17/5/25

«Ἡ Ὑγεία τῆς Προσευχῆς»

 


Μία ἑβδομάδα πρὶν ἀπὸ τὸ φετινὸ Πάσχα δημοσιεύθηκε μὲ τὸν τίτλο αὐτὸ ἕνα ἀσυνήθιστο ἄρθρο, ἀπὸ τὸ ὁποῖο παραθέτουμε ὁρισμένα σημαντικὰ ἀποσπάσματα:

«Στοὺς σύγχρονους καιροὺς πολὺ γειτνι­ά­­ζουν τὰ συμπεράσματα ψυχιατρικῶν ἐρευ­νῶν μὲ τὶς ὑποδείξεις τῆς Ὀρθόδοξης Χριστιανικῆς διδασκαλίας γιὰ τὸν ψυχικὸ ἐξαγνισμὸ καὶ τὴν Ἀγάπη στὸν συνάνθρωπο. Εἶ­­ναι ἀρκετοὶ πλέον οἱ διάσημοι καθηγητὲς τῆς Ψυχοσωματικῆς Ἐπιστήμης πού, σὲ ὅλες τὶς προηγμένες χῶρες, στὶς ΗΠΑ, τὸν Καναδά, τὴν Αὐστραλία, τὴν Ἀγγλία, παροτρύνουν τὸν γενικὸ πληθυσμὸ στὴν προσευχή, τὴν ἁγνὴ ἀλληλεγγύη καὶ προσφορὰ καὶ τὴν συμμετοχὴ σὲ θρησκευτικὲς ἐκδηλώσεις (…).

Εἰδικὰ γιὰ τὴν δύναμη τῆς προσευχῆς πολλὲς μελέτες κορυφαίων ἐρευνητικῶν κέν­τρων ἔχουν καταγράψει τὰ ὀφέλη στὴν σωματικὴ ὑγεία καί, ἰδιαίτερα, στὴν ὑγεία τῆς καρδιᾶς. (…)

Οἱ νευροψυχίατροι τῆς ἐπιστήμης τῆς Νευροθεολογίας ἐξηγοῦν ὅτι ἡ διὰ προσευχῆς καὶ ἐκ βαθέων ἐπιθυμία τῆς ἐπικοινωνίας μὲ τὸ Θεῖο μπορεῖ νὰ μειώσει ὁρατὰ καὶ συντριπτικὰ τὸ ἄγχος, προκαλώντας τὴν ἀπόκριση χαλάρωσης. Αὐτὴ ἡ ἐσωτερικὴ εἰρήνη, ἡ αἴσθηση τοῦ νοήματος καὶ ἡ σύνδεση μὲ τὸν Θεό, ποὺ ἐπιδιώκει ἡ προσευχή, εἶναι παράγοντες μὲ ἄμεσες φυσιολογικὲς ἐπιδράσεις στὸ σῶμα. Ἠρεμοῦν τὸ καρδιαγγειακὸ σύστημα καὶ μειώνουν τὸ ἄγχος. Πρόκειται στὴν οὐσία γιὰ μιὰ “ἐπανεκκίνηση” τοῦ νευρικοῦ συστήματος μὲ διαδοχικὰ ὀφέλη, ψυχικὰ καὶ σωματικά» («Ἑστία τῆς Κυριακῆς» 13-4-2025).

Ἀσφαλῶς κάθε πιστὸς Χριστιανὸς αἰσθάνεται μιὰ ψυχικὴ ἀνάταση κατὰ τὶς μεγάλες ἡμέρες τῶν ἁγίων Παθῶν καὶ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ. Τὰ στοιχεῖα ποὺ παραθέτει τὸ παραπάνω κείμενο, ἐπιβεβαιώνουν τὴν ἀγαθὴ ἐπίδραση τῆς προσ­ευ­χη­τικῆς ἐπικοινωνίας τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὸν Θεό, ἀκόμη καὶ γιὰ τὴ σωματική του ὑγεία. Ἡ εὐεργετικὴ ἐπίδραση τῆς προσ­ευχῆς στὴ σωματικὴ εὐεξία γίνεται περισσότερο ἐμ­φα­νὴς στὸ πλαίσιο τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία διακρατεῖ ἀνόθευτη τὴ θεία Ἀλήθεια, χωρὶς ἀνθρώπινες ἐπινοήσεις καὶ ἐ­πεμβά­σεις. Εἶ­ναι δὲ πολὺ θετικὸ τὸ ὅτι στὴν περίπτωση αὐ­τὴ ὁ δημοσιογραφικὸς κάλαμος ἔθιξε τὶς εὐαίσθητες πνευματικὲς χορδὲς τοῦ Ὀρθόδοξου Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐν­αρ­μο­νιζό­με­νος μὲ τὸ πνεῦμα τῶν ἁγίων ἡ­μερῶν τοῦ Πάσχα.


Καλοκαιρινές δραστηριότητες για μαθητές & μαθήτριες Α' και Β' Δημοτικού

 




15/5/25

«Η Παραβολή των Εργατών του Αμπελώνα» | Οι παραβολές του Χριστού

 


Η παραβολή των εργατών του αμπελώνα μας αποκαλύπτει τη βαθιά δικαιοσύνη και το άμετρο έλεος του Θεού. Ο Χριστός μας δείχνει ότι η αξία δεν μετριέται με τις ώρες της προσπάθειας, αλλά με τη διάθεση της καρδιάς να ανταποκριθεί στο κάλεσμα του Κυρίου. Είτε ήρθες νωρίς είτε αργά, η αγάπη του Θεού παραμένει η ίδια· γενναιόδωρη, ανεξάντλητη, ανατρεπτική.

Κανείς δεν περισσεύει στον αμπελώνα του Θεού. Ο μισθός –η Βασιλεία των Ουρανών– χαρίζεται εξίσου σε όλους, όχι επειδή το αξίζουμε, αλλά επειδή Εκείνος είναι αγαθός. Μας καλεί να δούμε τον αδελφό μας με τα μάτια Του, χωρίς ζυγαριές και συγκρίσεις.

ΑΠΑΡΧΗ

Αφήγηση: π. Γεώργιος Γανωτής


Η μεγάλη συνάντηση

 


14/5/25

ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, ΔΥΟ ΦΥΛΑ


Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας ζει τον γάμο ως «μυστήριον μέγα», τις ρίζες του οποίου εύκολα κανείς ανιχνεύει μέσα στα αγιογραφικά κείμενα και τη διδασκαλία των Πατέρων. Και είναι μυστήριο, διότι εξαγιάζει το φύλο και αναιρεί τη σφραγίδα της πτώσεως.

Μέσα στον γάμο λοιπόν βρίσκει έκφραση η αγάπη του Θεού προς τον άνθρωπο. Ο Θεός θέλει να δώσει ύπαρξη και αιωνιότητα, ζωή δίχως θάνατο, μετοχή της θεότητός Του και σε άλλα λογικά όντα. Γι’ αυτόν τον λόγο δημιουργεί τον έλλογο κόσμο και τον άνθρωπο. Όταν οι σύζυγοι ζουν την αγάπη του Θεού προς τον άνθρωπο και γι’ αυτή ζουν, τότε χρησιμοποιούν το φύλο τους προς αποκατάσταση της πτώσεώς τους. Η επιθυμία της απόκτησης τέκνων, και μάλιστα κατά το δυνατόν πολλών, είναι μετοχή στη δημιουργική επιθυμία του Θεού.

Πέντε κείμενα για την ιερώτερη σχέση μεταξύ των ανθρώπων, τη σημερινή αποϊεροποίησή της, τον εσχατολογικό της προορισμό.


Συγγραφέας: ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Εκδόσεις: ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Σελίδες: 200

Κωδικός: 78-244

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΠΑΤΡΩΝ: Εθελοντική Αιμοδοσία - 12-24.5.2025

 


13/5/25

ΣΚΕΨΟΥ 8 – Χριστιανικό επιτραπέζιο παιχνίδι για όλη την οικογένεια!

 


Σκέψου 8 – Χριστιανικό επιτραπέζιο παιχνίδι για όλη την οικογένεια!


Παίκτες 2+ | Ηλικία 10+ | χρόνος 20′


-Βρες 8 ακολουθίες της Εκκλησίας!

-Βρες 8 βιβλία της Καινής Διαθήκης!

-Βρες 8 μαθητές του Χριστού!


Έχεις ένα λεπτό στη διάθεσή σου για να βρεις τις 8 λέξεις-απαντήσεις που βρίσκονται στην κάρτα και να μαζέψεις όσο περισσότερους πόντους μπορείς! Θα τα καταφέρεις;


Περιέχει 120 θέματα χωρισμένα σε δυο επίπεδα (εύκολο και δύσκολο).

Εκδόσεις ΕΑΡ

Το ΕΝΘΥΜΙΟ που δόθηκε στο 40νθήμερο Μνημόσυνο του Μητρ. Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κυρού ΑΝΔΡΕΟΥ.




12/5/25

Σαράντα μέρες εισπνέουμε «Χριστὸς Ανέστη»

 


Η ζωή μας αποτελείται απὸ τόσες αναπνοές όσες και τα χρόνια μας. Εισπνοή είναι η περίοδος του Πεντηκοσταρίου και εκπνοή οι υπόλοιπες τριακόσιες περίπου μέρες του έτους. Σαράντα μέρες εισπνέουμε «Χριστὸς Ανέστη» και όλες τις υπόλοιπες ζούμε με το «Αληθώς Ανέστη». 

Να δώσει ο Θεὸς αυτὸ το «Αληθώς Ανέστη», η προσωπικὴ εμπειρική επιβεβαίωση της Αναστάσεως να αγκαλιάζει κάθε στιγμή, κάθε πτυχή της ζωής μας, έως ότου αξιωθούμε και πάλι την επόμενη χρονιά, τη νύχτα της Αναστάσεως, να ψάλλουμε στον ναό, κυρίως όμως στον ναὸ της καρδιάς μας, ξανὰ τον νικητήριο ύμνο «Χριστός Ανέστη».


Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος

Εθελοντική Αιμοδοσία στις 13 Μαΐου στη Χριστιανική Εστία Πατρών

 



Το ΟΑΚΑ πλημμύρισε από οικογένειες!

 


Μεγαλειώδης εκδήλωση για την οικογένεια πραγματοποιήθηκε, υπό την αιγίδα της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, στο Ποδηλατοδρόμιο του Ολυμπιακού Αθλητικού Κέντρου Αθηνών (Ο.Α.Κ.Α.) από την πρωτοβουλία “Αγαπώ την Οικογένεια” με τη συμμετοχή ιερών Μητροπόλεων, χριστιανικών σωματείων, πολυτεκνικών οργανώσεων, εκπαιδευτηρίων και δεκάδων φορέων.

Από τις 11 το πρωί της Κυριακής, εκατοντάδες μικροί και μεγάλοι άρχισαν να περιηγούνται στα ειδικά διαμορφωμένα θεματικά περίπτερα.

Εκεί τα παιδιά είχαν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν σε δράσεις φιλαναγνωσίας από τις εκδόσεις «Έαρ», να παρακολουθήσουν κουκλοθέατρο από τον Παιδικό Σταθμό και το Νηπιαγωγείο της «Ελληνικής Παιδείας», να φιλοτεχνήσουν πρωτότυπες χειροτεχνίες στο εργαστήρι δημιουργίας της ενορίας του αγίου Γεωργίου Κηφισιάς, να απολαύσουν τη χαρά να φτιάχνουν γλυκό μαζί με όλη την οικογένεια στο εργαστήρι ζαχαροπλαστικής της ενορίας Αναλήψεως Ραφήνας.

Παράλληλα στο περίπτερο του Γραφείου Νεότητας της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσογαίας και Λαυρεωτικής πλήθος παιδιών και εφήβων πήγαν να συναντήσουν τον δημοφιλή youtuber κ. Γεώργιο Σκιαδά (Neverlander) και μαζί με τον ψυχολόγο κ. Αθανάσιο Κανάκη είχαν μια διαδραστική συζήτηση για τα social media. Ενδιαφέρουσες συζητήσεις και παρουσιάσεις έγιναν επίσης στο περίπτερο του Κινήματος «Μαμά, μπαμπάς και παιδιά» και «Αφήστε με να ζήσω!» αλλά και στο «Ενορία εν δράσει» του Ι. Ν. Ευαγγελιστρίας Πειραιώς όπου οι εκπαιδευτικοί κ. Ηλίας Λιαμής και πρεσβ. Κυριακή Τριανταφυλλίδου-Μπαθρέλλου συζήτησαν το θέμα «Οικογένεια και σχολείο».

Ακολούθησε ένα πλούσιο εορταστικό πρόγραμμα, την έναρξη του οποίου σηματοδότησε με τον εναρκτήριο λόγο του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος κ.κ. Κύριλλος, εκπρόσωπος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Ο Σεβασμιώτατος τόνισε τέσσερα σημαντικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν τον θεσμό της οικογένειας:

Πρώτον, η οικογένεια αποτελεί θεσμό θεοΐδρυτο. Συστήνεται ήδη στο βιβλίο της Γενέσεως, αλλά και σε όλη την Αγία Γραφή υπάρχουν χαρακτηριστικές σχετικές αναφορές.

Δεύτερον, η οικογένεια είναι θεσμός κοινωνικός. Η οικογένεια είναι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή του ανθρώπου. Χωρίς αυτήν ο άνθρωπος βιώνει αφόρητη μοναξιά.

Τρίτον, η οικογένεια είναι δώρο της αγάπης και της φιλανθρωπίας του Θεού στον άνθρωπο. Η οικογένεια μετατρέπεται σε κατ’ οίκον εκκλησία με την ψυχοσωματική ενότητα των συζύγων, την κατά Θεόν ανατροφή των παιδιών, την κοινή πνευματική ζωή.  «Εκκλησίαν ποίησόν σου την οικίαν!», προτρέπει ο ιερός Χρυσόστομος.

Τέταρτον, η οικογένεια στην πατρίδα μας και στην Ευρώπη διέρχεται περίοδο βαθιάς κρίσεως. Αυτό έχει ως αιτίες: την ελευθεριότητα ηθών, την επιβολή ξένων προτύπων, την αποϊεροποίηση του θεσμού, την έλλειψη αγάπης, πνεύματος θυσίας και αυταπαρνήσεως κ.ά. Στον κλονισμό του θεσμού δυστυχώς συνεργούν και συγκεκριμένα νομοθετήματα της Πολιτείας. Γι’ αυτό και η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος με ποικίλους τρόπους επιδιώκει να προβάλλεται η παραδοσιακή ελληνική οικογένεια και στα πλαίσια αυτά έθεσε υπό την αιγίδα της και την εν λόγω εκδήλωση.

Στη συνέχεια τη σκυτάλη ανέλαβαν οι παρουσιαστές της εκδήλωσης, Γιώργος Τσιάκκας και Χριστίνα Παυλίδου, γνωστοί συντελεστές της σειράς «Άγιος Παΐσιος: Από τα Φάρασα στον ουρανό». Το πρόγραμμα περιελάμβανε επίκαιρους ύμνους από τον Βυζαντινό Χορό «Άδοντες και ψάλλοντες» της Ιεράς Μητροπόλεως Κηφισίας, παραδοσιακούς χορούς από τη χορευτική ομάδα των εκπαιδευτηρίων “Θεομήτωρ” και τον χορευτικό όμιλο «Ειρήνη» της Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Ιωνίας, Φιλαδελφείας, Ηρακλείου και Χαλκηδόνος αλλά και πολυμελείς νεανικές χορωδίες όπως αυτή του Ι. Ναού Μεταμορφώσεως Βριλησσίων που με  το τραγούδι “Ελπίδα” έστειλε με τον καλύτερο τρόπο το μήνυμα ότι η ελπίδα μας είναι τα παιδιά! Και τα εκπαιδευτήρια «Η Ελληνική Παιδεία» συμμετείχαν με εντυπωσιακές χορωδίες αλλά και μια σειρά από θεατρικά δρώμενα, αναδεικνύοντας την αξία της οικογένειας αλλά και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι σχέσεις γονέων και παιδιών, οι οποίες μπορούν να υπερνικηθούν μόνο με την αγάπη.

Στο τέλος της εκδήλωσης έγινε η απονομή των βραβείων του μαθητικού διαγωνισμού “Αγαπώ την οικογένεια”, που είχε περισσότερες από 150 συμμετοχές σε έργα ζωγραφικής, φωτογραφίας αλλά και ταινίας μικρού μήκους.

Η εκδήλωση αυτή δεν θα μπορούσε να είχε πραγματοποιηθεί χωρίς την ευγενική συνδρομή των πολλών χορηγών μας για τους οποίους έγινε ξεχωριστή αναφορά στο τέλος της εκδήλωσης από τους παρουσιαστές μας:

Την Ιερά Μητρόπολη Μεσογαίας & Λαυρεωτικής, Τον Ιερό Ναό Αναλήψεως Ραφήνας, Το Κοινωφελές Ίδρυμα Αθανασίου & Μαρίνας Μαρτίνου.

Τις εταιρείες: SECURITY GROUP 1, ΤΟΙ ΤΟΙ HELLAS, Ζαχαροπλαστείο “Το Πλέστι”, ΜΑΧΑΛΙΩΤΗΣ lithos, PAPERGRAPH, HIMALAYA TRAVEL, Check in Greece, TOGIAS, PROMINENCE MARITIME S.A., ΓΕΡΑΝΟΙ, ΠΡΑΠΑ, FLOW MEDIA, MEDIFIRST, ALLIANZ, Chef’s Catering, ΒΕΝΕΤΗΣ ΠΙΚΕΡΜΙΟΥ, ΙΟΝ

Και τους ΧΟΡΗΓΟΥΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: τον ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, τον ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ “ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ”, τα ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΑ ΕΙΔΗΣΕΩΝ: “ΡΟΜΦΑΙΑ”, “ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ NEWSAGENCY” και την ηλεκτρονική εφημερίδα SPORTIME.

Είναι βέβαιο ότι οι πάνω από 4000 θεατές που συμμετείχαν στην πρωτότυπη αυτή εκδήλωση δεν θα ξεχάσουν αυτή την τόσο ζεστή και χαρούμενη ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε από την παρουσία πλήθους νέων ανθρώπων και οικογενειών η οποία αποτυπώθηκε άριστα στο ποίημα που πρώτη φορά εκεί έγινε και τραγούδι:


Ένα βλέμμα που αγκαλιάζει

ένα χάδι που ξυπνά

μια φωνή που μου θυμίζει

μια σιωπή που μου μιλά.


Μάνα, πατέρας, αδέρφια μαζί

εκεί αρχίζει η αγάπη, εκεί το θαύμα στη ζωή!





ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΠΥΡΓΟΥ ΤΗΣ ΜΑΡΩΣ

 


Τα μυστικά του πύργου της Μάρως

Τι δουλειά έχει µια αυτοκράτειρα του οθωµανικού κράτους σε ένα χωριό των Σερρών; Πώς συνδέονται τα δώρα που πρόσφεραν στον Χριστό οι Μάγοι µε τη Μάρω Μπράνκοβιτς; Υπήρξε τελικά γυναίκα στην ιστορία που να ήταν αυτοκράτειρα του οθωµανικού κράτους και στη συνέχεια αυτοκράτειρα της βυζαντινής αυτοκρατορίας;

Όλα αυτά τα µυστικά και άλλα πολλά θα προσπαθήσουν να διαλευκάνουν τρία παιδιά και ο πατέρας τους σε µια κυριακάτικη βόλτα τους, που κράτησε παραπάνω απ’ ό,τι υπολόγιζαν. Μυστικά που θα ανακαλύψεις µαζί τους και εσύ και θα σε κάνουν να καταλάβεις ότι η πατρίδα µας είναι τόπος ποτισµένος µε αίµα αγίων και ηρώων.


Συγγραφέας: π. Αθανάσιος Βουρουτζής

Ηλικία: Από 8 ετών

Εκδόσεις Έαρ

Κωδ. Βιβλίου: 05-179


10/5/25

“Αξέχαστος” είπαν οι πιστοί στο 40ήμερο μνημόσυνο του μακαριστού Μητροπολίτου Κονίτσης κυρού Ανδρέου

 


Του π. Ηλία Μάκου/epirusgate.gr/

Με το συναίσθημα σε όλους ότι θα μείνει αξέχαστος τελέστηκε στην Κόνιτσα, το Σάββατο10 Μαΐου, το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο του αειμνήστου Μητροπολίτου Δρυινουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κυρού Ανδρέου (π. Ανδρέα ήθελε μέχρι τέλους να τον αποκαλούν οι άλλοι).

Το πρωί του Σαββάτου τελέστηκε πολυαρχιερατική θεία λειτουργία στον προσκυνηματικό ναό του Αγίου Κοσμά Κονίτσης, προεξάρχοντος του Μητροπολίτου Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας και Μήλου κ. Δωροθέου Β’ και συνιερουργούντων των Μητροπολιτών Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικολάου, Κηφησίας κ. Κυρίλλου, Ιωαννίνων κ. Μαξίμου (τελεί αυτή την περίοδο και Τοποτηρητής της Μητροπόλεως Κονίτσης) και Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κ. Ιουστίνου, πλαισιούμενοι από ιερείς της Μητροπόλεως Κονίτσης, συμπροσευχόμενου του Μητροπολίτου Πρεβέζης κ. Χρυσοστόμου.

Μιλώντας ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιωαννίνων κ. Μάξιμος τόνισε, μεταξύ άλλων ότι ο μακαριστός  Μητροπολίτης Κονίτσης “υπήρξε ένας αγνός άνθρωπος και ένας αγνός εργάτης του αμπελώνος του Κυρίου. Ένας καθαρός άνθρωπος όχι μόνο με την έννοια ότι απεύφευγε τις κοσμικότητες και τις κοσμικές αμαρτίες, αλλά κυρίως με την έννοια ότι αγαπούσε πάρα πολύ τον Χριστό, το Ευαγγέλιο και την Ορθόδοξη δογματική αλήθεια και διδασκαλία, δηλαδή, αυτό, που ονομάζουμε αποκεκαλυμμένη αλήθεια και διδασκαλία της Αγίας μας Εκκλησίας, αυτό το οποίο ονομάζουμε συλλογική δογματική συνείδηση της Εκκλησίας μας. Επίσης αγαπούσε με όλη του την καρδιά την Πατρίδα και τον τόπο. Και το απέδειξε αυτό σ΄ όλη του τη ζωή και σε όλη του τη βιωτή. Δεν έχουμε όλοι οι άνθρωποι όλα τα χαρίσματα και ο αδελφός μας σε μερικά πράγματα είχε δυσκολίες, όπως στα διοικητικά θέματα, όμως στα καίρια, στα σπουδαία και στα βασικά της πίστεώς μας και της Ορθοδοξίας ήταν ένας βράχος ακλόνητος κι ένας αγωνιστής ασυμβίβαστος”.

Και πρόσθεσε: “Θα ήθελα να πω και δύο λόγια για τις ημέρες μας σε σχέση με αυτή την πίστη, την Ορθόδοξη, την ακλόνητη, που είχε ο πατέρας μας και  αδελφός μας… Αυτές τις ημέρες ακούσαμε από τις τηλεοράσεις, μάλιστα το ακούσαμε να το λένε και Ορθόδοξοι, με αφορμή το θάνατο του Πάπα Φραγκίσκου, ότι ήταν ο Πάπας της δικαιοσύνης, ο Πάπας των ανθρώπινων δικαιωμάτων, ο Πάπας των φτωχών. Δεν ακούσαμε, όμως, πουθενά να λένε ότι και ο Πάπας αυτός ακολούθησε την πεπατημένη 1000 και πλέον ετών, που ήταν πάνω σε μια αιρετική δογματική διδασκαλία, μακριά από τη διδασκαλία των Πατέρων της Εκκλησίας, η οποία γέννησε πάρα πολλά δεινά και στον δυτικό κόσμο και στον κόσμο γενικότερα.

Πρέπει να ομολογήσουμε ως Επίσκοποι ότι το θέμα της δογματικής συνείδησης είναι ένα θέμα, που επηρεάζει την ποιότητα της ζωής και των σχέσεων των ανθρώπων και με τα πρόσωπα και με τα πράγματα και με όλη τη δημιουργία. Και αν υπήρχε η Ορθόδοξη διδασκαλία, αν υπήρχε η πίστη των Πατέρων στη Δύση δεν θα είχαμε τα έκτροπα, τα οποία συνέβησαν όλα αυτά τα χίλια χρόνια, για να μην ξεχνούμε τις σταυροφορίες, για να μην ξεχνούμε τις αποικίες την αποικιοκρατία, για να μην ξεχνούμε την Ουνία, για να μην ξεχνούμε  όλα αυτά τα πράγματα ακόμη και σήμερα, διότι αν υπάρχει έριδα και διχόνοια και μέσα στους ανθρώπους, αλλά και στις σχέσεις των ανθρώπων, των κοινωνιών, των τάξεων και των κρατών, υπάρχει διότι λείπει η χάρη και η ευλογία του Θεού. Αυτά ο Ανδρέας τα έβλεπε και τα έλεγε και τα επεσήμαινε και τα έβαζε μέσα στην ακοή και στην αντίληψη των ανθρώπων και των απλών ανθρώπων, κι εκείνων, που καταλάβαινα λίγο περισσότερα. Και είναι πολύ σημαντικό αυτά να τα λέμε στο ποίμνιό μας, να τα λέμε στο λαό μας, γιατί βλέπουμε ότι αρχίζει να γίνεται μια εξίσωση, μια λείανση, έτσι ώστε να μην ασχολούμαστε με τα καίρια και τα σημαντικά, που είναι η πίστη μας, να μην ασχολούμαστε με τη δογματική μας συνείδηση, να μην ασχολούμαστε με τη διδασκαλία, που μας παρέδωσε ο Ιησούς Χριστός, που μας παρέδωσαν οι Απόστολοι, οι Πατέρες της Εκκλησίας, οι Οικουμενικές Σύνοδοι, αλλά να ασχολούμαστε με τα ανθρώπινα δικαιώματα, με το θεολογικό στοχασμό, με τη φιλοσοφία και με όλες αυτές τις ανθρώπινες σοφίες, που, ας μου επιτρέψετε, πολλές φορές είναι ανθρώπινες ανοησίες… Τη μία και αποκεκαλυμμένη αλήθεια να τη βιώσουμε εν μετανοία, εν προσευχή, να επιστρέψουμε στο Θεό, να ζητήσουμε το έλεός του…”.

Προς το τέλος της Θείας Λειτουργίας εψάλη επιμνημόσυνη δέηση για την ανάπαυση της ψυχής του αλησμόνητου Μητροπολίτου, ο οποίος από το 1967, ακολουθώντας τον “υψιπέτη αετό” της Κόνιτσας, αοίδιμο Σεβαστιανό, πνευματικό ανάστημα του οποίου υπήρξε, μέχρι το 2025, που κοιμήθηκε, υπηρέτησε  αδιάλειπτα επί 57 χρόνια στην ακριτική επαρχία, αρχικά ως ιεροκήρυκας και από το 1995 ως Επίσκοπος.

Ακολούθησε τρισάγιο στον τάφο στη Μονή Ταξιαρχών Γκούρας στο Αηδονοχώρι Κόνιτσας, όπου ο ίδιος επέλεξε να ταφεί.

Αξιοσημείωτο είναι ότι προσήλθαν πολλοί πιστοί από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, αλλά και από τη Βόρειο Ήπειρο, οι οποίοι ακολουθούσαν την Ελληνορθόδοξη γραμμή του.

Η ζωή του αείμνηστου Μητροπολίτου Κονίτσης Ανδρέου ήταν ένας συνεχής αγώνας και μάλιστα αγώνας αφυπνιστικός, κόντρα στην αδράνεια πολλών.

Οδοιπόρησε μέσα στον κόσμο και αναμετρήθηκε με τη φορτούνα της ζωής, με την κακότητα των ανθρώπων, με τους πειρασμούς του πολυμήχανου διαβόλου.

Και δίδαξε με τη συμπεριφορά του ότι αν λέμε πως είμαστε πιστοί, πρέπει να γίνουμε πιστοί. Με πίστη, που να προσφέρεται ανεπιφύλακτα στον Θεό. Με πίστη, που να ποτίζει με ουρανό τις ψυχές μας.










Ἡ μεγαλύτερη τηλεθέαση τῶν τελευταίων δεκαετιῶν

 


Ἡ ἐξαίρετη τηλεοπτικὴ σειρὰ «Ἀπὸ τὰ Φάρασα στὸν Οὐρανό», γιὰ τὴ ζωὴ τοῦ σύγχρονου Ἕλληνα ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου, συγ­κλόνισε τὸ πανελλήνιο καὶ σκόρπισε ρίγη συγκινήσεως. Τὸ τελευταῖο ἐπεισόδιο ἔκανε ρεκὸρ τηλεθέασης, σκαρφαλώνοντας στὸ 35,5%.

Ἠθοποιοὶ καὶ συντελεστὲς τῆς σειρᾶς μοιράσθηκαν μοναδικὲς ἐμπειρίες, ποὺ βίωσαν κατὰ τὴ διάρκεια τῶν γυρισμάτων τῆς σειρᾶς. Ὁ Προκόπης Ἀγαθοκλέους, ὁ ἠθοποιὸς ποὺ ἀγαπήθηκε μέσα ἀπὸ τὸν ρόλο του ὡς ἅγιος Παΐσιος, συγκινημένος εἶπε: «Αὐτὸ τὸ ταξίδι μοῦ ἀφήνει μία τεράστια εὐλογία. Αὐτὴ ἡ σειρὰ ἦταν μία στροφὴ πρὸς τὸ μέσα μας. Ἄλλαξε ἡ ζωή μου, ἄλλαξαν οἱ ἀναφορές μου. Ἡ κοσμοθεωρία μου, ὁ τρόπος ποὺ σκέφτομαι καὶ ἀντιμετωπίζω τὰ πράγματα». «Πιὰ ἔχω μιὰ πολὺ συγκεκριμένη ἀναφορὰ νὰ στρέφομαι γιὰ νὰ εὐχαριστῶ, νὰ εὐγνωμονῶ καὶ νὰ ζητῶ βοήθεια… Ὅταν τὰ πρά­γματα εἶναι δύσκολα, ἔρχεται μία προσευχὴ ποὺ τὰ κάνει πιὸ εὔκολα τὰ πράγματα… Ὁ ἀγώνας νὰ γίνουμε καλύτεροι ἄνθρωποι, εἶ­ναι ἡ μεγαλύτερη πάλη ποὺ μπορεῖ νὰ κάνει ἕνας ἄνθρωπος», πρόσθεσε.

Ἀλλὰ ἡ τηλεοπτικὴ αὐτὴ σειρὰ ἐπηρέασε καὶ ἑκατομμύρια κόσμου. Κάθε ἐπεισόδιο ἦταν καὶ μιὰ κατήχηση πολὺ δυνατὴ καὶ διεισδυτική. Οἱ περισσότεροι ποὺ εἶδαν αὐτὴ τὴν τηλεοπτικὴ σειρά, συγκλονίσθηκαν. Ἡ ταινία αὐτὴ δημιούργησε ἕνα ψυχικὸ ταρακούνημα, ἀποτέλεσε ἕνα ἰσχυρὸ γκρέμισμα τῆς «woke ἀτζέντας» καὶ δίδαξε μὲ τὸν καλύτερο τρόπο τὴν ἐπιστροφὴ στὶς παραδοσιακὲς ἀξίες τῆς ἑλληνικῆς οἰκογένειας, ποὺ τόσο λείπουν σήμερα στὴν κοινωνία μας. Ἡ ὑψηλὴ τηλεθέαση τῆς ταινίας αὐτῆς ἀποδεικνύει ἀκόμη ὅτι ὁ κόσμος δὲν ἔχασε τὴν πίστη του στὸν Θεό, παρὰ τὴ φοβερὴ πολεμικὴ ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας. Μπορεῖ νὰ ἀπομακρύνθηκε ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ ἦρθε ἕνας ἅγιος μοναχὸς νὰ ἀναθερμάνει στὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων τὴν πίστη καὶ νὰ φωτίσει μὲ τὸν πνευματικό του λόγο καὶ τὴν ἁγία ζωή του πλήθη ἀνθρώπων.


Κυριακή Παραλύτου: «Θέλεις να γίνης υγιής;» (Άγιος Αμφιλόχιος, Επίσκοπος Ικονίου)

 

... Γιατί λοιπόν, όταν είδε ο Κύριος τούτον τον παράλυτο, του είπε, καθώς όλοι γνωρίζετε: «Θέλεις να γίνεις υγιής;». Αλλά επιτίθενται οι Ιουδαίοι στον Κύριο λέγοντας: «αν ήταν Θεός ο Χριστός, πώς ρωτά τον παράλυτο “Θέλεις να γίνεις υγιής;” Βασανιζόταν ο παράλυτος τριανταοκτώ ολόκληρα χρόνια, παρέμεινε υπομονετικά δίπλα στη δεξαμενή, για να θεραπευθεί και τον ρωτά “Θέλεις να γίνεις υγιής;” Ποιος Θεός ρωτάει;»

Σ’ αυτή την περίπτωση ο Κύριος δεν ρωτά επειδή δεν γνωρίζει, αλλά επειδή θέλει να προσφέρει θεραπεία σωματική και ψυχική. Αν η ασθένεια του παραλύτου ήταν μόνο σωματική, ο Κύριος δεν θα τον ρωτούσε «Θέλεις να γίνεις υγιής;». Γνώριζε καλά την επιθυμία του, ότι δηλαδή θέλει να γίνει υγιής. Αλλά, επειδή η αρρώστια του ήταν κυρίως πνευματική – ψυχική, γι’ αυτό το λόγο ρωτά τον παράλυτο «Θέλεις να γίνεις υγιής;», δηλαδή: «Πρόσεξε στο εξής να μην αμαρτάνεις».

«Θέλεις να γίνεις υγιής;» Δώσε τη συγκατάθεσή σου και λάβε την ίαση, επειδή κανέναν δεν αναγκάζω με τη βία να ακολουθήσει τις εντολές μου· γιατί εγώ είμαι Αυτός που δια του προφήτου εδώ και πολλά χρόνια σας είπα με δυνατή φωνή: «Εάν θελήσετε και με ακούσετε και συμμορφωθείτε υπακούοντας στις εντολές μου, θα φάγετε πλούσια τα αγαθά της γης. Εάν όμως δεν θελήσετε και δεν με υπακούσετε και απομακρυνθείτε από το θέλημά μου, η μάχαιρα των εχθρών σας θα σας καταφάγει» (Ησ. 1:19-20)...


[Από το βιβλίο: «ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ. Πατερικοί Λόγοι σε Δεσποτικές και Θεομητορικές εορτές». Ενωμένη Ρωμηοσύνη. Σειρά: Πατερικός άμβων 1, Θεσσαλονίκη 2020, σελ. 687 (απόσπασμα)]


Όλο το κείμενο εδώ


Απορία

 



Κυριακή του Παραλύτου: Μη λες, είμαι μόνος (Σεβ. Μητροπολίτης Μάνης Χρυσόστομος Γ’)

 


«Ἄνθρωπον οὐκ ἔχω», ἔλεγε ὁ βασανισμένος ἐκεῖνος παραλυτικός, ἐκεῖ πού καθόταν καί περίμενε τό θαῦμα, πλησίον τῆς προβατικῆς πύλης στά Ἱεροσόλυμα. Τό ἔλεγε μέσα του τριάντα ὀκτώ χρόνια καί μετά βούρκωναν τά μάτια του. Δέν ἦταν ζωγραφισμένη ἡ θλίψη στό πρόσωπό του ἀλλά κάτι περισσότερο, ἡ πίκρα. Ἡ ἀπογοητευτική πίκρα τῆς μοναξιᾶς. Κανένα δέν εἶχε νά τόν σηκώσει καί νά τόν βάλει στή κολυμβήθρα ὅταν ἐρχόταν ὁ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ. Ἦταν μόνος του μέσα σέ μιά ἀνθρωποπλημμύρα. Μέ τήν κραυγή τῆς βασάνου τοῦ σωματικοῦ του προβλήματος καί τόν πόνο τῆς ἐγκατάλειψης. Ἀλλά αὐτό ὅμως τό παράπονο τῆς μοναξιᾶς του τό ἐξέφρασε καί στόν Χριστό. Καί ὁ Κύριος τόν θεράπευσε. Τοῦ εἶπε: «Ἔγειρε, ἆρον τόν κράββατόν σου καί περιπάτει. Καί εὐθέως ἐγένετο ὑγιής ὁ ἄνθρωπος καί ἦρε τόν κράββατον αὐτοῦ καί περιεπάτει» (Ἰω. 5,8-9)...


Μή λές, λοιπόν, εἶμαι μόνος. Δέν εἶσαι μόνος. Ἔχουμε τόν Θεό κοντά μας. Τούς ἀγγέλους Του, τούς ἁγίους Του, τήν λεπτή αὔρα τῆς παρουσίας Του.


Όλο το κείμενο εδώ




9/5/25

Μνήμη Αγ. Χριστοφόρου

 


Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Χριστόφορος καταγόταν από ημιβάρβαρη φυλή και ονομαζόταν Ρεμπρόβος, που σημαίνει αδόκιμος, αποδοκιμασμένος, κολασμένος. Πιθανότατα έζησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Δεκίου (249 - 251 μ.Χ.), όταν στην Αντιόχεια Επίσκοπος ήταν ο Άγιος Ιερομάρτυς Βαβύλας (τιμάται 4 Σεπτεμβρίου).

Ο Άγιος ως προς την εξωτερική εμφάνιση ήταν τόσο πολύ άσχημος, γι' αυτό και αποκαλείτο «κυνοπρόσωπος».

Η μεταστροφή του στον Χριστό έγινε με τρόπο θαυμαστό. Συνελήφθη αιχμάλωτος σε μάχη, που διεξήγαγε το έθνος του με τα Ρωμαϊκά αυτοκρατορικά στρατεύματα. Κατατάγηκε στις Ρωμαϊκές λεγεώνες και πολέμησε κατά των Περσών, επί Γορδίου και Φιλίππου.

Όταν ήταν ακόμη κατηχούμενος, για να ευχαριστήσει τον Χριστό, εγκαταστάθηκε σε επικίνδυνη δίοδο ποταμού και μετέφερε δωρεάν επί των ώμων του εκείνους που επιθυμούσαν να διέλθουν τον ποταμό. Μια μέρα παρουσιάσθηκε προς αυτόν μικρό παιδί, το οποίο τον παρακάλεσε να τον περάσει στην απέναντι όχθη. Ο Ρεμπρόβος πρόθυμα το έθεσε επί των ώμων του και στηριζόμενος επί της ράβδου του εισήλθε στον ποταμό. Όσο όμως προχωρούσε, τόσο το βάρος του παιδιού αυξανόταν, ώστε με μεγάλο κόπο κατόρθωσε να φθάσει στην απέναντι όχθη. Μόλις έφθασε στον προορισμό του, κατάκοπος είπε στο παιδί ότι και όλο τον κόσμο να σήκωνε δεν θα ήταν τόσο βαρύς. Το παιδί του απάντησε: «Μην απορείς, διότι δεν μετέφερες μόνο τον κόσμο όλο, αλλά και τον πλάσαντα αυτόν. Είμαι Εκείνος στην υπηρεσία του Οποίου έθεσες τις δυνάμεις σου και σε απόδειξη αυτού φύτεψε το ραβδί σου και αύριο θα έχει βλαστήσει», και αμέσως εξαφανίσθηκε. Ο Ρεμπρόβος φύτεψε την ράβδο και την επομένη την βρήκε πράγματι να έχει βλαστήσει. Μετά το περιστατικό αυτό βαπτίσθηκε Χριστιανός από τον Άγιο Ιερομάρτυρα Βαβύλα, ο οποίος τον μετονόμασε σε Χριστόφορο. Η άκτιστη θεία Χάρη, που έλαβε την ώρα του βαπτίσματος και του Χρίσματος, μεταμόρφωσε όλη του την ύπαρξη. Και αυτή ακόμα η δύσμορφη όψη του φαινόταν φωτεινότερη και ομορφότερη.

Στην Ορθόδοξη αγιογραφία ο Άγιος εικονίζεται να μεταφέρει στον ώμο του τον Χριστό. Εξ' αφορμής ίσως του γεγονότος αυτού θεωρείται προστάτης των οδηγών και στο Μικρόν Ευχολόγιον και συγκεκριμένα στην Ακολουθία «επί ευλογήσει νέου οχήματος» υπάρχει, πρώτο στη σειρά, το απολυτίκιό του.

Κατά τον τότε εναντίον των Χριστιανών διωγμό, λίγο μετά την βάπτισή του, είδε Χριστιανούς να κακοποιούνται από τους ειδωλολάτρες. Από αγανάκτηση επενέβη και έκανε δριμύτατες παρατηρήσεις προς αυτούς, διέφυγε δε τη σύλληψη χάρη στο γιγαντιαίο του παράστημα και την ηράκλεια δύναμή του. Καταγγέλθηκε όμως στον αυτοκράτορα και διατάχθηκε η σύλληψή του. Για τον σκοπό αυτό απεστάλησαν διακόσιοι στρατιώτες. Αυτοί, αφού ερεύνησαν σε διάφορα μέρη, τον βρήκαν κατά την στιγμή την οποία ετοιμαζόταν να γευματίσει ένα κομμάτι ξερό ψωμί. Κατάκοποι οι στρατιώτες και πεινασμένοι ζήτησαν από τον Άγιο Χριστόφορο να τους δώσει να φάγουν και ως αντάλλαγμα του υποσχέθηκαν ότι δεν θα τον κακομεταχειρίζονταν. Ένας από τους στρατιώτες, βλέποντας ότι πλην του ξερού άρτου δεν υπήρχε καμία άλλη τροφή, ειρωνευόμενος τον Χριστόφορο, του είπε ότι ευχαρίστως θα γινόταν Χριστιανός, εάν είχε την δύναμη να τους χορτάσει όλους με το κομμάτι εκείνο του άρτου. Τότε ο Άγιος, αφού γονάτισε, άρχισε να παρακαλεί τον Χριστό να πολλαπλασιάσει το κομμάτι εκείνο του άρτου, όπως πολλαπλασίασε τους πέντε άρτους στην έρημο, για να χορτάσουν οι πεινώντες στρατιώτες και να φωτισθούν στην αναγνώριση και ομολογία Αυτού. Η παράκληση του Αγίου εισακούσθηκε και το τεμάχιο του άρτου πολλαπλασιάσθηκε. Βλέποντας οι στρατιώτες το θαύμα αυτό, προσέπεσαν στα πόδια του Αγίου και τον παρακαλούσαν να τους γνωρίσει καλύτερα τον Θεό του. Ο Άγιος εξέθεσε με απλότητα τη Χριστιανική διδασκαλία και αφού όλοι εξέφρασαν την επιθυμία να γίνουν Χριαστιανοί, τους οδήγησε προς τον Επίσκοπο Αντιοχείας Βαβύλα, ο οποίος, αφού τους κατήχησε, τους βάπτισε. Όταν ο αυτοκράτορας Δέκιος πληροφορήθηκε το γεγονός, τους μεν στρατιώτες συνέλαβε και αποκεφάλισε, τον δε Χριστόφορο προσπάθησε με υποσχέσεις και κολακείες να μεταπείσει, αλλά οι προσπάθειές του προσέκρουσαν στην επίμονη άρνηση αυτού. Κατόπιν τούτου έστειλε προς αυτόν δύο διεφθαρμένες γυναίκες, την Ακυλίνα και την Καλλινίκη, ελπίζοντας ότι με τα θέλγητρά τους θα τον σαγήνευαν και θα τον παρέσυραν. Οι δύο γυναίκες, αφού άκουσαν την προτροπή του Αγίου, για να επανέλθουν στον δρόμο της αγνότητας και της αρετής, έγιναν Χριστιανές και, αφού παρουσιάσθηκαν ενώπιον του αυτοκράτορα Δεκίου, ομολόγησαν τον Χριστό. Γι' αυτό και βρήκαν μαρτυρικό θάνατο.

Στη συνέχεια ο Άγιος Χριστόφορος υποβλήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια και τέλος υπέστη τον δι' αποκεφαλισμού θάνατο το 251 μ.Χ.


ΠΗΓΗ: https://www.saint.gr/1496/saint.aspx

Η αλήθεια για τη βυζαντινή μας ιστορία

 


Η Ιερά Σύνοδος για POS σε Ναούς


Αναφορικά με τα δημοσιεύματα για «το πρώτο POS σε παγκάρι της εκκλησίας» η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος διευκρινίζει ότι ο Ναός στην Αθήνα, στον οποίο τοποθετήθηκε, ουδεμία σχέση έχει με Ναό της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία ‒ σύμφωνα με σχετικό Κανονισμό που ψήφισε στις 11 Μαρτίου 2025 και επίκειται η δημοσίευσή του σε ΦΕΚ ‒ απαγόρευσε την εγκατάσταση POS σε Ορθόδοξους Ιερούς Ναούς, ενώ επέτρεψε μόνο τη διενέργεια συναλλαγών (αποδοχές δωρεών, πληρωμές δαπανών κ.λπ.) των εκκλησιαστικών νομικών προσώπων με χρήση internet banking και IRIS.

Από Ανακοινωθέν Διαρκούς Ιερά Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος 
6 & 7 Μαϊου 2025