Ι. ΝΑΟΣ ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ: ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ

 

π. Βασίλειος Αργυριάδης: "Με το φρόνημα της τυφλότητας" - Κυριακή του Τυφλού

 

...Tο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα αξίζει να γίνει αφορμή για να σκεφτούμε δύο πράγματα: ότι το φως στον άνθρωπο το δίνει ο ίδιος ο αναστημένος Χριστός και πως απέναντί Του δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να στεκόμαστε με το φρόνημα της τυφλότητας. 

Απέναντι στο φως που είναι Εκείνος, εμείς είμαστε ένα τίποτα, κάτι πιο λίγο κι από το τίποτα, σαν τον τυφλό της περικοπής που του έλειπε ακόμα και το όργανο του οφθαλμού. Έχουμε αξιωθεί, έστω με το μυαλό μας, να γνωρίσουμε πως Εκείνος είναι το φως΄ κι έχουμε κληθεί να γίνουμε απεσταλμένοι Του, όπως κι ο τυφλός της σημερινής περικοπής («ὕπαγε νίψαι εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωάμ, ὃ ἑρμηνεύεται, ἀπεσταλμένος»). 

Μα η ζωή μας είναι ακόμα εν πορεία. Άλλοτε πέφτουμε σε αδιαφορία, άλλοτε αρνούμαστε να σταθούμε μπροστά Του χωρίς το «κύρος» και τη «θέση» μας, χωρίς τις ψευτοάμυνες της «ισχύος» μας. Άλλοτε φοβόμαστε τι αλλαγή μπορεί να φέρει στη ζωή μας η ολόκαρδη αποδοχή Του. 

Αν κάτι πρέπει λοιπόν να μας βάλει να σκεφτούμε η σημερινή περικοπή είναι η αναγκαιότητα του φρονήματος της τυφλότητας: να στεκόμαστε μπροστά Του γυμνοί κι ανυπεράσπιστοι, με επίγνωση πως Εκείνος είναι τα πάντα, το φως μέσα κι έξω μας. Να στεκόμαστε σαν τυφλοί, «παρ’ ἐλπίδα ἐπ’ ἐλπίδι» πιστεύοντες (Ρωμ. 4,18), μ’ αυτό που έρχεται αθέατο, ανοιχτοί στο απρόσμενο, χωρητικοί στην έκπληξη, εδραίοι στην υπομονή...

όλο το κείμενο εδώ

Σιωπή και συμβουλή

 

«Πρόσεξε καλά, αν κανείς σε θλίψει και λυπηθείς ή θυμώσεις, τότε να σιωπήσεις και να μην πεις τίποτε που δεν πρέπει. Όταν ύστερα, με την προσευχή, ηρεμήσει η καρδιά σου, μίλησε στον αδελφό σου με λόγια παρηγορητικά και συμβουλευτικά»

Αββάς Ησαΐας

Κυριακή του Τυφλού: Ο εκ γενετής τυφλός († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)

 

Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ὁ τυφλὸς πρὶν τὴν συνάντησή του μὲ τὸν Χριστὸ δὲν εἶχε δεῖ ποτέ. Παντοῦ σκοτάδι· ἔπρεπε νὰ μαντεύει ἐξερευνώντας μὲ τὴν ἁφή τὰ πράγματα, νὰ χρησιμοποιεῖ τὴν φαντασία του. Δὲν εἶχε καθαρὴ εἰκόνα τῶν πραγμάτων.

Τότε συνάντησε τὸν Χριστό, καὶ Ἐκεῖνος τοῦ ἄνοιξε τὰ μάτια. Καὶ ποιὸ ἦταν τὸ πρῶτο πράγμα ποὺ εἶδε αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος; Τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, ἡ ματιά Του· τὸ πρόσωπο τοῦ Θεοῦ ποὺ γίνεται ἄνθρωπος, γεμάτο προσοχή, συμπονετικὴ ἀγάπη νὰ στέκει ἐπάνω σ’ ἐκεῖνον μοναχά, ξέχωρα ἀπὸ τὸ πλῆθος. Ἦρθε πρόσωπο μὲ πρόσωπο μὲ τὸν Ζωντανό Θεὸ καὶ ἀντιμετώπισε τὸ θαῦμα ποὺ τόσο πολὺ μᾶς ἐκπλήσσει: Ὄτι ὁ Θεὸς μπορεῖ νὰ ἐπικεντώσει τὴν προσοχή Του στὸν καθένα μας – ὅπως ὁ Καλός Ποιμὴν στὸ χαμένο πρόβατο – καὶ δὲν βλέπει τὸ πλῆθος ἀλλὰ τὸ ἕνα καὶ μοναδικὸ πρόσωπο.

Μετὰ ἀπὸ ὅ,τι ἔγινε, πιθανὸν ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἐρεύνησε τὰ πάντα γύρω του, καὶ ὅ,τι γνώριζε μόνο ἀπὸ περιγραφὲς, ἀπὸ φῆμες, ἔγινε πραγματικότητα – «τώρα βλέπω».

Συμβαίνει καὶ τώρα· μπορεῖ νὰ συμβεῖ στὸν καθένα μας.

Ὅπως ὁ ἐκ γενετῆς τυφλὸς, ζοῦμε κι ἐμεῖς τὸν περισσότερο χρόνο ἀπὸ τὴ ζωή μας ἀπὸ ἐλεημοσύνη, καθόμαστε σὰν ζητιάνοι στὴν ἄκρη τοῦ δρόμου τείνοντας ἕνα χέρι, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι κάποιος θὰ τὸ προσέξει, ἄν ὄχι ἐμᾶς, τουλάχιστον τὸ χέρι μας, καὶ νὰ μᾶς δώσει κάτι γιὰ νὰ μᾶς κρατήσει ἔστω γιὰ λίγες ὧρες. Μιὰ τέτοια στήριξη παίρνουμε μέσα ἀπὸ ἕνα φιλικὸ βλέμμα ποὺ ἀκουμπᾶ ἐπάνω μας, ἕνα λόγο ποὺ μᾶς ἀπευθύνουν, μιὰ καλωσύνη ποὺ μᾶς γίνεται. Ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ μᾶς ἀφήνουν νὰ παραμένουμε στὴν ἄκρη τοῦ δρόμου τυφλοὶ καὶ ἱκετεύοντας γιὰ βοήθεια.

π. Γεώργιος Χριστοδούλου: Για σένα που δίνεις εξετάσεις.

 

Καλό μου παιδί, ξέρω, σε κυριεύει το άγχος και η αβεβαιότητα, σε πιάνει κόμπος στο στομάχι, ταχυκαρδία, αϋπνίες, πονοκέφαλος, φόβος, μελαγχολία, σκέψεις που στροβιλίζουν στο κεφάλι σου κι ένα σωρό άλλα προβλήματα. 

Λόγω εξεταστικής! 

Μα θέλω να σου πω, πως και χίλιες σκέψεις να κάνεις στύβοντας το μυαλό σου για την εξεταστική και το μέλλον σου, δεν θα αλλάξει τίποτα. Ίσα ίσα το άγχος θα μειώσει την απόδοσή σου. Εσύ γνωρίζεις πόσο καλά προετοιμάστηκες στη μελέτη και πρέπει να το αποδεχτείς. Από κει και πέρα άστα όλα στα χέρια του Θεού. Το μέλλον δεν το γνωρίζει κανείς. Όλα αλλάζουν. Σημασία έχει να νιώθεις ελεύθερος και όχι ότι ακολουθείς κάποιο σύστημα που σε αναγκάζει να εργαστείς σε αυτό που σπούδασες διότι αυτό φέρνει χρήματα και κοινωνική αναγνωρισιμότητα. Κάπου θα περάσεις, σε ΙΕΚ, ΤΕΙ, ΑΕΙ, ιδιωτικό κολέγιο. Μα και να σταματήσεις τις σπουδές επειδή ίσως έχεις άλλα χαρίσματα, να θυμάσαι ότι μπορείς να κάνεις πολλά και να πετύχεις στόχους φοβερούς. Δεν μπορείς να φανταστείς μέχρι πού μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος. Έχω γνωστούς με κινητικά προβλήματα που είναι πετυχημένοι κι ευτυχισμένοι. Γνωρίζω άνθρωπο με σύνδρομο down που τελείωσε πανεπιστήμιο. Έχω δει αδύναμους μαθητές να παίρνουν διδακτορικό και άριστους μαθητές να εγκαταλείπουν τις σπουδές τους. Φοβερό πράγμα η ψυχολογία του ανθρώπου. 

Συζήτα με τον εαυτό σου τα παραπάνω και θα δεις ότι θα ηρεμήσεις. Μίλα και με τον Θεό, την Παναγία και τους αγίους. Άναψε ένα κεράκι στην εκκλησία για να έχεις και φυσική βοήθεια. Για εμάς τους χριστιανούς το υπερφυσικό, είναι φυσικό, διότι είναι αληθινό. Νιώσε, πως στην πραγματικότητα δεν είσαι εγκλωβισμένος από το αποτέλεσμα της εξεταστικής και σε αυτό που θα σπουδάσεις. 

Θα σου δώσω και τον εαυτό μου ως παράδειγμα. Οι σπουδές που έχω κάνει στη ζωή μου δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Όμως νιώθω ελεύθερος και χαρούμενος, διότι όλα συνετέλεσαν και με οδήγησαν σε αυτό που είμαι. Όλα τα επέλεξα συνειδητά. Άκουσα και τους γονείς και τους φίλους και τους συγγενείς και τους δασκάλους μου αλλά τελικά έκανα αυτό που ποθούσε η καρδιά μου κι ας έχασα σε οικονομικό και επαγγελματικό επίπεδο. Νιώθω όμως ελεύθερος. Κι αυτός που νιώθει ελεύθερος, πετυχαίνει, διότι η ελευθερία είναι κινητήριος δύναμις. Ελευθερία που δεν κάνει κακό στον άλλο και που το κύριο χαρακτηριστικό της σίγουρα δεν είναι η τεμπελιά και η ραθυμία. 

Ο Θεός μαζί σου!

Με αγάπη,

π. Γεώργιος Χριστοδούλου

Στην Ουράνια Πατρίδα ο σεβαστός μας Γεώργιος Γεωργιόπουλος

 

Μέσα στη χαρά της Αναστάσεως όπου τα «πάντα πεπλήρωται φωτός» ο επίτιμος πρόεδρός μας, ο εργατικός και ακούραστος, ο γλυκομίλητος και ευγενικός προς όλους μας Γεώργιος Γεωργιόπουλος αναχώρησε για την Ουράνια Πατρίδα αφού πρώτα και μέχρι τέλους της ζωής του «αγωνίσθηκε τον καλόν αγώνα, ετέλεσε τον δρόμον, τετήρηκε την πίστιν…». 

Μέσα από τη στενή συνεργασία μαζί του επί πολλά χρόνια στο διοικητικό συμβούλιο της Πανελλήνιας Ένωσης Γονέων η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΓΩΓΗ (Γ.Ε.Χ.Α. Πατρών) καταθέτουμε τη μαρτυρία και την αγαθή μνήμη μας ότι ο αείμνηστος Πρόεδρός μας όχι μόνο ευχαρίστησε τον Θεό με την πίστη και με τον τρόπο της ζωής του αλλά και μας έδωσε μαρτυρία καλοσύνης και αγάπης, ταπείνωσης και θυσιαστικής ανιδιοτελούς προσφοράς, μαρτυρία Θεού.

Δεν ξεχνάμε τους πολλούς κόπους, τα δρομολόγια, τις μεταφορές επί δεκαετίες των υλικών αγαθών από και προς την κατασκήνωση. Δεν λησμονούμε την καθημερινή παρουσία και εργασία του στο χώρο της κατασκήνωσης πριν από την έναρξη κάθε κατασκηνωτικής περιόδου. Το ανύσταχτο ενδιαφέρον του για τον αμπελώνα του Κυρίου που διακονούσε, την απλότητα στους λόγους του αλλά και τη σοφία με την οποία καθοδηγούσε τα πράγματα. 

Με αγάπη και με το φωτεινό χαμόγελό του πάντα μας συμβούλευε και μας καθοδηγούσε. Και στις πλείστες αστοχίες μας δεν παραπονιόταν, δεν μας στενοχώρησε ποτέ. Με υψηλό το αίσθημα της ευθύνης του για το έργο της ΓΕΧΑ στην κατασκήνωση αναλάμβανε ο ίδιος περισσότερα βάρη απ΄ όσα του αναλογούσαν, αγόγγυστα και ταπεινά.

Εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια προς την κ. Αστρίνα και τα παιδιά του Μαρία, Φωτεινή και Αναστάσιο που προσέφεραν και συνεχίζουν να προσφέρουν τη διακονία τους προς την Ένωσή μας και την κατασκήνωση. 

Προσευχόμαστε στον Κύριο της Δόξης, τον νικητή του θανάτου να χαρίσει στον σεβαστό και αγαπητό μας πρόεδρο το ανέσπερο και άγιο φως της Αναστάσεως. Ο θάνατος, που ήταν πριν από την Ανάσταση ο «έσχατος εχθρός», τώρα πια έχει καταργηθεί και εξελίσσεται σε θρίαμβο της αγάπης του Θεού, είσοδο στην αληθινή ζωή.

Θα τον θυμόμαστε πάντα με αισθήματα αγάπης και ευγνωμοσύνης για όσα ζήσαμε δίπλα του και με τη βεβαιότητα ότι από τον αγωνοθέτη Θεό «απόκειται εις αυτόν ο της δικαιοσύνης στέφανος». 

Αιωνία του η μνήμη! Χριστός Ανέστη!

ΓΕΧΑ ΠΑΤΡΩΝ

Η εξόδιος Ακολουθία θα ψαλεί την 28η Μαΐου 2022,

ημέρα Σάββατο και ώρα 10 π.μ. από τον Ι. Ν. Αγ. Γεωργίου Μιντιλογλίου.

Η ταφή θα πραγματοποιηθεί στις Βρύσες Κυπαρισσίας. 

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΠΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

 

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Πατρῶν, ἐν ὄψει τῆς ἐνάρξεως τῶν Πανελληνίων Ἐξετάσεων 2022, ἀνακοινώνει ὅτι τήν Τετάρτη 1 Ἰουνίου 2022 καί ὥρα 7 μ.μ., θά τελεσθῇ Ἱερά Παράκληση ὑπέρ τῶν διαγωνιζομένων μαθητῶν στόν Nέο Ἱερό Ναό Ἁγίου Ἀνδρέου Πατρῶν, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου.

Παρακαλεῖσθε νά προσέλθετε στήν Ἱερά Παράκληση, ἡ ὁποία εἶναι ἀφιερωμένη στά παιδιά μας, ὥστε, διά πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί τῶν Ἁγίων μας, νά λάβουν δύναμη καί φωτισμό στόν ἀγῶνα τους καί νά ἔχουν ἐπιτυχία στήν ὡραία προσπάθειά τους γιά τό μέλλον τους.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Ανακοινώσεις

 

Την Τετάρτη 25 Μαΐου 2022 στις 7.00 μ.μ. 

θα πραγματοποιηθεί παγκυκλική συνάντηση 

όλων των τομέων στη Χριστιανική Εστία. 

Επίκαιρη ομιλία.

Την Τρίτη 31 Μαΐου 2022 από 5.30 έως 9.00 μ.μ. 

θα γίνει ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ.

Την Τρίτη 31 Μαΐου 2022 από τις 9.30 μ.μ. 

θα τελεσθεί ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ

για την Απόδοση του Πάσχα στον Ι. Ν. Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου.

ΘΕΛΩ ΑΠΑΝΤΗΣΗ! Νο. 2

 

-Γιατί δεν υπάρχει δικαίωμα επιλογής ευθανασίας;

-Είναι η γιόγκα πλανεμένη;

-Πώς µπορούµε να σταματήσουμε τη ζήλια;

-Μέχρι ποιο σημείο πρέπει να κάνουμε υπακοή στους γονείς µας;

Το δεύτερο βιβλίο της σειράς! Έρχεται να σου δώσει την απάντηση που αναζητάς. Απάντηση τεκμηριωμένη και βασισμένη στην Αγία Γραφή.

Ἡ παράνοια τῶν «γερακιῶν»

 

Ὁ πόλεμος στὴν Οὐκρανία ἔφερε ἀναστάτωση σὲ ὅλη τὴν Εὐρώπη καὶ ὄχι μόνο σ᾿ αὐτή. Μῆνες τώρα μαίνονται οἱ μάχες, καταστρέφονται πόλεις καὶ χωριά, σκοτώνονται πολλοὶ καὶ ἀπὸ τὶς δύο πλευρές, ὄχι μόνο στρατιῶτες ἀλλὰ καὶ ἄμαχοι· ἑκατομμύρια ἄνθρωποι ἔχουν πάρει τὸν δρόμο τῆς προσφυγιᾶς.

Εἶναι φανερὸ ὅτι στὴν Οὐκρανία σήμερα συγκρούονται τὰ ὠμὰ συμφέροντα καὶ οἱ γεωπολιτικοὶ σχεδιασμοὶ τῆς Ἀμερικῆς καὶ τῆς Ρωσίας, στὴ σύγκρουση δὲ αὐτὴ παρασύρεται καὶ ἡ Εὐρώπη. Ἀλλὰ κανεὶς ποτὲ δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι βέβαιος γιὰ τὸ τί πραγματικὰ συμβαίνει καὶ τί διακυβεύεται ἐκεῖ.

Ὡστόσο, αὐτὸ ποὺ ἔλαβε χώρα τὴν Πέμ­πτη 28 Ἀπριλίου 2022 σὲ ἐκπομπὴ τῆς ρωσικῆς τηλεοράσεως ξεπερνᾶ κάθε ὅριο. Σ᾿ αὐτὴν ὁ καλεσμένος τῆς ἐκπομπῆς πρόεδρος τοῦ ἐθνικιστικοῦ κόμματος Rodina, Ἀλεξέι Ζουραβλίοφ ἀναρωτήθηκε: «Τί θὰ συνέβαινε, ἐὰν ἡ Ρωσία ἐκτόξευε πυρηνικὰ ὅπλα ἐναντίον τῆς Ἀγγλίας;» Καὶ ἀπάν­τησε ὁ ἴδιος: «Ἕνας πύραυλος Sarmat καὶ τὰ βρετανικὰ νησιὰ δὲν θὰ ὑπάρχουν πιά».

Οἱ παραγωγοὶ τῆς ἐκπομπῆς ἀντέδρασαν, λέγοντας ὅτι καὶ ἡ Ἀγγλία ἔχει πυρηνικὰ ὅπλα καὶ ὅτι κανεὶς στὸν πλανήτη δὲν θὰ ἐπιβιώσει ἔπειτα ἀπὸ ἕναν τέτοιο πόλεμο, ἐνῶ ὁ Ζουραβλίοφ ἐπέμενε λέγοντας: «μετρῆστε τὰ δευτερόλεπτα… ἔτσι τοὺς μιλᾶς, δὲν καταλαβαίνουν τίποτε ἄλλο».

Στὴ συνέχεια ἔδειξαν στοὺς τηλεθεατὲς ἕνα χάρτη ποὺ παρουσίαζε πυραύλους νὰ ἔχουν ἐκτοξευθεῖ ἀπὸ τὸ Καλίνινγκραντ, τὸν ρωσικὸ θύλακα μεταξὺ Πολωνίας, Λιθουανίας καὶ Βαλτικῆς Θάλασσας. Σύμφωνα μὲ τὴν προσομοίωση, οἱ πύραυλοι θὰ μποροῦσαν νὰ φθάσουν στὸ Βερολίνο σὲ 106 δευτερόλεπτα, στὸ Παρίσι σὲ 200 δευτερόλεπτα καὶ στὸ Λονδίνο σὲ 202 δευτερόλεπτα.

Οἱ δηλώσεις αὐτὲς ἦρθαν νὰ προστεθοῦν σὲ παλαιότερες ἀνάλογες ὑψηλόβα­θμων στελεχῶν τῆς ρωσικῆς κυβερνήσεως καὶ συμπληρώθηκαν ἀπὸ αὐτὲς τοῦ Ντμίτρι Κισέλιοφ, ποὺ εἶναι γνωστὸς ὡς τὸ «φερέφωνο τοῦ Πούτιν», ὁ ὁποῖος στὶς ἀρχὲς τοῦ Μαΐου ἀπείλησε πάλι μὲ ἐξαφάνιση τὴν Ἀγγλία: «Μία μόνο ἐκτόξευση, Μπόρις, καὶ δὲν θὰ ὑπάρχει πιὰ Ἀγγλία»!

Φρίττει κανεὶς καὶ μόνο στὴ σκέψη ὅτι ὑπάρχουν ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ ποὺ μποροῦν νὰ σκέπτονται μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο· 202 δευτερόλεπτα καὶ ἡ Ἀγγλία δὲν ὑπάρχει πιά. Καὶ ὅμως ὑπάρχουν τέτοιοι· καὶ δυστυχῶς ὄχι μόνο στὴ Ρωσία, ἀλλὰ σὲ ὅλες τὶς χῶρες ποὺ ἔχουν πυρηνικά. Ἀλλοῦ τοὺς ὀνομάζουν «γεράκια». Στὴν πραγματικότητα εἶναι παρανοϊκοί. Τραγικό! Ὁ ἄνθρωπος ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ κατέχεται ἀπὸ μανία αὐτοκαταστροφῆς.

Ὀχτακόσια χρόνια πρὸ Χριστοῦ ὁ προφήτης Ἡσαΐας προειδοποίησε: «ἐὰν θέλητε καὶ εἰσακούσητέ μου, τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς φά­γεσθε· ἐὰν δὲ μὴ θέλητε, μηδὲ εἰσακούσητέ μου, μάχαιρα ὑμᾶς κατέδεται»· ἂν μὲ ἀκούσετε, λέει ὁ Θεός, θὰ χορτάσετε ἀπὸ τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς· ἂν ὅμως δὲν θελήσετε νὰ μὲ ἀκούσετε, μαχαίρι (ἢ ὁ πυρηνικὸς ὄλεθρος) θὰ σᾶς φάει. «Τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα» (Ἡσ. α΄ 19-20).

Τα Χελιδόνια πάνε στην ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΑ - 4.6.2022

 

Ιερά Παράκληση και λήξη ομάδων Χαρ. Αγωνιστών

 

Σάββατο 21/5/22 - ώρα 5.30 μ.μ.

Ιερά Παράκληση προς τη Παναγία μας για τις επικείμενες εξετάσεις,

Γιορτή λήξης των ομάδων μας. 

Ενθύμιο της χρονιάς & ανακοινώσεις για κατασκήνωση.

ΨΗΦΙΣΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΤΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Μέ τήν πρέπουσα ἐκκλησιαστική τάξη καί μέ παλμό ἐθνικό, γιορτάστηκε καί φέτος ἡ 108ῃ ἐπέτειος τοῦ Αὐτονομιακοῦ Ἀγῶνος τῆς Βορείου Ἠπείρου (1914), τήν Κυριακή, 15ῃ Μαΐου 2022, στό ἡρωϊκό Δελβινάκι.

Τό πρωΐ τῆς Κυριακῆς, τελέσθηκε ἡ Θεία Λειτουργία, μέ τήν συμμετοχή ἀρκετῶν Ἱερέων, ἐνῷ συμπροσευχήθηκαν μέλη τῆς Σ.Φ.Ε.Β.Α. καί προσκυνητές ἀπό τά Τρίκαλα καί τά Ἰωάννινα. Στό τέλος ἐψάλη τό Μνημόσυνο τῶν ἀγωνισθέντων ἡρωϊκῶς καί πεσόντων ἐνδόξως κατά τόν Ἀγῶνα ἐκεῖνο, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κυρίου ΑΝΔΡΕΟΥ, ὁ ὁποῖος ἐξεφώνησε καί κατάλληλη, γιά τήν περίσταση, ὁμιλία. Μετά τό πέρας τοῦ Μνημοσύνου, τελέσθηκε τρισάγιο στόν τάφο τοῦ ἀοιδίμου Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως κυροῦ Βασιλείου καί ἐψάλη ὁ Ἐθνικός Ὕμνος. Τό μεσημέρι, ἡ Μητρόπολις παρέθεσε λιτή τράπεζα γιά τούς ἐπισκέπτες.

Ὅλοι οἱ παρόντες ἐνέκριναν ὁμόφωνα τό ἀκόλουθο:

ΨΗΦΙΣΜΑ

«1) Ζητοῦμε νά σταματήσῃ ὁ καταστρεπτικός πόλεμος τῆς Ρωσίας ἐναντίον τῆς Οὐκρανίας. Γιατί, ἐκτός τῶν σοβαρῶν ἐπιπτώσεων πού ἔχει στήν οἰκονομία τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κρατῶν, εἶναι ὀδυνηρό νά εὑρίσκωνται σέ ἐμπόλεμη κατάσταση δύο Ὀρθόδοξες Χῶρες.

2) Ζητοῦμε νά σταματήση ἡ ἀλβανική Κυβέρνηση τήν λεηλασία Ἱερῶν Μονῶν καί Ναῶν, καθώς καί τήν λεηλασία τῆς ἰδιοκτησίας καί περιουσίας τῶν Βορειοηπειρωτῶν, κυρίως στήν περιοχή τῆς Χειμάρρας.

3) Ζητοῦμε νά σταματήσῃ ἡ καθ’ οἱονδήποτε τρόπο τρομοκρατία σέ βάρος τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Βορείου Ἠπείρου.

4) Ζητοῦμε, οἱ Βορειοηπειρῶτες νά μονοιάσουν, ὥστε νά μή γίνωνται πιόνια στά κομματικά σχέδια τῶν Ἀλβανῶν. Τέλος,

5) Ζητοῦμε ἀπό τήν Ἑλληνική Πολιτεία νά στρέψῃ τό ἐνδιαφέρον της στό ἐθνικό Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα. Καί ἄν ἡ Ἀλβανία συνεχίσῃ νά καταπατῇ τά δίκαια καί τά δικαιώματα τῶν Βορειοηπειρωτῶν, ἡ Ἑλλάδα νά ἐμποδίσῃ τήν ἔνταξη τῆς γειτονικῆς χώρας στήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση». 

(Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως)

To φωτεινό παράδειγμα της κυράς της Ρω

 

....

Σε αυτή την ταπεινή εσχατιά της χώρας, η κυρά της Ρω έζησε σαν ερημίτισσα που αφιερώθηκε στον έρωτα για την Ελλάδα, σαν ποιητική ύπαρξη που υμνολογούσε το Έθνος – όχι με στίχους – άλλα με το παράδειγμά της, με τη βιωματική τέχνη του ίδιου του τρόπου ζωής της.

Από εκείνη την άγονη γη, κατάφερε να καλλιεργήσει γόνιμες αξίες και καρπερά ιδανικά που έθρεψαν το μεγάλο όραμα της ελεύθερης πατρίδας. Πιστή στο ευλογημένο πόστο της, δίδαξε τι θα πει αυταπάρνηση και ιερή «τρέλα», ίδια και απαράλλακτη με εκείνη που μεθούσε τους Έλληνες με το αθάνατο κρασί του Εικοσιένα.

Η κυρά της Ρω με τη συναρπαστική ζωή της πέτυχε έναν πραγματικό άθλο. Ένα ερημικό νησί στην άκρη της επικράτειας έγινε επίκεντρο της Ρωμιοσύνης, ομφαλός της ελεύθερης και περήφανης Ελλάδας, «πρωτεύουσα» του υγιούς πατριωτισμού. Το όνομα της έγινε σύμβολο ηρωισμού. Και μόνο στο άκουσμα του, νοιώθει κανείς την αύρα της ασκλάβωτης ελληνικής θάλασσας. Η αυτοθυσία της για την πατρίδα δίδαξε τέτοια εξωτερική «πολιτική», όση δεν μπορούν να διδάξουν χίλιοι οσφυοκάμπτες διπλωμάτες του σήμερα, σε όλη τους τη ζωή.

Στις μέρες μας, σε μια εποχή που βασιλεύει ο ενδοτισμός και οι… «διερευνητικές επαφές» της υποχωρητικότητας, το ανυπότακτο πνεύμα που εμφύσησε στις μεταγενέστερες γενιές η κυρά της Ρω, είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Το παράδειγμα της, μας καλεί να παραμείνουμε ασυμβίβαστοι μπροστά στα ύπουλα μηχανεύματα που λειτουργούν εντός και εκτός συνόρων. Μας καλεί να παραμείνουμε αφοσιωμένοι στη «σκοπιά» μας, όπως έμεινε εκείνη μέχρι να κλείσει τα κουρασμένα μάτια της.

Η ίδια είχε πει: «Με την Ελληνική σημαία υψωμένη και την αγάπη για την Ελλάδα βαθιά ριζωμένη μέσα μου, πέρασα όλες τις κακουχίες. Βέβαια η ζωή στη Ρω δεν είναι και τόσο ευχάριστη, άλλα νιώθεις πιο πολύ την Ελλάδα, χαμένος όπως είσαι στο πέλαγος, λίγες εκατοντάδες μέτρα από τις Τουρκικές ακτές. Την Ελληνική Σημαία θέλω να μου τη βάλουν μαζί μου στον τάφο».

Μεγάλη αλήθεια. Νιώθεις πιο πολύ την Ελλάδα όταν βρίσκεσαι στην εσχατιά της, ή στην ξενιτιά. Δεν σε υπνωτίζει η επίπλαστη ασφάλεια της πολύβουης πόλης. Δεν νιώθεις την ψευδαίσθηση πως το χώμα που πατάς είναι δεδομένο. Και πριν ανεμίσεις τη γαλανόλευκη κόντρα σε «θεούς» και δαίμονες, πάει να πει πως την έχεις υψώσει πρώτα απ’ όλα μέσα στην καρδιά σου.

Αιωνία η μνήμη.

Ελευθέριος Ανδρώνης / Sportime

Κυριακή του Παραλύτου

 

Αγαπητοί φίλοι, πριν παραπονεθούμε για προβλήματα υγείας, μικρά ή μεγάλα, που πιθανόν αντιμετωπίζουμε ή για ποικίλες δυσκολίες που έρχονται να ταράξουν τη γαλήνη του βίου μας, ας αναλογιστούμε τον Παραλυτικό της σημερινής ευαγγελικής περικοπής που 38 ολόκληρα χρόνια υπέφερε, υπέμενε και ανέμενε... 

Ο λόγος «ο υπομείνας εις τέλος ούτος σωθήσεται», επιβεβαιώνεται πλήρως στο πρόσωπο εκείνου του ανθρώπου που ήρθε η χάρη του Θεού και τον λύτρωσε...

Τα παλιά παπούτσια

 

Ένας μαθητής συνάντησε τον δάσκαλό του στον δρόμο, και κατευθύνονται μαζί για το σχολείο. 

Ξαφνικά είδαν στην άκρη τού δρόμου ένα ζευγάρι παλιά παπούτσια. Ήταν τού γέροντα που δούλευε στο διπλανό χωράφι…

Ο μαθητής είπε στον δάσκαλό του:

- «Κύριε να τού κάνουμε πλάκα; Να κρύψουμε τα παπούτσια του για να δούμε το πρόσωπό του; Θα έχει πολύ γέλιο» !!!

Ο δάσκαλος τού απάντησε:

– «Δεν πρέπει να περνάμε καλά εις βάρος τού άλλου… Εσύ παιδί μου είσαι από εύπορη οικογένεια και μπορείς να δώσεις σε αυτόν τον άνθρωπο λίγη χαρά! Θέλεις να βάλουμε από κοινού, κάποια χρήματα σε κάθε παπούτσι και μετά κρυβόμαστε για να δούμε την αντίδρασή του»;

Αυτό έκαναν και κρύφτηκαν και περίμεναν…

Ο φτωχός γέροντας τελείωσε τη δουλειά του και πήγε για το παλτό και τα παπούτσια του. Έβαλε το παλτό του, έβαλε το πόδι του σε ένα παπούτσι, αλλά ένιωσε κάτι μέσα, έσκυψε να δει τί ήταν και βρήκε χρήματα… έκπληκτος, αναρωτήθηκε τί είχε συμβεί! Γύρισε το κεφάλι του και δεν είδε κανέναν… Βάζοντας και το άλλο παπούτσι βρήκε και άλλα χρήματα!

Γονατίζει και με δάκρυα στα μάτια κοιτάζει ψηλά στον ουρανό και ευχαριστεί δυνατά… Μιλάει για την άρρωστη σύζυγό του και τα ορφανά εγγόνια του, που δεν είχαν φαγητό και ρούχα, αλλά τώρα χάρη στο «άγνωστο χέρι» θα έχουν αρκετές μέρες φαγητό…

– «Θεέ μου σ’ ευχαριστώ! 

Σε παρακαλώ να έχεις πάντα γερό τον άνθρωπο που μου έκανε τέτοιο καλό…»

Ο μαθητής άρχισε να κλαίει και ο δάσκαλος τον ρώτησε:

– «Δεν είσαι πιο ευχαριστημένος τώρα, από το να του έκανες φάρσα»;

Ο νεαρός απάντησε:

– «Κύριε, μου δώσατε ένα μεγάλο μάθημα, που δεν θα ξεχάσω ποτέ! Τώρα ξέρω ότι νιώθεις καλύτερα όταν δίνεις πάρα όταν παίρνεις»!

Δίνοντας χαρά φίλοι μου, εμπλουτίζεται η ψυχή μας!

 Ας βοηθήσουμε όσο μπορεί ο καθένας μας τους αδύναμους ανθρώπους!

https://www.ipaidia.gr

Παράσταση... δευτερόλεπτων

 

Το αυτοκίνητο, φορτωμένο με τα προς το ζην, κατευθύνεται στη βάση του.

Στη στροφή, ένας λευκομάλλης κύριος στηριζόμενος στη μαγκούρα του, στέκεται καταμεσής του δρόμου και παρατηρεί τον τεχνίτη που κάτι επιδιορθώνει στην αυλή του σπιτιού του.

Τα φρένα, με υψηλό αίσθημα ευθύνης,  ακινητοποιούν εγκαίρως το όχημα.

Βλέποντας ο οδηγός την απροθυμία της κόρνας να κάνει αισθητή την παρουσία του, περιμένει υπομονετικά να υποπέσει στην αντίληψη του ανυποψίαστου άνδρα.

Ο τελευταίος, κάποια στιγμή, με έκδηλη έκπληξη συνειδητοποιεί την παρουσία του Ι.Χ. και δείχνει να συγκινείται για την εν σιωπή συγκατάβαση οδηγού και οχήματος.

Με μία σχεδόν χορευτική κίνηση - βαθιά υπόκλιση με το δεξί χέρι στην καρδιά - παραχωρεί το πεδίο ελεύθερο για την απρόσκοπτη συνέχιση της πορείας.

Κρίμα δεν θα 'ταν να είχες χάσει τέτοια παράσταση για μία χούφτα υπομονή;

Ο. Ν.

Χρυσάνθη Τσελεκίδου: ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΑΩ ΕΝΑΝ ΗΛΙΟ

 

Το βιβλίο παρουσιάζει με γλαφυρό και παραστατικό τρόπο τη θεία Λειτουργία, με στόχο να τη γνωρίσουν καλύτερα οι μικροί μας αναγνώστες.

Με δραστηριότητες!

Συγγραφέας: Χρυσάνθη Τσελεκίδου

Εικονογράφος: Σπύρος Ζαχαρόπουλος

Εκδόσεις ΕΑΡ

† Αρχ. Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης: Ποτέ δεν τονίζουμε σε κάποιον την αδυναμία του

 

Κανόνας ὀρθῆς καὶ ἐποικοδομητικῆς συμπεριφορᾶς.

Κύριε Ἐλέησον …

Σὲ στέλνει ὁ Γέροντάς σου σὲ κάποιους ἐπισκέπτες καὶ σοῦ ξεφεύγει μία κουβέντα. Ἀργότερα σοῦ λέγει ἕνας ἀδελφός σου:

-«Πῶς σοῦ ξέφυγε αὐτὴ ἡ κουβέντα; Ἀλλὰ τέτοιος εἶσαι πάντα».

Καλύτερα νὰ φᾶς τὴν γλώσσα σου, παρὰ νὰ τοῦ μιλήσεις ἔτσι.

Οὐδέποτε προσβάλλομε ἢ λυποῦμε ἄνθρωπο, οὐδέποτε τὸν κάνομε νὰ νοιώση στερημένος, ἐλαττωμένος, νὰ νοιώση κατωτερότητα, διότι τοῦ σκοτώνομε τὴν ψυχή.

Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος θὰ τραυματισθῆ καὶ δὲν θὰ μπορῆ νὰ ἐπιτύχῃ στὴν ζωή του.

Ἀναθέτεις σὲ κάποιον νὰ ψάλῃ καὶ ἐκεῖνος κάνει λάθος τὸν ἦχο καὶ τότε τοῦ λές: «Πάλι πῆρες στραβὰ τὸ τροπάριο».

Κάθε φορὰ ποὺ θὰ πηγαίνη νὰ ψάλῃ, θὰ τὸ θυμᾶται καὶ θὰ λέη: Πρέπει νὰ προσέξω, μὴν τὸ πάρω στραβά. Καὶ θὰ τὸ παίρνη πάλι στραβά. Ποιὸς θὰ φταίη; Αὐτὸς ποὺ τοῦ ἔκανε τὴν παρατήρησι.

Ποτὲ δὲν τονίζουμε σὲ κάποιον τὴν ἀδυναμία του, τὸ πρόβλημά του. Ποτὲ δὲν τοῦ ὑπενθυμίζουμε τὴν κακία του, τὴν ἁμαρτία του. Μόνον τὸν ἔπαινο χρησιμοποιοῦμε, ἀλλὰ τὸν εὐγενῆ ἔπαινο ὄχι τὸν ἀφελῆ.

Διότι ὁ ἄνθρωπος οὐδέποτε διορθώνεται μὲ ὀνειδισμό, ὅπως καὶ μὲ παρατήρηση. Πρέπει νὰ εἶναι πολὺ ἅγιος, γιὰ νὰ δεχθῇ, νὰ διορθωθῇ μὲ τὸν ὀνειδισμό, τὴν ὑπόδειξη ἢ τὴν παρατήρησή σου. Ἀλλά, ἐὰν ἦταν τόσο ἅγιος, δὲν θὰ εἶχε αὐτὸ τὸ ἐλάττωμα, γιὰ τὸ ὁποῖο χρειάσθηκε νὰ τοῦ κάνῃς παρατήρηση ἐσύ.

Ἀφοῦ λοιπὸν τὸ ἔχει, τὸ μόνο ποὺ χρειάζεται εἶναι ὁ ἄκρος σεβασμός του, γιὰ νὰ μπορέσῃ κάποτε νὰ ταπεινωθῇ καὶ νὰ διορθωθῇ, βλέποντας τὴν δική σου εἰρήνη, πραότητα, ταπείνωσι, ἀγάπη, μακροθυμία, χρηστότητα, ἐπιείκεια, γλυκύτητα… Μόνον ὅποιος ἔχει αὐτὲς τὶς ἀρετὲς, μπορεῖ νὰ διορθώσῃ κάποιον ἄλλον…

(“ΝΗΠΤΙΚΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΑΣΚΗΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ – ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΣΤΟΥΣ ΟΣΙΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΑΝΤΩΝΙΟ, ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ ΚΑΙ ΜΑΚΑΡΙΟ”, ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΣ ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΙΤΗΣ, Εκδόσεις “ΙΝΔΙΚΤΟΣ”)

 

40νθήμερο μνημόσυνο Χρήστου Τρινταφυλλόπουλου

 

Την Κυριακή 15.5.22

στον Ι. Ν. Αγ. Ιωάννου του Ρώσου

θα τελεσθεί το 40νθήμερο μνημόσυνο του αειμνήστου 

καλοκάγαθου κατασκηνωτή μας Χρήστου Τριανταφυλλόπουλου.

Ευχόμαστε να απολαμβάνει του θείου προσώπου το κάλλος το άρρητον!