Κυριακή ΙΑ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ - Το Αποστολικό & Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής

Ο Απόστολος

Α´ Κορινθίους θ´ 2-12

Κι αν ακόμα άλλοι αρνούνται να με αναγνωρίσουν ως απόστολο, για σας είμαι˙ γιατί η ίδια η ύπαρξη της εκκλησίας σας είναι η απόδειξη πως είμαι απόστολος. Να πω πως απολογούμαι σ’ αυτούς που αμφισβητούν και συζητούν την αυθεντία μου ως αποστόλου είναι η εξής: Δεν έχω τάχα δικαίωμα να συντηρούμαι με δαπάνη της εκκλησίας που υπηρετώ; Μήπως δε έχω δικαίωμα να έχω μαζί στα ταξίδια μου αδερφή χριστιανή ως οικονόμο, όπως κάνουν και οι άλλοι απόστολοι και τα αδέρφια του Κυρίου και ο Κηφάς; Ή μήπως είμαστε οι μόνοι, εγώ κι ο Βαρνάβας, που δεν έχουμε δικαίωμα συντηρήσεως, αλλά  πρέπει να ζούμε με την εργασία μας; Ποιος πάει ποτέ στρατιώτης στον πόλεμο με δικά του έξοδα; ποιος φυτεύει αμπέλι και δεν τρώει από τον καρπό του; ή ποιος βόσκει πρόβατα και δεν τρώει από το γάλα του κοπαδιού; Μήπως αυτά που λέω είναι σύμφωνα μόνο με την ανθρώπινη καθημερινή πείρα; Κι ο νόμος δε λέει τα ίδια; Πράγματι, στο Μωσαϊκό νόμο είναι γραμμένο: Μη βάλεις φίμωτρο στο βόδι που αλωνίζει. Μήπως για τα βόδια νοιάζεται ο Θεός; Ή μήπως αυτά που λέει αναφέρονται πραγματικά σ’ εμάς; Ασφαλώς αυτά γράφτηκαν για μας. Γιατί πρέπει αυτός που οργώνει κι αυτός που αλωνίζει να κάνουν τη δουλειά τους με την ελπίδα της συμμετοχής στη συγκομιδή. Εμείς σπείραμε ανάμεσά σας πνευματική σπορά˙ σας φαίνεται πάρα πολύ αν θερίσουμε από σας τα υλικά, που είναι αναγκαία για τη συντήρηση μας; Αν άλλοι κάνουν χρήση αυτού του δικαιώματος απέναντι σας, δε θα ταίριαζε να το κάνουμε περισσότερο εμείς; Εμείς όμως δεν κάναμε χρήση του δικαιώματος αυτού, αλλά υπομένουμε κάθε στέρηση για να μη δημιουργήσουμε κανένα εμπόδιο στη διάδοση του ευαγγελίου του Χριστού.

Το Ευαγγέλιο

Κατά Ματθαίον, ιη΄ 23-35

Γι΄ αυτό η Βασιλεία των Ουρανών μοιάζει με έναν βασιλιά, που επήρε την απόφαση να ρυθμίσει τους λογαριασμούς του με τους "δούλους" (=αξιωματούχους) του. Μόλις, λοιπόν, άρχισε να ρυθμίζει τους λογαριασμούς του, του έφεραν έναν άνθρωπο που του ώφειλε δέκα χιλιάδες τάλαντα· ποσόν που εκείνος δεν μπορούσε να το εξοφλήσει. Και διέταξε να τον πουλήσουν και τον ίδιο και τη γυναίκα του και τα παιδιά του και όλα του τα υπάρχοντα, για να συγκεντρωθεί το οφειλόμενο ποσό. Μα τότε ο δούλος εκείνος έπεσε στα πόδια του, τον προσκύνησε και τον παρεκάλεσε:

- Κύριε, μακροθύμησε λίγο σε μένα. Και θα σου τα επιστρέψω όλα.

Και ο κύριος του δούλου εκείνου τον ευσπλαχνίσθηκε και όχι μόνο τον άφησε ελεύθερο, αλλά του χάρισε και το δάνειο! 

Βγαίνει, λοιπόν, ο δούλος εκείνος και πάει και βρίσκει ένα σύνδουλό του, που του ώφειλε εκατό δηνάρια. Τον συνέλαβε και του έβαλε τη θηλιά στο λαιμό: 

- Αυτή τη στιγμή να μου εξοφλήσεις αυτά που μου χρωστάς!...

 Έπεσε, λοιπόν, ο σύνδουλός του στα πόδια του και τον καθικέτευε λέγοντάς του:

-Μακροθύμησε λίγο σε μένα· και θα σου τα επιστρέψω! 

Μα εκείνος δεν συγκατατέθηκε. Αντίθετα επήγε, έκαμε τις νόμιμες ενέργειες και τον έκλεισε στη φυλακή, μέχρι να του εξοφλήσει το χρέος του!...

 Όμως αυτά έπεσαν στην αντίληψη των άλλων συνδούλων του. Και ελυπήθηκαν πολύ. Και επήγαν στον κύριό τους και τα είπαν όλα λεπτομερώς. Τότε ο κύριός του τον ειδοποίησε να εμφανισθεί μπροστά του και του είπε:

-Δούλε πονηρέ (=παλιάνθρωπε), εγώ σου εχάρισα όλο εκείνο το τεράστιο χρέος σου, μόνο και μόνο γιατί με παρεκάλεσες! Δεν αισθάνθηκες την υποχρέωση να συμπονέσεις και συ τον σύνδουλό σου, στο βαθμό που σε είχα συμπονέσει εγώ;

Και ο κύριός του θύμωσε. Και έβγαλε απόφαση: να τον υποβάλουν σε σκληρά βασανιστήρια, μέχρι που να αποδώσει ολόκληρο το χρέος του. Με τον ίδιο τρόπο θα σας φερθεί ο επουράνιος Πατέρας Μου, αν δεν συγχωρείτε ο καθένας σας τον αδελφό του, για όσα σας κάνει, μέσα από την καρδιά σας!