Πνευματικός ο π. Γαβριήλ Κωνσταντινίδης

Σήμερα, Δευτέρα 3 Ιουνίου 2024 στον π. Ι. Ν. του Αγ. Ανδρέου Πατρών ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ προεχείρισε πνευματικόν τον πανοσιολογιώτατον Αρχιμ. π. Γαβριήλ Κωνσταντινίδη, Ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών.

Πατρῶν Χρυσόστομος: «Ὁ μέγας Γρηγόριος Δέρκων μᾶς ἐμπνέει γιά θυσίες γιά τήν πίστη καί τήν Πατρίδα».

 

Μέ λαμπρότητα ἑορτάσθη ἡ ἱερά μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἐθνοϊερομάρτυρος Γρηγορίου, Μητροπολίτου Δέρκων, τοῦ ἐκ Ζουμπάτας τῶν Πατρῶν.

Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, κατέταξε ἐπισήμως στίς δέλτους τῶν Ἁγίων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τόν Ἂγιο Ἐθνοϊερομάρτυρα Γρηγόριο, μέ τήν εὐκαιρία τῆς συμπληρώσεως 200 ἐτῶν, ἀπό τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821.

Στήν γενέτειρά του Ζουμπάτα, μέ ἐνέργειες τοῦ Σεβασμιωτάτου, ἐστήθη ἡ προτομή τοῦ γενναίου Ἱεράρχου, ὁ ὁποῖος στίς 3 Ἰουνίου 1821, ἀπηγχονίσθη ὑπό τῶν Τούρκων, μπροστά στό Ἐπισκοπείο του, στά Θεραπειά τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

Κάθε χρόνο ὁ Σεβασμιώτατος σέ συνεργασία μέ τόν δραστήριο Πρόεδρο τοῦ Πολιτιστικοῦ Συλλόγου Μοίρα-Ζουμπάτας, κ. Κωνσταντῖνο Ἀγγελόπουλο καί μέ ὃσους ἓλκουν τήν καταγωγή τους ἀπό τό χωριό αὐτό, πραγματοποιεῖ λαμπρές ἑορταστικές ἐκδηλώσεις, τήν δευτέρα Κυριακή τοῦ Ἰουλίου, λόγῳ τοῦ ὀρεινοῦ τῆς περιοχῆς.

Μάλιστα μετά τήν ἁγιοκατατάξη τοῦ Ἐθνοϊερομάρτυρος ἁγίου Ἱεράρχου, ἀνεγείρεται Ναός πρός τιμήν του, στήν Ζουμπάτα, τόν ὁποῖον ἐθεμελίωσε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μονεμβασίας καί Σπάρτης κ. Εὐστάθιος, τῇ παρακλήσει καί προσκλήσει τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν, ἀφοῦ ὁ Ἃγιος Γρηγόριος Δέρκων, ἐχρημάτισε τό πρῶτον Μητροπολίτης Λακεδαιμονίας, δηλαδή, ὑπῆρξε προκάτοχος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σπάρτης.

▪ Ἡ Θεία Λειτουργία τῆς πανηγύρεως τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Δέρκων, ἐτελέσθη στόν Παλαιό Ἱερό Ναό τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου Πατρῶν, συλλειτουργοῦντος μετά τοῦ Σεβασμιωτάτου καί τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου καί μέ τήν συμμετοχή πλήθους Κληρικῶν καί εὐσεβῶν Χριστιανῶν.

Στήν ὁμιλία του ὁ Σεβασμιώτατος, ἀνεφέρθηκε στήν πολυτάραχη ζωή καί δράση τοῦ κλεινοῦ Γρηγορίου Δέρκων καί στήν προσφορά καί στό ρόλο τῆς Ἐκκλησίας γιά τήν διατήρηση τῆς αὐτοσυνειδησίας τοῦ Γένους. Θυμίαμα στό βωμό τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καί τῆς ἐλευθερίας τῆς Πατρίδος μας προσεφέρθησαν 10 Πατριάρχες, 100 ἂλλοι Ἀρχιερεῖς καί πάνω ἀπό 6.000 Ἱερεῖς. Ἡ Ἐκκλησία, κράτησε τη γλώσσα, τήν πίστη, τήν οἰκογένεια, τήν παράδοση καί παρέδωσε σέ μᾶς αὐτή τήν ἱερά παρακαταθήκη καί μᾶς χάρισε τήν ἐλευθερία.

Καί τώρα ἡ Ἐκκλησία ἀντιστέκεται  στήν πνευματική σκλαβιά, στήν ἀλλοτρίωση τῶν ἠθῶν, στήν κατρακύλα καί στό βοῦρκο τῆς ἀνηθικότητας, πού μέ ἐπίσημη σφραγίδα φιλοδοξεῖ νά ἰσοπεδώσῃ τά πάντα. Ἀλλ’ εἰς μάτην, διότι φύλακες τῶν ἱερῶν καί τῶν ὁσίων, δέν εἲμαστε μόνο οἱ ζωντανοί, ἀλλά καί ὃσοι προσεφέρθησαν ὡς θυμίαμα εὒοσμο, στό φοβερό τρισάγιο τῆς Πατρίδος.

Ἒχετε ἐμπιστοσύνη στήν Ἐκκλησία. Ἒσωσε καί σώζει τό Ἒθνος μας, τό Γένος μας, τήν ἱστορία μας, τήν παράδοσή μας, ὣστε νά μείνωμε, ἀτόφιοι, ἀκέραιοι Ἓλληνες, Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, πού θά ἀγαπᾶμε τόν κάθε ἂνθρωπο καί ὃλο τόν κόσμο, χωρίς διακρίσεις.

Χρειάζεται σήμερα, ἐτόνισε ὁ Σεβασμιώτατος, συσπείρωση ὃλων τῶν ὑγιῶν πνευματικῶν δυνάμεων, γιά τήν σωτηρία τῆς Πατρίδος μας, ἀπό τίς καταστροφικές ἰδεολογίες καί ξενόφερτες τάσεις.

Καί κατέληξε: «Ἡ μορφή τοῦ Ἐθνοϊερομάρτυρος Γρηγορίου, Μητροπολίτου Δέρκων, μᾶς ἐμπνέει καί μᾶς ὁδηγεῖ».

Κατασκήνωση φοιτητών Χ.Φ.Δ. Πατρών

 

Δύσκολα...

 

ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΔΕΡΚΩΝ ΤΟΥ ΕΚ ΖΟΥΜΠΑΤΑΣ ΤΩΝ ΠΑΤΡΩΝ

 

Πατρῶν Χρυσόστομος: «Καλῶς ἦλθες στόν τόπο σου, Ἣρωα καί σταυραητέ τῆς Κύπρου καί τῆς Ἑλλάδος».

 

ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΛΟΓΟΣ

1.6.2024

Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν

κ.κ. Χρυσοστόμου.

Καλωσόρισες στό χωριό σου, Ἣρωα Γεώργιε Μαρτζάκλη. Χριστός Ἀνέστη Σταυραητέ τῆς Κύπρου καί τῆς Ἑλλάδος.

Μέ δάκρυα στά μάτια καί συγκίνηση βαθειά σέ ὑποδεχόμεθα σήμερα, μετά ἀπό 50 χρόνια, ἡρωϊκῆς ἀπουσίας, στόν ἀγαπημένο σου γενέθλιο τόπο, ἀθάνατε ἣρωα τῆς δοξασμένης Ἑλληνικοτάτης Κύπρου μας, Γεώργιε Μαρτζάκλη.

Σέ ὑποδεχόμεθα στό Μάνεσι, ἀπ’ ὃπου φέρελπις νέος, πρίν 50 χρόνια, σέ ἡλικία 22 χρονῶν, γεμᾶτος σφρῖγος καί δύναμη ψυχῆς ἀκαταμάχητη, ἒχοντας ὡς ἐφόδια, τῶν εὐσεβῶν γονέων σου τίς εὐχές καί τήν φλόγα τῆς ἀγάπης γιά τήν πατρίδα, πέταξες μέ τά φτερά τῆς νιότης, στή γῆ τῶν ἡρώων καί μαρτύρων, τοῦ Ἐθνομάρτυρος Ἀρχιεπισκόπου Κυπριανοῦ, τοῦ σταυραητοῦ τοῦ Μαχαιρᾶ Γρηγόρη Αὐξεντίου, τοῦ Εὐαγόρα Παλληκαρίδη καί τόσων ἂλλων πού σέ περίμεναν ἐλεύθεροι στά φυλακισμένα μνήματα, γιά νά φωνάξετε μαζί, μαζί μέ ὃλο τόν Ἑλληνισμό ὃπου γῆς.

Η Ρωμηοσύνη εν φυλή συνότζιαιρη του κόσμου.

Κανένας εν εβρέθηκεν για να την ιξηλείψει.

Κανένας, γιατί σσιέπει την που τά΄ψη ο Θεός μου.

Η Ρωμηοσύνη εννα χαθεί, όντας ο κόσμος λείψει.

Γιά νά πάρῃς ἓναν ἀνήφορο μαζί μέ τό Βαγορῆ τῆς Κύπρου καί στόν οὐρανό πετώντας νά τραγουδᾶς.

Θα πάρω μιαν ανηφοριά,

θα πάρω μονοπάτια,

να βρω τα σκαλοπάτια

που πάν’ στη λευτεριά.

Θ’ αφήσω αδέλφια, συγγενείς,

τη μάνα, τον πατέρα,

μες στα λαγκάδια πέρα

και στις βουνοπλαγιές.

Ψάχνοντας για την λευτεριά

θα ‘χω παρέα μόνη

κατάλευκο το χιόνι,

βουνά και ρεματιές.

Τώρα κι αν είναι χειμωνιά,

θα ‘ρθει το καλοκαίρι,

τη λευτεριά να φέρει

σε πόλεις και χωριά.

Ὁ ἐμπαιγμός…

 

Ἦταν στρατιῶτες. Φρουροὶ καὶ πο­λε­μιστὲς μισθοφόροι τῆς κοσμοκράτειρας τότε Ρώμης. Ἀ­γροῖκοι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖ­στον. Τὸν παράξενο προφήτη, ποὺ ἔλεγε ὅτι εἶναι βασιλιὰς καὶ Τὸν δίκασαν οἱ ἀρχιερεῖς, Τὸν ἔβλεπαν μὲ περιφρόνηση. Κι ὅταν ὁ Πιλάτος τοὺς Τὸν παρέδωσε γιὰ νὰ Τὸν σταυρώσουν, θεώρησαν ὅτι ἦταν εὐκαιρία γιὰ νὰ διασκεδάσουν μαζί Του.

Συγκεντρώθηκε ὅλη ἡ διμοιρία, ἡ «σπεῖρα», ὅπως ἀνομαζόταν τότε. Τοῦ ἔβγαλαν τὰ ἐνδύματα, Τὸν ἔντυσαν μὲ ψεύτικη – δῆθεν βασιλική – πορφύρα, Τοῦ φόρεσαν ἀγκάθινο στεφάνι ἀντὶ διαδήματος καὶ Τοῦ ἔδωσαν καλάμι γιὰ σκήπτρο.

Ἔπειτα γονάτισαν μπροστά Του καὶ Τὸν ἐνέπαιζαν λέγοντας: «χαῖρε, ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων»! Στὴ συνέχεια Τὸν ἔφτυσαν. Κατόπιν πῆραν τὸ καλάμι καὶ Τὸν χτυποῦσαν στὸ κεφάλι. Ὅταν χόρτασαν νὰ Τὸν ἐμπαίζουν, ἀφαίρεσαν τὰ ψευδοβασιλικὰ ἐνδύματα καὶ Τὸν ἔντυσαν μὲ τὰ δικά του. Ἡ ὥρα τῆς διασκεδάσεώς τους εἶχε τελειώσει…

Στὴ διάρκεια τῶν περίπου δύο χιλιάδων ἐτῶν ποὺ πέρασαν ἀπὸ τότε, ὁ Κύριος ἀμέτρητες φορὲς περιέπεσε σὲ σπεῖρες ἐμπαικτῶν, οἱ ὁποῖες ξέβρασαν ἐπάνω Του κάθε εἴδους εἰρωνεία, ὕβρι καὶ γελοιότητα. Ὁ Ἰουλιανὸς ὁ παραβάτης Τὸν ὀνόμαζε μαραγκό, διάφοροι φιλόσοφοι Τὸν ὑποτιμοῦσαν ὡς ἀγράμματο. Τὸν περασμένο αἰώνα στὴν ἀθεϊστικὴ Σοβιετία ἐμπνεύσθηκαν κάθε εἴ­δους εἰρωνεία, χλευασμὸ καὶ ψεῦδος, προκειμένου νὰ Τὸν μειώσουν, νὰ Τὸν εὐτελίσουν καὶ νὰ Τὸν καταστήσουν ἀν­τιπαθὴ στὸν λαό. Στὰ πρῶτα χρόνια τῶν διωγμῶν οἱ λυσσαλέοι ἐμπαῖκτες Τὸν ζωγράφιζαν σταυρωμένο μὲ κεφάλι ὄνου!

Στοὺς καιρούς μας ἀρκετοὶ λογοτέχνες, ἠθοποιοὶ καὶ ἄλλοι καλλιτέχνες ἐπινόησαν ἀναρίθμητους τρόπους ἐμπαιγμοῦ τοῦ προσώπου του καὶ τῆς Ἐκκλησίας. Οἱ γελοιογράφοι ὅλων σχεδὸν τῶν ἐφημερίδων καὶ μέσων κοινωνικῆς δικτύωσης εὐκαίρως ἀκαίρως γελοιοποιοῦν τὸ πρόσωπό του, ἰδιαιτέρως κατὰ τὶς περιόδους τῶν μεγάλων ἑορτῶν.

Πρὸ μηνῶν ἠθοποιοὶ ὑποδύθηκαν τὸν Ἴδιο, τὴν Παναγία καὶ τοὺς Ἀπο­στόλους του σὲ μιὰ καρικατούρα δῆθεν ζωντανῆς ἀναπαραστάσεως τῶν μορφῶν τους γιὰ κάποιο περιοδικό… Καὶ τέτοια ἀναρίθμητα.

Ὅμως…

Ὁ πλέον ἀπεχθὴς ἐμπαιγμὸς τοῦ Χριστοῦ γίνεται σήμερα ἀπὸ πολιτικοὺς ἡγέτες τοῦ τόπου.

Αὐτοί, ἰδιαίτερα τὰ τελευταῖα χρόνια, ψηφίζουν στὴ Βουλὴ τοὺς πιὸ ἄθλιους νόμους, ἀντίθετους μὲ τὴ θεία Διδασκα­λία τοῦ Χριστοῦ, περιφρονοῦν τὸ Εὐ­αγγέλιό του, ἐμπαίζουν τοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς Ἐπισκόπους, ἀλλάζουν αἰώνια προστάγματα, περιφρονοῦν τὶς συνειδήσεις τῶν πιστῶν.

Ἂν ὑπολογίσει κανεὶς ὅλα ὅσα νομοθέτησαν τὶς τελευταῖες δεκαετίες, μάλιστα ἀπὸ τὴ μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, θὰ χάσει κυριολεκτικὰ τὸ μυαλό του. Ἀνοσιουργήματα: Νομιμοποίησαν τὸ πλέον ἀπαίσιο ἔγκλημα· τὶς ἐκτρώσεις. Τὸν γάμο τὸν ἔκαναν κόσκινο: αὐ­τόματο διαζύγιο, συναινετικὸ διαζύγιο, σύμφωνο συμβίωσης καὶ πρόσφατα τὸ ἀνοσιούργημα τοῦ γάμου τῶν ὁμοφυλόφιλων.

Φρικτά! Ἔτσι δὲν εἶναι;

Ὑπάρχει ὅμως κάτι ἀκόμη φριχτότερο. Αὐτοὶ οἱ ἴδιοι, ἀδίστακτοι καὶ ἀμετανόητοι, μετὰ τὰ ἄθλια νομοθετήματά τους, σὰν νὰ μὴ συμβαίνει τίποτε, ἐμφανίζον­ται στοὺς ἱεροὺς ναοὺς ἀγέρωχοι καὶ ἐπιφανεῖς, μάλιστα σὲ προεκλογικὲς περιόδους.

Τὸ πρῶτο, τὰ ἀντίθετα νομοθετήματά τους, εἶναι ἀσέβεια, ὕβρις, ἀμοραλισμός. Τὸ δεύτερο εἶναι ἐμπαιγμός! Εἶναι ἐπανάληψη τῆς κατάμαυρης σκηνῆς τοῦ Πραιτωρίου.

Καὶ ἀναρωτιέται κανείς· συνείδηση δὲν ἔχουν; Ἡ, ἔστω ὑποτονική, συνείδησή τους δὲν τοὺς ἐλέγχει; Εἶναι δυνατὸν αὐτὴ νὰ ἔχει τόσο πολὺ πωρωθεῖ; Ἂν δὲν σέβονται τοὺς θείους νόμους, εἶναι δυνατὸν νὰ οἰκοδομήσουν σωστὸ κράτος;

Κι ὅτι αὐτὰ δὲν εἶναι ἁπλὰ θεωρητικὰ ἐρωτήματα φαίνεται ἀπὸ τὴν κατά­σταση, στὴν ὁποία ἔχει ὁδηγηθεῖ ἡ κοινω­νία μας: ραγδαία αὔξηση τῆς ἐγκληματι­κό­τητας, ἔκρηξη τῆς νεανικῆς βίας καὶ παραβατικότητας, διάλυση τοῦ γάμου καὶ τῆς οἰκογένειας, σαρωτικὴ ἐξάπλωση τῶν σεξουαλικῶν ἐγκλημάτων.

Ὑπάρχει καὶ μία ἀκόμη ἐπίσης θλιβερὴ παράμετρος αὐτῆς τῆς ἐκτροπῆς. Εἶναι ἡ συχνὰ ἀναγκαστική – ἀλλὰ ὄχι πάντα ἀναγκαστική – συναναστροφὴ ἐκκλησιαστικῶν προσώπων, κληρικῶν καὶ λαϊκῶν, μὲ ἐμπαῖκτες πολιτικούς. Καὶ ἀποτελεῖ πρόκληση, ὅταν αὐτὴ ἡ συναναστροφὴ ξεπερνᾶ τὰ ἀνεκτὰ ὅρια καὶ ἐκτρέπεται σὲ ἀνεπίτρεπτες διαχύσεις. Καὶ ἀποτελεῖ πρόκληση, διότι οἱ χαλαρὲς καὶ συχνὰ εὔθυμες διαχύσεις ὁδηγοῦν σὲ ἔμμεση συμμετοχὴ στὸν ἐμπαιγμό.

Στὶς περιπτώσεις αὐτὲς ἀκούγεται ἰδιαίτερα αὐστηρὸ καὶ ἐλεγκτικὸ τὸ ἐρώτημα τοῦ προφήτη Ἰοὺ πρὸς τὸν βασιλιὰ Ἰωσαφάτ: «βασιλεῦ Ἰωσαφάτ, εἰ ἁμαρτωλῷ σὺ βοηθεῖς ἢ μισουμένῳ ὑπὸ Κυρίου φιλιάζεις;» (Β΄ Παραλ. ιθ΄ 2)· εἶναι πρέπον, βασιλιὰ Ἰωσαφάτ, νὰ συμμαχεῖς μὲ παραβάτες τοῦ νόμου ἢ νὰ εἶσαι φίλος ἐκείνου ὁ ὁποῖος ἔχει γίνει ἐχθρὸς τοῦ Θεοῦ; Γι᾿ αὐτὴ τὴν ἀπεχθὴ φιλία «ἐγένετο ἐπὶ σὲ ὀργὴ παρὰ Κυρίου».

Δυόμισι καὶ πλέον χιλιάδες χρόνια ἀργότερα ὁ λόγος τοῦ προφήτη Ἰοὺ φαν­τάζει ἐπίκαιρος ὅσο ποτέ:

Μὴ φιλιάζεις «μισουμένῳ ὑπὸ Κυρίου». Εἶναι πτώση! Θὰ ἐπέλθει ὀργή!

Κι ἂν κάποιοι δὲν καταλαβαίνουν τί κάνουν;

Ἀνεξίκακε Κύριε, «ἄφες αὐτοῖς…»

π. Αλέξανδρος Σμέμαν: Οι άνθρωποι ποτέ δε θα σταματήσουν να ψάχνουν, να αναζητούν, να διψούν…

 

«... Η συζήτηση που άρχισε δίπλα από το πηγάδι εκείνο το ζεστό μεσημέρι ακόμα συνεχίζεται, επειδή οι άνθρωποι ποτέ δε θα σταματήσουν να ψάχνουν, να αναζητούν, να διψούν και να ανακαλύπτουν ξανά και ξανά πως αυτή η δίψα, αυτή η αναζήτηση, αυτή η πνευματική πείνα δεν μπορεί να ικανοποιηθεί με τίποτε άλλο παρά μόνο με το Θεό, που είναι Πνεύμα και Αλήθεια, Αγάπη και Ελευθερία, αιώνια Ζωή και πληρότητα των πάντων».

π. Αλέξανδρος Σμέμαν

Πατρῶν Χρυσόστομος: «Τά κάστρα ἒμειναν ἂπαρτα».

 

... «Μίαν φοράν, ὃταν ἐπήραμε τό Ναύπλιον, ἦλθεν ὁ Ἂμιλτον νά μέ ἰδῇ, μοῦ εἶπε ὃτι:  Πρέπει οἱ Ἓλληνες νά ζητήσουν συμβιβασμόν καί ἡ Ἀγγλία νά μεσιτεύσῃ. Ἐγώ τοῦ ἀποκρίθηκα, ὃτι αὐτό δέν γίνεται ποτέ. Ἐλευθερία ἢ θάνατος. Ἐμεῖς καπετάν Ἂμιλτον συμβιβασμό ποτέ δέν ἐκάναμε μέ τούς Τούρκους. Ὁ Τοῦρκος ἂλλους ἒκαψε, ἂλλους ἐσκλάβωσε μέ τό σπαθί καί ἂλλοι καθώς ἡμεῖς, ἐζούσαμεν ἐλεύθεροι ἀπό γενεά σέ γενεά. Ὁ Βασιλεύς μας ἐσκοτώθη, καμμία συνθήκη δέν ἒκαμε. Ἡ φρουρά του εἶχε παντοτεινόν πόλεμον μέ τούς Τούρκους καί δύο φρούρια ἦταν πάντα ἀνυπότακτα. Μέ εἶπε. Ποῖα εἶναι ἡ Βασιλική φρουρά του, ποῖα εἶναι τά φρούρια;

Ἡ Φρουρά τοῦ Βασιλέως μας εἶναι οἱ λεγόμενοι Κλέφτες.

Τά Φρούρια: Ἡ Μάνη, τό Σούλι καί τά βουνά».

καί συνέχιζε καί συνήθιζε νά λέγῃ: Ἒχουμε Βασιλιά Κωνσταντῖνο Παλαιολόγο στήν Πόλη.

Ἐνῶ εἶναι σταθερή ἡ πίστη τοῦ Γένους, ὃπως τυπώνεται στούς παρακάτω στίχους.

«Σώπασε Κυρά Δέσποινα καί μή πολυδακρύζεις, πάλι μέ χρόνους μέ καιρούς, πάλι δικά μας θἆ ναι».

Καί κατέληξε ὁ Σεβασμιώτατος:

Τί κι’ἂν «ἒπεσεν» ἡ Βασιλεύουσα!

Τά κάστρα ἒμειναν ἂπαρτα καί τά φυλᾶνε οἱ φρυκτωροί τοῦ Γένους, ὁ Οἰκουμενικός μας Πατριάρχης καί ἡ ἱερά του μαρτυρική καί φωτοφόρος Συνοδεία Του. Εἶναι λίγοι, ἀλλά τόσοι πολλοί καί μέσα ἀπό τήν εὒγλωττη καί ἠχηρή σιωπή τους ἀπό τό ἀειλαμπές Φανάριον, συνεχίζουν θυσιαστικά νά φυλᾶνε τόν τόπο, νά λειτουργοῦν καί νά σαλπίζουν στίς ἐσχατιές τοῦ σύμπαντος, τόν ἀναστάσιμο παιᾶνα: «Χριστός ἀνέστη ἐκ νεκρῶν θανάτῳ θάνατον πατήσας. Καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασιν ζωήν χαρισάμενος».

Μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος 29.5.2024

Θάλασσα η αγάπη Σου...

 

Η θάλασσα μπροστά στην κατασκήνωση 1.6.2024

"Κάθε αμαρτία, είναι κάρβουνο αναμμένο. Όσα κάρβουνα κι αν μαζέψεις, και αν γίνουν ένα βουνό σαν τον Όλυμπο, μόλις τα ρίξεις μέσα στη θάλασσα σβήνουν. 

Η θάλασσα νικά τη φωτιά κι όχι η φωτιά τη θάλασσα. Θάλασσα είναι το έλεος του Θεού και νικάει τις αμαρτίες του ανθρώπου."

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Η Αγ. Φωτεινή

 

Ὕδωρ λαβεῖν ἐλθοῦσα τὸ φθαρτὸν γύναι,

Τὸ ζῶν ἀπαντλεῖς, ᾧ ῥύπους ψυχῆς πλύνεις.

Βλέπετε πόση είναι η μακροθυμία και η φιλομάθεια αυτής της γυναίκας; Πόση συλλογή και γνώση είχε στη διάνοιά της, πόση γνώση της θεόπνευστης Γραφής; Και αμέσως τον ρωτά που πρέπει να λατρεύεται σωστά ο Θεός, εδώ σ' αυτό τον τόπο ή στα Ιεροσόλυμα; Και τότε παίρνει τη απάντηση, ότι έρχεται η ώρα οπότε ούτε στο όρος αυτό ούτε στα Ιεροσόλυμα θα προσκυνείτε τον Πατέρα. Της γνωρίζει μάλιστα ότι η σωτηρία είναι από τους Ιουδαίους, δεν είπε θα είναι, στο μέλλον, γιατί ήταν αυτός ο ίδιος. Έρχεται ώρα και είναι τώρα που οι αληθινοί προσκυνητές θα προσκυνούν το Πατέρα κατά Πνεύμα και αλήθεια.

Η Σαμαρείτιδα καθώς άκουσε από τον Χριστό αυτά τα εξαίσια και θεοπρεπή λόγια, αναπτερωμένη, μνημονεύει τον προσδοκώμενο και ποθούμενο Μεσσία, τον λεγόμενο Χριστό που όταν έρθει θα μας τα διδάξει όλα. Βλέπετε πως ήταν ετοιμότατη για την πίστη; Από που θα γνώριζε τούτο, αν δεν είχε μελετήσει τα προφητικά βιβλία με πολλή σύνεση; Έτσι προλαβαίνει περί του Χριστού ότι θα διδάξει όλη την αλήθεια. Μόλις την είδε ο Κύριος τόσο θερμή της λέγει απροκάλυπτα: Εγώ είμαι ο Χριστός, που σου μιλώ. Εκείνη γίνεται αμέσως εκλεκτή ευαγγελίστρια και αφήνοντας την υδρία και το σπίτι της τρέχει και παρασύρει όλους τους Σαμαρείτες προς τον Χριστό και αργότερα με τον υπόλοιπο φωτοειδή βίο της (ως Αγία Φωτεινή) σφραγίζει με το μαρτύριο την αγάπη της προς τον Κύριο.

(Απόσπασμα ομιλίας του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά)

Εκδρομή στην κατασκήνωση - Χελιδόνια 1.6.24

 

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ

 

Βιβλιοπαρουσίαση ‘’Η Ιστορία ενος Βιθυνού’’ στα Ιωάννινα

 

Το απόγευμα της Κυριακής 19/5/2024 στα Ιωάννινα, το ορθόδοξο βιβλιοπωλείο Δαμασκός και εκδόσεις Έαρ οργάνωσαν βιβλιοπαρουσίαση στο βιβλίο ‘’Η Ιστορία ενός Βιθυνού’’.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στη ζεστή Αίθουσα Εκδηλώσεων του Ορθόδοξου Ιεραποστολικού Συλλόγου Ο Απόστολος Παύλος.

Χαιρετισμό εκ μέρους του συλλόγου απεύθυνε ο πρόεδρος του συλλόγου και επίκουρος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κ. Περικλής Παπαδόπουλος.

Η φιλόλογος κ. Κωνσταντίνα Φασουλή-Τσαμπαλά και η συγγραφέας κ. Επίχαρις Μιχαηλίδου με ενδιάμεσες αφηγήσεις αποσπασμάτων του βιβλίου ταξίδεψαν το κοινό στη Βιθυνία της Μικράς Ασίας και στην πορεία του αληθινού πρωταγωνιστή από την ορφάνια και την προσφυγιά μέχρι την απόφαση έμπρακτης συγχώρεσης των διωκτών του.

Την εκδήλωση συντόνισε η φιλόλογος κ. Ελένη Μάγκα-Τάτση, ενώ εκ μέρους των εκδόσεων Έαρ χαιρέτισε ο κ. Δημήτριος Μισυρλής που ευχαρίστησε τον σύλλογο, την συγγραφέα, τους συντελεστές της εκδήλωσης και το φιλαναγνωστικό κοινό που παρακολούθησε την εκδήλωση.

Η βιβλιοπαρουσίαση πλαισιώθηκε με μουσική Μικρασίας.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ... Δελτίο Τύπου Ἐπετείου Αὐτονομίας Βορείου Ἠπείρου

 

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης, ἐτίμησε καί φέτος, μέ λιτό ἀλλά ἀγωνιστικό τρόπο, τήν ἐπέτειο τοῦ Αὐτονομιακοῦ Ἀγῶνος τῆς Βορείου Ἠπείρου (17.2.1914) καί τήν ὑπογραφή τοῦ πρωτοκόλλου τῆς Κερκύρας (17 Μαΐου 1914). Τό πρωΐ τῆς Κυριακῆς, 19 Μαΐου 2024, στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό τοῦ Δελβινακίου, τελέσθηκε ἡ Θεία Λειτουργία. Στήν συνέχεια, ἐψάλη τό ἱερό Μνημόσυνο, γιά ὅσους πρωταγωνίστηκαν καί γιά ὅσους πολέμησαν καί ἔπεσαν ἡρωϊκῶς μαχόμενοι, κατά τόν σπουδαῖο Ἀγῶνα γιά τήν Αὐτονομία τῆς Βορείου Ἠπείρου. Μετά τό πέρας τοῦ Μνημοσύνου, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης κ. ΑΝΔΡΕΑΣ ἐκφώνησε τήν καθιερωμένη γιά τήν περίσταση ὁμιλία, ἡ ὁποία ἀνεφέρετο στόν Δήμαρχο Χειμάρρας Φρέντυ Μπελέρη καί τίς δικαστικές περιπέτειες πού τοῦ ἐπεφύλαξε ἡ κυβέρνηση τῆς γειτονικῆς χώρας. Κατόπιν, στόν περίβολο τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ, ἐψάλη τρισάγιο ἐπί τοῦ τάφου τοῦ Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως Βασιλείου, ἐκ τῶν πρωταγωνιστῶν τοῦ Αὐτονομιακοῦ Ἀγῶνος, ἐνῷ ὁ Σεβ. κ. ΑΝΔΡΕΑΣ κατέθεσε στεφάνι. Τέλος, ἀνεγνώσθη καί ὁμοφώνως ἐνεκρίθη ἀπό τό πλῆθος τῶν προσκυνητῶν τό ἀκόλουθο

ΨΗΦΙΣΜΑ

1) Διαμαρτυρόμεθα ἐντόνως γιά τήν παράνομη σύλληψη, τήν παρωδία δίκης καί τήν καταδίκη σέ δύο χρόνια φυλάκιση, τοῦ ἐκλεγμένου Δημάρχου Χειμάρρας Φρέντυ Μπελέρη.

2) Διαμαρτυρόμεθα γιά τήν πλαδαρή ἀνακοίνωση τοῦ Ἑλληνικοῦ ΥΠ.ΕΞ., σχετικά μέ τήν ὑπόθεση τῆς καταδίκης Μπελέρη. Ἄν νομίζουν οἱ ἐν Ἀθήναις ὅτι εἶναι ἀρκετό νά παρακολουθοῦν μόνο τά συμβαίνοντα στήν Ἀλβανία, εἶναι μακριά νυχτωμένοι.

3) Εἶναι ἀνάγκη νά κατανοήσῃ, τόσον ἡ Κυβέρνηση, ὅσον καί ὅλη ἡ Ἀντιπολίτευση, ὅτι στό πρόσωπο τοῦ Μπελέρη διώκεται, γιά μιά ἀκόμη φορά, ἡ πολυπαθής Βόρειος Ἤπειρος.

4) Ὁ Αὐτονομιακός Ἀγώνας τοῦ 1914, ἀλλά καί οἱ μακροχρόνιοι ἀγῶνες τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ, δέν ἀνεχόμαστε νά περιφρονοῦνται τόσο προκλητικά ἀπό τό ἀλβανικό καθεστώς. 

5) Ζητοῦμε νά κατανοηθῇ ἀπό ὅλο τόν πολιτικό κόσμο ὅτι πρέπει νά προσέξῃ τήν ζωή καί τήν πορεία τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Βορείου Ἠπείρου, διότι κινδυνεύει νά ἀφανισθῇ ἀπό τίς μεθοδεύσεις τοῦ ἀλβανοῦ πρωθυπουργοῦ Ράμα, ὁ ὁποῖος καθοδηγεῖται ἀπό τόν στενό σύμμαχό του, τόν Τοῦρκο Πρόεδρο Ἐρντογάν. Καλές οἱ διάφορες μεταρρυθμίσεις, πού ἐπιχειρεῖ ἡ πολιτεία, ἀλλά εἶναι ἐπικίνδυνη καί ἡ ἀδιαφορία γιά τά ἐθνικά ζητήματα.

6) Μέ κανένα τρόπο δέν πρέπει ἡ Ἀλβανία νά γίνῃ μέλος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, ὅπως σφόδρα ἐπιθυμεῖ, ἐάν δέν δείξῃ ἐμπράκτως ὅτι σέβεται ὅλα τά δικαιώματα τῶν Βορειοηπειρωτῶν. Καί ἐπειδή, ὅπως φημολογεῖται, διάφοροι παράγοντες – μέ πρῶτο τήν πέραν τοῦ Ἀτλαντικοῦ Ὑπερδύναμη – πιθανῶς νά πιέσουν τήν Πατρίδα μας νά ὑποχωρήσῃ, ζητοῦμε νά παραμείνει σταθερά ἀνυποχώρητη ἡ Ἑλλάδα καί νά μή δεχθῇ νά συναινέσῃ στήν ἔνταξη τῆς Ἀλβανίας στήν Ε.Ε., χωρίς νά ἐκπληρώσῃ τίς παραπάνω ὑποχρεώσεις της. Τέλος,

7) Ἡ Κυβέρνηση καί ὅλος ὁ πολιτικός κόσμος νά προσέξῃ καί τήν Μεγαλόνησο Κύπρο. Γιατί, ὅπως καταγγέλλεται ἀπό διάφορες πλευρές, ἡ Τουρκία ἐπιδιώκει ἀπροκάλυπτα τήν κατοχή ὁλόκληρου τοῦ νησιοῦ. Ὁ Χριστός καί ἡ Θεοτόκος νά σκέπουν καί νά εὐλογοῦν Κύπρο καί Βόρειο Ἤπειρο. Ἡ Ἀλήθεια εἶναι μεγάλη καί ὑπερισχύει. Ὁ Ἀγώνας συνεχίζεται.

(Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως)

π. Μάρκος Τζανακάκης: Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι

 

Το τριαντάφυλλο δεν μιλάει...

 

"Μπορεί κανείς να είναι πάντα σιωπηλός, να μην μιλάει, να μην κηρύττει. 

Μπορεί να μην έχει την ικανότητα του λόγου και ταυτόχρονα 

να αγγίζει την καρδιά των ανθρώπων, να μπαίνει βαθιά μέσα της. 

Και χωρίς να έχουμε την ικανότητα του λόγου, μέσα στη σιωπή, 

αν οι πράξεις μας φανερώνουν την καλοσύνη μας, την ταπείνωσή της καρδιάς, 

την δύναμη της πίστης και την αγάπη, 

τότε εκπέμπουμε τέτοια ευωδία σαν το τριαντάφυλλο. 

Το τριαντάφυλλο δε μιλάει, αλλά μοσχοβολάει δυνατά"

Άγιος Λουκάς ο ιατρός

Η ἐπετείος τῆς ἁλώσεως τῆς Κωνσταντινουπόλεως στήν Ἱερά Μητρόπολις Πατρῶν

 

Μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἐπετείου τῆς ἁλώσεως τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τούς Τούρκους (29 Μαΐου 1453), ἡ Ἱερά Μητρόπολις Πατρῶν, προκειμένου νά τιμήσῃ τούς Ἥρωες και Μάρτυρες τῆς Βασιλίδος τῶν πόλεων, θά πραγματοποιήσῃ τίς παρακάτω ἐκδηλώσεις.

 

Τετάρτη 29 Μαΐου ἐ.ἔ.

Μητροπολιτικός Ναός Εὐαγγελιστρίας, Πατρῶν

Ὥρα 7 – 10 π.μ.

Ὄρθρος – Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία – Μνημόσυνο ὑπέρ τῶν προασπιστῶν τῆς Κωνσταντινουπόλεως, Κωνσταντίνου τοῦ Παλαιολόγου καί τῶν συμπολεμιστῶν αὐτοῦ.

 

Ὥρα 8 τό βράδυ.

Διακίδειος Σχολή Λαοῦ Πατρῶν

Ἐκδήλωσις πρός τιμήν τῶν ἀοιδίμων Ἡρώων και Μαρτύρων τῶν ὑπερασπιστῶν τῆς Βασιλευούσης, μέ ὁμιλητή  τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρῶν κ.κ Χρυσόστομο.

 

Ἡ παρουσία ὅλων μας, τόσο κατά τήν Θεία Λειτουργία, ὅσο καί κατά τήν ἀπογευματινήν Ἐκδήλωση εἶναι ἀναγκαία προκειμένου καί τούς Ἥρωας νά τιμήσωμε καί μηνύματα απαραίτητα γιά μᾶς και τήν πορεία τοῦ τόπου μας νά πάρωμε.

Ελεημοσύνη

 

† Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom: Κυριακή του Παραλύτου

 

Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ἀκούσαμε σήμερα στὸ Εὐαγγέλιο γιὰ ἕναν ἄνδρα ποὺ γιὰ τριάντα χρόνια ἦταν παράλυτος. Τὸ μοναδικὸ πράγμα ποὺ τὸν χώριζε ἀπὸ τὴν θεραπεία ἦταν ἡ δυνατότητα νὰ φθάσει τὸ νερὸ ποὺ ὁ ἄγγελος τάραζε μιὰ φορά τὸν χρόνο. Τριάντα χρόνια εἶχε προσπαθήσει νὰ θεραπευτεῖ, ἀλλὰ κάποιος ἄλλος ἦταν πιὸ γρήγορος ἀπὸ αὐτὸν καὶ προλάβαινε νὰ θεραπευτεῖ. Πόσοι ἄνθρωποι ὑπάρχουν τώρα στὸν κόσμο, πόσοι ὑπῆρχαν καὶ θὰ ὑπάρχουν στὸν κόσμο μας ποὺ χρήζουν θεραπείας, ποὺ ἔχουν παραλύσει ἀπὸ τὸν φόβο, ἀπὸ τὸ κάθε τι ποὺ μᾶς ἐμποδίζει νὰ κινηθοῦμε μὲ τόλμη καὶ σκοπὸ πρὸς τὴν πληρότητα τῆς ζωῆς; Πόσοι; Καὶ ποιοὶ εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ θὰ τοὺς πάρουν καὶ θα τοὺς βοηθήσουν νὰ θεραπευθοῦν ἀντὶ νὰ τὸ ἐπιδιώξουν γιὰ τοὺς ἴδιους; Ἄς στραφοῦμε καὶ ἄς δοῦμε τὸν ἑαυτό μας, ὄχι ὁ ἕνας τὸν ἄλλον ἀλλὰ τὸν ἑαυτό μας. Τὶ ἔχουμε μάθει ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιο;

Ὁ Χριστὸς λέγει ὅτι ὅποιος δὲν εἶναι ἕτοιμος νὰ προσφέρει τὴ ζωή του γιὰ τὸν πλησίον του δὲν ἔχει πραγματική ἀγάπη, καὶ πλησίον, καθώς εἶναι σχεδὸν ξεκάθαρο ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιο, δὲν εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἀγαπᾶμε, ἐκεῖνος ποὺ εἶναι κοντά μας, ἀλλὰ εἶναι ὁποιοσδήποτε μᾶς χρειάζεται. Θέστε στὸν ἑαυτό σας αὐτὸ τὸ ἐρώτημα. Ὑπάρχει ἕνας ἀριθμὸς ἀνθρώπων γύρω σας ποὺ θὰ πίστευαν, ποὺ μὲ χαρὰ θὰ ἄρχιζαν μιὰ νέα ζωή, ποὺ θὰ εὐλογοῦσαν ἐσᾶς καὶ τὸν θεό ποὺ θὰ τοὺς ἔδιναν κουράγιο νὰ κινήσουν τὰ πνευματικά τους πόδια ποὺ εἶναι δεμένα. Καὶ ἄς ρωτήσουμε τοὺς ἑαυτούς μας, τὶ κάνουμε, τὶ ἔχουμε κάνει, τὶ μποροῦμε νὰ κάνουμε γιὰ νὰ τοὺς βοηθήσουμε;

Τὰ νερὰ τῆς Κολυμβήθρας τοῦ Σιλωάμ εἶναι ἡ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, τῆς θεραπευτικῆς Του δύναμης. Ὅταν ὁ Θεὸς ἔρθει κοντά, ὅταν συνειδητοποιήσουμε ὅτι βρίσκεται ἐκεῖ, κοντά μας, κοιτάζουμε γύρω μας γιὰ νὰ δοῦμε ποιὸς Τὸν χρειάζεται περισσότερο ἀπ’ ὅ,τι ἐμεῖς; Ὄχι. Ὁρμᾶμε μπροστὰ, θέλουμε νὰ εἴμαστε ἐκεῖνοι ποὺ θὰ καθίσουμε στὰ πόδια Του, εἴμαστε ἐκεῖνοι ποὺ ἐπιθυμοῦμε ν’ ἀγγίξουμε τὸ κράσπεδο τοῦ ἐνδύματός Του καὶ νὰ θεραπευθοῦμε, εἴμαστε ἐκεῖνοι- καὶ αὐτὸ εἶναι ἀκόμα χειρότερο,- ποὺ ἐπιθυμοῦμε νὰ θεωρούμαστε μαθητές καὶ σύντροφοί Του ἔτσι ποὺ οἱ ἄνθρωποι ἴσως νὰ μᾶς κοιτάζουν καὶ νὰ θαυμάζουν, ν’ ἀποροῦν καὶ κάποιες φορὲς σχεδὸν νὰ λατρεύουν ἐμᾶς τοὺς συντρόφους τοῦ Ἰησοῦ, τοὺς φίλους τοῦ Θεοῦ ποὺ ἔγινε ἄνθρωπος.