5/10/26
«Θεέ μου, σε μισώ» — Όταν ο πόνος ζητά να δικάσει τον Θεό
«Θεέ μου, σε μισώ. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι μου το κάνεις αυτό».
Δεν είναι εύκολο (και ίσως δεν είναι καν δίκαιο) να κρίνει κανείς αυτά τα λόγια, όταν βγαίνουν από το στόμα ενός ανθρώπου, που μέσα σε μία στιγμή έχασε δύο αδέλφια του και μαζί ανθρώπους που αποτελούσαν τη μισή του οικογένεια. Ο 31χρονος Κλάιντ Χότζα, όπως περιγράφει το δημοσίευμα, έφθασε στην Αθήνα για να βρεθεί μπροστά σε μια πραγματικότητα που ο ανθρώπινος νους δυσκολεύεται να χωρέσει. Ανάμεσα στους νεκρούς ήταν και μια γυναίκα πέντε μηνών έγκυος.
Μπροστά σε τέτοιο πόνο ο χριστιανός δεν σηκώνει το δάχτυλο για να επιπλήξει. Σιωπά πρώτα. Συμπάσχει. Και ύστερα, αν χρειαστεί να μιλήσει, προσπαθεί να ξεκαθαρίσει μια μεγάλη παρανόηση: Δεν «το έκανε» ο Θεός.
Δεν κατέρριψε ο Θεός το κτίριο
Η έκρηξη της Πλάκας ερευνάται ακόμη. Το επικρατέστερο μέχρι στιγμής σενάριο αφορά διαρροή φυσικού αερίου, ενώ εξετάζονται επίσης η εγκατάσταση του κτιρίου, πιθανές μετατροπές και οι συνθήκες που οδήγησαν στην ολοκληρωτική κατάρρευσή του. Δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί η έρευνα ώστε να αποδοθούν συγκεκριμένες ευθύνες.
Όμως, αυτό ακριβώς είναι το πρώτο κρίσιμο σημείο: η φυσική αιτία ενός δυστυχήματος πρέπει να αναζητείται στον κόσμο των φυσικών αιτίων και, όπου υπάρχει, στην ανθρώπινη πράξη ή παράλειψη.
Ο Θεός δεν ανοίγει μια βαλβίδα αερίου. Δεν παραλείπει έναν τεχνικό έλεγχο. Δεν κατασκευάζει πλημμελώς ένα κτίριο. Δεν παραβιάζει κανόνες ασφαλείας.
Και εδώ το Ευαγγέλιο είναι εκπληκτικά επίκαιρο.
Κάποτε έπεσε ο πύργος του Σιλωάμ και σκότωσε δεκαοκτώ ανθρώπους. Ο Χριστός ρώτησε: «Εκείνοι οι δεκαοκτώ, ἐφ’ οὓς ἔπεσεν ὁ πύργος… δοκεῖτε ὅτι οὗτοι ὀφειλέται ἐγένοντο παρὰ πάντας ἀνθρώπους; Οὐχί, λέγω ὑμῖν» (Λουκ. 13, 4-5). Δηλαδή: νομίζετε ότι αυτοί που σκοτώθηκαν από την κατάρρευση ήταν περισσότερο ένοχοι από τους άλλους; Όχι, απαντά ο Χριστός.
Δεν είπε ότι ο Θεός έριξε τον πύργο για να τους τιμωρήσει.
Η ομοιότητα με μια σημερινή κατάρρευση κτιρίου είναι εντυπωσιακή.
Ο Θεός δεν είναι τιμωρός που περιμένει να εκδικηθεί
Υπάρχει μια βαθιά ριζωμένη θρησκευτική αντίληψη: συνέβη μια συμφορά, άρα «ο Θεός τιμώρησε». Αυτή όμως η μηχανιστική εξίσωση δεν είναι η ορθόδοξη αντίληψη του Θεού.
Η Γραφή λέγει καθαρά: «Ὁ Θεὸς θάνατον οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ τέρπεται ἐπ’ ἀπωλείᾳ ζώντων» (Σοφ. Σολ. 1,13). Ο Θεός δεν δημιούργησε τον θάνατο και δεν ευχαριστείται με την απώλεια των ζώντων.
Η ορθόδοξη θεολογία διακρίνει το θέλημα του Θεού από την παραχώρηση του Θεού. Άλλο εκείνο που ο Θεός θέλει και ενεργεί και άλλο εκείνο που, μέσα στην ελευθερία του ανθρώπου και στη φθορά του κόσμου, επιτρέπει να συμβεί χωρίς Αυτός να είναι ο δημιουργός του κακού. Στη σχετική ορθόδοξη θεολογική διδασκαλία τονίζεται ακριβώς ότι ο πόνος και ο θάνατος δεν αποτελούν αυτό που ο Θεός αρχικά θέλησε για τον άνθρωπο και ότι η ανθρώπινη ελευθερία και οι συνέπειές της δεν πρέπει να συγχέονται με άμεση θεία ενέργεια.
Υπάρχει βεβαίως στη Γραφή η έννοια της θείας κρίσεως και της παιδαγωγίας. Αλλά άλλο κρίση και παιδαγωγία και άλλο ένας Θεός-τιμωρός που προκαλεί δυστυχήματα για να εκδικηθεί ανθρώπους.
Η ορθόδοξη παράδοση δεν γνωρίζει έναν Θεό εκδικητικό, ο οποίος ικανοποιείται προκαλώντας πόνο. Γνωρίζει τον Θεό που «πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι» (Α΄ Τιμ. 2,4), τον Θεό της αγάπης, ο οποίος ακόμη και όταν παραχωρεί δοκιμασίες δεν παύει να ενεργεί σωτηριολογικά και όχι εκδικητικά.
Ένας καλός λογισμός ισοδυναμεί ... - ΓΕΧΑ Αιγίου
Ἕνας καλὸς λογισμὸς ἰσοδυναμεῖ μὲ μιὰ πολύωρη ἀγρυπνία! Ἔχει μεγάλη δύναμη.
Ὅπως τώρα κάποια νέα ὅπλα σταματοῦν μὲ ἀκτίνες λέιζερ τὸν πύραυλο στὴν βάση του καὶ τὸν ἐμποδίζουν νὰ ἐκτοξευθῆ, ἔτσι καὶ οἱ καλοὶ λογισμοὶ προλαβαίνουν καὶ καθηλώνουν τοὺς κακοὺς λογισμοὺς στὰ «ἀεροδρόμια» τοῦ διαβόλου, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ξεκινοῦν. Γι᾿ αὐτὸ προσπαθῆστε, ὅσο μπορεῖτε, πρὶν προλάβη ὁ πειρασμὸς νὰ σᾶς φυτέψη κακοὺς λογισμούς, νὰ φυτεύετε ἐσεῖς καλοὺς λογισμούς, γιὰ νὰ γίνη ἡ καρδιά σας ἀνθόκηπος καὶ νὰ συνοδεύεται ἡ προσευχή σας ἀπὸ τὴν θεία εὐωδία τῆς καρδιᾶς σας.
Ὅταν κανεὶς κρατᾶ ἔστω καὶ λίγο ἀριστερό, δηλαδὴ κακό, λογισμὸ γιὰ κάποιον, ὁποιαδήποτε ἄσκηση καὶ ἂν κάνη, νηστεία, ἀγρυπνία κ.λπ., πάει χαμένη. Σὲ τί θὰ τὸν βοηθήση ἡ ἄσκηση, ἂν δὲν ἀγωνίζεται παράλληλα νὰ μὴ δέχεται τοὺς κακοὺς λογισμούς; Γιατί νὰ μὴν ἀδειάση ἀπὸ τὸ πιθάρι πρῶτα ὅλο τὸ κατακάθι τοῦ λαδιοῦ, ποὺ εἶναι μόνο γιὰ σαπούνι, καὶ ὕστερα νὰ βάλη τὸ καλὸ λάδι, ἀλλὰ βάζει τὸ καλὸ μὲ τὸ ἄχρηστο καὶ τὸ μουρνταρεύει;
Ἕνας ἁγνός, καλός, λογισμὸς ἔχει μεγαλύτερη δύναμη ἀπὸ κάθε ἄσκηση. Κάποιος νέος λ.χ. πολεμεῖται ἀπὸ τὸν διάβολο καὶ ἔχει ἀκάθαρτους λογισμοὺς καὶ κάνει ἀγρυπνίες, νηστεῖες, τριήμερα, γιὰ νὰ ἀπαλλαγῆ ἀπὸ αὐτούς. Ἕνας ἁγνὸς λογισμὸς ὅμως ποὺ θὰ φέρη ἔχει μεγαλύτερη δύναμη καὶ ἀπὸ τὶς ἀγρυπνίες καὶ ἀπὸ τὶς νηστεῖες ποὺ κάνει καὶ τὸν βοηθάει πιὸ θετικά.
(ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ Γ', ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ, Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον Μοναζουσῶν «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος»).
4/10/26
4 Οκτωβρίου 1944: 82 χρόνια από την Απελευθέρωση της Πάτρας
Στις 6 το πρωί της Τετάρτης 4 Οκτωβρίου 1944, οι καμπάνες των εκκλησιών της Πάτρας άρχισαν να χτυπούν. Αυτή τη φορά δεν καλούσαν σε λειτουργία ούτε προειδοποιούσαν για έναν ακόμη συναγερμό. Ύστερα από περισσότερα από τρία χρόνια Κατοχής και τρεις ημέρες μαχών μέσα και γύρω από την πόλη, ο ήχος τους ανήγγελλε κάτι που οι Πατρινοί περίμεναν χρόνια: οι τελευταίες γερμανικές δυνάμεις είχαν φύγει.
Μέχρι τα ξημερώματα ακούγονταν ακόμη πυροβολισμοί. Το ίδιο πρωί, όμως, οι δρόμοι άρχισαν να γεμίζουν κόσμο, ελληνικές σημαίες και λουλούδια. Περίπου στις 11 το πρωί, η 8η Ταξιαρχία και το 12ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ, μαζί με συμμαχικά βρετανικά στρατεύματα, παρέλασαν στους δρόμους μιας πόλης που ήταν ξανά ελεύθερη.
Ογδόντα δύο χρόνια αργότερα, η Πάτρα επιστρέφει σε εκείνο το πρωινό. Για να φτάσει όμως η πόλη στις καμπάνες της λευτεριάς, είχαν προηγηθεί τέσσερα χρόνια που τη σημάδεψαν βαθιά: βομβαρδισμοί, πείνα, συλλήψεις, φυλακές, μπλόκα και εκτελέσεις. Και, στο τέλος, τρεις ημέρες μαχών που έφεραν τον πόλεμο από τα περίχωρα στο Κάστρο, τον Παντοκράτορα και τους δρόμους της Άνω Πόλης...
Γιώτα Δημητρίου /ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ
Ψηφιακή βιβλιοθήκη Ορθόδοξων περιοδικών Ο ΣΩΤΗΡ, ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ, Η ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ
Κυριακὴ Β΄ Λουκᾶ: To Αποστολικό και Ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής
Ο Απόστολος
(Κορινθίους Β΄ 9: 6-11)
ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
[…] ἐκεῖνος πού σπέρνει μέ τσιγγουνιά, μέ τσιγγουνιά καί θά θερίσει. Κι ἐκεῖνος πού σπέρνει ἄφθονα, ἄφθονα καί θά θερίσει. Ὁ καθένας ἄς δίνει ἐλεύθερα ὅ,τι ἔχει διάθεση ἡ καρδιά του, χωρίς νά στενοχωριέται ἤ νά ἐξαναγκάζεται· διότι ὁ Θεός ἀγαπᾶ ἐκεῖνον πού δίνει μέ προθυμία καί χαρούμενο πρόσωπο. Κι ὁ Θεός ἔχει τή δύναμη νά σᾶς δώσει ὑπεράφθονη κάθε χάρη: καί τή χάρη δηλαδή τῆς προθυμίας νά εἰσφέρετε γενναῖα, καί τή χάρη τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν, ὥστε νά εἶστε πάντοτε σ’ ὅλα τελείως αὐτάρκεις κι ἔτσι νά κάνετε μέ τό παραπάνω κάθε καλό ἔργο. Κι ἔτσι νά γίνει καί μέ σᾶς ἐκεῖνο πού λέει ἡ Ἁγία Γραφή: Μοίρασε ἄφθονα, ἔδωσε στούς φτωχούς· ἡ ἀρετή του ἀπό τίς ἀγαθοεργίες του μένει γιά πάντα. Κι ὁ Θεός πού χορηγεῖ ἄφθονο σπόρο σ’ ἐκεῖνον πού σπέρνει, καί ἄρτο γιά νά τρῶμε, ἄς χορηγήσει κι ἄς πληθύνει τά ὑλικά ἀγαθά σας κι ἄς αὐξήσει τούς καρπούς τῆς ἀγαθοεργίας σας, 1ὥστε νά γίνεστε πλούσιοι σέ κάθε τι, σέ κάθε εἶδος γενναιοδωρίας, γιά τήν ὁποία θά ἀναπέμπουν εὐχαριστίες στό Θεό αὐτοί πού θά πάρουν ἀπό ἐμᾶς τούς Ἀποστόλους τίς συνεισφορές σας πού θά τούς μεταφέρουμε.
Το Ευαγγέλιο
(Κατά Λουκάν στ΄ 31-36)
ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
Καί μέ λίγες λέξεις, ὅπως θέλετε νά σᾶς συμπεριφέρονται καί νά σᾶς κάνουν οἱ ἄνθρωποι, ἔτσι ἀκριβῶς νά συμπεριφέρεσθε κι ἐσεῖς σ’ αὐτούς καί νά τούς κάνετε τά ἴδια. Διότι ἐάν ἀγαπᾶτε μόνον ἐκείνους πού σᾶς ἀγαποῦν, ποιά εὔνοια καί ποιά ἀμοιβή σᾶς ἀνήκει ἀπό τόν Θεό; Καμία. Διότι καί οἱ ἁμαρτωλοί ἀγαποῦν ἐκείνους πού τούς ἀγαποῦν. Κι ἄν κάνετε τό καλό σ’ ἐκείνους πού σᾶς εὐεργετοῦν, ποιά εὔνοια καί χάρη καί ἀνταμοιβή σᾶς ἀνήκει ἀπό τόν Θεό; Καμία. Διότι καί οἱ ἁμαρτωλοί τό ἴδιο κάνουν. Κι ἄν δανείζετε σ’ ἐκείνους ἀπό τούς ὁποίους ἐλπίζετε νά πάρετε πίσω αὐτά πού δανείσατε, ποιά χάρη καί ἀνταπόδοση ἀπό τόν Θεό σᾶς ἀνήκει; Καμία. Διότι καί οἱ ἁμαρτωλοί δανείζουν σέ ἄλλους ἁμαρτωλούς γιά νά πάρουν πίσω ὁλόκληρο τό ποσό πού δάνεισαν ἤ καί σέ ὥρα ἀνάγκης νά πάρουν κι αὐτοί ἴσα ὀφέλη καί δάνεια ἀπό ἐκείνους στούς ὁποίους δάνεισαν. Ἐσεῖς ὅμως νά ἀγαπᾶτε τούς ἐχθρούς σας καί νά τούς εὐεργετεῖτε καί νά τούς δανείζετε χωρίς νά ἐλπίζετε σέ καμία ἀνταπόδοση ἀπ’ αὐτούς. Καί θά εἶναι πολύς ὁ μισθός σας καί μεγάλη ἡ ἀνταμοιβή σας ἀπό τόν Θεό. Καί θά εἶστε στή βασιλεία τῶν οὐρανῶν κατά χάριν παιδιά τοῦ ὑψίστου Θεοῦ, μέ τόν ὁποῖο θά μοιάζετε πνευματικῶς. Διότι κι αὐτός εἶναι εὐεργετικός καί ὠφέλιμος στούς ἀνθρώπους πού δείχνουν ἀχαριστία στίς τόσες εὐεργεσίες του καί πού δέν ἔχουν καλή διάθεση καί προαίρεση ἀλλά εἶναι πονηροί. Νά γίνεστε λοιπόν σπλαχνικοί πρός τόν συνάνθρωπό σας καί συμπονετικοί στίς δυστυχίες του καί στίς ἀνάγκες του, ὅπως καί ὁ οὐράνιος Πατέρας σας εἶναι σπλαχνικός σέ ὅλους.
1/10/26
Στη ζωή μας δεν συναντούμε ανθρώπους τυχαία.
Στη ζωή μας δεν συναντούμε ανθρώπους τυχαία.
Άλλοι έρχονται σαν ευλογία, για να μας ζεστάνουν την καρδιά.
Άλλοι σαν παρηγοριά, για να μας στηρίξουν στις δύσκολες στιγμές.
Κι άλλοι σαν χαρά, για να μας θυμίσουν πως υπάρχει ακόμη καλοσύνη στον κόσμο!
Υπάρχουν όμως και άνθρωποι που έρχονται σαν δοκιμασία.
Μας πληγώνουν, μας αδικούν,
μας κουράζουν,
μας απογοητεύουν. Και τότε αναρωτιόμαστε:
«Γιατί επέτρεψε ο Θεός να περάσει αυτός ο άνθρωπος από τη ζωή μου;»
Ίσως γιατί έπρεπε να μάθουμε την υπομονή.
Ίσως τη διάκριση.
Ίσως να συγχωρούμε χωρίς να γινόμαστε αφελείς.
Ίσως να αγαπούμε χωρίς να χάνουμε τον εαυτό μας.
Γιατί δεν είναι όλοι οι άνθρωποι για να μείνουν κοντά μας.
Όλοι όμως μπορούν κάτι να μας διδάξουν!
Ο κάθε άνθρωπος που περνά από τη ζωή μας αφήνει ένα αποτύπωμα.
Άλλος αφήνει φως, άλλος πληγή,
άλλος εμπειρία, άλλος σιωπή.
Κι άλλοτε ένα μάθημα που καταλαβαίνουμε πολύ αργότερα!
π. Δημήτριος Αργύρης
Πρωτοπρεσβύτερος
Νέο βιβλίο από τον Μητροπολίτη Ναυπάκτου για τη Γερόντισσα Γαλακτία
Παρουσίαση τῆς ζωντανῆς θεολογίας τῆς Γερόντισσας Γαλακτίας, ὅπως φαίνεται στά γραπτά μηνύματά της καί τίς ἰδιόχειρες ἐπιστολές της.
Ἡ Γερόντισσα Γαλακτία ἦταν καί εἶναι μιά ζωντανή φιλοκαλική παράδοση, ἕνας κρυφός θησαυρός, τόν ὁποῖον ἀποκάλυψε ὁ Χριστός τά τελευταῖα χρόνια τῆς ζωῆς της.
Τό παρόν βιβλίο εἶναι γεμάτο ἀπό ἐμπειρική θεολογία καί ἐμπειρικό ἡσυχασμό.
ISBN: 978-618-5269-69-2
Συγγραφέας: ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΣ ΒΛΑΧΟΣ
Μήνυμα Αρχιεπισκόπου για τη νέα κατηχητική χρονιά 2026-2027
ΜΗΝΥΜΑ
ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
κ.κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ Β΄
Μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἐνάρξεως τοῦ νέου κατηχητικοῦ ἔτους 2026-2027
Ἀγαπητά μου παιδιά, Ἀγαπητοί γονεῖς,
Σέ μία ἐποχή ραγδαίων ταχυτήτων, διαρκῶν ἀλλαγῶν καί πολλῶν πληροφοριῶν, παρατηροῦμε συχνά τούς ἀνθρώπους καί ἰδιαίτερα τούς νέους ἀνθρώπους νά αἰσθάνονται μόνοι μέσα σέ ἕναν ἄκρως συνδεδεμένο, ἀλλά παράλληλα ἄδειο καί ἀπρόσωπο κόσμο.
Ἡ καθημερινότητα κατακλύζεται ἀπό θόρυβο, ἄγχος καί ψηφιακές εἰκόνες, στερῶντας ἀπό τήν καρδιά τήν ἡρεμία καί τήν ζεστή διαπροσωπική ἐπαφή.
Ὡς Πνευματικός Πατέρας, βλέπω τήν δίψα τῶν παιδιῶν μας γιά καθαρό ἀέρα, γιά ἕνα σταθερό καταφύγιο ὅπου μποροῦν νά ἀναπνεύσουν ἐλεύθερα, νά ἐκφράσουν τούς προβληματισμούς τους χωρίς φόβο καί νά ἀνακαλύψουν ποιός εἶναι ὁ πραγματικός προορισμός τῆς ζωῆς τους.
Ἡ Ἐκκλησία μας δέν προσφέρει ἁπλῶς θεωρητικές γνώσεις ἤ στείρους κανόνες. Προσφέρει καί προβάλλει ἕνα Πρόσωπο: τόν Ἴδιο τόν Χριστό, πού εἶναι «τό Φῶς τοῦ κόσμου» καί ἡ πηγή τῆς ἀληθινῆς εἰρήνης.
Σέ κάθε Ἐνορία τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, πού εἶναι μία μεγάλη οἰκογένεια, ἑτοιμάζουμε καί φέτος ἕναν χῶρο ζεστό καί φιλόξενο γιά κάθε παιδί καί νέο.
Μέ τήν ἔναρξη τοῦ νέου κατηχητικοῦ ἔτους, καλοῦμε τά παιδιά καί τούς νέους μας νά γίνουν μέλη μιᾶς ζωντανῆς συντροφιᾶς.
Ἐκεῖ ὅπου ἡ μάθηση γίνεται βίωμα, ἡ φιλία ἀποκτᾶ βάθος, καί οἱ δημιουργικές δράσεις, τά παιχνίδια, οἱ συζητήσεις, οἱ πολιτιστικές καί ἀθλητικές ἐκδηλώσεις καί οἱ ἐξορμήσεις, προσφέρουν ἐμπειρίες στή νεανική ἡλικία καί θωρακίζουν τήν ψυχή.
Σᾶς παρακαλῶ θερμά, ἀγαπητοί μου γονεῖς, νά ἐνθαρρύνετε τά παιδιά σας νά κάνουν αὐτό τό βῆμα. Νά γνωρίσουν ἀπό κοντά τόν πλοῦτο τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς, νά νιώσουν ὅτι δέν εἶναι μόνα καί νά ἀναπτύξουν ἕνα γερό πνευματικό ὑπόβαθρο πού θά τά συνοδεύει σέ ὅλη τήν ζωή τους.
Εὐχαριστῶ ἐκ βάθους καρδίας τούς ὑπεύθυνους Ἱερεῖς τῆς Νεότητος, τούς κατηχητές καί τίς κατηχήτριες καί ὅλα τά στελέχη τῆς ποιμαντικῆς τῆς νεότητας, πού ἀναλαμβάνουν ἀφιλοκερδῶς μέ ζῆλο, αὐταπάρνηση καί ἀνιδιοτέλεια αὐτήν τήν ἱερή διακονία.
Εὔχομαι ὁ Θεός νά εὐλογεῖ τίς προσπάθειές σας καί νά χαρίζει ὑγεία, πρόοδο καί εἰρήνη, ὥστε ἡ νέα κατηχητική χρονιά νά εἶναι γιά ὅλους καρποφόρα καί γεμάτη ἀπό τίς δωρεές τοῦ Θεοῦ.
Μετά πατρικῶν εὐχῶν καί ἀγάπης,
Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ
† ὁ Ἀθηνῶν Ἱερώνυμος Β΄
Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΣΤΟ ΠΓΝΠ
Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, την Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2026, τέλεσε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Ι.Ν. Παναγίας Βοηθείας στο ΠΓΝΠ.
Στην ομιλία του, ο Θεοφιλέστατος μεταξύ άλλων είπε: «Αδελφοί μου, η Εκκλησία μας προβάλλει τη φωτεινή και ασκητική μορφή ενός μεγάλου πατέρα της ερήμου, του Οσίου πατρός ημών Χαρίτωνος του Ομολογητού, ο οποίος έζησε στα δύσκολα χρόνια των διωγμών τον 3ο αιώνα μ.Χ., καταγόμενος από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας.
Ο Όσιος Χαρίτων δεν εδίστασε να αντιμετωπίσει τα βασανιστήρια και τη φυλακή για χάρη του Ιησού Χριστού. Έγινε "Ομολογητής", δηλαδή τόλμησε να ομολογήσει την αγάπη του στον Θεό σε μια εποχή που αυτό σήμαινε και αυτόν ακόμα τον θάνατο.
Η ομολογία, ωστόσο, δεν αποτελεί μόνο θέμα μαρτυρίου του αίματος, αλλά και καθημερινό αγώνα, δηλαδή να μη διστάζουμε να ομολογούμε την πίστη μας στον Κύριο με τα λόγια μας αλλά κυρίως με τη ζωή μας.
Όταν οι συνθήκες άλλαξαν και ανέκτησε την ελευθερία του ο Όσιος Χαρίτων, αντί να αναζητήσει τις ανέσεις, επέλεξε τον δρόμο της αναχωρήσεως και κατέφυγε στα σπήλαια των Ιεροσολύμων.
Παρότι ο ίδιος ποθούσε την ησυχία και την έρημο, η αγιότητά του δεν μπορούσε να κρυφτεί. Πλήθη πιστών συγκεντρώθηκαν γύρω του, οδηγώντας τον στην ίδρυση φημισμένων Λαυρών, στη Φαρά και τη Σουκά.
Ο Άγιος αναδείχθηκε "φωστὴρ τῆς ἐναρέτου ζωῆς", πνευματικός οδηγός και πατέρας αθανάτων ψυχών, αποδεικνύοντας ότι ο αληθινός ερημίτης, όταν γεμίζει από την αγάπη του Θεού, γίνεται αστέρας που φωτίζει ολόκληρη την οικουμένη.
Αδελφοί μου, ο Όσιος Χαρίτων, του οποίου το όνομα προμηνύει την αφθονία της χάριτος του Θεού που έλαβε, ας είναι πρεσβευτής και βοηθός μας. Ας μιμηθούμε τη σταθερότητά του στην πίστη και την εγκράτειά του, ώστε να αξιωθούμε και εμείς των αιωνίων αγαθών της Βασιλείας των ουρανών.
Αυτήν ακριβώς τη βιωματική αγάπη βλέπουμε να συνεχίζει σήμερα και ο π. Χαρίτων, ο οποίος επιτελεί ένα ξεχωριστό και αθόρυβο ποιμαντικό έργο μέσα στον χώρο του νοσοκομείου. Καθημερινά βρίσκεται κοντά στους ασθενείς. Εκεί όπου κυριαρχούν ο πόνος, η αγωνία, ο φόβος και η μοναξιά, γίνεται μια ζωντανή παρουσία παρηγοριάς.
Στέκεται αθόρυβα δίπλα στον άρρωστο, τον ενισχύει, τον ενδυναμώνει, τον στηρίζει. Ακούει τον πόνο της ψυχής, εξομολογεί, προσεύχεται και προσφέρει τον λόγο της Εκκλησίας ως βάλσαμο στις πληγωμένες καρδιές των ασθενών και των συνοδών αυτών.
Το νοσοκομείο μετατρέπεται έτσι σε έναν μικρό τόπο διακονίας και προσευχής. Ο ιερέας, σαν άλλος καλός Σαμαρείτης, σκύβει πάνω στον συνάνθρωπο που υποφέρει και του προσφέρει, όχι απλώς παρηγορητικά λόγια, αλλά την ίδια την αγάπη του Κυρίου.
Είθε ο Όσιος Χαρίτων ο Ομολογητής να ενισχύει τον π. Χαρίτωνα στο ιερό αυτό διακόνημά του, χαρίζοντάς του δύναμη, υγεία και πνευματικό φωτισμό, ώστε να συνεχίζει να γίνεται για τους ασθενείς άνθρωπος παρηγοριάς, ελπίδας και χριστιανικής αγάπης».
Ο Θεοφιλέστατος μετέφερε στους πιστούς τις πατρικές εγκάρδιες ευχές του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου για έτη αγιασμένα, ευλογημένα και πάμπολλα.
30/9/26
Δημήτρεια 2026: Ο Αγ. Γερβάσιος των Πατρών
Την Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου στις 7.00 το απόγευμα, στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου, Δήμου Αγίου Δημητρίου, στα πλαίσια των εορταστικών εκδηλώσεων με την επωνυμία «ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2026», πραγματοποιήθηκε ομιλία με θέμα: «Άγιος Γερβάσιος των Πɑτρών: Ο μɩμητὴς του Μʋροꞵλύτοʋ Μάρτʋρος», του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου π. Γερβασίου Παρακεντέ, Ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών.
29/9/26
Η Μητρόπολη Ναυπάκτου διοργανώνει το ΙΒ΄ Θεολογικό Συνέδριο
Η Ιερά Μητρόπολη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου, υπό τον Μητροπολίτη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεο, διοργανώνει το Σάββατο 3 Οκτωβρίου, στο Πνευματικό της Κέντρο, το ΙΒ΄ Θεολογικό Συνέδριο με γενικό θέμα «Η σημασία του 11ου αιώνος μ.Χ. για την κατανόηση της σύγχρονης πραγματικότητας», με αφορμή την εορτή του αγίου Ιεροθέου Α΄ Επισκόπου Αθηνών.
Κατασκήνωση ΑΓ. ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ (1993) στον Αλισσό Πατρών
Τη δεκαετία του 1990 η ΣΦΕΒΑ (Συντονιστική Φοιτητική Ένωση Βορειοηπειρωτικού Αγώνα) - Ε.Ε. Πατρών διοργάνωσε, αγαπητοί φίλοι, προγράμματα φιλοξενίας μικρών μαθητών, αγοριών και κοριτσιών, από τη Β. Ήπειρο και ολόκληρη την Αλβανία στην ευρύτερη περιοχή των Πατρών.
Ένα μεγάλο επιτελείο στελεχών και φίλων της ΣΦΕΒΑ από την Πάτρα αλλά και ολόκληρη την Ελλάδα βοήθησε με πρωτόγνωρο ενθουσιασμό ώστε η πρότυπη αυτή κατασκήνωση αυτή να πετύχει και να προσφέρει χαρά στους μικρούς φίλους μας.
Οργανώθηκαν εκδρομές, μαθήματα γλώσσας, ιατρικές εξετάσεις, δόθηκαν δώρα και μία Βίβλο σε κάθε παιδί ενώ το κυριότερο ήταν ότι έγινε συστηματική κατήχηση και βάπτιση σε δεκάδες παιδιά που οι γονείς τους είχαν δηλώσει εξαρχής ότι επιθυμούσαν να βαπτιστούν στην Ελλάδα.
Κορυφαία αξέχαστη στιγμή η εκδρομή στην Αθήνα και η συνάντηση όλων μας στο φοιτητικό Οικοτροφείο του Μ. Βασιλείου με τον Αρχηγό του Αγώνα μας Μητροπολίτη Δρυινουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κυρό ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟ.
Οι φωτογραφίες είναι από τις αξέχαστες εκείνες στιγμές της κατασκήνωσης ΑΓ. ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ του 1993 (26.7 - 8.8) που φιλοξενήθηκε στην κατασκήνωση του Αλισσού της Χριστιανικής Εστίας Πατρών.













.png)











































