Στιγμές από την κατασκήνωση - ΣΚΕΠΗ ΣΤΑΥΡΟΥ - (2016) γ

Το φοιτητικό πενθήμερο ξεκίνησε

Τα αγόρια του δημοτικού επέστρεψαν σήμερα στα σπίτια τους, 
αγαπητοί φίλοι, γεμάτα ζωηρές εντυπώσεις 
απ΄τις 7 ημέρες παραμονής τους στην κατασκήνωση.

Τη θέση τους πήραν φοιτητές για ένα πενθήμερο.

Τους ευχόμαστε καλή διαμονή.

Στιγμές από την κατασκήνωση - ΣΚΕΠΗ ΣΤΑΥΡΟΥ - (2016) β

Μ.Φ.Η. Η ΑΓΙΑ ΣΚΕΠΗ: Πρόσκληση για εκδήλωση

«Η ΑΓΙΑ ΣΚΕΠΗ»

ΜΟΝΑΔΑ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ

Αγίας Σκέπης 3, 263 31 Πάτρα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

To Διοικητικό Συμβούλιο,

οι φιλοξενούμενοι και το προσωπικό της Μ.Φ.Η. 

«Η ΑΓΙΑ ΣΚΕΠΗ»

την Πέμπτη 14 Ιουλίου 2016 και ώρα 7.30΄μ.μ.

ΠΡΟΣΚΑΛΟΥΜΕ

στον αύλειο χώρο του ιδρύματος (κιόσκι) όλους όσους επιθυμούν να παρακολουθήσουν την χαρούμενη εκδήλωση, που θα παρουσιάσουμε όλοι εμείς με ποικίλο πρόγραμμα.

Ποιήματα, τραγούδια, ψυχαγωγία, προβολή από τη ζωή μας στην Αγία Σκέπη, χορούς κεράσματα...

Η παρουσία σας θα μας δώσει χαρά και αισιοδοξία για τη συνέχεια του έργου που επιτελεί η Μονάδα μας.

Στιγμές από την κατασκηνωτική περίοδο αγοριών Δημοτικού (2016) α

Φωτο: Γ. Κωλέττης

Αθαμάνιο 2016

Ευχαριστούμε τον κ. Γ. Μαρκάκη για τις φωτο

Αγώνες και στεφάνια

Αν δεν υπήρχαν αντίπαλοι

δεν θα υπήρχαν αγώνες

κι αν δεν υπήρχαν αγώνες

δεν θα υπήρχαν στεφάνια!

Αγ. Θεοφύλακτος

Κριτική στον Υπουργό Παιδείας από μαθητή της Βουλής των Εφήβων

"Αν υπάρχει δυσκολία έκφρασης των ελληνικών από τους μαθητές όπως λέτε πώς θα λυθεί με την απομάκρυνση από τη ρίζα τους; Μια ολόκληρη γενιά είμαστε έρμαιο της ασύμφορης αυτής πρακτικής δοκιμής"...

"Δεν έχω δει ποτέ μου δέντρο και φυτό να επιβιώνει χωρίς τις ρίζες του κι έτσι η νέα ελληνική γλώσσα δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς τα αρχαία"...

Γιώργος Μπακάλης από τα Δωδεκάνησα,

μέλος της Βουλής των εφήβων

Για την σημερινή Ευρώπη

«Η Ελλάδα δέχεται τραχύ εκβιασμό από τους δανειστές της. Μας πνίγουν, μας οδηγούν σε ασφυξία μέχρι να επιτύχουν την πλήρη παράδοση...». 

«Η Ευρώπη της αλληλεγγύης, της συνεργασίας και του χριστιανικού πνεύματος, μεταβλήθηκε στην Ευρώπη της εκμετάλλευσης και των τοκογλύφων του εμπορίου. Όσο η Ευρώπη απομακρύνεται από το χριστιανικό της πνεύμα, οι λαοί της δεν θα έχουν μέλλον. Γι’ αυτό και δημιουργούνται τα φαινόμενα του ευρωσκεπτικισμού»... 

«Οι ηγέτες της Ευρώπης πρέπει να σέβονται τον πολιτισμό, τις παραδόσεις, τα ήθη και τις συνήθειες του κάθε λαού. Δεν έχω ψευδαισθήσεις. Οι ξένοι δεν θα φύγουν από την Ελλάδα μέχρι η ιστορία της χώρας μας να αποχρωματιστεί, ο λαός μας να πάψει να θρησκεύει, να αποκοπούμε από τις ρίζες και τις παραδόσεις μας, να μπούμε σε αυτό που λέγεται νέος κύκλος της ιστορίας»...

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών & πάσης Ελλάδος 

κ.κ. Ιερώνυμος,
8.7.16

Μείωση του πληθυσμού στην Ελλάδα - Περισσότεροι οι θάνατοι από τις γεννήσεις

Το δημογραφικό πρόβλημα δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αγαπητοί φίλοι, αλλά και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στα 510,1 εκατ. εκτιμήθηκε ο πληθυσμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης την 1η Ιανουαρίου 2016 σε σχέση με 508,3 την 1η Ιανουαρίου 2015, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε την Παρασκευή η Eurostat.

Κατά τη διάρκεια του έτους 2015, σχεδόν 5,1 εκατ. μωρά γεννήθηκαν στην ΕΕ, ενώ απεβίωσαν πάνω από 5,2 εκατ. άτομα, πράγμα που σημαίνει ότι για πρώτη φορά στην ΕΕ καταγράφηκε αρνητική φυσική αλλαγή του πληθυσμού της. Ωστόσο η τελική αύξηση του πληθυσμού ήρθε ως αποτέλεσμα της καθαρής μετανάστευσης.

Στην Ελλάδα, κατά τη διάρκεια του 2015 καταγράφηκε μείωση του πληθυσμού κατά 6‰ (από 10,858 εκατ. σε 10,793 εκατ.). Η μεγαλύτερη μείωση πληθυσμού καταγράφηκε στη Λιθουανία (-11,3‰), στη Λετονία (-8,7‰) και στη Βουλγαρία (-6,7‰).

Αντίθετα η μεγαλύτερη αύξηση πληθυσμού στην Ευρώπη, σημειώθηκε στο Λουξεμβούργο (23,3‰), στην Αυστρία (14,4‰) και στη Γερμανία (11,8‰).

Τα πιο πυκνοκατοικημένα κράτη-μέλη της ΕΕ εξακολουθούν να είναι η Γερμανία (82,2 εκατ. κατοίκους), η Γαλλία (66,7 εκατ.), το Ηνωμένο Βασίλειο (65,3 εκατ.) και η Ιταλία (60,7 εκατ.). Στις τέσσερις αυτές χώρες μαζί κατοικεί περισσότερο από το ήμισυ του πληθυσμού της ΕΕ.

Στην Ελλάδα, την Ιταλία και την Πορτογαλία καταγράφηκαν τα χαμηλότερα ποσοστά γεννήσεων το 2015 στην Ευρώπη. 

Στην Ελλάδα καταγράφηκαν 8,5 γεννήσεις ανά 1.000 κατοίκους, στην Ιταλία η το ποσοστό ήταν 8‰ και στην Πορτογαλία 8,3‰. Αντίθετα στην Ιρλανδία, τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν 14,2‰ , 12‰ και 11,9‰. Επιπλέον, στην Ελλάδα καταγράφηκαν 29.000 περισσότεροι θάνατοι από γεννήσεις, καταλήγοντας σε μια αρνητική φυσική αλλαγή του πληθυσμού κατά 2,7‰. 

Αντίθετα, η μεγαλύτερη θετική φυσική αλλαγή του πληθυσμού καταγράφηκε στην Ιρλανδία, όπου οι γεννήσεις ξεπέρασαν κατά 7,7‰ τους θανάτους. Ακολουθεί η Κύπρος (+3,9‰) και το Λουξεμβούργο (+3,7‰). Σε αυτές τις χώρες καταγράφηκαν και οι λιγότεροι θάνατοι (6.4‰, 6,9‰ και 7‰ αντίστοιχα).

Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ

Οἰκουμενιστικὴ διγλωσσία

Εἶναι ἄξια ἰδιαίτερης προσοχῆς μία ἀπὸ τὶς τελευταῖες παρεμβάσεις τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱεροθέου, ὁ ὁποῖος καὶ μὲ προηγούμενα κείμενά του διετύπωσε καίριες καὶ οὐσιαστικὲς παρατηρήσεις πάνω στὴ θεματολογία καὶ τὴ μεθοδολογία τῆς Συνόδου.

Τὸ κείμενο γιὰ τὸ ὁποῖο τώρα κάνουμε λόγο εἶναι τὸ «‘‘Ὁμολογιακὴ’’ διγλωσσία, ἀσάφεια καὶ σύγχυση», ποὺ δημοσιεύθηκε στὴν περιοδικὴ ἔκδοση «ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ» τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου.

Μὲ ὑψηλοῦ ἐπιπέδου νηφάλιο θεολογικὸ λόγο ὁ Σεβασμιώτατος ἀνατρέχει σὲ κείμενο τοῦ 1975 τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Θυατείρων μὲ τὸν τίτλο «Ἡ ὁµολογία Θυατείρων», ποὺ εἶχε γραφεῖ ἀπὸ τὸν τότε Ἀρχιεπίσκοπο Θυατείρων καὶ Μεγάλης Βρετανίας Ἀθηναγόρα Κοκκινάκη. 

Ἡ «Ὁµολογία» αὐτή, σημειώνει ὁ Σεβασμιώτατος, ἀπὸ τὴ μία δέχεται ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ «Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία», ἀπὸ τὴν ἄλλη ὅμως ὑποστηρίζει ὅτι «ὅλοι οἱ Χριστιανοί, Ὀρθόδοξοι, ‘‘Ρωµαιοκαθολικοί’’, ‘‘Ἀγγλικανοί’’, ‘‘Κοπτοαρµένιοι καὶ Αἰθίοπες’’, ‘‘Λουθηρανοὶ καὶ οἱ ἄλλοι Προτεστάνται Χριστιανοί’’, παρὰ τὶς διαφορὲς µεταξύ τους, ἔχουν κατὰ διαφόρους βαθµοὺς Μυστήρια καὶ εἶναι µέλη τῆς Ἐκκλησίας». «Εἶναι ἀληθινοὶ Χριστιανοὶ καὶ ἀνήκουν εἰς τὴν Μίαν Ἐκκλησίαν», «εἶναι µέλη τοῦ Σώµατος τοῦ Χριστοῦ ποὺ εἶναι Ἕνας καὶ παραµένει ἀδιαίρετος ὡς Θεάνθρωπος».

«Δὲν ἔχει σηµασία», τονίζει ὁ Σεβασμιώτατος, «ὅτι αὐτὸ τὸ ‘‘ὁµολογιακὸν’’ κείµενο κυκλοφόρησε πρὶν σαράντα (40) χρόνια, γιατὶ ἀπὸ τότε µέχρι σήµερα ἀφ’ ἑνὸς µὲν ἐπιβεβαιώθηκαν στὴν πράξη ὅλες αὐτὲς οἱ ἀπόψεις, ἀφ’ ἑτέρου δὲ προχώρησαν τὰ πράγµατα σὲ χειρότερο βαθµό (...). Ἡ θεία Εὐχαριστία θεωρεῖται χῶρος ‘‘µυστηριακῆς φιλοξενίας’’ καὶ τῶν ἑτεροδόξων, ἡ Ἐκκλησία θεωρεῖται ὅτι ‘‘ἔχει πόρτες, ἀλλὰ ὄχι τοίχους’’, καὶ ἡ ‘‘ἕνωση’’ θὰ γίνη µὲ τὴν διατήρηση τῶν ‘‘χαρακτηριστικῶν’’ κάθε θεολογίας».

Καὶ καταλήγει ὁ Σεβασμιώτατος: «Αὐτὴ εἶναι ἡ νοοτροπία ποὺ ἐπικρατεῖ σήµερα στὸν διορθόδοξο καὶ διαχριστιανικὸ κόσµο καὶ θὰ ἦταν ὀδυνηρὸ ἂν µιὰ τέτοια νοοτροπία ὑποστηριχθῆ ἀπὸ τὶς ἀποφάσεις τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου».

Διγλωσσία, ἀσάφεια καὶ σύγχυση. Αὐτὴ εἶναι ἡ σύγχρονη οἰκουμενιστικὴ τακτική, ποὺ ἐπιχειρεῖ νὰ συμβιβάσει τὴν ἀλήθεια μὲ τὸ ψέμα, τὴν Ὀρθοδοξία μὲ τὴν αἵρεση, τὸ φῶς μὲ τὸ σκοτάδι.

Οἱ καίριες ἐπισημάνσεις τοῦ Σεβασμιωτάτου ἀφενὸς ἀποκαλύπτουν τὸ μέγεθος τῶν οἰκουμενιστικῶν ἀτοπημάτων, ἐνῶ ταυτόχρονα καθιστοῦν ὁλοφάνερη τὴν ἀνάγκη νὰ διατυπώνονται μὲ ἀπόλυτη ἀκρίβεια τὰ δογματικὰ κείμενα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας.

περ. Ο ΣΩΤΗΡ

Δεύτερη πανήγυρις Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου στον Ιερό Ναό Αγ. Νικολάου Πατρών

Ή νέα σκλαβιά της Ἑλλάδος

Ἀφοῦ ἐξαπάτησε τὸν ἑλληνικὸ λαὸ ἡ παροῦσα Κυβέρνηση, ὑποσχόμενη λύτρωση ἀπὸ τὴ δεινὴ οἰκονομική του κατάσταση – ὁδηγώντας τον ὅμως σὲ ἀκόμη δεινότερες συνθῆκες– ἐπιχειρεῖ τώρα, συνεχίζοντας καὶ ἐπιτείνοντας τὴν πολιτικὴ τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων, νὰ τοῦ ἀλλάξει κυριολεκτικὰ τὴν πίστη, σχεδιάζοντας σταδιακὸ ἀποχριστιανισμὸ τῆς Παιδείας.

Aὐτὸ σημαίνουν οἱ ἀλλαγὲς ποὺ εἰσηγεῖται ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐθνικοῦ Διαλόγου τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας μετὰ ἀπὸ ἕναν προσχηματικὸ διάλογο μὲ τοὺς ἐμπλεκόμενους φορεῖς. Διότι, κατὰ τὰ γραφόμενα στὰ Μέσα Ἐνημερώσεως, μεταξὺ τῶν ἄλλων προτείνει: Κατάργηση τῶν μαθητικῶν παρελάσεων στὶς ἐθνικὲς Ἑορτές, κατάργηση τῆς προσευχῆς στὰ Σχολεῖα καὶ κατάργηση τοῦ ἐκκλησιασμοῦ τῶν μαθητῶν.

Ταυτόχρονα μὲ παρόμοιο προσχηματικὸ Διάλογο γιὰ τὸ περιεχόμενο τοῦ Μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, τὸ Ἰνστιτοῦτο Ἐκπαιδευτικῆς Πολιτικῆς (ΙΕΠ), παραβιάζοντας ὠμὰ τὸ Σύνταγμα, ἐπιβάλλει μετατροπὴ τοῦ Μαθήματος σὲ Πολυθρησκειακό - Πολυθεϊστικὸ μὲ βάση τὸ πανθρησκειακὸ «Νέο Πρόγραμμα Σπουδῶν». Στὸν ὁποῖο Διάλογο ὀρθῶς ἀρνήθηκε νὰ μετάσχει ἡ «Πανελλήνια Ἕνωση Θεολόγων» (ΠΕΘ), ἀφοῦ ἡ ὅποια συζήτηση θὰ γινόταν ἐπὶ προειλημμένων ἀποφάσεων. Γι᾿ αὐτὸ καὶ μὲ ἀνοιχτὴ ἐπιστολή της κατήγγειλε ὅτι: «Ἡ μετατροπὴ τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν σὲ κοκτέϊλ θρησκειῶν, ποὺ ἐπιχειρεῖται, χωρὶς οὐσιαστικὸ διάλογο, μέσω τῆς ἐπιβολῆς τῶν ὡς ἄνω Προγραμμάτων, ἐὰν τελικὰ ἐφαρμοστεῖ... θὰ εἶναι μία ἀπροκάλυπτη δίωξη, ἐκ μέρους τοῦ ΙΕΠ καὶ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, τῆς ὀρθόδοξης πίστεως τῶν μαθητῶν, ἀφοῦ ἀποτελεῖ καθαρὴ κατήχηση καὶ προσηλυτισμὸ στὴν πολυθεΐα καὶ πανθρησκεία».

Καὶ ἐνῶ τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας ποικιλοτρόπως ἀπεργάζεται τὸν ἀποχριστιανισμὸ τῆς Παιδείας, τὴν ἴδια ὥρα μὲ τὴ νομοθετική του διάταξη (5) στὸ νόμο 4386, ποὺ περιέχει «Ρυθμίσεις γιὰ τὴν ἔρευνα καὶ ἄλλες διατάξεις», λαμβάνει ἰδιαίτερη φροντίδα γιὰ τὴ θρησκευτικὴ διδασκαλία Καθολικῶν καὶ Ἑβραίων μαθητῶν, ὥστε νὰ «εἶναι δυνατὴ ἡ πρόσληψη, ἀνὰ σχολικὸ ἔτος, ἐκπαιδευτικοῦ ἐκτὸς τῶν οἰκείων πινάκων ἀναπληρωτῶν ἐκπαιδευτικῶν γιὰ τὴ διδασκαλία τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν τοῦ Καθολικοῦ δόγματος καὶ γιὰ τὴ διδασκαλία τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν καὶ γλώσσας τῆς Ἑβραϊκῆς θρησκείας... ὕστερα ἀπὸ πρόταση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Καθολικῆς Ἱεραρχίας Ἑλλάδος (Ι.Σ.Κ.Ι.Ε.) καὶ τοῦ Κεντρικοῦ Ἰσραηλιτικοῦ Συμβουλίου (Κ.Ι.Σ.) ἀντίστοιχα».

Ἀπίστευτη προνομιακὴ φροντίδα γιὰ τοὺς Καθολικοὺς καὶ τοὺς Ἑβραίους καὶ ταυτόχρονη ὑπονόμευση τῆς Ὀρθοδοξίας μὲ κατήχηση τῶν παιδιῶν στὴ θανατηφόρα Πανθρησκεία.

Ὅλη αὐτὴ ἡ ἐξέλιξη δὲν εἶναι δουλικὴ ὑποταγὴ σὲ ἀφανὴ διευθυντήρια, ποὺ ἀπεργάζονται τὴ νέα σκλαβιὰ τῆς Ἑλλάδος.

Ορθόδοξο Περ. “Ο ΣΩΤΗΡ”

Αγόρια δημοτικού στην κατασκήνωση

105 αγόρια δημοτικού απολαμβάνουν από χτες την κατασκήνωση της Άγκυρας, αγαπητοί φίλοι.

Ονομασία της κατασκήνωσης είναι "ΣΚΕΠΗ ΣΤΑΥΡΟΥ". 

Την ονοματοδοσία έκανε ο π. Χριστοφόρος Μυτιλήνης, ο οποίος "βάπτισε" και τις ομάδες: ΦΥΛΑΚΕΣ, ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ, ΑΝΔΡΕΟΙ, ΔΥΝΑΤΟΙ, ΝΙΚΗΤΕΣ, ΠΑΝΟΠΛΟΙ, ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΥΡΗΝΑΙΟΙ & ΑΘΛΟΦΟΡΟΙ.

Ένα μεγάλο επιτελείο ανθρώπων βρίσκεται στην κατασκήνωση για να βοηθήσει όλα τα παιδιά να ευχαριστηθούν την κατασκήνωση και να αντιμετωπίσει κάθε πρόβλημα.

Ο Θεός να τους ευλογεί και να τους δυναμώνει όλους.

Ας στηρίξουμε όλοι το έργο της κατασκήνωσης.

Την Κυριακή έχει επισκεπτήριο μετά τον εκκλησιασμό στην αγαπημένη ΑΓΚΥΡΑ.

Ι. Μητρόπολη Κονίτσης: Τριήμερες εκδηλώσεις προς τιμήν και μνήμην του Οσίου Πατρός ημών Παϊσίου του Αγιορείτου (10-12 Ιουλίου 2016)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΔΡΥΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ ΚΑΙ ΚΟΝΙΤΣΗΣ

ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΚΟΝΙΤΣΗΣ

Τριήμερες εκδηλώσεις 10-12 Ιουλίου 2016 

προς τιμήν και μνήμην του 

Οσίου Πατρός ημών Παϊσίου του Αγιορείτου

Στο "πάτημα" του Αγίου Ανδρέου στο Λεόντιο ο Μητροπολίτης Πατρών κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

Κάθε χρόνο στις αρχές Ιουλίου, ο Σεβασμ. Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος έχει καθιερώσει να γίνεται στο γραφικό Λεόντιο, το ορεινό χωριό της Πάτρας, ειδική τελετή και ιερά ακολουθία για τον Άγιο Απόστολο Ανδρέα, μιας και στην περιοχή που θεωρείται ως το «Πάτημα του Αγίου Ανδρέου», ο Πρωτόκλητος μαθητής του Ιησού Χριστού συνελήφθη από τους Ρωμαίους στρατιώτες.

Στο Λεόντιο σώζονται τα ερείπια παλαιοχριστιανικής Βασιλικής και δίπλα έχει ανεγερθεί ο ιερός Ναός του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου.

Στο Λεόντιο προγραμματίζεται αυτή την Κυριακή 10 Ιουλίου να τελεσθεί θ. Λειτουργία χοροστατούντος του Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου. Μετά το τέλος της θ. Λειτουργίας θα υπάρχει κέρασμα με καφέ και ντόπια εδέσματα.

Την όλη εκδήλωση στηρίζει και ο Δήμος Ερυμάνθου. 

Πηγή: pelop.gr

Ν. Χαλαζιάς: Γιατί πρέπει τα Θρησκευτικά να είναι υποχρεωτικό μάθημα στο σχολείο;

Πολύ μελάνι χύνεται τελευταία για το μάθημα των θρησκευτικών στα σχολεία (Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια). Στο Υπουργείο Παιδείας τείνει να κυριαρχήσει η άποψη ότι το μάθημα πρέπει να πάρει τη μορφή της Θρησκειολογίας και να πάψει να επικεντρώνεται στο Χριστιανισμό. Η άποψη αυτή επικαλείται τον ουδέτερο χαρακτήρα του κράτους, το οποίο κατά συνέπεια δεν μπορεί να επεμβαίνει σε ζητήματα πίστης των πολιτών του.

Αλλά, αν δεν απατώμαι, κράτος ουδέτερο δεν υπάρχει. Ο ταξικός του χαρακτήρας, έστω και σε τελευταία ανάλυση – για να θυμηθούμε και τον Αλτουσέρ – είναι δεδομένος. Συνεπώς δεν μπορεί κανείς να επικαλείται την δήθεν ουδετερότητα του κράτους επιλεκτικά.

Υποστηρίζω ότι το μάθημα των Θρησκευτικών πρέπει να διδάσκεται υποχρεωτικά στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση σε όλους ανεξαιρέτως τους μαθητές για τους εξής λόγους:

Ο δυτικός κόσμος και πολιτισμός, στον οποίο και η Ελλάς εντάσσεται, στηρίζεται σε τρεις πυλώνες: στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, στο ρωμαϊκό πολιτισμό και στο χριστιανικό πνεύμα. Από την αρχαία Ελλάδα ο Δυτικός πολιτισμός πήρε τον ορθό λόγο, την ανθρωποκεντρική θεώρηση του κόσμου, τις αξίες της ελευθερίας και του μέτρου, τη δημοκρατία και το ιδανικό της ομορφιάς. Από το Ρωμαϊκό κόσμο πήρε την οργάνωση, την πειθαρχία και το δίκαιο. Και από τον Χριστιανισμό την πίστη και την αγάπη. Όλα αυτά, προφανώς ισχύουν (ή θα ’πρεπε να ισχύουν) και στη νεοελληνική κοινωνία.

Επομένως, στο σχολείο πρέπει ο μαθητής να μυείται καταρχήν στις αξίες και τις αρχές ΑΥΤΗΣ της κοινωνίας στην οποία ζει και όχι σε αξίες άλλων κοινωνιών. Δεν πρέπει να μάθει την ιστορία της χώρας του, τον πολιτισμό της κοινωνίας στην οποία ζει; Και σ’ αυτό τον πολιτισμό δεν εντάσσεται και η Χριστιανική διδασκαλία; Πώς άραγε ένας μαθητής (ένθεος ή άθεος, Έλληνας ή αλλοδαπός – αδιάφορο) θα κατανοήσει τον τρόπο ζωής και τη συμπεριφορά της νεοελληνικής κοινωνίας αν δεν μυηθεί στις πολιτισμικές της αξίες; Τι θα καταλάβει ο ξένος από το Ελληνικό Πάσχα και από τη χαρμόσυνη ευχή «Χριστός Ανέστη» αν δεν έχει μελετήσει την λατρευτική παράδοση, την ιστορία και τα βιώματα αυτού του λαού;

Το υπερωκεάνιο του Θεού

Κάποτε ένας ναυτικός βρέθηκε ναυαγός σ’ ένα ακατοίκητο τροπικό νησί μόνος κι έρημος. Με πολλούς κόπους, χωρίς εργαλεία, εργαζόμενος μόνο με τα χέρια του, κατάφερε να φτιάξει μια ξύλινη καλύβα για να μπορέσει  να προστατευτεί κατά την περίοδο των βροχών. Πράγματι είχε μόλις
τελειώσει την καλύβα όταν άρχισε να βρέχει ασταμάτητα. 

Όμως την δεύτερη κιόλας μέρα ένας κεραυνός έκαψε την καλύβα του και την έκανε στάχτη. Ο ναυαγός, που πρώτα δόξαζε το Θεό για τη σωτηρία του, τώρα αναλύθηκε σε δάκρυα. «Γιατί Θεέ μου», άρχισε να λέει και να παραπονιέται για την καταστροφή. Κι ενώ η απελπισία πλημμύριζε την καρδιά του άκουσε από το πέλαγος το σφύριγμα ενός μεγάλου πλοίου. Σε λίγο μια βάρκα ήταν στην παραλία. «Πώς με βρήκατε σε τούτη την ερημιά;» τους ρώτησε. «Είδαμε, του είπαν, το σινιάλο του καπνού απ’ την φωτιά που άναψες»!

Όταν βλέπεις τα όνειρα, τις επιδιώξεις και τα έργα σου κάποιες φορές να γίνονται στάχτη κι αποκαΐδια, μην απελπίζεσαι. Περίμενε και θα προβάλει ανέλπιστα το υπερωκεάνιο του Θεού...

Κ. Γανωτής: Ελάτε να κάνετε οικογένειες

Βλέπω τους νέους να στέκονται μουδιασμένοι μπροστά στην κλήση να κάνουν οικογένεια. Ίσως λαχταρούν ν’ αγαπήσουν και φοβούνται. Μια κοπέλα εξομολογείται: «Λες του άλλου σ’ αγαπώ και φρικάρει». Ακούτε; Φρικάρει! Πώς μπόρεσε η αγάπη να συνδυαστεί με τη φρίκη!

Έτσι αρκούνται σε μια επιδερμική επισκόπηση και λογαριάζουν τις στιγμές (στιγμές!) ηδονής, που μπορούν ν’ αποσπάσουν. Κι ύστερα ν’ ακολουθεί η βασανιστική διάρκεια του τίποτα, του κενού της πλήξης, πρόξενου της κατάθλιψης.

Όλοι σχεδόν οι σημερινοί νέοι κατέχονται από τη θλίψη της αποτυχίας του έρωτα. Και η θλίψη γίνεται έκπληξη ύστερα από την τόση διαφήμιση του μόνου σχεδόν προϊόντος της απελευθέρωσης των ηθών, που επεδίωξε και πέτυχε ο σύγχρονος προοδευτισμός.

Γι’ αυτό δεν στοχάζονται οι νέοι μας σήμερα, δεν θέλουν να σκέφτονται ειλικρινά και παραδίδονται μόνο στα κλισέ των συνθημάτων ή ρεμβάζουν με ή χωρίς ναρκωτικά.

Τώρα προστέθηκε και η άλλη οδυνηρή έκπληξη, η οικονομική αποτυχία όλης της οικουμένης. Ύστερα από την τόση οικονομική επιστήμη, ύστερα από τα τόσα ονομαστά Πανεπιστήμια με τόσους νομπελίστες οικονομολόγους, μια τέτοια τρανταχτή αποτυχία του πανίσχυρου συστήματος αφήνει άφωνους όλους.

Αλήθεια τι έκπληξη –οδυνηρή έκπληξη– αποτελεί η απέχθεια του σύγχρονου αστικού κόσμου προς τα σπίτια τους –και τι πολυτελέστατα σπίτια!– που τα χτίζουν παραμυθένια και δεν αντέχουν να καθήσουν μέσα, κι ας έχουν τα μπάνια τα μαχαραγιάδικα, τα τζάκια, τις τζαμαρίες, τα σπάνια έπιπλα και δεν συμμαζεύεται! Το ρήμα «βγαίνω» (βγαίνουμε, να βγούμε) και το επίρρημα «έξω» ακούγονται περισσότερο στις κουβέντες μας. Ακόμα και τα πολυδάπανα εξοχικά με τις πολυτελείς πισίνες δεν τ’ αντέχουν οι ιδιοκτήτες τους και πηγαίνουν διακοπές σε εξωτικούς «Παραδείσους».

Και ο πιο ψυχρόαιμος στοχαστής της σημερινής πολιτιστικής πραγματικότητας δεν μπορεί να μην εκπλαγεί με τη γενική και θεαματική αποτυχία του ανθρώπου να διασώσει την ευτυχία του. Και είναι τόσο φυσικό, λ.χ. στο τόσο ευαίσθητο αίσθημα του έρωτα, να περιμένει ο άνθρωπος να βρει την ευτυχία του, ώστε η αποτυχία του αυτή ακριβώς σ’ αυτό το θέμα να είναι κεφαλαιώδης. Ο άνθρωπος του πολιτισμού είναι ο εραστής της μοναξιάς του. Σκαρώνει μια βιοθεωρία για την ευτυχία του και πάει ν’ αναγκάσει τον κόσμο να επαληθέψει τη θεωρία του.