Ήθελε «να κολλήσει στον τοίχο»! – Άγιος Γερβάσιος των Πατρών

 

Φτωχό και ορφανό παιδί ήταν ο Γεώργιος Παρασκευόπουλος από τη Νυμφασία της Γορτυνίας την περίοδο του 1880. Ο πατέρας του βοσκός. Παρά τις πολλές δυσκολίες που περνούσε, μέσα του έκαιγε η φλόγα της μάθησης αλλά και ο πόθος ν’ αγαπήσει πολύ τον Θεό.

Στο σχολείο που πήγαινε, ήθελε όλο και περισσότερο να μαθαίνει. Οι δάσκαλοί του τον καμάρωναν και έκαναν ο,τι μπορούσαν για να του εξασφαλίσουν τα αναγκαία, που δεν μπορούσαν οι δικοί του να του παρέχουν. Τελείωσε με «Άριστα» το Δημοτικό. Η απόλυτη φτώχεια του δεν του επέτρεψε να συνεχίσει στο σχολείο της πόλης. Αναγκάστηκε να δουλέψει, για να βοηθήσει την οικογένειά του. Ωστόσο, η δίψα του για μάθηση δεν είχε σβήσει. 

Κάποια μέρα, εκεί που δούλευε, ένας πελάτης μπήκε μέσα στο μαγαζί και κουβέντιαζε με το αφεντικό. Ο Γεώργιος παρακολουθούσε τη συζήτηση: 

– Εδώ κοντά στη Νυμφασία βρίσκεται το Μοναστήρι της Κερνίτσας. Είναι πολύ καλό. Έχει και σχολείο εκεί…!

Τι ήταν αυτό που άκουσε; Το Μοναστήρι ήταν κοντά στο χωριό του! Το βράδυ ανακοίνωσε στον πατέρα του τις σκέψεις του λέγοντάς του εκτός των άλλων: 

–Θέλω να κολλήσω στους τοίχους του Μοναστηριού μαζί με τους Αγίους που είναι ζωγραφισμένοι! 

Ο πατέρας του παραξενεύτηκε με την ιερή επιθυμία του… Του έδωσε όμως την ευχή του.

Έτσι, μετά από λίγο καιρό, το 1891, έφτασε στην Ιερά Μονή Κερνίτσας. Στη συνέχεια πήγε στο Μέγα Σπήλαιο και από εκεί κατέληξε στην Ιερά Μονή Ταξιαρχών Αιγιαλείας, όπου βρήκε οργανωμένο σχολαρχείο και τελείωσε με «Άριστα». Αργότερα ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Θεολογική Σχολή Αθηνών. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα έγινε μοναχός στην Ιερά Μονή Γηροκομείου Πατρών, με το όνομα Γερβάσιος, και χειροτονήθηκε Ιερέας.

Ο πόθος για αγιότητα ήταν μόνιμα στην καρδιά του. Στην πόλη των Πατρών, όπου τον είχε καλέσει ο Θεός να διακονήσει από το 1919 και μετά, ήταν ο στοργικός παπούλης, που ανακούφιζε τον πόνο όλων όσων είχαν ανάγκη. Εξομολογούσε, στήριζε, κήρυττε, διακονούσε όλους, χωρίς να υπολογίζει τον εαυτό του. Αγιαζόμενος ο ίδιος, ήθελε να καλλιεργήσει τον πόθο της αγιότητας και στα παιδιά, πιστεύοντας ότι αυτά αποτελούσαν τις «χρυσές ελπίδες του μέλλοντος». Έτσι, ήταν ο πρώτος που ίδρυσε στην Ελλάδα με μεγάλη επιτυχία οργανωμένα Κατηχητικά Σχολεία και χριστιανικά Νηπιαγωγεία. Ακόμα και το καλοκαίρι προσέφερε στα παιδιά τη δυνατότητα να ψυχαγωγηθούν μέσα στη φύση, ιδρύοντας τις πρώτες εκκλησιαστικές Κατασκηνώσεις. Επιθυμούσε να οδηγηθούν τα παιδιά στον αγαπημένο Φίλο των παιδιών και Διδάσκαλο, τον Κύριο Ιησού Χριστό.

Ο άγιος Γερβάσιος χαίρεται από τον ουρανό, όταν βλέπει κι εμάς τα παιδιά να αγωνιζόμαστε στην πνευματική ζωή και να έχουμε ως στόχο να γίνουμε Άγιοι. Ας τον παρακαλούμε να μας αυξάνει αυτόν τον πόθο. Ας έχουμε τις πρεσβείες του.

Ελπίδα

Πηγή: Νίκης Κατσιάπη, Το παιδί που ήθελε να γίνει Άγιος, Εκδόσεις «Έαρ», Αθήνα 2024.

Περιοδικό «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ», Ιούνιος 2025

Ανταπόκριση από Άγκυρα: Περίοδος κοριτσιών Δημοτικού

 

Στην Άγκυρα, αγαπητοί φίλοι, 80 κορίτσια Δημοτικού περνούν μέρες ξένοιαστης κατασκηνωτικής ζωής. Συμμετέχουν σ΄ ένα πλούσιο πρόγραμμα γεμάτο παιχνίδια, δημιουργικές δραστηριότητες, μπάνιο στη θάλασσα. Ακούνε ωραίες ιστορίες, συζητούν και χαίρονται την καλή παρέα.

Από την άλλη μεριά ένα μεγάλο επιτελείο στελεχών μας φροντίζει να μην τους λείψει το παραμικρό.

Την πρώτη μέρα ο Αρχιμανδρίτης της Ι. Μητροπόλεως Πατρών π. Χριστοφόρος Μυτιλήνης τέλεσε τον καθιερωμένο αγιασμό δίνοντας και την ονομασία της κατασκήνωσης που φέτος είναι:

"Στην αγκαλιά της Παναγιάς, της μεγάλης μας Μάνας"

Οι ονομασίες των ομάδων και η εικόνα της Παναγίας που τιμούν είναι:

Ευγνώμονες  - Παναγία η Πορταΐτισσα

Καρτερικές - Παναγία η Αλμυρή στην Κρήτη

Ανεξίκακες - Παναγία η Εκατονταπυλιανή της Πάρου

Χαριτωμένες  - Παναγία η Μεγαλόχαρη της Τήνου

Απλές - Παναγία η Θαλασσινή της Άνδρου

Ταπεινές - Παναγία η Καβουράδαινα της Λέρου

Ο Πατέρας μας τρέφει μοιχούς και πόρνους - ΓΕΧΑ Αιγίου

 

Ξεκινάμε...

 

Στην κατασκήνωση ΑΓΚΥΡΑ, αγαπητοί φίλοι, αύριο θα γίνουν οι τελευταίες εργασίες ώστε τη Δευτέρα να υποδεχθεί τις μικρές κατασκηνώτριες του Δημοτικού που την περιμένουν με λαχτάρα και ανυπομονησία.

Πολλά στελέχη μας για αρκετό καιρό δούλεψαν προκειμένου να ετοιμαστεί η κατασκήνωση.

Ας κάνουμε όλοι προσευχή ο Θεός να ευλογήσει και τη φετινή κατασκηνωτική περίοδο ώστε να την ευχαριστηθούν όλοι, μικροί και μεγάλοι. 

Να δώσει δύναμη και φωτισμό στην Αρχηγό και τις ομαδάρχισσες, τη Διαχειρίστρια και τις κυρίες της κουζίνας και σε όλα τα στελέχη μας που και φέτος θα προσφέρουν εθελοντικές υπηρεσίες στον αγαπημένο κατασκηνωτικό χώρο.

Ξεκινάμε...

Κυριακή Δ΄ Ματθαίου – Το Αποστολικό & Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής

Ο Απόστολος

ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ 6: 18 – 23

Έτσι δε, αφού γίνατε ελεύθεροι από την αμαρτία, υποδουλωθήκατε στην αγιότητα και την αρετή.

Χρησιμοποιώ ανθρώπινες εικόνες και εκφράσεις εξ αιτίας της αδυναμίας, που παρουσιάζει η ανθρώπινη, η σαρκική ακόμη κατάστασή σας. Δηλαδή όπως είχατε προσφέρει τα μέλη σας δούλα στην ακαθαρσία της αμαρτίας και της ανομίας, δια να διαπράττετε την αμαρτία, έτσι και τώρα πρέπει να προσφέρετε τα μέλη σας δούλα στην αρετή, δια να προχωρήσετε και επιτύχετε την αγιότητα.

Άλλοτε, όταν είσθε δούλοι στην αμαρτία, είσθε μεν ελεύθεροι ως προς τη δικαίωση και την αρετή, που θέλει ο Θεός,

αλλά ποιον καρπό, ποιο κέρδος και ωφέλεια είχατε τότε από τα έργα της αμαρτίας, δια τα οποία τώρα ντρέπεσθε κάθε φορά που τα ενθυμείσθε. Διότι η κατάληξη εκείνων είναι ο αιώνιος πνευματικός θάνατος.

Τώρα δε που αποκτήσατε την ελευθερία και απηλλάγητε από τη δουλεία της αμαρτίας, υποδουλωθήκατε δε θεληματικά στον Θεό, έχετε ως καρπό την προκοπή στην αγιότητα τελικό δε και αναφαίρετο κέρδος την αιωνία ζωή.

Διότι οι μεν συνέπειες και ο μισθός της αμαρτίας είναι ο πνευματικός θάνατος, το δε δώρο του Θεού προς εκείνους, που τον υπακούουν, είναι η αιώνια ζωή δια του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Ευαγγέλιο

Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον: 8: 5-13.

Κι ὅταν ὁ Ἰησοῦς μπῆκε στήν Καπερναούμ, ἦλ­θε κοντά του ἕνας ἑκατόνταρχος, ὁ ὁποῖος τόν παρα­καλοῦσε καί τοῦ ἔλεγε: Κύριε, ὁ δοῦλος μου εἶναι κατάκοιτος καί παράλυτος στό σπίτι καί βασανίζεται ἀπό τρομερούς πόνους. Ὁ Ἰησοῦς τότε τοῦ λέει: Θά ἔλθω ἐγώ στό σπίτι σου καί θά τόν θεραπεύσω. Κι ὁ ἑκατόνταρχος τοῦ ἀποκρίθηκε: Κύριε, δέν εἶμαι ἄξιος νά εἰσέλθεις κάτω ἀπό τή στέγη τοῦ σπιτιοῦ μου. Ἀλλά πές αὐτό πού θέλεις μόνο μ’ ἕναν ἁπλό λόγο, καί θά γιατρευθεῖ ὁ δοῦλος μου. Διότι κι ἐγώ ἄνθρωπος εἶμαι κάτω ἀπό ἐξουσία καί παίρνω διαταγές ἀπό ἀνωτέρους, ἀλλά κι ἔχω στίς διαταγές μου στρατιῶτες· καί λέω σ’ ἕνα στρατιώτη: πήγαινε· καί πηγαίνει. Καί σ’ ἄλλον λέω, ἔλα, κι ἔρχεται. Καί στό δοῦλο μου λέω, κάνε αὐτό, καί τό ἐκτελεῖ. Πό­σο μᾶλλον θά ἐκτελεσθεῖ ὁ δικός σου λόγος. Διότι ἐσύ δέν εἶσαι κάτω ἀπό τίς διαταγές κανενός, ἀλλά ἔχεις ἐξουσία πάνω σέ ὅλες τίς ἀόρατες δυνάμεις! 

Ὅταν ὁ Ἰησοῦς ἄκουσε τά λόγια του αὐτά, θαύμασε καί εἶπε σ’ ἐκείνους πού τόν ἀκολουθοῦσαν: Ἀλη­­θινά σᾶς λέω, τόσο μεγάλη πίστη δέν βρῆκα οὔτε ἀνάμεσα στούς Ἰσραηλίτες, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὁ ἐκλεκτός λαός τοῦ Θεοῦ. Σᾶς διαβεβαιώνω λοιπόν ὅτι πολλοί σάν τόν ἑκα­τόν­ταρχο θά ἔλθουν ἀπό ἀνατολή καί δύση, ἀπ’ ὅλα τά μέρη τοῦ κόσμου, καί θά καθίσουν μαζί μέ τόν Ἀβραάμ, τόν Ἰσαάκ καί τόν Ἰακώβ στό εὐφρόσυνο δεῖπνο τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Ἐνῶ ἐκεῖνοι πού κατάγονται ἀπό τόν Ἀβραάμ καί σύμφωνα μέ τίς ἐπαγγελίες καί ὑποσχέσεις τοῦ Θεοῦ εἶναι κληρονόμοι τῆς βασιλείας, θά ρι­χθοῦν ἔξω ἀπ’ αὐτήν, στό σκοτάδι πού εἶναι τελείως ἀπο­μακρυσμένο ἀπό τή βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ἐκεῖ θά κλαῖνε καί θά τρίζουν τά δόντια τους. 

Καί εἶπε ὁ Ἰησοῦς στόν ἑκατόνταρχο: Πήγαινε στό σπίτι σου κι ἄς γίνει σέ σένα ὅπως τό πίστεψες (ὅτι δηλαδή μόνο μέ τό λόγο μου καί ἀπό μακριά μπορῶ νά θεραπεύσω τό δοῦ­λο σου). Καί πράγματι ἐκείνη τή στιγμή θεραπεύθηκε ὁ δοῦλος του.

«Ποιος θα με φροντίσει;»

 

Ήταν ακόμα νωρίς το πρωί της Παρασκευής, 19 Ιουνίου 2026. Λίγο μετά τις 7:00, η Πλαζ της Πάτρας ήταν σχεδόν άδεια. Κι όμως, εκεί, στην ησυχία εκείνης της πρωινής ώρας, ένας άνδρας 90 χρονών περπατούσε προς τη θάλασσα, μόνος, αποφασισμένος, με το βάρος μιας ζωής που δεν άντεχε άλλο να κουβαλά.

Ένας άνδρας περίπου 90 ετών, με βαριά αντικείμενα μέσα σε μια σακούλα, δεμένα από το πόδι του, βούτηξε ντυμένος στη θάλασσα, αποφασισμένος να βάλει τέλος στη ζωή του. Πριν μπει στο νερό, φέρεται να είχε ψιθυρίσει, «Δεν τη θέλω άλλο τη ζωή μου. Ποιος θα με φροντίσει;» Ο άνδρας, αποχώρησε από το σπίτι του στην Αρόη κατά τις πρωινές ώρες, αναφέροντας ότι σκοπεύει να προχωρήσει σε ακραία ενέργεια σε βάρος του εαυτού του.

Τι συνέβη

Το περιστατικό εκτυλίχθηκε νωρίς το πρωί, σε ώρα που οι ναυαγοσώστες δεν είχαν ακόμα αναλάβει τα καθήκοντά τους. Τρεις λουόμενοι που βρίσκονταν στην παραλία παρατήρησαν τις ασυνήθιστες κινήσεις του ηλικιωμένου και κατάλαβαν ότι κάτι σοβαρό συνέβαινε. Χωρίς δισταγμό, μπήκαν στο νερό και κατάφεραν να τον ανασύρουν. Ο άνδρας, παρότι είχε δέσει στο σώμα του βαριά αντικείμενα με σκοπό να βυθιστεί, είχε τις αισθήσεις του όταν τον έβγαλαν στην ακτή. Άμεσα ειδοποιήθηκε το ΕΚΑΒ, και ασθενοφόρο τον μετέφερε σε νοσηλευτική μονάδα. Το περιστατικό κατέγραψε ο δημοσιογράφος Άγγελος Κωνσταντίνου, ο οποίος έφτασε στο σημείο λίγη ώρα αργότερα και μίλησε με τους τρεις μάρτυρες - διασώστες.

Μια πράξη ανθρωπιάς

Οι τρεις άγνωστοι λουόμενοι που έσωσαν τον 90χρονο έκαναν αυτό που έπρεπε να κάνει ένα ολόκληρο σύστημα, είδαν έναν άνθρωπο σε κίνδυνο και αντέδρασαν. Το ερώτημα που μένει είναι πόσες φορές παρόμοιες κραυγές ακούγονται σε κλειστά δωμάτια, χωρίς κανέναν να βρίσκεται κοντά.

Η αόρατη επιδημία της μοναξιάς

Το γεγονός αυτό δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Αντανακλά μια αυξανόμενη κρίση που αφορά εκατομμύρια ηλικιωμένους στην Ελλάδα και σε ολόκληρη την Ευρώπη: τη μοναξιά στα γηρατειά, έναν από τους πιο σιωπηλούς αλλά και πιο θανατηφόρους παράγοντες κινδύνου για την ψυχική υγεία. Στην Ελλάδα, η πίεση της οικονομικής κρίσης των τελευταίων δεκαπέντε χρόνων άλλαξε δραματικά την παραδοσιακή οικογενειακή δομή. Οι ηλικιωμένοι που κάποτε ήταν ο πυρήνας της οικογένειας βρέθηκαν ξαφνικά στο περιθώριο. Η ερώτηση «ποιος θα με φροντίσει;» δεν έχει πάντα απάντηση.

 Πηγή: thebest.gr

ΨΗΛΑΦΩΝΤΑΣ ΤΟ ΘΑΥΜΑ – Λόγοι σε Κυριακές του καλοκαιριού

 

Στο βιβλίο αυτό με τις ομιλίες του π. Πλακίδα στα ευαγγελικά αναγνώσματα του καλοκαιριού, ο μακαριστός γέροντας ερμηνεύει τις θαυμαστές πράξεις του Κυρίου, εμβαθύνει στη διδασκαλία Του, αναδεικνύει το βαθύτερο και διαχρονικό νόημα των θαυμάτων και των λόγων Του, οδηγώντας μέχρι τον μυστικό χώρο της ψυχής μας τα μηνύματα που Εκείνος, ο μοναδικός Ανατόμος των καρδιών, στέλνει μέσα από το βάθος των δυο χιλιετιών στον καθένα μας σήμερα.

Απόδοση στη Νεοελληνική: π. Πλακίδας Deseille

Σελίδες:160

Κωδ. Βιβλίου: 05-227

Εκδόσεις ΕΑΡ

Ιερά πανήγυρις Οσίου Γερβασίου

 

Τὰ κτήνη

 

Ἂν νομίζετε ὅτι σ᾿ αὐτὴ τὴν ἀλλοπρόσαλλη ἐποχὴ τὰ ἔχετε πληροφορηθεῖ ὅλα, κάνετε λάθος μεγάλο. Ἀποκαλοῦνται «therians», θὰ λέγαμε «θηριανοί». Ἔχουν παρουσιασθεῖ τὰ τελευταῖα χρόνια. Ὅμως ἴσως νὰ μὴ μαθαίναμε κάτι παραπάνω γι᾿ αὐτὰ τὰ παράξενα «θηρία», ἂν ὁ Σύλλογος Κτηνιάτρων Πορτογαλίας δὲν εἶχε ἐκδώσει αὐστηρὴ ἀνακοίνωση, ἡ ὁποία ἔκανε τρομερὴ αἴσθηση σὲ ὅλο τὸν κόσμο.

Τί ἔλεγε αὐτὴ ἡ ἀνακοίνωση; Ἦταν μιὰ σύσταση πρὸς τοὺς κτηνιάτρους τῆς χώρας νὰ ἀρνοῦνται νὰ δέχονται ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι τοὺς ἐπισκέπτονται καὶ ὑποστηρίζουν ὅτι εἶναι ζῶα. Ὁ Σύλλογος ἔδινε συγκεκριμένες ὁδηγίες στὰ μέλη του, ἀπαγορεύοντάς τους νὰ πρα­γματοποιοῦν διαγνώσεις, θεραπεῖες ἢ ὁποιαδήποτε ἰατρικὴ πράξη σὲ ἀνθρώπους ποὺ αὐτοπροσδιορίζονται ὡς ζῶα.

Μὲ τὴ σύσταση αὐτὴ τοῦ Συλλόγου Κτηνιάτρων τῆς Πορτογαλίας ἔγινε εὐρύτερα γνωστὸ τὸ φαινόμενο τῶν «therians». Τὸ φαινόμενο ἀποτελεῖ ἀναμενόμενη ἀκραία κατάληξη τοῦ δικαιωματισμοῦ, γιὰ τὸν ὁποῖο ἔγιναν ἄπειρες συζητήσεις κατὰ τὰ προηγούμενα χρόνια, ψηφίσθηκαν δὲ καὶ σχετικοὶ νόμοι γιὰ τὴν προστασία του.

Εἴχαμε ἄνδρες νὰ αὐτοπροσδιορίζονται ὡς γυναῖκες καὶ τὸ ἀντίθετο, ἢ ἄλλους νὰ θεωροῦν ὅτι δὲν ἀνήκουν σὲ κάποιο φύλο καὶ νὰ ἀπαιτοῦν νὰ προσφωνοῦνται ὡς κάτι οὐδέτερο (ἀπὸ τὰ γνωστὰ τὸ «Νemo», τὸ «Jason-Ἀντιγόνη» κ.τ.λ.)… Καὶ τώρα φθάσαμε στοὺς «therians».

Οἱ θηριανοὶ εἶναι συνήθως νεαροὶ καὶ δηλώνουν ὅτι ταυτίζονται νοητικά, πνευματικὰ ἢ ψυχολογικὰ μὲ ζῶα. Σκαρφαλώνουν σὲ δέντρα, περπατοῦν στὰ τέσσερα, μιμοῦνται ἤχους τοῦ ζώου ποὺ ὁ καθένας τους νομίζει ὅτι εἶναι. Τὸ φαινόμενο ἀναπτύσσεται στὰ κοινωνικὰ δίκτυα, προκαλώντας ἀπὸ περιέργεια μέχρι χλευασμὸ ἀλλὰ καὶ ἀνησυχία, εἰδικὰ στοὺς ψυχολόγους ποὺ ἔχουν ἐκπλαγεῖ ἀπὸ τὴν παράδοξη αὐτὴ τάση.

Αἰῶνες πρὶν ὁ θεόπνευστος Ψαλμωδὸς διεκ­τραγώδησε τὸ κατάντημα τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὰ λόγια: «Καὶ ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὢν οὐ συνῆκε, παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς»· ταλαίπωρος ὁ ἄνθρωπος! ἐνῶ ἔχει τιμὴ καὶ ἀξία, ὡς δημιουργημένος κατ’ εἰκόνα Θεοῦ, δὲν τὸ κατανόησε· ἐξίσωσε τὸν ἑαυτό του πρὸς τὰ ἀνόητα κτήνη καὶ ἔγινε ὅμοιος μὲ αὐτά (Ψαλ. μη΄ [48] 13).

Καὶ τὸ θέμα εἶναι ὅτι ἐξομοιώνεται μὲ τὰ κτήνη ὄχι μόνο μὲ τὸν τρόπο τῶν «θηριανῶν», ποὺ αὐτοπροσδιορίζονται ὡς ζῶα, ἀλλὰ ἐξομοιώνεται μὲ αὐτὰ κυρίως μὲ τὸν τρόπο τῆς ζωῆς του, ποὺ εἶναι τρόπος ζωώδης, κτηνώδης.

Καὶ εἶναι φρικτὸ ὁ κόσμος μας νὰ μετα­βάλλεται ὅλο καὶ περισσότερο σὲ ζούγκλα κτηνῶν.

Η ΜΑΓΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΙΚΙΛΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ

 

› Έχουν σχέση με τη μαγεία και τον διάβολο οι καφετζούδες, οι ξεματιάστρες, οι αστρολόγοι, αυτοί που κάνουν διαλογισμό, αυτοί που «θεραπεύουν» με συμπαντική ενέργεια και τι είδους;

› Είναι εκδηλώσεις μαγείας τα «αθώα» έθιμα του Κλήδονα ή των Αναστενάρηδων;

› Είναι κακό το φενγκ σούι, η γιόγκα ή τα σεμινάρια θετικής σκέψης;

› Μπορεί ο διάβολος να προβλέπει το μέλλον;

Το βιβλίο δίνει απαντήσεις σε πλήθος ερωτημάτων που αφορούν στη μαγεία. Υπεύθυνα και αποκαλυπτικά.

Συγγραφέας: π. Εφραίμ Τρανταφυλλόπουλος

Σελίδες: 112

Κωδ. Βιβλίου: 05-225

Εκδόσεις Έαρ