Οἱ περισσότεροι από τούς χριστιανούς άν καί είμαστε μέλη τῆς Ἐκκλησίας βιώνουμε τήν πίστη μας θρησκευτικά. Δοξάζοντας τόν Θεό καί λατρεύοντάς Τον επιδιώκουμε νά καρπωνόμαστε προφύλαξη από τόν θάνατο, τήν αρρώστια, τή φτώχεια, τήν κοσμική αποτυχία καί όλα τά σχετικά δεινά πού απειλούν τήν επίγεια ευδαιμονία μας.
Είμαστε χρήστες του Χριστού και όχι ομόζυγοι Χριστού. Κάθε φορά που νομίζουμε ότι Εκείνος δεν φροντίζει για τη διατήρηση της επίγειας ευτυχίας μας Τον αφήνουμε και αναζητούμε επικερδή υποκατάστατα που θα μας βοηθήσουν να κτίσουμε τον επίγειο παράδεισό μας. Προσκυνούμε τον σταυρωμένο Κύριο και Του ζητούμε να μας απαλλάξει από τον προσωπικό μας σταυρό, δηλαδή να μην επιτρέψει να επιτύχουμε τη χριστοποίησή μας.
Αλλά αν δεν περάσουμε χριστοειδώς την προσωπική δοκιμασία μας στην προσωπική μας Γεθσημανή, αν αυτοπροαίρετα δεν επιλέξουμε να πληρώσουμε με τον υπαρξιακό αφανισμό μας την εν Χριστώ υπόστασή μας δεν είναι δυνατό να έχουμε σωτήρια ζωή και σωτήριο θάνατο.
π. Αντώνιος Ρωμαίος | ΜΑΘΗΤΕΙΑ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου