Η Ιερά Σύνοδος για την απαράδεκτη ανάρτηση του καθηγητή Ηλία Μόσιαλου παραμονή των Χριστουγέννων

«Η προσβλητική ανάρτηση, φερομένη υπό το όνομα του αντιπροσώπου της Ελληνικής Δημοκρατίας σε διεθνείς οργανισμούς για τον κορονοϊό κ. Ηλία Μόσιαλου, παραμονή των Χριστουγέννων, που χλευάζει την θρησκευτική πίστη εκατομμυρίων ορθοδόξων χριστιανών της χώρας που εκπροσωπεί, και οι συναφείς διαμαρτυρίες μελών της Εκκλησίας που περιήλθαν σε γνώση μας, δίνουν την αφορμή για την γενικότερη υπόμνηση ότι, αν και το πρόσωπο του Χριστού και της Κυρίας Θεοτόκου δεν έχουν ανάγκη οποιασδήποτε ανθρώπινης υπεράσπισης έναντι των ανθρώπινων ύβρεων, οι προσβολές και επιθέσεις κατά του Χριστιανισμού θα συνεχίσουν και θα αυξάνονται κατά τον 21ο αιώνα. 

Ο φανατισμός και η έλλειψη σεβασμού στον άλλον δεν είναι αποκλειστικό χαρακτηριστικό των "θρησκειών" ή των "αλλόθρησκων", αλλά οριζόντιο γνώρισμα πολλών ανθρώπων, συντηρητικών και προοδευτικών. Είναι επίσης σαφές ότι κανένας δεν μπορεί να επικαλείται το επιχείρημα της ιδιωτικότητας για την ρατσιστική συμπεριφορά του, όταν κατέχει θέσεις κρατικής ευθύνης και εκφράζεται δημοσίως.

Ευχόμαστε Καλά Χριστούγεννα με αγάπη, μακροθυμία και προσευχή "υπέρ των μισούντων και αγαπώντων ημάς"».

Η Σοφία Χατζή διαβάζει 12 διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

 

12 διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη 

διαβάζει η Σοφία Χατζή

Ακούστε, σε αφήγηση της Σοφίας Χατζή, 12 από τα διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη για τις μέρες των Εορτών, με υπέροχη μουσική επένδυση.

https://www.youtube.com/playlist?list=PLVOw7e45N8Ac5Tu3OFuJIIQYgsXpe-IkF

Πανευφρόσυνα Χριστούγεννα!

 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΙΑ!

ΓΕΧΑ ΠΑΤΡΩΝ

EΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ 2021 ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ.

 

Παιδιά μου εὐλογημένα,

Ἡ ἑορτή τῶν Χριστουγέννων εἶναι ἡ Μητρόπολις τῶν ἑορτῶν κατά τόν ἱερό Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας μας, Ἃγιον Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο. Τήν λαμπρά αὐτήν ἑορτή, ἀκολουθοῦν οἱ ἂλλες μεγάλες καί λαμπρές Δεσποτικές ἑορτές. Χωρίς τήν Γέννηση, δέν θά εἲχαμε Θεοφάνεια, δέν θά εἲχαμε Μεταμόρφωση, Σταύρωση, Ἀνάσταση καί Ἀνάληψη.

Χωρίς τήν Γέννηση, πού εἶναι οὐσιαστικά ἡ κένωση τοῦ Θεοῦ, τό ἂδειασμα τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος ταπεινώνεται καί προσλαμβάνει τήν ἀνθρώπινη φύση, δέν θά εἲχαμε τήν σωτηρία καί τήν λύτρωση ἐκ τῆς ἀρχαίας ἀρᾶς, τῆς κατάρας δηλαδή ἀπό τήν παρακοή καί τήν ἀποστασία τῶν πρωτοπλάστων, δέν θά εἲχαμε τήν θέωση.

Ἡ κένωση δέν σημαίνει ἁπλῶς, ὃτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός γεννήθηκε μέσα σέ ἓνα σπήλαιο πτωχός, ταπεινός, ὃτι ἒζησε τόν διωγμό καί τήν ἀδικία ἐκ μέρους τῶν ἀνθρώπων. Ἡ κένωση συνίσταται στό ὃτι ὁ ἀπερινόητος, ὁ ἂκτιστος Θεός, προσέλαβε τήν ἀνθρωπίνη φύση. Στό ὃτι τό κτιστό ἑνώθηκε μέ τό ἂκτιστο. Ἡ ἀνθρώπινη φύση ἑνώθηκε μέ τήν θεία «ἀτρέπτως, ἀσυγχύτως, ἀδιαιρέτως καί ἀχωρίστως».

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἀναφέρει χαρακτηριστικά ὃτι, ὁ Ἰησοῦς Χριστός, «ἑαυτόν ἐκένωσε μορφήν δούλου λαβών, ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος καί σχήματι εὑρεθείς ὡς ἂνθρωπος ἐταπείνωσεν ἑαυτόν γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δέ σταυροῦ» (Πρ, Φιλιππησίους, Β’ 5-9). Δηλαδή, μέ ἁπλά λόγια, ὁ Θεός ἒγινε ἂνθρωπος καί ἐταπείνωσε τόν ἑαυτό του τόσο πού ἒφτασε μέχρι τό σταυρό καί τόν θάνατο.

Ἡ Γέννηση τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶναι γεγονός ἱστορικό, τό ὁποῖο συνέβη σέ συγκεκριμένο τόπο καί χρόνο, εἶναι ὃμως καί παραμένει μυστήριο μέγα, κατά τόν ἱερόν Ὑμνογράφο τῆς Ἐκκλησίας μας:

Χριστούγεννα στο Πακιστάν

 

Τα έθιμα θυμίζουν περισσότερο το δικό μας Πάσχα. Και όμως οι Χριστιανοί στο Πακιστάν με τα κεριά στα χέρια γιορτάζουν τη γέννηση του Κυρίου στη Λαχώρη. 

(Ap/Photo/K.M. Chaudary) - ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Γιώργος Κυπριανού: Ο «loser» Χριστός και η Γέννησή Του για τον κόσμο

 

Σε ένα κόσμο που προωθεί την κοσμική επιτυχία και καταξίωση, την «πρωτιά» σε όλα τα επίπεδα, τον δυναμισμό, τον «τσαμπουκά», την επανάσταση και την αντίσταση, την επίμονη διεκδίκηση των δικαίων και των συμφερόντων, τον ανταγωνισμό και την αναγνώριση, την απόκτηση υλικών αγαθών με κάθε τρόπο και ηθικό κόστος, την εκδίκηση και ανταπόδοση σε κάθε πρόκληση, την επιθετικότητα και την φωνασκία, τη νευρικότητα και την εξωστρέφεια, την επιδεικτική αυτοπροβολή και την ωραιοπάθεια, έρχεται και φέτος ο Χριστός για να γεννηθεί και να μας καλέσει προς συνάντηση.

Και αναλογίζεται κανείς το πώς μπορεί ο Χριστός ο διωγμένος, ο ανέστιος και άστεγος, ο φυγάς και πρόσφυγας, της παντελούς ανέχειας και μηδαμινής αναγνωρισιμότητας, ο άγνωστος και αφανής, ο έσχατος και αδύνατος, ο ηττημένος και ποτέ αντιμαχόμενος, ο κοσμικά αποτυχημένος και προκλητικά εσωστρεφής να έχει θέση μέσα σε αυτόν τον κόσμο; Μόνο ως «loser» μπορεί να χαρακτηριστεί, ένας άνθρωπος που είναι προορισμένος μόνο για να χάνει, να μην έχει καμία προοπτική ανέλιξης, να μην έχει τίποτα άξιο να επιδείξει στη ζωή του, ένας άνθρωπος χαμένος και εντελώς ανάξιος κάθε υπόληψης  και αξίας. Αυτός είναι ο Χριστός μέσα από το φακό του διαχρονικού κοσμικού προφίλ, πόσο μάλλον του σημερινού, όπου η τεχνολογία και τα μέσα ενημέρωσης έχουν απογειώσει το κοσμικό ιδεώδες. Αυτός είναι ο Χριστός μέσα από τα φίλτρο του σύγχρονου «success story».

Κι  όμως. Ο Χριστός ήρθε για να ανατρέψει τα δεδομένα, ήρθε για να γίνει το σκάνδαλο του κόσμου και της ιστορίας, ήρθε για να αναποδογυρίσει την πυραμίδα και να θέσει στον πάτο την κορυφή και όχι το αντίστροφο. Αυτή είναι και η οδός του ευαγγελίου, η οδός της ζωής της Εκκλησίας, το ιδεώδες της ζωής των αγίων. Για τα μάτια του κόσμου πάντα θα είναι οι «losers», οι χαμένοι και ανάξιοι της ζωής. Για τα μάτια του Θεού είναι οι «εκλεκτοί» και οι «άρχοντες» του κόσμου και της αιωνίας ζωής. Με τη δύναμη στην ταπείνωση και την υπεροχή στην αποδοχή της «αδικίας», η Εκκλησία πορεύεται στους αιώνες και επιτελεί τα ανεξήγητα και ανατρεπτικά. Το πώς μια φάτνη στη μέση του πουθενά, μέσα στη βρώμα και την ακαθαρσία χώρισε την μέση στην ιστορία. Το πώς η θρησκεία ενός Θεού Εσταυρωμένου Θεού κατέκτησε «τσουναμικά» σε ελάχιστα χρόνια την ανθρωπότητα.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ

Ετοιμασία για τα Χριστούγεννα

 

"Δεν ξέρω εσείς πως ετοιμάζεστε για τα Χριστούγεννα. Αν ετοιμάζεστε μόνο υλικώς, με όλο το φορτίο των αμαρτιών σας δηλ. ανεξομολόγητοι, κάνετε πολύ λάθος...

Τα Χριστούγεννα είναι κατεξοχήν πνευματική εορτή και πρέπει μαζί με όλα τα άλλα που θα υπάρξουν στο σπίτι, να υπάρχει και ο Χριστός στις ψυχές των ανθρώπων που θα καθίσουν στο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Για να γίνει αυτό, θα πρέπει οι άνθρωποι να είναι εξομολογημένοι, κοινωνημένοι και να βρίσκονται εν μετανοία. Διότι ο Χριστός γεννιέται και κάθεται σε καθαρές καρδιές, σε καρδιές εξομολογημένες και μετανοημένες. 

Εάν λοιπόν θέλουμε, τα φετινά Χριστούγεννα να είναι Χριστούγεννα Θεού, φροντίστε να εξομολογηθείτε τις αμαρτίες σας, ειρηνεύσετε με τον Θεό και τους ανθρώπους. Αγαπήστε - συγχωρήστε τους ανθρώπους, πείτε την «καλημέρα» του Θεού, γράψτε, τηλεφωνήστε και μετά πάτε στην Βηθλεέμ, για να ακούσετε το «επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία» από τούτο τον κόσμο για τον άλλον. Αμήν."

Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυκας (1916 - 1982)

Ν. Οικονομόπουλος: Φάρμακο των ανθρώπων η θεία Κοινωνία

 

"Όταν πιστεύεις κάτι και πιστεύεις τόσο δυνατά όπως έχει να κάνει με τον Χριστό, δεν με ενδιαφέρει τίποτα. Παραμερίζω τον εαυτό μου, δεν με αφορά ο εαυτός μου. Πιστεύω τόσο πολύ σε αυτό, πιστεύω τόσο πολύ στην Θεία Κοινωνία. Πιστεύω ότι είναι το φάρμακο των ανθρώπων η Θεία Κοινωνία. Το λέω και συγκινούμαι. Θα το έκανα όπως και να ‘χει και δεν αλλάζω άποψη για αυτό"...

Από την συνέντευξη του τραγουδιστή Ν. Οικονομόπουλου 

στην εκπομπή Ενώπιος Ενωπίω 23/12/2021

ΤΗΛΕΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΑΓΑΠΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ

 

Ν. Κατσιάπη: Τα δώρα της ζητιάνας

 

Μικρές ιστορίες του χθες και του σήμερα

Βγήκε από την πόρτα του διαμερίσματος, κλείδωσε βιαστικά και κατευθύνθηκε προς το ασανσέρ. Στα χέρια της κρατά το καροτσάκι της λαϊκής, την τσάντα της ανακύκλωσης και το τσαντάκι «μπανάνα». Πρέπει επειγόντως να φυτρώσει ένα τρίτο χέρι κάπου ανάμεσα στον ώμο και στο θώρακα, μπας και καταφέρει και κουμπώσει τη μπανάνα γύρω από τη μέση της. Στη λαϊκή δεν κυκλοφορεί ποτέ με τσάντα ώμου ούτε φυσικά με το πορτοφόλι και το κινητό στο χέρι. Όλο και κάποιος ζητιάνος θα βρεθεί από το πουθενά για να καταλήξει το πορτοφόλι στο … πουθενά. Κάποια στιγμή επιτέλους τα καταφέρνει! Έτοιμη πλέον, πατάει με δύναμη το μπουτόν του ασανσέρ.

Περιμένει … Περιμένει κι άλλο … Το μπουτόν δε λέει να ανάψει κόκκινο. Ξαναπατά με δύναμη και σχεδόν ταυτόχρονα, με διαφορά dt, το μάτι της πέφτει στο μικρό χαρτάκι που ’χει κολλήσει με ένα λευκοπλάστ η διαχειρίστρια η Διαμάντω που ’ναι -τι άλλο;- αποκλειστική νοσοκόμα στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο της πόλης τους. Διαβάζει: «ΒΛΑΒΙ» - το ι με γιώτα!  Δεν ξέρει με τι από όλα συγχύστηκε περισσότερο, με τη βλάβη ή με την ανορθογραφία (έχει ένα θεματάκι με δαύτη, τόσο που στα διαγωνίσματα της Φυσικής διορθώνει εκτός από του Νόμους του Νεύτωνα και τα ορθογραφικά λάθη των μαθητών!).

Πρέπει να κατέβει σκαλιά πέντε ορόφων! «Για να δούμε αν είμαι καλή στην προπαίδεια» λέει με το νου της. 5Χ20=100, 5Χ2=10, 100+10=110! Χριστέ μου! Γιατί πρέπει να κατέβει εκατόν δέκα σκαλιά; Και γιατί πρέπει τα Σάββατα το ασανσέρ να παθαίνει «ευλάβεια» (έτσι το ’λεγε η συγχωρεμένη η θεια η Μαρουσώ όταν ήθελε να τους χαλαρώσει σε στιγμές έντασης); Ούτε η ανάμνηση της θειας Μαρουσώς ούτε η σκέψη της ευκαιρίας για Γυμναστική δεν κατάφεραν να της φτιάξουν τη διάθεση. Και καλά το κατέβασμα. Πώς θα ανεβάσει στην επιστροφή στον 5ο όροφο δύο κιλά μανταρίνια, ενάμιση κιλό σπανάκι, λίγες καυκαλήθρες (το ξέρει δεν έχουν βάρος, αλλά αν γείρουν από τη σακούλα και πέσουν και αναγκαστεί να τρέξει να τις πιάσει;), μισό κιλό πράσο, τρία κιλά πατάτες, ένα λάχανο κι ένα κουνουπίδι;

Έχει κατέβει ήδη έναν όροφο, αλλά από τα νεύρα της δεν το πήρε χαμπάρι. Ούτε που της πέρασε από το μυαλό πως μπορεί σε μια ώρα που θα έχει γυρίσει από τη λαϊκή, μπορεί να έχει έλθει ο ασανσεράς και η «ευλάβεια» να έχει λήξει μαζί με τη «ΒΛΑΒΙ» της Διαμάντως. Αλλά έτσι συμβαίνει συνήθως. Η πιο μικρή δυσκολία μεγεθύνεται, τόσο που της μαυρίζει τα πάντα.

Τα κέρδη της προσευχής

 

Μια γυναίκα ρωτήθηκε κάποτε:

- Τι κερδίζετε από το να προσεύχεστε στον Θεό τακτικά;

Εκείνη απάντησε:

- Συνήθως ′′ δεν κερδίζω τίποτα ", αλλά μάλλον ′′ χάνω πράγματα ".

Και ανέφερε όλα όσα έχασε προσευχόμενος στον Θεό τακτικά:

Έχασα την περηφάνια μου.

Έχασα την υπεροψία μου.

Έχασα την απληστία.

Έχασα την επιθυμία μου.

Έχασα τον ′′ θυμό ′′ μου.

Έχασα τον πόθο.

Έχασα την ευχαρίστηση να λέω ψέματα.

Έχασα τη γεύση της αμαρτίας.

Έχασα την ανυπομονησία, την απελπισία και αποθάρρυνση.

Μερικές φορές προσευχόμαστε, όχι για να κερδίσουμε κάτι, αλλά για να χάσουμε πράγματα που δεν μας επιτρέπουν να μεγαλώσουμε πνευματικά.

Η προσευχή εκπαιδεύει, δυναμώνει και θεραπεύει.

Η προσευχή είναι το κανάλι που μας συνδέει απευθείας με τον Θεό.

Από το Χριστουγεννιάτικο Μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη

 

... Μέ λάβαρον τήν ἐν Χριστῷ «ἄλλην πλᾶσιν» τοῦ ἀνθρώπου καί τήν ἀνακαίνισιν συμπάσης τῆς κτίσεως, ἡ Ἐκκλησία δίδει καί σήμερον τήν καλήν μαρτυρίαν ἔναντι ὅλων τῶν ἐξελίξεων, αἱ ὁποῖαι ἀπειλοῦν τήν ἱερότητα τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί τήν ἀκεραιότητα τῆς δημιουργίας, βιοῦσα καί κηρύττουσα τήν ἀλήθειαν τῆς γνησίας πνευματικῆς ζωῆς καί τόν πολιτισμόν τῆς ἀγάπης καί τῆς ἀλληλεγγύης.

Διδοῦσα λόγον «περὶ τῆς ἐν ἡμῖν ἐλπίδος», οὐδόλως θεωρεῖ τόν σύγχρονον πολιτισμόν ὡς τήν νέαν ἁμαρτόζωον Νινευί, ἐπικαλουμένη ὡς ὁ Ἰωνᾶς τήν θείαν μῆνιν ἐπ᾿ αὐτόν καί τόν ἀφανισμόν του, ἀλλά ἀγωνίζεται διά τήν ἐν Χριστῷ μεταμόρφωσιν αὐτοῦ.

Ἀπαιτεῖται εἰς τήν ἐποχήν μας ποιμαντική φαντασία, διάλογος ὄχι ἀντίλογος, μετοχή ὄχι ἀποχή, συγκεκριμένη πρᾶξις ὄχι ἀπόκοσμος θεωρία, δημιουργική πρόσληψις ὄχι γενική ἀπόρριψις.

Ὅλα αὐτά δέν λειτουργοῦν εἰς βάρος τῆς πνευματικότητος καί τῆς λατρευτικῆς ζωῆς, ἀλλά ἀναδεικνύουν τήν ἀδιάσπαστον ἑνότητα τῆς λεγομένης «καθέτου» καί «ὁριζοντίου» διαστάσεως τῆς ἐκκλησιαστικῆς παρουσίας καί μαρτυρίας. Πιστότης εἰς τήν παράδοσιν τῆς Ἐκκλησίας δέν εἶναι ἐγκλωβισμός εἰς τό παρελθόν, ἀλλά ἀξιοποίησις τῆς πείρας τοῦ παρελθόντος προσφυῶς ἐν τῷ παρόντι...

Όλο το Μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου εδώ

Η Αληθινή Ιστορία των Χριστουγέννων

 

Φ. Κόντογλου: «Φυλάξτε τα συνήθεια μας, γιορτάστε όπως οι πατεράδες σας...»

 

... Ἀδέλφια μου, φυλάξτε τά ἑλληνικά συνήθειά μας, γιορτάστε ὅπως γιορτάζανε οἱ πατεράδες σας, καί μή ξεγελιώσαστε μέ τά ξένα κι ἄνοστα πυροτεχνήματα. Οἱ δικές μας οἱ γιορτές ἀδελφώνουν τούς ἀνθρώπους, τούς ἑνώνει ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Μήν κάνετε ἐπιδείξεις. «Εὐφράνθητε ἑορτάζοντες». Ἀκοῦστε τί λένε τά παιδάκια πού λένε τά κάλαντα: «Καί βάλετε τά ροῦχα σας, εὔμορφα ἐνδυθῆτε, στήν ἐκκλησίαν τρέξετε, μέ προθυμίαν μπῆτε, ν’ ἀκούσετε μέ προσοχήν ὅλην τήν ὑμνωδίαν, καί μέ πολλήν εὐλάβειαν τήν θείαν λειτουργίαν. Καί πάλιν σάν γυρίσετε εἰς τό ἀρχοντικόν σας, εὐθύς τραπέζι στρώσετε, βάλτε τό φαγητόν σας. Καί τόν σταυρόν σας κάνετε, γευθῆτε, εὐφρανθῆτε. Δόστε καί κανενός φτωχοῦ ὅστις νά ὑστερῆται». Ἀθάνατη ἑλληνική φυλή! Φτωχή μά ἀρχοντομαθημένη, βασανισμένη, μά χαρούμενη καί καλόκαρδη περισσότερο ἀπό τούς εὐτυχισμένους τῆς γῆς, πού τούς μαράζωσε ἡ καλοπέραση...

ΟΛΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ ΕΔΩ

ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ-ΠΑΠΙΣΤΑ ΣΤΑΜΑΤΙΑ: DONUS

 

«Dönüş» σημαίνει «επιστροφή». Επιστροφή στην αλήθεια· την ιστορική, την προσωπική, την πνευματική.

Με όχημα τα ντοκουμέντα της ίδιας της Τουρκίας και των συμμάχων της, η επιβεβλημένη ιστορική «πραγματικότητα» κατακρημνίζεται. Γενοκτονίες και διωγμοί την έχουν σημαδέψει βαθιά. Το «χτίσιμο» της νέας ταυτότητας αποδεικνύεται πολύ αιματηρό. Η ανατροπή της ιστορικής γνώσης δεν είναι η μόνη που καλούνται να βιώσουν οι ήρωες. Έχει επιπτώσεις και στη δική τους πορεία. Το δίλημμα γίνεται ζωτική αναμέτρηση. Αν θα επιλέξουν να βαδίσουν τον δρόμο της επιστροφής. Κάποιοι το τόλμησαν. Κάποιοι άλλοι, όχι…

Ένα ιστορικό μυθιστόρημα για την κρίση ταυτότητας στη σύγχρονη Τουρκία, που έχει τις ρίζες της στο αιματηρό ιστορικό παρελθόν. Αυτό που τα τελευταία 100 χρόνια επιμελώς κρύβεται «κάτω από το χαλί».

DONUS

Συγγραφέας: ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ-ΠΑΠΙΣΤΑ ΣΤΑΜΑΤΙΑ

Εκδόσεις: ΕΑΡ

Σελίδες: 680

Έκδοση: 1η

Κωδικός: 05-116

Ετήσιο Μνημόσυνο π. Γαβριήλ Αθανασιάδη

 

Ἡ Πάτρα στέλνει τήν ἀγάπη της στήν μακρυνή Κανάγκα

 

Ὁ Λαός τῶν Πατρῶν ἔστειλε γιά μιά ἀκόμη φορά τήν προσφορά τῆς ἀγάπης του στήν Ἱεραποστολική Μητρόπολη τῆς Κανάγκας, ὅπου ὑπηρετεῖ καί διακονεῖ μέ τήν πατρική εὐχή καί εὐλογία τοῦ Μακαριωτάτου Πάπα καί Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας κ. Θεοδώρου, μέ αὐτοθυσιαστική ἀγάπη ὁ δικός μας Κληρικός, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κανάγκας κ. Θεοδόσιος.

Εἴκοσι πέντε τόνοι ἀπό εἴδη πρώτης ἀνάγκης, συνεκεντρώθησαν καί μέ κοντέινερ, ἐστάλησαν στήν Ἱερά Μητρόπολη Κανάγκας.

Ἐργάστηκαν γι’ αὐτό, μέ τίς εὐλογίες τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου, ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἱεραποστολικοῦ Συλλόγου «ὁ Ἱερός Χρυσόστομος», κ. Εὐστάθιος Μαλάκης καί τά μέλη τοῦ Ἱεραποστολικοῦ Συλλόγου καί πολλοί ἀδελφοί μας, πού στηρίζουν παντοιοτρόπως τὀ ἱεραποστολικό ἔργο.

Ὁ Σεβασμιώτατος πρό τῆς ἀναχωρήσεως τῆς ἀποστολῆς αὐτῆς στήν Κανάγκα, μετέβη στόν τόπο τῆς συγκεντρώσεως τῶν  ἀγαθῶν καί εὐλόγησε τήν ὅλη ἐργασία καί τούς ἱεραποστολικά ἐργαζομένους ἀδελφούς.

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις εὐχαριστεῖ ὅλους ὅσοι ἔρχονται ἀρωγοί στήν ἱεραποστολική αὐτή ἐργασία καί προσφορά τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

Μαρίνα Ριζογιάννη: Από το «ωσσανά», στο «σταύρωσον»

 

Στην εποχή μας βιώνουμε την αβασάνιστη μετάβαση από το «ωσσανά» στο «σταύρωσον». Πέρυσι χειροκροτούσαμε γιατρούς και νοσηλευτές που έδιναν μάχη στην πρώτη γραμμή της πανδημίας. Φέτος αμφισβητούμε την παρεχόμενη περίθαλψη και τους τυλίγουμε σε κόλλες εξώδικων διαμαρτυριών.

Το ίδιο αβασάνιστα σπεύσαμε να σταυρώσουμε έναν άνθρωπο που στην πορεία της ζωής του μόνο αγαθούς καρπούς έσπειρε και ευχόμαστε να συνεχίσει. Αναφέρομαι στον Μητροπολίτη Αιτωλοακαρνανίας κ.κ. Κοσμά.

Αυτά που μέχρι τώρα ίσχυαν στις ανθρώπινες σχέσεις ήταν ότι όταν κάποιος συνάνθρωπός μας δίνει μάχη για τη ζωή του ενδείκνυται να λέμε ένα λόγο αγάπης και συμπαθείας. Όλα αυτά όμως παραβιάστηκαν στην περίπτωση του ανθρώπου που σε όλη του τη ζωή δεν δίδαξε απλώς την αγάπη για τον συνάνθρωπο αλλά την προσέφερε ολόψυχα.

Όσοι είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε τον πατέρα Κοσμά, ξέρουμε πως ακόμα και μετά την ενθρόνισή του ως Μητροπολίτη, ποτέ δεν έβγαλε από πάνω του το ράσο της παραδειγματικής ταπείνωσης και αγάπης. Το μόνο του περιουσιακό στοιχείο που διέθετε και διαθέτει είναι το ράσο του.

Εργαζόταν νυχθημερόν ως πατέρας στην περιφέρειά του και μεριμνούσε για το ποίμνιό του αδιαφορώντας για τη σωματική του εξουθένωση. Δεν αποσκοπούσε ούτε στη δόξα, ούτε στην κοσμική αναγνώριση, ούτε στις δημόσιες σχέσεις, ούτε στην απόκτηση χρημάτων. Άλλωστε, είχε φροντίσει από πολύ μικρός να απαλλαγεί από όλα τα βαρίδια της ύλης και του κόσμου. Άρθρωνε λόγο για να φανερώσει την εκκλησιαστική αλήθεια και να την υπηρετήσει χωρίς υπεκφυγές, υπολογισμούς και εκπτώσεις που θα του εξασφάλιζαν μια καλή θέση μέσα στους εκκλησιαστικούς και πολιτικούς κύκλους. Τον απασχολούσε να έχει καθαρή τη συνείδησή του έναντι του Θεού και του ποιμνίου του.

Τα παραπάνω τα γνωρίζουν άπαντες. Φαίνεται ότι τα λησμόνησαν όταν βρέθηκε στην κλίνη του ασθενούς και τα βέλη της αναλήθειας και της συκοφαντίας άρχισαν να εκτοξεύονται από παντού. Ακούστηκαν και γράφτηκαν πολλά ψεύδη για τον συγκεκριμένο άνθρωπο. Κι εμείς οι υπηρετούντες την ενημέρωση το γνωρίζουμε πολύ καλά. Στα δικά μας γραφεία έφταναν οι ανακοινώσεις Τύπου της Μητροπόλεως Αιτωλοακαρνανίας μέσω των οποίων ο κ. Κοσμάς τόνιζε την ανάγκη να λαμβάνουμε μέτρα για την πανδημία,  να εμπιστευόμαστε την επιστημονική κοινότητα.

Πώς λοιπόν τον εντάξαμε στις τάξεις των αρνητών;

Μήπως στο σημείο αυτό έπρεπε οι ιερείς της Αιτωλοακαρνανίας που παραβίασαν  τις εντολές του Μητροπολίτη τους, τον οποίο μάλιστα αποκαλούσαν «ολιγόπιστο» επειδή ζητούσε να λαμβάνονται μέτρα προστασίας στις εκκλησίες, να αναλάβουν τις ευθύνες τους; Γιατί όλοι αυτοί  σιωπούν ; Προφανώς δεν είναι άξιοι αυτού του ποιμένα και της αγαπητικής στάσης που είχε απέναντί τους.

Κι αυτό δεν αφορά μόνον αυτούς τους ιερείς, αλλά και τον λαό και τους φορείς της περιοχής. Πώς επέτρεψαν να ακουστεί πανελλαδικά ότι ο δικός τους πατήρ Κοσμάς, πήρε τη θέση άλλου ασθενούς σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας – κάτι το οποίο δεν ίσχυε καθώς ο ασθενής αυτός νοσηλεύτηκε στη ΜΕΘ Ιωαννίνων; Πώς επέτρεψαν να ακουστεί κάτι τέτοιο όταν γνωρίζουν στην πράξη ότι θα έδινε τη ζωή του για κάθε άνθρωπο ότι θεωρούσε τον εαυτό του κατώτερο πάντων και ανάξιο όλων;

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ 12.12.21

Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου: Χάραγμα τοῦ ἀντιχρίστου καί ἡ σφραγίδα τοῦ Χριστοῦ

 

Ἀπό τήν ἀρχή τῆς ἱερατικῆς μου διακονίας, δηλαδή πρίν 50 χρόνια, καί μάλιστα τήν δεκαετία τοῦ 1970, καί στήν συνέχεια, γινόταν πολύς λόγος, μέ ἐπίδραση ἀκραίων προτεσταντικῶν ὀργανώσεων τῆς Ἀμερικῆς, γιά τήν ἔλευση τοῦ Ἀντιχρίστου πού θά σφραγίση τούς Χριστιανούς, γιά τό ὅτι ὁ ἀντίχριστος ἦλθε ἤ πρόκειται σύντομα νά ἔλθη, μέ παρερμηνεία τῶν σχετικῶν χωρίων τῆς Ἀποκαλύψεως τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου.

Τότε κάθε νέο πού εἰσαγόταν στήν κοινωνία, κάθε νέα ἀνακάλυψη τῆς ἐπιστήμης καί τῆς τεχνολογίας, κάθε νέος τρόπος διακίνησης τῶν προϊόντων μέ γραμμωτό κώδικα (bar code) καί προστασίας τῆς κοινωνίας, μέ νόμους γιά τίς ταυτότητες, τά διαβατήρια, τούς ἑνιαίους ἀριθμούς χαρακτηριζόταν ὡς ἐμφάνιση τοῦ ἀντιχρίστου ἤ τῶν προδρόμων του, καί καθένας πού ἔκανε χρήση αὐτῶν τῶν νέων ἐπιτηδευμάτων, θεωρεῖτο ἀπό μερι­κούς συντηρητικούς ὅτι δέχθηκε τό σφράγισμα τοῦ ἀντιχρίστου καί ἦταν ὁπαδός του.

Αὐτό συνεχίστηκε καί τά ἑπόμενα χρόνια. Τά ἴδια γράφονται καί λέγονται καί σήμερα γιά τά φάρμακα, τά ἐμβόλια πού χρησιμοποιοῦνται ἐναντίον τοῦ κορω­νοϊοῦ, συνεχίζοντας ὅλη αὐτήν τήν συζήτηση πού γινόταν τίς δεκαετίες τοῦ 1970 καί 1980, ὅτι δηλαδή ὁ ἀντίχριστος μέ αὐτά σφραγίζει τούς ἀνθρώπους καί τούς ἀπομακρύνει ἀπό τόν Χριστό.

Εἶναι καί αὐτό μιά μέθοδος τοῦ διαβόλου ὥστε νά γίνεται συνεχῶς λόγος γι’ αὐτόν, νά ἀσχολοῦνται ὅλοι μαζί του, νά παραπλανᾶ τόν νοῦ τους καί νά τούς ἔχει συνέχεια δούλους του, καί μάλιστα νά ὑπερτιμοῦν τήν δύναμή του καί συγχρόνως νά μήν ἀσχολοῦνται καθόλου μέ τόν Χριστό. Ὄντως, φοβερή καί σατανική πλάνη!!

Koντά στούς πλημμυροπαθεῖς ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος

 

Ἡ σφοδρή κακοκαιρία καί οἱ πολλές καί ἀπότομες βροχοπτώσεις ἒπληξαν τήν Ἀχαΐα, ἰδιαιτέρως τήν περιοχή τῆς Δυτικῆς Ἀχαΐας, μέ ἀποτέλεσμα νά πλημμυρίσουν σπίτια καί καλλιέργειες , νά καταστραφοῦν καΐκια, νά πληγῇ ἡ περιοχή ὃπου κατοικοῦν πολλοί Ρομά καί νά μείνουν ἂνθρωποι ἂστεγοι.

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος ἐπεσκέφθη τίς πληγεῖσες περιοχές μεταφέροντας τρόφιμα καί ἂλλα εἲδη πρώτης ἀνάγκης στούς κατοίκους, συνοδευόμενος ἀπό τόν Άρχιερατικό Ἐπίτροπο Δύμης Πρωτ. π. Ἀπόστολο Δημητρόπουλο, τόν Δήμαρχο Δυτικῆς Ἀχαΐας κ. Σπυρίδωνα Μυλωνᾶ, τόν Πρόεδρο τῆς Τ. Κ. Κάτω Ἀχαΐας κ. Εὐάγγελο Τησαρχόντος, τόν Ἀντιδήμαρχο κ. Σπυρίδωνα Σταυρογιαννόπουλο καί τήν Πρόεδρο τῆς Κοινοφελοῦς Ἐπιχείρησις Δήμου Δυτικῆς Ἀχαΐας κ. Ροδία Καραμπελιά καί ἂλλους ἀπό τήν τοπική αὐτοδιοίκηση. Συνομίλησε μέ τούς ἐμπεριστάτους ἀδελφούς, ἐπισκεφθείς πολλούς ἐξ’ αὐτῶν κατ’ οἶκον, ὃπως καί τό κλειστό γήπεδο τῆς Κάτω Ἀχαΐας, ὃπου φιλοξενοῦνται πλημμυροπαθεῖς ἀδελφοί μας καί συνεργάστηκε μέ τόν κ. Δήμαρχο γιά τίς περαιτέρω ἐνέργειες πρός βοήθεια τῶν πληγέντων ἐκ τῆς μεγάλης νεροποντῆς.

Ὁ Σεβασμιώτατος ὃταν ἒφθασε στίς Ἁλυκές Κάτω Ἀχαΐας ἀνέπεμψε δέηση ὑπέρ τῶν πλημμυροπαθῶν στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Νικολάου καί ὓστερα ἐπεσκέφθη ἁλιεῖς στήν παραλία, πού ὑπέστησαν τά καΐκια τους ζημιές καί τούς μίλησε πατρικά καί ἐπιστηρικτικά. Τούς διεβεβαίωσε δέ, ὃπως καί ὃλους τούς πληγέντας, ὃτι ἀπό τήν πλευρά τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας θά γίνουν οἱ ὃποιες ἐνέργειες σέ συνεργασία μέ τούς τοπικούς ἁρμοδίους Φορεῖς γιά τήν ἀντιμετώπιση αὐτῆς τῆς ἐκτάκτου ἀνάγκης καί δυσκολίας.