Οι ακολουθίες του Εσπερινού και του Όρθρου της εορτής της Μεταμορφώσεως του Κυρίου (Κείμενο και απόδοση στη Νεοελληνική).
Οι ακολουθίες του Εσπερινού και του Όρθρου της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Κείμενο και απόδοση στη Νεοελληνική).
Περιλαμβάνονται:
- Ολόκληρες οι ακολουθίες, χωρίς περικοπές.
- Το πρωτότυπο κείμενο και, αντικριστά, η απόδοσή του στη Νεοελληνική.
- Κατατοπιστική εισαγωγή για το νόημα της εορτής.
Συγγραφέας: ΔΟΜΟΥΧΤΣΗΣ ΜΑΡΙΟΣ
Εκδόσεις: ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ “Ο ΣΩΤΗΡ”
Ένα έτος και εννέα μήνες προ της κοιμήσεώς του ο όσιος Σεραφείμ αξιώθηκε να τον επισκεφθεί η Υπεραγία Θεοτόκος. Αυτό έγινε νωρίς το πρωί της εορτής του Ευαγγελισμού στις 25 Μαρτίου του 1831.
«Δύο ημέρες ενωρίτερα» - διηγήθηκε στον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς - η μοναχή τού Ντιβιέγιεβο Ευπραξία, «ο πατερούλης πρόσταξε να πάω κοντά του.
Όταν έφθασα μου ανακοίνωσε:
«Θα δούμε την Μητέρα του Θεού».
Εγώ έπεσα στο δάπεδο • εκείνος με κάλυψε με τον μανδύα του και διάβασε ορισμένες ευχές.
Κατόπιν με σήκωσε και μου είπε:
«Λοιπόν, τώρα κρατήσου από μένα και μη φοβάσαι τίποτε».
»Τη στιγμή αυτή ακούσθηκε θόρυβος παρόμοιος με του δάσους, όταν φυσά δυνατός αέρας.
Όταν ησύχασε ο θόρυβος, ακούσθηκε ψαλμωδία.
Η πόρτα του κελλιού άνοιξε μόνη της, το κελλί φωτίσθηκε ολόκληρο από ένα φως λαμπρότερο του φωτός της ημέρας και γέμισε ευωδία που έμοιαζε με αυτή της σμύρνας.
Ο πατερούλης ήταν γονατιστός με τα χέρια υψωμένα στον ουρανό.
Εγώ φοβήθηκα, αλλά εκείνος σηκώθηκε και είπε:
«Μη φοβάσαι, παιδί μου, εδώ δεν υπάρχει κίνδυνος • ο Θεός μάς στέλνει το έλεός Του.
Να, η Υπερένδοξη και Άχραντη Δέσποινά μας, η Υπεραγία Θεοτόκος έρχεται προς εμάς!»
»Μπροστά βάδιζαν δύο άγγελοι κρατώντας, ο ένας στο δεξί και ο άλλος στο αριστερό χέρι, από ένα κλαδάκι με άνθη που μόλις είχαν ανθίσει.
Τα μαλλιά τους ήσαν χρυσόξανθα και έπεφταν στους ώμους τους.
Τους ακολουθούσαν ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος και ο άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος.
Τα ενδύματά τους ήσαν λευκά και έλαμπαν.
Μετά απ’ αυτούς ερχόταν η Θεοτόκος και ακολουθούσαν δώδεκα παρθένες.
»Η Βασίλισσα των ουρανών φορούσε ένα μανδύα, όπως φαίνεται στην εικόνα της την λεγομένη «Παναγία η θλιβομένη».
«Ένα από τα μεγαλύτερα δώρα
του Θεού προς τον άνθρωπο είναι,
να φανερώση εις την ζωή του, κάποιον,
που να γνωρίζη εμπειρικά τον Θεόν!»
Όσιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος (949-1022)
Μια μοναδική φωτογραφία μάς έστειλαν, αγαπητοί φίλοι. Είναι η πιο παλιά που διαθέτουμε για την κατασκήνωση.
Είναι από την κατασκηνωτική περίοδο του 1963 (12 - 31 Αυγούστου) όπου οι κατασκηνωτές ετοιμάζονται για βαρκάδα.
Αναζητούμε περισσότερες πληροφορίες...
Ο Απόστολος
Προς Κορινθίους Α΄ Επιστολή Παύλου (γ΄ 9 – 17)
Αδελφοί, είμαστε συνεργάτες στην υπηρεσία του Θεού κι εσείς το χωράφι του Θεού, το οικοδόμημα του Θεού. Σύμφωνα με το ειδικό χάρισμα που μου έδωσε ο Θεός, ως έμπειρος αρχιμάστορας, έβαλα εγώ το θεμέλιο. Άλλος τώρα χτίζει πάνω σ΄ αυτό. Ο καθένας όμως ας προσέχει πως χτίζει. Γιατί κανένας δεν μπορεί να βάλει άλλο θεμέλιο εκτός από αυτό που υπάρχει και που είναι ο Ιησούς Χριστός. Τώρα, αν κάποιοι χτίζουν πάνω σ΄ αυτό το θεμέλιο με χρυσάφι ή ασήμι ή πολύτιμα πετράδια, με ξυλεία, χορτάρι ή άχυρο, η δουλειά του καθενός θα φανεί· θα τη φέρει στο φως η ημέρα της κρίσεως. Γιατί η ημέρα αυτή θα φανερωθεί με τρόπο πύρινο, και η ποιότητα του έργου καθενός θα δοκιμαστεί από τη φωτιά. Αν το έργο που έχτισε κάποιος αντέξει, αυτός θα λάβει μισθό· αν όμως το έργο του καταστραφεί από τη φωτιά, αυτός θα χάσει την αμοιβή του· ο ίδιος όμως θα σωθεί, όπως ένας που περνάει μέσα από τις φλόγες. Δεν ξέρετε πως είστε ναός του Θεού κι ότι το Πνεύμα του κατοικεί ανάμεσά σας; Αν κάποιος, λοιπόν, με τις διαιρέσεις καταστρέφει το ναό του Θεού, αυτόν θα τον αφανίσει ο Θεός. Γιατί ο ναός του Θεού είναι άγιος, κι ο ναός αυτός είστε εσείς.
Το Ευαγγέλιο
Κατά Ματθαίον (ιδ΄ 22 – 34)
Εκείνο τον καιρό, ο Ιησούς υποχρέωσε τους μαθητές να μπουν στο καΐκι και να πάνε να τον περιμένουν στην απέναντι όχθη, ωσότου αυτός διαλύσει τα πλήθη. Κι αφού διέλυσε τα πλήθη, ανέβηκε μόνος του στο βουνό να προσευχηθεί. Όταν βράδιασε ήταν μόνος του εκεί. Το καΐκι στο μεταξύ βρισκόταν κιόλας στη μέση της λίμνης και το παίδευαν τα κύματα, γιατί ήταν αντίθετος ο άνεμος. Κατά τα ξημερώματα, ήρθε ο Ιησούς κοντά τους περπατώντας πάνω στη λίμνη. Οι μαθητές, όταν τον είδαν να περπατάει πάνω στη λίμνη, τρόμαξαν• έλεγαν πως είναι φάντασμα κι έβαλαν τις φωνές από το φόβο τους. Αμέσως όμως ο Ιησούς τους μίλησε και τους είπε: «Έχετε θάρρος, εγώ είμαι, μη φοβάστε». Ο Πέτρος του αποκρίθηκε: «Κύριε, αν είσαι εσύ, δώσε μου εντολή να έρθω κοντά σου περπατώντας στα νερά». Κι εκείνος του είπε: «Έλα». Κατέβηκε τότε από το πλοίο ο Πέτρος κι άρχισε να περπατάει πάνω στα νερά για να πάει στον Ιησού. Βλέποντας όμως τον ισχυρό άνεμο φοβήθηκε, κι άρχισε να καταποντίζεται• έβαλε τότε τις φωνές: «Κύριε, σώσε με!». Αμέσως ο Ιησούς άπλωσε το χέρι, τον έπιασε και του λέει: «Ολιγόπιστε, γιατί σ΄ έπιασε η αμφιβολία;». Και μόλις ανέβηκαν στο καΐκι κόπασε ο άνεμος. Κι όσοι ήταν στο καΐκι ήρθαν και τον προσκύνησαν λέγοντας: «Αληθινά, είσαι ο Υιός του Θεού!». Αφού διασχίσανε τη λίμνη, ήρθαν στην περιοχή της Γεννησαρέτ.
