Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν
κ.κ. Χρυσοστόμου.
Ἀγαπητοί μου Ἐκπαιδευτικοί,
Ἄρχισε ἤδη ἡ νέα σχολικὴ χρονιὰ καὶ ὃλοι σας, οἱ Δάσκαλοι καί οἱ Καθηγητές, μὲ τὴν ζέουσα διάθεση τῆς καρδιᾶς σας καὶ τὸν ζῆλο τῆς ψυχῆς σας, ἀρχίζετε καί πάλι τὸ ὡραῖο λειτούργημα σας, ἔχοντας ἐνώπιόν σας τὰ παιδιά μας, τὰ παιδιά σας, προκειμένου νὰ μεταδώσετε γνώσεις, ἀλλὰ καὶ ἦθος καὶ νὰ καλλιεργήσετε χαρακτῆρες.
Εἶναι βεβαίως τοῖς πᾶσι γνωστὸ ὅτι, ἡ παιδεία εἶναι ὑπόθεση εὐρύτερη ἀπὸ τὸ Ἐκπαιδευτικὸ σύστημα, γι΄ αὐτὸ χρειάζεται δύναμη ἐσωτερική καί κατάθεση ψυχῆς.
Τὰ ὅπλα καὶ ἐφόδια τοῦ Δασκάλου, ἦταν καί εἶναι ἡ ἀγάπη, ἡ ὑπομονὴ, ἡ ἐργατικότητα, ἡ ἐπιμονή, ἡ κατάλληλη προετοιμασία καὶ πρωτίστως ἡ πίστη στὸ Θεό, ὥστε νὰ ἐπιτὺχῃ στὸ δύσκολο, ἀλλὰ τόσο ὡραῖο ἔργο του. Ὃλα πιστεύομεν ὃτι τά διαθέτετε.
Ἡ πρόοδος τῆς κοινωνίας ὀφείλεται στὴν συνεργασία ὅλων μας, τῆς Οἰκογένειας, τοῦ Σχολείου, τῆς Ἐκκλησίας, τῆς Πολιτείας καὶ γενικῶς ὅλων τῶν κοινωνικῶν φορέων.
Ὁ Δάσκαλος σφραγίζει τὴν ψυχὴν τοῦ μαθητοῦ, ἀφοῦ θεωρεῖται πρότυπο τῶν παιδιῶν, τὰ ὁποῖα οἱ γονεῖς ἐμπιστεύονται στα χέρια του.
Τὸ λειτούργημα ὅμως τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ σήμερα, εἶναι ἐξαιρετικὰ ἀπαιτητικὸ καὶ ἰδιαίτερα δύσκολο.
Τὰ γεγονότα, ἡ ἐπιστήμη, τὰ πάντα γύρω μας τρέχουν μὲ ταχύτητα φωτός. Ἡ τεχνητὴ νοημοσύνη ἔρχεται νὰ ἐπηρεὰσῃ τὴν ζωή μας.
Νέες τάσεις ἀνοίγονται μπροστά μας καὶ ὁ τόπος μας βομβαρδίζεται μὲ πλεῖστες ὅσες ἰδεολογίες καὶ προκλήσεις.
Μέσα σ΄ αὐτὸν τὸν ὀρυμαγδό, γεννιέται καὶ μεγαλώνει ἕνα παιδί, μὲ προσλαμβάνουσες τελείως διαφορετικὲς ἀπὸ ἐκεῖνες τοῦ παρελθόντος. Καὶ δὲν μιλῶ βεβαίως, γιὰ τὸ μακρυνὸ παρελθόν, ἀλλὰ γιὰ τὸ ἐγγύς.
Σὲ αὐτὸ τὸν κόσμο, καλεῖται ὁ πατέρας καὶ ἡ μητέρα στὸ σπίτι καὶ ὁ Δάσκαλος στὸ σχολεῖο νὰ διαμορφώσουν τὸν χαρακτῆρα τοῦ παιδιοῦ, νὰ τοῦ μεταδώσουν γνώσεις καὶ ἐφόδια πνευματικά γιὰ τὴν πορεία του στὴ ζωή.
Ἴσως ἡ ἐποχή μας εἶναι ἡ πλέον δύσκολη καί ἀπαιτητική γιὰ τὸ ἔργο τοῦ Δασκάλου. Ἡ οἰκογένεια βάλλεται, ἡ θεσμοὶ ἀμφισβητοῦνται, οἱ ἀξίες καταπίπτουν καὶ ὁ δικαιωματισμὸς ἔρχεται νὰ καταλὺσῃ τὶς κοινωνικὲς παραδοσιακὲς δομὲς καὶ ἰσορροπίες.
Ἡ διδακτέα ὕλη εἶναι τελείως διαφορετικὴ ἀπὸ ἐκείνη ποὺ ἐδιδάσκετο. Οἱ πληροφορίες πανταχόθεν βομβαρδίζουν τὰ παιδιὰ ἀπὸ πολύ νωρίς.
Ὁ θεμέλιος τῆς ζωῆς ποὺ εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεός, ἔχει τεθεῖ στὸ περιθώριο. Τὰ ὑγιῆ πρότυπα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκη τὰ παιδιά μας δὲν προβάλλονται, ὡς θά ἔπρεπε, ἢ δὲν ὑπάρχουν.
Ἐπαφίεται πλέον στὴν εὐσυνειδησία, στὴ ζέση ψυχῆς καὶ στὴν θυσιαστικὴ προσφορά του Δασκάλου, ἡ πορεία τῆς παιδείας, οὐσιαστικὰ τὸ μέλλον τῶν παιδιῶν μας.