33η επέτειος επανακομιδής Σταυρού Αποστ. Ανδρέου

Η  το­πι­κή μας Εκ­κλη­σί­α, τι­μά την Κυ­ρια­κή 20 Ια­νουα­ρί­ου την 33η ε­πέ­τειο της ε­πα­να­κο­μι­δής του Σταυ­ρού του Α­πο­στό­λου Αν­δρέ­ου, κατά την οποία η Ρω­μαιο­κα­θο­λι­κή εκ­κλη­σί­α ε­πέ­στρε­ψε εις την Α­πο­στο­λι­κή Εκ­κλη­σί­α τμή­μα­τα του Σταυ­ρού, ε­πί του ο­ποί­ου μαρ­τύ­ρη­σε ο Πρω­τό­κλη­τος των Α­πο­στό­λων, Άγιος Αν­δρέ­ας.

 

Το πρό­γραμ­μα Ιε­ρών Α­κο­λου­θιών έ­χει ως ε­ξής:

 

ΣΑΒ­ΒΑ­ΤΟ  19/1/2012

Ώ­ρα 5.00 μ.μ. Μέ­γας Αρ­χιε­ρα­τι­κός Ε­σπε­ρι­νός στον Νέο Ιε­ρό Να­ό

 

ΚΥ­ΡΙΑ­ΚΗ 20/1/2011

Ώρα 7.15 π.μ. (Κα­τα­βα­σί­αι) Έ­ναρ­ξη Αρ­χιε­ρα­τι­κής Θεί­ας Λει­τουρ­γί­ας στον Νέ­ο Ιε­ρό Να­ό Α­γί­ου Αν­δρέ­ου, προεξάρχοντος του Σε­βα­σμιω­τά­του Μη­τρο­πο­λί­του Πα­τρών κ.κ. ΧΡΥ­ΣΟ­ΣΤΟ­ΜΟΥ, ο ο­ποί­ος θα κη­ρύ­ξει και τον θεί­ο λό­γο. 

Κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας θα χειροτονηθεί Πρεσβύτερος ο Διάκονος Ζαχαρίας, Αδελφός της Ιεράς Μονής Αγίων Πάντων Τριταίας.

ΚΙΒΩΤΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ

ΚΙΒΩΤΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ

Κατασκηνωτική περίοδος Γυμνασίου

ΑΓΚΥΡΑ

 

Μεταξύ φίλων - Δ. Πάνου

Πολλά ψέματα είπαμε… (3)

- Το πιο αποχαυνωτικό, ωστόσο, ψέμα δεν ήταν η απατηλή λάμψη του «εύκολου χρήματος» που «κάποιοι» προωθούσαν στους «ανυποψίαστους» πολίτες. Ούτε τόσο… αθώοι και απονήρευτοι ήμασταν, ούτε τόσο δόλιοι κάποιοι «κακοί» επίβουλοι της χώρας μας – πάντοτε και παντού έτσι δουλεύει ο καπιταλισμός, αλλά εμείς κάναμε ότι δεν καταλαβαίναμε γιατί μας βόλευε… 

Το πιο ηχηρό ψέμα, ένα ψέμα που μας συνοδεύει σαν εθνική κατάρα από την απελευθέρωση και μετά, είναι η ψευδαίσθηση της υπεροχής, που συνοδεύεται αξεδιάλυτα από μια σύστοιχη εντύπωση ότι κάποιοι παράγοντες – συνήθως έξω από τη χώρα μας – θέλουν και απεργάζονται την καταστροφή μας. Αυτοί οι απρόσωποι κακοπροαίρετοι συνήθως δεν έχουν όνομα – είναι «σκοτεινά κέντρα», «διαπλεκόμενα συμφέροντα», «μυστικές υπηρεσίες» κ.ά. ηχηρά παρόμοια∙ σε κάποιες άλλες περιπτώσεις αποκτούν ονόματα – εύκολα και χιλιοειπωμένα: εβραίοι / σιωνιστές και μασώνοι (πάντα πρώτοι στη σχετική λίστα), αιρετικοί, αμερικανοί (τα τελευταία χρόνια), κομμουνιστές / μαρξιστές (παλαιότερα, αλλά και σήμερα για κάποιους βραδυπορούντες), γερμανοί ή άλλοι (κατά περίπτωση). Ποιο συμφέρον έχουν να μας καταστρέψουν; 

Πολλά και διάφορα – αλλά το σημαντικότερο είναι ότι μας ζηλεύουν γιατί υπερέχουμε, γιατί πετυχαίνουμε παντού, γιατί είμαστε οι καλύτεροι, οι πιο έξυπνοι, οι πιο πολιτισμένοι, εμείς που δώσαμε τα φώτα στον κόσμο κλπ. 

Προσκύνημα στον Γάγγη

Την παραπάνω εντυπωσιακή φωτογραφία τράβηξε ο διάσημος φωτορεπόρτερ Στιβ Μακ Κάρι (Steve McCurry). 

Εκατομμύρια άνθρωποι ο ένας πίσω από τον άλλον δημιουργούν μια τεράστια λαοθάλασσα στη μέση του πουθενά! Τι περιμένουν; Για πού βαδίζουν;

Όσο απίστευτο κι αν σας ακούγεται αναμένουν υπομονετικά να βουτήξουν στον ιερό ποταμό Γάγγη της Ινδίας, προκειμένου να εξαγνιστούν οι αμαρτίες τους.

Πρόκειται για το λεγόμενο Κουμπ Μελά, το μεγαλύτερο μαζικό προσκύνημα ινδουιστών.

Οι προσωρινές γέφυρες που έχουν δημιουργηθεί προκειμένου να διευκολύνεται η πρόσβαση των πιστών, προσφέρουν αυτό το πραγματικά εντυπωσιακό θέαμα.

ΠΗΓΗ: ΤHE BEST

Όσιος Μάξιμος Καυσοκαλυβίτης

Στα ορεινά της Ροδόπης στο Παπίκιο Ορος βρίσκεται η μονή του Οσίου Μάξιμου Καυσοκαλύβη που πανηγυρίζει στις 13 Ιανουαρίου. 

Ο Αγιος Μάξιμος Καυσοκαλύβης ήταν μοναχογιός ευσεβών γονέων από την πόλη Λάμψακο. Ονομαζόταν προηγουμένως Μανουήλ και ανατράφηκε από παιδί στα θεία και σωτήρια διδάγματα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Το μοναχικό σχήμα το πήρε σ’ ένα μοναστήρι του όρους Γάνου, όπου, κοντά σ’ έναν εξαίρετο γέροντα, το Μάρκο, αναδείχθηκε ακούραστος και ακατάβλητος στη μελέτη, την προσευχή, την κυριαρχία της γλώσσας, την αγάπη και την ομόνοια.

Έπειτα πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου η αρετή του τον έφερε συνομιλητή με τον αυτοκράτορα Ανδρόνικο Παλαιολόγο. Κατόπιν πήγε στη Θεσσαλονίκη για να προσκυνήσει το λείψανο του αγίου Δημητρίου και από κεί τράβηξε για το Άγιον Όρος. Εκεί κατέληξε στη Μονή της Λαύρας, αλλά  αργότερα με άδεια του ηγουμένου λόγω της αρετής του, γύρισε όλο τον Άθω. Οι μεγάλοι ασκητικοί του αγώνες συγκρίνονται με αυτούς των μεγάλων ασκητών της Αιγύπτου.

Επειδή έκανε συχνές μετακινήσεις, κατόπιν έκαιγε την καλύβα του, για να ασκείται στην πλήρη ακτημοσύνη. Γι’ αυτό και ονομάστηκε Καυσοκαλύβης. Απεβίωσε ειρηνικά το 1320 σε ηλικία 95 ετών, διατηρώντας όλη τη δύναμη και τη διαύγεια του νου του.

Η Εκκλησία γιορτάζει τη μνήμη του στις 13 Ιανουαρίου.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον

Μητρικῆς ἐκ νηδύος Ὅσιε Μάξιμε, ἐκλογῆς ὡς δοχεῖον ἀνατεθεὶς τῷ Θεῷ, τοῦ θείου γνόφου ὡς Μωσῆς κατηξίωσαι, καὶ τὰ πόρρω προορᾶν, κατὰ τὸν μέγαν Σαμουήλ,

τοῦ Ἄθω τὸ θεῖον θαῦμα, τῆς Θεοτόκου ὁ μύστης· 

ᾗ καὶ πρεσβεύεις Πάτερ ὑπὲρ ἡμῶν.

Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ΄. Τῇ ὑπερμάχῳ

Ὡς ὑψηλῶν θεωριῶν φιλοθεάμονα καὶ προσευχὴς τῆς νοερᾶς ἐργάτην δόκιμον Ἀνυμνοῦμέν σε οἱ δούλοι σου θεοφόρε. Ἀλλ’ ὡς μύστης τῶν ἐνθέων ἀναβάσεων

καθοδήγησον ἡμᾶς πρὸς βίον κρείττονα τοὺς βοῶντάς σοι, χαίροις Ὅσιε Μάξιμε.

ΠΗΓΗ: http://inkomotini.blogspot.gr

Η μετάνοια

Ζούμε για να μετανοούμε!

Η μετάνοια μπορεί ίσως να μην διορθώσει το λάθος αλλά σίγουρα ωφελεί αυτόν που το διέπραξε.

 

Εκδρομή στα Καλάβρυτα

Βυζαντινή μουσική

Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, Βίος καί Λόγοι

Ἡ βυζαντινή μουσική, ἔλεγε, ἁγιάζει τόν ἄνθρωπο ἀναίμακτα. Ἕνα σπουδαῖο θεραπευτικό μέσο γιά τήν ταλαίπωρη ψυχή τοῦ πεπτωκότος ἀνθρώπου, τοῦ ἐμπαθοῦς, εἶναι πράγματι ἡ Βυζαντινή μουσική.

Διά τοῦτο δίδασκε ὁ σοφός ἰατρός τῆς ψυχῆς-Γέρων: «Ἡ βυζαντινή μουσική εἶναι πάρα πολύ ὠφέλιμη. Κανένας χριστιανός δέν πρέπει νά ὑπάρχει χωρίς νά ξέρει βυζαντινή μουσική. Πρέπει ὅλοι νά μάθομε. Ἔχει ἄμεση σχέση μέ τήν ψυχή. Ἡ μουσική ἁγιάζει τόν ἄνθρωπο ἀναίμακτα. Χωρίς κόπο,ἀγαλλόμενος, γίνεσαι ἅγιος». Εἰδικά γιά τήν θεραπεία τῆς κατάθλιψης ἡ βυζαντινή μουσική εἶναι ἕνα πολύ ἀποτελεσματικό μέσο.

Ἡ Βυζαντινή μουσική, δίδασκε, θεραπεύει τήν κατάθλιψη. 

«Μιά φορά (διηγεῖται ὁ Γέροντας) εἶχε κάποιος δαιμόνιο, ὁ βασιλιάς Σαούλ, καί πήγαινε ὁ Δαβίδ καί τοῦ ἔψαλλε καί ὁ δαίμονας ἔφευγε. Πήγαινε μέ τό ψαλτήρι-τό ψαλτήρι ἦταν ὄργανο.
 

Ὅταν τόν ἔπιανε τό δαιμόνιο τῆς μελαγχολίας, πήγαινε ὁ Δαβίδ καί τοῦ 'παιζε τό ψαλτήρι κι ἔτσι ἔφευγε ὁ δαίμονας. Ποῦ 'ναι αὐτοί πού τρέχουνε νά βροῦνε θεραπεία γιά τήν κατάθλιψη. Ὅταν μάθουνε βυζαντινή μουσική καί ἰδοῦνε τή μαυρίλα νά 'ρχεται,πάπ! ἕνα δοξαστικό κι ἡ μαυρίλα πού ἔρχεται νά σέ καταλάβει, ὡς ἕνα εἶδος ψυχικῆς μελαγχολίας, γίνεται ὕμνος πρός τόν Θεό.
 

Ἐγώ τό πιστεύω αὐτό.Ἀπόλυτα τό πιστεύω. Σᾶς τό λέω ὅτι ἕνας μουσικός, πού ἀγαπάει τή μουσική, πού εἶναι εὐσεβής, μπορεῖ μιά δυσκολία του νά τήνε κάνει ἔργο μουσικό ἤ ἕνα ἕτοιμο ἔργο νά τό ψάλει, νά τό ἀποδώσει. Ἔτσι, προκειμένου νά κλαίει καί νά καταπιέζεται, προσφέρει μιά δοξολογία στόν Θεό».

Αυξήθηκαν οι πολιτικοί γάμοι και τα διαζύγια, μειώθηκαν οι θρησκευτικοί γάμοι και οι γεννήσεις παιδιών

Ο πολιτικός γάμος κερδίζει έδαφος  

Της Ιωάννας Φωτιάδη - ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 10.1.13

Δέσμευση και κρίση φαίνεται ότι δεν... πάνε «μαζί». Αυτό διαφαίνεται από την ποιοτική ανάλυση των δεδομένων της απογραφής που δημοσιοποίησαν τα επιτελεία της ΕΛΣΤΑΤ (Ελληνική Στατιστική Αρχή). Βάσει αυτών, παρατηρείται μια εμφανής και σταδιακή μείωση των γάμων από τις απαρχές της οικονομικής κρίσης στη χώρα μας. Συγκεκριμένα, το 2011 τελέστηκαν 55.099 γάμοι, έναντι 56.338 το 2010 και 59.212 το 2009. Οι περισσότεροι γάμοι της τελευταίας δεκαετίας κατά τα φαινόμενα έλαβαν χώρα τις χρονιές 2003, 2005 και 2007, έτη ευημερίας για τη χώρα - ο συνολικός αριθμός τους ξεπερνούσε τις 61.000 ετησίως.

Ωστόσο, αξιοπρόσεκτο είναι το γεγονός ότι το 2011 παρατηρείται ιστορικό χαμηλό των θρησκευτικών γάμων, που φτάνουν μόλις τα 28.472 μυστήρια. Βέβαια, η απομάκρυνση από το ιδεώδες του παραδοσιακού θρησκευτικού γάμου, που τις περισσότερες φορές καταλήγει να είναι εξαιρετικά δαπανηρός, δεν έγινε εν μια νυκτί, αλλά διαμορφώθηκε με διάφορα «σκαμπανεβάσματα» τα τελευταία χρόνια.

Αντίστροφα, φαίνεται ότι όλο και περισσότεροι Ελληνες αποφασίζουν να ανεβούν τα σκαλιά του... δημαρχείου, αυξάνοντας εντέλει τον αριθμό των πολιτικών γάμων σε 26.627 το 2011. Ο πολιτικός γάμος αποδεικνύεται ότι κέρδιζε «σιωπηλά» δημοφιλία χρόνο με τον χρόνο, καθώς από τους 10.404 που πραγματοποιήθηκαν το 2001 ανήλθαν στους 26.627 δέκα χρόνια αργότερα.

Απίστευτο και όμως... ελληνικό, σήμερα οι δύο τύποι γάμων τείνουν να ισοσκελιστούν αριθμητικά. Στον αντίποδα των μειούμενων γάμων βρίσκονται «φουσκωμένα» τα ποσοστά διαζυγίων - τουλάχιστον έως το 2009, που παρέχονται στατιστικά στοιχεία. Το 2009 ελήφθησαν 13.607 διαζύγια έναντι 11.309 το 2000. Αναμένεται με ενδιαφέρον η περαιτέρω εξέλιξη της εν λόγω τάσης στα δύσκολα χρόνια της κρίσης.

Η μεγαλύτερη, ωστόσο, διαφοροποίηση εντοπίζεται στον οικογενειακό προγραμματισμό. Στον καιρό της κρίσης φαίνεται ότι η τεκνοποιία φαντάζει «πολυτέλεια» στις Ελληνίδες. Ετσι, το 2011 καταγράφηκαν 106.428 γέννες έναντι 114.766 την αμέσως προηγούμενη χρονιά, δηλαδή το 2010. Βέβαια, αξίζει να σημειωθεί ότι οι γεννήσεις προ του 2006 κυμαίνονταν και πάλι κάτω από τις 110.000 ετησίως. Ωστόσο, σταθερά αυξητική τάση καθ’ όλη την τελευταία δεκαετία εμφανίζουν οι γεννήσεις εκτός γάμου. Συγκεκριμένα, το 2011 γεννήθηκαν 7.849 παιδιά, των οποίων οι γονείς δεν έχουν «δεθεί» με τα δεσμά του γάμου.