..........
Κάθε μέρα προχωράμε με τις ρουτίνες μας και ξεχνάμε ότι από κάτω τους κρύβεται κάτι θαυμαστό: η ίδια η ύπαρξη, το απλό γεγονός ότι βρισκόμαστε εδώ, εν ζωή· καθώς αυτό το θαύμα βιώνεται καθημερινά, λησμονείται, ως κάτι δεδομένο. Αναβάλλουμε την εμβάθυνση των σχέσεων, με τη σκέψη ότι υπάρχει χρόνος. Ασχολούμαστε με τη ζωή, χωρίς να αφιερώνουμε ούτε δευτερόλεπτο για να παρατηρήσουμε τη ζωή.
Η φιλία αντιστέκεται στον χρόνο, στην απόσταση, στη σιωπή. Πολλαπλασιάζει τις χαρές και διαιρεί τις λύπες. Αλλά μοιάζει με αγώνα δρόμου μετ’ εμποδίων. Ο μέσος πολίτης της Δύσης αφιερώνει μόλις 34 λεπτά την ημέρα στην αυτοπρόσωπη συνομιλία με άλλους. Υποτιμά την αξία της κοινωνικής επαφής. Προτιμά (σε ποσοστό 90%) την ενασχόληση με το κινητό από την κουβεντούλα με τους οικείους. Ενώ είναι περισσότερο συνδεδεμένος από ποτέ, είναι ταυτόχρονα λιγότερο από ποτέ στενά συνδεδεμένος. Οι οθόνες απορροφούν το 30% του χρόνου του ξυπνητού ανθρώπου (μένουμε κατά μέσον όρο 900 λεπτά την ημέρα ξύπνιοι και κοιτάζουμε μια οθόνη 270 λεπτά τις καθημερινές και 380 λεπτά τα Σαββατοκύριακα), αλλοιώνοντας την υφή της εμπειρίας.
Επιπλέον, είναι άγονα τα περιβάλλοντα όπου οι άνθρωποι δημιουργούν φιλίες. Τα κοινωνικά δίκτυα, οι επαγγελματικοί χώροι δικτύωσης, οι εφαρμογές γνωριμιών, ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να παρουσιάσουν φιλοτεχνημένες εκδοχές του εαυτού τους. Όχι τον πραγματικό. Όχι τις λιγότερο εμφανείς πτυχές τους, πάνω στις οποίες μπορεί να οικοδομηθεί η εμπιστοσύνη, η προσοχή, η συνέπεια, η εγγύτητα. Όταν ρώτησαν τον Ζήνωνα τι εστί φίλος, εκείνος απάντησε: «Ένας άλλος ίδιος με μένα». Λιγοστεύουν ραγδαία αυτοί οι ίδιοι με μας.
Τασούλα Καραισκάκη / ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου