Κυριακή Ε΄ Ματθαίου – Το Αποστολικό & Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής

Ο Απόστολος

Προς Γαλάτας (ε΄ 22 – στ΄ 2)

Ἀδελφοί, ο καρπὸς τοῦ Πνεύματος εἶναι ἀγάπη, χαρὰ, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστοήθεια, ἀγαθωσύνη, πίστις, πραότης, ἐγκράτεια. Ἐναντίον αὐτῶν δὲν ὑπάρχει νόμος.

Ἀλλ’ ὅσοι ἀνήκουν εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, ἐσταύρωσαν τὴν σάρκα μαζὶ μὲ τὰ πάθη καὶ τὰς ἐπιθυμίας. Ἐὰν ζῶμεν διὰ τοῦ Πνεύματος, πρέπει νὰ βαδίζωμεν καὶ κατὰ τὸ Πνεῦμα.

Ἂς μὴ γινώμεθα κενόδοξοι, προκαλοῦντες ὁ ἕνας τὸν ἄλλον καὶ φθονοῦντες ὁ ἕνας τὸν ἄλλον.

Ἀδελφοί, ἐὰν παρασυρθῇ κανεὶς σὲ κάποιο ἁμάρτημα, σεῖς οἱ πνευματικοὶ πρέπει νὰ τὸν διορθώνετε μὲ πνεῦμα πραότητος καὶ νὰ προσέχῃς τὸν ἑαυτόν σου μήπως πέσῃς καὶ σὺ σὲ πειρασμόν.

Ὁ καθένας νὰ βαστάζῃ τὰ βάρη τοῦ ἄλλου, καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἐκπληρώσετε τὸν νόμον τοῦ Χριστοῦ.

Ευαγγέλιο

Κατά Ματθαίον (η΄28 – θ΄1)

Τόν καιρό ἐκεῖνο, ὅταν ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν, τὸν προϋπάντησαν δύο δαιμονισμένοι, οἱ ὁποίοι ἔβγαιναν ἀπὸ τὰ μνημεῖα, πολὺ ἐπικίνδυνοι, ὥστε κανεὶς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ περάσῃ ἀπὸ τὸν δρόμον ἐκεῖνον.

Καὶ ἐφώναξαν, «Τὶ ἔχεις μαζί μας Ἰησοῦ, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ;». Ἦλθες ἐδῶ προώρως γιὰ νὰ μᾶς βασανίσῃς;».

Μακρυὰ ἀπὸ αὐτοὺς ἦτο μιὰ μεγάλη ἀγέλη ἀπὸ χοίρους, ποὺ ἔβοσκαν. Καὶ οἱ δαίμονες τὸν παρακαλοῦσαν καὶ ἔλεγαν, «Ἐὰν μᾶς διώξῃς, ἄφησέ μας νὰ πᾶμε εἰς τὴν ἀγέλην τῶν χοίρων». Καὶ αὐτὸς τοὺς εἶπε, «Πηγαίνετε». Αὐτοὶ δὲ ἐβγῆκαν καὶ ἐπῆγαν εἰς τὴν ἀγέλη τῶν χοίρων. Καὶ ὁλόκληρη ἡ ἀγέλη κατακρημνίσθηκε εἰς τὴν θάλασσαν καὶ ἐχάθηκε εἰς τὰ νερά. Οἱ δὲ βοσκοὶ ἔφυγαν καὶ ὅταν ἦλθαν εἰς τὴν πόλιν, τοὺς τὰ εἶπαν ὅλα διὰ τοὺς δαιμονισμένους.

Καὶ ὅλη ἡ πόλις ἐβγῆκε σὲ συνάντησιν τοῦ Ἰησοῦ καὶ ὅταν τὸν εἶδαν, τὸν παρεκάλεσαν νὰ φύγῃ ἀπὸ τὰ σύνορά τους. Καὶ ἐμπῆκε εἰς πλοιάριο, ἐπέρασε ἀπέναντι καὶ ἦλθεν εἰς τὴν δική του πόλιν.

Συγχαρητήρια στον Θέμη! Δεν πέρασε πουθενά…

 

Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των Πανελληνίων απλά επιβεβαίωσε αυτό που αναμέναμε. Όλοι είχαν περάσει εκτός από έναν. Ο Θέμης δεν ήταν στους επιτυχόντες.

Μέσα στις νεανικές ζητωκραυγές των υπολοίπων ακούστηκε ο ήχος του κινητού. Στην άλλη άκρη της γραμμής μια γλυκύτατη φωνή. Ήταν η μητέρα του. «Σας ευχαριστώ για όλα! Είστε εξαίρετος καθηγητής! Σας καλούμε την Κυριακή σπίτι να ανταποδώσουμε και να γιορτάσουμε μαζί!».

Δεν μπορούσα να καταλάβω αν στ’ αλήθεια εννοούσε αυτά που μού’ λεγε ή υπήρχαν και ψήγματα ειρωνείας που δυσκολευόμουν να τα διακρίνω. «Εεε θα έρθω...» της είπα διστακτικά. Δεν την είχα δει ποτέ ως τώρα. Μόνο τηλεφωνικά μιλούσαμε για την πορεία του Θέμη στα μαθήματα.

Ήταν ένα μαθησιακά αδύναμο παιδί. Όμως η ευαισθησία του ξεχείλιζε.

Δεν μπορούσε να συγκρατήσει τους αρχικούς χρόνους του "λύω", αλλά είχε μια απαράμιλλη συναισθηματική νοημοσύνη, μια ιδιαίτερη ενσυναίσθηση, ευδιάκριτη στην αλληλεπίδραση με τους συμμαθητές του.

Δε θυμόταν χρονολογίες στην Ιστορία, αλλά διέθετε μια πηγαία ευγένεια λόγου και κινήσεων που σε καθήλωνε.

Δυσκολευόταν να γράψει μια ολοκληρωμένη έκθεση, αλλά ήταν ταπεινός, χαμογελούσε συχνά, συνήθιζε να λέει «συγγνώμη» και «ευχαριστώ», ενώ χαιρόταν ειλικρινά για τις επιτυχίες και την πρόοδο των άλλων παιδιών.

Είχε φτάσει πια η Κυριακή. Χτύπησα δειλά το κουδούνι. Μου ανοίγει μια κυρία, γύρω στα 60-65, καθισμένη σε αναπηρικό αμαξίδιο.

«Καλησπέρα! Είμαι η μαμά του Θέμη. Περάστε!».

Κάθισα, φάγαμε, η συζήτηση κράτησε ως το βράδυ. Όπως μου εκμυστηρεύτηκε είχε δεινοπαθήσει ώσπου να «πιάσει» παιδί. Ο Θέμης γεννήθηκε μετά από κάμποσες αποβολές. Η πατρική φιγούρα απουσίαζε. Πάνω στον Θέμη είχαν πέσει από νωρίς όλες οι ευθύνες της φροντίδας της μητέρας του, της γιαγιάς του όσο ζούσε, του σπιτιού, των πάντων.

Και ήταν νικητής.

Γεννήθηκε νικητής...

Έφυγα με ένα αίσθημα απόλυτης πληρότητας από ένα φτωχικό και συνάμα τόσο πλούσιο σπίτι. Εκεί όπου βασίλευε η αυθεντική αξιοσύνη κι ένας αξιακός κώδικας κατά πολύ διαφορετικός από εκείνον που οι κανόνες της κοσμικής «επιτυχίας» επιτάσσουν.

Δεν ανησυχώ…

Ο Θέμης θα το βρει τον δρόμο του στη ζωή.

Κι ας μην πέρασε στις Πανελλήνιες...

Αλέξανδρος Σουλιώτης-Φιλόλογος 

https://www.facebook.com/share/1P52MsSKwK

Οι νέοι ξέχασαν να γράφουν

 

«Εδώ γράφει “διάσταση” ή μήπως “διάσπαση”;» αναρωτιέται η φιλόλογος Μαρίνα Α., διορθώτρια επί χρόνια στο μάθημα της Έκθεσης για τις πανελλαδικές εξετάσεις. Σταματά για λίγα δευτερόλεπτα πάνω από τη σελίδα, φέρνει το γραπτό πιο κοντά στο φως και προσπαθεί να αποκρυπτογραφήσει τη λέξη ανάμεσα σε βιαστικές καμπύλες, κολλημένα γράμματα και μουντζουρωμένες γραμμές από μπλε στιλό. Γύρω της, στοίβες από γραπτά προοικονομούν τη συνέχεια. «Κάθε χρόνο είναι και χειρότερα. Περίπου 8 στα 10 γραπτά είναι δύσκολο να καταλάβεις με μια ανάγνωση τι λένε» λέει χαρακτηριστικά στο «Β». Θυμάται την περυσινή διαδικασία διόρθωσης των γραπτών για τις Πανελλαδικές και την προσπάθειά της να μην «κόβει» συχνά μόρια από τους υποψηφίους λόγω του δυσανάγνωστου χαρακτήρα των γραπτών τους. Αναρωτιέται: Οι νέοι ξέχασαν να γράφουν; Ή μήπως η γενιά τους δεν έμαθε ποτέ;

Ήδη η πρεμιέρα των φετινών πανελλαδικών εξετάσεων έγινε την Παρασκευή και για πολλούς υποψηφίους (και τους εκπαιδευτικούς τους), στην πίεση και το άγχος του διαβάσματος, επανήλθε τώρα πιεστική μια αγωνία που τους βασανίζει από τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού Σχολείου. «Αν δεν κάνεις καλά γράμματα, θα χάσεις βαθμούς. Οι διορθωτές έχουν εκατοντάδες γραπτά, δεν θα κάτσουν να ασχοληθούν με το δικό σου». Αυτή είναι μια φράση που ο 17χρονος Παναγιώτης Π. ακούει συνεχώς τα τελευταία χρόνια τόσο από τους καθηγητές όσο και από τους γονείς του, ωστόσο ποτέ δεν είχε δώσει ιδιαίτερη σημασία. «Τόσα χρόνια κάνω πως δεν το ακούω, αλλά φέτος με τις Πανελλαδικές, που το ξανασκέφτομαι, με πιάνει τρομερό άγχος στην ιδέα ότι θα χάσω βαθμούς λόγω του γραφικού μου χαρακτήρα» μοιράζεται με το «Β» ελαφρώς αναστατωμένος.

Τι ακριβώς συμβαίνει; Φταίει η διαρκής έκθεση σε οθόνες και η άρνησή μας να γράψουμε, χαμένοι πάνω από πληκτρολόγια και αυτόματα συστήματα διόρθωσης; Πάντως, οι εκπαιδευτικοί παρατηρούν ότι τα τελευταία χρόνια ο γραφικός χαρακτήρας των μαθητών και μαθητριών έχει αλλάξει αισθητά: Γράμματα που ενώνονται μεταξύ τους, λέξεις που «τρέχουν» χωρίς τέλος, ακανόνιστες αποστάσεις και μια γενική εικόνα βιασύνης εμφανίζονται ολοένα συχνότερα στα τετράδια και στα διαγωνίσματα. Το φαινόμενο, εξηγούν, έγινε ακόμη πιο έντονο μετά την πανδημία και την πολύμηνη εξ αποστάσεως εκπαίδευση.

«Γράφω, αλλά όχι με το χέρι…»

«Τα παιδιά σήμερα γράφουν διαρκώς, αλλά σχεδόν ποτέ με το χέρι» λέει η Μαρίνα Α. «Επικοινωνούν με μηνύματα, κινητά, tablets, voice notes, autocorrect. Ο εγκέφαλος λειτουργεί πλέον με την ταχύτητα του πληκτρολογίου, όχι του στιλό». Το αποτέλεσμα είναι ότι πολλοί έφηβοι καλούνται να αποδώσουν μέσα σε τρεις ώρες χειρόγραφης εξέτασης έναν τεράστιο όγκο σκέψης, παρ’ όλο που πλέον γράφουν πιο συχνά χρησιμοποιώντας πληκτρολόγιο παρά στιλό.

Ἡ ἑορτή τοῦ Ὁσίου Γερβασίου στήν Πάτρα.

 

Μέ λαμπρότητα ἑορτάσθη στήν Ἀποστολική πόλη τῶν Πατρῶν, ἡ πανσεβάσμιος μνήμη τοῦ Ὁσίου καί Θεοφόρου πατρός Γερβασίου τοῦ ἐν Πάτραις, ὁ ὁποῖος ἐκοιμήθη στίς 30 Ἰουνίου τοῦ 1964.

Ἡ ἁγιοκατάταξή του ἒγινε ἀπό τήν Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδο τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τῇ εἰσηγήσει τοῦ Παναγιωτάτου καί Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, στίς 16 Νοεμβρίου 2023.

Οἱ ἑορτασμοί πραγματοποιήθησαν στό ἱερό Προσκύνημα τοῦ Ὁσίου Γερβασίου στά Συχαινά τῶν Πατρῶν, ὃπου ὁ Ναός τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς, τόν ὁποῖον ἀνήγειρε ὁ Ὃσιος Γερβάσιος καί ὃπου ἐτάφη καί εἶναι θησαυρισμένα τά χαριτόβρυτα Λείψανά του.

Στήν ἱερά Πανήγυρη, ἐκλήθη ὑπό τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως κ. Νικηφόρος, Ποιμενάρχης τῆς γενετείρας τοῦ Ὁσίου Γερβασίου, ἀφοῦ ὁ Ὃσιος κατήγετο ἀπό τήν Γρανίτσα, σημερινή Νυμφασία τῆς Γορτυνίας.

• Τήν παραμονή ἐτελέσθη ὁ Μέγας Πανηγυρικός Ἑσπερινός χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως κ. Νικηφόρου, συγχοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου, ἐν πληθούσῃ Ἐκκλησίᾳ.

• Ἀνήμερα, ἐτελέσθη ἡ Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως κ. Νικηφόρου, συλλειτουργοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν .

Τόσο κατά τόν Ἑσπερινό, ὃσο καί κατά τήν Θεία Λειτουργία, προσεφώνησε τόν Σεβασμιώτατο Γόρτυνος, μέ θερμούς λόγους, ὁ Σεβασμιώτατος Πατρῶν, ἐνῶ ἀντιφώνησε δεόντως, ὁ Σεβασμιώτατος Γόρτυνος, ὁ ὁποῖος ἐκήρυξε τόν θεῖο λόγο, θεολογικά καί συγκινητικά.

• Ἀνήμερα, τῆς ἑορτῆς τό ἀπόγευμα ἐτελέσθη ὁ μεθέορτος Ἑσπερινός καί ἐψάλη ἡ Ἱερά Παράκλησις πρός τόν Ἃγιο καί ἐλιτανεύθησαν ἡ Εἰκόνα του καί τά μυρίπνοα Λείψανά του.

Τά ψαλτήρια ἐκόσμησε πληθύς νέων φιλαγίων, οἱ ὁποῖοι εἶναι παιδιά, ἐκ τῆς πνευματικῆς ρίζης, τοῦ Ὁσίου Γερβασίου.

Τούς ἑορτασμούς ἒκλεισε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος μέ θερμούς καί συγκινητικούς λόγους γιά τόν Ὃσιο Γερβάσιο καί τήν ὁσία βιοτή καί πολιτεία  του ὂχι μόνο στήν Πάτρα, ἀλλά καί στά ἂλλα μέρη ἀπ’ ὃπου καί ἂν πέρασε. Ἀνεφέρθη δέ σέ θαύματα τοῦ Ὁσίου καί ἐνῶ ζοῦσε ἐπί τῆς γῆς, ἀλλά καί μετά τήν κοίμησή του.

Η Ημέρα Πατρίδος στην κατασκήνωση αφιερωμένη στο Μεσολόγγι με αφορμή τα 200 χρόνια από την επέτειο

 

Η Ημέρα Πατρίδος είναι μια ξεχωριστή μέρα σε κάθε κατασκηνωτική περίοδο. Είναι αφιερωμένη κάθε χρόνο σε μια επέτειο ή σ΄ ένα εθνικό θέμα ή σε μια μεγάλη εθνική μορφή.

Στην πρώτη κατασκηνωτική περίοδο των κοριτσιών δημοτικού που σήμερα τελειώνει, η Ημέρα Πατρίδος ήταν αφιερωμένη στα 200 χρόνια απ΄ την ηρωική Έξοδο των Μεσολογγιτών (1826).

Οι μικρές μαθήτριες άκουσαν ιστορίες για τα γεγονότα εκείνης της εποχής, τραγούδησαν τραγούδια για την πατρίδα, χόρεψαν παραδοσιακούς χορούς.

Και του χρόνου!

Ο Θεός να αναπαύσει την Σταυρούλα Π. Αδαμοπούλου

 

Ευχόμαστε και προσευχόμαστε ο Κύριος της Δόξης να αναπαύσει "ἐν σκηναῖς δικαίων" την αείμνηστη Σταυρούλα χήρα Πέτρου Αδαμοπούλου. 

Την καλή, ευλογημένη και πιστή μητέρα του αγαπητού μας Χρήστου Αδαμόπουλου, Αντιπροέδρου της Ενώσεώς μας.

Η μακαριστή Σταυρούλα με εφόδιο τη Θ. Κοινωνία έφυγε από τον κόσμο αυτό αφού σήκωσε με ηρωισμό, αξιοπρέπεια, δύναμη και υπομονή τη χηρεία της και ανέθρεψε τα ευλογημένα παιδιά της Ευγενία και Χρήστο "ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου". 

Τώρα ήρθε η ώρα ν΄ αναπαυτεί από τους κόπους της.

Απευθύνουμε τις θερμές συλλυπητήριες ευχές μας προς τα παιδιά της Ευγενία και Χρήστο και ευχόμαστε να έχουν την ευχή της.

Η εξόδιος ακολουθία θα τελεσθεί την Κυριακή στις 6 μ.μ. από το κοιμητήριο της Μεσσήνης. 

Ας είναι αιωνία η μνήμη της!

ΕΚΠΟΜΠΗ "ΕΜΕΙΣ ΚΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ" ΣΤΟ ΡΙΚ ΜΕ ΤΟ ΛΟΥΚΑ ΧΑΜΑΤΣΟ - ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΟΛΛΟΣ

 

Η ιστορική ραδιοφωνική εκπομπή ΕΜΕΙΣ ΚΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ, τώρα και τηλεοπτικά σε ΡΙΚ1 και ΡΙΚSAT με το Λουκά Χάματσο. 

Σε αυτή την εκπομπή, Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ με το Δρα. Δημήτρη Τόλλο ειδικό παθολόγο, από το κατεχόμενο Λευκόνοικο, ο οποίος ζεί, εργάζεται και προσφέρει, μαζί με την οικογένειά του στην Πάτρα.

Τοιχογραφία του Χριστού σε χωριό του Ηρακλείου

 

Μια τοιχογραφία εμπνευσμένη από την εικόνα του Χριστού όπως τον υποδύθηκε ο ηθοποιός Ρόμπερτ Πάουελ στην τηλεοπτική σειρά «Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ», κοσμεί τοίχο στο χωριό Παναγιά στο Ηράκλειο.

Την τοιχογραφία υπογράφει ο κομμωτής και καλλιτέχνης Στέλιος Φρρόκος, ο οποίος υλοποίησε την ιδέα του Στέφανου Ζαχαριουδάκη.

Σε ανάρτηση του στο Instagram, ο Στέλιος Φρρόκος γράφει ότι χρειάστηκαν εννέα ώρες δημιουργίας κάτω από θερμοκρασία 30 βαθμών: «Δεν το έχω ξανά κάνει, ήθελα να δω τι δύναμη έχω, αλλά δεν ήμουν μόνος».

«Ο Χριστός δεν υποσχέθηκε εύκολο δρόμο. Υποσχέθηκε ότι δεν θα τον περπατήσουμε ποτέ μόνοι» προσθέτει ο δημιουργός της τοιχογραφίας.

ΠΗΓΗ: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Συνέντευξη της Αριστούχου Αποφοίτου της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ Ευγενίας Χρυσικοπούλου στον ΣΚΑΪ

 

Η αριστούχος απόφοιτος της «Ελληνικής Παιδείας» Ευγενία Χρυσικοπούλου, η οποία συγκέντρωσε 19.025 μόρια στις Πανελλαδικές Εξετάσεις 2026, φιλοξενείται στην ενημερωτική εκπομπή «Live You» του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ.

Στη συνέντευξή της μιλά για την εμπειρία των εξετάσεων, την προσπάθεια που προηγήθηκε, τον στόχο της να ακολουθήσει σπουδές στην Αρχιτεκτονική, ενώ απευθύνει ένα αισιόδοξο μήνυμα προς όλους τους υποψηφίους.

Ανησυχητική έρευνα για το AI: Οι μισοί νέοι στην Ευρώπη έχουν χρησιμοποιήσει chatbots για ψυχολογική υποστήριξη

 

Συντάκτης: Παντελής Λαμψιώτης

Όσο οι παραδοσιακές αξίες υπονομεύονται και οι κοινωνικοί δεσμοί αποδυναμώνονται, η τεχνολογία της Τεχνητής Νοημοσύνης βρίσκει ανοιχτό πεδίο να εισβάλλει στην προσωπική ζωή των ανθρώπων. Όσο υποχωρεί το αίσθημα συλλογικής ταυτότητας που προσφέρουν οι κοινές (και ανώτερες) αξίες, ενισχύεται η καχυποψία και εντείνεται το φαινόμενο της μοναχικότητας.

Οι φυσιολογικές ανθρώπινες σχέσεις δίνουν όλο και περισσότερο τη θέση τους στις «ψυχρές» απαντήσεις ενός άψυχου λογισμικού που ανά πάσα στιγμή είναι έτοιμο να ανταποκριθεί. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν κουράζεται, δεν κρίνει, δεν διαφωνεί έντονα, δεν ζητά ευθύνες και είναι προγραμματισμένη (σκόπιμα) να πηγαίνει πάντα «με τα νερά μας».

Σαφώς και η τεχνητή νοημοσύνη αποτελεί ένα χρησιμότατο επίτευγμα της τεχνολογίας, ωστόσο υπάρχει μια κόκκινη γραμμή που όλο και περισσότεροι άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται ότι την υπερβαίνουν: σταματούν να βλέπουν το ΑΙ καθαρά ως εργαλείο κι αρχίζουν να το χρησιμοποιούν ως υποκατάστατο κοινωνικοποίησης.

Μια πρόσφατη έρευνα της εταιρίας έρευνας αγοράς, Ipsos BVA, αποκαλύπτει κάτι εξόχως ανησυχητικό σχετικά με τη νεολαία της Ευρώπης. Περισσότεροι από τους μισούς νέους στην Ευρώπη έχουν χρησιμοποιήσει chatbot τεχνητής νοημοσύνης για μοιραστούν προσωπικά ή ψυχολογικά θέματα τους. Το ΑΙ γίνεται κάτι σαν «φίλος» και «ψυχολόγος» των ολοένα και πιο απομονωμένων νέων, οι οποίοι αντικαθιστούν την ανθρώπινη παρέα με μια εικονική ψευδαίσθηση.

Η έρευνα της Ipsos BVA πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό της γαλλικής ρυθμιστικής αρχής για την ιδιωτικότητα CNIL και του ασφαλιστικού ομίλου Groupe VYV, περιλαμβάνοντας νέους από 11 ως 25 ετών από τη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Σουηδία και την Ιρλανδία.

Η AI αφήνει πίσω τους ειδικούς ψυχικής υγείας

Από τους 3.800 νέους που ερωτήθηκαν για το ζήτημα, το 51% απάντησε ότι βρίσκουν ευκολότερο να συζητούν θέματα ψυχικής υγείας με κάποιο chatbot, αφήνοντας πίσω σε προτίμηση τους επαγγελματίες υγείας (49%) και τους ψυχολόγους (37%). Εδώ αποκαλύπτεται μια εξαιρετικά επικίνδυνη τάση, όπου οι συμβουλές ενός απρόβλεπτου λογισμικού προτιμώνται περισσότερο από τη βοήθεια εξειδικευμένων επαγγελματιών.

Η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να φέρει αξιόπιστη κρίση για τη συναισθηματική κατάσταση ενός ανθρώπου. Ήδη τα τελευταία χρόνια έχουν προκύψει περιστατικά αυτοκτονιών, όπου άτομα με ψυχολογικά προβλήματα επιδείνωσαν την κατάσταση τους με κάποια παθολογική σχέση με το ΑΙ. Ένας ειδικός ψυχικής υγείας έχει μοναδικό συμφέρον να λύσει το πρόβλημα του ασθενή, ενώ μια υπηρεσία chatbot βλέπει απλά έναν «πελάτη» που πρέπει να απασχολήσει όσο το δυνατόν περισσότερο. Και ασφαλώς η τεχνητή νοημοσύνη δεν δίνει κάποια καταρτισμένη γνωμάτευση, αλλά απλά «μαντεύει» ποια είναι η ορθότερη.

Το 90% των νέων που συμμετείχαν στην έρευνα, απάντησαν ότι έχουν χρησιμοποιήσει εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης και ως κύρια κίνητρα γι’ αυτό ήταν η διαθεσιμότητα και η απουσία επικριτικής στάσης. Δύο στοιχεία που δεν είναι δεδομένα στις ανθρώπινες σχέσεις, κι όμως αυτό τις κάνει πιο ωφέλιμες και υγιείς. Όμως μια νέα γενιά που δυσκολεύεται πλέον να διαχειριστεί τη λέξη «όχι», είναι επόμενο να καταφεύγει στο ανώδυνο, ακόμα και αν είναι τεχνητό.

Το μοναδικό αισιόδοξο στοιχείο της έρευνας είναι ότι οι ανθρώπινες σχέσεις παραμένουν στην κορυφή της κατάταξης ως πηγή στήριξης, με το 68% να δηλώνει ότι προτιμά να μοιράζεται τα προβλήματά του με φίλους και το 61% με τους γονείς του.

Sportime.gr 7.5.2026

Ήθελε «να κολλήσει στον τοίχο»! – Άγιος Γερβάσιος των Πατρών

 

Φτωχό και ορφανό παιδί ήταν ο Γεώργιος Παρασκευόπουλος από τη Νυμφασία της Γορτυνίας την περίοδο του 1880. Ο πατέρας του βοσκός. Παρά τις πολλές δυσκολίες που περνούσε, μέσα του έκαιγε η φλόγα της μάθησης αλλά και ο πόθος ν’ αγαπήσει πολύ τον Θεό.

Στο σχολείο που πήγαινε, ήθελε όλο και περισσότερο να μαθαίνει. Οι δάσκαλοί του τον καμάρωναν και έκαναν ο,τι μπορούσαν για να του εξασφαλίσουν τα αναγκαία, που δεν μπορούσαν οι δικοί του να του παρέχουν. Τελείωσε με «Άριστα» το Δημοτικό. Η απόλυτη φτώχεια του δεν του επέτρεψε να συνεχίσει στο σχολείο της πόλης. Αναγκάστηκε να δουλέψει, για να βοηθήσει την οικογένειά του. Ωστόσο, η δίψα του για μάθηση δεν είχε σβήσει. 

Κάποια μέρα, εκεί που δούλευε, ένας πελάτης μπήκε μέσα στο μαγαζί και κουβέντιαζε με το αφεντικό. Ο Γεώργιος παρακολουθούσε τη συζήτηση: 

– Εδώ κοντά στη Νυμφασία βρίσκεται το Μοναστήρι της Κερνίτσας. Είναι πολύ καλό. Έχει και σχολείο εκεί…!

Τι ήταν αυτό που άκουσε; Το Μοναστήρι ήταν κοντά στο χωριό του! Το βράδυ ανακοίνωσε στον πατέρα του τις σκέψεις του λέγοντάς του εκτός των άλλων: 

–Θέλω να κολλήσω στους τοίχους του Μοναστηριού μαζί με τους Αγίους που είναι ζωγραφισμένοι! 

Ο πατέρας του παραξενεύτηκε με την ιερή επιθυμία του… Του έδωσε όμως την ευχή του.

Έτσι, μετά από λίγο καιρό, το 1891, έφτασε στην Ιερά Μονή Κερνίτσας. Στη συνέχεια πήγε στο Μέγα Σπήλαιο και από εκεί κατέληξε στην Ιερά Μονή Ταξιαρχών Αιγιαλείας, όπου βρήκε οργανωμένο σχολαρχείο και τελείωσε με «Άριστα». Αργότερα ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Θεολογική Σχολή Αθηνών. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα έγινε μοναχός στην Ιερά Μονή Γηροκομείου Πατρών, με το όνομα Γερβάσιος, και χειροτονήθηκε Ιερέας.

Ο πόθος για αγιότητα ήταν μόνιμα στην καρδιά του. Στην πόλη των Πατρών, όπου τον είχε καλέσει ο Θεός να διακονήσει από το 1919 και μετά, ήταν ο στοργικός παπούλης, που ανακούφιζε τον πόνο όλων όσων είχαν ανάγκη. Εξομολογούσε, στήριζε, κήρυττε, διακονούσε όλους, χωρίς να υπολογίζει τον εαυτό του. Αγιαζόμενος ο ίδιος, ήθελε να καλλιεργήσει τον πόθο της αγιότητας και στα παιδιά, πιστεύοντας ότι αυτά αποτελούσαν τις «χρυσές ελπίδες του μέλλοντος». Έτσι, ήταν ο πρώτος που ίδρυσε στην Ελλάδα με μεγάλη επιτυχία οργανωμένα Κατηχητικά Σχολεία και χριστιανικά Νηπιαγωγεία. Ακόμα και το καλοκαίρι προσέφερε στα παιδιά τη δυνατότητα να ψυχαγωγηθούν μέσα στη φύση, ιδρύοντας τις πρώτες εκκλησιαστικές Κατασκηνώσεις. Επιθυμούσε να οδηγηθούν τα παιδιά στον αγαπημένο Φίλο των παιδιών και Διδάσκαλο, τον Κύριο Ιησού Χριστό.

Ο άγιος Γερβάσιος χαίρεται από τον ουρανό, όταν βλέπει κι εμάς τα παιδιά να αγωνιζόμαστε στην πνευματική ζωή και να έχουμε ως στόχο να γίνουμε Άγιοι. Ας τον παρακαλούμε να μας αυξάνει αυτόν τον πόθο. Ας έχουμε τις πρεσβείες του.

Ελπίδα

Πηγή: Νίκης Κατσιάπη, Το παιδί που ήθελε να γίνει Άγιος, Εκδόσεις «Έαρ», Αθήνα 2024.

Περιοδικό «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ», Ιούνιος 2025

Ανταπόκριση από Άγκυρα: Περίοδος κοριτσιών Δημοτικού

 

Στην Άγκυρα, αγαπητοί φίλοι, 80 κορίτσια Δημοτικού περνούν μέρες ξένοιαστης κατασκηνωτικής ζωής. Συμμετέχουν σ΄ ένα πλούσιο πρόγραμμα γεμάτο παιχνίδια, δημιουργικές δραστηριότητες, μπάνιο στη θάλασσα. Ακούνε ωραίες ιστορίες, συζητούν και χαίρονται την καλή παρέα.

Από την άλλη μεριά ένα μεγάλο επιτελείο στελεχών μας φροντίζει να μην τους λείψει το παραμικρό.

Την πρώτη μέρα ο Αρχιμανδρίτης της Ι. Μητροπόλεως Πατρών π. Χριστοφόρος Μυτιλήνης τέλεσε τον καθιερωμένο αγιασμό δίνοντας και την ονομασία της κατασκήνωσης που φέτος είναι:

"Στην αγκαλιά της Παναγιάς, της μεγάλης μας Μάνας"

Οι ονομασίες των ομάδων και η εικόνα της Παναγίας που τιμούν είναι:

Ευγνώμονες  - Παναγία η Πορταΐτισσα

Καρτερικές - Παναγία η Αλμυρή στην Κρήτη

Ανεξίκακες - Παναγία η Εκατονταπυλιανή της Πάρου

Χαριτωμένες  - Παναγία η Μεγαλόχαρη της Τήνου

Απλές - Παναγία η Θαλασσινή της Άνδρου

Ταπεινές - Παναγία η Καβουράδαινα της Λέρου

Ο Πατέρας μας τρέφει μοιχούς και πόρνους - ΓΕΧΑ Αιγίου