Αθώος κρίθηκε ο επίσκοπος Κυθήρων και Αντικυθήρων κ. Σεραφείμ, ο οποίος δικάστηκε από το Β’ Τριμελές Πλημμελιοδικείο Πειραιώς για παράβαση απαγόρευσης πάσης Θείας Ιερουργίας κατά τον Μάρτιο 2020, λόγω των μέτρων της πανδημίας ύστερα από εγκύκλιο της Ιεράς Συνόδου.
Πάτρα, 10.10.2022
ΕΝΟΧΟΣ …
«ἡμῖν ἐχαρίσθη τὸ ὑπὲρ Χριστοῦ, οὐ μόνον τὸ εἰς αὐτὸν πιστεύειν,
ἀλλὰ καὶ τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν».
Σήμερα η Ελληνική Δικαιοσύνη μού απένειμε την ύψιστη τιμή, το ανώτατο οφίκιο, που μπορεί να αποδοθεί σε ένα ιερέα: με καταδίκασε σε 8 μήνες φυλάκιση με αναστολή επειδή τέλεσα τη Θ. Λειτουργία την εορτή του Ευαγγελισμού, στις 25 Μαρτίου 2020, δηλαδή επειδή επιτέλεσα το ιερατικό και εφημεριακό του καθήκον και προσπάθησα να είμαι στοιχειωδώς συνεπής απέναντι στη συνείδησή μου, στους ενορίτες μου, στην εκκλησιαστική μας παράδοση και στο Θεό.
Κατά τον Απ. Παύλο σε εμάς τους Χριστιανούς «ἐχαρίσθη τὸ ὑπὲρ Χριστοῦ, οὐ μόνον τὸ εἰς αὐτὸν πιστεύειν, ἀλλὰ καὶ τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν», δηλαδή έχει «χαρισθεί», είναι χάρισμα, δώρο, όχι μόνο να πιστεύουμε σε Αυτόν αλλά και να υποφέρουμε γι’ Αυτόν. Όχι πως μια τέτοια καταδίκη από Μονομελές είναι κάτι τόσο σοβαρό αλλά έστω είναι μια μικρή, ελάχιστη όχληση, που ταράζει για λίγο τα νερά της κοινωνικής βόλεψής μας, της κοινωνικής μας καταξίωσης χάριν του σταυρωθέντος Χριστού…
Συνεπώς, δόξα τω Θεώ για την τιμή της καταδίκης!
Ταυτόχρονα όμως η Ελληνική Δικαιοσύνη με την απόφασή της κατέστησε την Ελληνική Δημοκρατία ως τη δεύτερη Πολιτεία στην Ευρώπη κατά τους τελευταίους 17 αιώνες, μετά την Αλβανία του Ενβέρ Χότζα, όπου η τέλεση και μόνο της Θ Λειτουργίας στην εορτή του Ευαγγελισμού συνιστά ποινικό αδίκημα και ο ιερέας που τολμά να λειτουργήσει -ανεξαρτήτως αριθμού πιστών - πρέπει να φυλακιστεί. Ούτε οι Σουλτάνοι δεν είχαν ενεργήσει κατ’ αυτόν τον τρόπο…
Η Ελληνική Κυβέρνηση και όσοι με όποιο τρόπο συνευδόκησαν στη σχετική διάταξη (ΚΥΑ με αρ. 2867/Υ1/16.3.20) πρέπει να αισθάνονται υπερήφανοι για το κατόρθωμά τους… Τους αφιερώνω την παρούσα δικαστική απόφαση!
Είναι προφανές ότι η απόφαση αυτή δεν τροποποιεί ουδέ στο ελάχιστο τις απόψεις και τη στάση μου επί του ζητήματος και ασφαλώς θα καταπέσει στα ανώτερα ελληνικά και ευρωπαϊκά Δικαστήρια.
Ως Ορθόδοξος πιστός δεν θα μπορούσα να ανεχθώ την απαγόρευση τελέσεως Θ. λειτουργίας από την κρατική εξουσία,
Ως Ορθόδοξος κληρικός ήμουν υποχρεωμένος, χάριτι και ελέει Θεού, να λειτουργήσω υπακούοντας στην Κεφαλή της Εκκλησίας που προστάζει: «τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν», τη στιγμή, μάλιστα, που δεν υπήρχε κανονικό επιτίμιο από τον Επίσκοπό μου ή τη Σύνοδο (αργία ή καθαίρεση),
Τέλος, ως Έλληνας πολίτης ήμουν και είμαι υποχρεωμένος στο μέτρο των δυνατοτήτων και αρμοδιοτήτων μου να προασπίζομαι το Ελληνικό Σύνταγμα και όχι μόνο να μην επιτρέπω σε κανένα την κατάλυσή του αλλά ούτε καν να την ανέχομαι.
Η απαγόρευση τέλεσης Θ. Λειτουργίας αποτελεί κατάλυση των θεμελιωδών άρθρων 3 (σχέσεις Εκκλησίας-Πολιτείας) και 13 (θρησκευτική ελευθερία) του Ελληνικού Συντάγματος καθώς και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (άρθρο 9 του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου) που προστατεύει το δικαίωμα της θρησκευτικής λατρείας. Ως Έλληνας πολίτης είμαι υποχρεωμένος να αγωνιστώ ώστε να αποκατασταθεί ο σεβασμός.
Πάτρα, 5.10.2022
Επιτέλους, θα δικαστώ!…
Επιτέλους, μετά από αναβολές (λόγω παρέλευσης του ωραρίου), την προσεχή Δευτέρα 10.10.22, πρόκειται να δικαστώ (αριθμός πινακίου: 5) ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πατρών, διότι λειτούργησα στην ενορία μου την 25η Μαρτίου 2020, εορτή του Ευαγγελισμού, δηλαδή επιτέλεσα το ιερατικό και εφημεριακό μου καθήκον ως επιτάσσει η εκκλησιαστική μας παράδοση και η συνείδησή μου.
Υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με την τότε κυβερνητική απόφαση (ΚΥΑ 2867/16.3.20, ΚΥΑ Δ1α/ΓΠ.οικ. 21285/28.3.20) από 16.3. – 11.4.2020 απαγορευόταν τελείως η τέλεση της Θ. Λειτουργίας σε ολόκληρη την Ελληνική Επικράτεια (ακόμα και στις Ι. Μονές και στο Άγιο Όρος!). Αποτελούσε ποινικό αδίκημα και μόνο η απλή τέλεση της Θ. Λειτουργίας ανεξάρτητα από την παρουσία η μη των πιστών στους ναούς…
Κατά τη διάρκεια της 29ετούς ιερατικής μου διακονίας έχω αξιωθεί άλλες τέσσερις φορές να βρεθώ εγκαλούμενος και κατηγορούμενος διότι δεν υπέκυψα σε πιέσεις και θέλησα να προασπιστώ τα συμφέροντα της ενορίας Αγ. Νικολάου Πατρών, στην οποία είχα τότε ως πρόεδρος του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου την ευθύνη της διοικητικής και οικονομικής διαχείρισης. Το διακύβευμα τότε (1995-2000) ήταν της τάξεως των 100.000.000 δρχ! Και τις τέσσερις φορές αθωώθηκα και τελικά δικαιώθηκε απολύτως ο Ναός στο σύνολο των απαιτήσεών του κατά την τότε πολυετή διένεξη.
Αν τότε διακυβεύονταν κάποια σοβαρά υλικά συμφέροντα, στην παρούσα περίπτωση διακυβεύεται η ίδια η προσωπική και ιερατική τιμή και αξιοπρέπεια, το συνταγματικό δικαίωμα της θρησκευτικής λατρείας του λαού μας και κυρίως η ιερατική διακονία και αξιοπρέπεια του Ορθοδόξου-Έλληνα παπά.
Όπως κατ’ επανάληψη έχω δηλώσει (βλ. συνημμένες τις από 15.9.2020 εξηγήσεις μου στον αρμόδιο Εισαγγελέα) η άσκηση δίωξης για τέτοιο “αδίκημα”, αποτελεί ξεχωριστή τιμή για ένα ιερέα και έτι πλέον. την ύψιστη τιμή -το ανώτατο οφίκιο κατά την εκκλησιαστική ορολογία- μετά την ιεροσύνη, συνιστά η καταδίκη του επειδή επιτέλεσε το ιερατικό του καθήκον.
Υπάρχει όμως μία σκιά που σκιάζει την απονεμηθείσα αυτή ιδιαίτερη τιμή: Το γεγονός ότι στην πατρίδα μας, η Νομοθετική Εξουσία εξουσιοδότησε τους αρμόδιους της Εκτελεστικής να απαγορεύσουν τελείως την τέλεση της Θ. Λειτουργίας και η αρμόδια Δικαστική Εξουσία (Εισαγγελική Αρχή) θεωρεί ως έγκλημα την τέλεση της Θ. Ευχαριστίας, τους δε υπεύθυνους ιερείς που τόλμησαν να ιερουργήσουν ως εγκληματίες, η δε Εκκλησιαστική Ηγεσία παρακολουθεί, στην καλύτερη περίπτωση, σιωπηλή και αμήχανη!
Αν αναλογιστώ ότι παρόμοια διάταξη νόμου, ποινικοποίησης της τέλεσης της Θ. Λειτουργίας, μετά τον θάνατο του Διοκλητιανού (311 μΧ) ίσχυσε στην Ευρώπη μόνο στην Αλβανία του Ενβὲρ Χότζα (1967-1990),
αν αναλογιστώ ότι ούτε ο Μωάμεθ ο Πορθητής και οι διάδοχοί του Σουλτάνοι στα 400-500 χρόνια της Τουρκικής σκλαβιάς, ούτε ο Λένιν ούτε ο Στάλιν ούτε ο Τσαουσέσκου τόλμησαν τέτοια ασέβεια εναντίον του ίδιου του εσώτατου πυρήνα της Εκκλησίας, του Μυστηρίου της Θ. Ευχαριστίας, που τόλμησε η Ελληνική Δημοκρατία εν έτει 2020, ασφαλώς και δεν μπορώ να πανηγυρίζω όσο θα ήθελα για την τιμή της ασκηθείσης δίωξης…
Για να είμαι ειλικρινής προβληματίστηκα ιδιαίτερα έντονα για τον αν θα πρέπει να υπερασπιστώ εαυτόν ενώπιον της Ελληνικής Δικαιοσύνης ή να Την αφήσω να με τιμήσει υπερβαλλόντως καταδικάζοντάς με επειδή ενεργώντας σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση και την ιερατική μου συνείδηση λειτούργησα του Ευαγγελισμού μη συμμορφούμενος στις παράλογες και αναποτελεσματικές και ασεβείς και αντισυνταγματικές κρατικές απαγορεύσεις.
Ο μοναδικός λόγος που αποφάσισα να υπερασπιστώ εαυτόν είναι ότι ενώ η καταδίκη μου αποτελεί για εμένα υπέρτατη τιμή, ταυτόχρονα αποτελεί:
- ευθεία πρόκληση στην εκκλησιαστική συνείδηση του πιστού λαού,
- όνειδος για την Ελληνική Πολιτεία, η οποία θέλει να διεκδικεί θέση στις σύγχρονες Δημοκρατίες που σέβονται το δικαίωμα της ελευθερίας της θρησκευτικής λατρείας στους πολίτες τους,
- νομιμοποίηση του Καίσαρα αυτός να καθορίζει, περιφρονώντας την εκκλησιαστική τάξη και παράδοση, αν και πότε και πώς θα λειτουργούμε στους Ναούς μας, και τέλος
- πρόσθετη αφορμή σκανδαλισμού του πιστού λαού και περαιτέρω κλονισμού της εμπιστοσύνης του προς την εκκλησιαστική Ηγεσία της χώρας μας!
Τελικά, η Ελληνική Δικαιοσύνη επωμίζεται και πάλι το υπέρτατο καθήκον και καλείται να προστατέψει το κύρος και την αξιοπρέπεια της Ελληνικής Πολιτείας και τη συνταγματική της τάξη…
π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος
Διαβάστε αναλυτικά το άρθρο του Μητροπολίτη Μεσογαίας Νικολάου
Πνευματική Θεώρηση του Αντιεμβολιαστικού Ιδεολογήματος
Στις 25 Ιουλίου 2021 διαβάστηκε σε όλες τις εκκλησίες της επικράτειας το εγκύκλιο σημείωμα της Ι. Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος υπέρ του εμβολιασμού. Η κάμψη της εμβολιαστικής κίνησης ανάγκασε την πολιτεία να προστρέξει στη συνδρομή της Εκκλησίας, η οποία ασκεί επιρροή, με τον αφυπνιστικό και παρηγορητικό της λόγο, στις συνειδήσεις των πιστών της, με σκοπό να αμβλύνει τις αντιεμβολιαστικές επιφυλάξεις μέρους της κοινωνίας. Ωστόσο, τόσο η επιλογή της πολιτείας όσο και η αντίδραση της Εκκλησίας επιβεβαιώνουν το στιχούργημα του Μιχ. Φακίνου «Η ζωή μας κύκλους κάνει», αφού ξυπνούν, τηρουμένων των αναλογιών, θύμησες αλλοτινές…
Φθινόπωρο του έτους 1905. Η αχαϊκή πρωτεύουσα μαστίζεται από τη νόσο της ευλογιάς. Σε όλα τα σημεία της πόλης διενεργείται γενικός εμβολιασμός για να αναχαιτιστεί ο ρυθμός διάδοσής της. Πλην όμως, το μέτρο αυτό δεν συναντά αδιαμαρτύρητα την αποδοχή της κοινωνίας, που προβάλλει μία συστηματική αντίδραση, της οποίας, όπως παρατηρεί η πατρινή εφημερίδα της εποχής «Νεολόγος», «μόνη ἡ ἐπέμβασις τῆς Ἐκκλησίας ἠδύνατο ἴσως νά κατισχύσῃ» (23.9.1905). Δεν είναι ασφαλώς τυχαίο ότι επιδημική νόσος δεν αντιμετωπιζόταν ούτε τότε στις πραγματικές της διαστάσεις, γεγονός το οποίο ήταν αποτέλεσμα «ἀσυγχωρήτου ἀδιαφορίας, ἀλλά καί τῶν ἐρριζωμένων βαθέως προλήψεων» (14.5.1905). Για του λόγου το αληθές, επικαλείται μάλιστα ο Τύπος το ακόλουθο περιστατικό: «Σεβάσμιος ἱερεύς τῆς ἄνω πόλεως ἀφηγεῖτο πρό τινος, ὅτι ἐκήδευσεν ἀσκεπῆ τοιοῦτον νεκρόν, τόν ὁποῖον ἄνδρες καί γυναῖκες ἐν διαρκεῖ συγχρωτισμῷ κατησπάζοντο παρά τάς διαμαρτυρίας τοῦ ἱερέως!».
... "Η Ιερά Σύνοδος εξ αφορμής ενός ακόμη συκοφαντικού δημοσιεύματος κατά της Εκκλησίας, το οποίο δήθεν αποκαλύπτει μαρτυρία ιερωμένου ετέρας εκκλησιαστικής δικαιοδοσίας εν Ελλάδι ότι κατά την πρώτη καραντίνα του Μαρτίου 2020 οι Ιερές Μητροπόλεις αποδέχθηκαν επί δίμηνο το «κλείσιμο» των Ιερών Ναών λόγω οικονομικής εξαρτήσεως από το Κράτος, δηλώνει ότι καμία συκοφαντία δεν θα μεταβάλει την συμπαράστασή Της στην εθνική προσπάθεια κατά της πανδημίας και προτίθεται να προβεί σε όλες τις δέουσες ενέργειες προς υπεράσπιση του κύρους Αυτής και των Σεβασμιωτάτων Ιεραρχών.
Επίσης, διαπιστώσασα ότι διάφοροι Κληρικοί καθυβρίζουν δημοσίως την Ιερά Σύνοδο και τους Ιεράρχες εξ αιτίας της στερράς στάσεως υπέρ της χρήσεως μάσκας, του εμβολιασμού και της τηρήσεως των υγειονομικών μέτρων εν γένει, προτρέπει τον λαό του Θεού να μην παρασύρεται από τις κάθε είδους ύβρεις, ακόμη και ρασοφόρων.
Τονίζει ότι την επίσημη θέση της Εκκλησίας της Ελλάδος εκφράζει το συλλογικό Της όργανο, δηλαδή η Ιερά Σύνοδος των Μητροπολιτών Αυτής, το οποίο αποφασίζει συνοδικώς, δηλαδή δημοκρατικώς, με βάση την αρχή της πλειοψηφίας, και όχι η ατομική άποψη οποιουδήποτε κληρικού, που θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές και οδηγεί σε παραχάραξη του Ευαγγελικού μηνύματος, δημιουργία φατριών και διάσπαση της εκκλησιαστικής ενότητος..."
Απόσπασμα από ανακοινωθέν Ι. Συνόδου 14.1.22
«Πιστεύω ότι αυτοί που απέτρεψαν ανθρώπους να εμβολιαστούν όλο αυτό το χρονικό διάστημα, χθες και προχθές που ήταν η αλλαγή του χρόνου να κοιτάχτηκαν στον καθρέφτη και βαθιά μέσα στη ψυχή τους, να δουν τι έκαναν όλους αυτούς τους μήνες. Απέτρεψαν ανθρώπους από το να εμβολιαστούν και τους οδήγησαν στις εντατικές. Ελπίζω χθες και προχθές να κοιτάχτηκαν βαθιά μέσα στη ψυχή τους και να αλλάξουν πορεία»...
Αθανάσιος Εξαδάκτυλος, Πρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου,
MEGA, 2.1.2022
Όταν ένας αντιεμβολιαστής πεθάνει από κορονοϊό ο θρησκευόμενος αντιεμβολιαστής λέει ότι αυτό ήταν θέλημα Θεού.
Όταν ένας εμβολιασμένος αρρωστήσει ή πεθάνει από κορονοϊό τότε φταίει το εμβόλιο, παύει πλέον να είναι θέλημα Θεού.
Αλήθεια ποιος ξέρει το θέλημα του Θεού εδώ;
Κανείς.
Το ότι όλα όσα γίνονται είναι τελικά θέλημα του Θεού είναι σίγουρο.
Όμως υπάρχει το πραγματικό θέλημα του Θεού, αυτό που κατεξοχήν θέλει, και το κατά παραχώρηση.
Αν πέσω από τον 6ο όροφο ο Θεός θα παραχωρήσει να σκοτωθώ, αν και προφανώς δεν είναι αυτό που πραγματικά θα ήθελε.
Είναι λοιπόν πολύ πιθανότερο ότι ο Θεός δε θέλει να πεθάνει ένας ανεμβολίαστος, αλλά το παραχωρεί χάρη της στενομυαλιάς του τελευταίου.
Ένα ακόμη "επιχείρημα" των θρησκευόμενων αντιεμβολιαστών είναι ότι ο Θεός μάς παίρνει κοντά Του στην καλύτερη ώρα μας.
Άρα αν πεθάνω όντας ανεμβολίαστος αυτό σημαίνει ότι αυτή ήταν η καλύτερη ώρα να φύγω από τον κόσμο.
Αυτό, το ότι ο Θεός μάς παίρνει στην καλύτερη στιγμή μας μπορεί να ισχύει σε μερικές περιπτώσεις ανθρώπων που είναι αφοσιωμένοι στον Θεό και Του το ζητούν με όλη την καρδιά τους.
Αλλά ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι θα συμβεί και στον καθένα;
Ο Ιούδας τότε θα έπρεπε να πεθάνει πριν φύγει από τον μυστικό δείπνο και αφού είχε κοινωνήσει.
Ή αλλιώς, θα έπρεπε να πεθαίνουμε με το που βαπτιζόμαστε ή στη χειρότερη περίπτωση μετά μια πετυχημένη εξομολόγηση, θα έπρεπε να πέθαιναν οι εγκληματίες πριν βγάλουν το μαχαίρι, οι κλέφτες πριν εισβάλλουν στην τράπεζα και πάει λέγοντας...
Και τι λοιπόν;
Ο Θεός δε νοιάζεται να μας πάρει στην καλύτερη ώρα μας;
Ας πούμε, χάρη της κουβέντας, ότι νοιάζεται.
Αλλά, μπορεί να μη μας αρέσει αυτό, ο Θεός δεν κάνει του κεφαλιού Του. Λαμβάνει υπόψη την ελευθερία μας, χωρίς τη χρήση της οποίας δεν μπορούμε να σωθούμε.
Και εκτός αυτού, ο Θεός έγινε άνθρωπος και σταυρώθηκε για τη σωτηρία μας.
Η "καλύτερη ώρα μας" λοιπόν είναι να αξιωθούμε να καταλάβουμε ότι όλα όσα χρειάστηκε να κάνει ο Θεός για μας το έκανε πάνω στον σταυρό.
Και να μην ψάχνουμε ηθικιστικά πότε θα είμαστε "καλοί" για να πεθάνουμε τότε...
Και, από την άλλη, αν ήθελε ο Θεός να μας παίρνει στην ηθικά καλύτερη ώρα μας, δε θα μας γνωστοποιούσε και πότε θα πεθαίναμε έτσι ώστε να φροντίσουμε να...μετανοήσουμε;
Αν δεν πείθεται με αυτά κάποιος αντιεμβολιαστής, γιατί τότε δεν προσεύχεται "Θεέ μου εγώ θα κάνω το εμβόλιο διότι λογικά είναι προς όφελος της υγείας μου και προς φροντίδα των συνανθρώπων μου. Φρόντισε σε παρακαλώ να είναι για το καλό μου. Αν όμως θες, για λόγους που εγώ τώρα δεν ξέρω, να πάθω κάτι δυσάρεστο από το εμβόλιο, ας γίνει το θέλημά Σου. Αμήν".
Δύσκολο ε;
Ποιος είπε άλλωστε ότι το θέλημα του Θεού είναι εύκολο;
Του Μητροπολίτου Αργολίδος κ. Νεκταρίου
...Τούτη τη δύσκολη περίοδο κάποιοι χριστιανοί, μοναχοί, κληρικοί αδιαφόρησαν για τα μέτρα, για τον εμβολιασμό κ.λπ. Τα επιχειρήματα γνωστά. «Ο Θεός θα μας φυλάξει». «Ο κορωνοϊός είναι απάτη» κ.λπ. Αρκετοί νόσησαν, άλλοι σοβαρότερα, και κάποιοι πέθαναν. Κάποιοι ισχυρίστηκαν ότι δεν ήταν η αιτία ο κορωνοϊός, αλλά μια λοίμωξη. Άλλοι απέκρυψαν την αιτία θανάτου, άλλοι έχουν έτοιμη την θεολογική κασέτα. «Τον πήρε ο Θεός», «ήταν έτοιμος και ο Θεός τον πήρε στην καλύτερη στιγμή». «Ήταν θέλημα Θεού» κ.λπ.
Όλα αυτά τα επιχειρήματα είναι σαν να λένε ότι ο Θεός είναι υπεύθυνος για το θάνατο. Ξεχνάμε ότι ο Θεός «οὐκ ἐποίησε τόν θάνατον». Ο θάνατος είναι εφεύρεση του ανθρώπου και όχι του Θεού. Ο Θεός είναι ζωή. «Ζωήν ἦλθεν παρασχεῖν καί οὐ θάνατον». Όταν γνωρίζουμε ότι ο τάδε πέθανε από τη ξεροκεφαλιά του, πώς τολμάμε να λέμε ότι τον πήρε ο Θεός; Γνώριζα ασθενή που του έδιναν τα φάρμακα στο νοσοκομείο και αυτός κρυφά τα πετούσε. Όταν πέθανε, η ευσεβής σύζυγός του, προσπαθούσε να ψευτοπαρηγορηθεί με το γνωστό τροπάριο: «Τον πήρε ο Θεός»! Είναι όμως αλήθεια αυτό; Ο Θεός έφταιγε;...
Στην εποχή μας βιώνουμε την αβασάνιστη μετάβαση από το «ωσσανά» στο «σταύρωσον». Πέρυσι χειροκροτούσαμε γιατρούς και νοσηλευτές που έδιναν μάχη στην πρώτη γραμμή της πανδημίας. Φέτος αμφισβητούμε την παρεχόμενη περίθαλψη και τους τυλίγουμε σε κόλλες εξώδικων διαμαρτυριών.
Το ίδιο αβασάνιστα σπεύσαμε να σταυρώσουμε έναν άνθρωπο που στην πορεία της ζωής του μόνο αγαθούς καρπούς έσπειρε και ευχόμαστε να συνεχίσει. Αναφέρομαι στον Μητροπολίτη Αιτωλοακαρνανίας κ.κ. Κοσμά.
Αυτά που μέχρι τώρα ίσχυαν στις ανθρώπινες σχέσεις ήταν ότι όταν κάποιος συνάνθρωπός μας δίνει μάχη για τη ζωή του ενδείκνυται να λέμε ένα λόγο αγάπης και συμπαθείας. Όλα αυτά όμως παραβιάστηκαν στην περίπτωση του ανθρώπου που σε όλη του τη ζωή δεν δίδαξε απλώς την αγάπη για τον συνάνθρωπο αλλά την προσέφερε ολόψυχα.
Όσοι είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε τον πατέρα Κοσμά, ξέρουμε πως ακόμα και μετά την ενθρόνισή του ως Μητροπολίτη, ποτέ δεν έβγαλε από πάνω του το ράσο της παραδειγματικής ταπείνωσης και αγάπης. Το μόνο του περιουσιακό στοιχείο που διέθετε και διαθέτει είναι το ράσο του.
Εργαζόταν νυχθημερόν ως πατέρας στην περιφέρειά του και μεριμνούσε για το ποίμνιό του αδιαφορώντας για τη σωματική του εξουθένωση. Δεν αποσκοπούσε ούτε στη δόξα, ούτε στην κοσμική αναγνώριση, ούτε στις δημόσιες σχέσεις, ούτε στην απόκτηση χρημάτων. Άλλωστε, είχε φροντίσει από πολύ μικρός να απαλλαγεί από όλα τα βαρίδια της ύλης και του κόσμου. Άρθρωνε λόγο για να φανερώσει την εκκλησιαστική αλήθεια και να την υπηρετήσει χωρίς υπεκφυγές, υπολογισμούς και εκπτώσεις που θα του εξασφάλιζαν μια καλή θέση μέσα στους εκκλησιαστικούς και πολιτικούς κύκλους. Τον απασχολούσε να έχει καθαρή τη συνείδησή του έναντι του Θεού και του ποιμνίου του.
Τα παραπάνω τα γνωρίζουν άπαντες. Φαίνεται ότι τα λησμόνησαν όταν βρέθηκε στην κλίνη του ασθενούς και τα βέλη της αναλήθειας και της συκοφαντίας άρχισαν να εκτοξεύονται από παντού. Ακούστηκαν και γράφτηκαν πολλά ψεύδη για τον συγκεκριμένο άνθρωπο. Κι εμείς οι υπηρετούντες την ενημέρωση το γνωρίζουμε πολύ καλά. Στα δικά μας γραφεία έφταναν οι ανακοινώσεις Τύπου της Μητροπόλεως Αιτωλοακαρνανίας μέσω των οποίων ο κ. Κοσμάς τόνιζε την ανάγκη να λαμβάνουμε μέτρα για την πανδημία, να εμπιστευόμαστε την επιστημονική κοινότητα.
Πώς λοιπόν τον εντάξαμε στις τάξεις των αρνητών;
Μήπως στο σημείο αυτό έπρεπε οι ιερείς της Αιτωλοακαρνανίας που παραβίασαν τις εντολές του Μητροπολίτη τους, τον οποίο μάλιστα αποκαλούσαν «ολιγόπιστο» επειδή ζητούσε να λαμβάνονται μέτρα προστασίας στις εκκλησίες, να αναλάβουν τις ευθύνες τους; Γιατί όλοι αυτοί σιωπούν ; Προφανώς δεν είναι άξιοι αυτού του ποιμένα και της αγαπητικής στάσης που είχε απέναντί τους.
Κι αυτό δεν αφορά μόνον αυτούς τους ιερείς, αλλά και τον λαό και τους φορείς της περιοχής. Πώς επέτρεψαν να ακουστεί πανελλαδικά ότι ο δικός τους πατήρ Κοσμάς, πήρε τη θέση άλλου ασθενούς σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας – κάτι το οποίο δεν ίσχυε καθώς ο ασθενής αυτός νοσηλεύτηκε στη ΜΕΘ Ιωαννίνων; Πώς επέτρεψαν να ακουστεί κάτι τέτοιο όταν γνωρίζουν στην πράξη ότι θα έδινε τη ζωή του για κάθε άνθρωπο ότι θεωρούσε τον εαυτό του κατώτερο πάντων και ανάξιο όλων;
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ 12.12.21
Με τον συνολικό αριθμό των κρουσμάτων στη χώρα μας από την αρχή της πανδημίας να ξεπερνά σήμερα (12.12.21) το 1.000.000 και τις απώλειές μας μια ανάσα μακριά από τις 20.000, κάποιοι επιμένουν ακόμα να μην αντικρίζουν τη θλιβερή πραγματικότητα.
Μιλούν για γριπούλα που οι σκοτεινές δυνάμεις εκμεταλλεύονται για να τρομοκρατήσουν την ανθρωπότητα, αρνούνται στοιχειώδη μέτρα προφύλαξης, αμφισβητούν την χρησιμότητα των εμβολίων, αποδέχονται και διαδίδουν ασύστολα fake news, αρνούνται να επισκεφτούν νοσοκομείο, όταν νοσηλεύονται αντιδρούν στις υποδείξεις των γιατρών και άλλα τέτοια ωραία... Παράνοια!
Καλά Χριστούγεννα!
Άλλοι σπεύδουν να κατηγορήσουν, άλλοι να υπερασπιστούν, άλλοι κατακρίνουν σε κύκλους στενούς, άλλοι εμφανίζονται γνώστες των πάντων, άλλοι ενοχικά σιωπούν... και ρωτώ! Κι ας βρεθεί ένας να μου απαντήσει... από μικρό παιδί μεγαλώνοντας σε ιερατική οικογένεια όλοι στους εκκλησιαστικούς κύκλους έσπευδαν να μας μάθουν να αγαπάμε τον πλησίον, να σεβόμαστε τον συνάνθρωπο, την άποψη του γιατί είναι εικόνα του Θεού ...να σεβόμαστε το ράσο... και ρωτώ! Που είναι σήμερα όλοι αυτοί που μας έμαθαν όλα αυτά; Όλοι αυτοί που μας κατέκριναν στην εφηβεία μας όταν κρίναμε; Στέκονται με έπαρση υπερασπιστές, υβριστές μπροστά στο ράσο και στο ράσο ποιανού; Αυτού που μας έμαθαν να σεβόμαστε πάνω από όλα, στο ράσο του δεσπότη μας! Μα ποιος δεν θα έκρινε με ενοχή την αγία σιωπή;
Γιατί όλοι ξέραμε, όλοι εμείς που καυχόμαστε για το υψηλό μας κύρος στα της εκκλησίας ότι δεν διστάσαμε να πατήσουμε πάνω στην αγία σιωπή του δεσπότη μας! Και φανατιστήκαμε, αλίμονο μας αδελφοί! Και προς τις δύο αντίθετες κατευθύνσεις! Και ο νοών νοείτω! Και των δικών μας λαθών τα πυρά αφήσαμε να δέχεται η κεφαλή μας κι εμείς απλώς στεκόμασταν, στεκόμαστε ακόμα απαθείς θεατές! Ακόμη ακόμη μην αντέχοντας τα λάθη μας, τους λόγους μας, τις πράξεις μεταβιβάζουμε το φορτίο μας σε αυτόν που αλίμονο εάν υπάρχει ένα ηχητικό ντοκουμέντο, μια προσωπική και αληθινή μαρτυρία που να αποδεικνύει τα όσα του καταλογίζονται!
Σε μια συζήτηση αυτές τις μέρες κάποιος μου είπε πως η συκοφαντία είναι σταυρός που χαρίζει ο Κύριος και οδηγεί στον παράδεισο αυτόν που την υπομένει σύμφωνα με το θέλημα Του... και με αγανάκτηση, θα τολμήσω να πω, εξέφρασα την απορία μου..."Μα είναι τόσο θεϊκό όλο αυτό για να το κατανοήσουμε με το ανθρώπινο μυαλό μας!". Κι εκεί το νεύμα του συνομιλητή μου μου θύμισε "άγνωστες οι βουλές του Υψίστου..."!
Φεύγουν άνθρωποι καθημερινά και όχι λόγω της πανδημίας, αλλά λόγω της άρνησης να δούνε την πραγματικότητα!
Όταν δεν εμβολιάζεσαι, όταν δεν τηρείς τα μέτρα, όταν απαξιώνεις τις προσωπικές εμπειρίες των ανθρώπων που βίωσαν το άγγιγμα του θανάτου, όταν αρνείσαι την φαρμακευτική αγωγή που σου προτείνεται αφού έχεις νοσήσει, όταν αγνοείς πεισματικά τις ανακοινώσεις των ειδικών ιατρών και επιστημόνων…τότε δεν φταίει η πανδημία, αλλά ο εγωισμός σου, δεν φταίει κανείς άλλος και τίποτα άλλο παρά μόνο εσύ που πίστεψες σε ανθρώπους καιροσκόπους και πονηρούς και σε επηρέασαν.
Γιατροί και νοσηλευτές δίνουνε μάχες καθημερινά μέσα στα νοσοκομεία και οι ηθικοί αυτουργοί της επιπολαιότητας και της αρνητικότητας συνεχίζουν να φοράνε το πετραχήλι τους (εάν είναι ιερείς ενώ ευθύνονται για τους θανάτους των πνευματικών τους τέκνων που τους υπάκουσαν), πίνουν το καφεδάκι τους και αποκτούν κι άλλους ακόλουθους στα social media.
Που είναι όλοι αυτοί όταν κάποιος άνθρωπος πεθάνει;
Που είναι όλοι αυτοί οι «μορφωμένοι», οι «γέροντες», οι «επιστήμονες» όταν γίνεται μια κηδεία με τυλιγμένο το φέρετρο;
Μένουν μόνοι τους οι συγγενείς.
Κλαίνε και οδύρονται. Μετανοούν, γιατί και αυτοί πολλές φορές διακατεχόντουσαν από τις ίδιες φαύλες ιδέες. Όμως τα γεγονότα δεν αλλάζουν. Ο άνθρωπός τους έφυγε.
Καταλαβαίνετε τι κάνετε;
Πάψτε επιτέλους αυτήν την τρέλα!
Ελάτε στα συγκαλά σας!
Πόσοι ακόμα νεκροί χρειάζονται για να συνέλθετε;
Μήπως όταν η συμφορά θα κτυπήσει την πόρτα του σπιτικού σας; Μα τότε θα είναι αργά!
Ούτε επικίνδυνο είναι το εμβόλιο, ούτε διαβολικό!
Επικίνδυνος και διαβολικός είναι ο εγωισμός σας.
Αυτός που σας κάνει να μην βλέπεται τις εκατόμβες των νεκρών, τα δεκάδες ορφανά που μένουνε πίσω, τα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία με τον πόνο και τον θάνατο που βλέπουν καθημερινά σε πρωτόγνωρο βαθμό.
Ο καθένας είναι υπεύθυνος για τις επιλογές του.
Προσέξτε όμως διότι κάποιες επιλογές μας στοιχίζουν ζωές! Το καταλαβαίνετε; Ζωές; Καταστρέφονται οικογένειες!
Θερίζουμε ό,τι σπείραμε.
Οι ηθικοί αυτουργοί όμως κυκλοφορούν ελεύθερα. Το παίζουν άνετοι και δικαιωμένοι!
Ας πάνε λοιπόν εάν τολμούν σε μια κηδεία κάποιου που τους άκουσε και πέθανε!
Ας πάνε να παρηγορήσουν τα ορφανά που άφησε!
Όμως τότε αποποιούνται τις ευθύνες τους, τα λεγόμενά τους. «Δεν το είπα αυτό, παρερμηνεύτηκα» λένε.
Αυτοί είναι οι «σωτήρες» στους οποίους εμπιστεύεστε την ζωή σας.
Και το έργο συνεχίζεται…
Λυπάμαι τις ζωές που χάνονται για ένα τίποτα.
Μα πιο πολύ οργίζομαι με όλους εκείνους που εκμεταλλεύονται την αφέλεια μερικών συνανθρώπων μας και κτίζουν καριέρες πάνω στους τάφους τους.
Η «μαγκιά» του αντιεμβολιαστή σταματά αμέσως εάν κολλήσει και του δημιουργηθεί πνευμονία και δεν μπορεί να πάρει ανάσα.
Μερικές φορές όμως είναι αργά πια για το οτιδήποτε. Όσο κι αν μετανοείς για την πρότερη στάση σου η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη.
Μακάρι να μην το ζήσει κανείς και όλοι να έχουνε ελαφριά συμπτώματα. Όμως η πραγματικότητα είναι σκληρή. Τώρα, σήμερα κάποιοι παίρνουν τις τελευταίες τους ανάσες. Γιατί; Γιατί ήρθε η ώρα τους; Όχι βέβαια. Αλλά διότι οι ίδιοι επέλεξαν την ώρα τους με τον φανατισμό τους και στενοκεφαλιά τους.
Κι αν κάποιος αισθάνεται προσβεβλημένος με όλα αυτά που διαβάζει είναι διότι σίγουρα κι αυτός έχει λερωμένη τη φωλιά του.
Οι ψευτοευγένειες δεν χωρούν σε τέτοιες καταστάσεις φρίκης και πολέμου.
Είμαι σκληρός και άπονος;
Όχι, αγαπητοί μου.
Σκληρός και άπονος είναι εκείνος που διαδίδει ψευδείς ειδήσεις και είναι επικίνδυνος για τη δημόσια υγεία.
Μόνο μέσα σε αυτήν την εβδομάδα έμαθα για τέσσερις γνωστούς μου που πέθαναν χωρίς να έχουν κανένα υποκείμενο νόσημα. Νέοι, με ανήλικα παιδιά…
Τα δάκρυα όμως δεν θα τους φέρουν πίσω, ούτε θα ταΐσουν τις οικογένειές τους.
Εύχομαι επιτέλους να κυριαρχήσει η λογική…
π. Παύλος Παπαδόπουλος - Ι.Μ Παναγίας Δοβρά Βέροια
Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος συμπαρίσταται ολόθυμα στην μεγάλη προσπάθεια της Ελληνικής Κυβερνήσεως για την μη περαιτέρω εξάπλωση της πανδημίας. Υπενθυμίζει δε ότι η Εκκλησία από την πρώτη στιγμή στάθηκε αρωγός της Πολιτείας στην προσπάθεια αυτή με λόγο συναινετικό και λόγο ευθύνης.
Ομοίως συμμερίζεται την μεγάλη προσπάθεια από μέρους των ιατρών και των νοσηλευτών μας για την αντιμετώπιση της πανδημίας και συμπαρίσταται τόσο πρακτικά, όσο και ηθικά προτρέποντας όλους να εμβολιαστούν σύμφωνα με τις υποδείξεις της ιατρικής κοινότητας, ελεύθερα και αβίαστα.
Σταθερή θέση της Εκκλησίας μας είναι ότι η επιλογή του εμβολιασμού δεν αποτελεί ζήτημα ορθής πίστεως ή ομολογίας, αλλά αντικείμενο της ιατρικής επιστήμης και πράξη ατομικής και κοινωνικής ευθύνης. Κάθε δε αντίθετη άποψη, ακόμα και Κληρικών, δεν εκπροσωπεί την Εκκλησία της Ελλάδος, η οποία διοικείται και εκφράζεται επισήμως μόνο από την Ιερά Σύνοδο.
Αναφορικά προς την Κοινή Υπουργική Απόφαση 72486/19.11.2021 (Β’ 5401), σύμφωνα με την οποία οι πιστοί, όταν εισέρχονται στους Ιερούς Ναούς για να μετάσχουν σε Ιερές Ακολουθίες και να λατρεύσουν τον Αληθινό Θεό, οφείλουν να έχουν τα προβλεπόμενα πιστοποιητικά, θεωρεί ότι η συμμόρφωση των πιστών προς την Κ.Υ.Α. δεν είναι δυνατόν να ελεγθεί από το εργατικό (νεωκόροι) ή εθελοντικό προσωπικό των Ιερών Ναών, καθώς αυτό δεν έχει ούτε δυνατότητες, ούτε αρμοδιότητες φύλαξης, ούτε δημόσιες (π.χ. αστυνομικές) εξουσίες.
Παραμένει σταθερή στο υπ’ αριθμ. 4766/2205/4.11.2021 Εγκύκλιο Σημείωμά Της, με το οποίο απευθύνει και πάλι έκκληση στον ιερό Κλήρο και τον ευσεβή Λαό να τηρούν επακριβώς άπαντα τα μέτρα προστασίας για την αποφυγή εξάπλωσης του κορωνοϊού και προτρέπει πατρικώς για την πραγματοποίηση του υποδεδειγμένου από την ιατρική κοινότητα εμβολιασμού, ως ουσιαστικού μέτρου προστασίας κατά της πανδημίας, ιδίως κατά την τρέχουσα συγκυρία για όσους είναι μεγαλύτεροι των 65 ετών, καθώς και την διενέργεια διαγνωστικών ελέγχων από όσους δεν έχουν εμβολιασθεί.
Απευθύνεται στην αίσθηση ευθύνης και το φιλότιμο του ιερού Κλήρου και του πιστού Λαού και προτρέπει:
1) να παραμένουν άρρηκτα ενωμένοι υπό την σκέπη της Μητέρας Εκκλησίας με υπακοή στην Ιερά Σύνοδο και στους Σεβασμιωτάτους Ποιμενάρχες, αποφεύγοντας κάθε είδους διάσπαση και διχόνοια, την οποία επιδιώκουν «προφάσει ευσεβείας» πρόσωπα τα οποία απεργάζονται σκοπούς ξένους προς την φύση της Εκκλησίας.
2) να ακολουθούν απαρεγκλίτως τις οδηγίες των ειδικών για την αντιμετώπιση της διασποράς του κορωνοϊού, φορώντας απαραιτήτως την μάσκα προστασίας καθ’ όλη την διάρκεια της παραμονής τους στον Ιερό Ναό και τηρώντας τις προβλεπόμενες αποστάσεις.
3) να αναπέμπουν δεήσεις και παρακλήσεις προς τον πανοικτίρμονα Θεό να αποστρέψει, να διασκεδάσει και να απομακρύνει την νόσο του κορωνοϊού, διότι για εμάς τους Χριστιανούς ισχύει ο αληθής και αδιάψευστος λόγος του ιερού Ψαλμωδού Δαβίδ (Ψαλμ. 126,1):, «ἐὰν μὴ Κύριος φυλάξῃ πόλιν, εἰς μάτην ἠγρύπνησεν ὁ φυλάσσων» (εάν ο ίδιος ο Κύριος δεν φυλάξει μια πόλη, μάταια αγρυπνεί ο φρουρός της).
Ξέρω πως θα διαβάσεις μέσα από το νοσοκομείο τις λίγες γραμμές που γράφω, μια και δεν μπορείς να μιλήσεις με το οξυγόνο, η κατάσταση όμως εδώ που έφτασε δεν διορθώνεται πια. Γι’ αυτό και σου γράφω δημόσια, για να διαβάσουν τα παιδιά που μου εμπιστεύθηκε η Εκκλησία και οι διαδικτυακοί μου φίλοι τα γεγονότα των τελευταίων μηνών. Και να πράξουν ανάλογα με την Πίστη και τη συνείδησή τους!
Παραθέτω γεγονότα με ημερομηνίες:
6 Αυγούστου 2021, έρχεσαι από … μαζί με τους γονείς σου, ήρθες στον Ναό στις 8 Αυγούστου, είδες την ανακοίνωσή μου για υποχρεωτικότητα της μάσκας και αποχώρησες φωνάζοντας πως όποιος παπάς δέχεται τις μάσκες και το εμβόλιο είναι μασκαράς και καρναβάλι.
12 Αυγούστου 2021, οι καλοί γονείς σου έρχονται κρυφά (!) για εξομολόγηση, με ρωτούν αν το εμβόλιο περιέχει σφράγισμα, χάραγμα, αντίχριστο και τους ενημερώνω πως δεν ισχύει τέτοιο σενάριο και για την σύσταση της Εκκλησίας μας να εμβολιασθούν οι πιστοί. Εξάλλου, ο αντίχριστος θα μπει συνειδητά στη ζωή μας, όχι με κουτοπονηριές.
13 Αυγούστου 2021, μαθαίνεις πως ήρθαν οι γονείς σου, με παίρνεις τηλέφωνο και ουρλιάζοντας μου λες πως κάποιος Γέροντας Νεκτάριος από τον Άγιον Όρος σου είπε πως όσοι κάναμε το εμβόλιο θα ψοφήσουμε σαν τα σκυλιά και θα καούμε στην κόλαση. Θα σωθούν (θα σωθείτε δηλαδή, αυτό μου είπες μιλώντας σε πρώτο πληθυντικό) όσοι δεν βάλατε στον οργανισμό σας έμβρυα και κύτταρα, χάραγμα και αντίχριστο… Μου το έκλεισες στέλνοντάς με στον άλλονε, όπου και ανήκω κατά τη γνώμη σου…
9 Νοεμβρίου 2021, εκδηλώσατε όλοι συμπτώματα κορωνοϊού, με πήρε η μητέρα σου και μου το είπε κρυφά, φοβούμενη την ψύχραιμη και αγαπητική χριστιανική σου συμπεριφορά, λέγοντάς μου όσα ωραία της είπες πως είναι ιωσούλα και πως δεν υπάρχει covid. Πολύ απλά δολοφονούνται οι άνθρωποι στα νοσοκομεία για να βγαίνουν τα νούμερα.
18 Νοεμβρίου 2021, διασωληνώθηκαν οι γονείς σου, με πήρες τηλέφωνο και έκλαιγες και μου έλεγες να προσευχηθώ να γίνουν καλά. Εσύ -δόξα τω Θεώ- και η σύζυγός σου και ο πεθερός και ο αδερφός σου νοσηλεύεστε σε απλές κλίνες με παροχή οξυγόνου.
20 Νοεμβρίου 2021, κοιμήθηκε η μητέρα σου….. Και δεν πήρες να μου το πεις μάλλον, διότι δεν έγινε το Θαύμα που απαίτησες, ή καλλίτερα πρόσταξες τον Θεό. Δεν νομίζω να με ντρέπεσαι τώρα, εδώ που φτάσαμε… Ακόμα σε μνημονεύω στην Προσκομιδή μου και το κομποσχοίνι μου. Με πήρε ο αδερφός σου, ο οποίος δεν θέλει να σε ξαναδεί ποτέ, αλλά μη στεναχωριέσαι αυτό ως Πνευματικός του Πατέρας θα το διορθώσω.
Δεν αγίασα δυστυχώς, Σ. Ούτε πιστεύω πως θα σωθώ. Ελπίζω ο Κύριος να δει πως πρόσεξα τους ενορίτες που μου αναλογούν σαν να ήταν παιδιά μου, γονείς μου, αδέλφια μου και να καλύψει πλήθος αμαρτιών. Και πως η Εκκλησία μας είναι ΜΑΝΝΑ, που προσέχει τα παιδιά της.
Εκεί στο κρεββάτι του Νοσοκομείου πάρε τον Γέροντα Νεκτάριο, που είναι “διορατικός” αλλά δυστυχώς θαυματουργός δεν είναι ώστε να γιατρέψει τα θύματά του και πες του πως η ψυχή της μάνας σου είναι φορτωμένη στο σχήμα ή στο επιτραχήλιό του (δεν γνωρίζω καν ποιος είναι αυτός ο Γέρων Νεκτάριος).
Και εσύ παιδί μου… κλάψε. Κι εγώ σήμερα κλαίω. Κλαίω περίλυπος για την καλή σου μάνα. Κλάψε για το κακό που έκανες και χρεώθηκες φόνο, λέγοντας στην μάνα σου πως η Εκκλησία εκπορνεύτηκε και να μην την ακούει. Πως αν κάνει το σατανικό εμβόλιο θα την διώξεις από το σπίτι και πως ο Θεός θα την βάλει με τις πόρνες στην κόλαση (πολύ καλά θα μας είναι να μας βάλει ο Θεός με αυτές τις Ψυχούλες, χειρότερα μου πρέπουν εμένα). Ναι μου τα είπε όλα κλαίγοντας στις 9 Νοεμβρίου. Τότε μιλήσαμε τελευταία φορά ενόσω έβηχε και καιγόταν στον πυρετό!
Και εγώ θα κάνω προσευχή… Να μας συγχωρήσει όλους ο Θεός! Δεν αισθάνομαι επουδενί δικαιωμένος, η καρδιά μου θα εκραγεί από την πολλή μου θλίψη. Να συγχωρήσει ο Κύριος τους φόνους που διεπράχθησαν όλο αυτό το διάστημα από ανθρώπους που επικαλούνται τον αντίχριστο (με μικρό το α, δεν του πρέπει κεφαλαίο), περισσότερες φορές από ό,τι επικαλούνται τον Χριστό.
Θα πω και τα δικά μου τα χαζά, που τα κορόιδευες, πως αν δω έστω και έναν γνωστό μου στην κόλαση θα ζητήσω από τον Χριστό να πάω δίπλα του. Και ελπίζω να ανταμώσουμε όσοι ζούμε το ερχόμενο καλοκαίρι!
παπα Χρυσόστομος Τσίρης
ΠΗΓΗ: Εξάψαλμος
Στη δημοσιότητα έδωσε η κυβέρνηση το ΦΕΚ που περιλαμβάνει τα νέα μέτρα για τους ανεμβολίαστους, τα οποία είχε ανακοινώσει την Πέμπτη ο πρωθυπουργός και στη συνέχεια εξειδίκευσε ο υπουργός Υγείας.
Ένα μέτρο που διευκρινίζεται στο ΦΕΚ είναι η είσοδος στις εκκλησίες, όπου από εδώ και στο εξής θα γίνεται με υποχρεωτικό rapid τεστ ή με την επίδειξη του πιστοποιητικιού εμβολιασμού.
Εγκύκλιο σημείωμα εξέδωσε σήμερα, Πέμπτη 4 Νοεμβρίου 2021 η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, σχετικά με τα μέτρα προστασίας κατά της εξάπλωσης του κορωνοϊού.
Η Ιερά Σύνοδος στην εγκύκλιο γι΄ ακόμη μια φορά απευθύνει πατρική έκκληση προς τον κλήρο και τον ευλαβή λαό, να τηρούν τα μέτρα προστασίας επακριβώς δια την αποφυγή εξάπλωσης του κορωνοϊού.
Τέλος η Ιερά Σύνοδος υπενθυμίζει την υποχρέωση διενέργειας δύο διαγνωστικών ελέγχων (rapid ή μοριακού) εβδομαδιαίως για όλους όσους διακονούν στους Ιερούς Ναούς και δεν έχουν εμβολιαστεί κατά του κορωνοϊού.
Πάτρα, 7 . 10 . 2021
Όπως έχει ανακοινωθεί μου ασκήθηκε δίωξη και πρόκειται να δικαστώ ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πατρών την προσεχή Δευτέρα 11.10.2021, διότι πέρσι την 25η Μαρτίου 2020, εορτή του Ευαγγελισμού, επιτέλεσα το ιερατικό και εφημεριακό μου καθήκον ως επιτάσσει η εκκλησιαστική μας παράδοση και η συνείδησή μου.
Να υπενθυμίσω ότι σύμφωνα με την τότε κυβερνητική απόφαση (ΚΥΑ 2867/16.3.20, ΚΥΑ Δ1α/ΓΠ.οικ. 21285/28.3.20) από 16.3. – 11.4.2020 απαγορευόταν τελείως η τέλεση της Θ. Λειτουργίας σε ολόκληρη την Ελληνική Επικράτεια (ακόμα και στις Ι. Μονές και στο Άγιο Όρος!). Αποτελούσε ποινικό αδίκημα και μόνο η απλή τέλεση της Θ. Λειτουργίας ανεξάρτητα από την παρουσία η μη των πιστών στους ναούς…
Κατά τη διάρκεια της 28ετούς ιερατικής μου διακονίας έχω αξιωθεί άλλες τέσσερις φορές να βρεθώ εγκαλούμενος και κατηγορούμενος διότι δεν υπέκυψα σε πιέσεις και θέλησα να προασπιστώ τα συμφέροντα της ενορίας Αγ. Νικολάου Πατρών, στην οποία είχα τότε ως πρόεδρος του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου την ευθύνη της διοικητικής και οικονομικής διαχείρισης. Το διακύβευμα τότε (1995-2000) ήταν της τάξεως των 100.000.000 δρχ! Και τις τέσσερις φορές αθωώθηκα και τελικά δικαιώθηκε απολύτως ο Ναός στο σύνολο των απαιτήσεών του κατά την τότε πολυετή διένεξη.
Αν τότε διακυβεύονταν κάποια σοβαρά υλικά συμφέροντα, στην παρούσα περίπτωση διακυβεύεται η ίδια η προσωπική και ιερατική τιμή και αξιοπρέπεια, το συνταγματικό δικαίωμα της θρησκευτικής λατρείας του λαού μας και κυρίως η ιερατική διακονία και αξιοπρέπεια του Ορθοδόξου-Έλληνα παπά.
Όπως σημείωσα πέρσι, στις από 15.9.2020 εξηγήσεις μου στον αρμόδιο Εισαγγελέα (βλ. συνημμένο), η άσκηση δίωξης για τέτοιο “αδίκημα”, αποτελεί ξεχωριστή τιμή για ένα ιερέα και έτι πλέον . την ύψιστη τιμή -το ανώτατο οφίκιο κατά την εκκλησιαστική ορολογία- μετά την ιεροσύνη, συνιστά η καταδίκη του επειδή επιτέλεσε το ιερατικό του καθήκον.
Υπάρχει όμως μία σκιά που σκιάζει την απονεμηθείσα αυτή ιδιαίτερη τιμή: Το γεγονός ότι στην πατρίδα μας, που εορτάζει εφέτος τα 200 χρόνια από την αποτίναξη του Οθωμανικού ζυγού, η Νομοθετική Εξουσία εξουσιοδότησε τους αρμόδιους της Εκτελεστικής να απαγορεύσουν τελείως την τέλεση της Θ. Λειτουργίας και η αρμόδια Δικαστική Εξουσία θεωρεί ως έγκλημα την τέλεση της Θ. Ευχαριστίας τους δε υπεύθυνους ιερείς που τόλμησαν να ιερουργήσουν ως εγκληματίες, η δε Εκκλησιαστική Ηγεσία παρακολουθεί, στην καλύτερη περίπτωση, αμήχανη!
Αν αναλογιστώ ότι παρόμοια διάταξη νόμου, ποινικοποίησης της τέλεσης της Θ. Λειτουργίας, μετά τον θάνατο του Διοκλητιανού (311 μΧ) ίσχυσε στην Ευρώπη μόνο στην Αλβανία του Ενβὲρ Χότζα (1967-1990),
αν αναλογιστώ ότι ούτε ο Μωάμεθ ο Πορθητής και οι διάδοχοί του Σουλτάνοι στα 400-500 χρόνια της Τουρκικής σκλαβιάς, ούτε ο Λένιν ούτε ο Στάλιν ούτε ο Τσαουσέσκου τόλμησαν τέτοια ασέβεια εναντίον του ίδιου του εσώτατου πυρήνα της Εκκλησίας, του Μυστηρίου της Θ. Ευχαριστίας, που τόλμησε η Ελληνική Δημοκρατία εν έτει 2020,
ασφαλώς και δεν μπορώ να πανηγυρίζω όσο θα ήθελα για την τιμή της ασκηθείσης δίωξης…
Για να είμαι ειλικρινής προβληματίστηκα ιδιαίτερα έντονα για τον αν θα πρέπει να υπερασπιστώ εαυτόν ενώπιον της Ελληνικής Δικαιοσύνης ή να Την αφήσω να με τιμήσει καταδικάζοντάς με επειδή ενεργώντας σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση και την ιερατική μου συνείδηση λειτούργησα του Ευαγγελισμού μη συμμορφούμενος στις παράλογες και ασεβείς και αντι-συνταγματικές κρατικές απαγορεύσεις.
Ο μοναδικός λόγος που αποφάσισα να υπερασπιστώ εαυτόν είναι ότι ενώ η καταδίκη μου αποτελεί για εμένα υπέρτατη τιμή, ταυτόχρονα αποτελεί:
- ευθεία πρόκληση στην εκκλησιαστική συνείδηση του πιστού λαού,
- όνειδος για την Ελληνική Πολιτεία, η οποία θέλει να διεκδικεί θέση στις σύγχρονες Δημοκρατίες που σέβονται το δικαίωμα της ελευθερίας της θρησκευτικής λατρείας στους πολίτες τους, και τέλος
- πρόσθετη αφορμή σκανδαλισμού του πιστού λαού και περαιτέρω κλονισμού της εμπιστοσύνης του προς την εκκλησιαστική Ηγεσία της χώρας μας!
Τελικά, η Ελληνική Δικαιοσύνη επωμίζεται το υπέρτατο καθήκον και καλείται να προστατέψει την Ελληνική Πολιτεία και τη συνταγματική της τάξη…
π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος
Εξαφορμής του εμβολιασμού λόγω του covid-19 οι άνθρωποι διχάστηκαν – άλλοι τον αποδέχονται και σπεύδουν να εμβολιαστούν, άλλοι τον αρνούνται για διαφόρους λόγους που δεν είναι της παρούσης. Και διχάστηκαν κι εκείνοι που κανονικά δεν θα έπρεπε, όπως είναι οι χριστιανοί, οι οποίοι γνωρίζουν ή πρέπει να γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει τίποτε σημαντικότερο και σπουδαιότερο στη ζωή αυτή από την ενότητά μας – ο Κύριος ήλθε να ενώσει τον διεσπασμένο άνθρωπο με τον Ίδιο και διά του Ιδίου και με τους άλλους και με όλη τη δημιουργία.
Η βαθειά επιθυμία και ο διακαής πόθος του Κυρίου, όπως το εξέφρασε ιδιαιτέρως στην αρχιερατική Του προσευχή στη Γεθσημανή ήταν, και είναι, «ίνα πάντες εν ώσιν». Κι η ενότητα αυτή δεν είναι σύμφωνη με τα μέτρα του κόσμου τούτου του κείμενου στην αμαρτία, συνεπώς έχοντας μέσα της ως δομικό στοιχείο το διασπαστικό στοιχείο του εγωισμού, αλλά εκείνη η ενότητα που αντανακλά την ενότητα της αγίας Τριάδος. «Ίνα πάντες εν ώσιν, καθώς συ, πάτερ, εν εμοί καγώ εν σοι, ίνα και αυτοί εν ημίν εν ώσιν» (Ώστε όλοι να είναι ένα, όπως εσύ, Πάτερ, είσαι αχώριστα ενωμένος με εμένα και εγώ με εσένα, για να είναι και αυτοί αχώριστα ενωμένοι με εμάς). Όπου υπάρχει λοιπόν διάσπαση και χωρισμός εκεί δεν υπάρχει η παρουσία του Θεού μας κι ας επικαλούμαστε χίλιες φορές το άγιο όνομά Του για να διατρανώνουμε την πίστη μας!
Η αναφορά όμως στην ενότητά μας που κάνει πολλούς χριστιανούς με πίκρα να λένε ότι χάθηκε λόγω της πανδημίας τίθεται υπό αίρεση. Πράγματι υπήρχε η ενότητα αυτή και χάθηκε; Διότι, όπως ο Κύριος το απεκάλυψε παραπάνω, μιλάμε για την ενότητα που βάση της έχει τον Τριαδικό Θεό μας. Που θα πει ότι είμαστε οι χριστιανοί ενωμένοι μεταξύ μας και με κάθε άλλον συνάνθρωπό μας, όταν ζούμε την αγάπη του Θεού μας. Κι η αγάπη αυτή φανερώθηκε με τον πιο ανάγλυφο τρόπο επάνω στον Σταυρό του Κυρίου. Κι έκτοτε ο Κύριος αυτήν την αγάπη προέβαλλε ως τύπο της αλήθειας της: «Αυτή είναι η εντολή μου, να αγαπάτε ο ένας τον άλλον, όπως εγώ σας αγάπησα. Μεγαλύτερη αγάπη από αυτή δεν υπάρχει, ώστε να θυσιάζει κανείς τη ζωή του για χάρη των φίλων του». Τι σημαίνει λοιπόν αυτό; Ότι η ενότητα μεταξύ των ανθρώπων δεν αποτελεί μία κατάσταση που αποκτήθηκε διαμιάς και λειτουργεί αυτόματα, αλλά είναι το διαρκές και συνεχές αγώνισμα του χριστιανού, κυριολεκτικά της κάθε ημέρας και της κάθε ώρας και της κάθε στιγμής – ο χριστιανός αδιάκοπα δίνει εξετάσεις για το αν είναι και παραμένει χριστιανός. Πώς; Μετρώντας τον εαυτό του με το κριτήριο που έθεσε ο Κύριος, άρα από το πόσο βιώνει τον Σταυρό του Κυρίου στην καθημερινότητά του.
Πόσοι χριστιανοί βρίσκονται στην ετοιμότητα αυτή; Η πραγματικότητα δείχνει ελάχιστους: στα πρόσωπα των αγίων της κάθε εποχής, ίσως μετρημένων πια στα δάχτυλα της μιας χειρός. Δυστυχώς είμαστε υποχρεωμένοι να αποδεχτούμε αυτό που αρκετοί θεολόγοι της εποχής μας έχουν επισημάνει ότι ο χριστιανισμός, ο αληθινός και γνήσιος, υφίσταται και θα υφίσταται μάλλον στον κόσμο μας στον τύπο των «νησίδων» – ό,τι βεβαίως είχε πει ο ίδιος ο Κύριος: «μικρόν το ποίμνιον». Ας ευχόμαστε μέσα στις νησίδες αυτές να βρισκόμαστε κι εμείς. Θα είμαστε η ανάπαυση του Θεού μας και το «πολικό αστέρι» στον ταραγμένο και κατακερματισμένο κόσμο μας.
Πηγή: pgdorbas.blogspot.com
Και δεν με στεναχωρεί ότι θα με κατακρίνουν (καλά θα μου κάνουν) αλλά δυστυχώς έγινε αυτό το εμβόλιο ένα σκάνδαλο πλέον, ένα σημείο σκανδαλισμού και υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι φτάνουν σε ακραία συμπεράσματα και ακραίες συμπεριφορές, και από τη μία πλευρά και από την άλλη πλευρά.
Εγώ δεν αναπαύομαι ούτε με τους μεν ούτε με τους δε. Θέλω οι άνθρωποι να σέβονται ο ένας τον άλλον. Κάποιος που έβαλε το εμβόλιο να σέβεται αυτόν που δεν το έβαλε και αυτός που δεν το έβαλε να σέβεται αυτόν που το έβαλε. Και επειδή δεν θέλω να επηρεάσω κανέναν άνθρωπο στην απόφασή του, και όποιος με ρωτά του λέω να κάνεις όπως θέλεις και όπως είσαι αποφασισμένος, γι' αυτό δεν θα πω εάν το έβαλα ή δεν το έβαλα.
Θα πω όμως ότι ο καθένας να κάνει σύμφωνα με τη συνείδησή του και σύμφωνα με αυτό που του λένε οι γνώσεις του και η συνείδηση του γενικότερα. Δεν θα απαντήσω σε αυτό
διότι ξέρω ότι πολλοί άνθρωποι επηρεάζονται και από τη δική μου συμπεριφορά και στάση και δεν θα ήθελα ποτέ μου να επηρεάζω άλλους ανθρώπους σε θέματα σοβαρά γύρω από τη ζωή τους και την υγεία τους. Καθένας ας αποφασίσει μόνος του τι θα κάνει. Μετά που θα περάσει αυτή η λαίλαπα των εμβολίων και των "ταγμάτων" και των "επαναστάσεων" τότε θα πω κι εγώ τι έκανα. Δεν θα σας πω τώρα. Εξάλλου να σου πω και την αλήθεια όπως ξέρεις εγώ έχω νοσήσει από τον κορονοϊό και έχω ας πούμε γνώση αυτού του πράγματος και ξέρω πως είναι αυτή η ασθένεια.
Εύχομαι να φυλάξει ο Θεός τον κόσμο.
Πραγματικά είμαι πολύ στεναχωρημένος, πάρα πολύ στεναχωρημένος γιατί βλέπω ότι έρχονται οι άνθρωποι να εξομολογηθούν και αντί να έχουν μετάνοια και πόθο σωτηρίας και να ρωτούν για την ψυχή τους, για τον αγώνα της ψυχής, ρωτούν για τα εμβόλια. Άλλη δουλειά δεν κάνουμε όλη μέρα να ασχολούμαστε με τα εμβόλια. Κι αν ήμουν φαρμακοποιός ή βιολόγος ή χημικός έχει καλώς. Αλλά εγώ δεν είμαι τίποτα από όλα αυτά και δεν ξέρω και δεν τα καταλαβαίνω.
Οι μεν λένε υπέρ οι άλλοι λένε κατά.
Αξιόλογοι επιστήμονες και από τις δύο πλευρές έχουν τα επιχειρήματά τους.
Δεν μπορώ εγώ να βγάλω άκρη.
Αυτοί που ξέρουν ας κανονίσουν τη θέση τους. Εγώ δεν τοποθετούμαι. Δε βγάζω άκρη. Εγώ παραμένω ουδέτερος.
Όποιος θέλει να το βάλει ας το βάλει.
Όποιος θέλει να μην το βάλει ας μην το βάλει. Έχει ευθύνη των πράξεών του ο καθένας. Αλλά εκείνο που με στεναχωρεί είναι η κατάκριση, ο φανατισμός.
Που φανατίστηκαν οι άνθρωποι παραπάνω από τις ομάδες του ποδοσφαίρου.
Σε λίγο θα έχουμε σωματεία εμβολιασμένων και ανεμβολιάστων και θα πετάνε πέτρες οι μεν στους δε. Φανατισμός! Και μεταξύ ανθρώπων που θέλουν να είναι και ευλαβείς και της Εκκλησίας.
Απόσπασμα από πρόσφατη συνέντευξη του Αγίου Λεμεσού
