Παράδοξα

 

«Έχουμε γεμίσει τις οθόνες μας και αδειάσει τις αγκαλιές μας.»

Μιλάμε κάθε μέρα με δεκάδες ανθρώπους, μα ξεχνάμε να κοιτάξουμε στα μάτια εκείνον που κάθεται δίπλα μας.

Στέλνουμε καρδιές με ένα σύμβολο, μα δυσκολευόμαστε να αγκαλιάσουμε έναν άνθρωπο που πονά.

Ξέρουμε ποιος ανέβασε τι, πού πήγε ο καθένας, τι έφαγε, τι αγόρασε, μα πολλές φορές δεν ξέρουμε αν ο άνθρωπός μας κοιμήθηκε καλά το βράδυ.

Έχουμε μάθει να πατάμε «μου αρέσει», αλλά ξεχάσαμε να λέμε «είμαι εδώ».

Κι ίσως αυτό να είναι ένα από τα πιο μεγάλα παράδοξα της εποχής μας:

Ποτέ δεν είχαμε τόσους τρόπους να επικοινωνούμε και ποτέ δεν ήταν τόσο εύκολο να νιώσουμε μόνοι.

Γι’ αυτό σήμερα, πριν απαντήσεις σε ένα μήνυμα, σήκωσε το βλέμμα.

Κοίτα έναν άνθρωπο στα μάτια.

Άγγιξέ τον στον ώμο.

Κάνε μια αγκαλιά.

Γιατί κάποιες φορές αυτό που χρειάζεται περισσότερο ένας άνθρωπος δεν είναι μια ειδοποίηση στην οθόνη του…

αλλά μια θέση στην αγκαλιά κάποιου. 

Ι. Ν. Αγ. Κωνσταντίνου Κολωνού