστοι

5η - Ένθεοι

6η - Ανδρείοι

7η - Ελευθερωτές

8η - Φωτοδότες

9η - Ιεραπόστολοι

Καλή κατασκήνωση παιδιά!!!

Βιώματα και εμπειρίες με τον Άγιο Παΐσιο!

 

Βιώματα, εμπειρίες και θαύματα με τον Άγιο Παΐσιο. Κονιτσιώτες μιλούν για τις διδαχές, τα χαρίσματα, τις προρρήσεις και τα θαύματα του Οσίου Παϊσίου!

Μιλούν ο Καθηγούμενος της Μονής Μολυβδοσκεπάστου Γ. Αρσένιος, ο μακαριστός Καθηγούμενος της Μονής Στομίου Γ. Κοσμάς, ο μακαριστός Διονύσιος Γκάσιος και ο κ. Παύλος Σέρρας.

πηγή: RISE TV

Εορταστική εκδήλωση στην Άγκυρα πριν την αναχώρηση των κοριτσιών του δημοτικού (Α΄περίοδος) (ΙΙΙ)

Ολοκληρώθηκε, αγαπητοί φίλοι, η Α΄ κατασκηνωτική περίοδος στην Άγκυρα που φιλοξένησε 80 κορίτσια δημοτικού σχολείου. Οι γονείς ήρθαν στον χώρο της κατασκήνωσης την Κυριακή το απόγευμα (5.7) και παρακολούθησαν μία μικρή εορταστική εκδήλωση που είχαν ετοιμάσει τα παιδιά για να περιγράψουν και να τραγουδήσουν τη χαρά που έζησαν στην κατασκήνωση. 

Στο τέλος, τον λόγο πήρε ο Αρχιμανδρίτης π. Χριστοφόρος Μυτιλήνης που μίλησε στους γονείς για τα όσα προσέφερε η κατασκήνωση στα παιδιά τους, τους προέτρεψε να ακολουθήσουν τον δρόμο του Χριστού που έχει χαρακτεί στις ψυχές τους και ευχαρίστησε την Αρχηγό και τα στελέχη, τις κυρίες της κουζίνας καθώς και τα μέλη του Δ.Σ. της ΓΕΧΑ Πατρών που εργάζονται άοκνα και εθελοντικά διακονώντας όλους όσους έρχονται στην κατασκήνωση.

Ήδη 90 αγόρια δημοτικού χαίρονται την κατασκήνωση από σήμερα.

Πολλές οι ευχές μας στον Αρχηγό και τους ομαδάρχες! Καλή δύναμη κι επιτυχία στο έργο τους. 

Οι άγιοι Τεσσαράκοντα να τους σκέπουν!

Στο Αθαμάνιο της Άρτας (2026)

 

Η κατασκήνωση του Αθαμανίου Άρτας μέσα στα έλατα των Τζουμέρκων (σε 1.100 μ. υψόμετρο) μας υποδέχτηκε και φέτος για πέντε ημέρες (από το μεσημέρι της Παρασκευής 26 Ιουνίου έως το μεσημέρι της Τρίτης 30 Ιουνίου).

Έστω κι αν έχουν περάσει λίγες μέρες από τότε που "κατεβήκαμε" από το Αθαμάνιο, έστω και αν η καθημερινότητα μάς φορτώνει με χίλιες έγνοιες... η σκέψη μας γυρίζει πάλι πίσω και αναπολεί όσα ωραία ζήσαμε εκεί "μιά ψυχή συναθλούντες".

Φέτος στην κατασκήνωση συναντηθήκαμε 110 άνθρωποι από 17 διαφορετικές πόλεις. Πραγματικά ήταν 2 μεγάλα επιτεύγματα! Μάλιστα 14 ήρθαν για πρώτη φορά και 6 ύστερα από πολλά χρόνια! Οι περισσότεροι ήμασταν και παλαιοί κατασκηνωτές!!!

Οι ευκαιρίες πολλές: Συναντήσεις με τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Άρτης κ.κ. Καλλίνικο, καθημερινή κοινή προσευχή και αγιογραφική μελέτη, δύο εσπερινοί και τρεις Θείες Λειτουργίες στον καινούριο όμορφο ναό της Αγίας Μακρίνας, βραδινή έξοδος και παρακολούθηση της πανσελήνου ψάλλοντας τον 8ο ψαλμό, εισηγήσεις από τον π. Αστέριο Χατζηνικολάου και τον π. Απόστολο Τσολάκη, συζητήσεις πάνω σε θέματα πνευματικής ζωής και δυνατότητα κατ΄ ιδίαν συναντήσεων με όλους τους πατέρες.

Επίσης, παιχνίδι για τους πιο τολμηρούς και εκδρομές στα χωριά Αθαμάνιο, Βουργαρέλι, Τετράκωμο, Θεοδώριανα, στον καταρράκτη Σούδα των Θεοδώριανων, στην περιοχή ρέμα του MAΡΚΣ και κοντά στις πηγές του Αχελώου.

Τέλος, παρακολουθήσαμε και δύο πολύ ενδιαφέρουσες βραδινές προβολές – παρουσιάσεις από τον κ. Βασίλειο Πετρουλέα, φυσικό, τ. Δ/ντή Ερευνών Ε.ΚΕ.Φ.Ε ‘’Δημόκριτος’’: 

α. "Θαυμαστά περιστατικά από τη ζωή και την ιεραποστολική δράση του π. Νικολάου Κογιώνη (1928 - 2006) ο οποίος επί 35 συνεχή χρόνια όργωσε κυριολεκτικά όλους τους δρόμους της τεράστιας ενορίας του Αγίου Ελευθερίου πεδίου του Άρεως (Γκύζη, Αθήνα)’’

και 

β. "παρουσίαση βίντεο με τη θαυμαστή μαρτυρία για τη μετά θάνατον ζωή’’. Με την εντυπωσιακή και συγκινητική ιστορία της μικρής Ουρανίας-Εφραιμίας Παπαδημητράκη (2023-2025), η οποία και έχει αναρτηθεί στο Yutube: «Πείτε στη μητέρα μου είμαι καλά εδώ - Η 2χρονη Ουρανία-Ευφραιμία | Σταυρούλα Χαβατζόγλου|ΣοφίαΧατζή» 

Εκείνο όμως που ανέπαυσε όλους περισσότερο ήταν η γνωριμία και επικοινωνία με άλλους "εν Χριστώ" αδελφούς από διαφορετικά μέρη της πατρίδας μας. Το Αθαμάνιο και φέτος μας ένωσε!

Δεν πρέπει να λησμονήσουμε να ευχαριστήσουμε και τις 5 κυρίες στην κουζίνα, οι οποίες ανιδιοτελώς εργάστηκαν για τα πεντανόστιμα εδέσματα που μας ετοίμασαν.

Δόξα τω Θεώ, πάντων ένεκεν! 

Και του χρόνου!

Β.Μ.

Φωτο: Γ.Δ.Μ.

Άγιος είναι... - ΓΕΧΑ Αιγίου

 

Κυριακή Ε΄ Ματθαίου – Το Αποστολικό & Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής

Ο Απόστολος

Προς Γαλάτας (ε΄ 22 – στ΄ 2)

Ἀδελφοί, ο καρπὸς τοῦ Πνεύματος εἶναι ἀγάπη, χαρὰ, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστοήθεια, ἀγαθωσύνη, πίστις, πραότης, ἐγκράτεια. Ἐναντίον αὐτῶν δὲν ὑπάρχει νόμος.

Ἀλλ’ ὅσοι ἀνήκουν εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, ἐσταύρωσαν τὴν σάρκα μαζὶ μὲ τὰ πάθη καὶ τὰς ἐπιθυμίας. Ἐὰν ζῶμεν διὰ τοῦ Πνεύματος, πρέπει νὰ βαδίζωμεν καὶ κατὰ τὸ Πνεῦμα.

Ἂς μὴ γινώμεθα κενόδοξοι, προκαλοῦντες ὁ ἕνας τὸν ἄλλον καὶ φθονοῦντες ὁ ἕνας τὸν ἄλλον.

Ἀδελφοί, ἐὰν παρασυρθῇ κανεὶς σὲ κάποιο ἁμάρτημα, σεῖς οἱ πνευματικοὶ πρέπει νὰ τὸν διορθώνετε μὲ πνεῦμα πραότητος καὶ νὰ προσέχῃς τὸν ἑαυτόν σου μήπως πέσῃς καὶ σὺ σὲ πειρασμόν.

Ὁ καθένας νὰ βαστάζῃ τὰ βάρη τοῦ ἄλλου, καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἐκπληρώσετε τὸν νόμον τοῦ Χριστοῦ.

Ευαγγέλιο

Κατά Ματθαίον (η΄28 – θ΄1)

Τόν καιρό ἐκεῖνο, ὅταν ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν, τὸν προϋπάντησαν δύο δαιμονισμένοι, οἱ ὁποίοι ἔβγαιναν ἀπὸ τὰ μνημεῖα, πολὺ ἐπικίνδυνοι, ὥστε κανεὶς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ περάσῃ ἀπὸ τὸν δρόμον ἐκεῖνον.

Καὶ ἐφώναξαν, «Τὶ ἔχεις μαζί μας Ἰησοῦ, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ;». Ἦλθες ἐδῶ προώρως γιὰ νὰ μᾶς βασανίσῃς;».

Μακρυὰ ἀπὸ αὐτοὺς ἦτο μιὰ μεγάλη ἀγέλη ἀπὸ χοίρους, ποὺ ἔβοσκαν. Καὶ οἱ δαίμονες τὸν παρακαλοῦσαν καὶ ἔλεγαν, «Ἐὰν μᾶς διώξῃς, ἄφησέ μας νὰ πᾶμε εἰς τὴν ἀγέλην τῶν χοίρων». Καὶ αὐτὸς τοὺς εἶπε, «Πηγαίνετε». Αὐτοὶ δὲ ἐβγῆκαν καὶ ἐπῆγαν εἰς τὴν ἀγέλη τῶν χοίρων. Καὶ ὁλόκληρη ἡ ἀγέλη κατακρημνίσθηκε εἰς τὴν θάλασσαν καὶ ἐχάθηκε εἰς τὰ νερά. Οἱ δὲ βοσκοὶ ἔφυγαν καὶ ὅταν ἦλθαν εἰς τὴν πόλιν, τοὺς τὰ εἶπαν ὅλα διὰ τοὺς δαιμονισμένους.

Καὶ ὅλη ἡ πόλις ἐβγῆκε σὲ συνάντησιν τοῦ Ἰησοῦ καὶ ὅταν τὸν εἶδαν, τὸν παρεκάλεσαν νὰ φύγῃ ἀπὸ τὰ σύνορά τους. Καὶ ἐμπῆκε εἰς πλοιάριο, ἐπέρασε ἀπέναντι καὶ ἦλθεν εἰς τὴν δική του πόλιν.

Συγχαρητήρια στον Θέμη! Δεν πέρασε πουθενά…

 

Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των Πανελληνίων απλά επιβεβαίωσε αυτό που αναμέναμε. Όλοι είχαν περάσει εκτός από έναν. Ο Θέμης δεν ήταν στους επιτυχόντες.

Μέσα στις νεανικές ζητωκραυγές των υπολοίπων ακούστηκε ο ήχος του κινητού. Στην άλλη άκρη της γραμμής μια γλυκύτατη φωνή. Ήταν η μητέρα του. «Σας ευχαριστώ για όλα! Είστε εξαίρετος καθηγητής! Σας καλούμε την Κυριακή σπίτι να ανταποδώσουμε και να γιορτάσουμε μαζί!».

Δεν μπορούσα να καταλάβω αν στ’ αλήθεια εννοούσε αυτά που μού’ λεγε ή υπήρχαν και ψήγματα ειρωνείας που δυσκολευόμουν να τα διακρίνω. «Εεε θα έρθω...» της είπα διστακτικά. Δεν την είχα δει ποτέ ως τώρα. Μόνο τηλεφωνικά μιλούσαμε για την πορεία του Θέμη στα μαθήματα.

Ήταν ένα μαθησιακά αδύναμο παιδί. Όμως η ευαισθησία του ξεχείλιζε.

Δεν μπορούσε να συγκρατήσει τους αρχικούς χρόνους του "λύω", αλλά είχε μια απαράμιλλη συναισθηματική νοημοσύνη, μια ιδιαίτερη ενσυναίσθηση, ευδιάκριτη στην αλληλεπίδραση με τους συμμαθητές του.

Δε θυμόταν χρονολογίες στην Ιστορία, αλλά διέθετε μια πηγαία ευγένεια λόγου και κινήσεων που σε καθήλωνε.

Δυσκολευόταν να γράψει μια ολοκληρωμένη έκθεση, αλλά ήταν ταπεινός, χαμογελούσε συχνά, συνήθιζε να λέει «συγγνώμη» και «ευχαριστώ», ενώ χαιρόταν ειλικρινά για τις επιτυχίες και την πρόοδο των άλλων παιδιών.

Είχε φτάσει πια η Κυριακή. Χτύπησα δειλά το κουδούνι. Μου ανοίγει μια κυρία, γύρω στα 60-65, καθισμένη σε αναπηρικό αμαξίδιο.

«Καλησπέρα! Είμαι η μαμά του Θέμη. Περάστε!».

Κάθισα, φάγαμε, η συζήτηση κράτησε ως το βράδυ. Όπως μου εκμυστηρεύτηκε είχε δεινοπαθήσει ώσπου να «πιάσει» παιδί. Ο Θέμης γεννήθηκε μετά από κάμποσες αποβολές. Η πατρική φιγούρα απουσίαζε. Πάνω στον Θέμη είχαν πέσει από νωρίς όλες οι ευθύνες της φροντίδας της μητέρας του, της γιαγιάς του όσο ζούσε, του σπιτιού, των πάντων.

Και ήταν νικητής.

Γεννήθηκε νικητής...

Έφυγα με ένα αίσθημα απόλυτης πληρότητας από ένα φτωχικό και συνάμα τόσο πλούσιο σπίτι. Εκεί όπου βασίλευε η αυθεντική αξιοσύνη κι ένας αξιακός κώδικας κατά πολύ διαφορετικός από εκείνον που οι κανόνες της κοσμικής «επιτυχίας» επιτάσσουν.

Δεν ανησυχώ…

Ο Θέμης θα το βρει τον δρόμο του στη ζωή.

Κι ας μην πέρασε στις Πανελλήνιες...

Αλέξανδρος Σουλιώτης-Φιλόλογος 

https://www.facebook.com/share/1P52MsSKwK

Οι νέοι ξέχασαν να γράφουν

 

«Εδώ γράφει “διάσταση” ή μήπως “διάσπαση”;» αναρωτιέται η φιλόλογος Μαρίνα Α., διορθώτρια επί χρόνια στο μάθημα της Έκθεσης για τις πανελλαδικές εξετάσεις. Σταματά για λίγα δευτερόλεπτα πάνω από τη σελίδα, φέρνει το γραπτό πιο κοντά στο φως και προσπαθεί να αποκρυπτογραφήσει τη λέξη ανάμεσα σε βιαστικές καμπύλες, κολλημένα γράμματα και μουντζουρωμένες γραμμές από μπλε στιλό. Γύρω της, στοίβες από γραπτά προοικονομούν τη συνέχεια. «Κάθε χρόνο είναι και χειρότερα. Περίπου 8 στα 10 γραπτά είναι δύσκολο να καταλάβεις με μια ανάγνωση τι λένε» λέει χαρακτηριστικά στο «Β». Θυμάται την περυσινή διαδικασία διόρθωσης των γραπτών για τις Πανελλαδικές και την προσπάθειά της να μην «κόβει» συχνά μόρια από τους υποψηφίους λόγω του δυσανάγνωστου χαρακτήρα των γραπτών τους. Αναρωτιέται: Οι νέοι ξέχασαν να γράφουν; Ή μήπως η γενιά τους δεν έμαθε ποτέ;

Ήδη η πρεμιέρα των φετινών πανελλαδικών εξετάσεων έγινε την Παρασκευή και για πολλούς υποψηφίους (και τους εκπαιδευτικούς τους), στην πίεση και το άγχος του διαβάσματος, επανήλθε τώρα πιεστική μια αγωνία που τους βασανίζει από τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού Σχολείου. «Αν δεν κάνεις καλά γράμματα, θα χάσεις βαθμούς. Οι διορθωτές έχουν εκατοντάδες γραπτά, δεν θα κάτσουν να ασχοληθούν με το δικό σου». Αυτή είναι μια φράση που ο 17χρονος Παναγιώτης Π. ακούει συνεχώς τα τελευταία χρόνια τόσο από τους καθηγητές όσο και από τους γονείς του, ωστόσο ποτέ δεν είχε δώσει ιδιαίτερη σημασία. «Τόσα χρόνια κάνω πως δεν το ακούω, αλλά φέτος με τις Πανελλαδικές, που το ξανασκέφτομαι, με πιάνει τρομερό άγχος στην ιδέα ότι θα χάσω βαθμούς λόγω του γραφικού μου χαρακτήρα» μοιράζεται με το «Β» ελαφρώς αναστατωμένος.

Τι ακριβώς συμβαίνει; Φταίει η διαρκής έκθεση σε οθόνες και η άρνησή μας να γράψουμε, χαμένοι πάνω από πληκτρολόγια και αυτόματα συστήματα διόρθωσης; Πάντως, οι εκπαιδευτικοί παρατηρούν ότι τα τελευταία χρόνια ο γραφικός χαρακτήρας των μαθητών και μαθητριών έχει αλλάξει αισθητά: Γράμματα που ενώνονται μεταξύ τους, λέξεις που «τρέχουν» χωρίς τέλος, ακανόνιστες αποστάσεις και μια γενική εικόνα βιασύνης εμφανίζονται ολοένα συχνότερα στα τετράδια και στα διαγωνίσματα. Το φαινόμενο, εξηγούν, έγινε ακόμη πιο έντονο μετά την πανδημία και την πολύμηνη εξ αποστάσεως εκπαίδευση.

«Γράφω, αλλά όχι με το χέρι…»

«Τα παιδιά σήμερα γράφουν διαρκώς, αλλά σχεδόν ποτέ με το χέρι» λέει η Μαρίνα Α. «Επικοινωνούν με μηνύματα, κινητά, tablets, voice notes, autocorrect. Ο εγκέφαλος λειτουργεί πλέον με την ταχύτητα του πληκτρολογίου, όχι του στιλό». Το αποτέλεσμα είναι ότι πολλοί έφηβοι καλούνται να αποδώσουν μέσα σε τρεις ώρες χειρόγραφης εξέτασης έναν τεράστιο όγκο σκέψης, παρ’ όλο που πλέον γράφουν πιο συχνά χρησιμοποιώντας πληκτρολόγιο παρά στιλό.

Ἡ ἑορτή τοῦ Ὁσίου Γερβασίου στήν Πάτρα.

 

Μέ λαμπρότητα ἑορτάσθη στήν Ἀποστολική πόλη τῶν Πατρῶν, ἡ πανσεβάσμιος μνήμη τοῦ Ὁσίου καί Θεοφόρου πατρός Γερβασίου τοῦ ἐν Πάτραις, ὁ ὁποῖος ἐκοιμήθη στίς 30 Ἰουνίου τοῦ 1964.

Ἡ ἁγιοκατάταξή του ἒγινε ἀπό τήν Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδο τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τῇ εἰσηγήσει τοῦ Παναγιωτάτου καί Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, στίς 16 Νοεμβρίου 2023.

Οἱ ἑορτασμοί πραγματοποιήθησαν στό ἱερό Προσκύνημα τοῦ Ὁσίου Γερβασίου στά Συχαινά τῶν Πατρῶν, ὃπου ὁ Ναός τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς, τόν ὁποῖον ἀνήγειρε ὁ Ὃσιος Γερβάσιος καί ὃπου ἐτάφη καί εἶναι θησαυρισμένα τά χαριτόβρυτα Λείψανά του.

Στήν ἱερά Πανήγυρη, ἐκλήθη ὑπό τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως κ. Νικηφόρος, Ποιμενάρχης τῆς γενετείρας τοῦ Ὁσίου Γερβασίου, ἀφοῦ ὁ Ὃσιος κατήγετο ἀπό τήν Γρανίτσα, σημερινή Νυμφασία τῆς Γορτυνίας.

• Τήν παραμονή ἐτελέσθη ὁ Μέγας Πανηγυρικός Ἑσπερινός χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως κ. Νικηφόρου, συγχοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου, ἐν πληθούσῃ Ἐκκλησίᾳ.

• Ἀνήμερα, ἐτελέσθη ἡ Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως κ. Νικηφόρου, συλλειτουργοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν .

Τόσο κατά τόν Ἑσπερινό, ὃσο καί κατά τήν Θεία Λειτουργία, προσεφώνησε τόν Σεβασμιώτατο Γόρτυνος, μέ θερμούς λόγους, ὁ Σεβασμιώτατος Πατρῶν, ἐνῶ ἀντιφώνησε δεόντως, ὁ Σεβασμιώτατος Γόρτυνος, ὁ ὁποῖος ἐκήρυξε τόν θεῖο λόγο, θεολογικά καί συγκινητικά.

• Ἀνήμερα, τῆς ἑορτῆς τό ἀπόγευμα ἐτελέσθη ὁ μεθέορτος Ἑσπερινός καί ἐψάλη ἡ Ἱερά Παράκλησις πρός τόν Ἃγιο καί ἐλιτανεύθησαν ἡ Εἰκόνα του καί τά μυρίπνοα Λείψανά του.

Τά ψαλτήρια ἐκόσμησε πληθύς νέων φιλαγίων, οἱ ὁποῖοι εἶναι παιδιά, ἐκ τῆς πνευματικῆς ρίζης, τοῦ Ὁσίου Γερβασίου.

Τούς ἑορτασμούς ἒκλεισε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος μέ θερμούς καί συγκινητικούς λόγους γιά τόν Ὃσιο Γερβάσιο καί τήν ὁσία βιοτή καί πολιτεία  του ὂχι μόνο στήν Πάτρα, ἀλλά καί στά ἂλλα μέρη ἀπ’ ὃπου καί ἂν πέρασε. Ἀνεφέρθη δέ σέ θαύματα τοῦ Ὁσίου καί ἐνῶ ζοῦσε ἐπί τῆς γῆς, ἀλλά καί μετά τήν κοίμησή του.