Τότε που η Ελισάβετ αρνήθηκε τη χάρη στον Ευαγόρα Παλληκαρίδη - Οι εκτελέσεις των Κυπρίων αγωνιστών

 

Κωνστανταντίνος Βλάχος - CNN Greece

...

Μολονότι η βασίλισσα Ελισάβετ, υπήρξε σύμβολο ενότητας τόσο για τη Βρετανία, όσο και για τις 56 χώρες που απαρτίζουν την Κοινοπολιτεία των Εθνών, στην μακροχρόνια βασιλεία της, υπήρξαν μελανές σελίδες που αφορούσαν τον Ελληνισμό: Η μη απονομή χάριτος από τη νεαρή τότε βασίλισσα στους Κύπριους αγωνιστές, Μιχαλάκη Καραολή, Ανδρέα Δημητρίου και Ευαγόρα Παλληκαρίδη κατά τη δεκαετία του 1950, με αποτέλεσμα να οδηγηθούν στην αγχόνη στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας από τις βρετανικές δυνάμεις της Κύπρου, είναι γεγονότα βαθιά χαραγμένα στις ψυχές των Κυπρίων και Ελλαδιτών Ελλήνων.

Η ιστορία του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, σχετίζεται με τη στέψη καθαυτή της Ελισάβετ τον Ιούνιο του 1953. Στην Κύπρο, τότε, όπως και σε πολλές άλλες αποικίες, είχαν φροντίσει να στολίσουν όλες τις πόλεις για το μεγάλο γεγονός.

Ο 15χρονος Ευαγόρας Παλληκαρίδης, ήταν μαθητής στο Γυμνάσιο Πάφου και διαφώνησε, όταν είδε ότι στο σχολείο του μπήκαν οι βρετανικές σημαίες. Ήταν η εποχή που το αίτημα για Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα ξεσήκωνε τα πλήθη στη Μεγαλόνησο,

Οι μαθητές, αρνήθηκαν να μπουν στο Γυμνάσιο, ζήτησαν να υποσταλούν οι σημαίες, ενώ ο Παλληκαρίδης κατευθύνθηκε προς την Πλατεία της 28ης Οκτωβρίου. Ανέβηκε στον ιστό και κατέβασε τη βρετανική σημαία υπό τα χειροκροτήματα του πλήθους.

Η κίνηση του νεαρού μαθητή πυροδότησε αντιδράσεις σε όλη την Πάφο, όπου οι μαθητές άρχισαν να ξηλώνουν οτιδήποτε βρετανικό είχε στηθεί, με αφορμή της στέψη της Ελισάβετ.

Ύστερα από έρευνες οι Βρετανοί αποικιοκράτες συνέλαβαν μαθητές, μεταξύ των οποίων και ο Παλληκαρίδης. Οι ποινές που τους επιβλήθηκαν δεν ήταν μεγάλες.

Στα 17 του χρόνια ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης εγκατέλειψε το σχολείο και εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ, ενώ τον Ιανουάριο του 1957 συνελήφθη, χωρίς ένταλμα και έπειτα από μια δίκη - παρωδία, κατά την οποία κανείς δεν έδωσε σημασία στα φρικτά κι απάνθρωπα βασανιστήρια που κατήγγειλε, του αποσπάστηκε ομολογία και καταδικάστηκε σε θάνατο.

Ο 18χρονος πλέον Ευαγόρας Παλληκαρίδης κατηγορήθηκε ότι έφερε οπλισμό. Παρά τις εκκλήσεις των δικηγόρων του, ο Παλληκαρίδης παραδέχθηκε ότι ήταν μέλος του ΕΟΚΑ, ότι ήθελε την ελευθερία της πατρίδας του και ότι έκανε αυτό που ήταν το καθήκον του.

Οι δικηγόροι του έστειλαν τηλεγράφημα στην Ελισάβετ που θα μπορούσε να δώσει χάρη με μία της λέξη. Η βασίλισσα, όμως, δεν απάντησε καν στο τηλεγράφημα.

Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης απαγχονίστηκε στις 14 Μαρτίου 1957, σε ηλικία μόλις 18 ετών.

Το τελευταίο γράμμα του Ευαγόρα Παλληκαρίδη

Ιερά Σύνοδος για αμβλώσεις: «Περί προστασίας τής ανθρώπινης ζωής και αποφυγής των αμβλώσεων»

 

Αγαπητοί μας χριστιανοί, τέκνα τον Θεού αγαπημένα, Η εορτή τον Γενέσιον της Θεοτόκου, η πρώτη μεγάλη εορτή του εκκλησιαστικού έτους, σηματοδοτεί την απαρχή της Θείας οικονομίας, δηλαδή του θεϊκού σχεδίου της σωτηρίας μας. Οι πιστοί τιμούμε τη γέννηση της Παναγίας Μητέρας του Κυρίου μας, ύστερα από τη θαυμαστή σύλληψή Της από τη  Θεοπρομήτορα Άννα, τη γηραιά μητέρα της. Η Εκκλησία μας, ενώ τιμά τη μνήμη των Αγίων μας κατά την ημέρα της κοιμήσεως ή του μαρτυρίου τους, στον Κύριο και Σωτήρα μας Χριστό, στην Υπεραγία Θεοτόκο και στον Τίμιο Πρόδρομο τιμά και εορτάζει και τις ημέρες της γεννήσεως, αλλά και της  συλλήψεώς τους, θεωρώντας τα γεγονότα αυτά ως ιδιαιτέρως σημαντικά για τη σωτηρία μας, έχοντας σχέση με την ενανθρώπηση τον Θεού.

 Μεταξύ, λοιπόν, των άλλων θεολογικών αληθειών, η εορτή φέρνει στην επιφάνεια και μεγάλες αλήθειες για την ανθρώπινη ταυτότητα και ύπαρξη. Η ζωή του ανθρώπου ως ψυχοσωματικής οντότητας αρχίζει με το θαύμα της γονιμοποίησης, με τη σύλληψη – «εξ άκρας συλλήψεως», όπως λέμε – στη θεολογική γλώσσα -, δηλαδή από τη στιγμή που αρχίζει και η  ανάπτυξη τον υλικού σώματος. Το  έμβρυο είναι τέλειος άνθρωπος κατά την ταυτότητα, ο οποίος εξελίσσεται και αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια της  εγκυμοσύνης στα μητρικά σπλάγχνα, προσδοκώντας τη γέννηση, για να συνεχίσει την ανάπτυξη κατά τη βιολογική πορεία του, μετά δε και τον  βιολογικό θάνατο, να μεταβεί στην  αιώνια Όντως Ζωή, αναμένοντας την  κοινή Ανάσταση. Ο άνθρωπος δεν πεθαίνει όταν σταματά η αναπνοή του ούτε όταν παύει να χτυπά η καρδιά του. Ο άνθρωπος συνεχίζει.

Ούτε πάλι γεννιέται όταν αρχίζει η πρώτη του αναπνοή με τον τοκετό. Έχει ήδη ξεκινήσει το ταξίδι του από τη στιγμή της συλλήψεώς του. Η αρχή της ύπαρξής του, η απόκτηση της ιερής ταυτότητάς του, η δημιουργία τον προσώπου του, μάλιστα «κατ’ εικόνα Θεού», ταυτίζεται με αυτήν τη μοναδική στιγμή και τότε δημιουργείται «υπό τον Κυρίου εκ του μη όντος », τότε μεταβαίνει από την ανυπαρξία στην ύπαρξη, τότε αποκτά την ουσία της αξίας του. Και από τότε οφείλουμε τον σεβασμό και την  προστασία μας, ιδίως τότε που δεν φαίνεται, που δεν έχει φωνή ούτε δύναμη, έχει όμως ζωή, ύπαρξη και άρα, αξία. Προς επίρρωση τούτων, αρκεί να αναλογιστούμε ότι σύμφωνα με την πίστη της Εκκλησίας, ο Ιησούς Χριστός είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος και στο Θαβώρ μεταμορφούμενος εν δόξη, και ως βρέφος κενούμενος στη Βηθλεέμ, αλλά και ως έμβρυο σαρκούμενος στη Ναζαρέτ! Δυστυχώς, όμως, στις μέρες μας υπάρχουν επιστημονικές δήθεν θεωρήσεις που αμφισβητούν αυτήν την αξία του εμβρύου, υπάρχουν κοινωνικές αντιλήψεις που το εγκαταλείπουν απροστάτευτο, στερώντας του το προνόμιο της ζωής, υπάρχει νομολογία που θωρακίζει νομικά τις εκτρώσεις, αλλά όχι και το δικαίωμα του εμβρύου στη ζωή, δικαιολογώντας έτσι την ανθρώπινη αγριότητα. 

Και φθάσαμε στο σημείο ο ετήσιος αριθμός των δηλωμένων εκτρώσεων παγκοσμίως να ξεπερνά τα 50 εκατομμύρια, να πλησιάζει αυτόν των θανάτων από όλες τις υπόλοιπες αιτίες, να είναι σχεδόν πενταπλάσιος από τον αριθμό των θανάτων από την ασθένεια τον καρκίνου. Μάλιστα και στην πατρίδα μας, που πληθυσμιακά φθίνει με γοργούς ρυθμούς, υπερβαίνει κατά πολύ, σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, τον αριθμό των γεννήσεων.

 Κάτι αντίστοιχο ισχύει για όλες τις λεγόμενες ανεπτυγμένες περιοχές του πλανήτη, στις οποίες παρατηρείται διαρκώς αυξανόμενη γήρανση τον πληθυσμού. Η Εκκλησία μας, ως μητέρα της πνευματικής ζωής, που με θέρμη προσεύχεται για την υγεία, τη μακροζωία και την αναγέννηση των γεννημένων, δεν μπορεί να θεωρήσει την επιλογή της άμβλωσης απλώς και μονομερώς σαν ένα νομικό ζήτημα ή απόλυτο ανθρώπινο δικαίωμα της κυοφορούσας το κεκτημένο της σύγχρονης κοινωνίας. Γι᾿ αυτό και υψώνει τη φωνή της για την προστασία της ζωής και της γέννησης των αγέννητων και, αντικρίζοντας την ιερότητα της ανθρώπινης ύπαρξης και ζωής, ζητεί από τις ευλογημένες με τη δυνατότητα της μητρότητος γυναίκες να προστατεύσουν με κάθε τρόπο τον θησαυρό της ζωής που κρατούν στα σπλάγχνα τους και, παρά τις συχνά αντίξοες συνθήκες ή την πιεστική γνώμη των άλλων, να δεχθούν με εμπιστοσύνη και πίστη το δώρο του Θεού. Επιπλέον, απευθύνεται στο σύνολο του πολιτικού κόσμου και κάνει έκκληση για τη θωράκιση του Ιερού Θεσμού της οικογένειας και ιδίως τη στήριξη της πολύτεκνης οικογένειας. Παράλληλα, αναλαμβάνει και η ίδια τις ευθύνες Της για να αναδείξει την πνευματική σημασία αυτού του θεσμού, να ενημερώσει συστηματικά τον πιστό λαό μας για το δημογραφικό πρόβλημα και την προστασία του αγέννητου παιδιού, καθώς και να αναλάβει πρωτοβουλίες για την έμπρακτη στήριξη της άγαμης μητέρας και την ουσιαστική μέριμνα για τις μονογονεϊκές οικογένειες.

Τέκνα εν Κυρίω ευλογημένα, Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος απευθύνει προς όλους έκκληση για διαρκή προσευχή και μετάνοια, ώστε η ζωή να μη νικηθεί από τις θανάσιμες επιλογές των ανθρώπων. Η εσκεμμένη και άκριτη αφαίρεση μιας ζωής είναι αντίθετη προς τον οφειλόμενο σεβασμό μας στην ιερότητα της θείας δημιουργίας και μάλιστα στην κορωνίδα αυτής, τον άνθρωπο, απομακρύνει την ενέργεια του Θεού από τη ζωή μας και φυγαδεύει τη χάρη Του.

Αγωνιζόμαστε να δεχόμαστε με χαρά και ελπίδα τη γέννηση κάθε παιδιού ως μέρος της Οικονομίας του Θεού για τη σωτηρία του κόσμου και την απαλλαγή από τη φθορά του θανάτου, όπως ολοφάνερα φαίνεται τούτο και στην υμνογραφία της εορτής τον Γενεθλίου της  Θεοτόκου: «Η γέννησίς σου Θεοτόκε, χαράν εμήνυσε πάση τη οικουμένη, εκ σου yαp ανέτειλεν ο Ήλιος της δικαιοσύνης, Χριστός ο Θεός ημών, και λύσας την κατάραν, έδωκε την ευλογίαν, και καταργήσας τον θάνατον, εδωρήσατο ημίν ζωήν την αιώνιον».

ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ

 

Ἀγαπητά μου παιδιά,

Μέ τήν ἒναρξη τῆς νέας Σχολικῆς χρονιᾶς, ἀπευθύνομαι σέ σᾶς τούς  Μαθητές  καί  τίς  Μαθήτριες    τῆς  πρωτοβάθμιας  καί δευτεροβάθμιας  ἐκπαίδευσης,  προκειμένου  νά  ἐκφράσω  τίς  θερμές πατρικές εὐχές μου γιά ἓνα καλό καί εὐλογημένο, ἀπό τόν Θεό, σχολικό ἒτος, γεμάτο ὑγιεία, χαρά καί πρόοδο. Ἐσεῖς, παιδιά μου, εἶστε ἡ χαρά μας, ἡ ἀπαντοχή μας, ἡ χρυσή  ἐλπίδα γιά τό μέλλον τῆς κοινωνίας μας καί τῆς πατρίδος μας.  Οἱ  καιροί πού ζοῦμε εἶναι ἀρκετά δύσκολοι. Τά προηγούμενα  ἒτη  εἲχαμε  πολλά  προβλήματα,  λόγῳ καί  τῆς  πανδημίας  τοῦ κορωνοϊοῦ, τά ὁποῖα ἐπηρέασαν καί τήν ἐκπαίδευση. Ὃμως ὃλοι καί Δάσκαλοι  καί  Γονεῖς,  κυρίως  ὃμως  ἐσεῖς  οἱ  Μαθητές  δώσατε  τόν καλύτερο ἑαυτό σας, ὣστε νά μή δημιουργηθοῦν κενά στό πεδίο τῆς μάθησης.

Πιστεύομε, ὃτι ἐφέτος θά βοηθήσῃ  ὁ  Θεός, ὣστε νά μήν ἒχωμε  δυσκολίες καί ὃλα, μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ, νά κυλίσουν ὁμαλά.  Παιδιά μου,  ἀξιοποιῆστε τό  χρόνο σας κατά  τόν καλύτερο τρόπο, μελετῆστε καί ἐργασθῆτε, ὣστε νά ἐμπεδώσετε τίς γνώσεις πού  σᾶς  προσφέρονται  γιά  τήν  ὃλη  καλλιέργεια  τῆς προσωπικότητός σας. Εἶναι σέ ὃλους γνωστό  ὃτι τό σχολεῖο δέν προσφέρει ἁπλῶς γνώσεις, ἀλλά ἒχει ὡς σκοπό τήν καλλιέργεια τοῦ ὃλου ἀνθρώπου.

Στή ζωή σας καί στή προσπάθειά σας ἒχετε, πρῶτα ἀπ’ ὃλα, τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ. Σᾶς ἀγαπάει καί σᾶς προστατεύει ἡ Παναγία μας, ὁ  Ἃγιος Ἀνδρέας πού εἶναι ὁ  προστάτης καί πολιοῦχος τῆς Πάτρας καί ὃλοι οἱ Ἃγιοι.  Σᾶς ἀγαποῦν ἀπό τά τρίσβαθα τῆς ψυχῆς τους οἱ Γονεῖς σας καί ἐργάζονται ἀκαταύπαστα καί εὐσυνείδητα γιά σᾶς οἱ  Δάσκαλοί σας. Σᾶς ἀγαπᾶμε ὃλοι, καί ἐγώ πού σᾶς ἀπευθύνω  αὐτές τίς εὐχές, εἶμαι κοντά σας μέ τήν πατρική μου ἀγάπη καί τίς θερμές προσευχές μου γιά κάθε εὐλογία ἀπό τόν Θεό στή ζωή σας, γιά ὑγιεία,  πρόοδο  καί  ἐπιτυχία  στούς  στόχους  σας.

Στούς Γονεῖς σας εὒχομαι νά ἒχουν ὑγιεία καί δύναμη ἀπό τόν Θεό, νά σᾶς χαίρωνται καί νά σᾶς καμαρώνουν, ἀφοῦ    εἶστε τό ὡραιότερο δῶρο, ὃ,τι πολυτιμότερο τούς ἒχει δώσει ὁ  Θεός. Τούς εὐχαριστοῦμε  γιατί  ἀγωνίζονται,  ὣστε  νά  σᾶς  δώσουν  στήν κοινωνία, ἀνθρώπους μέ ὃλη τήν σημασία τῆς λέξεως.  Ἐπίσης, στούς Δασκάλους σας, εὒχομαι νά ἒχουν δύναμη στό λειτούργημά τους, τό ὁποῖο εἶναι τόσο ὡραῖο, ἀλλά καί πολυεύθυνο, ὣστε νά ἀνταποκρίνωνται στίς ἀπαιτήσεις τῶν καιρῶν,  καλλιεργώντας τίς δικές σας προσωπικότητες καί ψυχές.  Καλή καί εὐλογημένη σχολική χρονιά.  Μέ ὃλη μου τήν ἀγάπη.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ Ο ΠΑΤΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ: Ο Ελληνισμός δεν χάθηκε στην Άλωση, αλλά το 1922

 

Το μέλλον του κάθε τόπου συνδέεται άρρηκτα με την ιστορική του μνήμη. Κι αυτή τη μνήμη, αν θέλουμε να έχουμε μέλλον, οφείλουμε να την διατηρήσουμε άσβεστη. Για να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε το παρόν και να φτάσουμε με αξιώσεις στην επόμενη μέρα. Έχοντας ως υλικό μέσα μας ακόμη κι αυτά που μας πλήγωσαν. Να κρατήσουμε ζωντανές αυτές τις χαρακιές της ψυχής, όσο κι αν μας πονούν. Γιατί διδάσκουν και καθοδηγούν.

Η ιστορική μνήμη είναι το «υλικό ψυχής» που συνδέει και κρατά άσβεστη την ελληνική ταυτότητα. Η Μικρασιατική Καταστροφή δεν είναι μια επετειακή ευκαιρία για να σκαλίσουμε τον πόνο και να σπείρουμε τον καρπό του διχασμού με τους γείτονες. Είναι η αφορμή για να αναλογιστούμε το «μέχρις εδώ» του Ελληνισμού. Το πώς θα πορευτούμε στο «από εδώ και πέρα» και να κρατήσουμε αυτά που μπορούν να ενώσουν τους δύο λαούς. Γι’ αυτή την ειρήνη που στις μέρες μας δεν θεωρείται, πια, δεδομένη.

Αν η Άλωση της Πόλης ήταν μια τρομακτική και χαίνουσα πληγή για τον Ελληνισμό, η Μικρασιατική Καταστροφή ήταν εκείνη που επέφερε τον θάνατό του στην Ανατολή. Σε αυτόν τον ιερό τόπο για τους Έλληνες, τη Μικρά Ασία, την πανάρχαια κοιτίδα της ελληνικής ψυχής, ξεθώριασε το 1922 η ελληνικότητα της Ανατολής. Η απώλεια του Ελληνισμού στη γη της Μικράς Ασίας - εκεί που οι Πατέρες της Εκκλησίας εναρμόνισαν την κλασική Ελλάδα με τον χριστιανικό λόγο- έγινε οριστική το 1922. Ως τότε ο Ελληνισμός δεν είχε, παρά τα δεινά που υπέστη και την δημογραφική επέλαση του τουρκικού στοιχείου, να υποταχθεί. Κρατούσε ζωντανή και ακμαία την πολιτιστική του υπεροχή.

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΣ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ

 

Τελείωσε και η φετινή κατασκηνωτική περίοδος στην ΑΓΚΥΡΑ (2022)

Με την αναχώρηση και των τελευταίων κατασκηνωτών από τον Πύργο που φιλοξενήθηκαν στην κατασκήνωση ΑΓΚΥΡΑ, ολοκληρώθηκε και η φετινή κατασκηνωτική περίοδος, αγαπητοί φίλοι μας.

Αναπέμπουμε ύμνο δοξολογίας προς τον Τριαδικό Θεό και τους Αγ. Τεσσαράκοντα Μάρτυρες που "σκέπασαν" την κατασκήνωση και αυτό το καλοκαίρι και μας φύλαξαν από κάθε κακό. 

Εκφράζουμε ευγνώμονες ευχαριστίες προς τον Μητροπολίτη Πατρών κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ και τον Θεοφιλέστατο Μητροπολίτη Κερνίτσης κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟ που επισκέφτηκαν τον κατασκηνωτικό χώρο και ευλόγησαν πατρικά τους κατασκηνωτές και τα στελέχη μας. 

Απευθύνουμε θερμές ευχαριστίες προς τους Πατέρες της αδελφότητας Θεολόγων Ο ΣΩΤΗΡ για τη συνεχή πνευματική καθοδήγηση της κατασκήνωσης όλο αυτό το χρονικό διάστημα.

Ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας τους αρχηγούς και τις αρχηγούς όλων των κατασκηνωτικών περιόδων που είχαν την ευθύνη καθώς και τα δεκάδες στελέχη μας, ομαδάρχισσες και ομαδάρχες, που στάθηκαν δίπλα στους κατασκηνωτές και κατασκηνώτριες με πνεύμα θυσίας και αληθινής αγάπης. Θα προσευχόμαστε ο Κύριος να τους ενισχύει πάντοτε και να ανταποδίδει πλούσια την προσφορά αυτή της αγάπης τους.

Ευγνώμονες ευχαριστίες και σε όλες τις κυρίες και δεσποινίδες που αφιλοκερδώς διηκόνησαν στο χώρο της κουζίνας και της διαχείρισής της. Αναγνωρίζουμε τον κόπο και την προσφορά τους, τη σημαντική συμβολή τους στη δίμηνη λειτουργία της κατασκήνωσης και ευχόμαστε πάντα ο Θεός να είναι μαζί τους βοηθός.

Τέλος, χαιρετίζουμε όλες τις κατασκηνώτριες και όλους τους κατασκηνωτές που συμμετείχαν φέτος στα κατασκηνωτικά μας προγράμματα. Τους συγχαίρουμε για το ήθος και την καλή διάθεσή τους και τους καλούμε να τηρήσουν στην καθημερινότητά τους τα μηνύματα ζωής που πήραν στην κατασκήνωση. 

Τους καλούμε όλους να στελεχώσουν με χαρά τις κατηχητικές ομάδες από το Φθινόπωρο γιατί εκεί θα βρουν την αγνή χαρά, την αληθινή φιλία και θα είναι συντροφιά τους ο Χριστός.

Εμείς από τη μεριά μας ετοιμαζόμαστε για την κατασκηνωτική περίοδο του 2023!

Να είστε όλοι καλά! Και του χρόνου!

ΓΕΧΑ ΠΑΤΡΩΝ

Επίσκεψη Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Κερνίτσης κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ στην κατασκήνωση

 Στις 18 Αυγούστου 2022 ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ επισκέφτηκε την κατασκήνωση ΑΓΚΥΡΑ για να ευλογήσει τους 92 Χαρούμενους Αγωνιστές Γυμνασίου και Λυκείου καθώς και τα 20 στελέχη που βρίσκονταν εκεί.

Μίλησε με αγάπη πολλή σε όλα τα παιδιά μετά την υποστολή της σημαίας και παρεκάθισε στο δείπνο τους.

Σεβ. Μητροπολίτης Μάνης κ. Χρυσόστομος Γ': Οι ιερείς των νοσοκομείων μας

 

... Τό δεύτερο «ντοκουμέντο» εἶναι αὐτό πού γράφει, πολύ χαρακτηριστικά, ὁ π. Συμεών Ἀναστασιάδης τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Ν. Κρήνης καί Καλαμαριᾶς, ὁ ὁποῖος ὑπηρετεῖ σέ Νοσοκομεῖο τῆς Θεσσαλονίκης: «Μέ εἰδοποίησαν νά πάω νά κοινωνήσω ἕναν ἀσθενῆ στό τάδε δωμάτιο μέ τό τάδε ὄνομα. Ὅταν πῆγα, ἀντίκρυσα ἕνα ἀδύνατο καί πολύ ταλαιπωρημένο παλικάρι. Τά χείλη του, ἡ γλῶσσα του καί γενικῶς ὅλη ἡ στοματική του κοιλότητα ἦταν γεμάτη πληγές. Στενοχωρήθηκα μέσα μου, ἦταν νέος ἄνθρωπος, δέν ἤθελα νά τόν ρωτήσω ἀπό τί πάσχει, νά μήν τόν φέρω σέ δύσκολη θέση. Κατάλαβα ὅτι εἶναι κάτι σοβαρό. Ρώτησα τό βαπτιστικό του ὄνομα καί τοῦ εἶπα νά κάνει τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ πρίν κοινωνήσει.

Στό σύντομο διάλογο πού εἴχαμε, μοῦ εἶπε: «Πατέρα, ἄν γίνεται νά μέ κοινωνήσετε μέ κουταλάκι μιᾶς χρήσεως». Πάγωσα, στενοχωρήθηκα, τοῦ ἐξήγησα ὅτι δέν πρέπει νά φοβᾶται διότι μεταλαμβάνει τόν ἴδιο τόν Χριστό, τό Σῶμα Του καί τό Αἷμα Του καί δέν πρόκειται νά κολλήσει κάτι. Μοῦ ἀπαντᾶ: «Ἐγώ πατέρα τό λέω γιά σᾶς, γιατί τό νόσημά μου εἶναι σοβαρό καί μεταδοτικό». Τόν εὐχαρίστησα γιά τό ἐνδιαφέρον του. Ἦταν ἕνας εὐγενέστατος νέος ἀλλά σέ πολύ ἄσχημη κατάσταση. Τοῦ ἐπανέλαβα τήν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας καί τοῦ εἶπα ὅτι ἐγώ δέν ἔχω ἐνδοιασμούς καί ὅτι δέν κινδυνεύω ἀπό τό νόσημά του. Τότε ἐκεῖνος ἔκανε τόν Σταυρό του καί κοινώνησε τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων, ἀπό τό ἴδιο Ἅγιο Ποτήριο καί ἀπό τήν ἴδια Ἁγία Λαβίδα κατέλυσα καί ἐγώ ὁ ἴδιος»...

όλο το κείμενο εδώ

Φωτοστιγμές από την κατασκήνωση Χαρ. Αγωνιστών (2022γ)

 

Φωτοστιγμές από την κατασκήνωση Χαρ. Αγωνιστών (2022β)

 

Μια στάλα ουρανός | Νίκη Κατσιάπη | Ομιλήματα | Γιώργος Μπάρλας - μέρος 1o

 

Ομιλήματα 20.04.2021 με τον Γιώργο Μπάρλα

Μια εκπομπή στο σταθμό της Πειραϊκής Εκκλησίας 91.2 FM που μεταδίδεται τις εργάσιμες μέρες, κάθε μεσημέρι στις 16:00.

Βιβλίο : Μια στάλα ουρανός

συγγραφέας : Νίκη Κατσιάπη

εκδόσεις : ΕΑΡ

Ο Γιώργος Μπάρλας διαβάζει τις ιστορίες:

• Ο Σιδερής της Μαργίτσας

• Ο διορισμός που δεν έγινε ποτέ

• Το κρίμα του παπά

Διεθνής δημοσκόπηση: Πόσοι Έλληνες θα πολεμούσαν για την πατρίδα

 

Την ετοιμότητα των Ελλήνων να πολεμήσουν για την πατρίδα αποτυπώνει Σύμφωνα με μεγάλη διεθνή δημοσκόπηση του World Values Survey που διήρκησε πέντε έτη, πολίτες από πολλές χώρες του κόσμου απάντησαν σε περίπου 300 ερωτήσεις, το διάστημα από το 2017 έως το 2021.

Για τους Έλληνες πολίτες, προκύπτουν χρήσιμα συμπεράσματα αναφορικά με τις αξίες που έχουμε ως λαός.

Ειδικότερα, σχεδόν το 70% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι θα πολεμούσε για την πατρίδα, εφόσον χρειαστεί. Να σημειωθεί ότι τα αποτελέσματα των ερωτήσεων ελήφθησαν πριν από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Πολύ ισχυρός εμφανίζεται και ο δεσμός των Ελλήνων με τη θρησκεία. Έτσι, οι 9 στους 10 Έλληνες πιστεύουν στον Θεό, ενώ το 82% απάντησε ότι η «θρησκεία είναι πολύ σημαντική».

Ωστόσο, το 35% πηγαίνει στην εκκλησία μόνο σε επίσημες αργίες ή σημαντικές τελετές. Το 44% πιστεύει ότι υπάρχει «κόλαση» και σχεδόν ίδιο ποσοστό (46%) πιστεύει στον «παράδεισο», ενώ σχεδόν ο ένας στους δύο πιστεύει γενικά στη μετά θάνατον ζωή.

Στο δε ερώτημα αν υπάρχει μια διαφωνία μεταξύ επιστήμης και θρησκείας, το 66% διαφωνεί με τη θεώρηση ότι «η θρησκεία έχει πάντα δίκιο».

Ακόμη, η πλειοψηφία του λαού τίθεται υπέρ του δικαιώματος στην έκτρωση και της σεξουαλικής επιλογής, ενώ μόλις ο ένας στους τέσσερις Έλληνες θεωρεί ότι η έκτρωση δεν δικαιολογείται ποτέ, ενώ το ίδιο θεωρεί και για την ομοφυλοφιλία.

Υπέρ της ισότητας των φύλων παρουσιάζονται οι ερωτηθέντες, με την πλειοψηφία των Ελλήνων (70%) να διαφωνούν με την πρόταση «οι άνδρες αποτελούν καλύτερους πολιτικούς αρχηγούς από τις γυναίκες».

Πηγή: ΕΡΤ

Άνθρωποι πτωχοί

 

Δυστυχώς υπάρχουν άνθρωποι φτωχοί στην κοινωνία μας,

που οι γονείς τους δεν μπόρεσαν να τους δώσουν τίποτα άλλο,

εκτός από λεφτά.

… Πατριάρχης Σερβίας ΠΑΥΛΟΣ

† Κάλλιστος Ware: Το έργο του πνευματικού πατέρα

 

"Μη βιάζετε την ελεύθερη βούληση των ανθρώπων. 

Το έργο του πνευματικού πατέρα δεν είναι να καταστρέψει την ελευθερία μας, αλλά να μας βοηθήσει να δούμε την αλήθεια για τον εαυτό μας· δεν είναι να καταπιέσει την προσωπικότητά μας, αλλά να μας καταστήσει ικανούς να ανακαλύψουμε τον αληθινό μας εαυτό, να ωριμάσουμε και να γίνουμε αυτό που πραγματικά είμαστε. 

Αν περιστασιακά ο πνευματικός πατέρας απαιτεί "απόλυτη" και φαινομενικά "πικρή" υπακοή από το πνευματικό τέκνο του, τούτο ποτέ δεν γίνεται ως αυτοσκοπός, ούτε με την προοπτική της υποδούλωσής του. Σκοπός αυτού του είδους «θεραπείας-σοκ» είναι απλά να απελευθερώσει τον μαθητή του από τον ψεύτικο και απατηλό «εαυτό», για να μπορέσει να εισέλθει στην αληθινή ελευθερία· η υπακοή γίνεται κατ' αυτόν τον τρόπο η πύλη προς την ελευθερία".

† Κάλλιστος Ware 1934-2022

Μητροπολίτης Διοκλείας, 

"Η εντός ημών βασιλεία", εκδ. Ακρίτα, 

Συνέντευξη του Μητροπολίτη Μεσογαίας & Λαυρεωτικής κ. Νικολάου, Εφημ. ΕΣΤΙΑ, 13-14/8/2022

 

Ἐπιστρέφοντας, αὐτὸ τὸ καλοκαίρι, γιὰ πρώτη φορὰ στοὺς γνώριμους ἑορτασμοὺς τῆς Παναγίας καὶ τῶν ἄλλων μεγάλων ἁγίων, πῶς θὰ μπορούσαμε νὰ βιώσουμε διαφορετικὰ αὐτὲς τὶς γιορτές;

Τὸ ἐρώτημα εἶναι τὶ θα πεῖ «διαφορετικά». Καταρχάς, ὁ ἑορτασμὸς ὅπως τὸν γνωρίζει ἡ παράδοση τοῦ λαοῦ μας, ποὺ σημαίνει συνάντηση στὸ χωριό, πανηγύρι, χορός, γλέντι καὶ τὰ σχετικὰ ἔθιμα, δὲν εἶναι κάτι οὔτε λίγο οὔτε καὶ κακό. Ἔχουμε τόση ἀνάγκη νὰ ξανασμίξουμε, νὰ βρεθοῦμε μαζί, νὰ χαροῦμε, νὰ ἀγκαλιαστοῦμε, νὰ ξεκουραστοῦμε, ὕστερα μάλιστα ἀπὸ τοὺς πρωτοφανεῖς περιορισμοὺς τῆς πανδημίας.

Σὲ κάτι τέτοιο ἡ γιορτὴ τῆς Παναγίας ἀποτελεῖ ἐξαιρετικὴ ἀφορμή. Στοὺς ἑορτασμοὺς ὅμως ποὺ ἀναφέρεστε ὑπάρχει κάτι πολὺ πιὸ βαθὺ καὶ μόνιμο. Εἶναι τὸ πρόσωπο τῆς Παναγίας, εἶναι οἱ παρακλήσεις, τὸ προσευχητικὸ ἀκούμπημα, ἡ ἔκφραση τῆς ἐμπιστοσύνης, ἡ ἐνίσχυση τῆς πίστεως, ἡ προσέγγιση στὸν κόσμο καί στὸν χῶρο τοῦ Θεοῦ. Τὸ νὰ δώσουμε λίγο ἀπὸ τὸ ἐκκλησιαστικὸ χρῶμα ποὺ ἀναλογεῖ στὴ γιορτή, αὐτὸ μπορεῖ νὰ ὁδηγήσει σὲ ἕνα βιοματικό ἀνταπόδομα στὴν ψυχὴ καὶ φυσικὰ νὰ ὑπογραμμίσει τὴ διαφορετικότητα τῆς γιορτῆς. Αὐτὸ ὑπάρχει στὴ ζωή μας ὡς λαοῦ, εἶναι ἀποτυπωμένο στὸ πετσὶ τῆς παραδόσεώς μας, εἶναι χαραγμένο στὸ μεδούλι τῆς ψυχῆς μας, δυστυχῶς ὅμως εἶναι ξένο πρὸς τὶς νέες ἀντιλήψεις τοῦ ἀπογυμνωμένου ἀπὸ πνευματικὲς ὀμορφιὲς σύγχρονου κόσμου.

Ἡ Παναγία δὲν εἶναι πανηγύρι οὔτε ἔθιμο οὔτε ξωκλήσι οὔτε νεκρὸ εἰκόνισμα οὔτε φυσικὰ ἀφορμὴ γιὰ τρελὸ ξεφάντωμα. Ἡ Παναγία εἶναι Θεοτόκος, μητέρα τῆς ζωῆς καὶ Ὁδηγήτρια, ὁδηγὸς πρὸς τὴν Ζωή, πρὸς τὸν Θεό.

Τί εἶναι αὐτό, κατὰ τὴν γνώμη σας, ποὺ ὠθεῖ τὸν ἑλληνικὸ λαὸ νὰ τιμᾶ τόσο μαζικὰ τὴν Παναγία τὶς ἡμέρες τοῦ Δεκαπενταύγουστου;

Εἶναι διάφορα πράγματα. Κάποια ἀπὸ αὐτὰ εἶναι συναισθηματικοῦ, ψυχολογικοῦ ἢ καὶ κοινωνικοῦ ὑποβάθρου, κάποια ὅμως ἄλλα ἔχουν νὰ κάνουν μὲ τὴν ὑπαρξιακὴ ἀνάγκη τῆς πίστεως. Τὸ πρόσωπο τῆς Παναγίας μαγνητίζει τὴν ψυχὴ κάθε πιστοῦ καὶ ἀποτελεῖ μοναδικὸ δρόμο προσέγγισης τοῦ Θεοῦ. Τὸ μεγαλεῖο τοῦ προσώπου της, ἡ κεντρικὴ θέση της στὸ μυστήριο τοῦ Θεοῦ, ἡ δύναμη τῆς προσευχῆς της, ἡ πίστη στὰ πολλὰ θαύματα ποὺ ἐνεργοῦνται στὸ ὄνομά της, ἡ αἴσθηση ὅτι αὐτὴ πρώτη ζεῖ καὶ κατανοεῖ τὸν ἀνθρώπινο πόνο, ὅλα αὐτὰ συνδέονται μὲ τὴν ἐλπίδα καὶ τὴ δίψα κάθε ἁγνῆς ψυχῆς γιὰ τὸν Θεό. Ὁ πιστὸς λαὸς αἰσθάνεται τὴν σκέπη καὶ προστασία της καὶ ζητεῖ τὶς πρεσβεῖες της. Ἡ Παναγία σηκώνει τὸ βάρος καὶ τὶς θλίψεις τῆς καθημερινότητος ἀπὸ τὴ μία μεριὰ καὶ τὴν ἀνάγκη τοῦ ἀνθρώπου γιὰ τὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὴν ἄλλη.

Αὐτὲς οἱ γιορτινὲς ἡμέρες βρίσκουν κάποιους συνανθρώπους μας σὲ καταστάσεις ἔμπονες. Πῶς βιώνετε τὸν Δεκαπενταύγουστο στὴν Μονάδα Ἀνακουφιστικῆς Φροντίδας «Γαλιλαία»;

Προηγουμένως χρησιμοποίησα τὶς λέξεις βάρος καὶ θλίψεις. Ἡ «Γαλιλαία» εἶναι ἕνα ἵδρυμα ποὺ παρέχει ὄχι θεραπεία ἀλλὰ ἀνακούφιση συμπτωμάτων σὲ βαριὰ ἀσθενεῖς. Σηκώνει τὸ βάρος καὶ ἁπαλαίνει τὴ θλίψη. Ὑπάρχει γιὰ νὰ ἀγκαλιάζει τὸν πάσης φύσεως πόνο εἴτε αὐτὸς εἶναι φυσικός, εἴτε ψυχολογικός, εἴτε κοινωνικός, εἴτε κυρίως ὑπαρξιακός. Ὑπάρχει γιὰ νὰ μαζεύει τὰ συντρίμματα τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων καὶ νὰ τὰ συναρμολογεῖ, ὥστε ὁ ἄνθρωπος ἀκόμη καὶ ὅταν φτάνει στὸν θάνατο νὰ εἶναι ἀνασυγκροτημένος. Αὐτὸ γιὰ νὰ γίνει, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἰατρονοσηλευτικὴ φροντίδα ἢ τὴν ψυχοκοινωνικὴ στήριξη, χρειάζεται ὁπωσδήποτε ἁγνὴ αὐθεντικὴ ἀγάπη καὶ βέβαια ἐνέσεις ἀληθινῆς ἐλπίδας καὶ ὑγιοῦς πίστεως, χωρὶς πολλὰ λόγια καὶ διδασκαλίες. Κάθε δωμάτιο, κάθε κρεβάτι ἔχει μία ὄμορφη εἰκόνα τῆς Παναγίας, μιὰ εἰκόνα ποὺ μιλάει μόνη της. Καὶ μόνον ἡ θέα της μπορεῖ νὰ δώσει γλύκα στὴν ψυχή, ἀνακούφιση, παρηγοριά. Τὸ ἴδιο καὶ ἡ καμπάνα ποὺ χτυπάει κάθε τόσο γιὰ τὶς παρακλήσεις. Πολὺ περισσότερο ἡ προσευχὴ σὲ αὐτήν. Καὶ ἀκόμη περισσότερο ἡ δική της προσευχή.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΑΙΤΩΛΙΑΣ & ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΚΥΡΟ ΚΟΣΜΑ

 

 ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ 2022 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ στον ουράνιο άνθρωπο και επίγειο άγγελο, στον ταπεινό ιεράρχη, μακαριστό μητροπολίτη μας κυρό Κοσμά.

 *Α  φ  ι  έ  ρ  ω  μ  α*

στον ουράνιο άνθρωπο 

και επίγειο άγγελο, 

στον ταπεινό ιεράρχη 

μακαριστό μητροπολίτη

Αιτωλίας κ' Ακαρνανίας

κυρό *Κοσμά*, 

με την ευκαιρία της εορτής 

του προστάτου κ' Αγίου του, 

Κοσμά του Αιτωλού.   

Τηλεόραση

 

Πορεία χιλιάδων Σέρβων για την «παραδοσιακή οικογένεια»: Ανάμεσα στις σημαίες και ελληνική

 

Πάνω από 50.000 άνθρωποι, όπως μετέδωσαν τα σερβικά ειδησεογραφικά μέσα ενημέρωσης, κατέβηκαν στους δρόμους του Βελιγραδίου στη Σερβία (18.8.22) διαδηλώνοντας «υπέρ των αξιών της παραδοσιακής οικογένειας»! Πολλές σημαίες κυμάτιζαν ανάμεσα στον όγκο των διαδηλωτών, ανάμεσά τους και η ελληνική, ενώ δεν έλειψαν και τα θρησκευτικά σύμβολα.

ΠΗΓΗ: gazzeta.gr

Θεμελίωσις τοῦ πρώτου Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἐθνοϊερομάρτυρος Γρηγορίου, Μητροπολίτου Δέρκων

 

Τήν Πέμπτη 25 Αὐγούστου 2022 καί ὣρα 6:30 τό ἀπόγευμα στή Ζουμπάτα Ἀχαΐας (μετά τό Μοίρα), θά πραγματοποιηθῇ ἡ τελετή Θεμελιώσεως τοῦ πρώτου Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἐθνοϊερομάρτυρος Γρηγορίου Μητροπολίτου Δέρκων, τοῦ ἐκ Ζουμπάτας (Ἀπηγχονίσθη ὑπό τῶν Τούρκων στίς 3 Ἰουνίου 1821).

Τῆς τελετῆς θά προστῇ ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης

Μονεμβασίας καί Σπάρτης κ. Εὐστάθιος, 

κατόπιν εὐγενοῦς προσκλήσεως ἡμῶν.

Ὁ Ἐθνοϊερομάρτυς Ἃγιος Γρηγόριος Δέρκων, ἐχρημάτισε τό πρῶτον Μητροπολίτης Λακεδαιμονίας καί ὡς ἐκ τούτου ὑπῆρξε προκάτοχος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μονεμβασίας καί Σπάρτης κ. Εὐσταθίου.

Σᾶς προσκαλοῦμε ἐν ἀγάπῃ στήν ἱερά αὐτή τελετή.

Ἡ παρουσία σας θά μᾶς χαροποιήσῃ ἰδιαιτέρως.

Παπα-Κοσμάς - Τραγούδι | 200 χρόνια από την Επανάσταση

 

«Παπα-Κοσμᾶς» 

Τραγουδούν οι φοιτητές της 

«Χριστιανικής Φοιτητικής Δράσεως» Κατερίνης

Τραγούδι που μελοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2021 και είναι αφιερωμένο στα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση!

Στίχοι: Αικατερίνη Χιόνη 

Μουσική: Κωνσταντίνος Μαρινόπουλος 

Ἐνορχήστρωση: Κωνσταντίνος Μαρινόπουλος

Εκοιμήθη ο Μητροπολίτης Διοκλείας Κάλλιστος Ware (1934-2022)

 

"Τό νά εἶσαι χριστιανός σημαίνει νά ταξιδεύεις. Ὁδοιποροῦμε στά μονοπάτια τοῦ ἐσωτερικοῦ κόσμου τῆς καρδιᾶς, σέ μιά διαδρομή πού δέν μετριέται σέ ὧρες τοῦ ρολογιοῦ ἤ ἡμέρες τοῦ ἡμερολογίου, διότι εἶναι ἕνα ταξίδι εἰσόδου στήν αἰωνιότητα, πέρα ἀπ’ τόν χρόνο.

Μιά ἀπό τίς ἀρχαιότερες ὀνομασίες γιά τόν Χριστιανισμό ἦταν ἁπλά «ἡ Ὁδός». Ὁ Χριστιανισμός εἶναι κάτι περισσότερο ἀπό μιά θεωρία γύρω ἀπό τό σύμπαν, κάτι παραπάνω ἀπό διδαχές γραμμένες στό χαρτί: εἶναι ἕνα μονοπάτι στό ὁποῖο ὁδοιποροῦμε – ἡ ὁδός τῆς ζωῆς. Πρέπει νά πάρουμε τή συνειδητή ἀπόφαση νά βαδίσουμε αὐτό τό μονοπάτι."

"Ο Ορθόδοξος Δρόμος" - εκδόσεις ΕΝ ΠΛΩ

† Κάλλιστος Ware 1934-2022

Μητροπολίτης Διοκλείας

Στιγμές από την κατασκηνωτική ζωή των Χαρούμενων Αγωνιστών Γυμνασίου και Λυκείου (2022α)

 

ΕΚΟΣΕΙΣ ΕΑΡ: Μανιάτισσες – Η μάχη του Δυρού

 

Ο πόλεμος είχε ανάψει για τα καλά. Τι πόλεμος; Βομβαρδισμός! Είχε γεμίσει η θάλασσα καράβια και κανόνια, που ρίχνανε τις μπάλες σωρό, για να φοβηθούν οι γυναίκες… Μα ποιες γυναίκες να φοβηθούν;

Ένα ιστορικό μυθιστόρημα που παρουσιάζει με συναρπαστικό και γλαφυρό τρόπο την προσφορά των γυναικών στον αγώνα της Μάνης και συγκεκριμένα στον Δυρό, προκειμένου να κρατήσουν την ελευθερία τους στη δύσκολη περίοδο της Τουρκοκρατίας.

Το βιβλίο περιέχει audiobook (μέσω QR code) με αφήγηση από τη συγγραφέα Σταυρούλα Ζώρζου!

Μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος για Δεκαπενταύγουστο: «Το βλέμμα της παγωμένο για την αποστασία των καιρών μας»

«Παιδιά μου ευλογημένα,

Σήμερα γιορτάζει ἡ Μητέρα τοῦ Κυρίου μας καί ἰδική μας στοργική μητέρα καί καταφυγή καί κραταιά προστασία.

Ἡ Κοίμησή Της καί ἡ εἰς οὐρανούς μετάστασή Της εἶναι ὑπόθεση εὐφροσύνης τοῦ Οὐρανοῦ καί τῆς γῆς, ἀγγέλων καί ἀνθρώπων, ἀλλά καί τῆς κτίσεως συμπάσης, ἀφοῦ μέσα ἀπό τά γεγονότα αὐτά δηλώνεται περίτρανα ἡ νίκη τῆς ζωῆς ἐναντίον τοῦ θανάτου καί ἐπιβεβαιώνεται, ὅτι ἡ Κυρία Θεοτόκος ἓνωσε τόν οὐρανό μέ τή γῆ, ἒγινε ἡ αἰτία σωτηρίας καί ἀνακαινίσεως τῆς κτίσεως ὁλοκλήρου.

Ἒτσι σήμερα τά σύμπαντα μέ τό στόμα τοῦ ἱεροῦ τῆς Θεομήτορος Ὑμνογράφου, σαλπίζουν ἐν χαρᾷ καί ἀγαλλιάσει. «Ἐπί σοί χαίροι Κεχαριτωμένη, πᾶσα ἡ κτίσις, ἀγγέλων τό σύστημα καί ἀνθρώπων τό γένος».

Στή συνέχεια, ὁ λόγος γίνεται βαθύς, θεολογικός, μυσταγωγικός καί ἀναγωγικός. «Ἡγιασμένε Ναέ καί παράδεισε λογικέ, παρθενικόν καύχημα, ἐξ ἧς Θεός ἐσαρκώθη καί παιδίον γέγονεν, ὁ πρό αἰώνων ὑπάρχων Θεός ἡμῶν».

Μητροπολίτης Κονίτσης κ. ΑΝΔΡΕΑΣ: Δεκαπενταύγουστος: Ἕνας θάνατος πού πανηγυρίζεται!

 

Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

-Α-

Τόν Δεκαπενταύγουστο, οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί ἑορτάζουμε τήν Κοίμηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ὅμως, ὁ θάνατος καί ἡ Μετάσταση τῆς Παναγίας μας στόν Οὐρανό, δέν συνοδεύεται μέ κλάματα καί θρήνους καί δάκρυα, ἀλλά μέ πανευφρόσυνη χαρά καί μέ πανηγυρικές ἐκδηλώσεις. Παντοῦ, σ’ ὁλόκληρη τήν Ἑλλάδα, οἱ πιστοί συνωστίζονται στούς μεγάλους Ναούς ἤ στά ταπεινά ἐξωκκλήσια ἤ στά Μοναστήρια, πού ἔχουν ἱδρυθῆ ἐπ’ ὀνόματι τῆς Θεοτόκου, καί μέ Λειτουργίες, μέ προσευχές καί Λιτανεῖες τιμοῦν τό σεπτό πρόσωπο Ἐκείνης, πού ἀξιώθηκε νά γίνῃ ἡ Μητέρα τοῦ Θεοῦ, τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

-Β-

Πράγματι! Ἡ Παρθένος Μαριάμ ἔγινε ὁ πανάγιος Ναός τοῦ Θεοῦ, πού «ἐδάνεισε στόν Κύριο σάρκα ζωοποιημένη ἀπό ψυχή μέ λογικό, νοῦ καί θέληση», ὅπως σημειώνει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός. Καί εἶναι χαρακτηριστικό, ὅτι γύρω ἀπό τήν Κοίμηση τῆς Θεοτόκου καί ἄλλοι πατέρες καί ἱεροί ὑμνογράφοι ἔχουν γράψει ὑπέροχα ἐγκώμια καί λυρικότατους θεοπρεπεῖς ὕμνους. Ἑπομένως, ὁ εὐσεβής Ὀρθόδοξος λαός τοῦ Θεοῦ μπορεῖ νά γιορτάζῃ καί νά πανηγυρίζῃ τήν μεγάλη αὐτή Θεομητορική ἑορτή, διότι ὁ θάνατος τῆς Παναγίας μας δέν ἦταν ἕνας συνηθισμένος θάνατος, ἀλλά ἦταν θάνατος καί ἐκδημία πρός τόν Θεό, ἦταν θεία μετάσταση. Ὁ τάφος δέν μποροῦσε νά κρατήσῃ μέσα στήν παγερότητα καί τό σκοτάδι του τήν Θεοτόκο, τήν ἔμψυχη αὐτή κιβωτό τοῦ ζωντανοῦ Θεοῦ. Τό ὅτι, μάλιστα, δέν ἔχει διασωθῆ τό πανακήρατο σῶμα της, εἶναι λίαν σαφής ἀπόδειξη, ὅτι μετετέθη μέ τό σῶμα στήν ἄφθαρτη μακαριότητα τοῦ οὐρανοῦ, μέ τρόπο πού δέν μπορεῖ νά κατανοήσῃ ὁ πεπερασμένος νοῦς τοῦ ἀνθρώπου.