Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μνήμες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μνήμες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

7/8/26

Χιροσίμα 6 Αυγούστου 1945: Όταν το «Μικρό Αγόρι» σκότωσε 80.000 ανθρώπους σε ένα λεπτό

 


Στις 6.8.1945 ο συνταγματάρχης Πολ Τίμπετς βρίσκεται μέσα στο πιλοτήριο του βομβαρδιστικού Β-29 το οποίο είχε βαφτίσει «Enola Gay».

Είχαν απογειωθεί στις 2.45 π.μ. τα ξημερώματα δηλαδή της 6ης Αυγούστου, για μια αποστολή που θα άλλαζε τις ζωές τους αλλά και τον κόσμο ολόκληρο.

Το αεροπλάνο μετέφερε το «Μικρό αγόρι» (Little Boy), την πρώτη ατομική βόμβα που κατασκευάστηκε για να υποχρεώσει την Ιαπωνία να παραδοθεί, με ένα χτύπημα που όμοιό του δεν είχε υπάρξει ποτέ ξανά.

Ζύγιζε 10.000 λίβρες (4.540 κιλά) και το βομβαρδιστικό χρειάστηκε δύο ολόκληρα μίλια διαδρόμου για να απογειωθεί μέσα στα σκοτάδια για ένα ταξίδι 2.400 χιλιομέτρων περίπου.

Ο στόχος ήταν η πόλη της Χιροσίμα των 350.000 κατοίκων την οποία το «Enola Gay» προσέγγισε λίγο μετά τις 8.10 π.μ. ενώ το πλήρωμα είχε οπλίσει την βόμβα μια ώρα πριν.

Είχαν 45 δευτερόλεπτα μόνο για να απομακρύνουν το «Enola Gay» ώστε να αποφύγει τόσο το κρουστικό όσο και το ωστικό κύμα της έκρηξης, ενώ από κάτω η πόλη της Χιροσίμα μόλις ξύπναγε.

Η πόλη κατακλύστηκε με μια εκτυφλωτική λάμψη θερμότητας και φωτός και η θερμοκρασία στο έδαφος έφτασε σε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο τους 3.871 βαθμούς Κελσίου.

Είναι τέτοια η ισχύς της ολέθριας δύναμης που απελευθερώνεται ώστε άνθρωποι εξαϋλώνονται πεντακόσια μέτρα από το σημείο μηδέν, χάλκινα αγάλματα λιώνουν και στέγες με κεραμίδια διαλύονται σαν άχυρα στον άνεμο.

Χιλιόμετρα μακριά το δέρμα χιλιάδων ανδρών, γυναικών, παιδιών και ζώων κάηκε από την έντονη υπέρυθρη ακτινοβολία και ενέργεια που χτύπησε την Χιροσίμα.

Όμως αυτό που φάνταζε ίσως ασύλληπτο μέχρι τότε είναι ότι 80.000 άνθρωποι πέθαναν ακαριαία από την έκρηξη μιας και μόνο βόμβας που άφησε πίσω της ένα τεράστιο μανιτάρι να υψώνεται στον ουρανό.

Η Χιροσίμα ισοπεδώθηκε και στα χρόνια που ακολούθησαν χιλιάδες κάτοικοι παρουσίασαν διάφορα είδη καρκίνων ενώ τους επόμενους τέσσερις μήνες ο αριθμός των νεκρών αυξήθηκε και φέρεται να έφτασε τις 160.000 θύματα...


ΠΗΓΗ: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ


29/5/16

Η Πόλις εάλω;


.....
Η Πόλις όμως εάλω!


Αλλοίμονο όμως αν την αφήσουμε να αλωθεί και μέσα στην ψυχή μας!

Δεν πρέπει να αφήσουμε να σβήσει στην ψυχή των νεότερων Ελλήνων η ανάμνηση της Βασιλίδος του Ελληνισμού, της Βασιλίδος των πόλεων.

Τίποτε δεν χάνεται οριστικά, παρά μόνο εάν δεν υπάρχουν άνθρωποι για να το θυμούνται. Ζούμε σε καιρούς που η επιχειρούμενη να επιβληθεί συλλογική αφασία θέλει να αφυδατώσει τον Έλληνα από τους ζωτικούς χυμούς της εθνικής συγκίνησης και της υπερηφάνειας. Γιατί και η Άλωση της πόλης έχει στοιχεία που μπορούν να κάνουν τον Έλληνα υπερήφανο!

Από την Άλωση της Πόλης που σήμανε και την τυπική κατάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, άρχισε η μεγάλη προετοιμασία για την ανάκτηση του «Ποθούμενου», δηλαδή της ελευθερίας. Αυτό άλλωστε υποδηλώνουν οι θρύλοι που ακολούθησαν την 29η Μαΐου 1453 και οι οποίοι φθάνουν ως τους καιρούς μας.
Το Γένος αρνείτο πεισματικά να υποταχθεί.

Αυτήν την πείσμονα άρνηση υπενθύμισε ο Κολοκοτρώνης σ’ έναν από τους λόγους του: «Το Γένος ποτέ δεν υποτάχθηκε στο Σουλτάνο!


Είχε πάντα το Βασιλιά του, το στρατό του, το κάστρο του. Βασιλιάς του ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς, στρατός του οι Αρματωλοί και κλέφτες, κάστρα του η Μάνη και το Σούλι».

Ας αναλογιστούμε τι είχαμε, τι χάσαμε και τι κινδυνεύουμε να χάσουμε αν μείνουμε τούτες τις κρίσιμες ώρες που διέρχεται η πατρίδα μας στο λήθαργο της εθνικής μας ανευθυνότητας. Είναι η ώρα της εθνικής ομοψυχίας και των μεγάλων αποφάσεων, εάν θέλουμε εμείς και τα παιδιά μας να επιζήσουν στον κόσμο μας με ελληνική ταυτότητα!

Η 29η Μαΐου 1453 ως ημέρα Μνήμης μας το επιβάλλει. Να μην είναι μόνο ημέρα μνήμης αλλά και ημέρα περισυλλογής και φρονηματισμού. Κωνσταντίνου – Πόλις.


Ένας ακατάλυτος βωμός αθανασίας!

Το άχραντο προσκυνητάρι του Έθνους μας!

Εδώ, οι ψίθυροι των αιώνων με το κρυφομίλημα των ηρωϊκών τελευταίων υπερασπιστών της, φτάνουν σαν αιώνια υπόμνηση χρέους ώσπου νάρθει η πολυπόθητη ημέρα που θα αναστηθεί ο «μαρμαρωμένος βασιλιάς»!
Και μαζί του τα όνειρα του έθνους μας!

Δεν είναι ουτοπία!

Είναι «μοιρολατρική πίστη»!...

Απόσπασμα από κείμενο ομιλίας του Επίτιμου Α/ΓΕΣ 

10/8/11

Λεπτομέρεια

Σίγουρα δεν το έχεις προσέξει. Θα βρεις την ημερομηνία αν κοιτάξεις με προσοχή στο τελευταίο σκαλοπάτι της μικρής σκάλας, όπως κατεβαίνεις από το εκκλησάκι της Μεταμορφώσεως.

24.12.1998 λέει... Κάποιος δούλευε στην κατασκήνωση την παραμονή εκείνων των Χριστουγέννων. Απίστευτο και όμως αληθινό!!! Και σκέφτηκα ότι κατά κάποιο τρόπο ταιριάζει το: «Εάν ημείς σιωπήσομεν, οι λίθοι κεκράξονται» (Λουκ. 19, 40). Η κατασκήνωση αναγεννήθηκε από τις στάχτες της με κόπους πολλούς πολλών...



20/7/11

Δεν ξεχνώ το "Δεν ξεχνώ"





...Και της σκλαβιάς τα σίδερα θα σπάσουν κάποια μέρα



Ήταν 5:30 το πρωί της 20ης Ιουλίου 1974. Οι τουρκικές δυνάμεις του Αττίλα αποβιβάζονταν στην περιοχή «Πέντε μίλι» της Κερύνειας την ώρα που αλεξιπτωτιστέςπροσέγγιζαν το όρος Πενταδάχτυλος. 

Πέρασαν 37 ολόκληρα χρόνια... οι μνήμες από την εισβολή είναι ακόμα για κάποιους νωπές, πολλά αναπάντητα γιατί παραμένουν, οι ευθύνες των πολιτικών ή στρατιωτικών ηγετών δεν καταλογίσθηκαν ποτέ.
 
Η απόβαση των τουρκικών στρατευμάτων είχε σαν αποτέλεσμα την παράνομη κατάληψη του 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας. Περίπου 200.000 εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους και έγιναν πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα, 4.000 νεκροί και 1.619 δηλώθηκαν και παραμένουν αγνοούμενοι. 

 

29/5/10

Μνήμη Αλώσεως - λίγα ιστορικά στοιχεία


Από τις αρχές του 1453 ο Μωάμεθ προετοιμαζόταν για την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης. Με έδρα την Ανδριανούπολη συγκρότησε στρατό 150.000 ανδρών και ναυτικό 400 πλοίων. Ξεχώριζε το πυροβολικό του, που ήταν ό,τι πιο σύγχρονο για εκείνη την εποχή και ιδιαίτερα το τεράστιο πολιορκητικό κανόνι, που είχαν φτιάξει Σάξωνες τεχνίτες. Στις 7 Απριλίου, ο σουλτάνος έστησε τη σκηνή του μπροστά από την Πύλη του Αγίου Ρωμανού και κήρυξε επίσημα την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης.

Ο αγώνας ήταν άνισος για τους Βυζαντινούς, που είχαν να αντιπαρατάξουν μόλις 7.000 άνδρες, οι 2.000 από τους οποίους μισθοφόροι, κυρίως Ενετοί και Γενουάτες, ενώ στην Πόλη είχαν απομείνει περίπου 50.000 κάτοικοι με προβλήματα επισιτισμού. Η Βασιλεύουσα περιβαλλόταν από ξηράς με διπλό τείχος και τάφρο. Το τείχος αυτό, που επί 1000 χρόνια είχε βοηθήσει την Κωνσταντινούπολη να αποκρούσει νικηφόρα όλες τις επιθέσεις των εχθρών της, τώρα ήταν έρμαιο του πυροβολικού του σουλτάνου, που από τις 12 Απριλίου άρχισε καθημερινούς κανονιοβολισμούς...


«Ο αυτοκράτορας:...Ναι, επιθυμώ να πεθάνω εδώ μαζί σας».



Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και η Άλωση της Κωνσταντινούπολης

«Ο αυτοκράτορας, εξακολουθεί στην αφήγησή του ο Μοσχοβίτης, άκουσε σιωπηλά τους συμβούλους του». Η συμβουλή σας είναι εξαιρετική. Σας ευχαριστώ για αυτή. Γνωρίζω ακόμα και πόσο ωφέλιμο για τον αγώνα σας θα μπορούσε να είναι το διάβημα που προτείνετε, επειδή, όπως πολύ σωστά λέτε, όλα μπορούν να συμβούν εκτός από το ότι ποτέ δεν θα αποφασίσω να εγκαταλείψω μέσα σε τέτοια συμφορά τον κλήρο μου και τις άγιες εκκλησίες και την πρωτεύουσα, το θρόνο και το λαό μου. Τι θα έλεγε για μένα η οικουμένη; Αντίθετα, σας ικετεύω να μου ζητήσετε να μη σας εγκαταλείψω. Ναι, επιθυμώ να πεθάνω εδώ μαζί σας. Έπειτα έσκυψε και έκλαψε πικρά, και μαζί του έκλαψαν ο πατριάρχης και όλοι οι παρόντες. Και εκ νέου έστειλαν αγγελιοφόρους στην Πελοπόννησο, στα νησιά και στη Φραγκία.
       

Η δραματική αυτή σκηνή, την οποία έτσι τη διηγείται ο άσημος χρονογράφος, ενέχει αναμφισβήτητο μεγαλείο. Βλέπουμε να διαγράφεται ο ηρωικός χαρακτήρας του άτυχου ηγεμόνα, ο οποίος μόλις μετά από λίγες μέρες επρόκειτο να θυσιαστεί για χάρη του λαού του.
       

Ο βασιλιάς εκείνος ο γενναιότερος από οποιονδήποτε άλλον επαναλάμβανε πολλές φορές ότι για αυτά ο καλός ποιμένας όφειλε να θυσιάσει τη ζωή του για το ποίμνιο.


Γουσταύου Σλουμβερζέ «Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και 
η πολιορκία και άλωσις της Κωνσταντινουπόλε­ως», 
έκδ. Βασ. Ρηγόπου­λου, Θεσσαλονίκη 1991, σσ. 220-21.

27/5/10

Εκδήλωση για την Άλωση της Πόλης


Το Σάββατο 29.5.2010 στις 8 το βράδυ 
θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση για την  
557η επέτειο από της Αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως 
στη Διακείδιο Σχολή Λαού με ομιλητή 
τον Σεβ. Μητροπολίτη Πατρών κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ.

Βυζαντινός χορός θα αποδώσει ύμνους και δημοτικά τραγούδια της Αλώσεως.


19/5/10

19 Μαΐου: Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού


Επιτέλους τους ξεριζώσαμε...
Enfin, nous avons réussi à les déraciner... 
(Κεμάλ Ατατούρκ, 13 Αυγούστου 1923)

Ενενήντα και πλέον γενιές και 3000 χρόνια παραμονής σ’ εκείνη τη γωνιά του πλανήτη φαίνεται δεν ήταν αρκετή για να ριζώσουμε στα χώματα εκείνα. Από τα μέσα του 1919 μια νέα μέρα ξημέρωσε για τον ελληνισμό του Πόντου και της Μικράς Ασίας. Κι αυτή την μέρα την ξεκίνησαν οι πρόγονοί μας. Ήρθαν σαν πρόσφυγες, πεινασμένοι, άρρωστοι, φοβισμένοι και φτωχοί. 


Φτωχοί από οικογένεια, φτωχοί από φίλους, φτωχοί από σπίτια, περιουσίες και υπάρχοντα. Δούλεψαν σκληρά, μάθανε στα παιδιά τους γράμματα, ασχολήθηκαν με τα προβλήματα της κοινωνίας και κατάφεραν να ενσωματωθούν πλήρως με το ντόπιο ελληνικό στοιχείο. 

Ας μην ξεχνάμε πως εδώ είμαστε 3-4 γενιές και πίσω μας, στον ΠΟΝΤΟ, στη Μ. ΑΣΙΑ, αφήσαμε νεκρούς 90 γενεών. Εδώ είμαστε λίγοι, ΕΚΕΙ είμαστε πολλοί....
 


"Η Ρωμανία κι αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο.. "
"Το Έθνος κι αν σκλαβώθηκε, θ' αναστηθεί και πάλι.. ".


Από το http://diaspora-grecque.com



28/4/10

Ο ΕΦΙΑΛΤΙΚΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ


Ήταν 26 Απριλίου 1986 ημέρα Σάββατο και ώρα 1.20 π.μ.  

Τεχνικοί του πυρηνικού σταθμού  Τσερνόμπιλ της Ουκρανίας αποπειράθηκαν να κάνουν ένα πείραμα για να ελέγξουν τα συστήματα ασφαλείας. Αλυσιδωτή αντίδραση στον αντιδραστήρα της τέταρτης μονάδας προκάλεσε διαδοχικές εκρήξεις, οι οποίες τίναξαν στον αέρα το κάλυμμα του αντιδραστήρα. Τεράστιες ποσότητες ραδιενεργού υλικού εκλύθηκαν στην ατμόσφαιρα. Το ραδιενεργό νέφος κινήθηκε δυτικά και σε δυο μέρες έφτασε στη Γερμανία, τη Σουηδία και την Πολωνία, ενώ 4 μέρες αργότερα βρισκόταν στη Γαλλία και τη Βρετανία, φέρνοντας ραδιενεργό βροχή. 

Σήμανε συναγερμός και η ανθρωπότητα πληροφορήθηκε για τη μεγαλύτερη καταστροφή του εικοστού αιώνα. Διακόσια ραδιενεργά στοιχεία άρχισαν ν' απλώνονται, με τη βοήθεια των ανέμων, σ' όλες τις ηπείρους του πλανήτη. Επί δεκαπέντε ολόκληρες μέρες κρατούσε η πυρκαγιά στον πυρηνικό αντιδραστήρα, απελευθερώνοντας ραδιενέργεια στην ατμόσφαιρα. 

Ήταν ένας εφιάλτης - συνέπειες του οποίου ζούμε ακόμα και σήμερα και δυστυχώς θα συνεχίσουμε να ζούμε πολύ ακόμα. Πράγματι, οι αριθμοί που έδωσε στη δημοσιότητα η ουκρανική κυβέρνηση 14 χρόνια μετά το τραγικό ατύχημα – όταν επί τέλους αποφάσισε να κλείσει το επικίνδυνο εργοστάσιο – είναι ανατριχιαστικοί: εκτός από τους 56 τεχνικούς του σταθμού, που σκοτώθηκαν άμεσα – ο ένας μάλιστα εξαερώθηκε – τους 47 εργάτες και πυροσβέστες και τα 9 παιδιά, περίπου 15.000 άνθρωποι πέθαναν και 50.000 έμειναν ανάπηροι κατά τον καθαρισμό του εργοστασίου μετά την έκρηξη. Υπολογίζεται πως ένας στους δεκαέξι Ουκρανούς, περίπου 3.500.000 άνθρωποι δηλαδή, πάσχουν από ασθένειες που προκλήθηκαν από το ραδιενεργό σύννεφο που κάλυψε την περιοχή – ανάμεσά τους 1.600.000 παιδιά. 

Εξ άλλου τα περιστατικά διαφόρων μορφών καρκίνου στην περιοχή είναι δεκαπλάσια από το μέσο εθνικό ποσοστό, ενώ υπολογίζεται ότι χιλιάδες παιδιά που έχουν εκτεθεί στη ραδιενέργεια θα προσβληθούν από καρκίνο του θυρεοειδούς στα επόμενα χρόνια, αφού εκλύθηκαν τεράστιες ποσότητες ραδιενεργών ισοτόπων ιωδίου 131, το οποίο επηρεάζει ιδιαίτερα τον θυρεοειδή αδένα των παιδιών που αναπτύσσονται. Ακόμα οι ανωμαλίες των οστών και των μυών αυξήθηκαν κατά 70%, ενώ οι ασθένειες του νευρικού συστήματος κατά 45%.

Ας σημειωθεί δε ότι η ραδιενέργεια που εκλύθηκε στο Τσέρνομπιλ ήταν τουλάχιστον 200 φορές περισσότερη από εκείνη που είχε εκλυθεί στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι μαζί και ότι η περιοχή που μολύνθηκε είχε έκταση 160.000 χιλιόμετρα, στην οποία ζούσαν 17.223.700 άνθρωποι!


15/12/09

Στιγμιότυπα από το Μολυβδοσκέπαστο

Στιγμιότυπα από τη θεία Λειτουργία στην Ι. Μονή Μολυβδοσκεπάστου και 
την επιμνυμόσυνη δέηση
για τον Μητροπολίτη κυρό ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟ.

 
 
 
 
 
 

10/8/09

"Μυριάκις δόξα σοι ο Θεός"

Ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Χασκόπουλος αγαπούσε πολύ και βοηθούσε ποικιλοτρόπως την κατασκήνωση. 
 Το τριετές μνημόσυνό του τελέστηκε στην κατασκήνωση 
την Κυριακή 9.8.09

13/12/08

Μητροπολίτης ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ (1922 - 1994)

Ένα φωτεινό αστέρι πέρασε!
Κόνιτσα, Φεβρουάριος 1990
Νοέμβριος 1991
Νοέμβριος 1991
Η τελευταία σελίδα από τη διαθήκη του...

Περισσότερα στοιχεία για τη ζωή και το έργο του κυρού Σεβαστιανού μπορείς να βρεις στην ιστοσελίδα http://www.sfeva.gr

Βιβλία σχετικά που έχουν εκδοθεί:

ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ: Για την Ανάσταση της Βορείου Ηπείρου, Κόνιτσα: Ιερά Μητρόπολη Κονίτσης (1997) Μητροπολίτου 

Κονίτσης κ.κ. ΑΝΔΡΕΟΥ, Ένα φωτεινό αστέρι πέρασε... (1997), Κόνιτσα: Ιερά Μητρόπολη Κονίτσης Μάκου Η., 

Φτερωτός Άγγελος, (2006), Αθήνα: Αρμός Μητροπολίτου 

Σεβαστιανού, Πιστεύω..., Αθήνα: Ο Σωτήρ Μητροπολίτου 

Ναυπάκτου Ιεροθέου, Παλαιόν Όφλημα, Ι. Μ. Γενεθλίου της Θεοτόκου (2008)