24/1/12

Ο κόσμος μας, ένα χωριό


Σύμφωνα με τα στοιχεία που συνέλεξε η εταιρεία Pingdom, ο συνολικός πληθυσμός του πλανήτη με πρόσβαση στο Internet ανήλθε στα 2,1 δισεκατομμύρια το 2011. Σύμφωνα με τα στοιχεία, για μια ακόμη χρονιά ο αριθμός των χρηστών των υπηρεσιών του διαδικτύου αυξήθηκε συγκριτικά με την προηγούμενη μέτρηση.

Αυτή την περίοδο στο διαδίκτυο είναι ενεργά περίπου 555 εκατομμύρια ιστοσελίδες. Όσο για τις διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (email), υπολογίζεται ότι ξεπερνούν σε αριθμό τα 3,1 δισεκατομμύρια, ενώ το 71% των διακινούμενων email είναι spam.

Εν τω μεταξύ, η Pingdom εκτιμά ότι τα videos του YouTube είχαν συνολικά ένα τρισεκατομμύριο views μέσα στο 2011, ενώ οι χρήστες του Facebook ανέρχονται σε 800 εκατομμύρια, με το 25% εξ αυτών να έχει δημιουργήσει λογαριασμό μέσα στο 2011.

Η εταιρεία εκτιμά ότι ο πληθυσμός των χρηστών του διαδικτύου θα συνεχίσει να αυξάνεται μέσα στο 2012, ωστόσο μάλλον είναι νωρίς ακόμα για συγκεκριμένες προβλέψεις.

ΠΗΓΗ: e-pcmag.gr

Μουσείο Μπενάκη: "Η καταστροφή της Σμύρνης"


Σήμερα Τρίτη θα γίνουν τα εγκαίνια της έκθεσης «Σμύρνη. Η καταστροφή μιας κοσμοπολίτικης πόλης 1900-1922» στο κεντρικό κτίριο του Μουσείου Μπενάκη. Η σκηνοθέτης και επιμελήτρια Μαρία Ηλιού και ο ιστορικός σύμβουλος Αλέξανδρος Κιτροέφ, μετά από τέσσερα χρόνια έρευνας, παρουσιάζουν την εργασία τους για τη Σμύρνη με άγνωστο οπτικό υλικό.

Για πρώτη φορά δημοσιεύονται άγνωστες εικόνες της Σμύρνης από ιδιωτικές συλλογές όπως αυτή του Pierre De Gigord και από τα αρχεία της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου κ.ά. Κατά τη διάρκεια της έκθεσης (25 Ιανουαρίου - 11 Μαρτίου 2012) το κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει σειρά προβολών του ντοκυμαντέρ, ενώ την ταινία συνοδεύει ομότιτλη φωτογραφική έκθεση.

Περισσότερα εδώ

27ο Παιδαγωγικό Συνέδριο - Χριστ. Εστία Πατρών




23/1/12

Ο κυρ-Ηλίας ο μπαλωματής


Ο γέροντας Αμφιλόχιος πάντα μας παρώτρυνε σε ιεραποστολικούς αγώνες:
-Οι γείτονες Τούρκοι, οι περισσότεροι είναι αδελφοί μας εξωμότες. Δεν πρέπει να τους αφήσουμε στον χαμό του μωαμεθανισμού. Να έχουμε και το σχήμα των μοναχών και την ιερωσύνη. Παράλληλα να επιδοθούμε σε διάφορα ταπεινά επαγγέλματα –κτίστες, μαραγκοί, σαμαράδες, ράπτες, τσαγκάρηδες, ρολογάδες-και να περάσουμε στην Μικρά Ασία ζητούντες τάχατες καλύτερη τύχη. Με το πρόσχημα αυτό εξηγούμε στον φτωχό πελάτη την πίστη των πατέρων του. Ίσως σας φαίνονται δύσκολα μέχρι ακατόρθωτα, αλλά, αν δεν επιτείνουμε τις προσπάθειες, αυτά τα ταπεινά επαγγέλματα θα τα χρησιμοποιήσουν άλλοι, για να διαστρέψουν την πίστη του λαού. Πιστεύσατέ με πως πίσω από τα μικρά κρύβονται μεγάλα, ενώ πίσω από τα μεγάλα δεν υπάρχει πολλές φορές τίποτες. Μη ξεχνάτε πως το λίγο κρασί του Οδυσσέα τύφλωσε τον Κύκλωπα.
Πράγματι, η αυγουλού στην λαϊκή διδάσκει τον δικό της Θεό, τον Ιεχωβά. Ο ξενοδοχειακός υπάλληλος προσφέρει καφέ στους πελάτες και τους ανοίγει συζήτηση για την πίστη των ευαγγελικών. Εκεί όμως που διαπίστωσα πως τα όνειρα του Γέροντα δεν είναι ουτοπία, αλλά πραγματικότητα, ήταν στην φοιτητική μου γειτονιά, στην Ακαδημία Πλάτωνος των Αθηνών. Κάθε Κυριακή και μικρογιορτή ο κυρ-Ηλίας πρώτος στην εκκλησία, πάντα όρθιος και με την καλή αλλοίωση στο πρόσωπό του. Έλεγα καθ’ εαυτόν: «Νεωκόρος , επίτροπος ή ευλαβής είναι;».
 

Στην γιορτή της ανακομιδής των λειψάνων του αγίου Γεωργίου, στις 3 Νοεμβρίου , ο παπα-Γιώργης , που διέθετε κάποια παιδεία ως απόφοιτος Ριζαρείου , απηύθυνε στο εκκλησίασμα λίγα λόγια. Εντελώς απερίσκεπτα είπε πως το αίμα του αγίου Γεωργίου μας καθαρίζει από την αμαρτία. Εξανέστη ο κυρ-Ηλίας: «Ούτε τον ίδιο δεν έσωσε. Μόνο το αίμα του Ιησού Χριστού μας καθαρίζει από κάθε αμαρτία». Τότε σκέφθηκα: «Ο κυρ-Ηλίας είναι απλώς ενορίτης και όχι κάποιος υπηρέτης του ναού» και άρχισα να το ψάχνω το πράγμα.
 

Τελικά ήταν ο μπαλωματής της γειτονιάς. Είχε ένα πολύ μικρό μαγαζί και διώρθωνε παπούτσια παλιά. Παρατήρησα την φτωχολογιά να μπαινοβγαίνει στο μαγαζάκι του κυρ-Ηλία όπως σε σημερινό σούπερ-μάρκετ, και το απόβραδο γύρω από τον πάγκο, από την μέσα μεριά τον κυρ-Ηλία με την άσπρη του ποδιά να ράβη παπούτσια κι από την άλλη πέντ’-έξι άνδρες να ακροάζωνται ανάγνωση. Λέγω: «Δεν πάει άλλο. Πρέπει το βράδυ με κάποια παπούτσια για διόρθωση ν’ ακούσω τι μελετούνε». Πράγματι, ένας ηλικιωμένος θεολόγος διάβαζε κι εξηγούσε την Φιλοκαλίαν σ’ αυτούς τους φιλόκαλους ανθρώπους. Την άλλη μέρα μαζί με τα διωρθωμένα υποδήματα συνεχάρην τον μπαλωματή για την συντροφιά του.
 

- Αφού δεν μας δίνει η Εκκλησία τους θησαυρούς της, θ’ απλώσουμε εμείς οι λαϊκοί βέβηλα χέρια να τους αρπάξουμε.
Ρώτησα στην γειτονιά:
- Τι εστί κυρ-Ηλίας;
Και μου απήντησαν:
- Ο πνευματικός μας. Στις δυσκολίες μας σ’ αυτόν προστρέχουμε.
Δεν ξεύρω το τέλος του, αλλά σίγουρα θα πάσχασε στην βασιλεία των ουρανών, γιατί των τοιούτων εστί, σύμφωνα με τον λόγο του Κυρίου μας.

Από το βιβλίο: « Μορφές που γνώρισα να ασκούνται στο σκάμμα της Εκκλησίας»
Σεπτέμβριος 2010, Ιερά Μονή Δοχειαρίου, ΆΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

Η “απάτη” του πατριάρχη



Ο άγιος πατριάρχης Αλεξανδρείας Απολλινάριος ήταν πολύ ελεήμων. Κάποιος νέος της Αλεξανδρείας κληρονόμησε από τους γονείς του μια μεγάλη περιουσία σε πλοία και χρυσό. Απέτυχε όμως στη διαχείριση της τα έχασε όλα και έπεσε σε μεγάλη φτώχεια.

Ο άγιος πατριάρχης, βλέποντάς τον σε τόση δυστυχία, θέλησε να τον βοηθήσει, αλλά δίσταζε μήπως τον προσβάλει δίνοντάς του ελεημοσύνη. Κάθε φορά όμως που τον συναντούσε και αντίκριζε το σκυθρωπό πρόσωπό του και τα ευτελή ρούχα του, πληγωνόταν κατάκαρδα. Τί σοφίστηκε λοιπόν για να τον βοηθήσει!
Κάλεσε κοντά του έναν έμπιστο επίτροπο του πατριαρχείου και του είπε:
-  Μπορείς να φυλάξεις ένα μυστικό;
-  Ελπίζω δέσποτα, απάντησε εκείνος, ότι με τη βοήθεια του Θεού δεν θα μάθει κανείς από μένα ό,τι μου εμπιστευθείς.
-  Πήγαινε τότε και ετοίμασε ένα γραμμάτιο, που να γράφει ότι το Πατριαρχείο χρωστά στον Μακάριο (τον πατέρα του νέου), πενήντα λίτρες χρυσό. Βάλε μάρτυρες και όρους και φέρ’ το μου.

Ο επίτροπος εκτέλεσε την παραγγελία του αγίου και έφερε το πλαστό γραμμάτιο. Επειδή όμως ο πατέρας του νέου είχε πεθάνει πριν από δέκα χρόνια και το χαρτί ήταν καινούργιο, είπε ο πατριάρχης στον επίτροπο:
-  Πήγαινε και παράχωσε το γραμμάτιο σε σιτάρι ή κριθάρι, ώστε να κιτρινίσει λίγο και να πάρει όψη παλαιού.
Ο επίσκοπος σε λίγες μέρες στο άγιο Απολλινάριο το γραμμάτιο παλαιωμένο.
-  Τώρα πήγαινε στον νέο και πες του: «Τι μου δίνεις, για να σου δώσω ένα πολύτιμο γραμμάτιό σου;» Μην του πάρεις πολλά. Αρκούν τρία χρυσά νομίσματα. Να του πάρεις όμως οπωσδήποτε κάτι, για να μη σε υποπτευθεί.
Πηγαίνει λοιπόν ο επίτροπος στον νέο και του λέει:
-  Πριν πέντε ή έξι μέρες, γυρεύοντας κάτι χαρτιά στο σπίτι μου, βρήκα αυτό το γραμμάτιο και θυμήθηκα ότι ο Μακάριος, ο πατέρας σου, έχοντάς μου εμπιστοσύνη, μου το άφησε για λίγο καιρό. Πέθανε όμως κι εγώ το ξέχασα. 

Τώρα, έπειτα από δέκα χρόνια, το βρήκα και σκέφτηκα να στο δώσω. Τι αμοιβή θα μου δώσεις;
-  Εσύ τι θέλεις;
-  Μου αρκούν τρία χρυσά νομίσματα. Το γραμμάτιο αντιπροσωπεύει πάνω από τρεις χιλιάδες χρυσά νομίσματα!
-  Θα σου τα δώσω. Είμαι όμως φερέγγυο το πρόσωπο που οφείλει το χρέος;
-  Είναι ο ίδιος ο πατριάρχης!
Ο νέος πήρε το γραμμάτιο, πήγε στο πατριαρχείο, ζήτησε ακρόαση, έβαλε μετάνοια στον άγιο Απολλινάριο και το παρέδωσε το γραμμάτιο. Εκείνος το διάβασε και άρχισε να παριστάνει τον ταραγμένο.
-  Και που ήσουν μέχρι τώρα; τον ρώτησε. Ο πατέρας σου είναι πάνω από δέκα χρόνια στον τάφο! Δεν στο πληρώνω. Φύγε.
-  Δέσποτα, απολογήθηκε ο νέος, δεν το είχα εγώ το γραμμάτιο. Ένας επίτροπος το είχε και δεν το γνώριζα. Αλλά ο Θεός να τον ελεήσει. Μόλις το βρήκε τυχαία στα χαρτιά του, ήρθε και μου το έδωσε.
Ο πατριάρχης φαινόταν ανένδοτος. Κράτησε το γραμμάτιο, εκείνον όμως τον έδιωξε.
-  Θα το σκεφτώ.

Έπειτα από μία εβδομάδα ο νέος ξαναπαρουσιάστηκε στον άγιο. Εκείνος τον μάλωσε πάλι για τη δεκαετή καθυστέρηση. Στο τέλος όμως φάνηκε να υποχωρεί στις παρακλήσεις του νέου, που περιγράφοντας τη δυστυχία του έπαυε να ζητά ολόκληρο το χρέος.
-  Δέσποτα, ορκίζομαι ότι δεν έχω να θρέψω τους δικούς μου. Όσο μπορείτε, βοηθήστε με.
-  Θα στο δώσω όλο το ποσό! Μόνο σε παρακαλώ, αδελφέ, να μην απαιτήσεις από την Εκκλησία και του τόκους του.
Ο νέος ενθουσιασμένος, έβαλε μετάνοια και είπε:
-   Θα κάνω ό, τι θέλετε. Αν μάλιστα επιθυμείτε, αφαιρέστε και από το κεφάλαιο.
-   Όχι, όχι, λέει ο άγιος, αρκεί να μας χαρίσεις του τόκους.

Έβγαλε τότε από το θησαυροφυλάκιο του πατριαρχείου και του μέτρησε πενήντα λίτρες χρυσού. Τον άφησε μετά να φύγει, λέγοντάς ότι θα προσεύχεται γι’ αυτόν που του χάρισε του τόκους!
(Από το Λειμωνάριον)

ΠΗΓΗ: http://www.xfd.gr

22/1/12

«Ελπίκαμεν επὶ Θεώ ζώντι»

Ο Σωτήρας καὶ Λυτρωτής μας
 

Ὁ Θεὸς ὅμως δὲν εἶναι μόνο ὁ Δημιουργός μας καὶ αὐτὸς ποὺ μᾶς συντηρεῖ μὲ τὴν πρόνοιά του, ἀλλὰ εἶναι καὶ ὁ Σωτήρας καὶ Λυτρωτὴς ὅσων πιστεύουν σ’ Αὐτόν. Αὐτὸ ἀκριβῶς γράφει ὁ ἀπόστολος Παῦλος: Ὁ Θεὸς στὸν Ὁποῖο ἐλπίζουμε εἶναι ὁ «σωτὴρ πάντων ἀνθρώπων, μάλιστα πιστῶν».
 

Στ’ ἀλήθεια, ποῦ ὁδήγησε ἡ ἁμαρτία τὸν ἄνθρωπο;! Αἰῶνες ὁλόκληρους παρέμενε βυθισμένος στὸ βοῦρκο τῆς ἐξαθλιώσεως καὶ τῆς διαφθορᾶς. Ποιὸς τὸν ἔσωσε; Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ποὺ ἔθεσε σὲ ἐφαρμογὴ τὸ ἀσύλληπτο γιὰ τὸν ἀνθρώπινο νοῦ σχέδιο τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων: τὴν ἐνανθρώπηση τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ. Χάρη στὴ  σταυρικὴ θυσία τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ὅσοι καταφεύγουν μὲ πίστη καὶ εἰλικρινὴ μετάνοια σ’ Αὐτὸν λαμβάνουν μοναδικὲς δωρεές: ἄφεση ἁμαρτιῶν, λύτρωση, σωτηρία, ζωὴ αἰώνια!
 

Ὅσο πικρὴ λοιπὸν κι ἂν εἶναι ἡ  πείρα τῆς ἁμαρτίας, ποὺ ὅλοι ἴσως ἔχουμε δοκιμάσει, ὅσο βαριὰ κι ἂν εἶναι τὰ παραπτώματα στὰ ὁποῖα ἔχουμε πιθανὸν παρασυρθεῖ, ἂς γνωρίζουμε ὅτι τίποτε δὲν μπορεῖ νὰ ὑπερβεῖ τὸ ἄπειρο ἔλεος καὶ τὴν ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος «πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν» (Α΄ Τιμ. β΄ 4). Ὁ Κύριος μὲ τὴ θυσία τοῦ Σταυροῦ ἄνοιξε τὴν πόρτα τοῦ Παραδείσου ὄχι μόνο γιὰ τὸν μετανοημένο ληστὴ ἀλλὰ καὶ γιὰ κάθε ἄνθρωπο ποὺ πιστεύει καὶ μετανοεῖ εἰλικρινά.

15.1.12

20/1/12

Ομιλία για τον π. Ιάκωβο Λιαρομάτη

Το Σάββατο 21.1.12 στις 7.00 μ.μ. 
στη Διακείδιο Σχολή Λαού 
 θα μιλήσει ο κ. Γ. Γάκης 
(Θεολόγος-Φιλόλογος) 
με θέμα:

"Ο Αρχιμανδρίτης π. Ιάκωβος Λιαρομάτης: 
Ο ξεχασμένος άνθρωπος της προσφοράς 
στην πατραική κοινωνία".



Φαντάζετε ωραίοι



Κι αν είναι ο λάκκος σου πολύ βαθύς,
χρέος με τα χέρια σου να σηκωθείς.

Κώστας Βάρναλης

Το ταχύ βαποράκι των Πατρών


Η κυρά—Άννα ήταν Μικρασιάτισσα. Ήταν μαθήτρια από την τρυφερή της ηλικία του μακαριστού, αγίας φήμης, γέροντα Γερβασίου Παρασκευοπούλου. Χήρα από τα πρώτα χρόνια του γάμου της είχε μόνο ένα παιδί στο οποίο έδινε μια χριστιανική ανατροφή.

Στη γυναίκα αυτή βρήκε εφαρμογή ο μακαρισμός του Κυρίου: "μακάριοι οι ελεήμονες ότι αυτοί ελεηθήσονται". Τη μια μέρα συγκέντρωνε αγαθά από καταστήματα και οικογένειες και την άλλη σαν ταχύ βαποράκι — έτσι την αποκαλούσαν — τα σκόρπιζε σαν να ήταν Ρωμαία αρχόντισσα: σκεπάσματα, τρόφιμα, φάρμακα, παπούτσια. 

Οι δρόμοι της Πάτρας και των γύρω χωριών την γνώρισαν φορτωμένη με αγαθά για τους φτωχούς. Ακόμη και αγιορείτικη μονή δέχθηκε πολλές φορές τα φορτώματά της.
Θεία Λειτουργία παρακολουθούσε κάθε μέρα στον Άγιο Λουκά, οι δε νηστείες και προσευχές της την συνόδευαν πάντα όπως τα λουλούδια την άνοιξη. Τα τελευταία χρόνια έζησε ως μοναχή Ανθούσα στη μονή της Παναγίας της Ελεούσας στην Πιτίτσα, στην οποία οι μοναχές την περιποιήθηκαν πολύ και εκεί αναπαύθηκε εν Κυρίω πριν λίγα χρόνια.

Σύνοψη του Σπύρου Γκ. από το βιβλίο του Αρχιμανδρίτου Γρηγορίου, ηγουμένου της Ι.Μ. Δοχειαρίου : «Μορφές που γνώρισα να ασκούνται στο σκάμμα της Εκκλησίας»

ΠΗΓΗ: http://istologio.org/

"Η ευχαριστιακή ζωή και ο σύγχρονος άνθρωπος"

Την Κυριακή  22/1/2012 & ΩΡΑ 6.00 μ.μ.

στη Χριστ. Εστία Πατρών ομιλητής θα είναι

ο π.
Γερασιμάγγελος Στανίτσας
Πρωτοπρεσβύτερος
   
με θέμα: 
"Η ευχαριστιακή ζωή και ο σύγχρονος άνθρωπος"
 

19/1/12

Ο καλός καραβοκύρης


ΜΕΤΑΝΟΙΑ: Η έξοδος από την κρίση

  
...Να λοιπόν ποιά είναι η έξοδος και από την δική μας κρίση: η μετάνοια. Διότι και µεις ενώ έχουµε δεχθεί τόσες ευλογίες από τον Θεό, Τον εγκαταλείψαµε, Τον διώξαµε από την ζωή μας. Και τώρα είναι ώρα να μετανοήσουµε να επιστρέψουµε με συντριβή κοντά του, στην Εκκλησία του, στα θεάρεστα ήθη μας. Όσο πιο γρήγορα γίνει αυτό, τόσο πιο σύντοµα θα βγούµε από την κρίση. Εάν δει ο Θεός να μετανοούµε, όχι µόνο θα κολοβώσει τις μέρες της κρίσεως, αλλά θα φέρει και καιρούς αναψύξεως στην Ελλάδα μας και στην ζωή μας.

15/01/2012

Αντιδρώ ...στο ξενύχτι




ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2012

18/1/12

Σωστός προσανατολισμός - Στ. Μποζοβίτης

Ακούστε την ομιλία του θεολόγου κ. Στ. Μποζοβίτη: "Σωστός Προσανατολισμός'' και την παρέμβαση του π. Αστερίου Χατζηνικολάου.

Η ομιλία έγινε στο Μήλεσι Αττικής (14.1.12)


Ο ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ (Β΄)


Ο ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ Β΄

ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

Εκδότης: ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ
    
Συγγραφέας: ΤΣΟΜΑΚΟΥ ΦΩΤΕΙΝΗ

Στο νέο ναό του Αγ. Ανδρέου της Κανάγκας





τ. 131

17/1/12

Όταν είσαι πληγωμένος...


Όταν βρίσκεσαι πληγωμένος, επειδή έπεσες σε κάποιο αμάρτημα λόγω αδυναμίας σου ή καμιά φορά με τη θέλησή σου μη δειλιάσεις· ούτε να ταραχθείς γι’ αυτό, αλλά αφού επιστρέψεις αμέσως στον Θεό, μίλησε έτσι: «Βλέπε, Κύριέ μου· έκανα τέτοια πράγματα, σαν τέτοιος που είμαι· ούτε ήταν δυνατό να περίμενες και τίποτε άλλο από εμένα τον τόσο κακοπροαίρετο και αδύνατο, παρά ξεπεσμό και γκρέμισμα».

Και ευχαρίστησέ τον και αγάπησέ τον περισσότερο παρά ποτέ, θαυμάζοντας την τόσο μεγάλη ευσπλαχνία του, διότι μολονότι λυπήθηκε από σένα, πάλι σου δίνει το δεξί του χέρι και σε βοηθάει, για να μη ξαναπέσεις στην αμαρτία· τελευταία, πες με μεγάλο θάρρος στη μεγάλη ευσπλαχνία του: «Εσύ, Κύριέ μου, συγχώρησέ με και μην επιτρέψεις στο εξής να ζω χωρισμένος από σένα, ούτε να απομακρυνθώ ποτέ, ούτε να σε λυπήσω πλέον».
 

Και κάνοντας έτσι, μη σκεφτείς αν σε συγχώρεσε, διότι αυτό δεν είναι τίποτε άλλο, παρά υπερηφάνεια, ενόχληση του νου, χάσιμο του καιρού και απάτη του διαβόλου, χρωματισμένη με διάφορες καλές προφάσεις. Γι’ αυτό, αφήνοντας τον εαυτό σου ελεύθερο στα ελεήμονα χέρια του Θεού, ακολούθησε την άσκησή σου, σαν να μην είχες πέσει. Και αν συμβεί εξ’ αιτίας της αδυναμίας σου να αμαρτήσεις πολλές φορές την ημέρα, κάνε αυτό που σου είπα όλες τις φορές, όχι με μικρότερη ελπίδα στον Θεό. Και κατηγορώντας περισσότερο τον εαυτό σου και μισώντας την αμαρτία περισσότερο, αγωνίσου να ζεις με μεγαλύτερη προφύλαξη.
 

Αυτή η εκγύμναση δεν αρέσει στον διάβολο· γιατί βλέπει πως αρέσει πολύ στον Θεό, επειδή και μένει ντροπιασμένος ο αντίπαλος, βλέποντας ότι νικήθηκε από εκείνον, που αυτός είχε πριν νικήσει. Γι’ αυτό και χρησιμοποιεί διαφορετικούς τρόπους για να μας εμποδίσει, να μην το κάνουμε. Και πολλές φορές πετυχαίνει το σκοπό του εξ’ αιτίας της αμέλειάς μας και της μικρής φροντίδας που έχουμε στον εαυτό μας.[…]

Ο τρόπος λοιπόν, για να αποκτήσεις την ειρήνη, είναι ο εξής· να ξεχάσεις τελείως την πτώση και την αμαρτία σου και να παραδοθείς στη σκέψη της μεγάλης αγαθότητας του Θεού· και ότι, αυτός μένει πολύ πρόθυμος και επιθυμεί να συγχωρέσει κάθε αμαρτία, όσο και αν είναι βαριά, προσκαλώντας τον αμαρτωλό με διάφορους τρόπους και μέσα από διάφορους δρόμους, για να έλθει σε συναίσθηση και να ενωθεί μαζί του σε αυτήν τη ζωή με την χάρι του· στην δε άλλη να τον αγιάσει με τη δόξα του και να τον κάνει αιώνια μακάριο. Κατόπιν, όταν έλθει η ώρα της εξομολογήσεως, την οποία σε προτρέπω να κάνεις πολύ συχνά, θυμήσου όλες σου τις αμαρτίες, και με νέο πόνο και λύπη, φανέρωσέ τες όλες στον Πνευματικό σου και κάνε με προθυμία τον κανόνα που θα σου ορίσει.

Από τον “Αόρατο Πόλεμο” 

του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου
 

16/1/12

Τα νεκροταφεία


 ...
Ο θάνατος αποδεικνύεται σωτήριος, επειδή είναι ικανός να μας αλλάξει τη ζωή. Εξ ου και η εξίσωση της φιλοσοφίας με τη μελέτη θανάτου. Ο θάνατος μας μαθαίνει τη ματαιότητα της πλεονεξίας, τη ματαιότητα της ισχύος, τη ματαιότητα της ηδονής. Και η μελέτη του θανάτου μάς επιτρέπει μιαν ουσιαστική απόφαση μιας επείγουσας αλλαγής, όπου η ζωή δεν κρίνεται από το τι έχεις αλλά από το τι είσαι...

Αυτός λοιπόν ο πολιτισμός που ανέδειξε το «ό, τι φάμε, ό, τι πιούμε…», που ζει στις μέρες μας την πιο βαθιά του κρίση, δεν θα λυτρωθεί παρά μόνον αν αντιληφθεί ότι η απεραντοσύνη της ζωής κερδίζεται μέσα από το απύθμενο βάθος του θανάτου...

Από τη στήλη Εξ αφορμής του Αγ. Καλογερόπουλου στην Καθημερινή (15.1.12)

διαφορές



Στο Sao Paulo της Βραζιλίας η διαφορά ανάμεσα στην εξαθλίωση 
και τη χλιδή είναι μονάχα ένας τοίχος...


15/1/12

«Το οδοιπορικό της Αγίας Κάρας στην Ρουμανία»

Από το βήμα της Χριστ. Εστίας μίλησε σήμερα ο Σεβασμ. Μητροπολίτης μας κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ. Αναφέρθηκε στο πρόσφατο ταξίδι του - οδοιπορικό στη Ρουμανία συνοδεύοντας την Τιμία Κάρα του Αποστόλου και Πρωτοκλήτου Ανδρέου.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας έχει αποστολικές ρίζες, η θεμελίωσή της έγινε με το ιεραποστολικό έργο του Αποστόλου Ανδρέα, ο οποίος κήρυξε τον λόγο του Ευαγγελίου και στην πρώην ρωμαϊκή περιοχή Μικρά Σκυθία, η οποία βρίσκεται ανάμεσα στον ποταμό Δούναβη και το δυτικό μέρος της Μαύρης Θάλασσας, τη σημερινή Δοβρούτσα (νότιο-ανατολικό μέρος της Ρουμανίας).

Το οδοιπορικό συνόδευε προβολή με σχετικές φωτογραφίες και video, ενώ ο Σεβασμιώτατος μίλησε με θερμά λόγια για τον επί πολλά χρόνια δοκιμασμένο ρουμανικό λαό και περιέγραψε τις συγκινητικές εκδηλώσεις αγάπης και σεβασμού, κλήρου και λαού, προς τον Άγιο Ανδρέα.