Πρωτοπρ. Αναστ. Γκοτσόπουλος: ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΡΗΤΗΣ: «Πῶς δ' αὖθις Ἁγία καί Μεγάλη, ἣν οὔτε…, οὔτε…, οὔτε…;».

Πραγματοποιήθηκε στη Διακείδιο Σχολή Λαού 
το Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2016 εκδήλωση με ομιλητή 
τον Πρωτοπρεσβύτερο π. Αναστάσιο Γκοτσόπουλο 

και θέμα:

ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΡΗΤΗΣ: «Πῶς δ' αὖθις Ἁγία καί Μεγάλη, 
ἣν οὔτε…, οὔτε…, οὔτε…;». 

Παρακολουθήστε το video της εκδηλώσεως στο intv.gr

Ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου γιὰ τὴ Μεγάλη Σύνοδο

Η τελευταία συνεδρίαση τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (23-24 Νοεμβρίου 2016) συζητήθηκε τὸ θέμα τῶν ἐργασιῶν τῆς Μεγάλης Συνόδου ποὺ ἔγινε στὴν Κρήτη τὴν ἑβδομάδα τῆς Πεντηκοστῆς (18-26 Ἰουνίου 2016).

Κατ᾿ αὐτήν, μετὰ τὴ σχετικὴ Εἰσήγηση τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σερ­ρῶν κ. Θεολόγου μὲ τίτλο: «Ἐνημέρωσις περὶ τῶν διεξαχθεισῶν ἐργασιῶν τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας», ἀκολούθησε συζήτηση, κατὰ τὴν ὁποία ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος ἔκανε δύο παρεμβάσεις, κατέθεσε δὲ καὶ πληρέστερο κείμενο στὰ Πρακτικά.

Οἱ παρατηρήσεις τοῦ Σεβασμιωτάτου εἶναι ἄξιες ἰδιαίτερης προσοχῆς, γι᾿ αὐτὸ καὶ μεταφέρουμε ἐδῶ κάποια ἀπὸ τὰ κατὰ τὴ γνώμη μας ἀξιολογότερα στοιχεῖα.

«Ἡ προετοιμασία γιὰ τὴν Σύνοδο αὐτή», εἶπε ὁ Σεβασμιώτατος, «δὲν ἦταν ἐπαρκής. Τὸ κείμενο ποὺ καταρτίσθηκε ἀπὸ τὴν Ε΄ Προσυνοδικὴ Πανορθόδοξη Διάσκεψη δὲν ἦταν σὲ γνώση τῆς Ἱεραρχίας. Τὸ λάβαμε μετὰ τὴν ὑπογραφὴ ἀπὸ τοὺς Προκαθημένους, τὸν Ἰανουάριο 2016. Ἔ­πρεπε νὰ γίνη συζήτηση στὴν Ἱεραρχία, πρὶν ὑπογραφῆ ἀπὸ τοὺς Προκαθημένους».

Ὅμως μὲ ἀνεπαρκὴ προετοιμασία καὶ ἔλλειψη πληροφορήσεως πῶς εἶναι δυνα­τὸν νὰ λειτουργήσει σωστὰ μία τέτοια Σύν­οδος; Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα τὸ εἴδαμε. Τὸ βασικὸ κείμενο τῆς Συνόδου ἀποδείχθηκε ἀδόκιμο θεολογικῶς.

Ὅπως ἐπισημαίνει ὁ Σεβασμιώτατος: «Τὸ κείμενο ποὺ ἀπετέλεσε τὴν βάση τῆς Συνόδου ἦταν τὸ ἕκτο, μὲ τίτλο ‘‘Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρὸς τὸν λοιπὸν Χριστιανικὸν κόσμον’’. Τὸ τελικὸ κείμενο ἔχει πολλὰ προβλήματα, παρὰ τὶς μερικὲς γενικὲς καλὲς διατυπώσεις. Μάλιστα, ὅταν δημοσιευθοῦν τὰ Πρακτικὰ τῆς Συνόδου, ὅπου ἀποτυπώνονται οἱ αὐθεν­τικὲς ἀπόψεις αὐτῶν ποὺ ἀποφάσισαν καὶ ὑπέγραψαν τὰ κείμενα, τότε θὰ φανῆ καθαρὰ ὅτι στὴν Σύνοδο κυριαρχοῦσαν ἡ θεωρία τῶν κλάδων, ἡ βαπτισματικὴ θεολογία καὶ κυρίως ἡ ἀρχὴ τῆς περιεκτικότητος... Παρατηρεῖ κανεὶς στὸ τελικὸ κείμενο ἀντιφατικὰ σημεῖα. Κατὰ τὴν γνώμη μου δὲν εἶναι κείμενο θεολογικό, ἀλλὰ διπλωματικό. Ὅμως, ἡ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας δὲν στηρίζεται σὲ διπλωματικὰ κείμενα».

Θλιβερότατες οἱ καίριες θεολογικὲς ἐπισημάνσεις τοῦ Σεβασμιωτάτου. Αὐτὲς φανερώνουν ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη θεολογία ἔχει σὲ ἐπικίνδυνο βαθμὸ ἁλωθεῖ ἀπὸ τὴν προ­τεσταντικὴ σύγχυση ποὺ ἐκφράζεται μὲ τὴ «θεωρία τῶν κλάδων» καὶ τὶς παρόμοιες ἀντιλήψεις. Ἀντιλήψεις μὲ τὶς ὁποῖες εἰσάγεται ἡ διπλωματία στὸ χῶρο τῆς θεολογίας καὶ οὐσιαστικὰ ἐπιχειρεῖται συμβιβασμὸς τῆς ἀλήθειας μὲ τὸ ψέμα!

Γι᾿ αὐτὸ καὶ εἶναι κατεξοχὴν ἐπίκαιρος ὁ λόγος τοῦ ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ, τὸν ὁποῖο παρέθεσε ὁ Σεβασμιώτατος: «Οὐδέποτε διὰ μεσότητος, ἄνθρωπε, τὰ ἐκκλησιαστικὰ διωρθώθη. Μέσον ἀληθείας καὶ ψεύδους οὐδέν ἐστι».

Διπλωματία, μέση λύση ἢ συμβιβασμὸς στὰ τῆς πίστεως δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξει!

Κων. Χολέβας: Τιμούμε τον αοίδιμο Μητροπολίτη κυρό Σεβαστιανό

Όταν το ράσο γίνεται σημαία, τότε η νίκη είναι βεβαία! 

Με αυτό το σύνθημα αγωνισθήκαμε για την Βόρειο Ήπειρο εμείς τα μέλη της ΣΦΕΒΑ και του ΠΑΣΥΒΑ υπό την ευλογία και την καθοδήγηση του αοιδίμου Μητροπολίτου Δρυινουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κυρού Σεβαστιανού. Σήμερα συγκεντρωθήκαμε εδώ για να τιμήσουμε τη μνήμη του.

Τιμούμε τον αγνό κήρυκα του λόγου του Θεού, τον εξομολόγο, τον κληρικό που τόνιζε ότι πρώτιστο μέλημα μας πρέπει να είναι η πνευματική προετοιμασία μας.

Τιμούμε τον Επίσκοπο μιας ακριτικής επαρχίας, την οποία διαποίμανε με ζήλο πηγαίνοντας ακόμη και με τα πόδια στα χωριά, στα οποία δεν υπήρχε δρόμος την εποχή εκείνη.

Τιμούμε τον Εθνικό Αγωνιστή, ο οποίος κράτησε ζωντανή την ελπίδα των Βοειοηπειρωτών Ελλήνων, Ελληνοφώνων και Βλαχοφώνων στα δύσκολα χρόνια του κομμουνιστικού αθεϊστικού καθεστώτος. Ο Σεβαστιανός έφθασε σε όλες τις πόλεις της Ελλάδος, πήγε στο εξωτερικό, διοργάνωσε συνέδρια, έγραψε βιβλία, διαφώνησε με τους εκάστοτε ισχυρούς, αλλά θύμιζε σε όλους μας το εθνικό και ανθρωπιστικό καθήκον μας προς μία πανάρχαια ελληνική κοιτίδα. Το Πάσχα και το Δεκαπενταύγουστο έβαζε μεγάφωνα στο Μαυρόπουλο ή στη Μολυβδοσκέαστο για να ακούν τη Θεία Λειτουργία τα χωριά των καταπιεζομένων Βορειοηπειρωτών.

Τιμούμε τον διορατικό Έλληνα, ο οποίος είχε προβλέψει ότι και μετά την πτώση του Κομμουνισμού οι αλβανικές κυβερνήσεις θα κάνουν το παν για να διώξουν τους Έλληνες από τη Βόρειο Ήπειρο.

Τιμούμε τον ασκητή, τον Ιεράρχη με τον λιτό τρόπο ζωής, ο οποίος μας δίδαξε με το παράδειγμά του, ακόμη και με τη διαθήκη του.

Σήμερα τα σύννεφα πυκνώνουν στις ελληνολβανικές σχέσεις και η κυβέρνηση των Τιράνων συνεχίζει τις διώξεις κατά του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας. Ταυτοχρόνως οι Αλβανοί θέτουν ζήτημα Τσάμηδων, ανακινούν ανύπαρκτο μειονοτικό θέμα εις βάρος των αρβανιτοφώνων Ελλήνων, συμμαχούν με τον επεκτατισμό της Τουρκίας, ακυρώνουν συμφωνίες, ονειρεύονται τη Μεγάλη Αλβανία. Γι’αυτό υποσχόμαστε ότι ο αγώνας του Σεβαστιανού θα συνεχισθεί. Με προσευχή και με πίστη στον Θεό, με κάθε νόμιμο και δημοκρατικό τρόπο θα σεβασθούμε την ελληνορθόδοξη αγωνιστική παρακαταθήκη του ακρίτα Ιεράρχου.

Αιωνία η μνήμη του αοιδίμου Μητροπολίτου Δρυινουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κυρού Σεβαστιανού!

Πηγή:sfeva.gr

ΔΑΝΔΟΥΛΑΚΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Χριστούγεννα στη Βηθλεέμ

Περιγραφή

Ένα πρωτότυπο και σύγχρονο βιβλίο κατασκευών που περιέχει τρεις παραστάσεις εμπνευσμένες από τις εικόνες της Γέννησης και της Προσκύνησης των Μάγων, αλλά και από την ιστορική πολίχνη της Βηθλεέμ. Το υλικό είναι έτοιμο προς χρήση και δεν χρειάζεται φωτοτύπηση ή μεγέθυνση. 

Μια ωραία δραστηριότητα για το σπίτι, την τάξη, το κατηχητικό. 

Χρονολογία έκδοσης: 01 2016 
ISBN: 9789604952120
Σχήμα: 21X29
Σελίδες: 44
Κατηγορία είδους: ΒΙΒΛΙΟ
Εκδότης: ΑΘΩΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Άγιε Σπυρίδωνα, πρέσβευε υπέρ ημών

Ένας από τους πιο όμορφους Ναούς των Επτανήσων, αυτός του Αγίου Σπυρίδωνα στην Κέρκυρα είναι πλέον διαθέσιμος σε όλους τους χρήστες του διαδικτύου που μέσω της τεχνολογίας μπορούν να τον επισκεφθούν εικονικά.

Ο Ναός στον οποίο φυλάσσεται η λάρνακα με το σώμα του Αγίου Σπυρίδωνα είναι ένα από τα σημαντικότερα σημεία αναφοράς της Κέρκυρας και δέχεται κάθε χρόνο χιλιάδες επισκέπτες απ’ ολόκληρο τον κόσμο.

Χτίστηκε το 1589, με τη μορφή μιας μονόχωρης Επτανησιακής Βασιλικής. Παρόλο ο εξωτερικός της διάκοσμος είναι ιδιαίτερα λιτός, το εσωτερικό του ναού, είναι πλούσιο σε διακόσμηση, με ιδιαίτερα εντυπωσιακό τέμπλο του 1864 από μάρμαρο Πάρου.

Οι εξίσου αξιόλογες εικόνες του τέμπλου είναι έργα του Κερκυραίου ζωγράφου Σπύρου Προσαλέντη. Η περίφημη «ουρανία» του ναού είναι χωρισμένη σε 17 τμήματα με χρυσά πλαίσια, ζωγραφισμένα αρχικά από το σπουδαίο Κερκυραίο ζωγράφο, Παναγιώτη Δοξαρά, το 1727.

Οι αρχικές εικόνες ωστόσο δεν κατάφεραν να επιβιώσουν λόγω της υγρασίας. Στα μέσα του 19ου αιώνα και συγκεκριμένα το 1852, η «ουρανία» αποκαταστάθηκε και επανέκτησε χρώμα και ζωντάνια από τα χέρια του ζωγράφου Νικόλαου Ασπιώτη.

Ανάμεσα στα πολλά αφιερώματα που δέχεται κάθε χρόνο ο προστάτης του νησιού Άγιος Σπυρίδωνας, διακρίνονται δύο μεγάλα καντήλια που αφιερώθηκαν το 1716, το έτος που γλίτωσαν οι κάτοικοι του νησιού από τους Τούρκους με τη βοήθειά του.

Η Λάρνακα και το Ιερό Λείψανο του Αγίου Σπυρίδωνα

Η Λάρνακα, στην οποία τοποθετήθηκε το Ιερό Λείψανο του Αγίου Σπυρίδωνα, κατασκευάστηκε στη Βιέννη το 1867. Το Ιερό Λείψανο του Αγίου παρέμεινε στην Κύπρο για τριακόσια περίπου χρόνια μετά το θάνατο του, ενώ περίπου στο τέλος του 7ου αιώνα μ.Χ. μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη λόγω των Αραβικών επιδρομών κατά της Κύπρου.

Το 1456, τρία χρόνια μετά την άλωση της Πόλης από τους Τούρκους, ο ιερέας Γρηγόριος Πολύευκτος μετέφερε το Ιερό Λείψανο του Αγίου μαζί με το Σκήνωμα της Αγίας Θεοδώρας της Αυγούστας στην Ήπειρο και από εκεί στην Κέρκυρα.

Η ιστορία της Κέρκυρας είναι βαθιά συνδεδεμένη με τον Άγιο Σπυρίδωνα. Μερικά από τα θαύματα του, όπως η σωτηρία των κατοίκων από λιμό, η απομάκρυνση των Τούρκων που πολιορκούσαν το νησί το 1716, η απαλλαγή του νησιού από την επιδημία της πανούκλας το 1629 και 1673, αποδείχθηκαν σωτήρια για το νησί.

Ο λαός της Κέρκυρας τιμά τον πολιούχο της μεγαλοπρεπώς με λιτανείες, πολλές φορές στη διάρκεια του έτους: στις 11 Αυγούστου όπου γιορτάζεται η σωτηρία του νησιού από την πολιορκία των Τούρκων το 1716, στις 12 Δεκεμβρίου που γιορτάζεται η μνήμη του Αγίου, την πρώτη Κυριακή του Νοέμβρη και την Κυριακή των Βαΐων για την απαλλαγή του νησιού από την επιδημία της πανούκλας αντίστοιχα το 1629 και 1673 και το Μεγάλο Σάββατο για τη σωτηρία των κατοίκων από λιμό.

* Οι πληροφορίες για την ιστορία του Ι. Ναού προέρχονται από τον διαδικτυακό τόπο της Ι.Μ. Κερκύρας

Πηγή: ΠΡΩΤΟΘΕΜΑ

Συγγνώμη

Όλες αυτές τις εορταστικές μέρες, αισθάνομαι την ανάγκη να ζητήσω συγγνώμη ιδιαίτερα απ’ όλους τους μοναχικούς ανθρώπους, που έχουν παραμερισθεί από τη ζωή, που πνίγονται από τη μοναξιά τους. Πόσοι πολλοί υπάρχουν γύρω μας!»

π. Αλέξανδρος Σμέμαν

«Κατάστικτος τοις μώλωψι…»

του Σπύρου Μπαζίνα, Καθηγητή Νομικής, Βιέννη

kathimerini.gr



Κύριε διευθυντά

Όπως είναι γνωστό, ως λαός εξ ιδιοσυγκρασίας ρέπουμε προς την υπερβολή. Όταν τα πράγματα μας πάνε καλά, υπερβάλλουμε προς τα πάνω και γινόμαστε απρόσεχτοι και αλαζονικοί. Και όταν δεν μας πάνε καλά, υπερβάλλουμε προς τα κάτω και μας πιάνει η απαισιοδοξία. Επειδή αυτή την εποχή τα πράγματα μας πάνε πολύ άσχημα, κινδυνεύει να μας καταβάλει η απελπισία. Επιτρέψτε μου, λοιπόν, να πω δυο λόγια που μπορούν ίσως να εμπνεύσουν κάποια αισιοδοξία και να δείξουν το φως στην άκρη του τούνελ (που δεν θα είναι το τρένο που έρχεται)! Πρόσφατα, είχα την τιμή και τη χαρά να πραγματοποιήσω ως προσκεκλημένος δύο ομιλίες στη Νομική Αθηνών. Όπως είπα στους φοιτητές, φοιτούν σε μία από τις καλύτερες νομικές σχολές στον κόσμο, πράγμα που φαίνεται στη διεθνή αναγνώριση και επιτυχία των αποφοίτων της. Με υπερηφάνεια διαπίστωσα πόσο ενήμεροι είναι οι συνάδελφοι στη Νομική Αθηνών για τις διεθνείς εξελίξεις στον τομέα τους, αλλά και πόσο καλά προετοιμασμένοι είναι οι φοιτητές. Στη θρυλική δε αίθουσα Σαριπόλων, όπου δίδαξαν μεγάλες φυσιογνωμίες της νομικής μας επιστήμης, είδα με χαρά πρόσωπα νεανικά, καθαρά, γεμάτα ενδιαφέρον και ελπίδα. Το συμπέρασμα είναι αβίαστο. Το εχέγγυο του μέλλοντος της χώρας μας είναι τα νιάτα και η παιδεία μας, ο πολιτισμός μας. Λοιπόν, την παιδεία μας, τον πολιτισμό μας, και τα μάτια μας!

Αλλά ποια παιδεία, ποιον πολιτισμό, αυτόν που μυρίζει θάνατο ή αυτόν που μοσχοβολάει ζωή; Καθημερινά, με τον πόνο που έβλεπα γύρω μου στην Αθήνα μου ερχόταν στον νου το Καζαντζάκειο: «Νίκησα; Νικήθηκα; Τούτο μονάχα ξέρω: Είμαι γεμάτος πληγές και στέκομαι όρθιος». Αλλά ο νους μου δεν χώραγε τη συνέχεια αυτής της ρήσης: «Δεν ελπίζω τίποτα, δεν φοβούμαι τίποτα, είμαι λέφτερος». Πώς μπορεί να είναι κανείς ελεύθερος αν δεν ελπίζει, αν δεν φοβάται τίποτα, όταν υπόκειται στον ζόφο του θανάτου, εκτός βέβαια αν είναι Θεός ή άψυχο ζώο, και όχι «ζώον τη προς Θεόν νεύσει θεούμενον»; Την απάντηση τη δίνει η Γ΄ Ωδή από τον Κανόνα του Επιταφίου Θρήνου: «Κατάστικτος τοις μώλωψι και πανσθενουργός». Έτσι είναι ο Ελληνας και ο πολιτισμός του σήμερα: γεμάτος μώλωπες από τα κτυπήματα και, εν τούτοις, πηγή κάθε δύναμης, όπως ο Κύριος και Θεός του. Τίποτα δεν μπορεί να τον καταβάλει, ούτε αυτός ο θάνατος. Ακριβώς γιατί ακουμπάει στον ζωοποιό τάφο που οδηγεί στην ανάσταση. Αυτό τον σταυροαναστάσιμο πολιτισμό οφείλουμε λοιπόν να φυλάξουμε ως κόρην οφθαλμού, για χάρη μας και για χάρη του κόσμου όλου. Το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να μην αφήσουμε την καρδιά μας να σκληρύνει «εν τω παραπικρασμώ κατά την ημέραν του πειρασμού εν τη ερήμω», αλλά να τη βοηθήσουμε να κάνει το σωστό κλικ, και να πει ως ο πονεμένος πατέρας: «πιστεύω, Κύριε, βοήθει μοι τη απιστία», και ως ο άγιος ληστής: «Μνήσθητί μου, Κύριε, όταν έλθης εν τη Βασιλεία Σου»!

Να βιώσουμε το μήνυμα των Χριστουγέννων

Ἀπό τόν Νικόλαο Βασιλειάδη (κυρίως ὡς Ν. Ροδινό στό περιοδικό Πρός τή ΝΙΚΗ) μάθαινες πολλά, στοχαζόσουν, ἀνέβαινες ψηλότερα, ἔνιωθες –ἀκόμη καί μέσα στό βαρύ καταχείμωνο– «ἄνοιξη ἀληθινή», σάν μυστική βαθιά χαρά, ἐλευθερία καί εἰρήνη, αὐτά πού ἀποπνέουν ὅλοι «ΟΙ ΝΕΑΝΙΚΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ» του.

Κάποια Χριστούγεννα, ζωντανεύει στούς «Νεανικούς Προβληματισμούς» μιά ἱστορία ἀπό τόν Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918), σχολιάζει τά τότε ἐπίκαιρα, πάντοτε σύγχρονα, καί καταλήγει στήν προτροπή καί τήν εὐχή: «Νά βιώσουμε τό μήνυμα τῶν Χριστουγέννων».

Τήν ἀναδημοσιεύουμε στήν ἀναχώρησή του γιά τόν κόσμο τοῦ οὐρανοῦ, ὅπου τά φετινά Χριστούγεννα θά ἀγάλλεται ψάλλοντας μετά «πλήθους στρατιᾶς οὐρανίων ἀγγέλων» τά μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ.



Νύχτα Χριστουγέννων. Τά Γαλλικά χαρακώματα ἦταν γεμάτα κουρασμένους στρατιῶτες. Τό χιόνι ἔπεφτε ἁπαλά-ἁπαλά σκεπάζοντας τή γῆ. Ὅλα ἦταν ἥσυχα, γαληνά, ἤρεμα, σιωπηλά. Ξαφνικά ὁ ἀξιωματικός πήδησε ἀπό τή θέση του, στάθηκε ὄρθιος καί φώναξε: «Ἑτοιμασθεῖτε! Πλησιάζει ἡ ὥρα γιά ἔφοδο!».

Οἱ στρατιῶτες σηκώθηκαν, ἑτοιμάστηκαν. Κανένας δέν παραπονέθηκε. Μερικοί ὅμως ἦταν βυθισμένοι σέ σκέψεις. Θυμόντουσαν ἄλλες Χριστουγεννιάτικες νύχτες στά σπίτια τους μέ τ᾽ ἀγαπημένα τους πρόσωπα˙ μιά ἀτμόσφαιρα οἰκογενειακῆς χαρᾶς καί εἰρήνης.

Ἡ ὥρα προχωροῦσε καί ἀπό στόμα σέ στόμα μεταδόθηκε πώς ἔμεναν μονάχα πέντε λεπτά γιά τήν ἔφοδο κατά τοῦ ἐχθροῦ. Οἱ νοσταλγικές σκέψεις ὑποχώρησαν, οἱ μορφές τῶν συγγενῶν ἔσβησαν ἀπό τή μνήμη. Καθένας χούφτιασε τό ὅπλο του, πῆρε θέση καί περίμενε τό σύνθημα-διαταγή.

Τότε συνέβη τό ἀναπάντεχο. Τή σιωπή τῆς νύχτας διέκοψαν ἀνθρώπινες φωνές πού ἔψαλλαν στά Γερμανικά. Κάθε Γάλλος στρατιώτης τέντωσε τ᾽ αὐτί του, προσπαθοῦσε ν᾽ ἀκούσει καλύτερα. Ὁ ὕμνος δυνάμωνε. Οἱ φωνές μελωδικές, βαριές ἔφταναν καθαρά ὥς τά Γαλλικά χαρακώματα. Κι οἱ Γάλλοι στρατιῶτες ξεχώριζαν τώρα τή μουσική τοῦ γνωστοῦ Χριστουγεννιάτικου ὕμνου:

Ἅγια νύχτα, σέ προσμένουν

μέ χαρά οἱ Χριστιανοί…

καί μ᾽ εὐλάβεια μεγάλη

κεῖ πού τ᾽ ἅγιο φῶς προβάλλει…

Το μεγαλείο του Χριστιανού

Πιστεύω θα πει...

... Πιστεύω δεν σημαίνει ότι παραδέχομαι μερικές αλήθειες της θρησκείας, ότι υπάρχει Θεός, ψυχή. Αυτά τα πιστεύει και ο διάβολος.

Πιστεύω θα πει εμπιστεύομαι, παραδίδομαι ολόκληρος
στην Αγάπη του Θεού και δεν αμφιβάλλω για την προστασία του.

Όταν όλοι οι δρόμοι κλείνουν, ο άνθρωπος που έχει πίστη περιμένει την επέμβαση του Θεού. Τότε ο Θεός θα δώσει την λύση.

Η πίστη είναι αυτή που συνδέει την θεωρία με την πράξη και αυτό βιώνεται μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία μας.

Ο Χριστός για μας τους Ορθοδόξους δεν είναι ένας επιπλέον σοφός και καλός άνθρωπος που γεννήθηκε πριν από δύο και πλέον χιλιετίες. 

Αλλά είναι ο παρών Θεός που προσφέρεται μέσα από τα Άγια Μυστήρια της Εκκλησίας μας. 

Η πίστη σ’ αυτόν τον Θεό δίνει νόημα στη ζωή μας και όχι όλες οι ξενόφερτες εορταστικές συνήθειες των Χριστουγέννων που είναι Χριστούγεννα χωρίς Χριστό.

Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος

Μνημόσυνο Μητροπολίτου Κονίτσης κυρού ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ

Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Βορειοηπειρωτικού Αγώνα (ΠΑ.ΣΥ. ΒΑ) και η Συντονιστική Φοιτητική Ένωση Βορειοηπειρωτικού Αγώνα (Σ.Φ.Ε.Β.Α), σας προσκαλούμε στο Μνημόσυνο του Αρχηγού και πνευματικού καθοδηγητή μας 

Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης 

κυρού Σεβαστιανού, 

που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2016 και ώρα 9.30 π.μ στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Πευκακίων (οδός Ασκληπιού 38, Αθήνα).

Εικοσιδύο χρόνια από την εκδημία του, τιμούμε τη μνήμη του Ακρίτα Ιεράρχη και προμάχου των δικαίων του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού και ταυτόχρονα υποσχόμαστε συνέχιση του Αγώνα μέχρι την πλήρη κατοχύρωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των αδελφών μας και την εξασφάλιση των εθνικών μας δικαίων.

Τα Διοικητικά Συμβούλια

ΠΑ.ΣΥ.Β.Α - Σ.Φ.Ε.Β.Α

Όχι από φόβο αλλά από αγάπη

Κυκλοφόρησε ο νέος τόμος του ΠτΝ με τα τεύχη του 2016

Η Εκκλησία είναι θεραπευτήριο ψυχών

Διάλεξη στη Διακίδειο για την Σύνοδο της Κρήτης

Πρωτ Αναστάσιος Κ. Γκοτσόπουλος: "Η Εκκλησία της Ρώμης και ο επίσκοπός της στα πρακτικά και στις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων"

Νέα Έκδοση

Πρωτοπρεσβυτέρου
Ἀναστασίου Γκοτσοπούλου

"Η Εκκλησία της Ρώμης και ο Επίσκοπός της στα Πρακτικά και στις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων"

Έκδοση: Greek-Orthodox books
Άδετο
Σχήμα: 17 Χ 24
Σελίδες: 400
Έτος έκδοσης: 2016 (Νοέμβριος)

Την έκδοση προλογίζουν 

ο Σεβ. Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος 

και ο πρωτοπρ. π. Θεόδωρος Ζήσης, Ομ. Καθηγητής του ΑΠΘ.

Όλες οι λεπτομέρειες εδώ

Το νόμισμα της καλοσύνης σπάνια το βρίσκω

Κάποτε ο γνωστός συγγραφέας Ντοστογιέφσκι βγήκε στον απογευματινό του περίπατο.

Ενώ η ημέρα έφθανε στο σούρουπο ένας ζητιάνος άπλωσε το χέρι του και ζητούσε βοήθεια. Ο Ντοστογιέφσκι ψάχνει τις τσέπες του να βρει κανένα κέρμα, αλλά δεν βρίσκει τίποτα. Ψάχνει το ρολόι του να το προσφέρει, αλλά και εκείνο το είχε ξεχασμένο στο σπίτι του.

Ο μεγάλος συγγραφέας κοκκίνισε λίγο στο πρόσωπο και πάνω στην αμηχανία του έσκυψε, φίλησε το χέρι του τυφλού και ψιθύρισε: «Συγχώρα με, καλέ μου άνθρωπε, γιατί αυτή τη στιγμή δεν έχω τίποτα να σου προσφέρω»!

Και ο γέρο ζητιάνος απαντά: «Ευχαριστώ πολύ. Το πήρα! Αυτό που μου έδωσες δεν μπορούσα να το βρω αλλού. Το νόμισμα της καλοσύνης σπάνια το βρίσκω...».

Πηγή

Ξεκίνησε η έκθεση παιδικού χριστουγεννιάτικου βιβλίου στην Χριστ. Εστία Πατρών

Έκθεση παιδικού χριστουγεννιάτικου βιβλίου

΄

Για τρίτη χρονιά στην Χριστιανική Εστία Πατρών.

Από 7 έως 21 Δεκεμβρίου

Ανοικτή κάθε απόγευμα 5 - 8 μ.μ.

Το πρωί η έκθεση θα είναι ανοικτή για επισκέψεις σχολείων

Για τα παιδιά έχει ετοιμαστεί χριστουγεννιάτικη γιορτή με προβολές, τραγούδια και χριστουγεννιάτικες δραστηριότητες.

Δεκέμβριος πια...

του π. Κωνσταντίνου Καλλιανού

Διάβηκε καὶ πάλι ὁ καιρὸς κι ἔφτασε ὁ μῆνας τῆς τρυφερότητας καὶ τῆς στοργῆς, τῆς νοσταλγίας καὶ τῆς εὐαισθησίας. Ὁ Δεκέμβριος. Ὁ μήνας ποὺ στολίζεται μὲ τόσες γιορτές, μὲ τὶς θαυμασιες ἐκεῖνες τοῦ Δωδεκαημέρου Γιορτές, ὅπου ἡ χαρμολύπη σεφανώνει τὴν ψυχή. Γιατὶ τὶς μέρες αὐτὲς τὶς ζεῖ κανεὶς μέσα ἀπὸ κορυφαῖα Γεγονότα, ὅπως ἐκεῖνο τῆς τοῦ Χριστοῦ Γεννήσεως: μιᾶς γιορτῆς ποὺ ἐνέχει στὸν πυρήνα της δύο τινα. Τὸ πρῶτο τὴ συνάντηση τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὸ Θεό, τὸν Ἥλιο τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως θὰ εἰπωθεῖ παρακάτω, καὶ τὸ δεύτερο τὴν πρόσπάθεια ὅλων μας νὰ ἐπιστρέψουμε: στὴν παιδική μας ἡλικία, ὄχι γιατὶ ἐπιθυμοῦμε νὰ ξαναγίνουμε παιδιά, ἀλλ᾿ ἐπειδὴ μᾶς συγκινεῖ τόσο ἐκείνη ἡ ἀθωότητα ποὺ χάσαμε στὴ διαδρομή. Ἀπὸ τὰ παιδικά μας τὰ χρόνια, ἴσαμε τὰ χρόνια τῆς ἐνηλικίωσης καὶ τῶν γερατειῶν.

Δεκέμβριος πιά. Εἰσόδευσε κι αὐτὸς, ὥστε νὰ μᾶς προετοιμάσει γιὰ τὶς Γιορτάδες ποὺ ἔρχονται. Κι αὐτό, γιὰ ν᾿ ἀνασάνει ἡ ψυχὴ εὐωδία θεϊκή, νὰ χαμογελάσει τὸ σπίτι τὸ στολισμένο καὶ φρεσκοσυγυρισμένο, ὥστε νὰ πεῖ ὁ ποιητής,

«Κοιτάχτε, ὅπου ἔβοσκε ἀνοστιά, χοροπηδάει μιὰ πλάση
ζωντανεμένη στὶς χαρὲς γιορταστικῆς βλαστήσεως» (Τ.Κ. Παπατσώνης)

Ὅμως ὁ Δεκέμβριος, ποὺ ἀρχίζει μὲ Γιορτὲς χαρισματικές, ὅπως τοῦ Ἁγίου Νικολάου, ποὺ μᾶς διδάσκει τὴν πραότητα, τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος, ὁ ὁποῖος «ἀγγέλους εἶχε συλλειτουργούντας», οἱ Τρεῖς Παῖδες μὲ τὴν ἀταλάντευτο Πίστη τους, οἱ Προπάτορες τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, ποὺ φωτίζουν τὸ δρόμο μας, ὅπως οἱ δικοί μας προπάτορες, ὅλοι αὐτοὶ καὶ ὅσοι ἄλλοι προετοιμαζουν τὴν πνευματικὴ τὴν Τράπεζα τῶν τοῦ Χριστοῦ Γεννῶν. Στὴν ὁποία ὅλοι μας εἴμαστε κεκλημένοι, ὅμως...Αὐτὸ τὸ ζήτημα ὅμως εἶναι ποὺ μᾶς ἀπωθεῖ, ὥστε νὰ ἐμβιώσουμε τὸ ὑπέροχο Γεγονὸς τῆς Γιορτῆς, γιατὶ παρασυρόμενοι ἀπὸ ποικίλους περισπασμοὺς κι ἀπὸ τὸ πνεῦμα τοῦ Κόσμου τούτου, ἀπεμπολοῦμε τὸ ἀληθινὸ τὸ νόημα τῶν ἠμερῶν καὶ προσπαθοῦμε νὰ συντονιστοῦμε μὲ τὸ τὶ θὰ μᾶς προσφέρει ἡ ἀγορὰ κι ἡ κατανάλωση, ὥστε νὰ ἐξασφαλίσουμε ἕνα πρόχειρο γιορταστικὸ κλίμα, στολισμένο μὲ πολύχρωμα φῶτα, μὲ διάκοσμο ἐξαιρετικό, ὅμως δίχως τὴ θαλπωρὴ ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ καταφέρει νὰ καταθέσει στὴν ψυχὴ τὴν εἰρήνη, ποὺ δαψιλῶς προσφέρει ὁ Θεὸς τῆς Εἰρήνης καὶ Πατὴρ οἰκτιρμῶν. Γιατὶ ὅταν τὰ χρόνια ποὺ διαβαίνουν δὲν ἐπενδυθοῦν σωστὰ μὲ γνήσιο Ἁγιοπνευματικὸ εἰσόδημα, δηλαδὴ μὲ τὴν εἰρήνη τοῦ Θεοῦ ποὺ ὁδηγεῖ στὴν Ἁγιότητα καὶ τὴ Χάρη, τότε  τίποτε δὲν ὠφελεῖ καί, κυρίως, δὲν ψυχωφελεῖ.

Δεκέμβριος πιά... Μὲ τὰ Νικολοβάρβαρα, μὲ τὸ προέορτιο κλίμα ποὺ θωπευει τρυφερὰ τὴν ψυχή, μὲ τὴ συνέχεια τοῦ Σαρανταημέρου, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸ στολισμό, σπιτιῶν δρόμων καταστηματων, ἀκόμα καὶ τῶν πλατειῶν κάποιων ναῶν. Στολίδια, φῶτα καὶ διάκοσμος, ποὺ συγκινοῦν τέρπουν ἀλλὰ καὶ συνάμα διδάσκουν. Ναί, διδάσκουν ὅταν ὅλ᾿ αὐτὰ τὰ δεῖς ἀπὸ τὴν ἄλλη τους ὄψη: τὴ σωτηριολογική. Ἐπειδὴ χρειάζεται πάντα νὰ ἐρευνοῦμε τὰ πράγματα, γιὰ νὰ κερδίζουμε κάτι ἀπὸ τὴν παρουσία τους. Ἔτσι εἶναι πολὺ εὔκολο πίσω ἀπὸ τὸ στολισμὸ καὶ τὸν διάκοσμο νὰ ἀναζητήσουμε τὸν δικό μας στόλισμό, ἐκῖνο δηλα. τό, «λάμπρυνόν μου τὴν στολὴ τῆς ψυχῆς...». Ἄν, λοιπόν, τὰ ἄψυχα πράγματα στολίζονται μὲ τόση ἐπιμέλεια καὶ χάρη, ποιός ὁ λόγος νὰ μὴ στολιστεῖ ἡ ψυχή μας;

Τὸ ἴδιο μποροῦμε νὰ προσέξουμε καὶ στὸ φωτισμό ποὺ κυριαρχεῖ ἔντονος αὐτὲς τὶς μέρες. Πάντοῦ φῶτα, μικρὰ καὶ μεγάλα, κάθε εἴδους καὶ χρωματισμοῦ. Καὶ μονάχα ἐκεῖνο «τὸ φῶς τὸ τῆς γνώσεως»δὲν ἀναζητοῦμε, ποὺ ἀνέτειλε μὲ τὴ Γέννησή Του. Ἴσως, μαθημένοι ἀπὸ ἄλλα φῶτα, φῶτα τοῦ συρμοῦ καὶ τοῦ κόσμου, παρασυρόμαστε κι ἀδιαφοροῦμε, γιὰ μιὰν ἀκόμη χρονιά, γιὰ τὸ «φῶς τὸ τῆς γνώσεως», ποὺ δαψιλῶς μᾶς προσφέρει ἡ Ἐκκλησία. Φῶς, ποὺ πρόλαβαν κι ἔλαβαν «Μαγοι καὶ ποιμένες»,ποὺ «ἦλθον προσκυνῆσαι, Χριστὸν τὸν γεννηθέντα ἐν Βηθλεὲμ τῇ πόλει».

Καὶ τὸ ἐρώτημα ἀπομένει μετέωρο πάνω μας: Μήπως, γιὰ μιὰν ἀκόμα χρονιὰ Τὸν ἐμπάιξουμε, πότε μὲ τὴν ἀπουσία μας ἀπό τὸ Μ. Δεῖπνο πότε μὲ ἀδιαφορία μας;

Πράξη αγάπης

Μητροπολίτης Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικὴς κ.κ. Νικόλαος: Τὸ μεγαλεῖο του «καινοῦ» ἀνθρώπου

Τὸ αὐθεντικὸ βίωμα τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ τὸ χρειαζόμαστε, ὅπως καὶ ὁ κάθε χριστιανὸς στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας. Ἁπλὰ στὶς μέρες μας ἡ δυσκολία νὰ τὸ ἀποκτήσουμε φαντάζει μεγαλύτερη.

Αὐτὸ τὸ βίωμα ἀπεργάζεται τὸ μεγαλεῖο τοῦ «καινοῦ» ἀνθρώπου, αὐτοῦ δηλαδὴ ποὺ ἔχει μετέλθει σὲ μιὰ κατάσταση ποὺ παραμένοντας ἄνθρωπος δὲν εἶναι... ἄνθρωπος. Εἶναι θεοειδής, θεόμορφος, θεανθρώπινος ἄνθρωπος. ῾Ο θεάνθρωπος Κύριος ἦταν τέλειος Θεὸς καὶ τέλειος ἄνθρωπος. ῾Ο θεανθρώπινος ἄνθρωπος χωρὶς νὰ εἶναι θεὸς παύει νὰ εἶναι μόνον ἄνθρωπος. ᾿Απὸ τὸ «ἀνθρώπινον» διατηρεῖ τὴν φύση καὶ ἀρνεῖται τὴν κυριαρχία τοῦ πτωτικοῦ ἰδιώματος· ἀπὸ τὸ «θεῖον» στερεῖται τὴ φύση καὶ προσοικειοῦται ταπεινῶς τὴ χάρι.

Αὐτὰ ὅλα σημαίνουν ὅτι ὁ αὐθεντικὸς χριστιανὸς εἶναι πολὺ ἀνθρώπινος. Ἀναδεικνύει καὶ τιμᾶ τὴν ἀνθρώπινη φύση του• δὲν τὴν περιφρονεῖ• δὲν ντρέπεται γι’ αὐτήν• δὲν τὴν ἀδικεῖ. Γι’ αὐτὸ καὶ κατανοεῖ τὶς ἀδυναμίες τῶν ἄλλων καὶ τὶς δυνατότητες τὶς δικές του. Ὁ ἄνθρωπος εἶναι μικρός καὶ μεγάλος ταυτόχρονα. Ἐνῶ εἶναι «βραχύ τι παρ’ ἀγγέλους ἠλαττωμένος»(1) εἶναι καὶ «ὡσεὶ χόρτος ἔχων τὰς ἡμέρας αὐτοῦ»(2), διότι «ἐν τιμῇ ὤν, οὐ συνῆκε παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς»(3)

Εἶναι ἄνθρωπος βαθὺς καὶ εὐρὺς ταυτόχρονα. Εἶναι μυστήριο ἀνεξιχνίαστο ὁ ἴδιος ἀλλὰ καὶ χωρητικὸς ὅλων. Ἡ ζωή του ἔχει ἀλήθεια καὶ ἀγάπη, τὴν ἐλευθερία τοῦ νὰ δέχεται καὶ τὴν ἐλευθερία τοῦ νὰ προσφέρεται. Γι’ αὐτὸ εἶναι καὶ πολὺ φιλάνθρωπος καὶ κοινωνικός. Δὲν σώζεται μόνος, κοινωνεῖ τὴν σωτηρία. Μπορεῖ νὰ κενώνεται ἀπὸ τὸν ἐγωισμό του, γι’ αὐτὸ καὶ νὰ ἑνώνεται μὲ τὸν Θεὸ καὶ τοὺς ἀδελφούς του.

Ἐπὶ πλέον ἡ αὐθεντικότητα βοηθεῖ τὸν χριστιανὸ νὰ λειτουργεῖ διαρκῶς στὸ μεθόριο Θεοῦ καὶ ἀνθρώπου, τῆς λογικῆς καὶ τοῦ μυστηρίου, τῆς θεϊκῆς ἀγάπης καὶ τοῦ ἀνθρώπινου πόνου, τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς ὑπακοῆς. Αὐτὴ τὸν ἐμπνέει νὰ κινεῖται καὶ στὸ ἐπέκεινα τοῦ προσωπικοῦ χώρου, τοῦ ἀνθρώπινου μέτρου, τοῦ κοσμικοῦ χρόνου, τοῦ ἐγώ. Σ’ αὐτὰ τὰ μεθόρια εἶναι ποὺ κρύβεται ὁ Θεός• σ’ αὐτὰ τὰ ἐπέκεινα εἶναι ποὺ συναντᾶ κανεὶς τὸν ἀδελφό, τὴν αἰωνιότητα, τὴ χάρι, τὴν ἀλήθεια, τὸν Ἴδιο τὸν Θεό.

Ὅταν προκαλεῖται ἡ λογική μας, γεννᾶται ἡ πίστη. Ὅταν διακινδυνεύουμε τὸ συναίσθημά μας, προκύπτει ἡ χάρις. Ὅταν ἀρνούμαστε τὸ θέλημά μας, ζοῦμε τὴν δική Του ἀγάπη σὲ μᾶς. Ὅταν συστέλλεται ὁ ἑαυτός μας, ἀνασταίνεται ἐν δυνάμει ὁ Θεὸς μέσα μας.

Αὐθεντικὸ βίωμα εἶναι τὸ ὁσιακό, τὸ μαρτυρικό, τὸ ἀποστολικό, τὸ προφητικό. Αὐτὸ ποὺ ἔχει ἄσκηση, ἱδρώτα, αἷμα, πόνο, μαρτυρία, ταπεινὴ ὁμολογία. Ὁ αὐθεντικὸς χριστιανὸς ζεῖ τὴ χαρὰ μέσα ἀπὸ τὴν ἄσκηση, τὴ στέρηση, τὴ θυσία. Ζεῖ τὴν ἐλπίδα μέσα ἀπὸ τὸν πόνο, τὴν ἀσθένεια, τὴ διακριτικὴ ἐπιβεβαίωση τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, τὴ συνεχῆ προσδοκία τοῦ σημείου, ποὺ δὲν τὸ ζητεῖ ἀλλὰ τὸ περιμένει καὶ ὅταν ἔρχεται δὲν τὸν ξαφνιάζει. Ζεῖ τὴν ταπείνωση μέσα ἀπὸ τὶς εὐλογίες Του καὶ τὶς χαρές. Αὐτὰ ὅλα στηρίζονται στὴν πίστη.

Το μυστήριο και το μεγαλείο της θυσίας

Μέ λαμπρότητα ἡ Ἑορτή τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου στήν Πάτρα.

Εκδήλωση στην Κόνιτσα για τον μικρασιατικό ελληνισμό

Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΔΡΥΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ & ΚΟΝΙΤΣΗΣ

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η

Την Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2016 και ώρα 6:00 μ.μ., στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Δήμου Κονίτσης θα πραγματοποιηθεί, υπό την αιγίδα της Ι. Μητροπόλεως, εκδήλωση για τον ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ.

Η εκδήλωση θα περιλαμβάνει Ομιλία συνοδευόμενη από προβολές με θέμα: 

"Η παιδεία του Ελληνισμού στον Ελλαδικό χώρο και 
στην Μικρασία από το 1453 έως το 1922"

από τη Φιλόλογο Επίχαρη Μιχαηλίδου. 

Επίσης θα ψαλλούν Ύμνοι και Τραγούδια από τις Χορωδίες (Παιδική και Ανδρική) της Ιεράς Μητροπόλεως με την συνοδεία μουσικών οργάνων.

Παρακαλούμε όπως τιμήσετε διά της παρουσίας σας την εκδήλωση.

Εγκαίνια Ι.Ν. Αγ. Αντωνίου στα Κρύα Ιτεών