Στὴν θριαμβεύουσα Ἐκκλησία μετατέθηκε ὁ Ἀρχιμανδρίτης Νίκων Χαρέας, πού διακόνησε ὡς Ἱεροκήρυξ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρῶν καὶ Οἰνουσσῶν πλέον τῶν τεσσάρων δεκαετιῶν, μετὰ τὴν ὁσιακὴ του κοίμηση τὴν 21η Ἰουλίου 2021, λίγο μετὰ τὸ τέλος τῆς Ἀκολουθίας τοῦ Ἑσπερινοῦ στὸ Ἱ. Προσκύνημα Ἁγίας Μαρκέλλης Βολισσοῦ γιὰ τὸν ἑορτασμὸ τῆς μνήμης Της.
Τὸ Σάββατο 24 Ἰουλίου, στὶς 13:00, στὸν Κοιμητηριακό Ἱερό Ναό Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης περιοχῆς Ζωγράφου Ἀθηνῶν τελέστηκε ἡ Ἐξόδιος Ἀκολουθία, προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Χίου, Ψαρῶν καὶ Οἰνουσσῶν κ. Μάρκου πλαισιουμένου ἀπὸ πολλοὺς Κληρικούς. Στὴν ἐξόδιο Ἀκολουθία συμμετεῖχαν συμπροσευχόμενοι ὁ Προϊστάμενος τῆς Ἀδελφότητος Θεολόγων «Ο ΣΩΤΗΡ» Πανοσιολ. Ἀρχιμ. π. Ἀστέριος Χατζηνικολάου, Κληρικά καί λαϊκά μέλη τῆς Ἀδελφότητος, μέλη λοιπῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανικῶν Ἀδελφοτήτων καὶ πλῆθος λαοῦ.
Ὁ Σεβασμιώτατος Χίου κ. Μᾶρκος ὁμιλώντας γιά τή ζωή καί τό ἔργο τοῦ Ἱεροκήρυκος π. Νίκωνος εἶπε τά ἑξῆς:
"Ὁ ἐκ τοῦ μή ὄντος εἰς τό εἶναι παραγαγών τά σύμπαντα" καί "κατ' εἰκόνα καί καθ' ὁμοίωσιν" πλάσας τόν ἄνθρωπον Τριαδικός Θεός ἐκάλεσεν, "θεαρχίῳ νεύματι", κατά τήν ὥραν τῆς Ἀκολουθίας τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς Ἁγίας, ἐνδόξου Παρθενομάρτυρος Μαρκέλλης τῆς Χιοπολίτιδος, "εἰς μητρόπολιν τῶν πρωτοτόκων χαράν", τόν Ἱεροκήρυκα τῆς καθ' ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν Ἀρχιμ. Νίκωνα Χαρέαν.
Ἐκάλεσεν τόν σεπτόν καί ταπεινόν λειτουργόν τοῦ Ὑψίστου ἐκ τῶν προσκαίρων εἰς τά αἰώνια. Ἐκάλεσε τόν εὐλαβῆ καί ὀρθόδοξον διάκονον τοῦ θείου λόγου ἐκ τῶν φθαρτῶν εἰς τά ἄφθαρτα. Ἐκάλεσεν τόν φιλόπατριν καί ἀγωνιστήν ἀκρίταν Κληρικόν ἐκ τῶν ἐπιγείων εἰς τά ἐπουράνια.
Ὁ κεκοιμημένος ἀδελφός, καταγόμενος ἐκ τῆς ἀδουλώτου καί ἡρωοτραφοῦς Μάνης, διηκόνησεν εἰς τήν ἁγιοτόκον Ἐπαρχίαν ἡμῶν πλέον τῶν τεσσάρων δεκαετιῶν, "μή δούς ὕπνον τοῖς βλεφάροις καί ἀνάπαυσιν τοῖς κροτάφοις". Ἱερούργει εἰς Ἱεράς Μονάς, ἐν οἷς εἰς τήν Ἱεράν Μονήν Παναγίας Βοηθείας, καί εἰς Ἐνοριακούς Ἱερούς Ναούς μή ἔχοντας λειτουργόν. Ἐκήρυττε ἐκ τοῦ ἄμβωνος τοῦ Ἱεροῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ, ἐκ τοῦ βήματος τῆς αἰθούσης τῆς Γ.Ε.Χ.Α. καί διά τῆς γραφίδος αὐτοῦ ἐξ ἁπάντων τῶν Ἱερῶν Ναῶν διά τοῦ γραπτοῦ κηρύγματος. Ἐγαλούχει τήν φέρελπιν νεότητα καθιστάς αὐτήν χριστοφόρον καί ἑλληνόφρονα. ᾞρε ὡς "ἄλογον τοῦ Θεοῦ" εἰς τό ἐπιτραχήλιόν του τάς ἁμαρτίας τῶν κεκοπιότων καί πεφορτισμένων διδούς ἀνάψυξιν εἰς τάς μετανοούσας καρδίας. Συνωδοιπόρει ἀνά τά ὄρη μετά τῶν φυλασσόντων τά ὅρια τῆς Πατρίδος γῆς, ἐνισχύων τό φρόνημα αὐτῶν. Ὑπεδείκνυεν εἰς νεωτέρους Κληρικούς τρόπον καί ἦθος λειτουργικῆς καί ἱερατικῆς συμπεριφορᾶς, γενόμενος αὐτός τύπος αὐτοῖς. Ἔζη, δωριεύς αὐτός, δωρικῷ τῷ τρόπῳ ἐν ἁπλότητι μιμούμενος τόν ἁπλοῦν ἐν Τριάδι Ἅγιον Θεόν. Ὁλοκάρδιον ἐκτύπωμα τῆς ἱεραποστολικῆς αὐτοῦ διακονίας αἱ ἐξαίρετοι κατασκηνώσεις "ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ" ἐν μέσῳ ἔχουσαι Ἱερόν Ναΰδριον τιμώμενον εἰς τόν προστάτην Ἰσαπόστολον. Τελευταῖον δέ ἔργον τῶν ὁραμάτων ἡ ἐντός τῆς κατασκηνώσεως τοποθέτησις ἀνδριάντος ἀφιερωμένου εἰς τό θεόλεκτον ἱερόν πρόσωπον τῆς ΜΗΤΕΡΑΣ.
Τούτου τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἀνδρός τήν ἐκδημίαν μή θρηνοῦντες "καθάπερ οἱ λοιποί, οἱ μή ἔχοντες ἐλπίδα", λαμβάνομεν ὡς εὐκαιρίαν προσευχῆς πρός τόν Ἀναστάντα Κύριον, τόν πρωτότοκον τῶν νεκρῶν, προκειμένου νά ἀναπαύσῃ τήν ψυχήν αὐτοῦ ἐν χώρᾳ ζώντων, νά συναριθμήσῃ αὐτόν μετά τῶν Ἁγίων καί ὡς νικῶντα νά δώσῃ "αὐτῷ φαγεῖν ἐκ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς, ὅ ἐστιν ἐν τῷ παραδείσῳ τῆς τρυφῆς."
Στή συνέχεια, ἐκ μέρους τοῦ Τμήματος τῆς ΓΕΧΑ Χίου ὁ Γραμματεύς κ. Δημήτριος Ζαννῖκος ἀνάγνωσε τήν ἀκόλουθη ἐπικήδεια ὁμιλία: «Ἡ ἀναχώρηση τοῦ πατρός Νίκωνος ἀπ’ αὐτόν τόν κόσμο μᾶς φέρνει πόνο καί θλίψη στήν καρδιά μας. Γιά τόν Θεό ὅμως, πού τόν ἐκλέγει καί τόν δέχεται στήν αἰώνια καί μακαρία ζωή, ἡ ὥρα τούτη εἶναι ἡ καλύτερη πνευματική στιγμή τῆς ὕπαρξής του, γιατί παραδίδει τή ζωή του στά χέρια καί τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος τοῦ τή χάρισε.
Γι’αὐτό ἡ φυσική καί ἀνθρώπινη λύπη μας ἐλαττώνεται ἀπό τήν ἐλπίδα καί τήν βαθειά πεποίθηση ὅτι «μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τήν ζωήν» καί «ἀπό τά λυπηρότερα στά χρηστότερα καί θυμηδέστερα» στήν αἰώνια χαρά καί ἀπόλαυση. Ἐμεῖς θὰ τὸν στερηθοῦμε, ὅμως ἡ Ἐκκλησία δέν θὰ τὸν χάσει. Θὰ τὸν ἔχει πρεσβευτή στόν θρόνο τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, στόν οὐρανό, καί θά κοσμεῖ τόν χορό τῶν ἀγγελικῶν δυνάμεων τῆς αἰωνίας δόξης τοῦ «Ἐσφαγμένου Ἀρνίου». Ἐκεῖ ἀπερίσπαστος πλέον θά παρακαλεῖ τόν Κύριο καί θά προσεύχεται γιά ὅλους μας.
