Α Θ Α Μ Α Ν Ι Ο 2011
Για παλιούς Αθαμανιώτες και μη...
Παρασκευή - Σάββατο - Κυριακή 1 - 3/7/2011
Όποιος
μπορεί, ας έλθει, και από την Πέμπτη 30/6 και να αναχωρήσει το μεσημέρι
της Δευτέρας 4/7/2011.
11/6/11
10/6/11
Η προσευχή του Πατριάρχη μας κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ
«Προσευχόμαστε να μην κλονιστεί η πίστη τους, να μην ψυγεί η αγάπη τους,
να μην επηρεαστεί η οικογενειακή και η κοινωνική συνοχή του ευλογημένου
αυτού λαού» είπε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, αναφερόμενος
στην οικονομική κρίση που πλήττει την Ελλάδα.
«Η Μητέρα Εκκλησία δεν μπορεί να μη συμπάσχει μαζί τους και να μην προσεύχεται για την αντοχή και την απαντοχή τους, έως ότου παρέλθει η κρίση» πρόσθεσε ο Πατριάρχης, απευθυνόμενος σε εκκλησίασμα που συγκεντρώθηκε στην Κωνσταντινούπολη για τον εορτασμό των ονομαστηρίων του.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης σημείωσε πως τα πρόσωπα στη ζωή τους, όπως και τα έθνη στην ιστορία τους, αντιμετωπίζουν ενίοτε κρίσεις, προβλήματα, δυσκολίες, στενοχώριες, θλίψεις, υπενθυμίζοντας τη ρήση του Απόστολου Παύλου "ουκ έδωκεν ημίν ο Θεός Πνεύμα δειλίας, αλλά δυνάμεως και αγάπης και σωφρονισμού" (Β' Τιμ. 1,7).
Και κατέληξε: "Αυτό το μήνυμα από την ακρώρεια της επάλξεως της Μητρός Εκκλησίας παρακαλούμε να μεταφέρετε επιστρέφοντας εις τα ίδια οι εξ Ελλάδος".
«Η Μητέρα Εκκλησία δεν μπορεί να μη συμπάσχει μαζί τους και να μην προσεύχεται για την αντοχή και την απαντοχή τους, έως ότου παρέλθει η κρίση» πρόσθεσε ο Πατριάρχης, απευθυνόμενος σε εκκλησίασμα που συγκεντρώθηκε στην Κωνσταντινούπολη για τον εορτασμό των ονομαστηρίων του.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης σημείωσε πως τα πρόσωπα στη ζωή τους, όπως και τα έθνη στην ιστορία τους, αντιμετωπίζουν ενίοτε κρίσεις, προβλήματα, δυσκολίες, στενοχώριες, θλίψεις, υπενθυμίζοντας τη ρήση του Απόστολου Παύλου "ουκ έδωκεν ημίν ο Θεός Πνεύμα δειλίας, αλλά δυνάμεως και αγάπης και σωφρονισμού" (Β' Τιμ. 1,7).
Και κατέληξε: "Αυτό το μήνυμα από την ακρώρεια της επάλξεως της Μητρός Εκκλησίας παρακαλούμε να μεταφέρετε επιστρέφοντας εις τα ίδια οι εξ Ελλάδος".
9/6/11
Η μόνη ανοικτή εκκλησία στη ζώνη του Τσερνομπίλ σημειώνει το ελάχιστο επίπεδο ακτινοβολίας!
Κίεβο, 20 Απριλίου,
Interfax -
Κατά τη διάρκεια 25 ετών από την ημερομηνία του ατυχήματος
του Τσερνομπίλ, το επίπεδο ακτινοβολίας στην περιοχή της εκκλησίας του Αγίου
(προφήτη) Ηλία,
τη μόνη εκκλησία που λειτουργεί στη ζώνη αποκλεισμού, ήταν αρκετά κάτω από το επίπεδο
ολόκληρης της περιοχής, δηλώνουν εκκαθαριστές του δυστυχήματος του Τσερνομπίλ.
«Ακόμα και
στις πιο δύσκολες ημέρες του 1986, η γύρω περιοχή της εκκλησίας του Αγίου (προφήτη) Ηλία
ήταν καθαρή (από την ακτινοβολία - IF), χωρίς να χρειάζεται να αναφέρω ότι η ίδια η εκκλησία
ήταν επίσης καθαρή», είπε ο πρόεδρος της Ουκρανικής Ένωσης Τσερνομπίλ,
Γιούρι Ανδρέγεφ
σε μια τηλεσυνδιάσκεψη Κιέβου - Μόσχας την Τετάρτη.
Τώρα η περιοχή
δίπλα στην εκκλησία βρίσκεται στο βασικό επίπεδο των 6 μικρο-ραίντγκεν ανά
ώρα (microroentgen/h) συγκριτικά με τα 18 στο Κίεβο.
O Andreyev
είπε επίσης ότι πολλοί εκκαθαριστές της καταστροφής ήταν άθεοι. «Αρχίσαμε
να πιστεύουμε αργότερα, μετά που παρατηρήθηκαν τέτοιου είδους εξελίξεις, οι
οποίες μπορούν να εξηγηθούν μόνο σαν θέλημα Θεού», λέει.
Ειδικότερα,
σύμφωνα με τον ίδιο, λίγα δευτερόλεπτα μετά την έκρηξη στην τέταρτη (4η) μονάδα του
Τσερνομπίλ ΡΡ, το σύννεφο που περιείχε σωματίδια ουρανίου άρχισε να κινείται προς την κατεύθυνση
της Pripyat, μιας πόλης που βρίσκεται περίπου 1.800 μέτρα από το εργοστάσιο.
Υπήρχε ένα πεύκο στο δρόμο του (εμφανίζεται σε ένα πολύ γνωστό εικόνισμα
του Σωτήρα
του Τσερνομπίλ).
«Το σύννεφο
σταμάτησε κοντά σ’ αυτό το πεύκο, χωρίζεται σε δύο μέρη από κάποιον άγνωστο λόγο
και συνέχισε να κινείται προς την αριστερή και δεξιά πλευρά της πόλης, αντί να καλύπτει τις
κατοικημένες περιοχές της (που ήταν ίσια μπροστά). Το επίπεδο ακτινοβολίας σε περιοχές μόλυνσης
ήταν τέσσερα ή πέντε roentgen ανά ώρα, και η πόλη παρουσίαζε μόνο μισό χιλιοστό
του ραίντγκεν (0,5 milliroentgen)», (χιλιάδες φορές λιγότερο)
δήλωσε ο Αντρέγιεφ.
Πηγή (αγγλικά):
http://www.interfax-religion.com/?act=news&div=8394
Τι κάνει η Εκκλησία;
Τί κάνει ἡ Ἐκκλησία;
Τὸ ἐρώτημα τὸ ἔχουμε
ἀκούσει πολλὲς φορές, ἴσως μάλιστα κάποιες ἀπὸ αὐτὲς νὰ τὸ ἔχουμε διατυπώσει
καὶ ἐμεῖς οἱ ἴδιοι...
Τί κάνει ἡ Ἐκκλησία;
Τόσα προβλήματα...τόσες
πλάνες... τόσες εἰς βάρος τῆς πίστεως ἐνέργειες σκοτεινῶν κέντρων... ποῦ εἶναι
ἡ Ἐκκλησία;
Τὸ ἐρώτημα, ὅπως
τίθεται, ὑπονοεῖ ὅτι Ἐκκλησία εἶναι οἱ ἐπίσκοποι καὶ οἱ ἱερεῖς, καὶ ἑπομένως
κατ᾿ οὐσίαν πρὸς αὐτοὺς ἀπευθύνεται. Εἶναι ὅμως ἔτσι τὰ πράγματα;Πρέπει νὰ
ὁμολογήσουμε ὅτι σ᾿ αὐτὴ τὴν ἀντίληψη κρύβεται κάποιο λάθος καίριο καὶ
οὐσιαστικὸ καὶ ἄκρως ἐπικίνδυνο γιὰ τὴν ἴδια τὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας. Λάθος ποὺ
ἀποτελεῖ μεγαλύτερο κίνδυνο γιὰ τὴν Ἐκκλησία ἀπὸ ὁποιαδήποτε ἐπιβουλὴ
ἐκδηλώνεται ἐναντίον της. Ἂς προσπαθήσουμε νὰ τὸ ἐξηγήσουμε αὐτό.
Τὸ πρῶτο, βασικὸ καὶ
καίριο σημεῖο εἶναι νὰ συνειδητοποιήσουμε ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ ἴδιος ὁ
Χριστός, ὄχι μόνο οἱ ἐπίσκοποι καὶ οἱ ἱερεῖς. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ Χριστὸς
ἑνωμένος μαζί μας, μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς πιστούς. Οἱ ἐπίσκοποι καὶ οἱ ἱερεῖς δὲν
εἶναι τοποτηρητὲς οὔτε ἀντικαταστάτες τοῦ Χριστοῦ, ὅπως θεωρεῖται ὁ πάπας στὸν
Παπισμό. Ὁ Θεὸς δὲν ἔχει οὔτε χρειάζεται ἀντιπροσώπους καὶ τοποτηρητές.
Οἱ ἱερεῖς στὴν Ὀρθόδοξη
Ἐκκλησία εἶναι διάκονοι καὶ ὑπηρέτες τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, τῶν πιστῶν. Τὸ ἀξίωμά
τους εἶναι μέγιστο ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐξουσιαστικό· εἶναι ὑπηρετικό. Προσφέρουν
στοὺς πιστοὺς τὴ θεία Χάρη, αὐτὴ ὅμως δὲν εἶναι δικήτους. Εἶναι ἡ χάρη τοῦ
Χριστοῦ, καὶ ἐκεῖνοι εἶναι ἁπλῶς οἱ οἰκονόμοι, οἱ διαχειριστὲς τῆς χάριτος. Τὸ
λέει πολὺ ξεκάθαρα ὁ ἀπόστολος Παῦλος: «Οὕτως ἡμᾶς λογιζέσθω ἄνθρωπος, ὡς
ὑπηρέτας Χριστοῦ καὶ οἰκονόμους μυστηρίων Θεοῦ» (Α΄ Κορ. δ΄ 1)· κάθε ἄνθρωπος
ἂς κατανοεῖ ὅτι ὑπηρέτες τοῦ Χριστοῦ γιὰ χάρη τοῦ λαοῦ του εἴμαστε ἐμεῖς οἱ
Ἀπόστολοι· ὑπηρέτες καὶ οἰκονόμοι τῶν μυστηρίων τοῦ Θεοῦ.
Αὐτὸς μάλιστα εἶναι καὶ
ὁ λόγος γιὰ τὸν ὁποῖο οἱ ἱερεῖς δὲν εἶναι ξεχωρισμένοι ἀπὸ τὸ ὑπόλοιπο σῶμα τῶν
πιστῶν, οὔτε εἶναι περισσότερο μέλη τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τοὺς ἄλλους
πιστούς. Εἶναι καὶ αὐτοὶ μέλη τοῦ ἴδιου σώματος τῆς Ἐκκλησίας, ἀποτελοῦν μαζὶ
μὲ τοὺς λαϊκοὺς τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ καὶ ἔχουν τὴν ἴδια ἀνάγκη σωτηρίας ποὺ ἔχει ὁ
ὁποιοσδήποτε ἄλλος πιστός.
Ἄρα καὶ οἱ κληρικοὶ καὶ
οἱ λαϊκοὶ εἴμαστε ἐξίσου ὑπεύθυνοι γιὰ τὰ μεγάλα ζητήματα τῆς πίστεως καὶ τὰ
προβλήματα τῆς Ἐκκλησίας.Θεωρώντας ὅτι Ἐκκλησία εἶναι οἱ ἐπίσκοποι καὶ οἱ
ἱερεῖς διαστρέφουμε πλήρως τὴν ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας. Γιατί;
Διότι ἡ ἀντίληψη αὐτὴ
μεταβάλλει τὴν ἴδια τὴ φύση τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλάζει τὸν χαρακτήρα της, τὴ δομή
της, τὸ πολίτευμά της. Τὴν μετατρέπει σὲ σύστημα ἀνθρώπινο, ἐγκόσμιο,
ἀντιευαγγελικό. Γι᾿ αὐτὸ καὶ ἡ φράση «τί κάνει ἡ Ἐκκλησία;»(μὲ τὴν ἔννοια τοῦ
τί κάνουν οἱ ἐπίσκοποι καὶ οἱ ἱερεῖς) εἶναι ἀπολύτως ἀπαράδεκτη στὰ χείλη ἑνὸς
Ὀρθόδοξου Χριστιανοῦ.
Ἄρα;...
Ἄρα τὸ ἐρώτημα ὅπως τὸ
διατυπώσαμε στὴν ἀρχή, δὲν ἔχει θέση. Ἢ μᾶλλον ἔχει θέση ἀλλὰ διαφορετικὴ ἀπὸ
αὐτὴ στὴν ὁποία συνήθως τὸ τοποθετοῦμε. Στὴ σωστὴ θέση του τὸ ἐρώτημα «τί κάνει
ἡ Ἐκκλησία;» σημαίνει: Τί κάνουμε ἐμεῖς; Τί κάνω ἐγὼ γιὰ τὸ συγκεκριμένο
ζήτημα;
Μὲ τὸν τρόπο αὐτό, τὸ
ἐρώτημα γίνεται ἐλεγκτικὸ γιὰ μᾶς τοὺς ἴδιους. Εἶναι ἕ να αὐστηρὸ καὶ ἄτεγκτο
αὐτοκατηγορητήριο, μιὰ αὐτο καταδίκη γιὰ τὸν καθένα ἀπὸ μᾶς. Διότι εἴμαστε συν
υπεύθυνοι ὅλοι μέσα στὴν Ἐκκλησία. Ὁποιαδήποτε τυχὸν ἄλλη ἀντίληψη περὶ
μονομεροῦς εὐθύνης τῶν κληρικῶν δὲν εἶναι ἁπλῶς λάθος, εἶναι αἵρεση, διότι,
ὅπως εἴπαμε, μεταβάλλει τὴν οὐσία τῆς Ἐκκλησίας.
Ἀναμφιβόλως, λόγῳ τῆς
θέσεώς τους οἱ κληρικοὶ ἔχουν αὐξημένη εὐθύνη. Ὅμως καὶ οἱ λαϊκοὶ ἔχουν εὐθύνη.
Ὅλοι, μικροὶ καὶ μεγάλοι, ἄνδρες καὶ γυναῖκες.Εἶναι καιρός,εἶναι ἡ τελευταία
ὥρα, εἶναι ἡ πιὸ κρίσιμη στιγμὴ νὰ τὸ συνειδητοποιήσουμε αὐτό, διότι τρομερὰ
γεγονότα ἐπέρχονται ραγδαῖα καὶ ὁ κόσμος μας ὅλος βυθίζεται στὸ πιὸ πυκνὸ
σκοτάδι τῆς ἱστορίας του. Μπροστὰ σὲ μιὰ τέτοια ἐφιαλτικὴ προοπτικὴ ὀφείλουμε
ὅλοι μαζί, κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, νὰ προχωροῦμε ἀγκαλιασμένοι σὲ μιὰ ἄρρηκτη
ἑνότητα, γιὰ νὰ σταθοῦμε ἀκλόνητοι καὶ ἀσυμβίβαστοι στοὺς μεγάλους πειρασμούς,
ποὺ ἤδη μᾶς ἔχουν ἀσφυκτικὰ περικυκλώσει. Τότε καὶ μόνον ἔτσι θὰ αἰσθανθοῦμε τὴ
δύναμη τοῦ Χριστοῦ νὰ μᾶς ἐνισχύει, καὶ θὰ ἀξιωθοῦμε νὰ δοῦμε πάνω στὰ πράγματα
τὴ συντριβὴ τῶν σατανικῶν ἐπιβουλῶν καὶ ἕναν νέο ὁλόλαμπρο θρίαμβο τῆς
Ἐκκλησίας μας.
1-06-2011
8/6/11
Μεσογαίας Νικόλαος: "Όχι μόνο αγανάκτηση αλλά και επανάσταση"
«Θεωρώ
ότι αυτή είναι η κατεξοχήν στιγμή που Εκκλησία πρέπει να βρίσκεται
δίπλα στο λαό, Εκκλησία που σιωπά και απουσιάζει από την αγωνία του
κόσμου αυτοαναιρείται», δήλωσε στη Romfea.gr πριν από λίγο ο Σεβ.
Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος.
Επίσης, ο κ. Νικόλαος πρόσθεσε ότι «και δεν πρέπει να είναι κοντά στο
κόσμο για να επιδεικνύει την παρουσία της, αλλά για να αποδεικνύει την
σχέση της με τον λαό, να ομολογεί την διαφωνία της με το σύστημα που μας
προδίδει και να φανερώνει την ετοιμότητα της. Να πάρει πρωτοβουλίες,
και να αναλάβει ευθύνες».
«Είναι η μόνη που μπορεί να μεταμορφώσει την αγανάκτηση σε υγιή
επανάσταση, η Εκκλησία συμπαθεί τους πονεμένους, κατανοεί τους
αγανακτισμένους, αλλά προχωρεί με τους επαναστατημένους», πρόσθεσε
χαρακτηριστικά ο Μητροπολίτης Μεσογαίας.
Κλείνοντας ο κ. Νικόλαος, επεσήμανε: «Αυτό που χρειάζεται ο τόπος,
δεν είναι μόνο η αγανάκτηση αλλά και η επανάσταση. Η αγανάκτηση βγάζει
διαμαρτυρία, η επανάσταση δίνει ελπίδα ανατροπής, ανοίγει δρόμους στα
αδιέξοδα».
ΠΗΓΗ: romfea.gr
7/6/11
Ο βίος του Οσίου Γερασίμου του Ιορδανίτη
Ο βίος του Οσίου Γερασίμου του Ιορδανίτη
Επιμέλεια: Ι. Μ. Γλυφάδας
5/6/11
Πού πάμε;
"Το κυριότερο απαιτείται μία εμβάθυνση στην πνευματική μας κληρονομιά, ώστε να προκύψει μία νέα ιεράρχηση των αξιών μας. Καθώς ατενίζουμε με δέος και σφίξιμο καρδιάς τα οικονομικά μέτρα για την έξοδο από την κρίση, ταυτόχρονα αγνοούμε και αναρωτιόμαστε ποιο τοπίο θα αντικρίσουμε βγαίνοντας από αυτή. Ποιες μακροπρόθεσμες επιπτώσεις θα έχουν τα εν λόγω μέτρα στην οικογένεια, στις εργασιακές σχέσεις, στα όνειρα της νεολαίας; Σε ποια κατάσταση θα βρεθούν, με τα νέα δεδομένα, η ελληνική κοινωνία και (γιατί όχι;) η ελληνική Πολιτεία μέσα στη διεθνή πραγματικότητα; Ποιο κοινωνικό ήθος θα γεννηθεί αύριο.
Θα αποτελεί μοιραίο λάθος να παρακολουθούμε παθητικά αυτή τη διεργασία σχηματισμού του νέου τοπίου..."
Απόσπασμα από το άρθρο του Αρχιεπισκόπου κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ στην Καθημερινή
Όλο το άρθρο εδώ
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΣΗΜΕΡΑ - ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΑ ΔΑΣΗ
Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος η σημερινή Κυριακή, αφιερωμένη στα δάση, που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη μάχη εναντίον της κλιματικής αλλαγής και προσφέρουν μέσα επιβίωση για περίπου ενάμισι δισεκατομμύριο ανθρώπους.
Εκτιμάται ότι κάθε χρόνο καταστρέφονται 13 εκατομμύρια εκτάρια δάσους, μια έκταση που ισοδυναμεί με το μέγεθος της Πορτογαλίας, καθώς, μεταξύ άλλων, το 80% της ενέργειας που καταναλώνεται σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες προέρχεται από την ξυλεία και τον ξυλάνθρακα.
Η λέσχη Μπίλντεμπεργκ
Διαβάστε ένα κείμενο του Σεβ. Πειραιώς κ. κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ σχετικά με την οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα μας
4/6/11
3/6/11
Η Ελλάδα σε παγίδα
Aς μᾶς ἐπιτρέψουν οἱ ἀγαπητοί μας ἀναγνῶστες νὰ ἀρχίσουμε τοῦτο τὸ
κείμενό μας μὲ ἕναν μύθο. Ὁ μύθος λοιπὸν αὐτὸς λέει ὅτι κάποτε ἕνα
ποντικάκι παρατήρησε ἐκεῖ ποὺ ζοῦσε πὼς ὁ νοικοκύρης, ἕνας ἀγρότης, καὶ ἡ
γυναίκα του τοποθέτησαν στὸ σπίτι μιὰ ποντικοπαγίδα! Τρέχει τότε
τρομαγμένο στὸν ἀχυρώνα γιὰ νὰ ἀνακοινώσει τὸ φοβερὸ νέο:
–Μιὰ ποντικοπαγίδα μέσα στὸ σπίτι! Μιὰ ποντικοπαγίδα μέσα στὸ σπίτι, φώναζε δυνατά.
–Πρόβλημά σου, τοῦ ἀπάντησε πρώτη ἡ κότα. Τί μὲ νοιάζει ἐμένα, ἂν ὑπάρχει ποντικοπαγίδα στὸ σπίτι;...
–Δικός σου λογαριασμός, γρύλισε βαριεστημένο καὶ τὸ γουρούνι...
–Σιγὰ τὸν μεγάλο κίνδυνο, τοῦ πέταξε ἀδιάφορα τὸ βόδι. Τί μπορεῖ νὰ μοῦ κάνει ἐμένα μιὰ ποντικοπαγίδα!
Ὁ ποντικὸς ἔφυγε περίλυπος, ἀβοήθητος, φοβισμένος καὶ πολὺ ἀπογοητευμένος.
Σκοτείνιασε καὶ στὸ σπίτι ἔπεσαν ὅλοι νὰ κοιμηθοῦν. Ξαφνικὰ μέσα στὴν ἡσυχία τῆς νύχτας ἀκούστηκε ὁ θόρυβος ποὺ κάνει ἡ ποντικοπαγίδα ὅταν κλείνει. Ἡ γυναίκα τοῦ ἀγρότη ἄκουσε τὸ θόρυβο καὶ περίεργη πετάχθηκε ἀμέσως νὰ δεῖ τί συνέβη. Πλησίασε τὴν παγίδα περιμένοντας νὰ δεῖ πιασμένο τὸ ποντίκι. Στὴν παγίδα ὅμως εἶχε πιαστεῖ ἀπὸ τὴν οὐρὰ ἕνα φίδι, ποὺ φοβήθηκε μόλις τὴν ἀντιλήφθηκε νὰ πλησιάζει καὶ τὴ δάγκωσε... Ὁ ἄντρας της σηκώθηκε τρομαγμένος ἀπὸ τὶς φωνές της καὶ ἀμέσως τὴν πῆρε καὶ τὴν πῆγε στὸ νοσοκομεῖο. Ἐκεῖ τῆς ἔγινε ἡ κατάλληλη θεραπεία καὶ τὴν ἄφησαν νὰ φύγει... Ἀλλὰ ὅταν ἐπέστρεψαν στὸ σπίτι, ἡ γυναίκα ἀνέβασε ὑψηλὸ πυρετό. Ἀναγκάστηκε τότε ὁ ἀγρότης νὰ σφάξει τὴν κότα, γιὰ νὰ τῆς κάνει μιὰ δυναμωτικὴ κοτόσουπα, ὅπως τὸν συμβούλεψε ὁ γιατρός. Ἡ γυναίκα ὅμως χειροτέρεψε. Συγγενεῖς καὶ φίλοι ἔφθαναν συνεχῶς στὸ σπίτι. Γιὰ νὰ τοὺς ταΐσει ὅλους αὐτοὺς ὁ ἀγρότης ἀναγκάστηκε νὰ σφάξει καὶ τὸ γουρούνι. Τελικὰ ἡ γυναίκα πέθανε! Στὴν κηδεία της ἦρθαν πάρα πολλοὶ καὶ γιὰ νὰ τοὺς φιλοξενήσει ὁ ἀγρότης στενοχωρημένος πολὺ κατέληξε νὰ σφάξει καὶ τὸ βόδι.
***
Πολλὲς ποντικοπαγίδες ἔχουν τοποθετηθεῖ τὶς τελευταῖες δεκαετίες καὶ στὸν τόπο μας. Παγίδες ἀντιχριστιανικές, ἀντεθνικές, ἀντι κοινωνικές... Ἡ Παιδεία ἀφελληνίζεται, ἡ χριστιανικὴ πίστη χλευάζεται, περιφρονεῖται, περιορίζεται ἀσφυκτικά. Αὐτὸν δὲ τὸν καιρὸ μιὰ ἀπίστευτα φοβερὴ παγίδα τοποθετεῖται στὴν τσέπη τοῦ καθενός μας. Εἶναι ἡ ὀνομαζόμενη «Κάρτα τοῦ Πολίτη» καὶ ἡ λεγόμενη «Φοροκάρτα», μὲ τὶς ὁποῖες ἐπιδιώκεται ἡ πιὸ φριχτὴ ὑποδούλωση τῶν ἀδούλωτων Ἑλλήνων. Κάποια ποντικάκια, ὑποψιασμένα γιὰ τὸ ἐπερχόμενο ἐφιαλτικὸ μέλλον τοῦ ἐλέγχου τῶν πάντων, φωνάζουν πρὸς κάθε κατεύθυνση πὼς ὁ ἐχθρὸς πέρασε ἤδη μέσα στὸ κάστρο καὶ ἡ παγίδα ἔχει τοποθετηθεῖ στὴν καρδιὰ τοῦ σπιτιοῦ... Ὅμως οἱ φωνές τους συναντοῦν τὴν παγερὴ ἀδιαφορία τῶν πολλῶν καὶ οἱ ὑπεύθυνοι κυβερνῆτες καγχάζουν θριαμβικά, ἀποκοιμίζοντας μὲ παραπλανητικὰ γλυκόλογα τὸν καταπτοημένο λαό. Μοιάζουν νὰ ἔχουν βραχυκυκλωθεῖ τὰ πάντα. Ἐλάχιστοι δημοσιογράφοι ἀρθρώνουν κάποιο λόγο ἐλεγκτικό. Ἡ δὲ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας μόλις τολμήσει νὰ πεῖ κάτι, ἀντιμετωπίζει τὴ χλεύη καὶ τὸ διασυρμό. Ξεσηκώνονται σὰν μὲ σύνθημα ὅλοι οἱ φορεῖς καὶ μὲ ἐπικεφαλῆς τοὺς κυβερνῶντες καὶ μεγάλο μέρος τῶν δημοσιογράφων καταφέρονται μανιωδῶς κατὰ τῶν Ἐπισκόπων, φωνάζοντάς τους σὲ ἔξαλλη κα τάσταση: «Δὲν δικαιοῦσθε νὰ ὁμιλεῖτε! Καθίστε στὴν ἄκρη, ἀσχοληθεῖτε μὲ τὸν Θεό σας, κάντε τοὺς ἁγιασμούς σας, καὶ μὴν ἀνακατεύεστε μὲ τὰ κοινά, μὴν πολιτικολογεῖτε...»!
Ἂν ἡ πίστη σας παραμερίζεται, ἂν τὸ Εὐαγγέλιό σας περιφρονεῖται, ἂν ἡ ἐκκλησιαστική σας ζωὴ γελοιοποιεῖται... πρόβλημά σας...! Ἐμᾶς ἀφῆστε μας ἥσυχους... Δὲν θέλουμε τὶς προσευχὲς καὶ τοὺς ἁγιασμούς σας. Ἐμᾶς τὸ μόνο ποὺ μᾶς ἐνδιαφέρει εἶναι νὰ ξαναγεμίσουν τὰ πορτοφόλια μας, νὰ συνεχίσουμε ἀμέριμνοι τὴν καλοπέρασή μας. Παγερὴ ἀδιαφορία, χλευαστικὴ εἰρωνεία, ὠμὴ κατασυκοφάντηση, προκλητι κὸς διασυρμός. Δὲν καταλαβαίνουν, δὲν θέλουν νὰ καταλάβουν, νὰ δοῦν, νὰ συνειδητοποιήσουν τὸν κίνδυνο τῆς ποντικοπαγίδας. Δὲν βλέπουν πὼς ἤδη ἔχουν πιαστεῖ σ᾿ αὐτὴν τὰ φίδια ποὺ θὰ τοὺς ἐπιφέρουν τὸ θανατηφόρο δάγκωμα. Δὲν ἐννοοῦν πὼς ὅπου να ᾿ναι θ᾿ ἀρχίσει ἡ ἀνελέητη σφαγὴ τῶν ἀφρόνων ἡγετῶν καὶ τῶν κάθε λογῆς λαοπλάνων, γιὰ νὰ ἐπιβληθεῖ καθεστὼς νεκροταφείου στὸν τόπο καὶ σὲ ὅλο τὸν κόσμο.
Ἄφρονες καὶ ἀνυποψίαστοι μπροστὰ στὸν γκρεμὸ ἁπλώνουν τὸ πόδι τους ἐπιπόλαια στὸ κενὸ γιὰ νὰ καταποντιστοῦν στὸ βάραθρο τοῦ παγκοσμιοποιημένου νέου ναζισμοῦ. Καὶ θὰ καταποντιστοῦν ὁπωσδήποτε. Καὶ θὰ είναι αὐτοὶ οἱ ἴδιοι κυρίως πού, ὅπως ἡ ἄμυαλη κότα καὶ τὰ παχύδερμα τοῦ σταύλου, θὰ ὑποστοῦν τὶς τρομερὲς συνέπειες τῶν τωρινῶν ἐπιπόλαιων ἐνεργειῶν τους. Μπροστὰ σὲ τέτοια ἐφιαλτικὴ προοπτικὴ οἱ πιστοὶ ὀφείλουμε ἐπιτέλους νὰ ξυπνήσουμε. Γιὰ μᾶς ἡ πορεία αὐτὴ δὲν εἶναι μόνο μιὰ ἐπιλογὴ καταστροφῆς, ἀλλὰ προπαντὸς μιὰ προοπτικὴ ἀναστάσεως. Διότι γνωρίζουμε πὼς τὶς τύχες τοῦ κόσμου τὶς κατευθύνει ὁ Κυβερνήτης τῶν πάντων, ὁ Ἰησοῦς Χριστός. Καὶ γνωρίζουμε πὼς μέσα ἀπὸ τὶς στάχτες τῆς καταστροφῆς Ἐκεῖνος θὰ ὁδηγήσει τὴν Ἐκκλησία του στὸν μέγιστο ὅλων τῶν θριάμβων της.
–Σιγὰ τὸν μεγάλο κίνδυνο, τοῦ πέταξε ἀδιάφορα τὸ βόδι. Τί μπορεῖ νὰ μοῦ κάνει ἐμένα μιὰ ποντικοπαγίδα!
Ὁ ποντικὸς ἔφυγε περίλυπος, ἀβοήθητος, φοβισμένος καὶ πολὺ ἀπογοητευμένος.
Σκοτείνιασε καὶ στὸ σπίτι ἔπεσαν ὅλοι νὰ κοιμηθοῦν. Ξαφνικὰ μέσα στὴν ἡσυχία τῆς νύχτας ἀκούστηκε ὁ θόρυβος ποὺ κάνει ἡ ποντικοπαγίδα ὅταν κλείνει. Ἡ γυναίκα τοῦ ἀγρότη ἄκουσε τὸ θόρυβο καὶ περίεργη πετάχθηκε ἀμέσως νὰ δεῖ τί συνέβη. Πλησίασε τὴν παγίδα περιμένοντας νὰ δεῖ πιασμένο τὸ ποντίκι. Στὴν παγίδα ὅμως εἶχε πιαστεῖ ἀπὸ τὴν οὐρὰ ἕνα φίδι, ποὺ φοβήθηκε μόλις τὴν ἀντιλήφθηκε νὰ πλησιάζει καὶ τὴ δάγκωσε... Ὁ ἄντρας της σηκώθηκε τρομαγμένος ἀπὸ τὶς φωνές της καὶ ἀμέσως τὴν πῆρε καὶ τὴν πῆγε στὸ νοσοκομεῖο. Ἐκεῖ τῆς ἔγινε ἡ κατάλληλη θεραπεία καὶ τὴν ἄφησαν νὰ φύγει... Ἀλλὰ ὅταν ἐπέστρεψαν στὸ σπίτι, ἡ γυναίκα ἀνέβασε ὑψηλὸ πυρετό. Ἀναγκάστηκε τότε ὁ ἀγρότης νὰ σφάξει τὴν κότα, γιὰ νὰ τῆς κάνει μιὰ δυναμωτικὴ κοτόσουπα, ὅπως τὸν συμβούλεψε ὁ γιατρός. Ἡ γυναίκα ὅμως χειροτέρεψε. Συγγενεῖς καὶ φίλοι ἔφθαναν συνεχῶς στὸ σπίτι. Γιὰ νὰ τοὺς ταΐσει ὅλους αὐτοὺς ὁ ἀγρότης ἀναγκάστηκε νὰ σφάξει καὶ τὸ γουρούνι. Τελικὰ ἡ γυναίκα πέθανε! Στὴν κηδεία της ἦρθαν πάρα πολλοὶ καὶ γιὰ νὰ τοὺς φιλοξενήσει ὁ ἀγρότης στενοχωρημένος πολὺ κατέληξε νὰ σφάξει καὶ τὸ βόδι.
***
Πολλὲς ποντικοπαγίδες ἔχουν τοποθετηθεῖ τὶς τελευταῖες δεκαετίες καὶ στὸν τόπο μας. Παγίδες ἀντιχριστιανικές, ἀντεθνικές, ἀντι κοινωνικές... Ἡ Παιδεία ἀφελληνίζεται, ἡ χριστιανικὴ πίστη χλευάζεται, περιφρονεῖται, περιορίζεται ἀσφυκτικά. Αὐτὸν δὲ τὸν καιρὸ μιὰ ἀπίστευτα φοβερὴ παγίδα τοποθετεῖται στὴν τσέπη τοῦ καθενός μας. Εἶναι ἡ ὀνομαζόμενη «Κάρτα τοῦ Πολίτη» καὶ ἡ λεγόμενη «Φοροκάρτα», μὲ τὶς ὁποῖες ἐπιδιώκεται ἡ πιὸ φριχτὴ ὑποδούλωση τῶν ἀδούλωτων Ἑλλήνων. Κάποια ποντικάκια, ὑποψιασμένα γιὰ τὸ ἐπερχόμενο ἐφιαλτικὸ μέλλον τοῦ ἐλέγχου τῶν πάντων, φωνάζουν πρὸς κάθε κατεύθυνση πὼς ὁ ἐχθρὸς πέρασε ἤδη μέσα στὸ κάστρο καὶ ἡ παγίδα ἔχει τοποθετηθεῖ στὴν καρδιὰ τοῦ σπιτιοῦ... Ὅμως οἱ φωνές τους συναντοῦν τὴν παγερὴ ἀδιαφορία τῶν πολλῶν καὶ οἱ ὑπεύθυνοι κυβερνῆτες καγχάζουν θριαμβικά, ἀποκοιμίζοντας μὲ παραπλανητικὰ γλυκόλογα τὸν καταπτοημένο λαό. Μοιάζουν νὰ ἔχουν βραχυκυκλωθεῖ τὰ πάντα. Ἐλάχιστοι δημοσιογράφοι ἀρθρώνουν κάποιο λόγο ἐλεγκτικό. Ἡ δὲ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας μόλις τολμήσει νὰ πεῖ κάτι, ἀντιμετωπίζει τὴ χλεύη καὶ τὸ διασυρμό. Ξεσηκώνονται σὰν μὲ σύνθημα ὅλοι οἱ φορεῖς καὶ μὲ ἐπικεφαλῆς τοὺς κυβερνῶντες καὶ μεγάλο μέρος τῶν δημοσιογράφων καταφέρονται μανιωδῶς κατὰ τῶν Ἐπισκόπων, φωνάζοντάς τους σὲ ἔξαλλη κα τάσταση: «Δὲν δικαιοῦσθε νὰ ὁμιλεῖτε! Καθίστε στὴν ἄκρη, ἀσχοληθεῖτε μὲ τὸν Θεό σας, κάντε τοὺς ἁγιασμούς σας, καὶ μὴν ἀνακατεύεστε μὲ τὰ κοινά, μὴν πολιτικολογεῖτε...»!
Ἂν ἡ πίστη σας παραμερίζεται, ἂν τὸ Εὐαγγέλιό σας περιφρονεῖται, ἂν ἡ ἐκκλησιαστική σας ζωὴ γελοιοποιεῖται... πρόβλημά σας...! Ἐμᾶς ἀφῆστε μας ἥσυχους... Δὲν θέλουμε τὶς προσευχὲς καὶ τοὺς ἁγιασμούς σας. Ἐμᾶς τὸ μόνο ποὺ μᾶς ἐνδιαφέρει εἶναι νὰ ξαναγεμίσουν τὰ πορτοφόλια μας, νὰ συνεχίσουμε ἀμέριμνοι τὴν καλοπέρασή μας. Παγερὴ ἀδιαφορία, χλευαστικὴ εἰρωνεία, ὠμὴ κατασυκοφάντηση, προκλητι κὸς διασυρμός. Δὲν καταλαβαίνουν, δὲν θέλουν νὰ καταλάβουν, νὰ δοῦν, νὰ συνειδητοποιήσουν τὸν κίνδυνο τῆς ποντικοπαγίδας. Δὲν βλέπουν πὼς ἤδη ἔχουν πιαστεῖ σ᾿ αὐτὴν τὰ φίδια ποὺ θὰ τοὺς ἐπιφέρουν τὸ θανατηφόρο δάγκωμα. Δὲν ἐννοοῦν πὼς ὅπου να ᾿ναι θ᾿ ἀρχίσει ἡ ἀνελέητη σφαγὴ τῶν ἀφρόνων ἡγετῶν καὶ τῶν κάθε λογῆς λαοπλάνων, γιὰ νὰ ἐπιβληθεῖ καθεστὼς νεκροταφείου στὸν τόπο καὶ σὲ ὅλο τὸν κόσμο.
Ἄφρονες καὶ ἀνυποψίαστοι μπροστὰ στὸν γκρεμὸ ἁπλώνουν τὸ πόδι τους ἐπιπόλαια στὸ κενὸ γιὰ νὰ καταποντιστοῦν στὸ βάραθρο τοῦ παγκοσμιοποιημένου νέου ναζισμοῦ. Καὶ θὰ καταποντιστοῦν ὁπωσδήποτε. Καὶ θὰ είναι αὐτοὶ οἱ ἴδιοι κυρίως πού, ὅπως ἡ ἄμυαλη κότα καὶ τὰ παχύδερμα τοῦ σταύλου, θὰ ὑποστοῦν τὶς τρομερὲς συνέπειες τῶν τωρινῶν ἐπιπόλαιων ἐνεργειῶν τους. Μπροστὰ σὲ τέτοια ἐφιαλτικὴ προοπτικὴ οἱ πιστοὶ ὀφείλουμε ἐπιτέλους νὰ ξυπνήσουμε. Γιὰ μᾶς ἡ πορεία αὐτὴ δὲν εἶναι μόνο μιὰ ἐπιλογὴ καταστροφῆς, ἀλλὰ προπαντὸς μιὰ προοπτικὴ ἀναστάσεως. Διότι γνωρίζουμε πὼς τὶς τύχες τοῦ κόσμου τὶς κατευθύνει ὁ Κυβερνήτης τῶν πάντων, ὁ Ἰησοῦς Χριστός. Καὶ γνωρίζουμε πὼς μέσα ἀπὸ τὶς στάχτες τῆς καταστροφῆς Ἐκεῖνος θὰ ὁδηγήσει τὴν Ἐκκλησία του στὸν μέγιστο ὅλων τῶν θριάμβων της.
15-5-2011
2/6/11
Μεταξύ ουρανού και γης
Όρθια, στητή, δεσπόζουσα, υπερχρονική και υπεριστορική παρουσία, μεσίτρια μεταξύ Χριστού και ανθρώπων, μεταξύ ουρανού και γης.
Έτσι ιστορεί ο βυζαντινός αγιογράφος τη Θεοτόκο στο γεγονός της Αναλήψεως, κι ας μην υπάρχει αγιογραφική μαρτυρία για την παρουσία της μεταξύ των μαθητών του Κυρίου.
Η συνείδηση της Εκκλησίας τη θέλει εκεί στο επισφράγισμα του λυτρωτικού έργου του Υιού της, στο πλήρωμα της θείας οικονομίας, στην ένωση γης και ουρανού, στην υπερύψωση της σαρκός που περιεβλήθη διά της Θεοτόκου ο Χριστός και στη συμφιλίωση του ανθρώπου με τον Πατέρα Του.
Άξονας στην όλη σύνθεση της Αναλήψεως η Παναγία τοποθετείται ακριβώς κάτω από τη «δόξα» του Υιού της δεόμενη ισχυρώς, αλλά ήρεμη και ατάραχη μεταξύ των Αποστόλων, εκφράζοντας το αμετακίνητο της Εκκλησίας, γιατί αυτή αποτελεί την προσωποποίηση της Εκκλησίας, μεσολαβεί και ικετεύει για τη σωτηρία του πληρώματός της. «Η εκκλησιαστική σημασία της υπογραμμίζεται από την λεπτή κατακόρυφη στάση της προς τα επάνω και από τα χέρια της τοποθετημένα σαν προσφορά και ικεσία για τον κόσμο.» Γι’ αυτό, όταν η Ανάληψη μετατίθεται από τον κεντρικό τρούλο των Ι. Ναών, αντικαθίσταται από τον Παντοκράτορα και ιστορείται στην καμάρα προ του ιερού βήματος και παραλείπεται από έλλειψη χώρου η Θεοτόκος στη σύνθεση, έχει πάρει ήδη την θέση της στην κεντρική κόγχη του ιερού βήματος ως Πλατυτέρα, δορυφορούμενη από τους δύο «ἐν αἰσθήσεσι λευκαῖς» αγγέλους, που φανερώθηκαν κατά την Ανάληψη, επειδή αυτή είναι η «Πλατυτέρα τῶν οὐρανῶν», αυτή ενώνει τα επί γης με τα επουράνια. Εκεί δε «ζωγραφουμένη μετά τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ συμβολίζει τήν Ἐκκλησίαν μετά τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐν τῷ μέσῳ αὐτῆς».
Στην Ανάληψη του Κυρίου, τη στιγμή που στα μάτια των μαθητών αποκαλύπτεται η θεία φύση του Διδασκάλου τους, η Θεοτόκος υπογραμμίζει την ανθρώπινη φύση Του, την επί γης παρουσία Του και την αιώνια μαρτυρία της αποκαλύψεως του λόγου Του διά της Εκκλησίας. Αφού η Θεοτόκος είναι η «ἀδιάψευστη μαρτυρία τῆς θείας ἐνσαρκώσεως καί τῆς αἰωνίου παρουσίας τοῦ Θεοῦ ἐπί τῆς γῆς».
Άλλη μια φορά η παράδοση στη λειτουργική τέχνη, όπως λένε, ενώνει δύο πραγματικότητες, το ιστορικό γεγονός και την «αποκάλυψη που ξεπερνά τα σύνορα του καιρού». Γιατί η Θεοτόκος γεφυρώνει το χάσμα ανάμεσα στην Ανάληψη και στην Δευτέρα παρουσία του Υιού της και βεβαιώνει για τη δική μας ανύψωση στη δόξα της κεφαλής της Εκκλησίας, στη δόξα του Χριστού. Γι’ αυτό ελκύει η Θεοτόκος τόσο τα μάτια και την καρδιά μας από τη Σάρκωση του Κυρίου έως την Ανάληψη και έως τη δική της Μετάσταση, αλλά και κάθε μέρα και ώρα συγκεντρώνει της παρακλήσεις και τις ελπίδες μας.
Μεταξύ ουρανού και γης η Θεοτόκος, η Μητέρα κάθε χαράς και ευλογίας όλης της κτίσεως, των ανθρώπων και των αγγέλων, η μόνη παρρησία και μεσίτρια ουρανού και γης του μόνου Μεσίτου Θεού και ανθρώπων, του Χριστού.
Βοηθήματα
Άγ. Ι. Δαμασκηνός, Η Θεοτόκος
Π. Ευδοκίμωφ, Η τέχνη της εικόνας, θεολογία της ωραιότητος
Ν. Γκιολές, Η Ανάληψις του Χριστού βάσει των μνημείων της α’ χιλιετηρίδος
Χ. Γ. Γκότση, Ο μυστικός κόσμος των βυζαντινών εικόνων
Λ. Ουσπένσκη, Η εικόνα
1/6/11
Τα θυρανοίξια του νέου Ι.Ν. Αγ. Ανδρέου στην Κανάνγκα
Το έργο ξεκίνησε με τη γενναία προσφορά της μακαριστής Ευαγγελίας Καρασπήλιου, Αντιπροέδρου του ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΥ και θεμελιώθηκε τον Αύγουστο του 2000 από τον Αρχιμ. τότε π. Ιγνάτιο Μαδενλίδη, μετέπειτα Μητροπολίτη Κεντρώας Αφρικής και νυν Πενταπόλεως.
Φέτος, Κυριακή των Βαίων έγιναν τα θυρανοίξια ενώ τα εγκαίνια προγραμματίζονται το Σεπτέμβριο να τελεστούν από τον Μακαριώτατο Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. ΘΕΟΔΩΡΟ.
Δάκρυα προσευχής
Είναι αδύνατον ο Θεός να
περιφρονήσει τα δάκρυα μιας μητέρας που ικετεύει όχι για άργυρο και χρυσό, αλλά
για τη σωτηρία της ψυχής του παιδιού της.
31/5/11
30/5/11
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)