14/9/26

Ο σεισμός της Καλαμάτας το 1986, πριν 40 ακριβώς χρόνια!

 

H Kαλαμάτα και η Μεσσηνία θα θυμούνται πάντα την 13η Σεπτεμβρίου του 1986. Είναι η ημέρα που λίγο μετά τις 8 το απόγευμα, σεισμός μεγέθους 6,2 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ θα πλήξει την περιοχή σκορπώντας τον τρόμο και τον θάνατο και σοκάροντας με τις τραγικές του συνέπειες ολόκληρη την Ελλάδα.

Oι νεκροί θα φτάσουν τους 20, ενώ οι τραυματίες θα ξεπεράσουν τους 300. 

"Πολυώροφα κτίρια ισοπεδώθηκαν ενώ το 70% των κτιρίων της πόλης είχαν υποστεί επικίνδυνα ρήγματα. Το μικρό χωριό Ελαιοχώρι, 15 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της Μεσσηνίας, “διεγράφη” από το χάρτη της περιοχής..." θα γράψουν ΤΑ ΝΕΑ την επόμενη ημέρα.

Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες εκείνες τις ημέρες.







Στην εορτή του Τιμίου Σταυρού στον Αλισσό

 


Γιόρτασε χθες και σήμερα ο Ι.Ν. του Τιμίου Σταυρού στον Άνω Αλισσό, αγαπητοί φίλοι.

Τον εσπερινό τέλεσε ο Αρχ. της Ι. Μητροπόλεως Πατρών π. Γαβριήλ Κωνσταντινίδης, ο οποίος στο κήρυγμά του μίλησε για τη δύναμη του Σταυρού όπως προτυπώνεται με το θαύμα του χάλκινου όφεως στην Παλαιά Διαθήκη. Όποιος αντικρίζει τον Εσταυρωμένο, υπακούει στο θέλημά του και αγωνίζεται να το εφαρμόσει, αντιμετωπίζει με επιτυχία κάθε αντίθεη επίθεση.

Στο αναλόγιο έψαλε ο πρωτοψάλτης κ. Βασίλειος Καυκόπουλος.

Ανήμερα της εορτής, τη θεία λειτουργία τέλεσαν ο Αρχ. της Ι. Μητροπόλεως Πατρών π. Χριστοφόρος Μυτιλήνης και ο Αρχ. της Ι. Μητροπόλεως Δημητριάδος και Αλμυρού π. Πάμφιλος Κοιλιάς.

Ο π. Χριστοφόρος στο κήρυγμά του ανέλυσε τις 3 προϋποθέσεις γι΄ αυτόν που θέλει ν΄ακολουθήσει τον Χριστό στη ζωή του.

- "ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν"

- "ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ" 

- "ἀκολουθείτω μοι"

Στο τέλος έγινε και το Μνημόσυνο του αειμνήστου Αλεξάνδρου Σκούρα, του ιδρυτού της Φιλαγροτικής Εταιρείας και δωρητού της κατασκήνωσης του Αλισσού στην ΧΕΠ.




Ο πόνος και ο Σταυρός

 


.......................

Πράγματι, αν ο κόσμος είναι όπως τον απαιτούμε, με θεό σαν αυτόν που κατανοούμε, τότε δεν αξίζει καθόλου να ζούμε. Ζωή που τελειώνει, θεός που εκλογικεύεται, κόσμος που λογικά κατανοείται, ούτε αξίζουν ούτε φυσικά υπάρχουν. Κάπου αλλού κρύβεται το μυστικό. Η προσπάθεια να δεις τον Θεό μέσα από τον πόνο είναι συχνά ματαιοπονία. Χωρίς Θεό δεν ερμηνεύεται ο πόνος. Με λάθος πάλι Θεό, δεν παρηγορείσαι. Πιο φυσικό είναι να δεις τον πόνο μέσα στο Θεό και τότε από τον πόνο να αναγνωρίσεις τον αληθινό Θεό. Τι φοβερό που η Εκκλησία μας κηρύσσει Θεό Εσταυρωμένο! Πόσο τίμιο και πόσο αληθινό! Πόσο επαναστατικό για τη σκέψη μας και πόσο ανατρεπτικό!


Από το βιβλίο του Μητρ. Μεσογαίας & Λαυρεωτικής κ.κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ  "Εκεί που δεν φαίνεται ο Θεός", σελ. 212

Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου - Ξεκινούν οι κατηχητικές συγκεντρώσεις των παιδιών στη Χριστιανική Εστία

 


Μαραμένη Ἤπειρος

 


Ἡ παρακάτω εἴδηση κραυγάζει γιὰ μιὰ δραματικὴ ἐξέλιξη στὸν πληθυσμὸ τῆς Ἠπείρου.

«Ἤπειρος: ἡ μεγαλύτερη μείωση γεννήσεων στὴν Ἑλλάδα τὸ 2025 – Πτώση 10,8%.

Τὰ στοιχεῖα τῆς ΕΛΣΤΑΤ γιὰ τὸ 2025 ἀποκαλύπτουν ὅτι ἡ Ἤπειρος… καταγράφει γιὰ τὸ 2025 τὴ μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση γεννήσεων σὲ ὁλόκληρη τὴν ἑλληνικὴ ἐπικράτεια. Ἐνῷ σὲ πανελλαδικὸ ἐπίπεδο ἡ μείωση τῶν γεννήσεων ζώντων ἔκλεισε στὸ -4,2% (65.594 γεννήσεις τὸ 2025 ἔναν­τι 68.467 τὸ 2024), στὴν Ἤπειρο ἡ πτώση ἄγγιξε τὸ -10,8%.

Σὲ ἀπόλυτους ἀριθμούς, τὸ 2024 εἶχαν γεννηθεῖ στὴν Ἤπειρο 1.790 παιδιά, ἐνῷ τὸ 2025 ὁ ἀριθμὸς ἔπεσε στὰ μόλις 1.596 – μείωση κατὰ 194 νεογνά.

Σὲ ἐθνικὸ ἐπίπεδο, ἡ ΕΛΣΤΑΤ ἀναδεικνύει ἐπίσης ὅτι οἱ Ἑλληνίδες μητέρες γεννοῦν πλέον σὲ ὅλο καὶ μεγαλύτερη ἡλικία. Στὴν Ἤπειρο, ὡστόσο, ἡ τάση αὐτὴ ἐντείνεται σὲ βαθμὸ ποὺ καθιστᾶ τὴν περιοχὴ παράδειγμα πρὸς ἀποφυγὴ γιὰ ὁλόκληρη τὴ χώρα» («eeod.gr» 19-6-2026).

Ἡ κατάσταση στὴν Ἤπειρο εἶναι πραγματικὰ τραγική. Τὰ Σχολεῖα κλείνουν τὸ ἕνα μετὰ τὸ ἄλλο. Τὰ χωριὰ ἐρημώνουν. Τὸν χειμώνα πάρα πολλὰ εἶναι σχεδὸν νεκρά.

Μιὰ περιοχὴ μὲ ζωντανὴ ἱστορία αἰώνων, μὲ μεγάλη παράδοση πολιτιστικὴ καὶ ἐκκλησιαστική, μὲ ἥρωες, ἁγίους, μάρτυρες καὶ λαμ­προὺς νεομάρτυρες, παραδίδεται σταδιακὰ στὴ φθορά.

Ἡ κατάρρευση ἔχει ἀρχίσει πρὶν ἀπὸ δεκαετίες. Οἱ λόγοι πολλοί. Μέχρι πρότινος ἡ περιοχὴ ἦταν παντελῶς ἀπομονωμένη. Μὲ τὴν κατασκευὴ τῆς Ἐγνατίας, πρόσφατα δὲ καὶ τῆς Ἰονίας ὁδοῦ, σὲ κάποιο βαθμὸ ἡ ἀπομόνωση ἔπαυσε. Ἀλλὰ ἴσως εἶναι πιὰ πολὺ ἀργά.

Ἄλλωστε ἡ ἀπομόνωση δὲν εἶναι ὁ μόνος λόγος τῆς φθορᾶς. Ἡ περιοχὴ θεωρεῖται ἡ φτωχότερη σὲ ὅλη τὴν Εὐρώπη. Ἡ ζωὴ δύσ­κολη, συχνὰ μαρτυρική. Οἱ τελευταῖοι πόλεμοι ἄφησαν παντοῦ ἐρείπια. Ἡ Ἤπειρος δὲν ἀνέκαμψε ποτὲ ἔπειτα ἀπὸ αὐτούς. Ἡ ξενιτιὰ μαράζωσε τὸν τόπο.

Ποιὰ εἶναι ἡ λύση; Ὑπάρχει; Εἶναι θέμα τῆς Κυβερνήσεως; Τῆς Ἐκκλησίας; Γενικότερα τοῦ λεγόμενου πνευματικοῦ κόσμου;

Πάντως τὸ τελευταῖο Σχολεῖο ποὺ ἔκλεισε, ἦταν σὲ ἕνα ἄλλοτε ὁλοζώντανο χωριό. Καὶ ἔκλεισε γιὰ πρώτη φορὰ μετὰ τὸ 1854, ἐλλείψει μαθητῶν. Τὸν περασμένο Ἰούνιο ἀποφοίτησε ἡ τελευταία Μαθήτρια.


Ορθόδοξο περιοδικό Ο ΣΩΤΗΡ

Η καθημερινή εκούσια σταύρωση ως προσωπική ανάσταση - ΓΕΧΑ Αιγίου

 


Η καθημερινή βίωση της εκούσιας σταύρωσής μας έχει ως καρπό την κλιμάκωση της χαρισματικής βίωσης της Αναστάσεως του Χριστού ως προσωπικής μας ανάστασης, με αποτέλεσμα να γευώμεθα τη χαρά την ανεκλάλητη· και μέσα σ' αυτή τη βίωση της σχετικής μακαριότητας απλώνεται το ενδιαφέρον μας στους αδελφούς μας, τους εγγύς και τους μακράν, και τότε θέλουμε να εκχυθούμε προς αυτούς, να σαρκωθούμε στην υπόστασή τους, όπως ο Θεός Λόγος σαρκώθηκε στη γη μας, για να τους μεταδώσουμε την καινή κτίση· και έτσι, τελείως φυσικά, γινόμαστε ευαγγελισταί-ιεραπόστολοι! 

Η αυθεντικότητα της ιεραποστολικής υπόστασής μας είναι ανάλογη με την προαίρεσή μας να σταυρωθούμε από εκείνους τους οποίους κληθήκαμε να ευαγγελισθούμε.


Αντωνίου Ρωμαίου Ιερομονάχου

"Λακτίσματα σε καρφιά"


13/9/26

Πρωτοφανής συγκέντρωση στη Χριστιανική Εστία Πατρών με ομιλητή τον αείμνηστο Θεολόγο Σωτηρόπουλο Νικόλαο (1985)

 











Η ομιλία αυτή έγινε με αφορμή την έκδοση του βιβλίου «Ιστορία του ανθρώπινου γένους» του Λευτέρη Σταυριανού το 1984 από τον Οργανισμό Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων ως σχολικό εγχειρίδιο για την Α΄ Λυκείου. 
Ένα από τα σημεία που ενόχλησαν ήταν η υποστήριξη της Θεωρίας της Εξέλιξης του Δαρβίνου. Η Ιερά Σύνοδος αντέδρασε έντονα, έγιναν πολλές διαμαρτυρίες σε πολλά μέρη της Ελλάδας και το συγκεκριμένο βιβλίο αποσύρθηκε τελικά το 1990.

Πατρῶν: «Τὸ αἷμα τους ἀχνίζει καὶ μᾶς... θυμίζει»

 


Σὲ κλῖμα βαθειᾶς συγκίνησης, ἐτιμήθησαν οἱ Ἥρωες καὶ Μάρτυρες τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς, τὴν Κυριακὴ 13 Σεπτεμβρίου, στὸν Ἱερὸ Ναὸ τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς, τῆς προσφυγικῆς συνοικίας τῶν Πατρῶν.

Τὴν Θεία Λειτουργία ἐτέλεσε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ὅπως καὶ τὰ Ἱερὰ Μνημόσυνα τῶν ὑπὸ τῶν Τούρκων φρικτῶς βασανισθέντων καὶ μαρτυρικῶς τελειωθέντων, Μικρασιατῶν Ἑλλήνων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν.

Στὸν Ἱστορικὸ Ναό, τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς Πατρῶν, τὸν ὁποῖον ἔκτισαν οἱ Μικρασιᾶτες Πρόσφυγες, φυλάσσονται ἱερὰ κειμήλια, τὰ ὁποῖα μετέφεραν ἀπὸ τὶς ἀλησμόνητες Πατρίδες οἱ βασανισμένοι, κατατρεγμένοι καὶ ἐξουθενωμένοι Ἕλληνες, ὅσοι ἀπέμειναν ἀπὸ τὶς φρικτὲς σφαγὲς καὶ καταστροφὲς τῆς Σμύρνης καὶ τῶν ἄλλων Ἑλληνικῶν πόλεων.

Στὸν Ναὸ φυλάσσεται ἡ Ἱερὰ Εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Σμυρνιᾶς, τὴν ὁποία ἔσωσε ἀπὸ τὴν φλεγόμενη Ἐκκλησία τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς Σμύρνης, ἡ ἀείμνηστη Φιλιώ Μανάρα, καὶ τὴν μετέφερε στὴν Πάτρα. Ἐπίσης ὁ Σταυρὸς εὐλογίας τοῦ Ἁγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης, τὸν ὁποῖο μετέφερε στὴν Πάτρα, ὁ πρόσφυγας ἱερέας π. Κωνσταντῖνος, ἐφημέριος τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς Σμύρνης, χειροτονημένος ἀπὸ τὸν Ἱερομάρτυρα Ἅγιο Χρυσόστομο Σμύρνης, ἀλλὰ καὶ ἄλλα ἱερὰ σεβάσματα, εἶναι θησαυρισμένα στὸν Ἱερὸ Ναό, τά ὁποῖα μετέφεραν στὴν Πάτρα οἱ ἥρωες Μικρασιᾶτες Πρόσφυγες.

Ὁ Σεβασμιώτατος μὲ λόγια συγκλονιστικὰ ἀναφέρθηκε στὰ φρικτὰ γεγονότα, στὶς φοβερὲς ἐκεῖνες ἡμέρες καὶ στὰ μαρτύρια Κληρικῶν καὶ Λαϊκῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπότισαν μὲ τὸ αἷμα τους τὰ ἅγια χώματα τῆς Ἑλληνικῆς Μικρασίας καὶ ἔσπειραν τὴν γῆ αὐτὴ μὲ τὰ κόκκαλά τους τὰ Ἱερά.

Ἀνεφέρθη μὲ λεπτομέρειες στὸ μαρτύριο τοῦ Ἁγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης καὶ τῶν ἄλλων Ἱεραρχῶν καὶ σὲ μαρτυρίες αὐτοπτῶν μαρτύρων, οἱ ὁποῖοι περιγράφουν τὰ φρικτὰ γεγονότα, τὶς σφαγές, τοὺς βιασμούς, τοὺς ἐξευτελισμοὺς καὶ τὰ ἄλλα μαρτύρια ποὺ ὑπέστησαν οἱ Ἕλληνες ἀπὸ τοὺς Τούρκους.

Τὸ αἷμα τῶν Μαρτύρων της Μικρασίας, ἐτόνισε ὁ Ἱεράρχης, ἀχνίζει ἀκόμα καὶ θὰ ἀχνὶζῃ μέχρι τὶς συντελείας τοῦ αἰῶνος, γιὰ νὰ μᾶς θυμὶζῃ τὸν ἡρωισμό τους, τὴν μέχρις αἵματος ὑπεράσπιση τῶν Ἱερῶν καὶ τῶν Ὁσίων, καὶ τὸ χρέος μας νὰ διατηρήσωμε ἄσβεστη τὴν μνήμη τους, νὰ διδάξωμε στὰ παιδιά μας τὴν πραγματικὴ Ἱστορία, τὴν ἀτόφια καὶ ἀπαραχάρακτη. Γιατί ὅποιος λαὸς λησμονεῖ τὴν ἱστορία του, εἶναι καταδικασμένος νὰ χάθῇ.

Παραδίδομε στὴν κρίση τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς ἀδέκαστης ἱστορίας, ὅλους ὅσοι ἠθέλησαν νὰ παραχαράξουν καὶ νὰ ἀλλοιώσουν τὴν ἀλήθεια καὶ τὰ γεγονότα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. 

Κακοποίηση παιδικῶν ψυχῶν

 


Στὶς 15 Φεβρουαρίου 2024 ἡ σημερινὴ Κυβέρνηση, μὲ τὴ σύμφωνη γνώμη καὶ ἄλλων κομμάτων, ἦλθε σὲ εὐθεία ἀντίθεση μὲ τὸν ἀκατάλυτο Νόμο τοῦ Θεοῦ ψηφίζοντας τὸν νόμο 5089/2024, μὲ τὸν ὁποῖο ἀναγνώρισε τὸν γάμο μεταξὺ ὁμοφύλων καὶ τὴν κατὰ συνέπεια δυνατότητα ἀπόκτησης τέκνων ἀπὸ ὁμόφυλα ζεύγη. Ἔγραψε ἔτσι μιὰ μαύρη σελίδα στὴν Ἑλληνικὴ ἱστορία, καθὼς μὲ τὴν ψήφιση τοῦ ἀντίθεου αὐτοῦ νομοσχεδίου ἡ Ἑλλάδα ἔγινε ἡ πρώτη ὀρθόδοξη χώρα στὸν κόσμο, ἡ ὁποία θέσπισε τὸν «γάμο» ὁμοφύλων ζευγαριῶν ὡς ἰσότιμο μὲ τὸν γάμο ποὺ ἀνέκαθεν ὁρίζεται ὡς «συνάφεια ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς» (Μοδεστίνος 3ος αἰ. μ.Χ.). Ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς αὐτὸν μόνο τὸν γάμο εὐλόγησε ἤδη ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς ἱστορίας τῆς ἀνθρωπότητος, καὶ μάλιστα στὴν ἐποχὴ τῆς Καινῆς Διαθήκης τὸν ἀναβίβασε σὲ ἱερὸ Μυστήριο μέσα στὴν ἁγία του Ἐκκλησία. Ἄλλωσ­τε καὶ ἡ ἴδια ἡ φύση μαρτυρεῖ ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος γιὰ ν᾿ ἀποκτήσουν οἱ ἄνθρωποι ἀπογόνους καὶ νὰ δημιουργήσουν οἰκογένεια, παρὰ μόνο ἡ ἕνωση ἄνδρα καὶ γυναίκας.

Αὐτὴ τὴ φυσικὴ τάξη ἀνέτρεψε ἡ Κυβέρνηση καὶ οἱ σύμμαχοί της. Πρόδωσαν τὴν μακραίωνη παράδοση τῆς οἰκογένειας. Καὶ δυστυχῶς, ὄχι μόνο δὲν μετανόησαν γιὰ τὸ φοβερὸ αὐτὸ ἔγκλημα, ἀλλὰ συνέχισαν τὴν λυσσαλέα ἐπίθεση κατὰ τοῦ ἱεροῦ καὶ θεοΐδρυτου θεσμοῦ σχεδιάζοντας ἕνα φρικτὸ ἀνοσιούργημα στὶς ψυχὲς τῶν ἀθώων παιδιῶν, τὸ ὁποῖο ἤδη λαμβάνει χώρα στὸν εὐαίσθητο τομέα τῆς Παιδείας, μὲ εὐθύνη τοῦ ἀντίστοιχου Ὑπουργείου.

Στὰ νέα σχολικὰ βιβλία, τὰ ὁποῖα ἤδη ἔχουν δημοσιευθεῖ στὸ διαδίκτυο (ebooksdl.cti.gr) καὶ πρόκειται νὰ διανεμηθοῦν σὲ ὅλους τους μαθητὲς ἀπὸ τὴ σχολικὴ χρονιὰ 2027-28, ὑπάρχουν πλῆθος ἀπὸ ἀναφορὲς σὲ «διαφορετικὲς μορφὲς οἰκογένειας», ὅπου γίνεται σαφὴς καὶ συστηματικὴ προπαγάνδα προκειμένου τὰ παιδιὰ νὰ μάθουν ὅτι ἡ οἰκογένεια δὲν συγκροτεῖται ἀπὸ ἕναν ἄνδρα, μία γυναίκα καὶ τὰ παιδιὰ ποὺ τυχὸν θ᾿ ἀποκτήσουν, ἀλλὰ μπορεῖ νὰ ἀποτελεῖται ἀπὸ «δύο μπαμπάδες» ἢ «δύο μαμάδες» μὲ παιδιὰ καὶ ζῶα συντροφιᾶς!  

Ἐνδεικτικὰ ἀναφέρουμε ὅτι στὴν Α΄ Δημοτικοῦ καὶ στὸ μάθημα «Μελέτη Περιβάλλοντος» προτείνεται στοὺς ἐκπαιδευτικοὺς νὰ ὑλοποιήσουν τὴν ψηφιακὴ δραστηριότητα «Ἡ δική μου οἰκογένεια» μὲ σκοπὸ νὰ ἐξοικειωθοῦν οἱ μαθητές-τριες μὲ «διαφορετικοῦ τύπου οἰκογενειακὰ σχήματα μέσα ἀπὸ ἀφηγήσεις μικρῶν ζώων». Ἔτσι  παρουσιάζονται διάφορα ζῶα νὰ ἀντιπροσωπεύουν διαφορετικὲς «οἰκογένειες» μὲ «τὸ ἐλεφαντάκι νὰ ἀντιστοιχεῖ στὶς οἰκογένειες ἑνὸς φύλου» (Ὁδηγὸς Ἐκπαιδευτικοῦ, σελ.16).

Στὴ Γλώσσα τῆς Β΄ Δημοτικοῦ (Βιβλίο μαθητή, ἐκδ. «Νῆσος», σελ. 12-13) τὰ παιδιὰ καλοῦνται νὰ παρατηρήσουν καὶ νὰ σχολιάσουν διάφορες εἰκόνες «οἰκογενειῶν», μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι ἕνα σκίτσο μὲ δύο γυναῖκες, ἕνα ἀγόρι κι ἕνα κουνέλι, κι ἕνα ἄλλο μὲ δύο ἄνδρες ποὺ ἔχουν στὴν ἀγκαλιά τους ἕνα κοριτσάκι. Ἐπιπλέον καὶ ἄλλες εἰκόνες «οἰκογενειῶν» περιλαμβάνουν ζῶα μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων καὶ τὰ παιδιὰ καλοῦνται νὰ ἀπαντήσουν στὴν ἐρώτηση: «Εἶναι μόνο οἱ ἄνθρωποι γύρω μας σημαντικοί; Μήπως ὑπάρχουν καὶ ἄλλα μέλη στὴν οἰκογένεια ποὺ εἶναι σημαντικὰ γιὰ ἐμᾶς;»

Στὴν ΣΤ΄ Δημοτικοῦ, στὸ βιβλίο «Κοινωνικὴ καὶ Πολιτικὴ Ἀγωγή» (ἐκδ. «Πεδίο», σελ.12-14), οἱ μαθητές-τριες διδάσκονται ὅτι «σήμερα, στὸν 21ο αἰώνα, τὰ νέα ζευγάρια ἀποφασίζουν νὰ κάνουν παραδοσιακὸ θρησκευτικὸ γάμο ἢ πολιτικὸ γάμο, νὰ συνάψουν σύμφωνο συμβίωσης ἢ ἁπλῶς νὰ συγκατοικήσουν, νὰ ἀποκτήσουν ἢ ὄχι παιδιά. Ὑπάρχει ἕνα πλῆθος ἐπιλογῶν καὶ πολλὰ καὶ διαφορετικὰ οἰκογενειακὰ σχήματα», μεταξὺ τῶν ὁποίων ἀναφέρεται καὶ ἡ «οἰκογένεια ὁμοφύλων ζευγαριῶν». Μάλιστα οἱ μικροὶ μαθητὲς καλοῦνται (στὸ βιβλίο «Κοινωνικὴ καὶ Πολιτικὴ Ἀγωγή» ἐκδ. «Πουκαμισᾶς», σελ.11) νὰ χωριστοῦν σὲ ὁμάδες καὶ νὰ ἀναλάβουν «ἀπό ἕναν τύπο οἰκογένειας ἀνά ὁμάδα (π.χ. Α΄ Ὁμάδα: Πυρηνικὴ οἰκογένεια, Β΄ Ὁμάδα: Οἰκογένεια μὲ δύο γονεῖς τοῦ ἴδιου φύλου, Γ΄Ὁμάδα: Μονογονεϊκὴ οἰκογένεια κ.ο.κ.)», δημιουργώντας μιὰ σχετικὴ ἀφίσα καὶ ἀναζητώντας ἀντίστοιχες εἰκόνες καὶ φωτογραφίες!

Ἡ προπαγάνδα συνεχίζεται καὶ στὸ Γυμνάσιο, ὅπου στὸ μάθημα «Οἰκιακὴ Οἰκονομία» τῆς Α΄ Γυμνασίου (Βιβλίο μαθητή, ἐκδ. «Ἑλληνικὴ Γραφή», σελ.11) οἱ μαθητές-τριες διδάσκονται ὅτι «ἡ οἰκογένεια χωρὶς γάμο, ἡ ὁμόφυλη οἰκογένεια καὶ ἡ πολυπολιτισμικὴ οἰκογένεια» ἀποτελοῦν «νέες μορφὲς οἰκογένειας». Ὡς πρὸς τὸ τί ὁρίζεται ἀντικειμενικὰ ὡς οἰκογένεια, τὸ πλαίσιο ποὺ τίθεται εἶναι ἐντελῶς σχετικὸ καὶ ὑποκειμενικό, ἀφοῦ κάθε μαθητὴς καλεῖται νὰ ἀποδεχθεῖ ὅτι «τίποτα πιὰ δὲν θὰ μοῦ φαίνεται παράξενο ἢ λάθος μόνο καὶ μόνο ἐπειδὴ δὲν μοιάζει μὲ ὅσες οἰκογένειες ξέρω προσωπικά». 

12/9/26

Κυριακὴ πρὸ τῆς Ὑψώσεως - Το Αποστολικό & Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής

 


Ο Απόστολος

(Γαλ. ς΄ 11-18)


Αδελφοί, προσέξτε με πόσο μεγάλα γράμματα σας γράφω τώρα με το ίδιο μου το χέρι. Όσοι θέλουν ν’ αποκτήσουν καλή φήμη στους ανθρώπους, αυτοί σας υποχρεώνουν να περιτέμνεστε, με μόνο στόχο να μην καταδιώκονται από τους Ιουδαίους εξαιτίας του σταυρού του Χριστού. Άλλωστε ούτε κι αυτοί που επιμένουν στην περιτομή τηρούν το νόμο. Απλώς θέλουν να περιτέμνεστε εσείς, για να καυχηθούν ότι σας κατάφεραν να το κάνετε. Όσο για μένα, δεν θέλω άλλη αφορμή για καύχηση εκτός από το σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, το σταυρό που πάνω του ο κόσμος πέθανε για μένα κι εγώ για τον κόσμο. Για όσους ανήκουν στον Ιησού Χριστό δεν έχει καμιά σημασία ούτε το να κάνεις περιτομή ούτε το να μην κάνεις, αλλά όλοι είναι νέα δημιουργήματα του Θεού. Όσοι ακολουθούν αυτή την αρχή, θα έχουν την ειρήνη και το έλεος του Θεού μαζί τους, αυτοί και όλος ο λαός του Θεού. Στο εξής κανένας ας μη μου δημιουργεί προβλήματα. Αρκετά έχω πάθει για τον Ιησού, όπως δείχνουν τα σημάδια στο σώμα μου. Η χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού εύχομαι να είναι μαζί σας, αδελφοί μου. Αμήν.



Το Ευαγγέλιο

(Ἰωάν. γ΄ 13-17)


ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ


[…] κανείς ἀπό τούς ἀνθρώπους δέν ἔχει ἀνε­βεῖ στόν οὐρανό γιά νά μάθει τά ἐπουράνια καί νά σᾶς τά διδάξει, παρά μόνο ἐκεῖνος πού κατέβηκε ἀπ’ τόν οὐρανό καί ἔγινε μέ τήν ἐνανθρώπησή του υἱός τοῦ ἀνθρώπου. Αὐτός, ἐνῶ τώρα εἶναι στή γῆ, ἐξακολουθεῖ νά εἶναι καί στόν οὐρανό ὡς Θεός πανταχοῦ παρών. Ἄκουσε τώρα καί μιάν ἄλλη ἄγνω­­­στη καί ψυχοσωτήρια ἀλήθεια, πού θά σοῦ ἀποκαλύψω: Ὅπως κάποτε ὁ Μωυ­σῆς στήν ἔρημο κρέμασε ψηλά τό χάλκινο φίδι γιά νά σώζο­ν­ται μ’ αὐτό οἱ Ἰσραηλίτες ἀπό τά θανατηφόρα δαγκώ­ματα τῶν φιδιῶν, ἔτσι σύμφωνα μέ τό μυ­στη­ριῶδες σχέδιο τοῦ Θεοῦ πρέπει νά κρεμασθεῖ ψηλά πάνω στό σταυρό ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου καί νά προσλά­βει ἔτσι τό ὁμοίωμα τῆς ἁμαρτίας, χωρίς ὅμως νά ἔχει καμία πραγματική σχέση μ’ αὐτή. Καί θά ὑψωθεῖ πάνω στό σταυρό, γιά νά μή χαθεῖ στόν αἰώνιο θάνατο κανένας ἀπ’ ὅσους πιστεύουν σ’ αὐτόν, ἀλλά νά ἔχει ζωή αἰώνια. Καί μή σοῦ φαίνεται παράδοξο ὅτι ὁ υἱός τοῦ ἀν­θρώ­­­που πρόκειται νά ὑψωθεῖ πάνω στό σταυρό γιά τή σωτηρία σας. Διότι τόσο πολύ ἀγάπησε ὁ Θεός τόν κό­σμο τῶν ἀνθρώπων πού ζοῦσε στήν ἁμαρτία, ὥστε πα­ρέδωσε σέ θάνατο τόν μονάκριβο Υἱό του, γιά νά μή χαθεῖ σέ αἰώνιο θάνατο κάθε ἄνθρωπος πού πιστεύει σ’ αὐτόν, ἀλλά νά ἔχει ζωή αἰώνια. Διότι δέν ἀπέστειλε ὁ Θεός τόν Υἱό του στό ἁ­μαρ­­­­­τω­­λό γένος τῶν ἀνθρώπων γιά νά κατακρίνει καί νά κα­­τα­δι­κάσει τό γένος αὐτό. Ἐσεῖς βέβαια οἱ Ἰουδαῖοι αὐ­τό πιστεύετε γιά τόν Μεσσία, ὅτι θά σώσει μόνο τούς Ἰου­­δαίους καί θά κατακρίνει ὅλα τά ὑπόλοιπα ἔθνη. Ὅμως ὁ Θεός ἀπέ­στει­λε τόν Υἱό του γιά νά σωθεῖ ὁλόκληρος ὁ κόσμος τῶν ἀνθρώπων διαμέσου αὐτοῦ.


Ι. Ν. Αγ. Φωτεινής: Εορτή Αγ. Χρυσοστόμου Σμύρνης και των συν αυτώ μαρτυρησάντων

 


11/9/26

Εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού - ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

 


Ι. Ν. Τιμίου Σταυρού στον άνω Αλισσό

Κυριακή 13.9.2026 και ώρα 6 μ. μ.  

Θα τελεσθεί εσπερινός με αρτοκλασία και θείο κήρυγμα. 


Δευτέρα 14.9.2026 και ώρα 7 - 10 π.μ.

Θα τελεσθεί ο όρθρος και η θεία λειτουργία με θείο κήρυγμα. 

Στο τέλος θα τελεσθεί το μνημόσυνο του  αειμνήστου Αλεξάνδρου Σκούρα, μεγάλου δωρητή και ευεργέτου.


Αλισσός 1984 - ΣΤΙΒΟΣ ΑΓΑΠΗΣ

 







ΑΡΧΕΙΟ ΓΔΜ

10/9/26

Μητροπολίτης Πατρών ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ: Πρός τούς Ἐκπαιδευτικούς μας, μέ ἀγάπη καί εὐχές


Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν

κ.κ. Χρυσοστόμου.


Ἀγαπητοί μου Ἐκπαιδευτικοί,

Ἄρχισε ἤδη ἡ νέα σχολικὴ χρονιὰ καὶ ὃλοι σας, οἱ Δάσκαλοι καί οἱ Καθηγητές, μὲ τὴν ζέουσα διάθεση τῆς καρδιᾶς σας καὶ τὸν ζῆλο τῆς ψυχῆς σας, ἀρχίζετε καί πάλι τὸ ὡραῖο λειτούργημα σας, ἔχοντας ἐνώπιόν σας τὰ παιδιά μας, τὰ παιδιά σας, προκειμένου νὰ μεταδώσετε γνώσεις, ἀλλὰ καὶ ἦθος καὶ νὰ καλλιεργήσετε χαρακτῆρες.

Εἶναι βεβαίως τοῖς πᾶσι γνωστὸ ὅτι, ἡ παιδεία εἶναι ὑπόθεση εὐρύτερη ἀπὸ τὸ Ἐκπαιδευτικὸ σύστημα, γι΄ αὐτὸ χρειάζεται δύναμη ἐσωτερική καί κατάθεση ψυχῆς.

Τὰ ὅπλα καὶ ἐφόδια τοῦ Δασκάλου, ἦταν καί εἶναι ἡ ἀγάπη, ἡ ὑπομονὴ, ἡ ἐργατικότητα, ἡ ἐπιμονή, ἡ κατάλληλη προετοιμασία καὶ πρωτίστως ἡ πίστη στὸ Θεό, ὥστε νὰ ἐπιτὺχῃ στὸ δύσκολο, ἀλλὰ τόσο ὡραῖο ἔργο του. Ὃλα πιστεύομεν ὃτι τά διαθέτετε.

Ἡ πρόοδος τῆς κοινωνίας ὀφείλεται στὴν συνεργασία ὅλων μας, τῆς Οἰκογένειας, τοῦ Σχολείου, τῆς Ἐκκλησίας, τῆς Πολιτείας καὶ γενικῶς ὅλων τῶν κοινωνικῶν φορέων.

Ὁ Δάσκαλος σφραγίζει τὴν ψυχὴν τοῦ μαθητοῦ, ἀφοῦ θεωρεῖται πρότυπο τῶν παιδιῶν, τὰ ὁποῖα οἱ γονεῖς ἐμπιστεύονται στα χέρια του.

Τὸ λειτούργημα ὅμως τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ σήμερα, εἶναι ἐξαιρετικὰ ἀπαιτητικὸ καὶ ἰδιαίτερα δύσκολο.

Τὰ γεγονότα, ἡ ἐπιστήμη, τὰ πάντα γύρω μας τρέχουν μὲ ταχύτητα φωτός. Ἡ τεχνητὴ νοημοσύνη ἔρχεται νὰ ἐπηρεὰσῃ τὴν ζωή μας.

Νέες τάσεις ἀνοίγονται μπροστά μας καὶ ὁ τόπος μας βομβαρδίζεται μὲ πλεῖστες ὅσες ἰδεολογίες καὶ προκλήσεις.

Μέσα σ΄ αὐτὸν τὸν ὀρυμαγδό, γεννιέται καὶ μεγαλώνει ἕνα παιδί, μὲ προσλαμβάνουσες τελείως διαφορετικὲς ἀπὸ ἐκεῖνες τοῦ παρελθόντος. Καὶ δὲν μιλῶ βεβαίως, γιὰ τὸ μακρυνὸ παρελθόν, ἀλλὰ γιὰ τὸ ἐγγύς.

Σὲ αὐτὸ τὸν κόσμο, καλεῖται ὁ πατέρας καὶ ἡ μητέρα στὸ σπίτι καὶ ὁ Δάσκαλος στὸ σχολεῖο νὰ διαμορφώσουν τὸν χαρακτῆρα τοῦ παιδιοῦ, νὰ τοῦ μεταδώσουν γνώσεις καὶ ἐφόδια πνευματικά γιὰ τὴν πορεία του στὴ ζωή.

Ἴσως ἡ ἐποχή μας εἶναι ἡ πλέον δύσκολη καί ἀπαιτητική γιὰ τὸ ἔργο τοῦ Δασκάλου. Ἡ οἰκογένεια βάλλεται, ἡ θεσμοὶ ἀμφισβητοῦνται, οἱ ἀξίες καταπίπτουν καὶ ὁ δικαιωματισμὸς ἔρχεται νὰ καταλὺσῃ τὶς κοινωνικὲς παραδοσιακὲς δομὲς καὶ ἰσορροπίες.

Ἡ διδακτέα ὕλη εἶναι τελείως διαφορετικὴ ἀπὸ ἐκείνη ποὺ ἐδιδάσκετο. Οἱ πληροφορίες πανταχόθεν βομβαρδίζουν τὰ παιδιὰ ἀπὸ πολύ νωρίς.

Ὁ θεμέλιος τῆς ζωῆς ποὺ εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεός, ἔχει τεθεῖ στὸ περιθώριο. Τὰ ὑγιῆ πρότυπα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκη τὰ παιδιά μας δὲν προβάλλονται, ὡς θά ἔπρεπε, ἢ δὲν ὑπάρχουν.

Ἐπαφίεται πλέον στὴν εὐσυνειδησία, στὴ ζέση ψυχῆς καὶ στὴν θυσιαστικὴ προσφορά του Δασκάλου, ἡ πορεία τῆς παιδείας, οὐσιαστικὰ τὸ μέλλον τῶν παιδιῶν μας. 

Οι πιο δυνατοί άνθρωποι

 


«Οι πιο δυνατοί άνθρωποι δεν είναι αυτοί που δεν αποτυγχάνουν ποτέ,

αλλά αυτοί που σηκώνονται ξανά και ξανά,

ανεξάρτητα από το αν οι πιθανότητες είναι εναντίον τους.»


Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος (1939-2008)

Με τους Χαρούμενους Αγωνιστές στη Θεσσαλία (4 & 5 Μαρτίου 2006)

 






Στη μνήμη του Γιώργου Μαζωνάκη

 


Με αιφνιδίασε ο θάνατος του γνωστού καλλιτέχνη. Γνωριστήκαμε τυχαία στο αεροδρόμιο της Λάρνακας. Ήταν μπροστά μου στο check in. Όταν αντιλήφθηκε ότι πίσω του ήταν κληρικός, στράφηκε με ευγένεια και ζήτησε ευχή. Στο αεροπλάνο με κάλεσε να καθίσω δίπλα του στις πρώτες θέσεις. Με αιφνιδίασε ρωτώντας αν είμαι Πνευματικός. Στην θετική απάντησή μου με ρώτησε "προλαβαίνω να εξομολογηθώ;" του απάντησα με χιούμορ. "Αν δεν πέσει το αεροπλάνο στη διαδρομή".

Στην μιάμιση ώρα μέχρι την Αθήνα μιλούσε συνεχώς. Έχω την αίσθηση ότι, αν όχι όλα, είπε τα περισσότερα. Δεν έδωσα λύσεις, δεν ζητούσε λύσεις, αλλά λύση ("ἀπόλυσον"). Είχαμε κι άλλες συναντήσεις. Και άλλες συζητήσεις. Δεν ξέρω αν τώρα που τον κάλεσε ο Θεός ήταν έτοιμος για την συνάντηση. Πάντως έφυγε με τα χέρια γεμάτα, είχε την αρετή της ελεημοσύνης.

Ο Θεός να ελεήσει κι αυτόν κι εμένα.


π. Αντώνιος Μάρκου

Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου - Ξεκινούν οι κατηχητικές συγκεντρώσεις των παιδιών στη Χριστιανική Εστία