Η ομιλία πραγματοποιήθηκε διαδικτυακά, για να δοθεί η ευκαιρία συμμετοχής σε μεγαλύτερο αριθμό γονέων για ένα τόσο απαραίτητο και πρακτικό θέμα. Τον συντονισμό της συζήτησης που ακολούθησε είχε ο κ. Δημήτριος Ράπτης, διευθυντής του Λυκείου Μελισσίων, ενώ ο π. Γεννάδιος Κουτσόπουλος, Αντιπρόεδρος των Εκπαιδευτηρίων και υπεύθυνος της Σχολής Γονέων ευχαρίστησε θερμά τον ομιλητή και υπογράμμισε τα κύρια σημεία της ομιλίας.
... Η επίγεια Εκκλησία του Θεού οδηγείται από το Άγιο Πνεύμα και προσπαθεί να παρουσιάσει τη θαυμαστή και φοβερή, την αγαπητή αυτή πραγματικότητα στους πιστούς, με τη βοήθεια των εικόνων, που αντιπροσωπεύουν τον αόρατο κόσμο των ουρανίων δυνάμεων. Τους θυμίζει τη διαρκή παρουσία των δυνάμεων αυτών στον κόσμο. Όταν προσκυνούμε την εικόνα, δε σημαίνει ότι λατρεύουμε το ξύλο ή τα χρώματα της ζωγραφιάς, αλλά τις ουράνιες δυνάμεις που απεικονίζονται σ’ αυτές και που είναι ζωντανές και παρούσες. Όταν στεκόμαστε μπροστά στις εικόνες με φόβο Θεού, τον ίδιο αυτό φόβο νιώθουμε και αποδίδουμε προς τις ουράνιες δυνάμεις. Όταν αισθανόμαστε παρηγοριά και χαρά από τις εικόνες, στην πραγματικότητα δεχόμαστε τη χαρά αυτή από τις ουράνιες δυνάμεις που απεικονίζονται σ’ αυτές. Μόνο οι ανόητοι κι αυτοί που κατέχονται από δαιμονικές δυνάμεις βλέπουν ειδωλολατρία στην προσκύνηση των εικόνων. Ποιος έχει ανοίξει πόλεμο εναντίον της ειδωλολατρίας στο πέρασμα των αιώνων, αν όχι η Ορθόδοξη Εκκλησία; Ποιας Εκκλησίας οι πιστοί θυσιάστηκαν κατά εκατομμύρια στο νικηφόρο αυτό πόλεμο; Ποιος άλλος αφάνισε την ειδωλολατρία; Πώς θα μπορούσε λοιπόν μια Εκκλησία που αφάνισε την ειδωλολατρία να γίνει ειδωλολατρική;...
(Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)
Λόγος εις την Αʼ Κυριακή των Νηστειών (της Ορθοδοξίας)
Του ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΑΝΔΡΩΝΗ - SPORTIME
Μια ασύλληπτη εθνική τραγωδία, όπως αυτή που συνέβη στα Τέμπη θα έπρεπε να μετατραπεί σε ένα γερό ταρακούνημα για ολόκληρο τον ελληνικό λαό, που τα τελευταία χρόνια βρισκόταν σε λήθαργο και σε αφασία.
Το επόμενο διάστημα θα σηκωθεί ένα σύννεφο σκόνης από αλληλοκατηγορίες, καταγγελίες και ευθύνες. Θα απομακρυνθούν τα αιματοβαμμένα συντρίμμια των τρένων και θα μείνουμε να κοιτάμε τα συντρίμμια μας ολόκληρης χώρας. Και μετά τι; Τι θα απομείνει μόλις πέσει όλος αυτός ο κουρνιαχτός; Θα υπάρξει αφύπνιση; Θα έχει ριζώσει η μετάνοια μέσα μας; Θα εμπεδώσουμε καθόλου την ματαιότητα της ζωής; Θα ευδοκιμήσει πνευματικά η συντριβή που νοιώσαμε – αν είχαμε την ευαισθησία να τη νοιώσουμε;
Κλαίει γοερά ο λαός γι’ αυτά τα παιδιά που χάθηκαν τόσο άδικα. Όμως δάκρυ χωρίς μετάνοια και αυτομεμψία δεν αξίζει τίποτε. Θρήνος χωρίς περισυλλογή, δεν οδηγεί πουθενά. Αυτές τις οικογένειες που σπαράζουν πάνω από δεκάδες φέρετρα, πώς θα τις βοηθήσουμε αν αναλωθούμε μόνο σε κατηγορίες και υποδείξεις; Μπορεί να ξαναχτιστεί μια χώρα έτσι; Μπορεί να αναστηθεί μια κοινωνία έτσι; Δεν μπορεί.
Και τι θα γίνει με αυτές τις οικογένειες; Θα τις αφήσουμε στον βουβό πόνο τους και θα συνεχίσουμε τις ζωές μας όπως πριν; Θα περιμένουμε να ξεθωριάσει η θλίψη μας και να γυρίσουμε στο κομματικό μαντρί μας ή την εγωκεντρική ζωή μας; Δυστυχώς, αυτή ήταν η εξέλιξη μετά το Μάτι, αυτή ήταν μετά τη Μάνδρα, μετά την Ηλεία, μετά το «Εξπρές Σάμινα».
Για να αλλάξεις τη μοίρα του τόπου σου και να καλυτερεύσεις τη ζωή των συνανθρώπων σου, πρέπει πρώτα απ’ όλα να κατανοήσεις τι είναι ζωή και τι ΔΕΝ είναι. Μας αρέσει να παραμυθιάζουμε τον εαυτό μας πως η ζωή μας είναι αδιάκοπη και αυτονόητη. Το να μπαίνεις σε ένα τρένο και να μην έχεις την παραμικρή υποψία πως οδεύεις στο τελευταίο δρομολόγιο της ζωής σου, αυτό είναι ένα απίστευτα βίαιο και σπαρακτικό, άλλα εξίσου πραγματικό πρόσωπο της ζωής. Και ένα ηχηρό χαστούκι για όλους μας, να καταλάβουμε πως η ζωή δεν είναι δεδομένη.
Μια αγκαλιά, ένα βλέμμα αγάπης, ένα χαμόγελο, ένα φιλί, μια ζεστή συμβουλή, ένα μήνυμα από κάποιον που σε σκέφτεται, ένα οικογενειακό τραπέζι, ένας περίπατος, όλα τα απλά και τα όμορφα είναι θησαυροί που ξεγλιστρούν από τα χέρια μας ανεκμετάλλευτοι.
Δεν δοξολογούμε τον Θεό για κάθε ξημέρωμα που μας δωρίζει. Δεν εκτιμούμε τη ζωή όπως θα έπρεπε. Η ζωή δεν μπορεί να είναι ένα χρονικό διάστημα που ξοδεύεται αφειδώς και αλογίστως. Η κάθε στιγμή είναι ένα δώρο από τον Θεό που μας προσθέτει χρόνο μετανοίας. Η ζωή είναι μια αλληλουχία στιγμών, μια αλυσίδα με βιώματα που κάθε κρίκος της είναι και ένα θαύμα.
Φταίμε για αυτή τη χώρα που φτιάξαμε
Την Κυριακή της Ορθοδοξίας (5.3.23)
στον Ι. Ν. των Αγ. Τεσσαράκοντα Μαρτύρων
της κατασκηνώσεως ΑΓΚΥΡΑ
θα τελεσθεί Θεία Λειτουργία.
Ώρα ενάρξεως: 7.00 π.μ.
Δεν αρνούμαι, ούτε κλείνω τα μάτια στα
προβλήματά μου, αλλά μπορώ ακόμη και με αυτά
να ελπίζω, να γελάω, να ζω και να προχωράω στην
ζωή μου.
Βαρέθηκα να περιμένω τις καλύτερες συνθήκες,
επιδόσεις και επιτυχίες.
Θα χαμογελώ έστω κι ένα λεπτό την ημέρα.
Θα χαίρομαι και θα λέω "Δόξα τω Θεώ῾
Το βράδυ θα με βρίσκει λίγο καλύτερα από το πρωί.
Κι εάν δεν τα καταφέρω δεν πειράζει, θα αρχίζω πάλι
από την αρχή.
Πάντως την κόλαση δεν θα την σκάψω ξανά με τα
χέρια μου.
π. Λίβυος
... Πορευόμαστε στο πέλαγος της Σαρακοστής με εφόδια μας τα ιερά μυστήρια της μετάνοιας και εξομολογήσεως, του ιερού ευχελαίου και της Θείας Κοινωνίας, που μαζί με την παθοκτόνο νηστεία και την θερμή προσευχή, γίνεται ένα γερό σκαρί που θα μας οδηγήσει λαμπροφόρους στο λιμάνι της ένδοξης Ανάστασης του Κυρίου μας.
Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι μια προσωπική αποκάλυψη ζωής, σε όποιον χριστιανό βαδίσει με συντριβή και ευλάβεια το μονοπάτι της. Η ιερή υμνολογία αυτής της περιόδου, οι κατανυκτικότατες ακολουθίες και το Θείο Δράμα της Μεγάλης Εβδομάδας είναι οάσεις πνευματικές που χαρίζουν στην ψυχή δροσιά ανείπωτη και εμπειρία αιώνιας ζωής.
Ο Θεός μας αξιώνει να ζήσουμε άλλη μία Σαρακοστή. Ας μην χάσουμε την ευκαιρία να τρυγήσουμε το αθάνατο νέκταρ της. Ας βάλουμε στο δισάκι μας σωφροσύνη, ταπεινοφροσύνη, υπομονή και αγάπη και ας βαδίσουμε με φιλότιμο για έναν καλό πνευματικό αγώνα.
Παιδιά μου εὐλογημένα,
Mέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ, ἐφθάσαμε στήν Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Ἡ περίοδος αὐτή εἶναι χρόνος πνευματικῶν ἀγωνισμάτων, προσευχῆς, νήψεως, νηστείας καί πνευματικῆς καί Μυστηριακῆς ζωῆς, ὣστε ἐν χαρᾷ καί ἀγαλλιάσει, νά φθάσωμε νά προσκυνήσωμε τά σεπτά καί Ἃγια Πάθη τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί νά Τόν δοξολογήσωμε Ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν.
Ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστή μᾶς προσφέρει θαυμάσιες λατρευτικές εὐκαιρίες, προκειμένου νά ἀτενίσωμε τόν ἐσωτερικό μας κόσμο, νά διαπιστώσωμε τίς ἀνθρώπινες ἀδυναμίες μας, νά δοῦμε τίς πνευματικές μας πληγές, τίς ὁποῖες δημιουργεῖ ἡ πολυδιάστατη ἁμαρτία, ἀλλά καί νά χρησιμοποιήσωμε τά ἀπαραίτητα φάρμακα ὡς καί τά πνευματικά ἐπιθήματα, γιά τήν θεραπεία αὐτῶν τῶν πληγῶν.
Τό κέντρο τῆς ζωῆς μας εἶναι ἡ Θεία Λειτουργία. Σύνοδο οὐρανοῦ καί γῆς ὀνομάζει τήν φρικτή Μυσταγωγία, τήν Θεία Εὐχαριστία, ὁ Ἱερός Χρυσόστομος. Πάνω στήν Ἁγία Τράπεζα, προσφέρεται, θυσιάζεται, μελίζεται καί διαμερίζεται ὁ Ἀμνός τοῦ Θεοῦ, ὁ μελιζόμενος καί μή διαιρούμενος, ὁ ἐσθιόμενος καί μηδέποτε δαπανώμενος, ἀλλά τούς μετέχοντας ἁγιάζων, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός δηλαδή, καί ἐμεῖς γινόμεθα ὃμαιμοι καί σύσσωμοι Αὐτοῦ.
Καθ’ ὃλην τήν διάρκεια τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία, μᾶς παρέχει τήν δυνατότητα πνευματικοῦ ἀνεφοδιασμοῦ, μᾶς ἐνισχύει καί μᾶς ἐνδυναμώνει στόν ἀγῶνα ἐναντίον τοῦ διαβόλου.
Οἱ ἱερές Ἀκολουθίες εἶναι κατανυκτικές, ἀναγωγικές καί σωτήριες. Ἡ Θεία Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, ἡ Θεία Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων Δώρων, οἱ Κατανυκτικοί Ἑσπερινοί, τό Μέγα Ἀπόδειπνο, οἱ Χαιρετισμοί πρός τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, συγκινοῦν, χαροποιοῦν, μεταμορφώνουν τόν ἂνθρωπο, τόν ὁδηγοῦν στήν νηφάλιο μέθη, ὃπως ἐμπειρικά μιλοῦν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας.
Τά ὃπλα τά ὁποῖα παρέχει ἡ Ἐκκλησία μας, ὣστε νά φθάσωμε νικηφόροι στό τέρμα, μετά ἀπό ἓνα δύσκολο ἀγῶνα, εἶναι τά ἲδια πού χρησιμοποίησαν καί θά χρησιμοποιοῦν οἱ θεούμενοι ἀπό τῆς ἀρχῆς καί μέχρι τῶν ἐσχάτων.
Ὡραιότατα μέσα ἀπό ἓνα τροπάριο δίδει αὐτό τό μήνυμα ἡ Ἐκκλησία, ἰδιαιτέρως κατά τήν κατανυκτική περίοδο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς: «Τὸ στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέωκται, οἱ βουλόμενοι ἀθλῆσαι εἰσέλθετε, ἀναζωσάμενοι τὸν καλὸν τῆς Νηστείας ἀγῶνα, οἱ γὰρ νομίμως ἀθλοῦντες, δικαίως στεφανοῦνται, καὶ ἀναλαβόντες τὴν πανοπλίαν τοῦ Σταυροῦ, τῷ ἐχθρῷ ἀντιμαχησώμεθα, ὡς τεῖχος ἄῤῥηκτον κατέχοντες τὴν Πίστιν, καὶ ὡς θώρακα τὴν προσευχήν, καὶ περικεφαλαίαν τὴν ἐλεημοσύνην, ἀντὶ μαχαίρας τὴν νηστείαν, ἥτις ἐκτέμνει ἀπὸ καρδίας πᾶσαν κακίαν. Ὁ ποιῶν ταῦτα, τὸν ἀληθινὸν κομίζεται στέφανον, παρὰ τοῦ Παμβασιλέως Χριστοῦ, ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς Κρίσεως». Δηλαδή,
«Ἢδη ἂνοιξε τό στάδιο τῶν ἀρετῶν, ὃσοι θέλετε νά ἀγωνισθῆτε, εἰσέλθετε στό στάδιο, ἀφοῦ ζωσθῆτε τόν ὡραῖον ἀγῶνα τῆς νηστείας. Ὃσοι ἀθλοῦνται νομίμως, δικαίως λαμβάνουν τόν στέφανον τῆς νίκης. Καί ἀφοῦ ἀναλάβομε τοῦ Σταυροῦ τήν πανοπλία, ἂς ἀγωνισθοῦμε ἐναντίον τοῦ ἐχθροῦ, ἒχοντες ὡς τεῖχος ἀπόρθητο τήν πίστη καί ὡς ἀσπίδα τήν προσευχή, ὡς περικεφαλαία τήν ἐλεημοσύνη, ἀντί μαχαίρας τήν νηστεία, ἡ ὁποία ἀφαιρεῖ ἀπό τήν καρδιά μας κάθε κακία. Ὃποιος ἀγωνίζεται κατ’ αὐτόν τόν τρόπο λαμβάνει τόν ἀληθινό στέφανο τῆς νίκης, ἀπό τόν Παμβασιλέα Χριστόν, κατά τήν ἡμέρα τῆς κρίσεως».
... Σήμερα θὰ ζητήσουμε συγχώρηση ὁ ἕνας ἀπὸ τὸν ἄλλον. Αὐτὸ εἶναι κάτι ἀπραγματοποίητο, ἄν φανταστοῦμε ὅτι μποροῦμε νὰ πλησιάσουμε τὸν καθένα ποὺ μᾶς πλήγωσε, μᾶς τραυμάτισε, ποὺ κάποτε κατέστρεψε τὴ ζωή μας καὶ νὰ ποῦμε˙ «Ἄς συμφωνήσουμε ὅτι ὁ τρόμος ποὺ ἔφερες στὴ ζωή μου, δὲν ὑπάρχει πλέον. Σὲ συγχωρῶ, πήγαινε ἀναπαυμένος».
Δὲν εἴμαστε ἀρκετὰ ὥριμοι γι’ αὐτὸ. Οἱ μάρτυρες ἦταν ἱκανοὶ˙ ἐμεῖς ὄχι. Ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ μποροῦμε νὰ κάνουμε, ποὺ μπορεῖ ὁ καθένας μας νὰ κάνει, εἶναι νὰ πεῖ˙ «ἐπειδὴ σὲ ἀγάπησε τόσο ὁ Χριστὸς, ὥστε νὰ γίνει ἄνθρωπος, νὰ ζήσει, νὰ διδάξει καὶ νὰ πεθάνει γιὰ σένα, σέ δέχομαι ὅπως εἶσαι. Πραγματικά, θὰ ἤμουν τόσο χαρούμενος, ἄν ἤσουν διαφορετικὸς, ἄν δὲν ἤσουν σταυρὸς στοὺς ὤμους μου, πληγὴ στὴν καρδιά μου, τρόμος στὴ ζωή μου, ταπείνωση. Ἀλλὰ ἔχουμε ἀκόμα καιρὸ μπροστά μας, καὶ τώρα σὲ δέχομαι ὅπως εἶσαι, καὶ θὰ σὲ σηκώσω στοὺς ὤμους, ὅπως λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος˙ «Νὰ φέρετε ὁ ἕνας τὰ βάρη τοῦ ἄλλου, ἐπειδὴ ἔτσι θὰ ἐκπληρώσετε τὸ νόμο τοῦ Χριστοῦ»...
Προς την ουράνια πατρίδα πορεύεται η σεβαστή μας Μαρία Δ. Κωστάζου.
Υπήρξε μέλος της Ενώσεώς μας για πολλές δεκαετίες και εργάστηκε με ανιδιοτέλεια και αγάπη στο πνευματικό, φιλανθρωπικό και ιεροποστολικό έργο της Χριστιανικής Εστίας Πατρών.
Προσευχόμαστε ο Θεός να αναπαύσει τη μακαρία ψυχή της και να της χαρίσει τον Παράδεισο που τόσο ποθούσε!
Ας είναι αιωνία η μνήμη της!
Η Εξόδιος Ακολουθία θα πραγματοποιηθεί από τον Ιερό Ναό Παντοκράτορος Πατρών την Καθαρά Τρίτη 28 Φεβρουαρίου 2023 και ώρα 3 μ.μ. Η σορός θα βρίσκεται στον Ιερό Ναό στις 2:00 μ.μ. Η ταφή θα γίνει στο Α΄ Δημοτικό Κοιμητήριο Πατρών.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΝΔΡΩΝΗΣ - SPORTIME
Ήρθαν τα καρναβάλια. Βουλιάζει από κόσμο η Πάτρα. Το ένα ΚΤΕΛ φεύγει πίσω από το άλλο. Φεύγουν από την Αθήνα περίπου 200 δρομολόγια με καρναβαλιστές. Έκτακτα δρομολόγια μπήκαν και στα υπεραστικά τρένα. Γέμισαν τα ξενοδοχεία και τα Airbnb. Τα ΜΜΕ μιλούν για ρεκόρ προσέλευσης στην καρναβαλική πρωτεύουσα.
Μέσα στην καρδιά του Τριωδίου, της πνευματικότερης περιόδου του έτους που προετοιμάζει τον άνθρωπο για το ευλογημένο στάδιο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, χιλιάδες κόσμου γυρίζουν επιδεικτικά τα νώτα τους προς τον Θεό και σπεύδουν να γιορτάσουν ξέφρενα ένα αρχαίο ειδωλολατρικό έθιμο. Αυτοί που μιλούν για δήθεν «σκοταδισμό» της Εκκλησίας, είναι οι ίδιοι που σπρώχνουν τον κόσμο να μπει στη Σαρακοστή με την σφραγίδα της Διονυσιακής λατρείας και των βακχικών οργίων. Να δώσει διαπιστευτήρια σε ένα παγανιστικό έθιμο ασύδοτης ελευθεριότητας, ακριβώς την τελευταία μέρα πριν την έναρξη της νηστείας.
Τελικά τι διδάγματα αποκομίσαμε από την περιπέτεια της πανδημίας; Ότι δεν το ‘χουμε σε τίποτα να κατασπαράξουμε το διπλανό μας, μη και μας πειράξει τα «προνόμια»; Ότι οι κυβερνήσεις δεν το ‘χουν σε τίποτα να μετατραπούν σε «κομαντατούρ» μόλις πλασάρουν το κατάλληλο αφήγημα; Ότι η «κανονικότητα» είναι ένας σκοπός που σου παίζουν για να χορέψεις όπως και όποτε θέλουν; Ότι ένας επιστήμονας μπορεί να γίνει μαριονέτα συμφερόντων το ίδιο εύκολα με έναν πολιτικό; Ότι συνταγματικά και παναθρώπινα δικαιώματα έγιναν σερπαντίνες και χαρτοπόλεμος στα χέρια των «αφεντικών»;
Σε τίποτα από αυτά δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία ο πολύς κόσμος. Αυτό που διαπίστωσαν μετά από 2μιση έτη υγειονομικής δικτατορίας είναι το πόσο τους έλειψε το… καρναβάλι. Όχι μόνο μας εγκατέλειψε η πνευματική θωριά των πραγμάτων, άλλα σώθηκε και η πολιτική σκέψη, η νοημοσύνη του ενεργού πολίτη, το να μπορείς να βγάλεις 2-3 βασικά συμπεράσματα από ένα φαινόμενο και να τα κάνεις εργαλεία σκέψης για το παρακάτω. Βούλιαξαν όλα κάτω από μια θάλασσα αποχαύνωσης.
Την Κυριακή της Τυρινής 26/2/2023
ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
θα χοροστατήσει στον Α΄ κατανυκτικό εσπερινό
στο νέο Ιερό Ναό του Πολιούχου Αποστόλου Ανδρέου
στις 18.00.
120 αγόρια Δημοτικού συμμετείχαν φέτος στη Γιορτή Χαράς που οργανώθηκε στην Χριστιανική Εστία από τους ομαδάρχες τους την Κυριακή 19.2.23. Τα παιδιά χωρίστηκαν σε ομάδες και πήραν μέρος σε πρωτάθλημα παιχνιδιών, ατομικών και ομαδικών.
Η όλη εκδήλωση έκλεισε με παράσταση Καραγκιόζη!!!
Και του χρόνου! Μπράβο παιδιά!
Στις 19 Φεβρουαρίου το πρωί 110 μαθήτριες βρεθήκαμε στη Γιορτή Χαράς, μέσα στο Κάστρο των Παραμυθιών.
Παίξαμε με την καρδιά μας με τους αγαπημένους μας φίλους. Βοηθήσαμε τη Σταχτοπούτα στις δουλειές της… Καθίσαμε στο τραπέζι μαζί με τους 7 νάνους που έτρωγαν την πεντανόστιμη πίτσα της Χιονάτης… Μάθαμε πως ο Πινόκιο εκτός από ψέματα λέει και κάποιες αλήθειες…Ακολουθήσαμε τον Κοντορεβιθούλη μαζεύοντας τα σποράκια που είχε ρίξει στο μονοπάτι… Βοηθήσαμε τα 3 γουρουνάκια να φτιάξουν τα σπιτάκια τους όπως επίσης και τη γιαγιά της Κοκκινοσκουφίτσας να μαγειρέψει μια μανιταρόσουπα στην αγαπημένη εγγονή της… Στο τέλος παρακολουθήσαμε με αγωνία τον μεγάλο αγώνα που διοργάνωσαν ο Λαγός και η Χελώνα…
Όλα αυτά έγιναν μέσα στο Κάστρο των Παραμυθιών!!!
Τραγούδια, παιχνίδια πολλά, μια ωραία προβολή γέμισαν την ψυχή μας και φεύγοντας γεμάτες χαρά βροντοφωνάξαμε:
Πιο κοντά στο Χριστό θέλω πάντα να ζω!
.jpg)
Αδερφέ μου, αυτές τις μέρες μέχρι το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, μη μείνεις μόνο στη νηστεία του φαγητού, με αντικατάσταση τροφών στην καθημερινότητά σου.
Μη μείνεις στα τυπικά, αλλά προσπάθησε να κάνεις κατάδυση στην ουσία, ώστε να βρεις τον πολύτιμο μαργαρίτη. Προσπάθησε να νηστέψεις ό,τι σε κρατάει αλυσοδεμένο στο έδαφος, όπως έναν αετό που δεν μπορεί να πετάξει. Προσπάθησε να σπάσεις αυτά τα δεσμά. Ίσως είναι το κινητό, το διαδίκτυο, το τσιγάρο, το ποτό κ.α. Νηστεία είναι και η αποχή από τη βαβούρα και τις μέριμνες της καθημερινότητας. Να μείνεις λίγο μόνος με τον εαυτό σου και τον Χριστό και αν δεν μπορείς να ψελλίσεις προσευχές, απλά να Τον κοιτάς. Nα νηστέψουμε από την ψευτιά του εαυτού μας και να δούμε το πραγματικό μας πρόσωπο. Να γίνει η στέρηση του κόσμου, πείνα για τον ουρανό. Προσπάθησε να τραβήξεις τα χαλινάρια των παθών και να τους δώσεις άλλη κατεύθυνση. Μην αφήνεις το άλογο να αφηνιάσει. Αν αφήσεις τα χαλινάρια, το άλογο θα πάει στον γκρεμό.
Πάρε απόφαση να τα κρατήσεις γερά και τρέξε στην αγκαλιά του Κυρίου που σε περιμένει. Κάνε μια μικρή προσπάθεια. Δες λιγάκι αυτές τις μέρες διαφορετικά. Όχι απλά για να χάσεις κιλά, αλλά για να χάσεις ό,τι βαραίνει την ψυχή σου, ό,τι την τρώει και τη βασανίζει. Άφησε τα βαρίδια στο πετραχήλι και θα γίνουν φτερά.
Μας περιμένει ο Χριστός . . . Πώς μπορούμε να αρνηθούμε τέτοια πρόσκληση;
π. Σπυρίδων Σκουτής – euxh.gr
«... ἐπί τεσσαρακονταετία καί πλέον ἀναλώθηκε κυριολεκτικά στήν διαποίμανση τοῦ Λαοῦ τῆς Ἐπαρχίας του, ἔχοντας τή συμπαράσταση καί τήν ἀγάπη καί τοῦ περί αὐτόν Ἱεροῦ Κλήρου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἠλείας. Ἀγωνίσθηκε γιά τήν ἑνότητα τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας. Εἶχε ἐπίγνωση ὅτι κάθε ἐργασία του γίνεται στό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ καί τοῦ πληρώματος τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας, δηλαδή τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ. Γι' αὐτό ἀγωνιζόταν νά διακονεῖ καί νά συνάγει – ἑνώνει τόν λαό. Ὄχι νά τόν προκαλεῖ ἤ νά τόν διχάζει ἤ νά τόν σκανδαλίζει. Καί γι' αὐτό ἤθελε νά τόν διακονεῖ, εἰκονίζοντας τόν Χριστό τόσο ὡς προεστώς τῆς Θείας Εὐχαριστίας, ἀλλά καί με τήν προσωπική του ἄσκηση στήν ἁγιότητα καί μέ τήν πίστη του στήν Ἀποστολική, τή βιβλική καί πατερική ἐκκλησιαστική Ὀρθόδοξη Παράδοση».
Επίσκοπος Ωρεών κ. Φιλόθεος
23.2.23
.JPG)
«Ἡ ὅλη του ζωή μαρτυροῦσε ἔξωθεν τήν σχέση του μέ τόν Χριστό: ἁπλός στήν ἐμφάνιση, σεμνότατος στούς τρόπους, ἐπιεικής ὅπου χρειαζόταν καί αὐστηρός ὅπου ἐπεβάλλετο, βαθύτατα πιστός, καλλιεργημένος, εὐγενής, ἀκαταπόνητος, φλογερός ὄχι μόνο στά συναισθήματα ἀλλά καί τούς ὁραματισμούς, ἀπετέλεσε μία σπάνια μορφή ἐκκλησιαστικοῦ ἀνδρός, ἡ ὁποία διεζωγράφισε τήν νεώτερη ἐκκλησιαστική ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος».
Επίσκοπος Ωρεών κ. Φιλόθεος
23.2.23
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΓΛΑΥΚΟΥ ΠΑΤΡΩΝ
(ΣΥΝΟΙΚΙΑ ΠΑΠΑΘΩΜΑ)
(Αγίου Βασιλείου 1 & Μιχαήλ Σούτσου)
Μνήμη Αγίου Ιερομάρτυρος Πολυκάρπου Επισκόπου Σμύρνης
Το βράδυ της Τετάρτης (22 Φεβρουαρίου 2023) στον Ιερό Ναό Αγίου Βασιλείου Γλαύκου Πατρών, θα τελεσθεί ΜΙΚΡΑ ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ, εις τιμήν και μνήμην, του Αγίου Ιερομάρτυρος Πολυκάρπου Επισκόπου Σμύρνης. Η έναρξη θα γίνει με Εσπερινό στις 9:10΄μ.μ. (την παραμονή της εορτής) και θα επακολουθήσει ο Όρθρος με αρτοκλασία και η Θεία Λειτουργία, μετά θείου κηρύγματος από τον πανοσιολογιότατο αρχιμανδρίτη π. Κύριλλο Ιατρού.
Ώρα λήξεως: 12:30 π.μ ξημερώματα Πέμπτης (23 Φεβρουαρίου 2023).
ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ
... Ο άνθρωπος χωρίς έργα αγάπης προς τους συνανθρώπους του μοιάζει με άκαρπο δένδρο, το οποίο «εκκόπτεται και εις το πυρ βάλλεται» (Ματθ.7,19).
Η αγία μας Εκκλησία δεν αναγνωρίζει καμιά «ατομική σωτηρία», όπως δοξάζει ο κακόδοξος δυτικός χριστιανισμός, αλλά η σωτηρία μας έχει εκκλησιαστικό, δηλαδή συλλογικό χαρακτήρα.
Ο κάθε πιστός σώζεται ως «σωτήρας» των άλλων πιστών, δηλαδή, η σωτηρία μας συντελείται μέσα στο εκκλησιαστικό σώμα και ποτέ έξω από αυτό.
Η σωτηρία μας περνά μέσα από τα άλλα ανθρώπινα πρόσωπα και ποτέ μέσα από τον αυτονομημένο εαυτό μας! Όσοι θεωρούμε ότι μπορούμε να σώσουμε τον εαυτό μας ερήμην των συνανθρώπων μας είμαστε σε οικτρή πλάνη!
Η ενθύμηση της φοβερής μελλούσης Κρίσεως στην αρχή του Τριωδίου είναι απαραίτητη, διότι απώτερος σκοπός του όλου πνευματικού αγώνα μας είναι να βρεθούμε εκ δεξιών του Δεσπότη μας Χριστού, κατά τη μεγάλη Kρίση.
Καλούμαστε λοιπόν αυτή την ευλογημένη περίοδο να εγκαινιάσουμε μια νέα πορεία, η οποία θα οδηγεί τα πνευματικά μας βήματα προς τον ουρανό.
Κυρίαρχη σκέψη μας θα πρέπει να είναι το πως θα σταθούμε, κατά την ώρα της φοβερής Κρίσεως, ενώπιον της δόξης του Μεγάλου Κριτού.
Τέλος καλούμαστε να έχουμε διαρκώς στην ενθύμησή μας τη μεγάλη αλήθεια, πως το κλειδί του παραδείσου είναι η έμπρακτη αγάπη μας προς τους ενδεείς αδελφούς μας!
