Χειροτονία

Την Κυριακή 23 Νοεμβρίου στον Ι. Ναό Αγ. Αχιλλείου Λαρίσης θα γίνει η χειροτονία εις διάκονον του κ. Κων/νου Ιατρού, θεολόγου και επί χρόνια ομαδάρχη της κατασκηνώσεως ΑΓΚΥΡΑ. Ο κ. Ιατρός Κων/νος κατάγεται από την Πάτρα και είναι μέλος της αδελφότητας θεολόγων "Ο Σωτήρ". Η κουρά του θα γίνει το Σάββατο 22 Νοεμβρίου στην Αγ. Τριάδα Λαρίσης (ώρα 7.00 μ.μ.)

Η ΓΕΧΑ Πατρών εύχεται ολόθερμα και προσεύχεται ο Κύριός μας να χαριτώνει τον αγαπητό αδελφό μας και να τον στηρίζει στον αγώνα του, ώστε να ανταποκρίνεται επαξίως στην κλήση του. Τον παρακαλεί να μην ξεχνά στις προσευχές του και την κατασκήνωση, τους κατασκηνωτές και όλους όσους υπηρετούν εκεί... ΑΞΙΟΣ!!!

Αφιέρωμα

Το γλυπτό μνημείο που φιλοτέχνησε ο καλλιτέχνης κ. Ευστ. Λεοντής και κοσμεί τον προαύλειο χώρο του Ι. Ν. Αγ. Ανδρέου Πατρών

Ο Σεβ. Μητροπολίτης ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ

Ο Σεβ. Μητροπολίτης πρώην Πατρών κυρός ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ εκοιμήθη εν Κυρίω σήμερα... Τον ενθυμούμαστε με συγκίνηση και αγάπη πολλή να έρχεται κάθε καλοκαίρι στην ΆΓΚΥΡΑ... Να μιλά στα παιδιά, να απαντά στις ερωτήσεις και τους προβληματισμούς τους εκεί στο εκκλησάκι της Μεταμορφώσεως... Να παρακάθεται στο γεύμα μας και στο τέλος να ψάλλει ύμνους... Να τελεί τα εγκαίνια του Ναού των Αγ. Τεσσαράκοντα Μαρτύρων τον Ιούλιο του 2001...

Ας είναι αιωνία αυτού η μνήμη!

Ιούλιος 2001

Ομιλία του Μητροπολίτου Κεντρώας Αφρικής

ΚΥΡΙΑΚΗ 16.11.08 ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Ο Σεβ. Μητροπ. Κεντρώας Αφρικής κ.κ. ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΡΩΝ 6.00 μ.μ.

Από την εκδήλωση τιμής και μνήμης...

Μέσα σε πολύ ζεστό κλίμα γεμάτο συγκίνηση και αγάπη για το σεπτό πρόσωπο του π. Χαρίτωνος Πνευματικάκη, διεξήχθη σήμερα η ημερίδα προς τιμήν του στο αμφιθέατρο των ΑΤΕΙ Πατρών στα πλαίσια των Πρωτοκλητείων. Ο σεβασμ. Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ κήρυξε την έναρξη της ημερίδας και κατηύθυνε υποδειγματικά την όλη εκδήλωση. Οι ομιλητές μίλησαν καρδιακά και προσπάθησαν, ο καθένας από τη μεριά του, να σκιαγραφήσουν έστω και αμυδρά, την πολυσχιδή προσωπικάτητα του π. Χαρίτωνος. Αξίζει να σημειωθεί ότι όλοι τους ήταν στενοί συνεργάτες του πατρός και ανέφεραν πολλά περιστατικά - ενδεικτικά της αγωνιστικής και αγίας ζωής του. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης προβλήθηκε κι ένα ημίωρο Video με θέμα τη ζωή στην Ιεραποστολή στο Κονγκό της Αφρικής που άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις...

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ στην έναρξη της ημερίδας

Ο Σεβ. Μητροπ. Κεντρώας Αφρικής κ.κ. ΙΓΝΑΤΙΟΣ έκανε ένα σύντομο ιστορικό... Ο Αρχ. π. Νικηφ. Μικραγιαννανίτης αναφέρθηκε στον π. Χρυσόστομο Παπασαραντόπουλο Ο Αρχ. π. Θεολόγος Χρυσανθακόπουλος περιγράφει λιτά την πνευματική σχέση που είχε με τον μακαριστό καθώς και το πώς εκείνος ξεκίνησε την κατασκήνωση ΑΓΚΥΡΑ Ο π. Ανδρέας Καγιάγια από το Κονγκό αναφέρθηκε και στις δυσκολίες που αντιμετώπισε ο π. Χαρίτων Η κ. Δημ. Κοντόγιωργα, ομ. Καθηγ. Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, αναφέρθηκε στο συγγραφικό έργο του π. Χαρίτωνος Ο κ. Ευστ. Λεοντής, γλύπτης, εξήγησε πώς φιλοτέχνησε το γλυπτό - αφιέρωμα στον π. Χαρίτωνα, το οποίο θα κοσμεί τον προαύλειο χώρο του Αγ. Ανδρέα Πατρών Αφρικανοί νέοι που σπουδάζουν σε ελληνικά πανεπιστήμια έψαλλαν ύμνους...

Ο πρόεδρος του ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΥ κ. Νικ. Σίμος αφηγείται...

Συνεργάτιδα από το ιεραποστολικό κέντρο του Κονγκό εξιστορεί τις τελευταίες ώρες του π. Χαρίτωνος

στην είσοδο υπήρχαν φωτογραφίες από την Ιεραποστολή στην Αφρική...

Ο π. Χαρίτων στην Αφρική

"Πορευθέντες, μαθητεύσατε πάντα τα έθνη..."

Ο π. Χαρίτων Πνευματικάκης με τους συνεργάτες του κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στην Αφρικανική γη (1973-1998) : - Οδήγησε 30.000 ιθαγενείς αδελφούς στην Ορθόδοξη πίστη με το Άγιο Βάπτισμα... - Ανήγειρε ιερούς ναούς για τις ποιμαντικές ανάγκες των εκεί ορθοδόξων... - Καθοδήγησε 12 πνευματικά του παιδιά να χειροτονηθούν ιερείς... - Ίδρυσε τα περίφημα σχολεία «ΦΩΣ ΕΘΝΩΝ» στην Κανάνγκα του Κονγκό (Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο) που σήμερα παρέχουν παιδεία και εκπαίδευση σε 1.000 παιδιά... - οργάνωσε ένα τεράστιο φιλανθρωπικό έργο Άφησε την τελευταία του πνοή ψελλίζοντας λίγο πριν πεθάνει: «Χτυπάτε τις καμπάνες της Ορθοδοξίας σε όλη την Αφρική».

Εκδήλωση για τον π. Χαρίτωνα Πνευματικάκη

ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΕΙΑ 2008

Ο π. Χαρίτων Πνευματικάκης (1908-1998) υπήρξε φλογερός ιεροκήρυκας της Ι. Μητροπόλεως Πατρών από το 1958 μέχρι και το 1973 αναπτύσσοντας ένα πλούσιο εκκλησιαστικό, πνευματικό και συγγραφικό έργο. Ένα από τα έργα του υπήρξε και η κατασκήνωση ΑΓΚΥΡΑ, στην οποία εκοπίασε πολύ ο ίδιος αφιερώνοντας πολλές από τις δυνάμεις του. Μετά τη συνταξιοδότησή του και σε ηλικία 65 ετών, έφυγε για να εργαστεί ιεραποστολικά στην Κανάνγα του Κονγκό της Αφρικής, όπου άφησε και την τελευταία πνοή του το 1998. Με την ευκαιρία της συμπληρώσεως 100 ετών (1908-2008) από τη γέννηση του μεγάλου αυτού Ιεραποστόλου, η Ι. Μητρόπολη Πατρών σε συνεργασία με τον ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟ (σύλλογο για την Ορθόδοξη Ιεραποστολή που ίδρυσε ο ίδιος) αφιερώνει σχετικές εκδηλώσεις τιμώντας τη μνήμη του. Η κατασκήνωση ΑΓΚΥΡΑ σέβεται και τιμά ιδιαιτέρως τον π. Χαρίτωνα Πνευματικάκη και προτρέπει όλους και ιδιαίτερα τους παλαιούς κατασκηνωτές, να παρευρεθούν στις σχετικές εκδηλώσεις των φετινών Πρωτοκλητείων. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ:

Σάββατο 15 Νοεμβρίου Ημερίδα με θέμα: "Χαρίτων Πνευματικάκης, φλογερός ιεροκήρυξ των Πατρών και Ιεραπόστολος της Αφρικής" Συνεδριακό Κέντρο ΑΤΕΙ Πατρών Κυριακή 16 Νοεμβρίου Αρχιερατική θ. λειτουργία και επιμνημόσυνη δέηση στον Ι. Ν. του Αγ. Ανδρέου - αποκαλυπτήρια ειδικής αφιερωματικής στήλης στον αύλειο χώρο του ναού του Αγ. Ανδρέου

Αναλυτικά το πρόγραμμα της ημερίδας: Οι φωτογραφίες είναι από το έντυπο της πρόσκλησης - Θα συνεχίσουμε όμως...

Νεανικό προσευχητάριο

Κύριε, εισάκουσον της προσευχής μου...

Αγαπητέ νέε... Σκοπός του προσευχηταρίου είναι να σε διδάξει το πνεύμα και το ήθος της θεάρεστης προσευχής, για να γευθείς από τη νεανική σου ηλικία την ανέκφραστη χαρά που πηγάζει από την εμπειρία της ουσιαστικής αυτής επικοινωνίας και ενώσεώς σου με τον Πανάγιο Τριαδικό Θεό! Αφού βεβαίως προηγουμένως περπατήσεις με προσοχή, επιμέλεια και καρδιακή αναζήτηση τα μονοπάτια των προσευχών, και αφουγκραστείς το «άνοιγμα» της καρδιάς των θεοφιλών ψυχών, που τις συνέγραψαν αγαπώντας εξ όλης της καρδιάς τους τον Θεό. …Εκεί μπροστά στο θρόνο του Θεού, να αναφέρεις με πίστη και απλότητα τις χαρές σου και τις λύπες σου, τους αγώνες και τις αγωνίες σου, τους φόβος, τους πόθους και τους οραματισμούς σου, τη δοξολογία, την ευχαριστία και τη θερμή δέηση της ψυχής σου… Καλή δύναμη στο ωραίο σου αγώνισμα.

Το προσευχητάριο είναι από τις εκδόσεις Ο ΣΩΤΗΡ, Αθήνα 2004

Πιστεύω στο Θεό γιατί τον βλέπω εδώ μέσα καθημερινά

Στο θάλαμο 2 του δεύτερου ορόφου, εκεί στο Αρεταίειο, όπου ο Άγιος Νεκτάριος άφησε την τελευταία του πνοή, καίει σήμερα διαρκώς ένα καντήλι μπρος στην πάνσεπτη εικόνα του. Καθημερινά περνούν από κει πλήθος πιστών, κυρίως αρρώστων, οι οποίοι στέκονται για λίγο και νοερά αφήνουν τους στεναγμούς της καρδιάς τους, σαν μια θερμή ικεσία προς τον φιλάνθρωπο άγιο. Και κείνος φαίνεται να συγκατανεύει. Τους δίνει κουράγιο με το ιλαρό του βλέμμα και ενισχύει την πίστη τους. Τους θυμίζει ότι και ο ίδιος πόνεσε ψυχικά και σωματικά αλλά ενισχυόταν πάντα από την αδιάκοπη επαφή του με το Θεό... Τα θαύματα του Αγίου μας είναι πολλά. Τόμοι ολόκληροι έχουν γραφτεί για αυτά. Θα αναφέρω μια ιστορία γεμάτη με την «παρουσία» και παρέμβαση του αγίου Νεκταρίου, αρκετά πρόσφατη, που έγινε αφορμή πολλοί συνάνθρωποί μας να δουν και να ζήσουν την ευεργεσία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού προσφερομένη διαμέσω των θείων δοχείων χάριτος, των Αγίων μας. Ήταν ανήμερα του Αγίου Πνεύματος (Ιούνιος 2006) όταν η μικρή Βαρβάρα στην ηλικία των 10 ετών χτυπήθηκε από εγκεφαλική αιμορραγία. Η μεταφορά στο νοσοκομείο Παίδων ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ, έγινε σχετικά γρήγορα και σε διάστημα 2 ωρών το κοριτσάκι χειρουργήθηκε από τον Διευθυντή Νευροχειρουργικής Μονάδος κ. Προδρόμου. Στο μετεγχειρητικό διάστημα και μετά από 3 ώρες η μικρή παρουσίασε και νέα αιμορραγία. Χειρουργήθηκε ξανά, αλλά οι γιατροί ήταν απαγορευτικοί σε αισιόδοξες προβλέψεις. Κατά τη διάρκεια της δεύτερης χειρουργικής επέμβασης οι γονείς παρακάλεσαν τον Άγιο Νεκτάριο να τους βοηθήσει. Και πράγματι και οι δύο ένιωθαν την παρουσία του μέσα στους διαδρόμους του νοσοκομείου και είχαν την εντύπωση πως είναι παρών στο χειρουργικό τραπέζι! Οι εγχειρήσεις ολοκληρώθηκαν αλλά οι γιατροί δεν άφηναν περιθώρια αισιοδοξίας στους γονείς. Ο Διευθυντής της Νευροχειρουργικής Μονάδας κος Προδρόμου ήταν κατηγορηματικός: Παιδιά με τέτοιο χτύπημα σε ποσοστό 80% πεθαίνουν κατά τη μεταφορά στο νοσοκομείο… αν επιζήσουν της επέμβασης πεθαίνουν σε διάστημα 10-20 ημερών μετά από αυτή… και φυσικά ούτε λόγος για φυσική αποκατάσταση... αν παρόλα αυτά καταφέρουν να επιζήσουν! Οι γονείς σε καμία περίπτωση δεν έχασαν το κουράγιο τους και την πίστη τους. ... Έχει περάσει καιρός από τότε. Η μικρή Βαρβάρα, σύμφωνα με τα λεγόμενα της ιατρικής ομάδας, θα έμενε τουλάχιστον 3 μήνες στο νοσοκομείο και φυσικά δεν μπορούσε να καθορίσει ούτε κατά προσέγγιση τον απαιτούμενο χρόνο φυσικοθεραπείας για την ΜΕΡΙΚΗ αποκατάσταση. Η Βαρβαρούλα ήδη ολοκλήρωσε την φυσιοθεραπευτική αγωγή επιτυχώς και ακολουθεί μαθήματα δημοτικού με δάσκαλο κατ' οίκον, για ψυχολογικούς λόγους. Ο άγιος Νεκτάριος έκανε άλλο ένα θαύμα. Τελειώνοντας την μικρή αυτή ευχαριστία προς δόξαν Θεού, θα αναφέρω την απάντηση γιατρού της εντατικής μονάδας του Νοσοκομείου Παίδων, σε ερώτηση "αν πιστεύει στο Θεό"... - Πιστεύω στο Θεό γιατί τον βλέπω εδώ μέσα καθημερινά!

Ο ναός του Αγ. Νεκταρίου στην Αίγινα

Πηγή: www.egolpio.com

Λόγος νεανικός

Χαιρετισμός του εκπροσώπου των φοιτητών στην τελετή του Αγιασμού που έγινε στο Πανεπιστήμιο (5.11.08)

Πανοσιολογιώτατε, κ. καθηγητές

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Η έναρξη της νέας ακαδημαϊκής χρονιάς αποτελεί την αφορμή της εδώ συνάξεώς μας. Μετά τη θερινή ανάπαυλα, ρίχνουμε και πάλι όλες μας τις δυνάμεις στον αγώνα για την κατάκτηση της γνώσεως· για την ανίχνευση της επιστημονικής αλήθειας και την ερμηνεία των τεχνολογικών επιτευγμάτων.

Ο αγώνας αυτός είναι, δίχως αμφιβολία, δύσκολος και ο δρόμος τραχύς. Δεν είναι λίγες, άλλωστε, οι φορές που ο καθένας από εμάς θα έχει συλλάβει τον εαυτό του να δειλιάζει μπροστά στην έλευση μιας αποτυχίας ή να αποκάμνει μπροστά στην εμφάνιση μιας δυσκολίας ή ενός προβλήματος. Γι' αυτό, συγκεντρωθήκαμε όλοι σήμερα εδώ για να ζητήσουμε βοήθεια και στήριξη. Όχι από τους δασκάλους μας, που αφειδώλευτα μας την προσφέρουν· ούτε από τους συναδέλφους μας, που αγόγγυστα μας την χαρίζουν.

Αλλά από Εκείνον, που είναι ο «Ων και ο Ερχόμενος», που κινεί με την πνοή Του τα σύμπαντα και ταράσσει με ένα νεύμα Του τους ουρανούς.

Ίσως κάποιοι να απορήσουν με το κίνητρο αυτής της πρωτοβουλίας· άλλοι, πάλι, ενδέχεται να τη θεωρήσουν αταίριαστη με το χώρο του πανεπιστημίου και ασύμβατη με τις ανάγκες και τις απαιτήσεις της εποχής. Πώς μπορεί, ίσως διερωτηθούν, να συνταιριάξει ο ορθολογισμός που, εξ ορισμού, χαρακτηρίζει την επιστημονική έρευνα με την εκζήτηση της θεϊκής ευλογίας; Πώς μπορεί να συμβαδίσει η λογική της επιστήμης με την αλήθεια του Θεού και την εμπειρία της παρουσίας Του;

Κι όμως, όλα αυτά δεν είναι τόσο αταίριαστα όσο φαίνονται. Πλέον είναι κοινή πίστη ότι η επιστήμη και η θρησκεία δεν κινούνται αναγκαίως σε τροχιά συγκρούσεως. Αντιθέτως, πολλά σύγχρονα επιστημονικά ευρήματα επαληθεύουν τις απαντήσεις της ορθόδοξης θρησκείας σχετικώς με την ύπαρξη του Θεού και τη δημιουργία του ανθρώπου.

Εμείς, η χριστιανική φοιτητική νεολαία, δεν ήρθαμε σήμερα εδώ για να ζητήσουμε την ψήφο της προτιμήσεώς σας. Αλλά, ήρθαμε

για να συνενώσουμε τις προσευχές μας·

να συντονίσουμε τους κτύπους της καρδιάς μας στους ρυθμούς της θεϊκής παρουσίας·

να απευθυνθούμε, με μια ψυχή, σε Εκείνον που δεν ανακαλύπτεται ως γνώση και πείραμα, αλλά αποκαλύπτεται ως εμπειρία και βίωμα,

και να Τον παρακαλέσουμε να συντροφέψει, και τούτη τη χρονιά, τους ευσεβείς πόθους μας, τις φιλόχριστες προσπάθειές μας, τις μυστικές μας ανησυχίες.

Δεν θα ήθελα να σας κουράσω περισσότερο. Τελειώνοντας, θα ήταν παράλειψή μου να μην εκφράσω, εκ μέρους όλων των διοργανωτών, τις θερμές μας ευχαριστίες αφενός προς τον κ. Πρύτανη για την ευγενική παραχώρηση του φιλόξενου αυτού χώρου, που στεγάζει σήμερα την ευλογημένη αυτή ευκαιρία, και αφετέρου προς όλους εσάς που ανταποκριθήκατε στην πρόσκλησή μας...

Έγινε η αρχή

Πάνω από 130 φοιτητές απ΄όλες τις Σχολές έδωσαν το παρόν σήμερα Τετάρτη στις 12 το μεσημέρι στο αμφιθέατρο του τμήματος των Πολιτ. Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών. Έγινε αγιασμός για την έναρξη των μαθημάτων της ακαδημαϊκής χρονιάς 2008-09 για πρώτη φορά στο χώρο του Πανεπιστημίου. Τον αγιασμό τέλεσαν ο Αρχ. π. Αμβρόσιος Γκουρβέλος ως εκπρόσωπος του Σεβ. Μητροπολίτου κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ (ο οποίος εκπροσωπούσε τον Πατριάρχη σε έκτακτη εκδήλωση εκτός Πατρών), ο π. Παναγ. Ρόδης (υπεύθυνος του Πανεπιστ. Ναού) και ο διάκονος π. Γερβάσιος Παρακεντές ενώ έψαλλε ομάδα φοιτητών. Στη συνέχεια, μέσα σε ένα εξαιρετικό κλίμα ο εκπρόσωπος των φοιτητών καλωσόρισε τους παρευρισκομένους φοιτητές, ευχαρίστησε τις Πρυτανικές Αρχές και τον Πρόοεδρο του τμήματος Πολιτ. Μηχανικών κ. Δημητρακόπουλο για την πρόθυμη παραχώρηση του αμφιθεάτρου και μίλησε για την ανάγκη παρουσίας στο χώρο του Πανεπιστημίου και της "άλλης φωνής", που θα μεταφέρει το λυτρωτικό μήνυμα του Ευαγγελίου στους νέους ανθρώπους που αναζητούν την αλήθεια... Αμέσως μετά το λόγο έλαβε ο π. Αμβρόσιος, ο οποίος μίλησε για τη σπουδαιότητα της ακαδημαϊκής γνώσης και την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών στο χώρο του Πανεπιστημίου αλλά και τη γνώση του Θεού που δεν βασίζεται στο πείραμα και την παρατήρηση αλλά στη βιωματική εμπειρία και αποκάλυψή Του. Μετέφερε τις πατρικές ευχές του Σεβασμιωτάτου και ευχαρίστησε τις ομάδες των ορθόδοξων φοιτητών που είχαν την πρωτοβουλία για την εκδήλωση αυτή. Τέλος, όλοι οι φοιτητές, ασπάστηκαν τον Ι. Σταυρό και εκτός από κέρασμα που προσέφεραν οι διοργανωτές, πήραν κι ένα ενθύμιο που απέστειλε ο Σεβ. Μητροπολίτης. Υποσχέθηκαν δε, ότι την εκδήλωση αυτή θα ακολουθήσουν και άλλες κατά τη διάρκεια της τρέχουσας ακαδημαϊκής χρονιάς.

Αγιασμός στο Πανεπιστήμιο

Με ενημέρωσαν ομαδάρχες μου ότι γίνεται για πρώτη φορά. Αγιασμός για την έναρξη των μαθημάτων στο Πανεπιστήμιο από ομάδες ορθόδοξων φοιτητών. Η τοπική Εκκλησία κοντά και στα φοιτητικά νιάτα.

Την Τετάρτη 5 Νοεμβρίου 2008 στις 12.00 το μεσημέρι

στο αμφιθέατρο "Ευθύμιος Μαστρογιάννης" (ΑΠΜ 1)

του τμήματος Πολιτικών Μηχανικών θα τελεστεί αγιασμός

για την έναρξη της νέας ακαδημαϊκής χρονιάς.

Τον αγιασμό θα τελέσει

ο Σεβασμ. Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος.

Διοργάνωση:

Φοιτητική Συντροφιά Πανεπιστ. Ναού "Αναζήτηση"

Αναπλαστική Σχολή Πατρών

Ελληνορθόδοξη Κοινωνία Προσώπων "Διψώ"

Χριστιανική Φοιτητική Ένωση

Χριστιανική Φοιτητική Δράση

Προς νέους...

... Ποία ἡ θέσις τοῦ Χριστιανοῦ καί μάλιστα τοῦ νέου μέσα εἰς αὐτήν τήν νέαν πραγματικότητα; Θά ἐγκλεισθῆ εἰς τόν ἑαυτόν του, ἀδιαφορῶν δι᾿ ὅσα συμβαίνουν γύρω του; Θά εἴπη : - Ἄφησε τόν κόσμο νά πορεύεται τήν πορείαν του, ἐγώ εἶμαι ἐν τάξει εἰς τόν μικρόκοσμόν μου; Ἀλλά τοῦτο θά ἦτο λιποτακτική ἄρνησις τοῦ χρέους ἔναντι τῶν ἄλλων ἀνθρώπων! Ὁ Χριστός εἶναι «ὁ ἀμνός τοῦ Θεοῦ ὁ αἴρων τήν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου» (Ἰωάν. 1,29), κατά τήν μαρτυρίαν τοῦ Τιμίου Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ Ἰωάννου. Ἦλθεν ὡς φῶς εἰς τόν κόσμον, διά νά σώσῃ τόν κόσμον: «Ἐγώ φῶς εἰς τόν κόσμον ἐλήλυθα, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ ἐν τῇ σκοτίᾳ μή μείνῃ... οὐ γάρ ἦλθον ἵνα κρίνω τόν κόσμον, ἀλλ᾿ ἵνα σώσω τόν κόσμον» (Ἰωάν. 12,46-47). Ὄχι μόνον μέχρις ἐκεῖ, ἀλλά καί παρέδωσε τήν σάρκα Του εἰς θάνατον, «ὑπέρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς» (Ἰωάν. 6,51) «ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς Αὐτόν μή ἀπόληται, ἀλλ᾿ ἔχῃ ζωήν αἰώνιον» (Ἰωάν. 3,16). Αὐτά δημιουργοῦν ἀναλόγους ὑποχρεώσεις ἔναντι τοῦ κόσμου καί εἰς ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι ἔχομεν κληθῇ νά εἴμεθα «τό φῶς τοῦ κόσμου» (Ματθ. 5,14) καί ἐλάβομεν παραγγελίαν ἀπό τόν Κύριον: «οὕτω λαμψάτω τό φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τά καλά ἔργα καί δοξάσωσι τόν Πατέρα ὑμῶν τόν ἐν τοῖς οὐρανοῖς» (Ματθ. 5,16). Θά σταθῶμεν, λοιπόν, μέ ὑψηλόν αἴσθημα εὐθύνης ἔναντι τοῦ κόσμου. Δέν θά ἐκκοσμικευθῶμεν. Δέν θά ταυτισθῶμεν μέ τόν κόσμον καί τήν ἁμαρτίαν του, δέν θά γίνωμεν καί ἡμεῖς κόσμος, ἀλλά θά κάμωμεν εὐχαριστιακήν χρῆσιν τοῦ κόσμου καί διακριτικήν καί λελογισμένην χρῆσιν τῶν ἐργαλείων, τά ὁποῖα διαθέτει ὁ σημερινός κόσμος, ad majorem Dei gloriam, ὅπως ἔλεγον οἱ Δυτικοί Χριστιανοί, καί πρός ἕλκυσιν εἰς Χριστόν πολλῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι συμβαίνει νά ἀγνοοῦν τόν Σωτῆρα καί τό Εὐαγγέλιον...

Χαιρετισμός της Α.Θ. Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ στην έναρξη των εργασιών του Β´ Διεθνούς Συνεδρίου Ορθοδόξου Νεολαίας (Φανάρι, 11-16 .7 .07)

Ανθολόγιο για νέους (3)

(Μικρός με διορατικό χάρισμα)

Τον Σεπτέμβριο του 20... στο ογκολογικό τμήμα του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Ρίου επικρατεί μεγάλη αναστάτωση. Ο μικρός Δημητράκης ζητούσε επειγόντως τον ιερέα του Νοσοκομείου. Ήθελε οπωσδήποτε να κοινωνήσει.

Ήταν 13 ετών… Ένας μικρός πονοκέφαλος τον οδήγησε εκεί. Οι γιατροί διέγνωσαν καρκίνο του εγκεφάλου. Η καταγωγή του ήταν από το Φίερι της Αλβανίας… Αυτός λίγο μετά την είσοδό του στο Νοσοκομείο, θέλησε να βαπτισθεί. Άκουγε για το Χριστό και ήθελε να γίνει «παιδί» Του…

Όλοι τον αγαπούσαν πολύ στην κλινική. Ο καρκίνος είχε προχωρήσει αρκετά και ήδη του είχε στερήσει την όραση… Άκουγε όμως με μεγάλη και θαυμαστή υπομονή. Δεν παραπονιόταν. Έλεγε ότι ο Θεός τον αγαπά πολύ. Προσευχόταν και παρακαλούσε τους γονείς του να κάνουν το ίδιο.

Όσοι τον επισκέπτονταν καταλάβαιναν ότι υπάρχει κάτι διαφορετικό σ’ αυτό το παιδί… Ήταν πάντα ευγενικό και χαρούμενο. Ήθελε να κοινωνά συχνά των Τιμίων Δώρων. Όταν κάποιες φορές η μητέρα του ήταν σε κάποιο άλλο χώρο της κλινικής, φώναζε:

«Μητέρα, έλα γρήγορα. Φτάνει ο παππούλης με το Χριστό. Ανεβαίνει τα σκαλιά. Έλα να με ετοιμάσεις».

Και έτσι γινόταν. Ο ιερέας ερχόταν και έβρισκε το Δημητράκη καθισμένο στο κρεβάτι του, με ανοικτό το στόμα κάνοντας με ευλάβεια το σταυρό του. Ενώ δεν γνώριζε την ακριβή ώρα της προσελεύσεως του ιερέα με τα Τίμια Δώρα, με διορατικό χάρισμα τον έβλεπε να έρχεται, μολονότι παρεμβάλλονταν δυο κλειστές πόρτες…

«κ. Μ… θέλω κάτι να σας πω» της είπε μια μέρα. «Όταν έρχεται ο παππούλης με το Χριστό, τον βλέπω στις σκάλες που ανεβαίνει και δίπλα του υπάρχουν δύο ψηλοί, όμορφοι άνθρωποι με ολόασπρη στολή που γέρνουν προς το άγιο Ποτήριο και με ανοικτά τα χέρια τους το προστατεύουν».

Κάποτε τον ρώτησε ο γιατρός: «Τι κάνεις, Δημητράκη, πώς πάμε;». Του απάντησε: «Κύριε γιατρέ, μπορώ να σας πω από κοντά. Εγώ είμαι καλά. Εσείς μην στενοχωριέστε που έφυγε η γυναίκα σας. Ο θεός θα είναι μαζί σας γιατί είστε καλός άνθρωπος». Ο γιατρός έμεινε ακίνητος. Κανείς δεν ήξερε το γεγονός που είχε συμβεί την προηγούμενη ημέρα στο σπίτι του…

… Την τελευταία φορά που κοινώνησε δεν μπορούσε πλέον να σταθεί καθιστός στο κρεβάτι αλλά υποδέχθηκε με χαρά και λαχτάρα το Χριστό ξαπλωμένος.

«Ευχαριστώ πολύ» ψέλλισε και μετά εκοιμήθη… (Από το βιβλίο ΑΣΚΗΤΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, 2008, σελ. 378-380, Ιερόν Ησυχαστήριον Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, Μεταμόρφωσις Χαλκιδικής)

Τι είναι η Άγκυρα;;;

1978 – Κατασκήνωση Αγίων 
1979 – Βασιλειάδα-Εργάτες του Καλού 
1980 – Στίβος Ευσεβείας 
1981 – Λιμάνι του Θεού 
1982 – Καινή Κτίσις 
1983 – Θεού Γεώργιον 
1984 – Θεία Παρεμβολή 
1985 – Θεού Οικοδομή 
1986 – Ηρώων Πορεία 
1987 – Ομολογηταί Χριστού 
1988 – Κοινωνία Χριστού 
1989 – Θεού Συνεργοί 
1990 - Θεού Οικοδομή 
1991 – Αποστολική Κοινωνία 
1992 – Θεία Πνοή 
1993 – Ο κόσμος του κόσμου 
1994 – Ηρώων Πορεία 
1995 – Κοινωνία Χριστού 
1996 – Καινή Κτίσις 
1997 – Σώμα Χριστού 
1998 – Ουράνια Μηνύματα 
1999 – Ποίμνη Χριστού 
2000 – Δρόμος Ζωής 
2001 – Γη της Επαγγελίας 
2002 – Φάρος Τηλαυγής 
2003 – Φως το Ανέσπερο 
2004 – Θεία Παρεμβολή 
2005 – Φάρος Ελπίδας 
2006 – Συμπολίτες των Αγίων 
2007 – Θεία Παρεμβολή 
2008 – Ομολογητές Χριστού

ΟΧΙ

…Δεν είμαστε λαός νεοφερμένος στο προσκήνιο της ιστορίας. Έχουμε μια ιστορική πείρα τριών χιλιετηρίδων, έχουμε ιδρύσει πολιτισμούς, έχουμε διοικήσει λαούς, έχουμε αντιμετωπίσει πολλές φορές τη φρενίτιδα των Βαρβάρων. Ας τους αντιμετωπίσουμε και σήμερα, όπως κάναμε πάντα, με καρτερία, με σθένος και με ακλόνητη πεποίθηση στις δικές μας αλήθειες, στις δικές μας αξίες. Δεν είναι δυνατό να πτοηθούμε από κάτι που περιφρονούμε και που ξέρουμε ότι είναι θνησιγενές... Η Πίνδος και το Ρούπελ, τα Δερβενάκια και το Μεσολόγγι, ο Μαραθώνας και οι Θερμοπύλες, να η πιο βαθιά, η πιο αδιάσπαστη συνέχεια της ελληνικής ιστορίας, που καμιά επιδρομή, καμιά βαρβαρότητα δεν θα την καταλύσει ποτέ.

"Πρωία", 14/4/1941- Γεώργ.Θεοτοκάς

Ένα γράμμα - Μία μαρτυρία

«Νέε μου φίλε,

...Το αντιπροσωπευτικό σου γνώρισμα είναι τα νιάτα σου. Σε αυτά απευθύνομαι και στη φλόγα των ματιών σου, που κλείνει τα όνειρα, τις φιλοδοξίες και τη λαχτάρα σου να πετύχεις στο πανεπιστήμιο ή στη δουλειά που διάλεξες. Αυτή η λαχτάρα, η τόσο ανθρώπινη, η τόσο νόμιμη, είναι ό,τι πιο ωραίο κλείνεις μέσα σου, γιατί σου δίνει την δύναμη να αγωνίζεσαι και να μην λυγίζεις στην πρώτη δυσκολία.

Σε σένα, λοιπόν, άγνωστε φίλε, στέλνω αυτό το γράμμα με κάποιο δικαίωμα που μού παραχωρούν η ηλικία και η πείρα μου. Θα τολμούσα να πω και οι αγώνες μου, αλλά δεν πιστεύω ότι έκανα τίποτα περισσότερο από το καθήκον, που φλόγιζε τα μεθυσμένα νιάτα μου σαν ξεκινούσαν για το μέτωπο, με το όραμα της νίκης ενάντια στη βία, τον ολοκληρωτισμό και την ανελευθερία.

Α, νέε μου, να μπορούσες έστω και λίγο να ζούσες την έξαρση και την παλλαϊκή συμμετοχή εκείνης της εθνικής μέθης. Όλοι μας, εμείς που ξεκινούσαμε για το μέτωπο κι οι άλλοι που θα έμεναν στα μετόπισθεν, όλοι μας, ο ανώνυμος ψυχωμένος λαός και οι επώνυμοι ανώτεροι αξιωματούχοι, άνθρωποι των γραμμάτων και επιστήμονες, απλές αγράμματες γυναικούλες, νέοι και γέροι, όπου και αν βρισκόμαστε, όπου και αν ζούσαμε, όποια δουλειά κι αν κάναμε, είχαμε γίνει μία ενιαία εθνική ψυχή. Δεν μάς χώριζαν διαφορές, δεν μάς δηλητηρίαζαν πολιτικά μίση, δεν μάς διαιρούσαν τάξεις, ιδέες, φρονήματα. Είμαστε το Γένος ενιαίο και αδιαίρετο, που έπρεπε να πολεμήσουμε για την ελευθερία, που μάς χάρισαν με αίμα και θυσίες οι πρόγονοι και που εμείς είχαμε απαράβατο χρέος, πάλι με αίμα και θυσίες να την διαφυλάξουμε, για να την κληρονομήσουμε σαν ιερή επιταγή και παρακαταθήκη στα παιδιά και στα εγγόνια μας.

...Δεν πολεμούσαμε έναν επώνυμο και συγκεκριμένο εχθρό. Πολεμούσαμε την ανώνυμη και πολυπρόσωπη βία, πολεμούσαμε το ολοκληρωτισμό και την μισαλλοδοξία. Και δώσαμε εμείς οι μικροί και ανίσχυροι στην πανίσχυρη Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο το ύψιστο ηθικό μάθημα που το εκφράζει τόσο επιγραμματικά στον στίχο του ο ποιητής ότι «θέλει αρετή και τόλμην η ελευθερία».

...Το ξέρω, νέε μου φίλε, πως όλα αυτά σου φαίνονται κάπως υπερβολικά. Κι ίσως μέσα σου διατυπώνεις την σκέψη ότι είναι «εκτός εποχής». Η εποχή δεν στέκεται πια σ’ αυτές τις ιδέες που φαίνονται κάπως ξεπερασμένες! Άλλοι οι στόχοι των ανθρώπων, άλλες οι επιδιώξεις τους: μία καλύτερη και πιο άνετη ζωή, η εύκολη επιτυχία, πληρωμένη με οποιοδήποτε τίμημα. Ο κατασκευασμένος ευδαιμονισμός. Κι ακόμη, τα τείχη που χωρίζουν τους ανθρώπους. Τα πολλαπλά χαλύβδινα τείχη που έχουν στηθεί ανάμεσά τους από τους καιροσκόπους και τους χαμαιλέοντες. Η αδίστακτη κομματικοποίηση που έχει εισχωρήσει παντού, ακόμη και μέσα στην οικογένεια. Από την μια όχθη του ποταμού ο πατέρας, από την αντίθετη ο γιος, κι ανάμεσά τους ποτάμι αδιάβατο το πολιτικό πάθος.

...Κι όμως η ζωή είναι γεμάτη ακόμη από ενδιαφέροντα, από στόχους, από ιδανικά. Δεν έχει αδειάσει, όπως θέλουν να νομίζουν κάποιοι, δεν έλειψαν εντελώς οι γέφυρες επικοινωνίας. Στο χέρι σου είναι να τις στεριώσεις για να μπορείς να δεις τον συνάνθρωπο όχι σαν αντίπαλο για αναμέτρηση, αλλά σαν φίλο για συνεργασία... νέε μου άγνωστε φίλε.

Από εκείνη την Μεγάλη Ώρα του ’40 έχουν περάσει πολλά χρόνια... Είμαστε άλκιμοι νέοι τότε όταν χυνόμαστε ασυγκράτητοι στον αγώνα της Λευτεριάς και τώρα κυρτώσαμε, γεράσαμε, ζούμε στο περιθώριο της ζωής. Τώρα είναι ο δικός σας κλήρος, η δική σας σειρά. Ο τόπος περιμένει από σας! Οι άνθρωποι περιμένουν από σας! Μεγάλο το χρέος, μεγαλύτερη ακόμη η χαρά.

Λέγαμε όταν κινούσαμε για το Μέτωπο: -Όλοι μαζί αδέλφια, για την Λευτεριά μας!

Κι αυτές οι απλές λέξεις, αυτό το «όλοι μαζί αδέλφια», ήταν βίωμα, σκοπός και αποστολή.

Όλοι μαζί αδέλφια! Όπου μάς λάχαινε ο κλήρος... Σε κάποιαν απρόσιτη βουνοκορφή της Πίνδου ή στα μετόπισθεν που κι αυτά πολεμούσαν για τους ίδιους σκοπούς και με την ίδια μέθη.

Α, εκείνες οι ώρες!... Εκείνες οι μέρες, οι φορτισμένες από πίστη και αγώνα! Είναι πια Ιστορία αλλά και ζωντανή μνήμη για μάς που ακόμη τις κλείνουμε μέσα μας με την ίδια συγκίνηση και με την ίδια αγωνιστική διάθεση, όπως τότε.

Ζήτησε, νέε μου, να γνωρίσεις μέσα από κείμενα και μαρτυρίες αυτές τις μεγάλες ώρες του ’40, αυτό το νεώτερο έπος του Γένους. Μέθυσε από τη μέθη τους, πάρε δύναμη από την πίστη τους. Για να μπορείς ολοκληρωτικά και απόλυτα να κατανοήσεις τη βαθειά, την καίρια και τελεσίδικη σημασία της κραυγής:

- Όλοι μαζί αδέλφια!...

Και όχι μόνο στην μεγάλη ώρα του Πολέμου αλλά και στην μεγάλη ώρα της Ειρήνης!

Που χρειάζεται κι αυτή μέθη, αγώνα κι αγρυπνία.

Με αγάπη

Ένας παλιός πολεμιστής του ‘40»

Παρουσιάζω με συγκίνηση αυτό το γράμμα, χωρίς κανένα άλλο σχόλιο και το απευθύνω με την ίδια συγκίνηση στον άγνωστο παραλήπτη, ίσως τον προβληματίσει κι ίσως σταθεί στις τελευταίες του γραμμές για τη μεγάλη ώρα της Ειρήνης, που όπως γράφει και ο παλιός πολεμιστής του ’40 χρειάζεται κι αυτή μέθη, αγώνα και αγρύπνια. Το τελευταίο πριν από όλα: Αγρύπνια...

Άρθρο του Νέστορα Μάτσα, συγγραφέα από το περιοδικό «Πεμπτουσία», τεύχος 18