«Σεβαστοί μου Πατέρες καὶ Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοὶ καλησπέρα σας.
Ἐκ μέρους τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Χρυσοστόμου, ὁ ὁποῖος βρίσκεται σὲ ἀνειλημμένη ὑποχρέωση ἐκτὸς Πατρῶν, σᾶς καλωσορίζω στὴν Κατηχητικὴ αὐτὴ Σύναξη, ἡ ὁποία πραγματοποιεῖται κάτω ἀπὸ τοὺς θόλους τοῦ Παλαιοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Πρωτοκλήτου Ἀποστόλου Ἀνδρέου τοῦ Προστάτου καὶ Πολιούχου μας καὶ μεγάλου Κατηχητοῦ.
Ἐξάλλου τὸ κήρυγμα τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων κατήχηση δὲν ἦταν;
Σαφὴς εἶναι ἡ προτροπὴ τοῦ Κυρίου μας στὸ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγέλιο: «…πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν·…».
Ἀγαπητοί μου πατέρες καὶ ἀδελφοί, εἶστε οἱ συνεργάτες τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας στὸ Κατηχητικὸ ἔργο τῆς Ἱερᾶς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας τῶν Πατρῶν, ἕνα ἔργο τὸ ὁποῖο θέλει πρωτίστως ἀγάπη στὸν Κύριό μας καὶ στὰ ἀρνία Του.
Τὸ ἔργο αὐτό, ὅπως πολὺ καλὰ γνωρίζομε ὅλοι, θέλει θεῖο ζῆλο καὶ φλόγα ποὺ νὰ φλογίζῃ τὴν καρδιά μας.
Ζώντας ὅμως σὲ πέτρινα καὶ δύσκολα χρόνια (ἐννοῶ τὴν ἐποχὴ μας) καλούμεθα διὰ τοῦ κατηχητικοῦ ἔργου νὰ δώσωμε στὴ νεότητα νόημα ζωῆς, ἀξίες καθὼς καὶ διαχρονικὰ πρότυπα.
Καλούμαστε ἐμεῖς πρῶτα νὰ βιώνωμε τὴν πίστη καὶ νὰ ζοῦμε μὲ συνέπεια.
Ἂν τὰ παιδιά μας, μᾶς συναντήσουν στὸ δρόμο καὶ διαπιστώσουν πὼς ζοῦμε διαφορετικὰ ἀπὸ αὐτὸ ποὺ κηρύσσουμε καὶ διδάσκουμε στὰ Κατηχητικά μας Σχολεῖα, θὰ τὰ σκανδαλίσουμε καὶ θὰ ἀπογοητευθοῦν.
Πρέπει ὁ λόγος μας καὶ ἡ ἐν γένει ζωή μας νὰ ὁδηγοῦν τὰ παιδιά μας στὴν ἐκκλησιαστικὴ καὶ μυστηριακὴ ζωὴ καὶ ὄχι νὰ τὰ ἀπομακρύνουν ἀπὸ αὐτήν.
Ἀγαπητοί μου,
Θὰ ἤθελα νὰ ἐπισημάνω στὴν ἀγάπη σας καὶ κάτι ἄλλο ἐξίσου σημαντικό.
Ποτὲ νὰ μὴν θελήσωμε καὶ νὰ μὴν προσπαθήσωμε νὰ κάνωμε ὀπαδοὺς μέσα ἀπὸ τὰ Κατηχητικὰ Σχολεῖα καὶ τὶς Χριστιανικὲς Συντροφιές. Ἂν συμβεῖ κάτι τέτοιο ἔχουμε ἀποτύχει πρὶν καν ξεκινήσωμε.
Ποτὲ νὰ μὴν γίνωμε ἐμεῖς κόσμος γιὰ νὰ ἔλθουν κοντὰ μας πολλὰ παιδιά. Ἐμεῖς ἔχουμε ἱερὸ χρέος νὰ κάνουμε τὸν κόσμο ἐκκλησία.
Κατήχηση σημαίνει:
