Στη ζωή μας δεν συναντούμε ανθρώπους τυχαία.
Άλλοι έρχονται σαν ευλογία, για να μας ζεστάνουν την καρδιά.
Άλλοι σαν παρηγοριά, για να μας στηρίξουν στις δύσκολες στιγμές.
Κι άλλοι σαν χαρά, για να μας θυμίσουν πως υπάρχει ακόμη καλοσύνη στον κόσμο!
Υπάρχουν όμως και άνθρωποι που έρχονται σαν δοκιμασία.
Μας πληγώνουν, μας αδικούν,
μας κουράζουν,
μας απογοητεύουν. Και τότε αναρωτιόμαστε:
«Γιατί επέτρεψε ο Θεός να περάσει αυτός ο άνθρωπος από τη ζωή μου;»
Ίσως γιατί έπρεπε να μάθουμε την υπομονή.
Ίσως τη διάκριση.
Ίσως να συγχωρούμε χωρίς να γινόμαστε αφελείς.
Ίσως να αγαπούμε χωρίς να χάνουμε τον εαυτό μας.
Γιατί δεν είναι όλοι οι άνθρωποι για να μείνουν κοντά μας.
Όλοι όμως μπορούν κάτι να μας διδάξουν!
Ο κάθε άνθρωπος που περνά από τη ζωή μας αφήνει ένα αποτύπωμα.
Άλλος αφήνει φως, άλλος πληγή,
άλλος εμπειρία, άλλος σιωπή.
Κι άλλοτε ένα μάθημα που καταλαβαίνουμε πολύ αργότερα!
π. Δημήτριος Αργύρης
Πρωτοπρεσβύτερος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου