Κυριακή ΙΒ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ - Το Αποστολικό & Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής

Ο Απόστολος

(Α´ Κορ. ΙΕ΄ 1-11)

Αδελφοί, σας θυμίζω το χαρμόσυνο μήνυμα που σας έφερα με το κήρυγμά μου. Αυτό το μήνυμα το δεχτήκατε, σ΄ αυτό παραμείνατε σταθεροί, μ΄ αυτό και σώζεστε, αν βέβαια μένετε προσκολλημένοι σ΄ αυτό, όπως ακριβώς σας το κήρυξα, εκτός εάν μάταια πιστέψατε. Σας παρέδωσα τη διδασκαλία που είχα κι εγώ παραλάβει και που έχει πρωταρχική σημασία: ότι δηλαδή ο Χριστός πέθανε, σύμφωνα με τις Γραφές, για τις αμαρτίες μας, ότι ενταφιάστηκε και ότι, σύμφωνα με τις Γραφές, αναστήθηκε την τρίτη ημέρα και ότι εμφανίστηκε στον Κηφά, έπειτα στους Δώδεκα. Έπειτα εμφανίστηκε σε περισσότερους από πεντακόσιους αδελφούς συγχρόνως, από τους οποίους μερικοί πέθαναν, οι περισσότεροι όμως είναι ακόμα στη ζωή. Έπειτα εμφανίστηκε στον Ιάκωβο, έπειτα σε όλους τους αποστόλους. Τελευταία από όλους, εμφανίστηκε και σ΄ εμένα σαν σε έκτρωμα. Γιατί εγώ πραγματικά είμαι ο τελευταίος ανάμεσα σε όλους τους αποστόλους, εγώ δεν είμαι άξιος ούτε να ονομάζομαι απόστολος, γιατί καταδίωξα την εκκλησία του Θεού. Με τη χάρη όμως του Θεού έγινα αυτό που έγινα, κι αυτή η χάρη προς εμένα δεν υπήρξε άκαρπη: εργάστηκα περισσότερο απ΄ όλους τους αποστόλους, όχι βέβαια εγώ, αλλά η χάρη του Θεού που με συνοδεύει. Είτε εγώ, λοιπόν, είτε εκείνοι, αυτά κηρύττουμε και αυτά πιστέψατε.

Το Ευαγγέλιο

(Ματθ. ιθ΄ 16-26) Ο πλούσιος νέος

Και ιδού ένας προσήλθε εις αυτόν και του είπε· “διδάσκαλε αγαθέ, τι αγαθόν πρέπει να κάμω, δια να έχω ζωήν αιώνιον;” Ο δε Ιησούς του είπε· “τι με λέγεις αγαθόν, αφού με νομίζεις απλούν άνθρωπον; Κανείς δεν είναι απόλυτα αγαθός, ει μη μόνον ένας, ο Θεός. Εάν δε θέλης να εισέλθης εις την αιώνιον ζωήν, τήρησε τας εντολάς”. Λέγει εις αυτόν· “ποίας;” Ο δε Ιησούς του είπε·“τας γνωστάς, δηλαδή το να μη φονεύσης, να μη μοιχεύσης, να μη κλέψης, να μη ψευδομαρτυρήσης, τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου. Και να αγαπήσης τον πλησίον σου, όπως τον ευατόν σου”. Λέγει εις αυτόν ο νέος με κάποιαν προχειρότητα· “όλα αυτά τα έχω τηρήσει από την νεανική μου ηλικίαν· τι μου λείπει ακόμη δια να γίνω άξιος της βασιλείας των ουρανών;” Είπε εις αυτόν ο Ιησούς· “Εάν θέλης να είσαι τέλειος, πήγαινε, πώλησε τα υπάρχοντά σου, μοίρασέ τα στους πτωχούς και θα αποκτήσης θησαυρόν στον ουρανόν, και έλα ακολούθησέ με”. Αλλ’ όταν ο νέος ήκουσε αυτόν τον λόγον, έφυγε λυπημένος, διότι είχε πολλά κτήματα και η καρδιά του ήταν κολλημένη εις αυτά. Ο δε Ιησούς είπε στους μαθητάς του· “αληθινά σας λέγω ότι πολύ δύσκολα θα εισέλθη πλούσιος εις την βασιλείαν των ουρανών.

Και πάλιν σας λέγω, είναι ευκολώτερον να περάση γκαμήλα από την τρύπα που ανοίγει η βελόνι, παρά πλούσιος να εισέλθη εις την βασιλείαν του Θεού”. Όταν άκουσαν οι μαθηταί τα λόγια αυτά, έπεσαν εις μεγάλην έκπληξιν και με κάποια αποκαρδίωσιν είπαν· “ποιός τάχα ημπορεί να σωθή;” Ο δε Ιησούς τους εκύτταξε κατάματα και είπεν· “η σωτηρία είναι δια τους ανθρώπους έργον αδύνατον, αλλά στον Θεόν όλα είναι δυνατά, άρα και η σωτηρία των πλουσίων, όπως και όλων εκείνων οι οποίοι κατά κάποιον τρόπον ανακατεύονται με χρήματα και κτήματα. Αρκεί να έχουν την διάθεσιν της αυταπαρνήσεως και θυσίας”.

Το ψωμί

 

"Το πρόβλημα του δικού μου ψωμιού είναι πρόβλημα υλικό, αλλά το πρόβλημα του ψωμιού των διπλανών μου, ολοκλήρου του κόσμου, είναι πνευματικό και θρησκευτικό πρόβλημα. 

Ο άνθρωπος δεν ζει μονάχα για το ψωμί, ζει όμως με ψωμί, και πρέπει όλοι οι άνθρωποι να έχουν ψωμί". 

Νικολάι Μπερντιάγιεφ 

(Ρώσος θεολόγος και φιλόσοφος του 20ου αιώνα)

Σκέπαζε τα λάθη...

Μην αποκαλύψεις σφάλμα άλλου ανθρώπου, προς δικαίωση δική σου,

διότι αμέσως η Χάρη αποκαλύπτει τα δικά σου σφάλματα,

που μέχρι πριν σε σκέπαζε.

Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής

Αλήθεια είναι...

 

Τότε αξίζει να πιστεύουμε...

Όταν οι δυ­σκο­λί­ες της ζωής, 

οι πι­κρί­ες της ψυ­χής, 

οι αδυ­να­μί­ες του εσω­τε­ρι­κού μας κό­σμου, 

ο πό­νος, 

η χαρά, 

μας αφαι­ρούν κάθε ελ­πί­δα, 

πνευ­μα­τι­κή ή αν­θρώ­πι­νη. 

Όταν οι οφθαλ­μοί μας 

γί­νον­ται ξη­ροί από την προσ­δο­κία 

και τε­λι­κά δεν βλέ­πουν...

Όταν το θε­ω­μέ­νο σώμα μας, 

το τί­μιο να­ΰ­δριο του Θεού 

γί­νε­ται "ως ασκός εν πά­χνη", 

ένα το­μά­ρι που έπε­σε στην πά­χνη 

και πά­γω­σε 

και έχα­σε το χρώ­μα του τόσο, 

ώστε να μην ξε­χω­ρί­ζεις αν υπάρ­χει...

 Όταν η ζωή μου γί­νε­ται τέ­τοια 

που με κά­νει να νιώ­θω 

ότι ξη­ρά­θη­κε η ύπαρ­ξή μου, 

ότι ξε­χά­στη­κα από την αγά­πη των αν­θρώ­πων, 

των αγ­γέ­λων, 

των αγί­ων...

 Όταν χά­θη­κα 

και ζη­τάω από τον Θεό 

λίγη ανα­ψυ­χή, 

λίγη ξε­κού­ρα­ση, 

και ο Θεός δεν μου δί­νει τί­πο­τα, 

και νιώ­θω σαν συν­τρίμ­ι της ζωής...

 ... Τότε αξί­ζει να πι­στεύ­ου­με!

  Άγ. Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Πηγή: amfoterodexios

Αγανάκτηση

 

Όταν κάποιος σας ενοχλεί, η αγανάκτηση είναι αδικαιολόγητη, καθώς γεννιέται από τον εγωισμό. Τότε ο εχθρός είναι κοντά σας. Και κερδίζει… 

Η αγανάκτηση και ο θυμός επιτρέπονται μόνο, όταν στρέφονται εναντίον των κακών λογισμών και επιθυμιών.

Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

Δεκαπενταύγουστος: Και αν όλες οι λέξεις χάνονταν, η Παναγία θα σήμαινε και πάλι αγάπη

Ακόμα και αν όλες οι λέξεις του κόσμου έχαναν τη σημασία τους, ένα βλέμμα της Κυρίας Θεοτόκου από κάποιο μοσχολιβανισμένο εικόνισμα θα έφτανε για να ξαναβρείς την έννοια της αγάπης. Και από αυτήν την έννοια θα ξεπηδούσαν ξανά όλες οι άλλες σημασίες.

Όλοι όσοι ευλαβούνται την Παναγία έχουν να σου πουν άρρητα βιώματα εκείνων των αθέατων θαυμάτων που συμβαίνουν στις κρυφές κατεργασίες της ψυχής. Που δεν εκδηλώνονται πομπωδώς, ούτε προορίζονται να εντυπωσιάσουν τους πολλούς, αλλά κυλούν σαν ήρεμα υπόγεια ρυάκια και δροσίζουν τα τρίσβαθα της σπηλαιώδους φύσης μας.

Σε στιγμές που τα λόγια στερεύουν, που οι σκέψεις μπερδεύονται, που οι διέξοδοι χάνονται, και μόνο η επίκληση του ονόματος της Θεοτόκου δρα σαν άμεσο γιατρικό. Γλυκαίνει ο νους, ανασαίνει η καρδιά, διαλύονται τα πρώτα μαύρα σύννεφα. Ο λογισμός γίνεται πλατύτερος, πιο σπλαχνικός, πιο καρτερικός και πράος. Θαρρείς και η Παναγία σου κληρονομεί αμέσως δώρα από το ιερό βιός της.

Ποιος χριστιανός δεν έχει να μαρτυρήσει τέτοια μυστικά φιλοδωρήματα; Μήπως δεν είναι αυτά που ωθούν εκατομμύρια Έλληνες να γεμίζουν της εκκλησιές τον Δεκαπενταύγουστο; Μήπως δεν είναι αυτά που κάνουν ακόμα και άπιστους να φωνάζουν «Παναγία μου βόηθα» στη δύσκολη στιγμή; «Όλοι είναι άθεοι μέχρι να αρχίσει το αεροπλάνο να πέφτει», λέει ένα πολύ εύστοχο ρητό. Αλλά να το αντιστρέψω κιόλας. Όλοι όσοι λένε ότι είναι «καλοί χριστιανοί», είναι μέχρι να σταθούν έντιμα δίπλα στο μπόι της Παναγίας. Τότε κατανοούν ότι δεν είναι απολύτως τίποτα.

Θυμάμαι σαν χθες την πρώτη φορά που αντίκρυσα την Παναγία Πορταΐτισσα στη μονή Ιβήρων. Ήταν σαν να χάθηκαν τα πάντα γύρω μου και να καταλάμβανε τον χώρο μόνο η αρχοντική μορφή της. Το δέος σου λυγίζει τα γόνατα. Η επιβλητική της όψη σε κάνει να νιώθεις διάφανος και αναπολόγητα αδειανός. Ταυτόχρονα όμως σε πλημμυρίζει μια αλλόκοσμη ηδύτητα που σε χορταίνει ελπίδα. Η παρουσία της είναι ζωντανή. Στο πληροφορεί ολόκληρο το «είναι» σου. Δεν ξέρεις πώς να το εξηγήσεις – ξέρεις μόνο ότι το ζεις.

Όχι, η ελπίδα δεν γεννά συναισθηματικά την Παναγία – η Παναγία είναι εκείνη που γεννά φυσικά την ελπίδα. Την γέννησε μια φορά στη Βηθλεέμ και από τότε τη γεννά ξανά και ξανά στις ζωές μας. Πήγαινε στην πτέρυγα ενός νοσοκομείου και μέτρα σε πόσα προσκέφαλα και πόσα κομοδίνα ασθενών θα δεις χάρτινες εικόνες της. Σκέψου όλα τα ολοκληρωτικά καθεστώτα και δες πόσο μισούσαν τη μορφή της. Κανένα πρόσωπο της ιστορίας δεν συγκεντρώνει τόση αγάπη και συνάμα τόσο μίσος, όσο η Παναγία και ο Υιός της.

Αγαπούμε ισοβίως ό,τι είναι ζωντανό και υπάρχει. Και αν όχι, μισούμε ό,τι μας θυμίζει πώς δεν υπάρχουμε εμείς. Αλλά τα τεκμήρια είναι μπροστά στα μάτια μας. Ζούμε κολυμπώντας μέσα στη φοβερή προφητεία της Παναγίας: «Ιδού, από τώρα και στο εξής θα με μακαρίζουν όλες οι γενεές». Ποτέ ξανά δεν είπε άνθρωπος τέτοιο λόγο για τον εαυτό του, παρά μόνο αν ήταν άρρωστος από μεγαλομανία. Τον είπε η ταπεινή Παναγία γιατί ήξερε ποιον φέρνει στον κόσμο.

Γενιές και γενιές νιώθουν το σκίρτημα αυτής της αλήθειας. Κάθε υπόκλιση στην Θεοτόκο και ένα χάδι, κάθε επίκληση και μια βοήθεια, κάθε παράκληση και ένα φτερούγισμα μακριά από το χάος.

Αυτή είναι η Παναγία μας.

Λευτέρης Ανδρώνης/Sportime

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΠΑΤΡΩΝ: Φιλανθρωπική συναυλία

 

Ἂν δὲν τὴν παντρευτῶ, θὰ πέσω στὶς γραμμὲς τοῦ τρένου!» (ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου Χαμακιώτη)

 

Ήταν βράδυ, περασμένη ὥρα. Ὁ νεωκόρος τῆς Νερατζιώτισσας ἦταν ἕτοιμος νὰ κλειδώσει τὴν ἐκκλησία, σὰν εἶδε κάτι ποὺ τοῦ τράβηξε τὴν προσοχή. Λίγα μέτρα πιὸ κεῖ μιὰ σκιὰ κινοῦνταν ἀργὰ πάνω στὶς γραμμὲς τοῦ τρένου. «Ἕνας ἄνθρωπος!» φώναξε τρομαγμένος κι ἔτρεξε εὐθὺς πρὸς τὸ μέρος του.

«Εἶσαι καλά;» τὸν ρώτησε μὲ ἐνδιαφέρον. Ἕνα παλληκάρι ἴσαμε τριάντα χρονῶν γύρισε ἀργὰ τὸ πρόσωπο πρὸς τὸ μέρος του. Τὸν κοίταξε μ’ ἕνα βλέμμα ἀπόγνωσης καὶ δὲν μίλησε. «Παναγιά μου, σῶσε!» ψιθύρισε ἔντρομος, καθὼς ἀντιλήφθηκε πὼς τὸ νέο παιδὶ δὲν ἦταν καλὰ καὶ πώς –ἀλίμονο– ἂν περάσει τρένο, τὰ πράγματα θὰ γίνουν τραγικά.

«Παπούλη, παπούλη» φώναξε κι ἔσπρωξε τὴν πόρτα τοῦ κελλιοῦ τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου, δίχως νὰ περιμένει νὰ πάρει ἀπόκριση. «Ἕνα παλληκάρι εἶναι στὶς γραμμὲς τοῦ τρένου. Δὲν εἶναι καλά!»

«Φέρε τον γρήγορα ἐδῶ!» τοῦ εἶπε ὁ Ἅγιος. 

Συγχαρητήρια Απόστολε Σίσκο!

Ο Απόστολος Σίσκος είναι ο Έλληνας πρωταθλητής που στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Παρισιού που γίνεται αυτές τις μέρες, κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 200μ πεταλουδα μετά το αργυρό στα 200μ ύπτιο, επιτυγχάνοντας μεγάλες επιδόσεις.

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, αφιέρωσε το μετάλλιο στους Έλληνες, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά και στη γιορτή του Δεκαπενταύγουστου. 

«Σε όλους τους Έλληνες το αφιερώνω. Σήμερα είναι μεγάλη γιορτή για την Ελλάδα, είναι της Παναγίας. Πιστεύω πολύ και θεωρώ ότι βοήθησε για να γίνει και αυτό. Μόνο ευχαριστώ μπορώ να πω»...

Θερμά συγχαρητήρια στον πρωταθλητή μας!!!

Γιγαντιαίο άγαλμα της Παναγίας εγκαινιάστηκε στην Πολωνία

 

Τα αποκαλυπτήρια ενός αγάλματος της Παναγίας από τσιμέντο, ύψους 55,6 μέτρων, έγιναν το Σάββατο, ανήμερα της εορτής της, στο χωριό Κονοτόπιε της Πολωνίας.

Την κατασκευή του χρηματοδοτησε ένα ζεύγος καθολικών εκατομμυριούχων που ζει στην περιοχή.

Κατά τη διάρκεια της τελετής, δύο ελικόπτερα έκαναν κύκλους ρίχνοντας ροδοπέταλα πάνω από την Παναγία, η οποία στέκεται με ανοιχτές αγκάλες μέσα σε ένα μεγάλο στέμμα.

Τα αποκαλυπτήρια έγιναν σε μια εποχή που η επιρροή της Καθολικής Εκκλησίας στη δημόσια ζωή της Πολωνίας έχει μειωθεί, αναφέρει το BBC. Η χώρα αν και παραμένει κατά συντριπτική πλειοψηφία καθολική, πολλοί νεότεροι Πολωνοί στις αστικές περιοχές απομακρύνονται όλο και περισσότερο από την Εκκλησία και τις παραδόσεις της.

Πηγή: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Νιώθει να του μιλά η εικόνα...

Προσκυνεῖ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς καὶ νιώθει νὰ τοῦ «μιλάει» ἡ εἰκόνα. Γιατί κι αὐτὸς ὅλα ἐτοῦτα ποὺ ἀποδίδονται στὸ πρόσωπο τῆς Μητέρας τοῦ Θεοῦ τὰ ἔχει καταγραμμένα στὴν ἐθνική του μνήμη, ἔστω καὶ λησμονημένα.

Διότι καὶ σὲ τοῦτο τὸν τόπο ἀνέκαθεν ὑπῆρχαν σὲ τίμιο συνδυασμὸ ἡ λιτότητα μὲ τὴν ἀρχοντιά, ἡ ἁπλότητα μὲ τὴν ἁρμονία, ἡ ταπείνωση μὲ τὴ δόξα, ἡ φτώχεια μὲ τὸν ἀληθινὸ πλοῦτο. Μὲ αὐτὸ τὸ ἦθος ὁ ἑλληνικὸς λαὸς γιόρταζε πάντα τὸ Πάσχα, μὲ αὐτὸ καὶ τὸ Πάσχα τοῦ καλοκαιριοῦ.

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ περιοδικό 

«Ἡ Δράση μας», 

τεῦχος Αὐγούστου 2026.

Εορτή της Παναγίας στην κατασκήνωση (ΙΙΙ)

 

Διήμερο για παλαιούς κατασκηνωτές & μέλη της Χριστιανικής Εστίας Πατρών

 

Η κατασκήνωση της "Άγκυρας" 22 και 23 Αυγούστου 2026 ανοίγει τις πόρτες της για να δεχθεί παλαιούς κατασκηνωτές και μέλη της Χριστιανικής Εστίας Πατρών. 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 

Σάββατο 22/8 

5:00 μ.μ. Άφιξη - κέρασμα- επικοινωνία - μπάνιο 

8:00 μ.μ. Εσπερινός - συζήτηση - δείπνο

11 μ.μ. Απόδειπνο 

Κυριακή 23/8

7 - 10 π.μ. Όρθρος - Θεία Λειτουργία

10.15 π.μ. πρωινό 

11:00 π.μ. Ομιλία από τον Πανοσ. αρχιμ. π. Ιγνάτιο Καρακάση, Ιεροκήρυκα Ι. Μ. Μεσογαίας και Λαυρεωτικής με θέμα: "Σε ποιον ανήκει η γη;"

2:00 μ.μ. Γεύμα.

5.30 μ.μ. Απογευματινό 

6:00 μ.μ. Ομιλία από τον κ. Ηλία Σκόνδρα με θέμα: "Γιατί χάνω την ειρήνη μου;"

Παρακαλούμε να δηλώσετε συγκεκριμένα σε ποια μέρη του προγράμματος θα είστε για την εύρυθμη λειτουργία της κουζίνας.

Δηλώσεις συμμετοχής:

π. Χριστοφόρος: 6947220743 & Ηλ. Σκόνδρας: 6944737642