7/2/13

Το συγκλονιστικό μήνυμα πιλότου της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας


Σαν αντικρίσω το άσπρα άλογα του Αιγαίου, χάνεται η σκέψις μου στον Ουρανό του Θείου, του Ωραίου του Αληθινού !

Δεν είμαι ημίθεος, δεν είμαι άτρωτος, δεν είμαι καν ήρωας !

Έχω τους φόβους μου, έχω τις αναστολές μου, έχω τις ανασφάλειες μου !

Μπορεί να μην είναι σε θέση να ζητήσω από την έρμη Πατρίδα κάτι το καλύτερο για μένα, για τα παιδιά μου, μπορεί να μην είμαι καν ικανός για αυτά που παίρνω !

Όλες αυτές οι σκέψεις που περνάνε από το μυαλό μου, σφίγγουν το λαιμό και ξεραίνουν το στόμα μου !

Καημένη Πατρίδα έχεις όλους τους άχρηστους στην πλάτη σου έχεις και μένα. Μπορεί να ήξερα πόσο επικίνδυνο και ανούσιο ίσως και 'άχρηστο για πολλούς εκεί κάτω να είναι αυτό που κάνω !


Η εμφάνιση της χορωδίας της Χ.Φ.Δ. στην εκδήλωση για τους Τρεις Ιεράρχες


Δείτε τη χορωδία της Χ.Φ.Δ. Πατρών στην εκδήλωση για τον εορτασμό της μνήμης των Τριών Ιεραρχών στο Πανεπιστήμιο Πατρών, μέσα από την ιστοσελίδα της Μητροπόλεως εδώ.

Η χορωδία τραγουδά μετά το 1.06'

Η βιντεοσκόπηση έγινε από το ΛΥΧΝΟ.




Ο σύγχρονος άνθρωπος (ΙΙΙ)

 
Συνέπεια τῆς οἰκονομικῆς ὀργάνωσης εἶναι ὅτι ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος ἔγινε ἀνέστιος καὶ ἄπατρις, καὶ ὁ βίος του ἀνέορτος. Ξεριζωμένοι ἄνθρωποι χωρὶς πίστη, χωρὶς ἄλλα ἰδανικὰ ἔξω ἀπὸ τὶς οἰκονομικές των ἐπιχειρήσεις, ταξιδεύουν διαρκῶς ἀπὸ τόπο σὲ τόπο, μὲ τὴν ταχύτητα καὶ τὴν ἄνεση τῶν συγκοινωνιακῶν μέσων, συναλλάσσονται μὲ ὅλο τὸν κόσμο, συνδέονται μὲ ὅλους τοὺς τόπους, ὁμιλοῦν ὅλες τὶς γλῶσσες, ἀποχρωματίζονται, χάνουν τὸν ἐθνικό τους χαρακτήρα, γίνονται κοσμοπολίτες...

Ὅλοι αὐτοὶ ἑστία δὲν ἔχουν, οἰκογενειακὸ τραπέζι δὲν στρώνουν, Ἐκκλησία δὲν ξέρουν, ἑορτὴ δὲν γνωρίζουν.

Ἔχασαν ὅλοι τὴν ὄψη τοῦ οὐρανοῦ· δὲν τὸν βλέπουν, δὲν τὸν αἰσθάνονται, δὲν τὸν πιστεύουν. Συγχρόνως ὅμως ἔχασαν καὶ τὴ χαρὰ τῆς γῆς...

 
+ Ἐπισκόπου Διονυσίου Λ. Ψαριανοῦ,
Ἐπὶ πτερύγων ἀνέμων, Κοζάνη 1988,
Ὁμιλ. Νς´

5/2/13

Πώς να μοιράσω το ψωμί; (αληθινή ιστορία)


Τούτες τις μέρες που την πατρίδα μας τη δέρνει η φτώχεια και η πείνα, η Χρυσούλα, μεγάλη ώριμη γυναίκα με δική της τώρα οικογένεια, φέρνει στο νου της τη συγχωρεμένη τη γιαγιά της. Χρυσούλα την έλεγαν κι εκείνη, με παππού ιερέα ευλαβικό τον ονομαστό παπα-Γιώργη τον Διακουμάτο στην περιοχή της Οιτύλου στη Λακωνία.
Απ' το στόμα του παπα-Γιώργη έβγαινε πάντα χρυσάφι ο θείος λόγος του Ευαγγελίου. Αυτόν έσπερνε παντού και γλύκαινε τους πονεμένους. Στη μικρή του τη Χρυσούλα έκανε μαθήματα μέσα από την Αγία Γραφή, το Οκτωήχι και το Ψαλτήρι. Τι στιγμές ήταν εκείνες! Σμίλευε ο ακούραστος λευΐτης με τη σμίλη του Πνεύματος την άκακη και αθώα ψυχή της εγγονούλας του, την μάθαινε να αγαπά τον Θεό, να συγχωρεί τους ανθρώπους, να σκορπίζει καλοσύνες σε εχθρούς και φίλους. Ποτέ δεν ξεχνούσε -η μακαρίτισσα τώρα- γιαγιά τη μεγάλη μορφή του ιερέα παππού της που για το χωριό δεν ήταν μόνο παπάς αλλά και δάσκαλος και συμφιλιωτής και παρηγορητής, άγγελος ήταν για όλο το χωριό τους ο παπα-Γιώργης.
Μεγάλωσε κάποτε η μικρή Χρυσούλα. Έκανε τη δική της οικογένεια, και έμενε στο Ελαιοχώρι. Τέσσερα κορίτσια και ένα αγόρι της είχε χαρίσει ο Πανάγαθος. Μικρά ήταν όλα τότε. Πού να τ' αφήσει; Τα χωράφια τους είχαν απαιτήσεις. Ήθελαν χέρια δυνατά και σκληρά να τα δουλεύουν. Και κείνα άμειβαν. Και δίναν πλούσιο τον καρπό τους για να τρέφουν τη φτωχή οικογένειά τους.

Στην εντατική


Η Εκκλησία δεν ξεχνά ποτέ κανέναν, πόσο μάλλον όσους βρίσκονται στο νοσοκομείο.

Εδώ βλέπουμε έναν ιερέα σε νοσοκομείο της Ρωσίας να προσεύχεται με θέρμη, για την υγεία των αρρώστων που βρίσκονται στην εντατική.

Μια φωτογραφία χωρίς λόγια...

Πηγή: Ρομφέα

Η αγάπη για το Θεό



"Δια να αγαπά κανείς τον Θεόν, ή μάλλον δια να αφήνη τον Θεόν να τον αγαπά, δεν χρειάζεται να αποσυρθή εις την έρημον, δεν χρειάζεται να φορέση παράξενα ρούχα, δεν χρειάζεται να λαμβάνη ασυνήθιστον τροφήν, δεν χρειάζεται να εγκαταλείψη τας ασχολίας του και ν' αλλάξη τας συνήθειας του. Διότι παντού και πάντοτε ημπορεί να εύρη τον Θεόν και παντού και πάντοτε να τον αγαπήση και παντού και πάντοτε να τον διδάξη. . .

Η απλή και συνηθισμένη ζωή είναι απόδειξις ταπεινοφροσύνης, είναι σημείον, ότι το Πνεύμα του Θεού κατοικεί εις την ψυχήν μας και αγιάζει το σώμα μας και την εργασίαν μας. Τουναντίον αι ασκητικαί υπερβολαί και οι εξωφρενισμοί, η αυστηρότης του ύφους και του ενδύματος, η ακατάσχετος φλυαρία περί Θεού και περί πνευματικών πραγμάτων, η περιφρόνησις του σώματος, η άρνησις των αθώων απολαύσεων, ο φόβος των κτισμάτων, κρύβουν πολύ συχνά καρδίαν πονηράν και φρόνημα σαρκικώτατον. . ."

Αγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας " Περί της εν Χριστώ Ζωής"


 

4/2/13

Χαιρετισμός στο συνέδριο από τον κ. Καραγεωργόπουλο Γεώργιο, πρόεδρο Χριστ. Εστίας Πατρών



Σεβασμιώτατε,
σεβαστοί πατέρες,
κυρίες και κύριοι σύνεδροι.

Με χαρά η Χριστιανική Εστία Πατρών σάς  υποδέχεται στο  Παιδαγωγικό Συνέδριο, που για 28η συνεχή χρονιά διοργανώνεται στο χώρο αυτό.

Θα αποτελούσε δε παραφωνία ασυγχώρητη, αν το θέμα του φετινού συνεδρίου, δεν είχε άμεση σχέση με την επικαιρότητα, που βιώνει η πατρίδα μας και όλοι μας καθημερινά.

Εδώ και πέντε σχεδόν χρόνια η λέξη κρίση κατέλαβε βιαίως, όχι μόνο την κορυφή του καθημερινού λεξιλογίου μας αλλά συχνά και τον κύριο χώρο του ψυχικού μας βίου.

Αποτελεί την καθημερινότητά μας, που δεν μας επηρεάζει μόνο οικονομικά και κοινωνικά αλλά και συναισθηματικά, ψυχικά, κάποτε -σε ακραίες περιπτώσεις-  και υπαρξιακά αφού δεν είναι λίγοι αυτοί που έβαλαν τέλος στη ζωή τους εξ αφορμής της κρίσεως αυτής.

Η κοινωνία μας, η ζωή μας, οι προτεραιότητές μας, μοιάζουν να αλλάζουν βίαια και μπροστά στην πρόκληση αυτή.           

Σταυρός καί ἀνάσταση στήν Ὀδύσσεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ - περίληψη εισηγήσεως κ. Στ. Μποζοβίτη

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΕΙΣΗΓΗΣΕΩΣ


ΕΙΣΑΓΩΓΗ


Ἀποστασία... Νέμεση... Κάθαρση...

Ἡ παγκόσμια ἀποστασία... Ἡ Ἑλλάδα σὲ κρισιμότατη καμπὴ τῆς ἱστορίας της

Τὸ καίριο ἐρώτημα: Βρίσκεται στὸ τέλος της; Πεθαίνει;

Ἡ ἀπάντηση ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ Χριστοῦ:

«Ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ...»

Τὸ εἶπε τότε ποὺ Τὸν ἀναζήτησαν οἱ Ἕλληνες:

                    «Θέλομεν τὸν Ἰησοῦν ἰδεῖν»

Τέλος καὶ Ἀρχή... Θάνατος καὶ Ἀνάσταση...

Τὸ θέμα μας: Ἀναζήτηση... Συμπόρευση... Τελικὴ ἀποστολή...


«Ἕνα δάσκαλο γιατί χανόμαστε» - περίληψη εισηγήσεως κ. Ε. Κουσκουλή


ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΕΙΣΗΓΗΣΕΩΣ

Ἡ πρόταση «ἡ Παιδεία ἀντίδοτο στήν κρίση» μοιάζει οὐτοπία, ἀφοῦ «τό πρώτιστον τῶν παρ᾿ ἡμῖν ἀγαθῶν», ἡ ἀνθρωποποιός αἰτία πού μορφώνει καί μεταμορφώνει ἐπ᾿ ἀγαθῷ, πάσχει καί θεωρεῖται ἡ κυριότερη αἰτία τῆς βαθιᾶς σήψης τῆς κοινωνίας.

Σπέρνεις θύελλες; Ἀνέμους θερίζεις. Οἱ νέες γενιές γιά δεκαετίες γαλουχήθηκαν μέ τό δυτικό παιδευτικό μοντέλο, τό ὀνομαζόμενο ματεριαλιστικό, στηριγμένο στή λογικοκρατία, τόν ὑλισμό καί τόν ἀτομισμό. Τούς προσφέρθηκε παιδεία χωρίς σταθερό ἰδεολογικό ἄξονα, ἀποπροσανατολισμένη ἀπό τήν ἑλληνορθόδοξη παράδοση καί ἀγωγή. Παιδεία περισσότερο τεχνοκρατική, πού στοχεύει νά δημιουργήσει ἐγγραμμάτους τεχνοκράτες, παρά ὁλοκληρωμένες προσωπικότητες. Τό ἀποτέλεσμα; Ὁ θρίαμβος τῶν παθῶν. Ἡ μανία τοῦ ὑλισμοῦ, ὁ μηδενισμός, ὁ ἄκρατος ἀτομισμός. Ἡ νοοτροπία τῆς εὐκαιριακῆς ἀνέλιξης, τῆς ἥσσονος προσπαθείας καί τῆς χρησιμοθηρικῆς γνώσης. Ἡ ἀπαξίωση κάθε ἀξίας, ἀκόμη καί αὐτῆς τῆς γνώσης, καί ἐν πολλοῖς, ἡ παντελής ἀπουσία ἤθους.

"Διεθνής κρίση καί ἐγχώρια πτώχευση" - περίληψη εισηγλησεως κ. Χρ. Κατηφόρη

Εἰσαγωγή:


Ἀπό τό 2010 ζοῦμε τίς τραγικές συνέπειες τῆς 6ης πτώχευσης τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους μετά τήν Ἑλληνική Ἐπανάσταση. Ζοῦμε τό χρονικό ἑνός προαναγγελθέντος θανάτου. Ἡ διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση τοῦ 2007-2008 ὑπῆρξε μόνο ἡ ἀφορμή τῆς ἑλληνικῆς πτώχευσης. Τά αἴτιά της ὅμως ἦταν διαφορετικά καί βαθύτερα.

Ἡ οἰκονομική κρίση ὑπῆρξε ἀποτέλεσμα τῆς ἐπί σχεδόν 4 δεκαετίες κρίσεως πολιτικῆς καί κοινωνίας, κρίσεως πού ἑδράζεται στήν κατάρρευση παιδείας, θεσμῶν καί ἀξιῶν.

Ἡ Ἑλλάδα βρίσκεται σέ πόλεμο μέ δύο μέτωπα: καί μέ τίς «ἀγορές» ἐδῶ καί 4 χρόνια, πού δέν μᾶς ἐμπιστεύονται καί γι’ αὐτό δέν μᾶς δανείζουν πιά, ἀλλά καί μέ τόν κακό της ἑαυτό ἐδῶ καί περίπου 40 χρόνια (πελατειακό - κομματικό κράτος, παρασιτοκρατία, ἀνομία, ἀτιμωρησία κλπ.).

Ἀναδρομή στήν οἰκονομική ἱστορία τῆς Ἑλλάδος:

Ἀπό τό «Δυστυχῶς ἐπτωχεύσαμεν» στόν διπλασιασμό τῆς Ἑλλάδος 1893-1913.

Ἡ χρυσή εἰκοσαετία 1955-1974. Ἡ Ἑλλάδα γίνεται προηγμένη χώρα.

Ἡ χαμένη 15ετία 1975-1989 τῆς ὑπερχρέωσης καί τῆς μηδενικῆς ἀνάπτυξης.

Ἡ δεκαετία τοῦ μετασχηματισμοῦ καί τῆς σύγκλισης 1990-1999.

Ἡ δεκαετία τῆς διαφθορᾶς, τοῦ συβαριτισμοῦ καί τῆς εὐδαιμονίας μέ δανεικά 2000-2010.


28ο Παιδαγωγικό Συνέδριο - Πορίσματα



28ο ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

ΘΕΜΑ: Σταυρική πορεία καί ἀνάσταση τοῦ Γένους
 ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΡΩΝ 2 & 3 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2013
ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ


∙ Ζοῦμε σήμερα τίς τραγικές συνέπειες τῆς 6ης πτώχευσης τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους μετά τήν Ἑλληνική Ἐπανάσταση. Ἡ διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση τοῦ 2007-8 ὑπῆρξε μόνο ἀφορμή τῆς ἑλληνικῆς πτώχευσης. Τά αἴτιά της ὅμως εἶναι βαθύτερα. Ἡ οἰκονομική κρίση ὑπῆρξε ἀποτέλεσμα τῆς ἐπί σχεδόν τέσσερις δεκαετίες κρίσεως τῆς πολιτικῆς καί τῆς κοινωνίας, κρίσεως πού ἑδράζεται στήν κατάρρευση τῆς παιδείας, τῶν θεσμῶν καί τῶν ἀξιῶν.

∙ Ἡ μυωπική συμπεριφορά καί ἡ ἀπληστία πολιτικῶν, συνδικαλιστῶν, τραπεζῶν καί ἰδιωτῶν ὑπῆρξαν οἱ βάσεις τῆς οἰκονομικῆς κατάρρευσης τῆς χώρας μας, ἐνῶ ἡ ἀτιμωρησία καί οἱ ἀνάγκες διατήρησης τοῦ φαύλου πελατειακοῦ κράτους ἐμποδίζουν τή λήψη τῶν μέτρων ἐκείνων πού θά ὁδηγοῦσαν στήν ἔξοδο ἀπό τήν κρίση.

∙ «Τό πρώτιστον τῶν παρ’ ἡμῖν ἀγαθῶν», ἡ Παιδεία, πάσχει, καί ἴσως εἶναι ἡ κυριότερη αἰτία τῆς βαθειᾶς κρίσεως καί σήψεως τῆς κοινωνίας. Οἱ νέες γενιές γιά δεκαετίες γαλουχήθηκαν μέ τό δυτικό παιδευτικό μοντέλο, στηριγμένο στή λογικοκρατία, τόν ὑλισμό καί τόν ἀτομισμό. Τούς προσφέρθηκε παιδεία χωρισμένη ἀπό τήν ἑλληνορθόδοξη παράδοση καί ἀγωγή. Ἀποτέλεσμα ὁ θρίαμβος τῶν παθῶν, ὁ μηδενισμός, ἡ ἀπαξίωση κάθε ἀξίας καί ἡ παντελής ἀπουσία ἤθους.

∙ Ἡ ἔξοδος ἀπό τήν κρίση εἶναι ἐφικτή, καί μάλιστα ταχύτερα τῶν προσδοκιῶν μας, ἐάν ἐξασφαλίσουμε ἔντιμους ἡγέτες, ἐθνική ὁμοψυχία, σχέδιο ἐθνικῆς στρατηγικῆς, ἐπιστροφή στίς ἀξίες πού λοιδορήσαμε (φιλοπατρία, ἐργατικότητα, τιμιότητα). Ἀπελευθέρωση τῆς δημιουργικότητας καί ἐπινοητικότητας τοῦ Ἕλληνα, κοινωνική δραστηριοποίηση τῶν ἀνθρώπων τῆς Ἐκκλησίας, τῆς Παιδείας καί τοῦ πνεύματος.

28o Παιδαγωγικό Συνέδριο Χριστ. Εστίας Πατρών - 2η συνεδρία


Ολοκληρώθηκαν χθες το βράδυ οι εργασίες του 28ου Παιδαγωγικού Συνεδρίου που διοργάνωσε ο τομέας επιστημόνων της Χριστ. Εστίας Πατρών.

Τη 2η ημέρα παρουσιάστηκαν οι εισηγήσεις: "Η Παιδεία αντίδοτο στην κρίση. Ένα δάσκαλο γιατί χανόμαστε" από την Δρ. κ. Ευαγγελία Κουσκουλή, Καθηγήτρια Εκπαιδευτηρίων Ελληνική Παιδεία και "Σταυρός και ανάσταση στην Οδύσσεια του Ελληνισμού" από τον κ. Σταύρο Μποζοβίτη, Θεολόγο-Συγγραφέα.

Μετά τη συζήτηση ανακοινώθηκαν τα σχετικά πορίσματα και το συνέδριο έκλεισε ο π. Χριστοφόρος Μυτιλήνης ως εκπρόσωπος του Σεβ. Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ.







 

3/2/13

Η σύγχρονη Ελλάδα υπό το φως της Ιστορίας - περίληψη εισήγησης κ. Γ. Κουρκούτα

Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΑΔΑ ΥΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΚΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ

Μία από τις πιο σημαντικές σελίδες της Ελληνικής Ιστορίας κατά τον 20ο αιώνα υπήρξαν αναμφισβήτητα οι Βαλκανικοί Πόλεμοι 1912-1913.Τότε ο Ελληνισμός της Μελούνας, όπως ονομαζόταν ,με την συμμαχία των 3 άλλων Βαλκανικών Χριστιανικών Βασιλείων (Σερβίας, Μαυροβουνίου και Βουλγαρίας, τουλάχιστον κατά την πρώτη φάση των Πολέμων), μέσα σε λίγους μήνες πραγματοποίησε έναν άθλο που κάλλιστα θα μπορούσε να ονομαστεί ως το δεύτερο 1821. Μέσα σε λίγους μήνες το Ελληνικό Κράτος διπλασιάστηκε εδαφικά και πληθυσμιακά.

Αυτό που συνέβη με την προπέρσινη επέτειο των 190 ετών από το 1821, που πέρασε στην αφάνεια λόγω της Οικονομικής Κρίσεως, ίσως, φοβάμαι, συμβεί και στην φετινή συμπλήρωση 100 ετών από την διεξαγωγή των Νικηφόρων Βαλκανικών Πολέμων. Όλοι λίγο πολύ γνωρίζουμε ότι τα έτη 2012-2013 συμπληρώνεται η επέτειος των 100 ετών από το 1912-1913, από το δεύτερο 1821, όπως ονομάστηκε, καθώς μέσα σε έναν μόλις χρόνο επιτυχών πολεμικών επιχειρήσεων διπλασιάστηκε η Ελλάς. Είναι ένα μεγάλο γεγονός που πιστεύω ότι δεν έχει προβληθεί δεόντως ως τέτοιας σημασίας, καθώς η συνεχής πολεμική εμπλοκή της Ελλάδος μετά από αυτό (με την συμμετοχή στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον Εθνικό Διχασμό και την Μικρασιατική Εκστρατεία των ετών 1919-1922) σε συνδυασμό με την ατυχή έκβαση του Μικρασιατικού Πολέμου και την Τραγωδία του ξεριζώματος και της Προσφυγιάς των Ελλήνων της Ανατολής, οδήγησε στην υποβάθμιση της Νικηφόρας εκείνης πορείας.

Όμως στο Έθνος μας το ένα γεγονός είναι δημιουργός ενός άλλου, και το 1912 είναι παιδί του Μεγάλου 1821.

Οι δυνάμεις που επέτρεψαν στους Έλληνες να επιβιώσουν κατά την Τουρκοκρατία ήταν η πίστη στην Ορθοδοξία και τον Ελληνικό Πολιτισμό. Γι αυτό και αμέσως μετά την Άλωση του 1453 ξεκίνησαν οι επαναστάσεις κατά των Οθωμανών κατακτητών.

Το 1821 υπήρξε μία φυσική εξέλιξη ενός ανυπότακτου πνευματικά Λαού. Μόνο που η Γενεά του ΄21 υπήρξε αληθινά τυχερή με την Ιστορία.



28o Παιδαγωγικό Συνέδριο Χριστ. Εστίας Πατρών - 1η συνεδρία


Με εξαιρετική επιτυχία διεξήχθη και φέτος η πρώτη μέρα του 28ου κατά σειρά ετήσιου Παιδαγωγικού Συνεδρίου του Τομέα Επιστημόνων της Χριστιανικής Εστίας Πατρών.

Θέμα του Συνεδρίου ήταν: «Σταυρική πορεία και ανάσταση του Γένους». 

Το συνέδριο ξεκίνησε με την ακολουθία του Αγιασμού που τέλεσε ο Σεβ. Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, ο οποίος και κήρυξε με σύντομο και περιεκτικό λόγο την έναρξη των εργασιών του.

Ακολούθησε χαιρετισμός από τον Πρόεδρο της Χριστιανικής Εστίας Πατρών κ. Γεώργιο Καραγεωργόπουλο και στη συνέχεια πήρε το λόγο ο πρόεδρος του συνεδρίου κ. Άγγελος Αντωνέλλης.

Η πρώτη συνεδρία περιελάμβανε δύο εισηγήσεις: Η πρώτη με θέμα «Διεθνής κρίση και εγχώρια πτώχευση» παρουσιάστηκε από τον κ. Χρήστο Κατηφόρη, Οικονομολόγο - Διεθνολόγο· και η δεύτερη «Η σύγχρονη Ελλάδα υπό το φως της ιστορίας – το παράδειγμα των Βαλκανικών πολέμων» από τον κ. Γεώργιο Κουρκούτα, Φιλόλογο, ιστορικό ερευνητή.   

Ακολούθησε συζήτηση μετά και από τις δύο εισηγήσεις ενώ το κλείσιμο της 1ης μέρας έγινε από τον Σεβ. μητροπολίτη μας κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ.
 



 






 

1/2/13

Ο εορτασμός των Τριών Ιεραρχών στο Πανεπιστήμιο


Μέ τήν δέουσα λαμπρότητα ἑορτάσθη στό Πανεπιστήμιο Πατρῶν ἡ ἑορτή τῶν Τριῶν μεγάλων Φωστήρων καί Διδασκάλων τῆς Οἰκουμένης, Ἁγίων Ἱεραρχῶν Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καί Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.
Ὁ Σεβασμιώτατος ἐχοροστάτησε στόν πανηγυρικό Ἑσπερινό, στόν πανηγυρίζοντα Ἱερό Ναό τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν τοῦ Πανεπιστημίου, στόν ὁποῖο συμμετεῖχαν πλῆθος Καθηγητῶν καί Φοιτητῶν ἀλλά καί πλῆθος Λαοῦ ἀπό τήν Πάτρα.
Μετά τόν Ἑσπερινό πραγματοποιήθηκε ὁ ἐπίσημος ἑορτασμός τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν στήν μεγάλη αἴθουσα τελετῶν τοῦ Πανεπιστημίου, ὅπου ὁμίλησε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος μέ θέμα:
«Ἡ κατά κόσμον γνώση καί ἡ κατά Θεόν σοφία».
Μετά τήν ὁμιλία τοῦ Σεβασμιωτάτου τιμήθηκαν οἱ ἀποχωρήσαντες Καθηγηταί μέσα σέ κλῖμα συγκινησιακά φορτισμένο.

Τέλος, παρουσιάστηκε θαυμάσιο, ἐπίκαιρο μουσικό πρόγραμμα, ἀπό τήν χορωδία τῆς Χριστιανικῆς Φοιτητικῆς Δράσης Πατρῶν.
Η εκδήλωση μαγνητοσκοπήθηκε από το ΛΥΧΝΟ και μπορείτε να παρακολουθησετε εδώ






 
Φωτο: Αναστάσιος

Το δέντρο που έδινε



Η αχαριστία του ανθρώπου και η δοτικότητα της φύσης.
(Όταν ένας άνθρωπος δεν είναι ευχαριστημένος μ΄ αυτά που έχει,
πιθανότατα δε θα ναι ευχαριστημένος ούτε και μ΄αυτά που θα ΄χει.)

31/1/13

Εκοιμήθη εν Κυρίω ο Αρχιμ. Θεόφιλος Ζησόπουλος


Εκοιμήθη εν Κυρίω ο Αρχιμ. Θεόφιλος Ζησόπουλος, πνευματικός προιστάμενος της Ο.Χ.Α  ΛΥΔΙΑ. 
Ο Κύριος να τον αναπαύσει εν σκηναίς δικαίων και να του χαρίσει ” Καλό Παράδεισο” και “Καλή Ανάσταση”!
Αιωνία αυτού η μνήμη.


Οι τελευταίες καραμέλες - Mario de Andrade



Έξοχο κείμενο από τον Mario de Andrade 
(Ποιητή, συγγραφέα, δοκιμιογράφο και μουσικολόγο
από τη Βραζιλία).

«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής  απ' ότι έχω ζήσει έως τώρα...

 
Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.
 

Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.
 

Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.
 

Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.
 

Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί.
 

Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.
 

Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.
 

Μισώ, να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο... μετά βίας για την επικεφαλίδα.
 

Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες. Θέλω την ουσία,  η ψυχή μου βιάζεται... 
Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα...
 

Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση.
 

Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους.
 

Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους.
 

Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους.
 

Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους.
 

Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια
 

Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια.
 

Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.
Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων...
 

Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.
 

Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.
 

Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν...Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ'όσες έχω ήδη φάει.
 

Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου...»

Πηγή