14/12/21

ΑΣΤΡΟΝ ΗΔΗ ΑΝΑΤΕΤΑΛΚΕΝ – ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΩΝ ΥΜΝΩΝ (CD)

 


Ήταν πριν είκοσι αιώνες όταν εκείνη τη νύχτα, την πιο μεγάλη και παράδοξη στην ιστορία του κόσμου, ανέτειλε το πιο λα­μπρό και μοναδικό Αστέρι: ο σαρκωθείς Κύριος. Αυτόν τον Αστέρα και την ανατολή, τη Σάρκωσή Του, επιζητεί στον παρόντα ψηφιακό δίσκο (CD) να υμνήσει η χορωδία της Χριστιανικής Φοιτητικής Δράσης με την ψαλμώδηση αυτής της ανθολογίας χριστουγεννιάτικων ύ­­μνων.

Η ανθολογία αυτή περιλαμβάνει ύμνους προεόρτιους και ύμνους της κυριωνύμου η­­μέρας. Η έκδοση περιλαμβάνει και βιβλιαράκι με τους ύμνους στο πρωτότυπο κείμενο και με μετάφραση στη δημοτική.


12/12/21

Πάνω από 1.000.000 τα διαπιστωμένα κρούσματα στη χώρα μας

 



Με τον συνολικό αριθμό των κρουσμάτων στη χώρα μας από την αρχή της πανδημίας να ξεπερνά σήμερα (12.12.21) το 1.000.000 και τις απώλειές μας μια ανάσα μακριά από τις 20.000, κάποιοι επιμένουν ακόμα να μην αντικρίζουν τη θλιβερή πραγματικότητα.

Μιλούν για γριπούλα που οι σκοτεινές δυνάμεις εκμεταλλεύονται για να τρομοκρατήσουν την ανθρωπότητα, αρνούνται στοιχειώδη μέτρα προφύλαξης, αμφισβητούν την χρησιμότητα των εμβολίων, αποδέχονται και διαδίδουν ασύστολα fake news, αρνούνται να επισκεφτούν νοσοκομείο, όταν νοσηλεύονται αντιδρούν στις υποδείξεις των γιατρών και άλλα τέτοια ωραία... Παράνοια!

Καλά Χριστούγεννα!

Η μοναδική φάτνη των Μετεώρων


Το γύρο του κόσμου κάνει η τοποθέτηση της μοναδικής φάτνης σε όλο τον κόσμο… που βρίσκεται μέσα σε βράχο των Μετεώρων. Για να θυμίζει σε όλους τη μεγάλη γιορτή των Χριστουγέννων που πλησιάζει.

Την ίδια στιγμή κάποιοι Ευρωπαίοι φίλοι μας ζητούν να αντικατασταθεί η ευχή ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ με την ευχή ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ για να μην νιώθουν άβολα όσοι δεν πιστεύουν. Μια πρόταση πέρα από κάθε λογική...

 


12 Δεκεμβρίου: Μνήμη Μητροπολίτου ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ

 

«Το ημερολόγιο θυμίζει ότι σήμερα, 12 Δεκεμβρίου 1994, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Σπυρίδωνα. Στα Ιωάννινα, πρωτεύουσα της Ηπείρου, το πρωινό είναι παγερό. Τη λίμνη Παμβώτιδα σκεπάζει πυκνή ομίχλη. Το τοπίο, γενικά, μελαγχολικό. Η πόλη ξυπνάει σιγά-σιγά από τον βραδυνό ύπνο της. Οι δείκτες του εντοιχισμένου ρολογιού στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων δείχνουν επτά παρά είκοσι πέντε. Αυτήν ακριβώς την ώρα παύει να χτυπά η γλυκιά καρδιά του Σεβαστιανού. Τα καθάρια μάτια του σφαλίζουν. Παύουν να αντικρίζουν τους φτωχούς και περιφρονημένους. Τα σεμνά χέρια του παύουν να υψώνονται ικετευτικά, παρακαλώντας τον Θεό για το λυτρωμό της Βορείου Ηπείρου. Η ευθαρσής γλώσσα του παύει να μολογάει το δίκαιο των αδικημένων. Ο ξάστερος νους του παύει να συλλαμβάνει τους καημούς και τους πόθους των Βορειοηπειρωτών. Ο σεπτός Σεβαστιανός παύει να υπάρχει στη γη. Περνάει από το χειμώνα των βασάνων στην άνοιξη της αιωνιότητας. Στην ωραιότητα του παραδείσου….Ο σταυραετός της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού Σεβαστιανός, με το φωτεινό πέρασμά του, κέρδισε “το βασίλειο της ευπρέπειας και το διάδημα του κάλλους εκ χειρός Κυρίου”. 

Ήταν όσιος. Η συμπαράστασή του προς τους αδελφούς μας της Βορείου Ηπείρου τον έκανε και μάρτυρα. Ήταν πράος. Η αγωνία του για τους Βορειοηπειρώτες τον έκανε και μαχητή. Ήταν άνθρωπος προσευχής. Η αδικία σε βάρος τους τον έκανε και ομολογητή. Η πειστική φωνή του ξανέμισε σ΄ όλη την υφήλιο σαν λάβαρο Ανάστασης και ξεσήκωσε την κοινή γνώμη ανά τα πέρατα της Οικουμένης υπέρ των Βορειοηπειρωτών. Στην εξαϋλωμένη αγιορείτικη μορφή του ενσάρκωσε το ανυπότακτο ράσο, το ασίγαστο καριοφίλι και το επαναστατικό κήρυγμα. Με τη σωφροσύνη του, την ψυχική αρχοντιά του και την ακλόνητη πίστη του υψώθηκε ως σύμβολο ηθικής. Μπροστά στο φέρετρό του έκλαψαν η Ορθοδοξία και η Ρωμιοσύνη. Μπορεί να απουσιάζουν το στόμα, η φωνή ο πύρινος λόγος του. Αλλά δεν απουσιάζει εκείνος. Ο Σεβαστιανός είναι και τώρα παρών. Ενεργητικά παρών, έστω και εάν είναι θαμμένος στη Μολυβδοσκέπαστο. Τον εσωτερικό θησαυρό του δεν τον άγγιξαν ο θάνατος και ο χρόνος. Τουναντίον τον φανέρωσαν και τον μεγέθυναν. Ο Σεβαστιανός έχει τη μοναδική δυνατότητα να στέκεται ολόρθος στο σήμερα, να ακούει τον παλμό της Εκκλησίας και να βλέπει στα μάτια τα νέα παιδιά, που αναζητούν τη δική του εκκλησιαστικότητα.…

Πίσω του άφησε ένα φως. Μια ταυτότητα Ποιμένα γνήσιου. Μια απόδειξη Πατέρα αληθινού. Μια διαδρομή νίκης, που θα φανερώσει στις διάδοχες γενιές πως στη δύση του εικοστού αιώνα έλαμψε στο στερέωμα ένα στιλπνό αστέρι.... Τ' όνομά του ξέφυγε πλέον από την αρμοδιότητα της τόσο τέλειας ταπεινοφροσύνης του. Ανήκει στην Εκκλησία. Ανήκει στην Πατρίδα. Ανήκει σε όλους μας».


Ηλία Γρ. Μάκου, "Φτερωτός Άγγελος", εκδ. Αρμός, 

Αθήνα 2006, σελ. 104-105, 9-10, 220-221

Κάλεσμα στο Δείπνο

 


Αγαπητοί φίλοι,

Το γεγονός ότι οι προσκεκλημένοι, επικαλούμενοι διάφορες δικαιολογίες, αρνήθηκαν να πάνε στο δείπνο δεν ματαίωσε το Δείπνο ούτε ακύρωσε την πρόσκληση. Βρέθηκαν άλλοι, περιφρονημένοι και καταφρονεμένοι, που πήγαν και γεύτηκαν πλουσιοπάροχα την αγάπη του οικοδεσπότη.

Αναμφίβολα η πρόσκληση για το Δείπνο της Βασιλείας του Θεού είναι προσωπική αλλά και διαχρονική. Ας μην αφήσουμε τις φροντίδες  της ζωής μας, τις επαγγελματικές ή οικογενειακές μας υποχρεώσεις να μας στερήσουν τα πάντα.


Πατρῶν Χρυσόστομος: «Ὁ Ἱερεύς εἶναι ἡ σάλπιγξ τοῦ Κυρίου γιά τό προσκλητήριο στό Σωτήριο Δεῖπνο».

 


Στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου Πατρῶν, ἐλειτούργησε, τήν Κυριακή, 12.12.2021, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος καί ἐχειροτόνησε Πρεσβύτερο, τόν εὐλαβέστατο Διάκονο Γεώργιο Γοῦτσο.

Ἀπευθυνόμενος πρός τόν χειροτονηθέντα Πρεσβύτερo, τόν συνεχάρη γιά τήν ὑψίστη τιμή καί εὐλογία πού ἒλαβε ἀπό τόν Θεό, νά καταστῇ λειτουργός τῶν θείων καί Φρικτῶν Μυστηρίων καί μίλησε γιά τό μέγα Δεῖπνο στό ὁποῖο μᾶς καλεῖ ὁ μέγας Οἰκοδεσπότης.

Μεταξύ τῶν ἂλλων, εἶπε ὁ Σεβασμιώτατος:

«Αὐτονόητον τυγχάνει ὃτι ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή ἀναφέρεται στό Μέγα Δεῖπνο, δηλ. στή Θεία Εὐχαριστία καί στόν Πανάγιο Ἀμνό, τόν μέγαν Οἰκοδεσπότη, ὁ ὁποῖος προσκαλεῖ στό Δεῖπνο.

Ὁ Κύριος ἀπέστειλε τόν δοῦλον Αὐτοῦ νά φωνάξῃ τούς κεκλημένους, ὣστε νά ἀπολαύσουν τῆς χαρᾶς συνευφραινόμενοι μετά τοῦ φιλοξένου Οἰκοδεσπότου.

Δυστυχῶς στήν πρόσκληση αὐτή τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ὑπῆρξαν πολλοί ἀρνηταί.

Πρῶτον: Οἱ δοῦλοι τῶν αἰσθητῶν. Οἱ σκλαβωμένοι στήν ὓλη. Αὐτοί ἀρνοῦνται νά προσέλθουν καί νά ἐκκλησιασθοῦν.

Δεύτερον: Οἱ δοῦλοι τῆς ἐργασίας. Οἱ φιλάργυροι. Ἡ ἐργασία γι’ αὐτούς, ἡ δουλειά τους δηλαδή, ἒχει γίνει δουλεία καί τούς κρατάει δεμένους στά ψεύτικα, μάταια καί χωματένια πράγματα. Δέν μποροῦν νά ἀποδεσμευτοῦν, ὣστε νά δώσουν χρόνο στή λατρεία τοῦ Θεοῦ καί νά ὑπηρετήσουν τήν ψυχή τους, ἡ ὁποία ἀσφυκτιᾶ μέσα στό γήινο περίβλημά της, στό ὁποῖο αὐτοί τήν ἒχουν ἀποκλείσει.

Τρίτον: Οἱ δοῦλοι τῶν ἡδονῶν καί τῶν αἰσθήσεων. Χωρίς τήν ἀναφορά στό Θεό καί χωρίς τήν μετοχή στά Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, ἡ οἰκογένεια εἶναι μιά ἁπλῆ βιολογική συνύπαρξη καί κινεῖται μέσα στή φθαρτότητα καί στήν θνητότητα.

Ὃσοι ἐπικαλοῦνται τόν γάμο τους ὡς ἐμπόδιο γιά τήν συμμετοχή τους στήν Θεία Λειτουργία, ἐργάζονται στήν ὑπηρεσία τοῦ πονηροῦ καί κτίζουν ἐπάνω στήν ἃμμο, γιά νά θρηνήσουν ἀργότερα πάνω σέ ἐρείπια…

…Ἐσύ παιδί μου, εἶσαι ὁ δοῦλος τοῦ Κυρίου. Ἀποστέλλεσαι ἀπό σήμερα νά προσκαλέσῃς τούς ἀνθρώπους στό Μέγα Δεῖπνο τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Πρέπει νά ἒχῃς κατά νοῦ τά ἑξῆς:

Πρῶτον, πρέπει ἂμεσα νά ὑπακούσῃς καί ἀμεσότατα νά σπεύσῃς, ὣστε τήν πρόσκληση νά παραδώσῃς.

Δεύτερον. Θά συναντήσῃς ἀρνητάς, οἱ ὁποῖοι θά σέ ἀπαξιώσουν, θά σέ λοιδωρήσουν, ἲσως σέ ἀποπέμψουν, μή ἀνταποκρινόμενοι στήν πρόσκληση τοῦ Οἰκοδεσπότου.

Θά αἰσθανθῇς, πολλάκις, πόνον ψυχῆς διότι αὐτή ἡ ἂρνηση οὐσιαστικά θά ἀφορᾶ στό πρόσωπο τοῦ Κυρίου.

Ὃμως ὃλους αὐτούς πρέπει νά ἀγωνισθῇς νά τούς σώσῃς.

Αὐτό θά γίνῃ μέ τήν προσευχή σου, μέ τά δάκρυα τῆς ἀγάπης σου, μέ τήν ἐπιμονή καί τήν ἐν Κυρίῳ ὑπομονή σου, μέ τήν ἐργατικότητά σου. Πρόκειται γιά ἓνα ἀγῶνα δύσκολο, γιά δρόμο τραχύ καί αἱματωμένο. Ἡ ἱερωσύνη δέν εἶναι βιοποριστικό ἐπάγγελμα, δέν εἶναι μιά κοσμική ἐργασία, ἀλλά εἶναι μαρτύριο καί θυσία πού ἁγιάζεται μυστηριακά καί ὁδηγεῖ στήν  οὐράνια Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Κάθε φορά πού, ἒστω καί ἓνα ἂνθρωπο, θά ὁδηγῆς στό Μέγα Δεῖπνο, θά χαίρῃς χαράν μεγάλην, ἡ ὁποία χαρά θά εἶναι ἀπαύγασμα τῆς οὐράνιας εὐφροσύνης, γιά τήν μετάνοια καί σωτηρία τοῦ ἑνός ἢ τῶν περισσοτέρων.

Ὃμως θά ἒχῃς τήν ἐσωτερική ἀγαλλίαση διότι θά βλέπῃς τούς ὀλίγους, τούς προθύμους, οἱ ὁποῖοι θά προσέρχωνται μέ τήν ἁπλότητα, τήν αἲσθηση τῆς ἁμαρτωλότητος, ἀλλά μέ τήν πίστη στήν Ἀνάσταση, προκειμένου νά γίνουν ὃμαιμοι καί σύσσωμοι Χριστοῦ.

Μή λησμονῇς ὃτι ὁ Ἱερεύς εἶναι ἡ ἱερά σάλπιγξ τοῦ Θεοῦ γιά τό προσκλητήριο τῆς σωτηρίας.

Ἐργάσου, λοιπόν ,μέ ταχύτητα, μέ ὑπακοή, μέ ζῆλο ἱερό, μέ ἀγάπη, μέ αὐτοθυσιαστική διάθεση, προκειμένου νά πληρωθῇ ὁ οἶκος Κυρίου ἀπό συνδαιτημόνας Αὐτοῦ, οἱ ὁποῖοι γενόμενοι μέτοχοι τῆς ὂντως Ζωῆς, θά ὁδηγοῦνται στό πλήρωμα τῆς χαρᾶς καί τῆς εὐφροσύνης, διά τῆς μετά τοῦ Κυρίου κοινωνίας.

Σοῦ εὒχομαι ἐπιτυχία καί εὐόδωση στό ἃγιο ἒργο τοῦ ὁποίου κατάρχεσαι σήμερα, ὣστε νά ὁδηγήσῃς ψυχάς ἀθανάτους εἰς νομάς σωτηρίους καί νά ἀξιωθῇς μετά ἀπό ἒτη πολλά ἐργασίας στό τοῦ Κυρίου γεώργιον, νά λάβῃς τόν ἀμαράντινον τῆς δόξης στέφανον, παρά τοῦ μεγάλου Οἰκοδεσπότου Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.









10/12/21

ΠΤΝ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2021: Αλήθεια, θα κάνετε προσευχή για μένα;

 

 Οι δύο γυναίκες κατέβηκαν γρήγορα τις σκάλες της πολυκατοικίας. Είχαν ακόμη δουλειά μπροστά τους. Έφτανε το μεσημέρι κι εκείνες έπρεπε να καταφέρουν να τελειώσουν για τον έρανο της Εκκλησίας όλα τα διαμερίσματα του δρόμου νωρίς, μην πιάσουν τους ανθρώπους στον ύπνο. Δεν ήταν σωστό να χτυπούν τα κουδούνια μεσημεριάτικα… Η κ. Ακριβή κοίταξε τους λαχνούς που κρατούσε στο χέρι της.

–Καλή χρονιά φέτος. Καλά πηγαίνει ο έρανος.

Η κ. Μαρκέλλα έγνεψε καταφατικά. Είχαν πιαστεί τα πόδια της από το ανέβα – κατέβα στις σκάλες, αλλά δεν το έβαζε κάτω. Της άρεσε αυτό το έργο.

–Έλα, πάμε, την τράβηξε απαλά.

Πλησίασαν την πόρτα της διπλανής πολυκατοικίας, πήραν βαθιά ανάσα και χτύπησαν το κουδούνι.

–Είμαστε από τον έρανο της ενορίας για τα Χριστούγεννα. Θα μας ανοίξετε;

Λίγα δευτερόλεπτα αγωνίας και μετά ο βόμβος από το θυροτηλέφωνο. Η πόρτα άνοιξε κι οι γυναίκες μπήκαν μέσα. Η πόρτα δεν είχε κλείσει ακόμη πίσω τους, όταν ακούστηκε η αντρική φωνή.

–Μπορώ να σας ζητήσω κάτι;

Γύρισαν τα κεφάλια τους πίσω. Ήταν ένα παλληκάρι ως είκοσι χρονών αυτός που μιλούσε και κρατούσε μισάνοιχτη την πόρτα. Τρίκλιζε και τα λόγια του έβγαιναν μπερδεμένα.

– Μήπως μπορείτε να με βοηθήσετε; ξαναμίλησε το παλληκάρι και έτεινε το χέρι του παρακλητικά.

Οι γυναίκες κοιτάχτηκαν διστακτικά. Με αργές κινήσεις η κ. Μαρκέλλα έβαλε το χέρι στην τσέπη της και τράβηξε ένα νόμισμα.

–Ορίστε, είναι δικό σου.

Το παλληκάρι έκλεισε στη χούφτα του το πολύτιμο κέρμα.

–Ευχαριστώ, ψιθύρισε κι έκανε να φύγει.

–Πώς σε λένε; τον σταμάτησε η κ. Μαρκέλλα.

Το παλληκάρι την κοίταξε τρομαγμένο.

–Τι το θέλετε το όνομά μου;

Η κ. Μαρκέλλα χαμογέλασε καθησυχαστικά.

–Για να κάνουμε προσευχή για σένα το ρωτάω.

Το παλληκάρι άρχισε να τρέμει.

–Αλήθεια; Αλήθεια το λέτε; Σταμάτησε. Πήρε να κλαίει με λυγμούς. Θα κάνετε προσευχή για μένα; Νίκο με λένε. Νίκο. Ευχαριστώ. Ευχαριστώ…

Ο Νίκος γύρισε την πλάτη του και ψιθυρίζοντας ξανά και ξανά «ευχαριστώ» βγήκε από την πολυκατοικία.

Οι δύο γυναίκες κοιτάχτηκαν αμίλητες.

Κάπου μέσα στο νου τους θυμήθηκαν τα λόγια που είχαν κάποτε ακούσει: «Όταν περπατάτε στο δρόμο, να κάνετε προσευχή για όλους όσους βλέπετε. Για τους άστεγους, τους ναρκομανείς, για τους διπλανούς σας στο λεωφορείο, για τους περαστικούς, για όλους. Έτσι θα έρχεται η Χάρη του Θεού παντού».

Άρχισαν να ανεβαίνουν τις σκάλες. Δεν μιλούσαν, μα η καρδιά τους φώναζε: «Κύριε, ελέησε τον δούλο Σου Νίκο και όλους όσους μοιάζουν με τον Νίκο…».

Το βράδυ, πριν κοιμηθείς, θυμήσου όσους για κάποιο λόγο ξαγρυπνούν και ζήτησε με την προσευχή σου να τους σκεπάσει ο Θεός…


Ένας πραγματικός οδηγός πνευματικής προετοιμασίας πριν από την εξομολόγηση (Άγιος Ιωάννης Κρονστάνδης)

 


Στοχασμοὶ γιὰ ἐκείνους ποὺ ἑτοιμάζονται νὰ σταθοῦν ἐνώπιόν του Δημιουργοῦ καὶ τῆς κοινότητας τῆς Ἐκκλησίας στὸ φοβερὸ μυστήριο τῆς ἱερῆς ἐξομολόγησης, ἔτσι ὥστε νὰ λάβουν τὴν ἀνακαίνιση ἑνὸς δεύτερου βαπτίσματος.

Ἐγώ, μιὰ ἁμαρτωλὴ ψυχή, ἐξομολογοῦμαι στὸν Κύριο, Θεὸ καὶ Σωτήρα μας Ἰησοῦ Χριστό, ὅλες τὶς μοχθηρὲς πράξεις ποὺ ἔχω διαπράξει διὰ ἔργου, λόγου ἢ σκέψεων ἀπὸ τὴν στιγμὴ τῆς βάπτισής μου μέχρι καὶ τὴν παροῦσα ἡμέρα.

Δὲν ἔχω τηρήσει τὶς ὑποσχέσεις τοῦ βαπτίσματός μου, ἀλλὰ ἔχω καταντήσει τὸν ἑαυτό μου ἀνεπιθύμητο ἐνώπιόν τοῦ προσώπου τοῦ Θεοῦ μου.

Ἔχω ἁμαρτήσει ἐνώπιόν τοῦ Κυρίου μὲ τὴν ἔλλειψη πίστης ποὺ μὲ διακρίνει καὶ μὲ τὶς ἀμφιβολίες μου σχετικὰ μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη καὶ τὴν Ἁγία Ἐκκλησία μας· μὲ τὴν ἀχαριστία μου ἀπέναντί σε ὅλες τὶς μεγάλες καὶ ἀκατάπαυστες δωρεὲς τοῦ Θεοὺ καὶ ἀπέναντι στὴν μακροθυμία Του καὶ τὴν πρόνοιά Του γιὰ ἐμένα, ἕναν ἁμαρτωλό· μὲ τὴν ἔλλειψη ἀγάπης πρὸς τὸν Θεό, ἀλλὰ καὶ φόβου τοῦ Θεοῦ, κάτι ποὺ διαφαίνεται ἀπὸ τὴν μὴ τήρηση τῶν ἁγίων ἐντολῶν Του καὶ τῶν κανόνων τῆς Ἐκκλησίας.

Δὲν ἔχω διατηρήσει τὴν ἀγάπη στὸν Θεὸ καὶ στὸν πλησίον μου, οὔτε ὅμως ἔχω κάνει ἀρκετὲς προσπάθειες γι’ αὐτό, ἐξαιτίας τῆς ὀκνηρίας μου καὶ λόγω τῆς ἀδιαφορίας μου, νὰ μάθω τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ καὶ τὶς ἐπιταγὲς τῶν Ἁγίων Πατέρων. Ἔχω ἁμαρτήσει, διότι δὲν προσεύχομαι τὸ πρωὶ καὶ τὸ βράδυ ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ἡμέρας· διότι δὲν συμμετέχω στὶς θεῖες λειτουργίες ἢ διότι προσέρχομαι στὴν Ἐκκλησία μὲ μισῆ μόνο καρδιά.

Ἔχω ἁμαρτήσει μὲ τὴν κατάκριση κληρικῶν. Ἔχω ἁμαρτήσει διότι δὲν σέβομαι τὶς Ἑορτὲς τῆς Ἐκκλησίας, διότι δὲν τηρῶ τὶς νηστεῖες ἀλλὰ καὶ μέσα ἀπὸ τὴν ἄμετρη κατανάλωση φαγητῶν καὶ ποτῶν.

Ἔχω ἁμαρτήσει μὲ τὴν αὐτοπεποίθησή μου, μὲ τὴν παρακοή μου, μὲ τὴν ἰσχυρογνωμοσύνη μου, μὲ τὴν αὐτοδικαίωσή μου ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν ἀναζήτηση ἀποδοχῆς καὶ ἐπαίνων γιὰ τὶς πράξεις μου.

Ἔχω ἁμαρτήσει μὲ τὴν ἔλλειψη πίστης ποὺ μὲ διακρίνει, μὲ τὶς ἀμφιβολίες μου, μὲ τὴν ἀπελπισία μου, μὲ τὴν δειλία μου, μὲ τὶς ὑβριστικὲς σκέψεις μου, μὲ τὴν βλασφημία καὶ τοὺς ὅρκους μου.

Ἔχω ἁμαρτήσει μὲ τὴν ὑπερηφάνειά μου, μὲ τὴν μεγάλη ἰδέα ποὺ ἔχω γιὰ τὸν ἑαυτό μου, μὲ τὸν ναρκισσισμό, τὴν ματαιοδοξία, τὴν ἀλαζονεία καὶ μὲ τὸν φθόνο μου, μὲ τὴν ἀγάπη τῶν ἐπαίνων καὶ τῶν τιμῶν ἀλλὰ καὶ μὲ τὸ ὅτι ζητῶ νὰ φαίνομαι ἀνώτερος ἀπ’ ὅ,τι πραγματικὰ εἶμαι.

‘Έχω ἁμαρτήσει μὲ τὴν κατάκριση, τὴν κακεντρεχῆ καταλαλιά, τὸν θυμό μου, μὲ τὸ ὅτι θυμᾶμαι τὶς προσβολὲς πού μου ἔχουν γίνει, μὲ τὸ μίσος καὶ τὴν ἀνταπόδοση κακοῦ ἀντὶ κακοῦ· μὲ τὶς προκαταλήψεις μου, τὶς λογομαχίες, τὸ πεῖσμα μου καὶ τὴν ἀπροθυμία νὰ ἀφήσω «χῶρο» στὸν πλησίον μου· μὲ τὴν χαιρεκακία, τὴν κακία, τὸν σαρκασμό, τὶς προσβολὲς καὶ τὶς κοροϊδίες· μὲ τὸ κουτσομπολιό, μὲ τὸ ὅτι μιλῶ πάρα πολὺ καὶ μὲ τὴν κενολογία μου.

Ἔχω ἁμαρτήσει μὲ τὸ ἀταίριαστο καὶ ἐκτεταμένο γέλιο μου, μὲ τὶς ἀπρέπειές μου καὶ τὴν ἐμμονή μου στὶς προηγούμενες ἁμαρτίες μου, μὲ τὴν ὑπεροπτικὴ συμπεριφορά μου, τὴν θρασύτητα καὶ τὴν ἔλλειψη σεβασμοῦ.

9/12/21

5η Έκθεση Ορθόδοξου Παιδικού Βιβλίου



Αγαπητά μας παιδιά,

καλώς ήρθατε στην 5η έκθεση Ορθόδοξου Παιδικού Βιβλίου!
Μέσα από μια ξεχωριστή διαδρομή θα γνωρίσετε πολλά ωφέλιμα βιβλία, θα ακούσετε ιστορίες, θα παίξετε παιχνίδια και θα γνωρίσετε πολλούς καινούριους φίλους!

Σας υποδεχόμαστε έχοντας στη συντροφιά μας…

– Πολλά Χριστουγεννιάτικα βιβλία!
– Αφηγήσεις κειμένων μέσα από τα βιβλία με όμορφη μουσική υπόκρουση!
– Διαδραστικά on line πρωτότυπα παιχνίδια για κάθε βιβλίο!
– Video με αφηγήσεις διαλεχτών ιστοριών και… δώρο έκπληξη σε κάθε παιδί που θα αγαπήσει και θα παραγγείλει ένα από τα βιβλία μας!

Είστε έτοιμοι;

Οι πόρτες της έκθεσης άνοιξαν και θα παραμείνουν ανοιχτές έως τις 9/1/22!

Καλό σας ταξίδι!

Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα!

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΕΔΩ


Εις Πρεσβύτερο χειροτονία π. Γεωργίου Γούτσου

 


Στις 12 Δεκεμβρίου 2021 ημέρα Κυριακή 

ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος

θα χειροτονήσει εις Πρεσβύτερο

στον Ι. Ναό του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου, 

τον Διάκονο π. Γεώργιο Χρ. Γούτσο.


7/12/21

Ποιος απέμεινε να κάνει προσευχή;


 Άλλοι σπεύδουν να κατηγορήσουν, άλλοι να υπερασπιστούν, άλλοι κατακρίνουν σε κύκλους στενούς, άλλοι εμφανίζονται γνώστες των πάντων, άλλοι ενοχικά σιωπούν... και ρωτώ! Κι ας βρεθεί ένας να μου απαντήσει... από μικρό παιδί μεγαλώνοντας σε ιερατική οικογένεια όλοι στους εκκλησιαστικούς κύκλους έσπευδαν να μας μάθουν να αγαπάμε τον πλησίον, να σεβόμαστε τον συνάνθρωπο, την άποψη του γιατί είναι εικόνα του Θεού ...να σεβόμαστε το ράσο... και ρωτώ! Που είναι σήμερα όλοι αυτοί που μας έμαθαν όλα αυτά; Όλοι αυτοί που μας κατέκριναν στην εφηβεία μας όταν κρίναμε; Στέκονται με έπαρση υπερασπιστές, υβριστές μπροστά στο ράσο και στο ράσο ποιανού; Αυτού που μας έμαθαν να σεβόμαστε πάνω από όλα, στο ράσο του δεσπότη μας! Μα ποιος δεν θα έκρινε με ενοχή την αγία σιωπή;

Γιατί όλοι ξέραμε, όλοι εμείς που καυχόμαστε για το υψηλό μας κύρος στα της εκκλησίας ότι δεν διστάσαμε να πατήσουμε πάνω στην αγία σιωπή του δεσπότη μας! Και φανατιστήκαμε, αλίμονο μας αδελφοί! Και προς τις δύο αντίθετες κατευθύνσεις! Και ο νοών νοείτω! Και των δικών μας λαθών τα πυρά αφήσαμε να δέχεται η κεφαλή μας κι εμείς απλώς στεκόμασταν, στεκόμαστε ακόμα απαθείς θεατές! Ακόμη ακόμη μην αντέχοντας τα λάθη μας, τους λόγους μας, τις πράξεις μεταβιβάζουμε το φορτίο μας σε αυτόν που αλίμονο εάν υπάρχει ένα ηχητικό ντοκουμέντο, μια προσωπική και αληθινή μαρτυρία που να αποδεικνύει τα όσα του καταλογίζονται!

Σε μια συζήτηση αυτές τις μέρες κάποιος μου είπε πως η συκοφαντία είναι σταυρός που χαρίζει ο Κύριος και οδηγεί στον παράδεισο αυτόν που την υπομένει σύμφωνα με το θέλημα Του... και με αγανάκτηση, θα τολμήσω να πω, εξέφρασα την απορία μου..."Μα είναι τόσο θεϊκό όλο αυτό για να το κατανοήσουμε με το ανθρώπινο μυαλό μας!". Κι εκεί το νεύμα του συνομιλητή μου μου θύμισε "άγνωστες οι βουλές του Υψίστου..."! 

Η Αληθινή Ιστορία των Χριστουγέννων

 



«Κενά παιδιά»: Το άρθρο του κορυφαίου ψυχιάτρου Λουίς Ρόχας Μάρκος


Υπάρχει μια σιωπηλή τραγωδία που εκτυλίσσεται σήμερα στα σπίτια μας και αφορά στα πιο πολύτιμα κοσμήματά μας: τα παιδιά μας. Τα παιδιά μας βρίσκονται σε μια συναισθηματική κατάσταση καταστροφική!

Τα τελευταία 15 χρόνια, οι ερευνητές μας πρόσφεραν στατιστικές κάθε φορά και πιο ανησυχητικές σχετικά με την οξυμένη και επίμονη αύξησης παιδικής ψυχασθένειας που τώρα έχει φτάσει αναλογίες επιδημίας. Οι στατιστικές δεν ψεύδονται:

• 1 κάθε 5 παιδιά έχει προβλήματα ψυχικής υγείας

• παρατηρήθηκε αύξηση 43% στη Δ.Ε.Π.Υ.( Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας)

• παρατηρήθηκε αύξηση 37% στην εφηβική κατάθλιψη

• παρατηρήθηκε αύξηση 200% στον αριθμό των παιδικών (μεταξύ 10 και 14 ετών) αυτοκτονιών


Τι συμβαίνει και τι κάνουμε λάθος;

Τα σημερινά παιδιά βρίσκονται σε υπερδιέγερση και είναι γεμάτα υλικά δώρα, αλλά στερούνται των βασικών για μια υγιή παιδική ηλικία, όπως:

• συναισθηματικά διαθέσιμους γονείς

• όρια ξεκάθαρα βαλμένα

• υπευθυνότητες

• ισορροπημένη διατροφή και επαρκή ύπνο

• κίνηση εν γένει, ειδικά. Όμως, στην ύπαιθρο

• δημιουργικό παιχνίδι, κοινωνική αλληλεπίδραση, ευκαιρίες για μη-καθοδηγούμενο παιχνίδι και «ευκαιρίες» για να βαριούνται


Αντιθέτως, τα τελευταία χρόνια τα παιδιά χόρτασαν από:

5/12/21

Άγιος Πορφύριος: Αγάπα εν Χριστώ


Είναι ένα είδος προβολής του εαυτού μας να επιμένουμε να γίνουν οι άλλοι καλοί. 

Στην πραγματικότητα, θέλομε εμείς να γίνομε καλοί κι επειδή δεν μπορούμε, το απαιτούμε απ’ τους άλλους κι επιμένομε σ’ αυτό. 

Κι ενώ όλα διορθώνονται με την προσευχή, εμείς πολλές φορές στενοχωρούμεθα κι αγανακτούμε και κατακρίνουμε.

Πολλές φορές με την αγωνία μας και τους φόβους μας και την άσχημη ψυχική μας κατάσταση, χωρίς να το θέλουμε και χωρίς να το καταλαβαίνουμε, κάνουμε κακό στον άλλον, έστω κι αν τον αγαπάμε πάρα πολύ.

Η αγάπη να είναι μόνον εν Χριστώ. 

Για να ωφελήσεις τους άλλους, πρέπει να ζεις μέσα στην αγάπη του Θεού, αλλιώς δεν μπορείς να ωφελήσεις τον συνάνθρωπό σου. 

Δεν πρέπει να βιάζεις τον άλλο. 

Θα έλθει η ώρα του, θα έλθει η στιγμή, αρκεί να προσεύχεσαι γι’ αυτόν.

Με τη σιωπή, την ανοχή και κυρίως την προσευχή ωφελούμε τον άλλον μυστικά. 

Η χάρις τoυ Θεού καθαρίζει τον ορίζοντα του νου του και τον βεβαιώνει για την αγάπη Του.

Εδώ είναι το λεπτό σημείο. 

Άμα δεχθεί ότι ο Θεός είναι αγάπη, τότε ένα άπλετο φως θα έλθει πάνω του, που δεν το έχει δει ποτέ. 

Θα βρει έτσι τη σωτηρία...


ΟΣΙΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΟΥ

Απούσα η Καθολική Εκκλησία από τον Αγώνα του 1821


"...Σᾶς ὑποδεχόμεθα, ἐπί πλέον, σέ μία ἰ­δι­αι­τέ­ρως ἱ­στο­ρική συγ­κυ­ρία γιά τήν Πα­τρίδα μας. Δι­α­κό­σια (200) ἔτη πα­ρῆλ­θαν ἀπό τῆς ἐ­θνικῆς μας πα­λιγ­γε­νε­σίας. Ἀπό τούς ἀ­γῶ­νες καί τίς θυ­σίες τῶν ἡ­ρώων μας ἀ­πέ­ναντι στό σκο­τάδι πού ἤ­θελε νά ἐ­πι­βά­λει τότε ὁ ὀ­θω­μα­νι­κός ζυ­γός. Νί­κησε ὅ­μως τό φῶς, ἐ­πι­κρά­τησε ἡ πί­στη, ἑ­δραι­ώ­θη­καν οἱ θυ­σίες καί ἀ­να­δεί­χθηκε ἐκ νέου τό λί­κνο τῆς δη­μο­κρα­τίας.

Ἡ Ὑ­με­τέρα Ἁ­γι­ό­της, ὡς ὁ σε­μνός καί ταὐ­το­χρό­νως δυ­να­μι­κός Ἡ­γέ­της τῆς Ρω­μαι­ο­κα­θο­λι­κῆς Ἐκ­κλη­σίας, θε­ω­ροῦμε ὅτι κατά τήν ἱ­στο­ρική αὐτή συγ­κυ­ρία δι­α­θέ­τετε τό θάρ­ρος καί τήν εἰ­λι­κρί­νεια νά ἐ­ξε­τά­σετε τίς ἀ­στο­χίες καί τίς πα­ρα­λεί­ψεις πα­τέ­ρων Σας, οἱ ὁ­ποῖοι δέν ἔ­στερ­ξαν στόν Ἀγῶνα τοῦ λαοῦ μας γιά ἐ­λευ­θε­ρία. Δέν εἶ­ναι πρό­θε­σίς μου νά Σᾶς φέρω σέ δύ­σκολη θέση. Θε­ωρῶ ὅ­μως ὅτι με­ταξύ ὅ­σων θέ­λουν νά ὀ­νο­μά­ζον­ται καί νά εἶ­ναι ἐν Χρι­στῷ ἀ­δελ­φοί, ἡ κα­λύ­τερη γλῶσσα εἶ­ναι καί πα­ρα­μέ­νει ἡ εἰ­λι­κρί­νεια. Μα­κρυά καί πέρα ἀπό μᾶς ἡ κα­κῶς ἐν­νού­μενη δι­πλω­μα­τία καί οἱ δι­πλω­μα­τι­κές δι­ερ­γα­σίες...".

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος (4.12.21)

"...Κατόπιν, δυστυχώς, μεγαλώσαμε μακριά. Κοσμικά δηλητήρια μας μόλυναν, το ζιζάνιο της υποψίας μεγάλωσε την απόσταση και παύσαμε να καλλιεργούμε την μεταξύ μας κοινωνία. Με ντροπή -το αναγνωρίζω για την Καθολική Εκκλησία- πράξεις και επιλογές, που λίγο ή τίποτε έχουν να κάνουν με τον Ιησού και με το Ευαγγέλιο, προερχόμενες μάλλον από τη δίψα για κέρδος και ισχύ, μάραναν την μεταξύ μας κοινωνία. Έτσι, αφήσαμε τη γονιμότητα να συμβιβασθεί εξαιτίας των διαιρέσεων. Η ιστορία έχει το δικό της βάρος και σήμερα εδώ αισθάνομαι την ανάγκη να ανανεώσω την αίτηση συγγνώμης από το Θεό και από τους αδερφούς για τα σφάλματα που διέπραξαν τόσοι καθολικοί...".

Αγιώτατος Πάπας Ρώμης κ. Φραγκίσκος (4.12.21)

Η συγκύπτουσα

 


Η συγκύπτουσα γυναίκα του σημερινού Ευαγγελίου μπορούσε κάλλιστα να επικαλεστεί την 18χρονη ταλαιπωρία της, το σωματικό της άλγος και να μην είναι στην Συναγωγή εκείνο το Σάββατο. Άλλωστε δεν μπορούσε να υψώσει καν τα μάτια της προς τον Ουρανό για να προσευχηθεί. Και όμως πήγε!

Έχουμε άραγε κι εμείς την ίδια ενσυναίσθηση; Λαχταρούμε ν' ακούσουμε τον ήχο της καμπάνας και να σπεύσουμε κοντά Του ή εφευρίσκουμε δικαιολογίες για να μην βρεθούμε στο ναό;

Ας μην αφήσουμε ούτε την πανδημία να μας στερήσει την συμμετοχή μας στα μυστήρια της Εκκλησίας...

2/12/21

Ο Παράδεισος αρχίζει εδώ

 


Ο Παράδεισος αρχίζει εδώ - Ιστορίες από το Γεροντικό

Ελάτε να διαβάσουμε μαζί αυτό το βιβλίο! Θα βρούμε μέσα μικρές ιστορίες που μας μιλούν για ανθρώπους που αγάπησαν τον Θεό κι έγιναν ασκητές στην έρημο, μοναχοί σε κάποιο κοινόβιο μοναστήρι ή ιερείς. Οι ιστορίες αυτές θα μας βοηθήσουν να μάθουμε πολύ σημαντικά πράγματα για τη ζωή μας: να αγαπάμε τον Θεό και τους άλλους ανθρώπους, να προσευχόμαστε, να κάνουμε υπομονή, να συγχωρούμε και πολλά άλλα.

Όλα ξεκινούν εδώ στη γη. Από εδώ μπορούμε να νιώσουμε τη δροσιά του Παραδείσου, αρκεί να προσπαθήσουμε λιγάκι να μιμηθούμε το παράδειγμα αυτών των αγίων ανθρώπων.

Ένα βιβλίο για μικρούς και μεγάλους!


30/11/21

Λαμπρό Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο για τον Πολιούχο της Πάτρας

 


Πάτρα | Τηλέμαχος Παππάς


Με λαμπρότητα εορτάσθη στην Πάτρα η πανσεβάσμια μνήμη του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου.

Στόν περικαλλή Ιερό Ναό του ετελέσθη Αρχιερατικό Συλλείτουργο, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου, ο οποίος εκήρυξε και τον θείο λόγο, με θεολογικό βάθος και πνευματικότητα.

Ανεφέρθη ο λόγιος ομιλητής, στον Απόστολο Ανδρέα ως Πρωτόκλητον και στη θέση που είχε έναντι του Κυρίου και των άλλων Αποστόλων.

Επίσης ανέλυσε τους όρους Πρωτόκλητος για τονν Απόστολο Ανδρέα και Πρωτοκορυφαίος για τους Αποστόλους Πέτρον και Παύλον.

Επίσης μίλησε για την Πρώτη εν Ιεροσολύμοις Σύνοδο, της οποίας προήδρευσε ο Άγιος Απόστολος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος, Επίσκοπος Ιεροσολύμων και όχι κάποιος άλλος Απόστολος. Και έκανε λόγο για τις Συνόδους, την ενότητα της Εκκλησίας και την ανάγκη της κοινωνίας και της υπακοής με την Ιερά σύνοδο της Εκκλησίας και τόν εκασταχού Επίσκοπον, όπως ορίζει η Εκκλησιαστική τάξις και οι Ιεροί Κανόνες.

Συλλειτούργησαν οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος, Άρτης κ. Καλλίνικος, Πατρών κ. Χρυσόστομος καί ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος.

Μετά την Θεία Λειτουργία ετελέσθη η Δοξολογία και εν συνεχεία πραγματοποιήθηκε η Λιτανεία της Αγίας Κάρας και της Ιεράς Εικόνος του Αποστόλου Ανδρέου εντός του Ιερού Ναού λόγω βροχής.

Σε όλες τις Ιερές Ακολουθίες ετηρήθησαν τα προβλεπόμενα μέτρα ένεκα της πανδημίας.

Την Κυβέρνηση εξεπροσώπησε ο Υφυπουργός Δικαιοσύνης, αρμόδιος για θέματα Διεθνούς Συνεργασίας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ. Γεώργιος Κότσηρας.

Στο τέλος της θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος σε σύντομη προσλαλιά του ανεφέρθη εις την σεβασμίαν μορφήν του Αποστόλου Ανδρέου και στην θαυμαστή προστασία του στην πόλη των Πατρών και στην Εκκλησία της, την οποία ο ίδιος ίδρυσε και επότισε με το τίμιο αίμα του μαρτυρήσας, επί του χιαστού Σταυρού αλλά και τη μεγάλη δωρεά που έχει η Πάτρα, αφού κατέχει ως πολύτιμο πνευματικό θησαυρό τον τάφο του Αποστολου Ανδρέου στην Αγία Κάρα του και τον Σταυρό του Μαρτυρίου του.

Επίσης ο Σεβασμιώτατος έκανε αναφορά στις Εκκλησίες που ίδρυσε κατά τόπους ο Απόστολος Ανδρέας και εστάθη ευλαβικά και προσευχητικά στο Οικουμενικό Πατριαρχείο ευχηθείς υιικώς στον διπλούν κατά το τρέχον έτος άγοντα εορτήν Παναγιώτατον και Οικουμενικόν Πατριάρχην κ.κ. Βαρθολομαίον, ο οποίος συμπλήρωσε εξήκοντα έτη από την εις Διάκονον Χειροτονία του και τριάκοντα έτη από την εκλογή του και ενθρόνισή του στον Πατριαρχικό Θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως.

Ακόμη εμνήσθη και της αγιοτόκου Κύπρου, της οποίας το ακρότατον σημείον, στην δυστυχώς μέχρι σήμερα κατεχομένη υπό των Τούρκων Καρπασία, τιμάται στο εκεί πανσεβάσμιο Μοναστήρι ο Άγιος Απόστολος Ανδρέας και ευχήθηκε να λυθεί το θέμα της Κύπρου το οποίο ταλανίζει ως μη ώφελε την Μεγαλόνησο και αποτελεί όνειδος για το σύγχρονο κόσμο.

Τέλος απευθυνόμενος προς τους ομογενείς και λοιπούς Ορθοδόξους Χριστιανούς, απέστειλεν ασπασμόν αγάπης από την πόλη του Μαρτυρίου του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου.

Έκλεισε δε με ευχαριστίες προς τους Σεβασμιωτάτους Αρχιερείς, που συμμετείχαν στους λαμπρούς εορτασμούς και προς όλους όσοι συνέβαλαν στην επιτυχία των εορταστικών εκδηλώσεων καθ’ όλας τας ημέρας προς τιμήν του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου.










"Έφυγε" ο Θεόδωρος Μπίρμπας

 


Η απλότητα, η σεμνότητα, η ευγένεια και η καλοσύνη του καθηγητή, σχολικού συμβούλου και τ. Περιφερειακού Διευθυντή μας Θεόδωρου Μπίρμπα ήταν πάντοτε εμφανής και κατά την παρουσία του στο ετήσιο Παιδαγωγικό Συνέδριο που διοργάνωνε η Χριστιανική Εστία Πατρών.

Προσευχόμαστε στον Κύριο της Δόξης να τον αναπαύσει και να χαρίσει στην οικογένειά του υγεία, παρηγοριά και ελπίδα. Τα ίχνη από το πέρασμά του στη ζωή αυτή δεν θα σβήσουν...

Αιωνία του η μνήμη!

γιαν. παν.

Να σας πω τη μοίρα σας; - Υπ.

 


Κερατσίνι, στο προαύλιο ενός μεγάλου εργοστασίου τροφίμων. Το ρολόι δείχνει 17:31, είναι σούρουπο. Η 8χρονη Όλγα βρίσκεται κοντά στην μεγάλη και βαριά μεταλλική πόρτα που σύρεται αργά-αργά. Βάζει το χέρι της πάνω στην πόρτα, έτσι σαν παιχνίδι, νομίζοντας πως η πόρτα λειτουργεί με φωτοκύτταρο. Η πραγματικότητα τη διαψεύδει. Η πόρτα δεν σταματά και απομένουν λίγα εκατοστά μέχρι το τέρμα. Η Όλγα κάνει ένα βήμα πίσω, προς το εσωτερικό του εργοστασίου και αμέσως μετά προσπαθεί να φύγει προς τα εμπρός. Δεν προλαβαίνει. Το κορμάκι της μένει σφηνωμένο ανάμεσα στη βαριά πόρτα και τον τοίχο. Η Όλγα παλεύει να πάρει ανάσες.

Περνούν 24 ολόκληρα λεπτά. Δίπλα της περνούν εργάτες και αυτοκίνητα, χωρίς κανένας να αντιδρά. Η Όλγα σβήνει σιγά-σιγά αβοήθητη. Κάποιος περνά δίπλα της και με το πόδι του σπρώχνει το κοριτσάκι για να διαπιστώσει αν είναι ζωντανό.  

17:57. Η πόρτα ανοίγει και το άψυχο κορμάκι πέφτει στο έδαφος. Δύο υπάλληλοι την πλησιάζουν με φακό και αποχωρούν. Ένας-ένας οι εργαζόμενοι φεύγουν από το εργοστάσιο, κάποιο φορτηγό μπαίνει στο χώρο και παρκάρει.

18:34. Η πόρτα κλείνει ξανά και σφηνώνει για δεύτερη φορά το -νεκρό πλέον- κοριτσάκι.

Λίγες μέρες μετά το βίντεο από τις κάμερες δίνεται στη δημοσιότητα. Η παρουσιάστρια του δελτίου ειδήσεων λυγίζει και κλαίει.

Την Κυριακή 28 Νοεμβρίου μεμονωμένοι πολίτες αλλά και συλλογικότητες συγκεντρώνονται έξω από το κτήριο. Κάποιοι αφήνουν λουλούδια στον τόπο της τραγωδίας, κάποιοι άλλοι κρατούν πανό με συνθήματα όπως «δολοφόνοι».

Κι από μακριά, από ένα μισοχαλασμένο ραδιόφωνο ακούγεται η Άλκηστη Πρωτοψάλτη να τραγουδά «Ένα δυάρι με κουζίνα το πολύ, τόσο κοστίζει η ανθρώπινη ζωή!».

Πολλά λες Άλκηστη!

Η Όλγα ήταν Ρομά…


Υπ.

Πηγή: Anastasiosk