Ο «άγιος» και πατέρας των φυλακισμένων.
Ένα σύγχρονο υπόδειγμα έμπρακτης αγάπης προς όλους, μια ολότελη θυσιαστική προσφορά στους δικούς Του αγαπημένους, τους «ελάχιστους» αδελφούς Του.
Μια ακράδαντη μαρτυρία Χριστού σε πολλούς ξεχασμένους, μια χαραμάδα Ζωής και Ανάστασης στα αδιέξοδα πολλών διαγεγραμμένων από την ίδια τη ζωή.
Δεν χρειάζεται να πει κανείς πολλά για τον μακάριο τούτο γέροντα: ο ίδιος μίλησε (και έπραξε) καλύτερα για τον εαυτό του (και για μας).
Αλήθεια, τι θα μπορούσε να προσθέσει κανείς στην ζώσα και καρδιακή προσευχή του: «Κύριε, βοήθησέ μας να συνεχίσουμε την πορεία μας μέχρι την στιγμή που θα χτυπήσει η καρδιά μας τον τελευταίο χτύπο εδώ κάτω στη γη. Να ζούμε και να πεθάνουμε μέσα στην προσφορά και την αγάπη. Κύριε, μάθε μας να αγαπήσουμε αυτούς που δεν αγαπήθηκαν. Κάνε μας να υποφέρουμε με τον πόνο των άλλων. Μην επιτρέψεις πια να ευτυχούμε μόνοι μας. Δώσε μας την αγωνία της παγκόσμιας δυστυχίας και φύλαξέ μας από τη λησμονιά των άλλων».
Ποιος δεν θα ζήλευε τον δικό του ευλογημένο πόθο: «Εάν πεθάνω σε κάποια φυλακή θα είναι για μένα το μεγαλύτερο κέρδος. Θέλω να πεθάνω πάνω στο καθήκον, είτε στο δρόμο για κάποιο σωφρονιστικό ίδρυμα ή κατά την επιστροφή μου προς το σπίτι. Ο Χριστός πέθανε από αγάπη για τον άνθρωπο. Αυτό είναι το τέρμα, το τέλειο και το άριστο».
Τι πιο αληθινό και ουσιώδες από το δικό του σύνθημα και στόχο για τη ζωή: «Η ζωή μας είναι σύντομη, ας βιαστούμε να κάνουμε το καλό».
Για πολλούς, ο π. Γερβάσιος υπήρξε ένας άγγελος για τους γιους του ασώτου. Για Εκείνον, ο ευλογημένος γέροντας συγκαταλέγεται πανηγυρικά στη χορεία των ευλογημένων του Πατρός Του.
Με την ευχή του, ας βιαστούμε κι εμείς να κάνουμε το καλό στον κόσμο: Αξίζει. Ομορφαίνει. Εμπνέει. Μα, πάνω απ' όλα, αγιάζει.
Φ/ος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου