15/6/18
10/6/18
Ανταπόκριση από Άγκυρα - Αίτημα
Με τη βοήθεια του Θεού και 15 φίλων που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μας, άρχισε η διαδικασία της αποψίλωσης στην κατασκήνωσή μας ΑΓΚΥΡΑ. Τους ευχαριστούμε όλους θερμά.
Οι εργασίες θα συνεχιστούν το επόμενο Σάββατο το πρωί. Ας βοηθήσουμε όλοι!
Και μία παράκληση: Τα ξύλα στα παγκάκια της κατασκήνωσης θέλουν άμεσα αντικατάσταση. Όποιος μπορεί να βοηθήσει αναλαμβάνοντας το κόστος ή μέρος του παρακαλούμε να επικοινωνήσει μαζί μας.
(6936.986141 - gexapatrwn@yahoo.gr).
Ο Σπόρος του Αυτοκράτορα

Ένας αυτοκράτορας, στην Άπω Ανατολή, γερνούσε και καταλάβαινε ότι είχε φτάσει η ώρα να διαλέξει το διάδοχό του. Αντί να διαλέξει έναν από τους βοηθούς του ή ένα από τα παιδιά του, αποφάσισε να κάνει κάτι διαφορετικό. Προσκάλεσε μια μέρα πολλούς νέους του βασιλείου του και τους είπε. «Έφτασε η ώρα μου να παραιτηθώ και να διαλέξω τον επόμενο αυτοκράτορα. Έχω αποφασίσει να διαλέξω έναν από σας».
Οι νέοι ξαφνιάστηκαν!
Αλλά ο αυτοκράτορας συνέχισε. «Θα δώσω σήμερα στον καθένα σας ένα σπόρο, έναν πολύ ειδικό σπόρο. Θέλω να τον φυτέψετε, να τον ποτίζετε και να ξανάρθετε εδώ μετά από ένα χρόνο από σήμερα με ό,τι έχει φυτρώσει απ’ αυτόν τον ένα σπόρο. Εγώ θα κρίνω τότε τα φυτά που θα φέρετε, κι αυτός, το φυτό του οποίου θα διαλέξω, θα είναι ο επόμενος αυτοκράτορας!»
Ένα αγόρι που λεγόταν Λίνγκ, ήταν κι αυτός εκεί εκείνη τη μέρα και, όπως όλοι οι άλλοι, πήρε ένα σπόρο.
Πήγε σπίτι του και γεμάτος ενθουσιασμό διηγήθηκε στη μητέρα του τι συνέβη. Η μητέρα του τον βοήθησε να βρει μια γλάστρα και χώμα, κι αυτός φύτεψε το σπόρο του και τον πότισε προσεχτικά. Και κάθε μέρα του άρεσε να τον ποτίζει και να παρακολουθεί αν είχε φυτρώσει.
Ύστερα από τρεις εβδομάδες περίπου, μερικοί από τους άλλους νέους άρχισαν να μιλούν για τους σπόρους τους και τα φυτά τους, που είχαν αρχίσει να μεγαλώνουν.
Ο Λίνγκ παρακολουθούσε το σπόρο του, αλλά τίποτα δεν φύτρωνε. Πέρασαν τρεις εβδομάδες, τέσσερις εβδομάδες, πέντε βδομάδες, κι ακόμα τίποτα. Τώρα όλοι οι άλλοι μιλούσαν μ’ ενθουσιασμό για τα φυτά τους, ο Λίνγκ όμως δεν είχε φυτό και αισθανόταν αποτυχημένος.
Πέρασαν έξι μήνες κι ακόμα δεν είχε φυτρώσει τίποτα στη γλάστρα του. Άρχισε να πιστεύει ότι είχε σκοτώσει το σπόρο του. Όλοι οι άλλοι είχαν δέντρα και ψηλά φυτά, αλλά αυτός τίποτα. Όμως ο Λίνγκ δεν έλεγε τίποτα στους φίλους του. Απλά περίμενε να φυτρώσει ο σπόρος του.
Τελικά ο χρόνος πέρασε και ήρθε η μέρα που όλοι οι νέοι του βασιλείου θα πήγαιναν τα φυτά τους στον αυτοκράτορα για επιθεώρηση.
Ο Λίνγκ είπε στη μητέρα του ότι δεν ήθελε να πάει με μια άδεια γλάστρα, αλλά αυτή τον συμβούλεψε να πάει.
4/6/18
Κομποσκοίνι

Ήταν στο Μοναστήρι του Αγίου Παύλου ένα γεροντάκι ονόματι Κωνστάντιος από την Κεφαλλονιά· ήταν κι ένα άλλο Γεροντάκι, Κεφαλλονίτης κι αυτός, από το Πυργί, που λεγόταν Δημήτριος και η μητέρα του Μαρία. Κάποτε έλαβε ένα γράμμα ότι η μητέρα του εκοιμήθη. Δεν είχαν τηλέφωνα τότε.
Πάει λοιπόν στον π. Κωνστάντιο και του λέει:
– Γερο-Κωνστάντιε, σε θερμοπαρακαλώ, κάνε ένα κομποσχοινάκι, ένα σαραντάρι (προσευχή για σαράντα μέρες) για την μητέρα μου.
– Θα κάνω, λέει αυτός, νά ’ναι ευλογημένο!
Αυτός ήταν αγωνιστής, όλη νύχτα τραβούσε κομποσχοίνι. Όταν συμπληρώθηκαν σαράντα μέρες, εκεί που καθόταν και έκανε κομποσχοίνι λέγοντας «Κύριε Ιησού Χριστέ, ανάπαυσον την δούλη Σου Μαρία», βλέπει μια γυναίκα να μπαίνει μέσα στο κελί του (ήταν η κεκοιμημένη Μαρία) και του λέει με ευγένεια πολλή:
– Ευλογείτε, Γέροντα!...
– Ο Κύριος!... Πού βρέθηκες εσύ εδώ πέρα;…
– Μη ταράζεσαι, Γέροντα, γιατί ο Θεός μ’ έστειλε να ’ρθώ.
– Και, τι θέλεις;…
– Δεν θέλω τίποτε· αλλά ήρθα μόνο να σ’ ευχαριστήσω, διότι αυτά τα κομποσχοίνια που μου έκανες, πολύ με ωφέλησαν και βρήκε ανάπαυση η ψυχή μου. Σ’ ευχαριστώ, Γέροντά μου, σ’ ευχαριστώ!...
Αυτά είπε κι εξαφανίστηκε.
Κι αν αύριο το πρωί έκλεινε το Facebook; (Άθως Δημουλάς)
Γράφοντας στο Google τη λέξη «delete», η πρώτη επιλογή που προσφέρεται είναι «delete Facebook». Αυτή είναι η μόδα των ημερών. Η καμπάνια #deletefacebook αγκαλιάστηκε από μερικές δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους που έσβησαν το προφίλ τους, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για το σκάνδαλο της διαρροής προσωπικών δεδομένων από το Facebook στην εταιρεία Cambridge Analytica. Δεν ήταν κάτι που μας εξέπληξε, αλλά αφενός 50 εκατ. προφίλ (τόσα βρέθηκαν στα χέρια της βρετανικής εταιρείας) είναι πάρα πολλά και αφετέρου η υποψία της πολιτικής χειραγώγησης την εποχή του Ντόναλντ Τραμπ και του Brexit χτυπάει αυτόματα πολλά καμπανάκια ανησυχίας. Ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ είδε τη μετοχή της εταιρείας του να κατρακυλάει και ζήτησε συγγνώμη μέσα από μια σειρά αμήχανων συνεντεύξεων.
Βρίσκεται το Facebook σε κίνδυνο; Μάλλον όχι. Η ιστορία πιθανότατα θα ξεχαστεί, θα ξεφουσκώσει, θα καλυφθεί από την επικαιρότητα. Με την ευκαιρία, όμως, μπορούμε να αναρωτηθούμε: τι θα γινόταν αν αυτή η κρίση οδηγούσε στην εξαφάνιση του Facebook, αν οι 2 δισ. χρήστες του αποφάσιζαν να διαγράψουν μαζικά τα προφίλ τους, αν ο ίδιος ο Ζάκερμπεργκ επέλεγε να κλείσει τον διακόπτη; Πώς θα ήταν η μέρα που θα ξημέρωνε χωρίς Facebook; Το ότι θα διαπιστώναμε πως κανείς δεν θυμάται τα γενέθλιά μας είναι μάλλον το λιγότερο σημαντικό.
Μουσουλμάνα καλεί τον Χριστό πάνω στην αυτοκτονία της και γίνεται θαύμα
Εντυπωσιακή μαρτυρία από την μουσουλμάνα Παντίνα στο Ιράν. Στο παραπάνω βίντεο γίνεται αναπαράσταση του περιστατικού.
Δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε και η τελευταία φορά που ακούμε να γίνονται μοναδικά θαύματα σε μουσουλμάνους. Ο Χριστός σταυρώθηκε και αναστήθηκε για όλον τον κόσμο χωρίς εξαιρέσεις και διακρίσεις.
Ραδιοφωνική συνέντευξη της Παντίνα στα αγγλικά:
΄
Πηγή: Το Ζωντανό ιστολόγιο
1/6/18
Ὀρθόδοξα Χριστιανικά Σωματεῖα Ἀθηνῶν: Δελτίο τύπου γιά τό ἐπικίνδυνο νομοσχέδιο ἀναδοχῆς παιδιῶν ἀπό ὁμόφυλα ζευγάρια

Ἀθήνα, 24.5.2018.
Μέ θλίψη καὶ ἀγανάκτηση δεχθήκαμε τά Ὀρθόδοξα Χριστιανικά Σωματεῖα Ἀθηνῶν τήν εἴδηση τῆς ὑπερψήφισης τοῦ νομοσχεδίου γιά τήν ἀναδοχή παιδιῶν ἀπό ὁμόφυλα ζευγάρια. Ὁ νόμος αὐτός, πού ἀποτελεῖ συνέχεια τοῦ ἄλλου περί σύναψης συμφώνου συμβίωσης ὁμοφυλοφίλων καί πρόδρομο τῆς ἀναγνώρισης τοῦ γάμου μεταξύ τους καί τῆς υἱοθεσίας ἐκ μέρους τους, ὄχι μόνο διαλύει κάθε ἔννοια φυσικῆς δομῆς τῆς οἰκογένειας, ἀλλά ἐπιπλέον στρέφεται ἐναντίον τῆς παιδικῆς ἀθωότητος. Ἀποτελεῖ ἐπίσης συνέχεια τῆς προκλητικῆς περιφρόνησης τῆς λαϊκῆς βούλησης ἀπό ὅσους τόν ψήφισαν.
Μέ τόν νόμο αὐτόν ἀθῶες παιδικές ὑπάρξεις γίνονται ἄβουλα ἀθύρματα σέ ἐνδεχόμενες ἄνομες ὀρέξεις ἀνθρώπων πού ἐπιμένουν νά νομιμοποιοῦν τίς διαστροφικές τους τάσεις. Ἐπιπλέον – καί τό κυριότερο – καταδικάζονται νά ζοῦν σέ «οἰκογένειες» πού μόνο πληγές, πόνο και αρνητικά πρότυπα διάλυση μποροῦν νά προσφέρουν στίς παιδικές τους ψυχές, καθώς τούς στεροῦν τό πρωταρχικό δικαίωμα νά ἀπολαμβάνουν ἀπό κοινοῦ τό μητρικό χάδι και μέ τήν πατρική ἀσφάλεια. Ἡ ἔλλειψη ἀνδρικοῦ καί γυναικείου προτύπου στήν οἰκογένεια, πατρικοῦ καί μητρικοῦ, προξενεί συνιστᾶ πνευματική ἀναπηρία γιά στά παιδιά, καθώς κολοβώνει ανατρέπει τήν ἰσόρροπη καί ἁρμονική ψυχοσωματική τους ἀνάπτυξη. Πῶς, ἀλήθεια, θά ἀπευθύνεται τό παιδί πρός τούς γονεῖς του τοῦ ἰδίου φύλου; Μέ τί προσφώνηση; Καί τί σωρεία ψυχολογικῶν τραυμάτων θά ἐπιφέρει στήν ψυχή τοῦ παιδιοῦ ἡ ἀγωγή του μέσα σέ τέτοιες «οἰκογενειακές» συνθῆκες; Ποιός θά ἀναλάβει ἀργότερα, μετά τήν ἐνηλικίωσή του, νά τό ἀποζημιώσει γιά τή βαρύτατη ἠθική καί ψυχολογική βλάβη πού θά ἔχει ἤδη ὑποστεῖ; Οἱ τραγικές ἐμπειρίες παιδιῶν πού μεγάλωσαν σέ ὁμόφυλα ζευγάρια , κυρίως στίς ΗΠΑ, διαψεύδουν τούς ἀντίθετους ἰσχυρισμούς.
Αθαμάνιο 2018
| 2017 |
Οι παλαιοί κατασκηνωτές από όλη την Ελλάδα συναντιούνται και φέτος στο Αθαμάνιο Άρτης!
Για ένα τετραήμερο ανάπαυλας και πνευματικής τροφοδοσίας!
Η κατασκήνωση θα μας περιμένει όλους από Παρασκευή 29.06 (απόγευμα) έως την Τρίτη 03.07 (μεσημέρι).
Δηλώσεις συμμετοχής στον κ. Βασ. Ματθαίο
στο τηλ. 6938.174020
Καλό καλοκαίρι!

Αν σιωπάς, Να σιωπάς από αγάπη.
Αν μιλάς, Να μιλάς από αγάπη.
Αν διορθώνεις κάποιον, Να τον διορθώνεις από αγάπη.
Αν συγχωρείς, Να συγχωρείς από αγάπη.
Στο βάθος της καρδιάς σου, να έχεις τη ρίζα της αγάπης.
Από μια τέτοια ρίζα, Μόνο καλό μπορεί να προέλθει.
Αγάπα το Θεό, Και κάνε ό,τι θέλεις.
Ιερός Αυγουστίνος
28/5/18
ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ
Τήν Τρίτη 29 Μαΐου 2018 στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν, θά τελεσθεῖ Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία καί Ἱερό Μνημόσυνο, γιά τόν ἀείμνηστο Αὐτοκράτορα Κωνσταντῖνο τόν Παλαιολόγο καί τούς λοιπούς Ἥρωες καί Μάρτυρες τῆς Ἁλώσεως τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τῆς 29ης Μαΐου 1453.
Θά ἱερουργήσει καί θά ὁμιλήσει ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος.
Ἔναρξις: 7.00 π.μ. Λῆξις: 10.00 π.μ.
26/5/18
Η ηχώ και η ζωή

Μια φορά ένας άνδρας με τον γιο του περπατούσαν μέσα στο δάσος. Ξαφνικά το αγόρι σκουντουφλά και πέφτει κάτω. Είχε χτυπήσει στο πόδι του και φώναξε δυνατά.
– ΑΑΑΧΧΧ!
Ξαφνιασμένος, ακούει την φωνή του να επιστρέφει:
– ΑΑΑΧΧΧ!
Παραξενεμένος φωνάξει:
– Ποιός είσαι;
Όμως την μοναδική απάντηση που παίρνει είναι:
– Ποιός είσαι;
Θυμωμένος τώρα κάνει αγριεμένα:
– Είσαι δειλός!
Και η φωνή απαντά:
– Είσαι δειλός!
Γεμάτος περιέργεια ρωτά τον πατέρα του.
– Τι συμβαίνει πατέρα; τι γίνεται εδώ;
– Πρόσεξε γιε μου, του λέει εκείνος και φωνάζει:
– Σε θαυμάζω!
Η φωνή απαντά:
– Σε θαυμάζω!
Ο πατέρας φωνάζει για άλλη μια φορά:
– Είσαι υπέροχος!
Η φωνή απαντά:
– Είσαι υπέροχος!
Το αγόρι ακόμα πιο έκπληκτο από πριν, δεν μπορούσε να καταλάβει τι συμβαίνει.
Υστέρα ο πατέρας πιάνει να εξηγήσει στον γιο του:
Το φαινόμενο αυτό, οι άνθρωποι το λένε ΗΧΩ, αλλά στ’ αλήθεια είναι ΖΩΗ. Επειδή εκείνη σου επιστρέφει αυτό που της δίνεις. Η ζωή είναι ένας καθρέφτης των πράξεών σου. Αν θέλεις πιο πολλή αγάπη, τότε να δώσεις πολλή αγάπη! Αν θέλεις κατανόηση, τότε δώσε κατανόηση. Αν θέλεις οι άνθρωποι να σε υπομένουν, τότε να τους υπομείνεις και εσύ. Αυτός είναι ο κανόνας και έχει εφαρμογή σε κάθε τομέα της ζωής μας!
Η ζωή σου με άλλα λόγια είναι όχι απλά μια σύμπτωση από τυχαία γεγονότα αλλά ένας καθρέφτης του ίδιου σου του εαυτού!
Δημήτρης Καραβασίλης
Πηγή: Το ζωντανό Ιστολόγιο
Σεβασμὸς στὶς χριστιανικὲς παραδόσεις

Μέσα στὸν καταιγισμὸ τῶν ἐχθρικῶν ἐκδηλώσεων κατὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ, ὄχι μόνο στὴν εὔφλεκτη περιοχὴ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ἀλλὰ καὶ στὴ Δυτικὴ Εὐρώπη, ἰδοὺ καὶ μία σημαντικὴ εἴδηση:
«Στὴ Βρετανία οἱ Χριστιανοὶ τελικὰ θὰ ἐπιτρέπεται νὰ φοροῦν σταυρὸ στὴν ἐργασία: Ἡ κυβέρνηση ἐπιμένει στὴν ἀναθεώρηση ποὺ ἀφορᾶ τὶς διακρίσεις στοὺς ἐσωτερικοὺς κανονισμοὺς τῶν ἐργοδοτῶν, συμπεριλαμβανομένων τῶν ἀπαιτήσεων τοῦ “κώδικα ντυσίματος”.
Οἱ νέοι κανόνες ποὺ θεσπίστηκαν ἀπὸ τὴ βρετανικὴ κυβέρνηση» ἔχουν «στόχο τὴν ἐξάλειψη τῶν προκαταλήψεων κατὰ τῶν θρησκειῶν καὶ δογμάτων στὴν ἐργασία, συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ σταυροῦ, μὲ τὴν προϋπόθεση ὅτι δὲν ἐπηρεάζουν τὴν ἐκτέλεση τῶν ἐπίσημων καθηκόντων ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους. (…)
“Ἡ διάκριση τῶν ἐργαζομένων στὸν χῶρο ἐργασίας δὲν εἶναι μόνο ἐντελῶς ἀπαράδεκτη, ἀλλὰ παραβιάζει τοὺς νόμους τῆς χώρας”, δήλωσε ἡ ὑπουργὸς Ἰσότητας Βικτώρια Ἄτκινς σὲ συνέντευξή της στὸ Sunday Express. (…)
Τὴν ἀπόφαση χαιρέτισε καὶ ἡ Ἀγγλικανικὴ Ἐκκλησία, τονίζοντας ὅτι “κάθε Χριστιανὸς ποὺ θέλει νὰ φορέσει ἕνα σύμβολο τῆς πίστεώς του, μὲ τὴ μορφὴ τοῦ σταυροῦ, πρέπει νὰ ἔχει πλήρη ἐλευθερία νὰ τὸ πράξει. Ἡ ἐλευθερία τῆς θρησκείας καὶ τῆς αὐτο-έκφρασης ὑπῆρξε καὶ παραμένει μιὰ ἀπὸ τὶς κύριες ἀξίες τῆς βρετανικῆς κοινωνίας”» («Romfea.gr» 18-5-2018).
Φαίνεται λοιπὸν ὅτι οἱ ὑπέρμαχοι τῆς «πολυπολιτισμικότητας» καὶ τῆς «παγκοσμιοποίησης» ἄρχισαν νὰ δίνουν σημασία στὰ δικαιώματα τῆς πλειοψηφίας, ἀφοῦ ἡ ἀνεκτικὴ κοινωνία τῶν «πολιτισμένων» λαῶν τῆς Δύσεως ἔχει γίνει πλέον ἕρμαιο τῶν μουσουλμάνων μεταναστῶν, οἱ ὁποῖοι συνεχῶς αὐξάνουν τὶς διεκδικήσεις δικαιωμάτων εἰς βάρος τῶν γηγενῶν κατοίκων. Ἐπιτέλους ἦταν καιρὸς νὰ τεθοῦν κάποια λογικὰ ὅρια στὶς ἀχόρταγες ἀπαιτήσεις τῶν ξένων, μὲ παράλληλο σεβασμὸ στὶς παραδοσιακὲς ἀξίες τῶν χριστιανικῶν πληθυσμῶν.
Ζουν οι ψυχές και μας βλέπουν

Σ’ ένα αιγαιοπελαγίτικο νησί ζούσε προ ετών ένας ιερέας ευλαβέστατος. Η ψυχούλα του ήταν γεμάτη στοργή για το ποίμνιό του και ειδικά για τους πονεμένους. Έφτασε όμως η μέρα που δοκιμάστηκε κι εκείνος και πόνεσε πολύ.
Η κόρη του, μια εξαιρετική κοπέλα, είχε παντρευτεί πρόσφατα μ’ ένα νοικοκυρεμένο παληκάρι. Έφτασε, λοιπόν, ο καιρός να φέρει στον κόσμο το πρώτο παιδάκι της. Κατά τον τοκετό όμως, πέθανε!
Ο ιερέας πατέρας της πόνεσε κι αυτός πολύ στο χωρισμό, αλλά με ακλόνητη Πίστη στο Θεό πρόσφερε δοξολογία στο άγιο όνομά Του. Την αγάπη του δε, για την θυγατέρα του εξέφραζε με θερμές προσευχές για την ψυχή της και με κρυφές ελεημοσύνες.
Ο ιερέας είχε έναν αδελφό καπετάνιο που, απόμαχος πια της θάλασσας, είχε γίνει στεριανός για τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του. Είχε δημιουργήσει περιουσία κι απολάμβανε πλέον τους κόπους του. Δυστυχώς όμως ήταν σχεδόν άπιστος, παρ’ όλο που είχε καλή καρδιά. Τα βραδάκια, όταν μαζεύονταν στο φιλόξενο σπίτι του παπά μαζί με μερικούς φίλους, κάποιους αγαθούς νησιώτες που πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους στην εκκλησία, έπιναν το ζεστό τους φασκόμηλο και κουβέντιαζαν. Ο καπετάνιος ένα βράδυ ειρωνεύτηκε τον ιερέα και του είπε:
- Σιγά καημένε παπά, μην υπάρχει άλλη ζωή και βλέπει η κόρη σου τι λέμε και τι κάνουμε!
Ο ιερέας με πραότητα προσπάθησε να τον βοηθήσει ν’ αποβάλει την απιστία. Εκείνος όμως δε φάνηκε να επηρεάζεται.
Ένα βράδυ, λοιπόν, ο ιερέας βλέπει τη θυγατέρα του στον ύπνο του. Ήταν ολόφωτη. Λευκοντυμένη, χαρούμενη, και του λέει: “Πατέρα, σ’ ευχαριστώ για όλα. Για την αγάπη σου, τις προσευχές σου, και τις ελεημοσύνες που κάνεις για την ψυχή μου. Πες, σε παρακαλώ, και στον θείο μου (τον καπετάνιο) ότι τον ευχαριστώ για το ψάρι που μου ΄στειλε!”. Αυτά είπε κι ενώ χαμογελούσε αγγελικά, τ’ όνειρο έσβησε…
Ο ιερέας , όταν σηκώθηκε το πρωί, αισθανόταν μεγάλη χαρά και συγκίνηση.
«Τα ιερά λείψανα είναι η μεγαλύτερη περιουσία της Εκκλησίας»

"... Δεν ονομάζονται κόκαλα, ούτε οστά, αλλά Άγια λείψανα. Έτσι αποδίδεται σε αυτά η ύψιστη τιμή. Είναι η μεγαλύτερη περιουσία της Εκκλησίας, καθώς όπου φυλάσσονται σε Ναούς ή Μονές, τα διαφυλάσσουν οι μοναχοί περισσότερο και από χειρόγραφα κείμενα. Τους αποδίδεται επίσης ο όρος «χαριτόβρυτα», γιατί θυμίζουν περισσότερο ζωή, παρά θάνατο. Η Εκκλησία τα τίμησε και τα τιμάει, καθώς διέκρινε σημεία της χάριτος πάνω στο υπόλειμμα του σώματος».
24/5/18
Επιστολή προς έναν Ήρωα του Αιγαίου

Είναι βαρύ αυτό το απόγευμα κι ας είναι Ανάσταση. Την οθόνη του υπολογιστή μου στοιχειώνει η φωτογραφία σου, να με κοιτά κατάματα και να με ελέγχει. Κοιτάζω ένα παιδί 34 ετών τόσο σίγουρο για τον εαυτό του, τόσο σίγουρο για τις επιλογές του και ντρέπομαι.
Μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή μου κλαίω σα να σε ήξερα προσωπικά… δεν σε ήξερα. Ούτε εσύ με ήξερες, μα σαν επέλεξες επάγγελμα, την προστασία μου με είχες στο μυαλό σου κι ας μην με ήξερες προσωπικά. Κι αυτό απόψε με βαραίνει.
Δεν σε λυπάμαι ρε συ Γιώργη, σε θαυμάζω…
Την οικογένειά σου λυπάμαι, τα παιδιά και την γυναίκα σου, τον πατέρα, την μάνα και τα αδέλφια σου λυπάμαι μόνο. Τους λυπάμαι γιατί τους κλήρωσε βαρύ φορτίο, να αποχαιρετήσουν έναν ήρωα ζώντας σε μια πατρίδα αγνωμόνων! Την πατρίδα λυπάμαι που μετρά μείον έναν ήρωα. Λυπάμαι και το Αιγαίο που σε τύλιξε ενώ σε είχε ανάγκη να το προστατεύεις από ψηλά. Δεν σε λυπάμαι ρε συ Γιώργο. Στους ήρωες δεν ταιριάζει ο οίκτος, αξίζει ο σεβασμός, αξίζει το δέος! Αυτό αισθάνομαι για σένα. Δέος! Κι αν κλαίω μπροστά στην φωτογραφία σου, που στοιχειώνει τον υπολογιστή μου, είναι γιατί νιώθω ότι δε σου αξίζω. Ότι δε σου αξίζουμε. Όπως δεν αξίζουμε στον Άγγελο και στον Δημήτρη. Γι’ αυτό είναι τιμή μας που σας έχουμε, κι αυτή η τιμή είναι απόψε ασήκωτη…
Σε λίγο ο θάνατός σου θα παίξει στο δελτίο του ΣΚΑΙ και θα σε δούμε όλοι εμείς για τους οποίους πετούσες. Και βλέποντάς σε θα πούμε για «τους παλιότουρκους που σε σκότωσαν» και πως χάθηκες άδικα. Κι έπειτα, μιας και δε σε ξέραμε προσωπικά, θα την αράξουμε για να δούμε παθιασμένοι το project με το οποίο ο Τούρκος καναλάρχης στηρίζει τον πρόεδρο των γειτόνων μας και βλέποντας το αποχαυνωμένοι, θα γεμίσουμε τις τσέπες του με ευρώπουλα. Ευρώπουλα με τα οποία θα στηρίξει τον πρόεδρο για να παίζει στις πλάτες των συναδέλφων σου το λιοντάρι… Και δε θα τολμήσουμε να διανοηθούμε την σχέση του δικού μας καναπέ με το δικό σου Αιγαίο. Γιατί το Αιγαίο ρε συ Γιώργο είναι δικό σου, όχι δικό μας. Εμάς μας αρκεί ένας καναπές, δυο τρεις χασομέρηδες σε ένα σπίτι στην Τουρκία (!) και άλλοι πέντ’ έξι χασομέρηδες σε ένα νησί στο πουθενά, για να είμαστε ήρεμοι και ευτυχισμένοι κι ας γεμίζουμε με την ευτυχία μας ευρώπουλα στους φίλους αυτούς που έκαναν την ζωή σου δύσκολη…
Γι’ αυτό σου λέω, δεν σε λυπάμαι ρε συ Γιώργο. Τον εαυτό μου λυπάμαι!
Λυπάμαι εμένα και όλους αυτούς σαν εμένα, που με την βλακεία και τον ωχαδελφισμό μας, δεν σε βοηθήσαμε την ώρα που εσύ μας προστάτευες, ούτε σου συμπαρασταθήκαμε έτσι για το «γαμώτο», και που με την αδιαφορία και τον ωχαδελφισμό μας, θα πληγώσουμε κι άλλο την οικογένειά σου, που από σήμερα απέκτησε ένα καρφί στην καρδιά…
Δεν σε λυπάμαι ρε συ Γιώργη. Τους ήρωες δεν τους λυπάσαι, τους θαυμάζεις, τους σέβεσαι, τους προσκυνάς. Μόνο τους ήρωες προσκυνάς, κανένα άλλο είδωλο.
Κι αν κλαίω απόψε, κι αν το απόγευμα είναι βαρύ παρά την Ανάσταση, είναι που η Ανάσταση ξεκίνησε για σένα, μα για μας δεν έχει ξημερώσει ακόμα, γιατί η Ανάσταση αδελφέ θέλει συνείδηση, θέλει αξιοπρέπεια, θέλει παλικαριά… Ποτέ κανένας αδιάφορος δεν αναστήθηκε, ποτέ κανένας ασυνείδητος δεν κατάλαβε το θαύμα. Εμάς λυπάμαι ρε συ Γιώργο, όχι εσένα. Εσύ τουλάχιστον συνάντησες το τέλος σου με το πάθος του Αθάνατου. Ενώ εμείς συναντάμε τις ζωές μας με την απάθεια του νεκρού.
Δεν σε λυπάμαι ρε συ Γιώργο, σε ντρέπομαι, σε ευγνωμονώ και σε ευχαριστώ!
Καλό ταξίδι άγνωστε αδελφέ κι εκεί που πετάς, γίνε προσευχή για όλους μας»
Νίκος Γεωργόπουλος
Πηγή: Περιοδικό απόφοιτων Αξιωματικών Σχολής Ευελπίδων
Τάξεως 1971 (έτος αποφοιτήσεως)
Αναδημοσίευση από: Εφημερίδα Δημοκρατία
Αναδημοσίευση από: Εφημερίδα Δημοκρατία
Θ. Βαλτινός: Η κρίση της γλώσσας είναι η κριση της πατρίδας;

"Έχουμε συνειδητοποιήσει τον επικείμενο γλωσσικό μαρασμό μας; Πώς μεθοδεύουμε και προς τα πού κατευθύνονται οι αντιδράσεις μας; Πρόκειται για την γλώσσα, δημιουργό του κόσμου.
Η ελληνική γλώσσα είναι πολύ μικρή από κάθε άποψη. Μιλιέται από 10-12 εκατομμύρια και διαβάζεται ίσως από αποκαρδιωτικά πολύ μικρότερο αριθμό. Δεν μπορεί να ασκήσει πιέσεις, αλλά διαθέτει ένα ισχυρό όπλο που είναι η πολύ μεγάλη της ιστορία. Είναι η γλώσσα που με τα δικά της μέτρα έχει οριοθετηθεί η ανθρώπινη σκέψη και η ανθρώπινη ευαισθησία. Αυτά τα μέτρα ισχύουν και κανείς δεν μπορεί να τα αφαιρέσει ποτέ, εκτός από εμάς τους ίδιους."
"Το θέμα τίθεται σχεδόν από μόνο του. Μήπως η κρίση της γλώσσας υποκρύπτει απλώς την κρίση αβεβαιότητας του ελληνισμού; Αν πατρίδα είναι η γλώσσα μας, αν ο κόσμος είναι η γλώσσα μας, μήπως η κρίση της γλώσσας, είναι η κρίση της πατρίδας, η κρίση του κόσμου μας;"
"Το θέμα τίθεται σχεδόν από μόνο του. Μήπως η κρίση της γλώσσας υποκρύπτει απλώς την κρίση αβεβαιότητας του ελληνισμού; Αν πατρίδα είναι η γλώσσα μας, αν ο κόσμος είναι η γλώσσα μας, μήπως η κρίση της γλώσσας, είναι η κρίση της πατρίδας, η κρίση του κόσμου μας;"
Θανάσης Βαλτινός, πεζογράφος
από την ομιλία του κατά την τελετή αναγόρευσής του
ως Επίτιμου Διδάκτορος από το Πανεπιστήμιο της Πάτρας
23.5.2018
ΑΚΟΥ, ΧΕΛΙΔΟΝΙ - Μαρίας Ξανθάκη

ΑΚΟΥ, ΧΕΛΙΔΟΝΙ
Μαρίας Ξανθάκη
Από τις εκδόσεις «Έαρ»
32 σελίδες, από 7 ετών
Κεντρική διάθεση ΣΩΤΗΡ
Δύσκολο πράγμα να φύγει κανείς από τον τόπο του. Μα το χελιδόνι είχε πάρει την απόφασή του. Θα έφευγε. Θα πετούσε μακριά, όσο μακριά χρειαζόταν, να βρει τ΄ αγαπημένο πλάσμα του Θεού. Το ΄χε, άλλωστε, υποσχεθεί στα χελιδονόπουλα…
«Δείξε μου, Κύριε, ποιο είναι, από τα τόσα σου τα πλάσματα, το πιο αγαπημένο;», μονολογούσε.
«Μην είναι το λιοντάρι, ο δυνατός βασιλιάς; Ή τάχατες, το ήσυχο φίδι, με την τόση εξυπνάδα; Πες μου, Κύριε…
Μην είναι η αγελάδα, που πάντοτε τρέφει τον κόσμο; Ή το ψαράκι του γιαλού, που ευλόγησες με τα δυο Σου χέρια; Πες μου, Κύριε…»
Το χελιδόνι αντάμωσε τα πλάσματα του Θεού, κι έμαθε πολλά. Μα κάποτε, βρήκε το μεγαλόπρεπο αετό κι άκουσε λόγια ανήκουστα…Να ήταν, άραγε, αλήθεια;
«Δείξε μου, Κύριε το πλάσμα σου το αγαπημένο, να φέρω ολόγυρα τον κόσμο, να το διαλαλήσω…»
22/5/18
Μοναξιά
Υπάρχουν τέσσερις κατηγορίες ανθρώπων. Κατά κάποια έννοια το λέμε αυτό, δεν υπάγεται βέβαια όλη η ανθρωπότητα σε αυτές μόνο τις τέσσερις κατηγορίες…
Εκείνοι που δεν αντέχουν τη μοναξιά.
Εκείνοι που νιώθουν ότι αντέχουν τη μοναξιά άμα χρειαστεί να το υποστούν.
Εκείνοι που αισθάνονται ότι αγαπούν τη μοναξιά.
Και κάποιοι που πιστεύουν πως, εντέλει, μοναξιά δεν υπάρχει, μια και παντού βρίσκεται ο Θεός […]
Χρειάζονται αγώνες για να χτίζεις αυθεντικές σχέσεις. Γιατί είναι μεγάλος αγώνας το να ρισκάρεις, αν χρειαστεί, απώλειες. Όμως το ρίσκο είναι προϋπόθεση της ειλικρίνειας, βασική προϋπόθεση ελευθερίας. Προϋπόθεση γνήσιας σχέσης τελικά.
Ο Χριστός λέει αιωνίως εκείνο το δυσνόητο για τον μαλθακό τρόπο που θέλουμε να ζούμε: «Για να κερδίσεις την ψυχή σου πρέπει να την χάσεις».
Όποιος δεν αντέχει τον χαμό είναι μονίμως χαμένος.
Μάρω Βαμβουνάκη
Από το βιβλίο της ¨Σιωπάς για ν΄ακούγεσαι¨
«Ώρα για παιχνίδι!» – 3ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός Χ.Α.!

Ο 3ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός των Χαρούμενων Αγωνιστών είναι εδώ!
Δημιούργησε με τα παιδιά της πόλης σου ένα ομαδικό κατασκηνωτικό παιχνίδι ή ένα επιτραπέζιο παιχνίδι και πάλεψε για τα μεγάλα έπαθλα!
Ο Διαγωνισμός ξεκινά από σήμερα και λήγει
την 1η Οκτωβρίου 2018!
21/5/18
Δεν υπάρχει κακό που να μη θεραπεύεται...

«Δεν υπάρχει κακό στον κόσμο που να μην θεραπεύεται»
Μέγας Αθανάσιος
Ο Πειραιάς υποδέχθηκε την Κάρα του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου.
Με την δέουσα λαμπρότητα και τις αρμόζουσες εκκλησιαστικές τιμές η Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς υποδέχθηκε την Πέμπτη 17 Μαΐου 2018 (της Αναλήψεως) την Κάρα του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου, από την Ιερά Μητρόπολη Πατρών.
Το Ιερό θησαύρισμα, το οποίο τίθεται σε προσκύνηση στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Πειραιώς, κόμισε στην πόλη μας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.Χρυσόστομος και την υποδέχθηκε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ.Σεραφείμ.
Η Υποδοχή πραγματοποιήθηκε λίγο μετά τις 17:30 στην Πύλη Ε8 του Κεντρικού Λιμένος, όπου η Τιμία Κάρα κατέφθασε με το σκάφος του Λ.Σ. «ΝΗΣΟΣ ΡΩ».
Αφού εψάλει Δέηση, ακολούθησε λιτανευτική πομπή προς τον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Πειραιώς, όπου τελέστηκε Δοξολογία επί η αφίξη της Τιμίας Κάρας του Αγίου Ανδρέου, η οποία και θα παραμείνει στον Ναό έως τις 24 Μαΐου.
20/5/18
“Ὁ Ἅγιος Ἰάκωβος ὅπως ἐγώ τόν γνώρισα”, Πάτρα 13-5-2018 video
Πραγματοποιήθηκε ἀπό τό σωματεῖο ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ στήν Πάτρα, τήν Κυριακή 13η Μαΐου ἐκδήλωση μέ θέμα:
“Ὁ Ἅγιος Ἰάκωβος ὅπως ἐγώ τόν γνώρισα”
καί ὁμιλητή τόν Σεβασμιότατο Μητροπολίτη
Σισανίου & Σιατίστης κκ Παῦλο.
19/5/18
18/5/18
17/5/18
Κραυγὴ πόνου: «Λυπηθεῖτε τὰ παιδιά»!

Τὰ λόγια τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου καὶ Σιατίστης κ. Παύλου γιὰ τὸ ζήτημα τῆς ἀναδοχῆς τῶν παιδιῶν ἀπὸ ὁμόφυλα ζευγάρια, ποὺ προωθεῖ βίαια ἡ Κυβέρνηση, εἶναι συγκλονιστικά. Ἔγραψε ὁ Σεβασμιώτατος μὲ πόνο ψυχῆς:
«Εἶναι ἡ ὥρα νὰ μιλήσουμε καθαρὰ καὶ χωρὶς μισόλογα.
Εἶναι ἡ ὥρα ποὺ πρέπει νὰ ζητήσουμε ἀπὸ τὴν Κυβέρνηση νὰ μᾶς πεῖ ξεκάθαρα ἐὰν εἶναι μὲ τὰ παιδιὰ ἢ ἐὰν εἶναι μὲ τὰ ὁμόφυλα ζευγάρια.
Εἶναι ἡ ὥρα νὰ μᾶς πεῖ καὶ ἡ Κυβέρνηση καὶ τὰ πολιτικὰ κόμματα γιατί στρέφονται εὐθέως ἐναντίον τῶν παιδιῶν.
Ποιὸς τοὺς ἔδωσε τὸ δικαίωμα νὰ καταστρέψουν ἀθῶα παιδιά, γιὰ νὰ ἱκανοποιήσουν μιὰ μικρὴ ἐκλογικὴ πελατεία ἢ κάποιοι ἄλλοι γιὰ νὰ ἀγρεύσουν ψήφους ἀπὸ μιὰ μικρὴ ἐκλογικὴ πελατεία;
Εἶναι ἡ ὥρα νὰ μᾶς ἀπαντήσουν αὐτοὶ ποὺ τάχα ὑπερασπίζονται τὰ δικαιώματα τῶν ὀλίγων, νὰ μᾶς ποῦν, ποιὸς θὰ ὑπερασπίσει τὰ δικαιώματα τῶν παιδιῶν καὶ ποιὸς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐφαρμόσει στὰ παιδιὰ καὶ γιὰ τὰ παιδιὰ ἕνα ἰδιότυπο παιδομάζωμα…
Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι πρέπει νὰ καταλάβουμε ὅτι δὲν δικαιούμεθα τὰ πάντα σ᾿ αὐτὴ τὴ ζωή.
Καὶ ἐὰν κάποιοι πιστεύουν ὅτι ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ κάνουν τὰ πάντα στὸν ἑαυτό τους, ΔΕΝ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ κάνουν τὰ πάντα στοὺς ἄλλους καὶ μάλιστα στὰ παιδιά…
16/5/18
Μακεδονικό Ζήτημα : Ιστορική διαδρομή και επίκαιροι προβληματισμοί
Δρ. Γεώργιος Νεκτάριος Λόης
καθ. διδάσκων Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου
Χριστιανική Εστία Πατρών
Κυριακή 13/5/2018
Πηγή: Ο ΚΑΛΟΣ ΠΟΙΜΗΝ
Ἔγκλημα σὲ βάρος καρκινοπαθῶν

Ἡ εἴδηση ποὺ ἀκολουθεῖ προξένησε κατάπληξη στὴν κοινὴ γνώμη:
«Τὰ στελέχη τῆς Διεύθυνσης Οἰκονομικῆς Ἀστυνομίας, μὲ τὴ συνδρομὴ τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Φαρμάκων (ΕΟΦ), σὲ περιοχὲς τῆς Ἀττικῆς καὶ στό Μεσολόγγι, συνέλαβαν 21 ἄτομα, ἡλικίας ἀπὸ 22 ἕως 70 ἐτῶν. Συγκατηγορούμενοι τῶν παραπάνω εἶναι ἀκόμα 14 ἄτομα. (…) Τὰ μέλη τῆς ὀργάνωσης προμηθεύονταν παράνομα, μέσῳ ὑπεξαιρέσεων, ψευδῶν ἰατρικῶν πιστοποιήσεων καὶ ἀπατῶν, φαρμακευτικὰ σκευάσματα ὑψηλοῦ κόστους, κυρίως νοσοκομειακῆς χρήσης, τὰ ὁποῖα στὴ συνέχεια διακινοῦσαν καὶ ἐξῆγαν σὲ φαρμακαποθῆκες τῆς Γερμανίας, τῆς Ἑλβετίας καὶ τῆς Ἰταλίας, μὲ ὑπερδιπλάσια τιμή, συγκριτικὰ μὲ τὸ κόστος ἀγορᾶς τους. (…)
Μὲ σοκαριστικὸ τρόπο ὁ ἀξιωματικὸς τῆς Διεύθυνσης Οἰκονομικῆς Ἀστυνομίας περιγράφει τὸν τρόπο τοῦ κυκλώματος γιὰ τὴν ὑφαρπαγὴ τῶν ἀκριβῶν ἀντικαρκινικῶν φαρμάκων: “Φανταστεῖτε τρεῖς ἀσθενεῖς ποὺ ἔκαναν παράλληλα χημειοθεραπεία μὲ ἀκριβὰ ἀντικαρκινικὰ φάρμακα. Ἔπρεπε νὰ χορηγηθοῦν 500 ml τοῦ φαρμάκου στὸν καθένα. Οἱ ‘συνεργάτες’ χορηγοῦσαν ἀπὸ 300 ml στὸν κάθε ἀσθενή, κλέβοντας οὐσιαστικὰ 600 ml φαρμάκου γιὰ λογαριασμὸ τῆς ‘μαφίας’”» («Pronews» 5-5-2018).
Σύμφωνα μὲ τὸ δημοσίευμα, κατὰ τὸ χρονικὸ διάστημα 2013 ἕως 2016 τὰ ἔσοδα ἀπὸ τὴν παραπάνω «ἐγκληματικὴ δραστηριότητα ὑπολογίζονται στὰ 25 ἑκατομμύρια εὐρώ, τὰ ὁποῖα ἀντιστοιχοῦν σὲ συνολικὴ ποσότητα 14.400 σκευασμάτων».
Ἐπιπλέον «ἡ ζημιὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἀπὸ τὴ δράση τῆς ὀργάνωσης» ἀνέρχεται τουλάχιστον στὰ 13.700.000 εὐρώ.
ΟΙ εκδηλώσεις για την Επέτειο της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου στο Δελβινάκι Ν.Ιωαννίνων
Με επιτυχία πραγματοποιήθηκαν οι εκδηλώσεις για την Επέτειο της επιτυχούς λήξης του Αυτονομιακού Αγώνα των Βορειοηπειρωτών το 1914. Τις εκδηλώσεις διοργάνωσε όπως κάθε χρόνο η Ι.Μ. Δρυϊνουπόλεως στο Δελβινάκι.
Μετά το τέλος της αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας, τελέστηκε μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των πρωτεργατών του Αγώνα και όλων των αδίκως θανατοθέντων αδερφών μας κατά την περίοδο του κομμουνισμού στην Αλβανία. Στη συνέχεια τελέστηκε τρισάγιο στον τάφο του Μητρ. Δρυϊνουπόλεως Βασιλείου και ακολούθησε επίκαιρη ομιλία για το Βορειοηπειρωτικό από τον Σεβ/το Μητρ. κ. Ανδρέα. Οι εκδηλώσεις έληξαν με ειρηνική πορεία προς το ηρώο, όπου εψάλη ο Εθνικός Ύμνος και εγκρίθηκε το ψήφισμα των εκδηλώσεων.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Ι.Μ. Δρυϊνουπόλεως και Ψήφισμα
15/5/18
14/5/18
Τι είναι η κατασκήνωση; video από την ΑΓΚΥΡΑ 2017
Τα video παρουσιάστηκαν στην γιορτή λήξης των ομάδων μας....
Γιορτή λήξης των Ομάδων μας
Πραγματοποιήθηκε η γιορτή λήξης των ομάδων μας το Σάββατο 12 Μαΐου 2018.
Προηγήθηκε η ακολουθία της Παράκλησης που τέλεσε ο Αρχ. π. Μάρκος Τζανακάκης, ο οποίος με λόγια ενθαρρυντικά προέτρεψε τα παιδιά να στηρίξουν τις ελπίδες τους στο Χριστό και να ζητήσουν τις πρεσβείες της Μητέρας Του.
Ακολούθησε μια σύντομη γιορτή λήξης που περιείχε τραγούδια, video από την κατασκήνωση, παρουσίαση ενθυμίου, βραβεύσεις ομάδων που πρώτευσαν στα πρωταθλήματα και αποχαιρετισμό αποφοίτων.
Και του χρόνου! Μπράβο παιδιά!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


















