Στις 12 Οκτωβρίου, η εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του Ευγνώμονος Ληστού, του πρώτου ανθρώπου που, όντας συσταυρωμένος με τον Χριστό, ήρθε σε μετάνοια και έγινε ο πρώτος κάτοικος του Παραδείσου.
Ο Ευγνώμων Ληστής με την ειλικρινή ομολογία του κατάφερε να «κλέψει» τον Παράδεισο την ύστατη στιγμή της εσχάτης ταπεινώσεώς του.
Στα αρχαία ελληνικά, η λέξη ευγνώμων είχε μια αρκετά διαφορετική και πιο ευρεία σημασία από τη σημερινή.
Ενώ σήμερα σημαίνει αποκλειστικά αυτόν που νιώθει ευγνωμοσύνη, στα αρχαία χρόνια σήμαινε αυτόν που έχει καλή κρίση, σωστή σκέψη και καλοπροαίρετη διάθεση.
Η λέξη παράγεται από το εὖ (καλά, σωστά) + γνώμη (κρίση, μυαλό, διάθεση). Έτσι, ο ευγνώμων ληστής στον Σταυρό δεν ευχαρίστησε τον Κύριο αλλά έδειξε «ευγνωμοσύνη» με την αρχαία έννοια: έβαλε σωστό μυαλό, είχε ορθή κρίση να αναγνωρίσει τα σφάλματά του και έδειξε καλή διάθεση απέναντι στον Ιησού.
1 σχόλιο:
Αντιθέσεις
Ανατριχιάζει στη θωριά της πληγωμένης γύμνιας
Βουβός ο βαριανασασμός
Γαλήνια η όψη
κι ας μαίνεται ολόγυρα της αδικίας ο οίστρος.
Σκάβει το χώμα μέσα του,
κλείνει στη χούφτα το διαμάντι
που χρόνια εχέμυθα φυλάει
ως μυστική του περιουσία.
Πριν η αχτίδα πένθιμα ντυθεί,
πριν το "τετέλεσται" τη νέα ζωή μηνύσει,
στην όψη ενός κατάδικου, έναν ευάλωτο Θεό αναγνωρίζει.
Ω άνδρα, πρώτος, την ώρα τη στερνή
τον ουρανό κουρσεύεις!
Φθινόπωρο,
τα φύλλα αφήνονται νωχελικά στο πεπρωμένο τους
κι ο Άγιος Ληστής μετέωρος
στην Άνοιξη του Παραδείσου!
Δημοσίευση σχολίου