Οι μαρτυρίες που λύγισαν τον Αυξέντιο Καλαγκό: Δάκρυα συγκίνησης για ζωές παιδιών που σώθηκαν

 

Οι βιωματικές αφηγήσεις της Ιωάννας Ι. Μπουζάκη, της Ασπασίας Καρύδα και της Δήμητρας Μήτσιου συγκίνησαν βαθιά τον παιδοκαρδιοχειρουργό Αυξέντιο Καλαγκό, φέρνοντάς τον μέχρι δακρύων. Με λόγια γεμάτα αλήθεια και συναίσθημα, μετέφεραν ιστορίες ζωής που γεννήθηκαν μέσα από το σπουδαίο έργο του μεγάλου γιατρού. Ιστορίες που απέδειξαν πως πίσω από κάθε επέμβαση υπήρχε μια οικογένεια που ξαναβρήκε το φως, ένα παιδί που ξαναχαμογέλασε, μια ελπίδα που αναστήθηκε.

Ιωάννα Ι. Μπουζάκη

Στέκομαι σήμερα ενώπιον σας και με φωνή που τρέμει καθώς η συγκίνησή μου είναι τεράστια, θα προσπαθήσω να αποτυπώσω σε λίγα λεπτά το μεγαλείο ψυχής του σωτήρα μας.

Όσα λόγια κι αν υφάνει κανείς, δεν επαρκούν για να αποδώσουν το ανάστημά του. Για τον Αυξέντιο Καλαγκό, αυτόν τον ογκόλιθο της ιατρικής και της ανθρωπιάς, οι λέξεις μοιάζουν μικρές, σχεδόν ανεπαρκείς.

Η δική μας δύσκολη διαδρομή ξεκίνησε πριν από εννιά χρόνια, με τη γέννηση του μονάκριβου γιου μου. Το παιδί μου γεννήθηκε με μια σπάνια και απειλητική για τη ζωή του πάθηση στην καρδιά.

Μεταφερθήκαμε εσπευσμένα σε μεγάλο ιατρικό κέντρο της Αθήνας, έπειτα από την παρότρυνση της αγαπημένης μας παιδιάτρου, της αείμνηστης Αικατερίνης Έλληνα, και του συζύγου της Δημήτρη Παπαναστασίου. Στέκομαι με ευγνωμοσύνη στη μνήμη της, γιατί η θανούσα και ο σύζυγός της υπήρξαν ο πρώτος καθοριστικός κρίκος σε μια αλυσίδα σωτηρίας.

Το παιδί μου διασωληνώθηκε αμέσως και του χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή. Τα φάρμακα όμως δεν απέδιδαν, η κατάσταση δεν βελτιωνόταν, αντίθετα χειροτέρευε και κάθε λεπτό που περνούσε ήταν πλέον πολύτιμο.

Και τότε, εμφανίστηκε στον δρόμο μας ένας άνθρωπος που δεν φορούσε ράσα, αλλά έφερε μέσα του όλο το φως της πίστης και της αγάπης στον άνθρωπο. Ένας «άγιος χωρίς ράσα» όπως εύστοχα έχει γράψει σε άρθρο της η Έλενα Ακρίτα.

Ο Αυξέντιος Καλαγκός. Μας κάλεσε στο γραφείο του και με λόγο καθαρό, με βλέμμα βαθιά ανθρώπινο που σε αγκάλιαζε και σε γαλήνευε, μας εξήγησε με λεπτομέρεια τι υποψιαζόταν ότι είχε τελικά το παιδί. Κι εκεί, μέσα σε λίγα λεπτά, ένιωσα ασφάλεια. Και παρέδωσα στα χέρια του, ,ό.τι πολυτιμότερο είχα, το μονάκριβο αγγελούδι μου—ένα νεογνό μόλις δέκα ημερών δύο κιλά. Ακολούθησαν ώρες ατελείωτες. Ώρες αγωνίας με προσευχές, και ασταμάτητα δάκρυα. Μόλις το πολύωρο χειρουργείο τελείωσε, εμφανίστηκε μπροστά μας με ένα τεράστιο χαμόγελο και ένα πρόσωπο που έλαμπε. «Όλα πήγαν καλά», μας είπε.

Με όση δύναμη μου είχε απομείνει τον ρώτησα αν θα μπορούσα να τον πάρω μια αγκαλιά. Και εκείνος, με μάτια βουρκωμένα, άνοιξε τα χέρια του διάπλατα και με κράτησε σφιχτά. Μια αγκαλιά ζεστή αληθινή γεμάτη αγάπη. Μια αγκαλιά που μόνο ένας άνθρωπος με το δικό του μεγαλείο ψυχής μπορεί να προσφέρει σε μια μάνα έτοιμη να καταρρεύσει.

Μας εξήγησε πως το παιδί είχε πράγματι μια εξαιρετικά σπάνια πάθηση—μια περίπτωση που είχε συναντήσει μόλις άλλη μία φορά σε ολόκληρη την μέχρι τότε πορεία του. Η αμοιβή του για την επέμβαση; μια αγκαλιά από εμένα και πολλές αγκαλιές τα χρόνια που ακολούθησαν από το Βικτωράκι μου, το ηρωάκι μου με τη τεράστια θέληση για ζωή. Αν o γιατρός μας δεν είχε βρεθεί στον δρόμο μας , το παιδί μου δεν θα ήταν σήμερα ανάμεσά μας.

Με αφορμή αυτή την εκδήλωση και υπό τη βαριά σκιά μιας άδικης δοκιμασίας που τον απομάκρυνε από την πατρίδα που τόσο αγαπά και ήθελε να υπηρετεί και να προσφέρει, εξαιτίας ενός χυδαίου πολέμου μικρόψυχων ανθρώπων σκλάβων του χρήματος, επιθυμώ να του μεταφέρω ένα μήνυμα:

Γιατρέ μας, αγαπημένε μας Αυξέντιε, δεν είστε μόνος.

Όλοι εμείς, οι γονείς των παιδιών που κράτησατε στη ζωή, είμαστε δίπλα σας—μια γροθιά, μια ψυχή, θα στεκόμαστε πάντα στο πλευρό σας όχι μόνο από ευγνωμοσύνη, αλλά και από χρέος. Για τα παιδιά μας που στάθηκαν τυχερά αλλά και για να έχουν την ίδια τύχη και τα παιδιά όλου του κόσμου που σας χρειάζονται.

Σας αγαπάμε βαθιά. Συνεχίστε το σπουδαίο έργο σας, αυτός ο κόσμος σας έχει ανάγκη.

Σας ευχαριστώ που γίνατε η αιτία να πιστέψω και πάλι στον άνθρωπο.

Κλείνοντας θα πω μια φράση που μου είπε κάποτε μια φίλη:

Αυτά τα παιδιά μυρίζουν Θεό.

Σας ευχαριστώ.

Ασπασία Καρύδα

Αξιότιμοι κύριοι και κυρίες,

Όταν μία μάνα κάνει ανάκληση μνήμης σε νοσοκομεία, γιατρούς και χειρουργεία, είναι σαν να ξαναζεί το συμβάν και αυτό από μόνο του είναι στενάχωρο… 

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος καταδικάζει την βεβήλωση Εσταυρωμένου

 

Τον έντονο προβληματισμό του για την βεβήλωση αγάλματος που απεικόνιζε τον Εσταυρωμένο Ιησού Χριστό στον Νότιο Λίβανο εξέφρασε ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, θέτοντας ερωτήματα για τα κίνητρα και τον στόχο αυτής της ενέργειας.

Ο Αρχιεπίσκοπος υπογράμμισε, ότι ο Ιησούς Χριστός δεν χρησιμοποίησε βία, ούτε ηγήθηκε στρατιωτικών ενεργειών, αλλά δίδαξε την αγάπη, τη μετάνοια και τη συγχώρεση, ενώ θυσιάστηκε για τη σωτηρία όλης της ανθρωπότητος.

Επικαλέστηκε, επίσης, την βιβλική ρήση «Οὐκ ἦλθον καταλῦσαι ἀλλὰ πληρῶσαι», καθώς και τον χαρακτηρισμό της Παλαιάς Διαθήκης ως «παιδαγωγὸν εἰς Χριστόν» από τον Απόστολο Παύλο, τονίζοντας τη διαχρονική πνευματική τους σημασία.

Παράλληλα, σημείωσε, ότι η άμεση καταδίκη του περιστατικού από τον Πρωθυπουργό του Ισραήλ κ. Μπενιαμίν Νετανιάχου κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, επισημαίνοντας, ωστόσο, ότι ο πόλεμος εντείνει τα φαινόμενα βίας και οργής, έχει δε, δυστυχώς, πολύ συχνά αθώα θύματα και δη μικρά παιδιά, υπενθυμίζοντας τον θάνατο 168 μαθητριών και μαθητών στην πόλη Μινάμπ του Ιράν.

Κλείνοντας, τόνισε, ότι η Εκκλησία προσεύχεται διαρκώς υπέρ της ειρήνης σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά και για την ειρήνη στην ψυχή κάθε ανθρώπου.

Ἡ Ὀρθοδοξία ξανανθίζει στὴ Μικρασία

 

Ἐδῶ καὶ δύο δεκαετίες περίπου ἀρχίζει νὰ ἐκδηλώνεται σταδιακά, ἀθόρυβα, ἕνα κύμα προσελεύσεως Τούρκων στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Μέσα στὸ ἀνεξιχνίαστο σχέδιο τοῦ Θεοῦ ἑκατοντάδες ἄνθρωποι ἀρχίζουν νὰ ἀναζητοῦν τὸν ἀληθινὸ Θεό, διότι ἑλκύονται ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιο τῆς ἀγάπης καὶ τοῦ ἐλέους. Ἄλλοι πάλι ξαναβρίσκουν τὶς χριστιανικὲς ρίζες τους. Καὶ ἄλλοι συγκλονίζονται, καθὼς κατανοοῦν ὅτι ὅλα στὴ Μικρὰ Ἀσία μιλοῦν γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία. Οἱ γκρεμισμένοι ναοί, τὰ ἐρειπωμένα μοναστήρια, τὰ ἁγιασμένα χώματα, ὅλα ἀποπνέουν τὴ Χάρι χιλιάδων Ἁγίων ποὺ πέρασαν ἀπὸ ἐκεῖ. Μία ἄλλη ἐπαφὴ μὲ τὴ χριστιανικὴ πίστη ἔχουν ἀπὸ τοὺς 2.000 προτεστάντες πάστορες ποὺ δροῦν ἐδῶ καὶ χρόνια στήν Τουρκία, οἱ ὁποῖοι, χωρὶς νὰ τὸ θέλουν, προετοιμάζουν τοὺς ἀνθρώπους γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία, διότι τοὺς φέρνουν σὲ μία πρώτη γνωριμία μὲ τὴν Ἁγία Γραφή. Ἄλλωσ­τε χιλιάδες Τοῦρκοι γνωρίζουν τὴν Ὀρθόδοξη πίστη ἀπὸ τὸ διαδίκτυο. Πολλοὶ ἐπισκέπτον­ται τὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου ἢ περιοχὲς τῆς Βορείου Ἑλλάδος καὶ ἀποκτοῦν μία πρώτη ἐπικοινωνία μὲ ἱερεῖς καὶ μοναστήρια. Καὶ ἄλλοι βιώνουν ἐκπληκτικὰ θαύματα τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Γι’ αὐτὸ πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ταξιδεύουν ὧρες γιὰ νὰ βροῦν Ὀρθόδοξο Ναό, ὥστε νὰ λειτουργηθοῦν καὶ νὰ κοινωνήσουν.

Σ’ αὐτὸ τὸ ἐκπληκτικὸ θαῦμα τῆς προσελεύσεως Τούρκων πιστῶν στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀναφέρθηκε ὁ Παναγιώτατος Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος στὸν Ἑσπερινό τῆς Κυριακῆς τοῦ Θωμᾶ, στὸν Πατριαρχικὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου στὸ Φανάρι, ὁ ὁποῖος ἀνάμεσα στὰ ἄλλα εἶπε: «Ἡ γραμμὴ τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριαρχείου εἶναι νὰ μὴν ἐξαναγκάζουμε κανένα, νὰ μὴν πιέζουμε κανέναν· ὅποιον ὅμως ἔρχεται αὐτοπροαιρέτως, οἰκειοθελῶς, ἑκουσίως δὲν μποροῦμε νὰ τὸν ἐκβάλουμε ἔξω. Καὶ ἔχουμε, δόξα τῷ Θεῶ, τὸν τελευταῖο καιρὸ ἰδιαιτέρως, πολλὲς προσελεύσεις νέων ἀνθρώπων – καὶ μορφωμένων ἀνθρώπων – οἱ ὁποῖοι αἰσθάνονται μέσα τους ἕνα κενὸ καὶ τὴν πλήρωση αὐτοῦ τοῦ κενοῦ τὴ βρίσκουν στὴν Ὀρθοδοξία. Εἶναι γεγονὸς ὅτι… ἐδῶ στὴν Κωνσταντινούπολη… ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι ἔχουμε πολλούς, καὶ δὲν βιαζόμαστε νὰ τοὺς βαπτίσουμε. Ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ… εὐχόμεθα νὰ ἐπεκτείνεται διαρκῶς σὲ ὅλη τὴν Οἰκουμένη» (ΑΠΕ).

Ἐμεῖς ἂς μὴ μείνουμε μόνο στὸν θαυμασμὸ γιὰ τὴν ἐκπληκτικὴ αὐτὴ προσέλευση Τούρκων στὴν Ὀρθοδοξία. Ἀλλὰ νὰ προσευχόμαστε γιὰ ὅλους αὐτούς, νὰ τοὺς στηρίζει ὁ Θεὸς στὸν πολὺ δύσκολο καὶ ὡραῖο δρόμο ποὺ ἀκολουθοῦν.

περ. Ο ΣΩΤΗΡ

Αἴτημα γιὰ ἐπιστροφὴ στὴν πειθαρχία στὰ σχολεῖα

 

Ἴσως τὸ ἀπροχώρητο τῆς γενικευμένης ἀσυδοσίας ποὺ κυριαρχεῖ σήμερα στὰ σχολεῖα, ἀρχίζει νὰ δημιουργεῖ ἕνα διαρκῶς ὀγκούμενο αἴτημα ἐπιστροφῆς σὲ κανόνες πειθαρχίας.

Πρόσφατα (14-3-2026) στὴν ἐφημερίδα «Τὸ Βῆμα» (ἠλεκτρονικὴ ἔκδοση) δημοσιεύθηκε ἀξιολογότατο ἄρθρο ἀπὸ τὸν Πρόεδρο τῆς «Πανελλήνιας Ἐπιστημονικῆς Ἕνωσης Διευθυντῶν/-τριῶν Σχολικῶν Μονάδων Α/βάθμιας Ἐκπαίδευσης» κ. Τηλέμαχο Κουν­τούρη. Σ᾿ αὐτὸ μεταξὺ ἄλλων διαλαμβάνονται καὶ τὰ ἑξῆς: «Ἴσως ἔχει φτάσει ἡ στιγμὴ νὰ εἰπωθεῖ μὲ καθαρὸ τρόπο: Οἱ ἐκπαιδευτικοὶ πρέπει νὰ ξαναπάρουν τὸ σχολεῖο στὰ χέρια τους. Ὄχι γιὰ νὰ ἐπιβάλουν αὐταρχισμό, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἐπαναφέρουν τὴν ἰσορροπία ποὺ ἔχει διαταραχθεῖ. Ἂς τὸ ποῦμε καθαρά: Ἡ πειθαρχία στὰ σχολεῖα ἔχει σὲ μεγάλο βαθμὸ καταρρεύσει. Ὅποιος βρίσκεται καθημερινὰ μέσα στὶς σχολικὲς αἴθουσες, τὸ γνωρίζει καλά. Οἱ κανόνες ἀμφισβητοῦνται, τὰ ὅρια συχνὰ ἀγνοοῦνται καὶ ὁ σεβασμὸς πρὸς τὸν ἐκπαιδευτικὸ δὲν θεωρεῖται πλέον αὐτονόητος. Τὸ σχολεῖο ὅμως δὲν εἶναι χῶρος ἀσυδοσίας. Εἶναι χῶρος μάθησης, ἀγωγῆς καὶ διαμόρφωσης χαρακτήρων. Καὶ γιὰ νὰ λειτουργήσει, χρειάζεται σαφεῖς κανόνες, ὅρια καὶ εὐθύνες. Ὅταν αὐτὰ ἀπουσιάζουν, τὸ σχολεῖο ἀποδυναμώνεται καὶ τελικὰ ζημιώνονται οἱ ἴδιοι οἱ μαθητές».

Ὁ κ. Κουντούρης προχωρεῖ καὶ στὴν αἰτιολογία τοῦ φαινομένου: «Γιὰ πολλὰ χρόνια καλλιεργήθηκε μιὰ στρεβλὴ ἀντίληψη ὅτι κάθε μορφὴ πειθαρχίας ἀποτελεῖ αὐταρχισμό. Στὸ ὄνομα ἑνὸς ἄκριτου δικαιωματισμοῦ, τὸ σχολεῖο ἀπογυμνώθηκε σταδιακὰ ἀπὸ τὰ ἀπαραίτητα παιδαγωγικὰ ἐργαλεῖα. Ὁ ἐκπαιδευτικὸς συχνὰ καλεῖται νὰ διαχειριστεῖ δύσ­κολες καταστάσεις χωρὶς θεσμικὴ στήριξη (…). Ἡ πειθαρχία ὅμως δὲν εἶναι τιμωρία. Εἶναι παιδαγωγικὴ ἀνάγκη. Εἶναι ἡ βάση, πάνω στὴν ὁποία χτίζεται ὁ σεβασμός, ἡ συνεργασία καὶ ἡ ὑπευθυνότητα. Χωρὶς κανόνες δὲν ὑπάρχει δικαιοσύνη μέσα στὴν τάξη. Καὶ χωρὶς δικαιοσύνη δὲν ὑπάρχει πραγματικὴ μάθηση».

Καὶ καταλήγει στὶς ἀξιόλογες παρατηρήσεις του: «(…) Σχολεῖο χωρὶς πειθαρχία δὲν εἶναι ἐλεύθερο σχολεῖο. Εἶναι ἁπλῶς ἕνα σχολεῖο ποὺ ἀδυνατεῖ νὰ ἐκπληρώσει τὴν ἀποστολή του».

Ξεκάθαρα λόγια ἀπὸ τὸν Πρόεδρο Διευθυντῶν Α/βάθμιας Ἐκπαίδευσης. Φαίνεται τελικὰ ὅτι οἱ ἀπόψεις αὐτὲς ὅλο καὶ περισσότερο κερδίζουν ἔδαφος στὶς συνειδήσεις ὄχι μόνο τῶν ἐκπαιδευτικῶν, ἀλλὰ καὶ γενικότερα τῶν πολιτῶν αὐτῆς τῆς χώρας. Πρὶν ἀπὸ λίγα χρόνια ἦταν ἀδιανόητο νὰ ἐκφράζονται τέτοιες ἰδέες· χλευάζονταν ὡς φονταμενταλισμὸς καὶ μεσαιωνισμός. Νά ὅμως ποῦ κατέληξε ὅλη αὐτὴ ἡ ἀσυδοσία, μὲ τὴν ἀφαίρεση σαφῶν κανόνων, ὁρίων καὶ εὐθυνῶν ἀπὸ τὴ μαθητιώσα νεολαία. Ἐπιπλέον ἡ ἀπαξίωση τοῦ δασκαλοκεντρικοῦ μοντέλου ἐκπαιδεύσεως στὰ σχολεῖα καὶ ἡ κατάρρευση τοῦ διδασκαλικοῦ κύρους, πάλι στὴν ἀναρχία ὁδήγησε καὶ στὴν ἔλλειψη δυνατότητας μεταδόσεως γνώσεων καὶ παιδείας στὰ παιδιά.

Εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσει κοινωνικὸς θεσμὸς χωρὶς κανόνες; Πολὺ περισσότερο, παιδεία χωρὶς διαπαιδαγώγηση; Φθάνουν πλέον οἱ ἄκαιροι πειραματισμοί. Τὰ παραδοσιακὰ πρότυπα, ἀξίες καὶ μοντέλα ἀγωγῆς τῶν παιδιῶν, ποὺ ἄντεξαν μέσα στὸν χρόνο, προσαρμοσμένα καὶ στὶς νεότερες ὑγιεῖς παιδαγωγικὲς ἀντιλήψεις, εἶναι ἀδήριτη ἀνάγκη νὰ ἐπιστρέψουν στὰ σχολεῖα μας.

Περ. Ο ΣΩΤΗΡ

"Περπατώντας το Πεντηκοστάριο"

 

Μεσολόγγι: Ο θυσιαστικός θάνατος ως ζωή και ως λύτρωση

 

Με μεγάλη επιτυχία παρουσιάστηκε από το Ιδιωτικό Λύκειο «Η Ελληνική Παιδεία» του Ηρακλείου Αττικής η υβριδική παράσταση «Μεσολόγγι: Ο θυσιαστικός θάνατος ως ζωή και ως λύτρωση» – μια προσπάθεια να αναδειχθεί μουσικοδραματικά η περίπτωση του Μεσολογγίου ως υπέρβαση του θανάτου και ως μέτρο αξιολόγησης των προτεραιοτήτων του ανθρώπου διαχρονικά. Η παράσταση εντάσσεται στις προγραμματισμένες δράσεις της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας, με αφορμή τον εορτασμό των 200 ετών από την Έξοδο του Μεσολογγίου.

Οι μαθητές των Εκπαιδευτηρίων απέδωσαν με εξαιρετικό ήθος και ουσιαστική συνείδηση της ιστορικής μνήμης, θεατρικά δρώμενα, δραματοποιημένη ποίηση, μουσικά αποσπάσματα και παραδοσιακούς χορούς, σε διαρκή διάλογο με τα κείμενα του Σολωμού, και βασισμένοι σε ιστορικά τεκμήρια.

Η παράσταση δόθηκε το Σάββατο 25 Απριλίου 2026 στην αίθουσα της Χριστιανικής Ένωσης Αγρινίου και την Κυριακή 26 Απριλίου στο Δημαρχείο Αστακού (πρωί) και στην αίθουσα εκδηλώσεων της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος στο Μεσολόγγι (απόγευμα). Οι περισσότεροι από 500 θεατές που την παρακολούθησαν συνολικά, έμειναν εντυπωσιασμένοι τόσο από την ποιότητα της ετοιμασίας των μαθητών όσο και από τη βιωματική συμμετοχή των 32 μαθητών.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός, προσφωνώντας τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές της «Ελληνικής Παιδείας», αφού τους ευχαρίστησε για τον κόπο της ετοιμασίας τους, επεσήμανε τη βαρύτητα που έχει να υπάρχουν στις μέρες μας νέοι άνθρωποι οι οποίοι να τιμούν τα ιδανικά της Πίστης και της Πατρίδας, αλλά και εκπαιδευτικοί οι οποίοι να μεταλαμπαδεύουν αξίες και ήθος στην κοινωνία μας.

«Πριν διακόσια χρόνια, το Μεσολόγγι έσωσε την Ελλάδα. Διακόσια χρόνια μετά, το Μεσολόγγι ενώνει την Ελλάδα. Και αυτό το επετειακό έτος δίδει την ευκαιρία σε όλους τους Έλληνες να στρέψουν το βλέμμα τους και να εκφράσουν την τιμή τους σε αυτή την Ιερά Πόλη και σε αυτό το γεγονός που όμοιό του δεν υπήρξε ποτέ. Και που ο χρόνος δεν μπόρεσε να το καταδικάσει στη λησμονιά. Κανείς δεν ξέχασε το Μεσολόγγι. Γιατί το Μεσολόγγι ζει στις καρδιές όλων των Ελλήνων.

Αν αυτό το έτος έπρεπε να ονομαστεί επετειακό, ήταν ακριβώς διότι ήταν η επέτειος που χρειαζόμασταν, για να ενωθούμε και πάλι ως Έλληνες. Να μπορέσουμε να εκφράσουμε αυτό που έχουμε μέσα στην ψυχή μας και που ποτέ μα ποτέ δεν θα χαθεί. Την αγάπη για την πίστη στο Θεό. Την αγάπη για την πατρίδα μας. Την τιμή μας στους ήρωες και στους προγόνους μας», ανέφερε χαρακτηριστικά...

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ

Μητροπολίτης Πατρῶν: «Τὰ παιδιά μας ὑποφέρουν ἀπὸ ἔλλειψη προτύπων»

 

"Στὴν ἐποχή μας, ἡ ὁποία ἀπεστασιοποιήθη ἀπὸ τὸν Θεὸ, εἰδωλοποίησε τὸν ἄνθρωπο, ἀπολυτοποίησε τὴν ὕλη καὶ νομιμοποίησε τὴν ἁμαρτία, λείπουν τὰ πρότυπα τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς τιμιότητος. Ἡ ἁμαρτία εἶπε, δὲν εὑρίσκεται πλέον στὰ καταγώγια, ἀλλὰ κυκλοφορεῖ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ στὶς λεωφόρους καὶ θεωρεῖται ὡς κατάστασις φυσιολογική.

Σὲ ἕνα τέτοιο κόσμο μεγαλώνουν τὰ παιδιά μας. Χρειάζεται ἐγρήγορση, ἀντίσταση καὶ ἐργασία ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, τὴν Οἰκογένεια καὶ τὰ ὑγιῆ στοιχεῖα τῆς κοινωνίας προκειμένου νὰ γυρὶσῃ ὁ ροῦς τοῦ ποταμοῦ στὴν φυσιολογική του κοίτη.

Γι΄ αὐτό βαπτίζομε τὰ παιδιά μας δίδοντάς τους ὀνόματα Ἁγίων. Γιὰ νὰ ἔχουν πρότυπα στὴν ζωή τους, ἀλλὰ καὶ προστάτας καὶ πρέσβεις πρὸς Κύριον. Ἡ ὡραιότερη ἐγκυκλοπαίδεια, γιὰ νὰ μορφώσωμε τὰ παιδιά μας, ὡς θὰ ἔλεγε καὶ ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς, εἶναι οἱ βίοι τῶν Ἁγίων".

23.4.26

ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΑΓΙΩΝ

 

Γεροντικό Σύγχρονων Αγίων

Στα ίχνη των παλαιότερων «Γεροντικών», το Γεροντικό Σύγχρονων Αγίων αποτελεί μια αντίστοιχη πρωτότυπη θεματική συλλογή διδακτικών περιστατικών από τους βίους αγίων της σύγχρονης εποχής.

• Αθανάσιος Χαμακιώτης

• Αμφιλόχιος της Πάτμου

• Άνθιμος της Χίου

• Βησσαρίων ο Αγαθωνίτης

• Γαβριηλία η ιεραπόστολος

• ­Γεράσιμος ο υμνογράφος

• Γερβάσιος των Πατρών

• Γεώργιος της Δράμας

• Δημήτριος Γκαγκαστάθης

• Ευμένιος Σαριδάκης

• Εφραίμ ο Κατουνακιώτης

• Ιάκωβος της Εύβοιας

• ­Ιερώνυμος ο Σιμωνοπετρίτης

• Ιωσήφ ο Ησυχαστής

• Καλλίνικος επίσκοπος Εδέσσης

• ­Νικηφόρος ο λεπρός

• Παΐσιος ο Αγιορείτης

• Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

• Σοφία της Κλεισούρας

• Σωφρόνιος του Έσσεξ

• Τύχων ο Αγιορείτης

• Φιλούμενος ο Αγιοταφίτης

• Χρυσόστομος ο ιεραπόστολος

Εορτή Αγ. Σωσιπάτρου

 

Πάσχα στο Καστελόριζο με τους φοιτητές της Χ.Φ.Δ. (2025)

 

Καλό μου παιδί… Τι να πεις σε ένα παιδί πριν πάρει το πρώτο του “έξυπνο” κινητό (Μανώλης Ανδριωτάκης)

 

Καλό μου παιδί. Έφτασε η ώρα να πάρεις το πρώτο σου smartphone, θέλω να γνωρίζεις ότι αυτό που θα κρατάς στα χέρια σου έχει τεράστια δύναμη και μαζί μια μεγάλη ευθύνη. Μπορείς να κάνεις ωραιότατα πράγματα με αυτό, να επικοινωνείς με ανθρώπους, να δημιουργείς, να μοιράζεσαι την εμπειρία σου, να μαθαίνεις. Την ίδια στιγμή όμως μπορεί εύκολα να βλάψεις τον εαυτό σου και τους άλλους. Δεν είναι ένα απλό εργαλείο αυτό, είναι ένας ολόκληρος κόσμος, με το φως και το σκοτάδι του. Μπορεί μεν να ορίσεις εσύ τη χρήση του, αλλά κι εκείνο με τη σειρά του θα σε σμιλέψει. Ανάλογα με τις συνθήκες θα σου επιβάλλει τρόπους και συμπεριφορές που ούτε φανταζόσουν ότι υπήρχαν μέσα σου. Σκέψου, λοιπόν, ποιες είναι οι αρχές και οι αξίες που έχεις μάθει για τη ζωή σου και προχώρησε με προσοχή.

Η προσοχή σου είναι ό,τι πιο πολύτιμο διαθέτεις, αλλά δυστυχώς είναι πεπερασμένη. Το smartphone και οι περισσότερες από τις δημοφιλείς εφαρμογές του είναι σχεδιασμένες έτσι ώστε να σου αποσπούν την προσοχή και να την κατευθύνουν εκεί που θέλουν. Για πολλά χρόνια, οι καπνοβιομηχανίες έπειθαν τον κόσμο ότι τα προϊόντα τους ήταν ασφαλή. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει στις μέρες μας με τα σόσιαλ μίντια. Μην του δώσεις «λευκή επιταγή». Σου δίνουν πρόσβαση σε «δωρεάν» προϊόντα και υπηρεσίες, αλλά σου υποκρύπτουν κάτι σημαντικότερο: το χρυσάφι τους είναι η προσοχή σου. Αυτά που σου προσφέρουν δεν συγκρίνονται με αυτά που τους δίνεις. Ζήσε την εφηβεία σου κυρίως στον φυσικό κόσμο, δεν θα χάσεις τίποτα πραγματικά άξιο.

Μια μέρα θα συνειδητοποιήσεις κι εσύ ότι το δώρο αυτό, όπως τόσα άλλα, έχει πολλές όψεις. Αν το οριοθετήσεις συνειδητά, θα έχεις κέρδη· αν το αφήσεις να σε μαγέψει, θα έχεις κυρίως απώλειες. Θα είμαι στο πλάι σου να σε βοηθήσω να το χρησιμοποιήσεις με ασφάλεια, ορίζοντας μαζί τις χρονικές διάρκειες και άλλες ρυθμίσεις ασφαλείας. Δυστυχώς, σήμερα η είσοδός σου στον κόσμο αυτόν εξαρτάται μόνο από εσένα κι από εμάς τους γονείς. Και σου υπόσχομαι ότι δεν θα με δεις ποτέ ξανά να κοιτάζω το δικό μου smartphone ενώ συζητάμε.

(Πηγή: ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «Κ» της Καθημερινής)

Νικοδήμου του Σεβασμιωτάτου και Θεοπροβλήτου Μητροπολίτου, αιωνία η μνήμη!

 

Ποιες και πόσες ήταν οι Μυροφόρες;

 

Η πρώτη Μυροφόρα είναι η Μαρία η Μαγδαληνή από την οποία ο Χριστός είχε βγάλει επτά δαιμόνια. Και γι΄ αυτή την ευεργεσία τον ακολουθούσε. Μετά την ανάληψη του Χριστού πήγε στη Ρώμη στον αυτοκράτορα Τιβέριο και θεράπευσε το μάτι του. Επίσης κατήγγειλε στον Τιβέριο τον Πιλάτο και τους αρχιερείς για την άδικη σταύρωση του Χριστού κι αυτός τους θανάτωσε. Η Μαρία η Μαγδαληνή πέθανε στην Έφεσο όπου την έθαψε ο Ιωάννης ο Θεολόγος. Αργότερα ο αυτοκράτορας Λέων ο Σοφός, πήρε τα λείψανά της στην Κωνσταντινούπολη.

Δεύτερη ήταν η Σαλώμη, κόρη του Ιωσήφ του Μνήστορος, η οποία αργότερα παντρεύτηκε τον μικρό Ζεβεδαίο.

Τρίτη μυροφόρος ήταν η Ιωάννα, η γυναίκα του Χουζά, ο οποίος ήταν επίτροπος και οικονόμος στο σπίτι του βασιλιά Ηρώδη.

Τέταρτη η Μαρία, η αδερφή του Λαζάρου, η οποία προηγουμένως είχε αλείψει τον Χριστό με το μύρο όπως γράφει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης.

Πέμπτη ήταν η αδερφή της η Μάρθα, η οποία υπηρετούσε τον Χριστό με πολλή προθυμία από την αρχή.

Έκτη είναι η Μαρία, η γυναίκα του Κλωπά. Αυτή τη Μαρία, ο ευαγγελιστής Ιωάννης ονομάζει «αδελφή της Θεοτόκου». Ο Ιωακείμ, ο πατέρας της Παναγίας είχε ένα αδελφό και όταν εκείνος πέθανε χωρίς να έχει παιδί, πήρε την γυναίκα του ως σύζυγο του σύμφωνα με τον Μωσαϊκό νόμο. Με αυτήν απέκτησε ένα παιδί, τη Μαρία.

Έβδομη Μυροφόρος ήταν η Σωσσάννα.

Υπήρχαν κι άλλες Μυροφόρες που βοηθούσαν τις παραπάνω, όπως λέει ο Ευαγγελιστής Λουκάς, αλλά τα ονόματά τους δεν αναφέρονται από τους Ευαγγελιστές γιατί δεν τις θεωρούσαν σημαντικές.

Η Εκκλησία μας εορτάζει τη μνήμη τους την Κυριακή των Μυροφόρων.

https://www.myrofores.gr/peri-ton-agion-myroforon/

Γιατί παρουσιάστηκε πρώτα σε γυναίκες ο Χριστός; - ΓΕΧΑ ΑΙΓΙΟΥ

 

"Ο σφοδρός πόθος και η θερμή αγάπη των Μυροφόρων"

 

Εορτασμός στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Άλσους (23.4.2026)

 

Κυριακή των Μυροφόρων († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)

 

Θυμόμαστε σήμερα τὶς Μυροφόρες, τὸν Ἰωσήφ καὶ τὸν Νικόδημο, ἀνθρώπους ποὺ στὴν πορεία τοῦ Εὐαγγελίου μόλις καὶ ἀναφέρονται, ὅμως, ὅταν ὁ Χριστὸς εἶχε φαινομενικὰ ἡττηθεῖ, ὅταν ὁ θάνατος, ἡ ἀπόρριψη, ἡ προδοσία καὶ τὸ μῖσος εἶχαν ὑπερισχύσει, ἀπέδειξαν ὅτι εἶναι ἄνθρωποι μὲ πίστη καὶ κουράγιο, μὲ τὴν πίστη τῆς καρδιᾶς καὶ τὸ κουράγιο ποὺ μόνο ἡ ἀγάπη μπορεῖ νὰ γεννήσει. Τὴν ὥρα τῆς Σταύρωσης οἱ Ἀπόστολοι εἶχαν σκορπίσει, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν Ἰωάννη ποὺ στὰθηκε δίπλα στὸν Σταυρὸ μὲ τὴν Μητέρα τοῦ Θεοῦ. Ὅλοι εἶχαν ἐγκαταλείψει τὸν Χριστό, μόνο μιὰ μικρὴ ὁμάδα γυναικῶν στάθηκε σὲ μικρὴ ἀπόσταση ἀπὸ τὸ Σταυρό, καὶ ὅταν ὁ Κύριος πέθανε, ἦλθαν νὰ μυρώσουν τὸ σῶμα Του ποὺ ὁ Ἰωσήφ ὁ ὁ ἀπὸ Ἀριμαθαίας εἶχε ζητήσει ἀπὸ τὸν Πιλᾶτο, δίχως νὰ φοβηθεῖ ὅτι θὰ τὸν ἀναγνωρίσουν ὡς μαθητὴ Του, ἐπειδὴ στὴ ζωή καὶ στὸ θάνατο, ἡ ἀγάπη καὶ ἡ πίστη εἶχαν νικήσει.

Ἄς προβληματιστοῦμε πάνω σ’αὐτό. Εἶναι εὔκολο νὰ εἴμαστε μαθητές τοῦ Χριστοῦ, ὅταν ὅλα πηγαίνουν καλά, στὴν ἀσφάλεια τῆς πατρίδας ὅπου δὲν ὑπομένουμε κάποια δίωξη, ἀπόρριψη, καμία προδοσία δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς ὁδηγήσει στὸ μαρτύριο, ἤ ἁπλῶς νὰ γίνουμε θύματα χλευασμοῦ καὶ ἀπόρριψης.

Ἄς σκεφτοῦμε τὸν ἑαυτό μας, ὄχι σέ σχέση μὲ τὸν Χριστό, ἀλλὰ τὶς μεταξύ μας σχέσεις, ἐπειδὴ Ἐκεῖνος εἶπε ὅτι ὅ,τι κάνουμε στὸν ὁποιδήποτε ἀπὸ ἐμᾶς, στὸν πιὸ μικρὸ κι ἀσήμαντο, τὸ κάνουμε σ’ Ἐκεῖνον...

(Πηγή καί Ἀπόδοση στὴν νεοελληνική: agiazoni.gr)

Ἡ ἀποστολὴ τῆς Ἐκκλησίας

 

Ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς Κυριακῆς τῶν Μυροφόρων μᾶς παρουσιάζει τὴν ὀργάνωση τῆς πρώτης Ἐκκλησίας, μετὰ τὴν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου καὶ τὴν Πεντηκοστή...

... Οἱ πιστοὶ ἀποδέχθηκαν τὴν πρόταση τῶν Ἀποστόλων καὶ ἐξέλεξαν τοὺς ἑπτὰ διακόνους, τοὺς ὁποίους χειροθέτησαν οἱ Ἀπόστολοι καὶ προσευχήθηκαν νὰ τοὺς ἐνισχύσει ὁ Θεὸς στὴν εὐθύνη ποὺ ἀναλάμβαναν. Θὰ μποροῦσαν πλέον οἱ Ἀπόστολοι νὰ ἀφοσιωθοῦν ἀπερίσπαστοι στὴν προσευχὴ καὶ τὴ διακονία τοῦ κηρύγματος. «Ἡμεῖς δὲ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ διακονίᾳ τοῦ λόγου προσκαρτερήσομεν», εἶπαν. Ἡ φράση αὐτὴ μᾶς δείχνει ποιό εἶναι τὸ κύριο ἔργο τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι ἡ προσευχή, ἡ λατρεία δηλαδὴ τοῦ Θεοῦ, καὶ τὸ κήρυγμα, ἡ διδασκαλία τῶν ἀληθειῶν τῆς πίστεως.

Ἡ Ἐκκλησία πάντοτε βέβαια φρόντιζε καὶ φροντίζει γιὰ τοὺς φτωχοὺς καὶ ἐνδεεῖς ἀδελφούς, μὲ ἐράνους καὶ φιλανθρωπικὲς δράσεις γιὰ τὴν ἐνίσχυσή τους. Μᾶς τὸ ζητεῖ αὐτὸ ὁ Θεός. Ἡ κύρια ἀποστολή της ὅμως δὲν εἶναι ἡ φιλανθρωπία, ἀλλὰ ἡ σωτηρία τῶν ψυχῶν, ἡ κοινωνία Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων. Μὲ τὴν προσευχὴ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὴ λατρεία της ὁμιλεῖ ὁ λαὸς πρὸς τὸν Θεό. Μὲ τὸ κήρυγμα τῆς Ἐκκλησίας ὁμιλεῖ ὁ Θεὸς πρὸς τοὺς πιστούς. Μέσῳ τῆς Ἐκκλησίας κοινωνεῖ ὁ ἄνθρωπος μὲ τὸν Θεὸ καὶ σώζεται. Αὐτὴ εἶναι ἡ κύρια εὐθύνη της.

Ἑπομένως ὅλοι οἱ πιστοὶ καλούμαστε νὰ ὑπηρετοῦμε πρόθυμα στὶς διακο­νίες τῆς Ἐκκλησίας, γιὰ νὰ διευκολύνουμε τοὺς ποιμένες μας νὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν κύρια ἀποστολή τους, ποὺ εἶναι ἡ λατρεία καὶ τὸ κήρυγμα. Νὰ τοὺς δίνουμε τὴ δυνα­τότητα νὰ καλλιεργοῦν πνευματικὰ τὶς ψυχές μας καὶ νὰ μᾶς φέρνουν σὲ κοινωνία μὲ τὸν Θεό.

www.osotir.org

Θεία Λειτουργία την Κυριακή των Μυροφόρων

Την Κυριακή των Μυροφόρων (26.4.2026) 

στον Ι. Ν. των Αγ. Τεσσαράκοντα Μαρτύρων 

θα τελεσθεί Θεία Λειτουργία 

από τον παν. Αρχιμ. π. Γαβριήλ Κωνσταντινίδη.

(7.00 π.μ. - 9.30 μ.μ.)

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΑΓΙΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ ΣΤΗΝ ΕΓΛΥΚΑΔΑ ΠΑΤΡΩΝ