Γράφει ο Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλόχιος
Αυτό ισχυρίζεται, σε δήλωση του σε Ραδιοφωνικό Σταθμό, βουλευτής κόμματος που τάσσεται υπέρ του γάμου ομοφυλόφιλων ζευγαριών, καθώς άνοιξε και επίσημα πλέον ο δημόσιος διάλογος περί του θέματος.
Διάλογος που, στην Χώρα που γεννήθηκε η Δημοκρατία, δικαίωμα λόγου και άποψης έχουν και πρέπει να έχουν όλοι, καθώς το μείζονος σημασίας αυτό θέμα δεν αφορά μόνο μια ομάδα ανθρώπων, αφορά ολόκληρη την κοινωνία. Πρόκειται περί ενός θέματος βαθύτατα κοινωνικού.
Όσοι δε στοχοποιούν τους έχοντες διαφορετική άποψη από αυτούς ως δήθεν: «ομοφοβικούς», «οπισθοδρομικούς», «σκοταδιστές» κλπ. αυτά.. όντως είναι όχι μόνο παραμύθια της χαλιμάς! αλλά και έλλειψη δημοκρατίας.
«Ισότητα στον γάμο, που επιτρέπει την υιοθεσία, αλλά δεν θα περιλαμβάνει τεκνοθεσία μέσω παρένθετης μητρότητας» η εξαγγελία περί του θέματος, δηλώνοντας τις προθέσεις των νομοθετούντων.
Καθώς, ως διαφαίνεται, τα παιδιά είναι εκείνα που τίθενται στο κέντρο της συζήτησις, ως κύρια επιχειρηματολογία για να πειστούν οι… διαφωνούντες.
Εξ΄ αρχής δηλώνουμε πως σε ό,τι αφορά τα παιδιά οφείλει τόσο η Πολιτεία, όσο και η κοινωνία, όλοι μας έχουμε χρέος, να διαφυλάξουμε τόσο τα δικαιώματα τους, όσο και την προστασία τους.
Σαφέστατα και παιδιά που υπάρχουν ήδη μέσα σε τέτοιου είδους σχέσεις θα πρέπει να διασφαλιστούν όλα τους τα δικαιώματα σε απόλυτο βαθμό. Εάν αυτό δεν ισχύει μέχρι σήμερα, αδυναμία του νομοθέτη.
Είναι σαφές, επίσης, ότι οι νομοθετικές αυτές ρυθμίσεις μπορούν να γίνουν και μέσα στο ισχύον νομοθετικό καθεστώς του «συμφώνου συμβίωσης» των περιπτώσεων αυτών.
Τέτοια νομικά επιχειρήματα υπέρ της προστασίας των δικαιωμάτων των παιδιών θα περίμενε κανείς να ακούσει και από τους υποστηρικτές υπέρ της νομοθέτησης.
Αντί αυτού τα επιχειρήματα είναι για «κατοχύρωση και περαιτέρω προστασία των δικαιωμάτων των μειοψηφιών που συνιστά αφετηριακή υποχρέωση κάθε φιλελεύθερης δικαιοκρατικής πολιτείας»!
Ο ορισμός δε του γάμου ως μια «ελεύθερη, συναινετική δημιουργία μιας κοινότητας αγάπης και αλληλεγγύης μεταξύ των προσώπων, η οποία βιώνεται, ανεξάρτητα από το φύλο ή τα χαρακτηριστικά φύλου αυτών», όπως προτείνει κόμμα της αντιπολίτευσης, χωρίς καν αριθμητικό περιορισμό των «προσώπων» που θα μετέχουν σε αυτή την «κοινότητα αγάπης», ως και ούτε «τα χαρακτηριστικά φύλου αυτών», αγγίζει, πιστεύουμε, τα όρια της διαστροφής του ανθρωπολογικού μοντέλου.
Μπορεί να υπάρξει «ισότητα στον γάμο», χωρίς το δικαίωμα της τεκνοθεσίας; Όχι δηλώνουν οι ειδικοί: «Σε νομικό επίπεδο, εξάλλου, η θεσμοθέτηση του γάμου των ομοφύλων, με παράλληλο αποκλεισμό της τεκνοθεσίας από αυτούς δεν ευσταθεί.
Στον Αστικό Κώδικα προβλέπεται ότι σύζυγοι μπορούν να προβαίνουν από κοινού σε υιοθεσία παιδιού», ισχυρίζεται η κα Ελένη Ζερβογιάννη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Αστικού Δικαίου Νομικής Σχολής του ΑΠΘ.
«…αυτό θα προσκρούσει στο τέλος στην πάγια νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που απαιτεί πλήρη ισότητα στο δικαίωμα στον γάμο», «…Η ψήφιση του πολιτικού γάμου πάει μαζί με την τεκνοθεσία και αυτό θα επιφέρει αλλαγές στο οικογενειακό δίκαιο», δηλώνουν άλλοι ειδήμονες, καθώς ο γάμος παράγει οικογενειακό δίκαιο. Συνεπώς; Δικαίωμα του γάμου όχι μόνο η υιοθεσία, αλλά και η τεκνοθεσία, σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα!
Οι υπερασπιστές της υιοθεσίας εντός μιας τέτοιας μορφής γάμου ισχυρίζονται πως «..το βήμα αυτό θα βοηθήσει και στην αποϊδρυματοποίηση πολλών παιδιών, που θα απολαύσουν έτσι τη στοργή και την προστασία μιας οικογένειας».
Ακούγεται, τουλάχιστον υποκριτικό, το επιχείρημα αυτό καθώς, ως καλώς γνωρίζουμε, άτεκνα ανδρόγυνα που έχουν κάνουν αιτήσεις υιοθεσίας σε ανάλογα Ιδρύματα ή Φορείς, αναμένουν από 7 έως 10 χρόνια απάντηση! Επομένως, σε τι είδους «αποϊδρυματοποίηση» θα οδηγήσει ένα τέτοιο μέτρο;
