Μέ ζῆλο νά ἐργαζόμαστε τήν ἀρετή

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου,

Ὁμιλία λστ΄εἰς τό κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιον, 2, P.G. 59,20

 
Ἡ ἀπόλαυση τῆς κακίας εἶναι σύντομη καί ἡ λύπη συνεχής, ἐνῶ ἀντίθετα τῆς ἀρετῆς ἡ χαρά εἶναι ἀγέραστη, παντοτινή, καί ὁ κόπος γι' αὐτήν πρόσκαιρος. Καί ἡ μέν ἀρετή καί πρίν ἔρθουν τά στεφάνια τῆς νίκης προσφέρει ἄνεση σ' αὐτόν πού τήν ἔχει καθημερινό του ἔργο, διότι τόν τρέφει μέ τίς ἐλπίδες ἐνῶ ἡ κακία καί πρίν ἀπό τήν κόλαση τιμωρεῖ αὐτόν πού τήν διαπράττει, ἐπειδή προκαλεῖ ἄγχος καί φόβο στή συνείδησή του καί τόν κάμνει νά ὑποπτεύεται τά πάντα καί τούς πάντες.

Λύπη γιά τίς ἁμαρτίες μας

τοῦ ἰδίου, ΕΠΕ 19, 404

    Αὐτός πού λυπᾶται ἐπειδή ἀρρώστησε, ὄχι μόνο δέν διορθώνει τήν κατάστασή του, ἀλλά ἐπιδεινώνει ἀκόμη περισσότερο τήν ἀσθένειά του... Αὐτός πού λυπᾶται γιά τό ὅτι ἔχασε χρήματα, δέν ἐπιδιορθώνει τή ζημιά... Μόνο αὐτός πού λυπᾶται γιά τίς ἁμαρτίες του ὠφελεῖται περισσότερο ἀπό τή λύπη του· διότι ἡ λύπη αὐτή κατατρώει καί ἐξαφανίζει τίς ἁμαρτίες.

    Ἄς πονέσουμε ἐδῶ, στήν παρούσα ζωή, ψυχικά μέ τή μετάνοια γιά τίς ἁμαρτίες μας, γιά νά μή πονέσουμε ἐκεῖ, στήν ἄλλη ζωή, μέ τήν αἰώνια κόλαση.

Οι μεθυσμένοι ελέφαντες και η προσταγή του Θεού

Εκοιμήθη ο αρχ. π. Καλλίστρατος Λυράκης

Ο π. Καλλίστρατος με τον Μητροπολίτη Φθιώτιδας κ. ΝΙΚΟΛΑΟ

Σήμερα τό πρωί, Δευτέρα 2 Ἰουνίου, ἐκοιμήθη σέ  ἠλικία 85 ἐτῶν ὁ ἀρχιμ. Καλλίστρατος Λυράκης, τ. ἱεροκήρυξ τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν καί ἱδρυτικό μέλος τῆς Ἀδελφότητος Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ».

Ἡ ἐξόδιος ἀκολουθία θά ψαλῆ τήν Τετάρτη 4 Ἰουνίου 2014, στίς 12 μ. στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Νικολάου Πευκακίων (ὁδ. Ἀσκληπιοῦ).

Ὁ Θεός νά τόν ἀναπαύση καί νά ἔχουμε τήν εὐχή του.

Οι εγγραφές ξεκίνησαν για τα Εκπαιδευτήρια "ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ"

Εκοιμήθη ο γέροντας Μωυσής ο Αγιορείτης

Την εκδημία του γνωστού και λόγιου αγιορείτη μοναχού Μωυσή, ανακοίνωσε σήμερα η Μητρόπολη Καστορίας.

Ο 62χρονος μοναχός που αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, ήταν φιλοξενούμενος του μητροπολίτη Καστορίας το τελευταίο εξάμηνο.

Όπως ανακοίνωσε η Μητρόπολη Καστοριάς, η σωρός του μακαριστού μοναχού θα μεταφερθεί τη Δευτέρα στο Άγιον Όρος, προκειμένου να ψαλλεί στις 13:00 η Εξόδιος Ακολουθία στο Κυριακό της Ιεράς Σκήτης του Αγίου Παντελεήμονος και ο ενταφιασμός του στο Κοιμητήριο της Σκήτης.

Αιωνία να είναι η μνήμη του! 

Το Τιμημα του Joseph Fadelle

Ο μουσουλμάνος Joseph Fadelle ένιωσε τη θεία χάρη και με συγκλονιστικό αυθορμητισμό αποφάσισε να ακολουθήσει τον Χριστό. Όμως, η ίδια η οικογένειά του έγιναν οι διώκτες και οι καταδότες του. Στο πρόσωπό του αποδείχθηκε αληθινός ο λόγος του Χριστού: «Ο αδελφός θα παραδώσει τον αδελφό του στο θάνατο, ο πατέρας το παιδί του... θα σας μισήσουν οι πάντες για το όνομά μου» (Μάρκ. 13, 12-13).
 
Ο σεβασμός της ελευθερίας του ανθρώπου είναι ακατανόητος για όσους αρνούνται το ανεκτίμητο δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο, την ελευθερία.
 
Όμως η βία και η στέρηση της ελευθερίας, είναι ξένα προς το ευαγγέλιο. Γιατί ο δρόμος που δείχνει ο Χριστός δεν είναι άλλος από το δρόμο του παραδείγματος: «Γίνετε μάρτυρές της διδασκαλίας μου... μέχρι τα πέρατα της γης» (Πράξ. 1, 8).
 
Αυτόν το δρόμο της ελευθερίας επέλεξε ο Joseph Fadelle. Για την πίστη του στον Χριστό έχασε πατρίδα και αδέλφια. Σήμερα ζει ανάμεσά μας και συνεχίζει να πληρώνει το βαρύ τίμημά της.

Από τον πρόλογο
του Μητροπολίτου Αργολίδος Νεκτάριου (Αντωνόπουλου)

«Είμαι σίγουρος πως θα με σκοτώσει ένας μουσουλμάνος... Αλλά δεν θα πάψω να μαρτυρώ την αλήθεια. Γιατί θα σκοτώσουν το σώμα μου, όχι την ψυχή μου.» 

Ζοζέφ Φαντέλ (Περιοδικό Le Point, 18/11/2010)

Νομίζω πως είναι πολύ σημαντικό, πρώτα απ' όλα, να διαχωρίσουμε τους μουσουλμάνους από το Ισλάμ. Οι μουσουλμάνοι είναι η οικογένεια μου, είμαστε ίσοι μέσα στην ανθρωπότητα. Αγαπώ βαθιά τους μουσουλμάνους. Αλλά το Ισλάμ, σαν θρησκεία ή σαν ιδέα, είναι το χειρότερο πράγμα που έχει δημιουργήσει η ανθρωπότητα. Είναι η μόνη θρησκεία που διατάζει να σκοτώσεις τον άλλο. ... φωνάζω την αλήθεια μου, που είναι η Αλήθεια, ο Χριστός... Αυτή η αλήθεια δεν σκοτώνει, αγαπά. ... Ο Χριστός είναι ανεκτικότητα: κανείς άλλος, μόνο Εκείνος καλεί να αγαπάμε τους εχθρούς μας.

(Από συνέντευξη του Ζοζέφ Φαντέλ, 20.08.2011)

Εκδόσεις ΠΟΡΦΥΡΑ

Η εις Πρεσβύτερον Χειροτονία του π. Γρηγορίου Μουσουρούλη - Λόγος Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Χρυσοστόμου κατά την Χειροτονία - Αντιφώνηση π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΠΡΟΥ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Β'
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΝ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ
ΤΟΥ ΙΕΡΟΔΙΑΚΟΝΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΜΟΥΣΟΥΡΟΥΛΗ

Προσφιλέστατε ἐν Κυρίῳ Ἀδελφέ,  Ἱερολογιώτατε  πάτερ  Γρηγόριε,
 
Ἀπὸ σήμερα ἡ Ἐκκλησία σέ καλεῖ νά ὑπηρετήσεις τόν λαόν τοῦ Θεοῦ καί ἀπό τό ἱερό Θυσιαστήριο. Ἐκεῖ ὅπου ἐπιθυμοῦσιν ἄγγελοι παρακῦψαι. Καλεῖσαι δηλαδὴ ὅπως « ἀναιμάκτῳ τομῇ Σῶμα καὶ Αἷμα τέμνῃς Δεσποτικόν, φωνὴν ἔχων τὸ ξίφος»   κατὰ τὸν Γρηγόριο τὸν Θεολόγο.
 
Αἰσθήματα βαθύτατης χαρᾶς γεμίζουν σήμερον τὶς καρδιὲς ὅλων μας, ἰδιαιτέρως δὲ ἐμοῦ, καθ’ ὅτι  ἡ Ἐκκλησία τοῦ Ἀποστόλου Βαρνάβα βρίσκει στὸ πρόσωπὸ σου «ἐργάτην ἀνεπαίσχυντον» ὁ ὁποῖος ἀπό τή νεότητά του διήγαγε τὸν βίο αὐτοῦ «ὀρθοτομοῦντα τὸν λόγον τῆς ἀληθείας» ( Β΄Τιμ.2,15) τοῦ Κυρίου.
 
Χαίρομε διότι στό πρόσωπὸ σου βρίσκομε λειτουργὸ  «φιλόξενον, φιλάγαθον, σώφρονα, δίκαιον, ὅσιον, ἐγκρατῆ, ἀντεχόμενον  τοῦ  κατὰ τὴν διδαχὴν πιστοῦ λόγου» (Τιτ.1,8)  ὁ ὁποῖος  ἀνεδείχθης  «δυνατὸς καὶ παρακαλεῖν ἐν τῇ διδασκαλίᾳ τῇ ὑγιαινούσῃ καὶ τοὺς ἀντιλέγοντας ἐλέγχειν»        (Τίτ. 1,9).       

Ἀπὸ κέντρου καρδίας, προσφιλέστατε ἐν Κυρίῳ ἀδελφέ, σοῦ ἐκφράζουμε τὰ ἐνδόμυχὰ μας συγχαρητήρια γιὰ τὴν ὑψηλὴ αὐτὴ ἱερατικὴ τιμή, τὴν ὁποία ἡ Ἐκκλησία σοῦ προσφέρει, καί, ταυτόχρονα, ὑψώνουμε χεῖρας ἱκέτιδας πρὸς τὸν Κύριο, γιὰ νὰ σὲ καθοδηγεῖ «εἰς πάντα, οὗ ἐὰν πορεύῃ» ( Ἰησοῦ τοῦ Ναυὴ 1,9) καὶ για νὰ εὐλογεῖ τὰ ἔργα σου, ὥστε νὰ εἶναι γόνιμα, καρποφόρα καὶ εὐάρεστα ἐνώπιόν Του.
 
Ναὶ Ἀδελφὲ μας, καλεῖσαι ἀπὸ τὸν Θεὸ να ὑπηρετήσεις τὸ ἱερὸ Θυσιαστήριο καὶ τὴν Ἐκκλησία γενικότερα σὲ χαλεποὺς καὶ δυσχειμέρους καιρούς. Δυστυχῶς ἀλλότρια  ἰδεολογικὰ ῥεύματα εἰσήλασαν  στην πατρίδα μας καὶ αἰχμαλώτισαν τις ψυχὲς τῶν νέων μας. Διδασκαλίες  ἀδόκιμες, οἱ ὁποῖες ἀπάδουν πρὸς τὴ στοιχειώδη ἀξιοπρέπεια τοῦ ἀνθρώπου καὶ οἱ ὁποῖες εἶναι βδελυκτὲς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, διδάσκονται ἀκόμη καὶ στις εὔπλαστες ψυχὲς τῶν μικρῶν μαθητῶν μας,  τὶς ὁποῖες ὁδηγοῦν,  μὲ τὸν τρόπο αὐτό, μακρὰν τῆς σωτηριώδους διδασκαλίας τοῦ Χριστοῦ.
 

Κυριακή 1 Ιουνίου 2014 – ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ 318 ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

Ἐν ταις ημέραις εκείναις, ἐπάρας ὁ Ἰησοῦς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν εἶπε· πάτερ, ἐλήλυθεν ἡ ὥρα· δόξασόν σου τὸν υἱόν, ἵνα καὶ ὁ υἱός σου δοξάσῃ σε, καθὼς ἔδωκας αὐτῷ ἐξουσίαν πάσης σαρκός, ἵνα πᾶν ὃ δέδωκας αὐτῷ δώσῃ αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον. Αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν. Ἐγώ σε ἐδόξασα ἐπὶ τῆς γῆς, τὸ ἔργον ἐτελείωσα ὃ δέδωκάς μοι ἵνα ποιήσω· καὶ νῦν δόξασόν με σύ, πάτερ, παρὰ σεαυτῷ τῇ δόξῃ ᾗ εἶχον πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι παρὰ σοί. Ἐφανέρωσά σου τὸ ὄνομα τοῖς ἀνθρώποις οὓς δέδωκάς μοι ἐκ τοῦ κόσμου. Σοὶ ἦσαν καὶ ἐμοὶ αὐτοὺς δέδωκας, καὶ τὸν λόγον σου τετηρήκασι. Νῦν ἔγνωκαν ὅτι πάντα ὅσα δέδωκάς μοι παρὰ σοῦ ἐστιν· ὅτι τὰ ρήματα ἃ δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς, καὶ αὐτοὶ ἔλαβον, καὶ ἔγνωσαν ἀληθῶς ὅτι παρὰ σοῦ ἐξῆλθον, καὶ ἐπίστευσαν ὅτι σύ με ἀπέστειλας.

Ἐγὼ περὶ αὐτῶν ἐρωτῶ· οὐ περὶ τοῦ κόσμου ἐρωτῶ, ἀλλὰ περὶ ὧν δέδωκάς μοι, ὅτι σοί εἰσι, καὶ τὰ ἐμὰ πάντα σά ἐστι καὶ τὰ σὰ ἐμά, καὶ δεδόξασμαι ἐν αὐτοῖς. Καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἐν τῷ κόσμῳ, καὶ οὗτοι ἐν τῷ κόσμῳ εἰσί, καὶ ἐγὼ πρὸς σὲ ἔρχομαι. Πάτερ ἅγιε, τήρησον αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου ᾧ δέδωκάς μοι, ἵνα ὦσιν ἓν καθὼς ἡμεῖς. Ὅτε ἤμην μετ' αὐτῶν ἐν τῷ κόσμῳ, ἐγὼ ἐτήρουν αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου· οὓς δέδωκάς μοι ἐφύλαξα, καὶ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο εἰ μὴ ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ. Νῦν δὲ πρὸς σὲ ἔρχομαι, καὶ ταῦτα λαλῶ ἐν τῷ κόσμῳ ἵνα ἔχωσι τὴν χαρὰν τὴν ἐμὴν πεπληρωμένην ἐν αὐτοῖς.



Απόδοση στη νεοελληνική:

Τις ημέρες ἐκείνες, σηκώνοντας ὁ Ἰησοῦς τὰ μάτια του εἰς τὸν οὐρανὸν εἶπε, «Πατέρα, ἦλθε ἡ ὥρα· δόξασε τὸν Υἱόν σου, διὰ νὰ σὲ δοξάσῃ καὶ ὁ Υἱός σου, σύμφωνα μὲ τὴν ἐξουσίαν ποὺ τοῦ ἔδωκες ἐπὶ ὅλων τῶν ἀνθρώπων, διὰ νὰ δώσῃ ζωὴν αἰώνιον εἰς τὸν καθένα ἀπὸ ἐκείνους ποὺ τοῦ ἔδωκες. Αὐτὴ εἶναι ἡ αἰώνιος ζωή: τὸ νὰ γνωρίζουν σὲ τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν καὶ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν ὁποῖον ἔστειλες. Ἐγὼ σὲ ἐδόξασα ἐπὶ τῆς γῆς, ἐτελείωσα τὸ ἔργον ποὺ μοῦ ἔδωκες νὰ κάνω, καὶ τώρα δόξασέ με σύ, Πατέρα, πλησίον σου μὲ τὴν δόξαν ποὺ εἶχα μαζί σου πρὶν νὰ ὑπάρξῃ ὁ κόσμος. Ἐφανέρωσα τὸ ὄνομά σου εἰς τοὺς ἀνθρώπους, τοὺς ὁποίους μοῦ ἔδωκες ἀπὸ τὸν κόσμον. Δικοί σου ἦσαν καὶ τοὺς ἔδωκες σ’ ἐμένα, καὶ τὸν λόγον σου ἔχουν τηρήσει. Τώρα κατάλαβαν ὅτι ὅλα ὅσα μοῦ ἔδωκες, εἶναι ἀπὸ σένα, διότι τὰ λόγια ποὺ μοῦ ἔδωκες, τοὺς τὰ ἔδωκα καὶ αὐτοὶ τὰ ἐδέχθησαν καὶ ἐγνώρισαν ἀληθινὰ ὅτι ἐβγῆκα ἀπὸ σένα καὶ ἐπίστεψαν ὅτι σὺ μὲ ἔστειλες.

Ἐγὼ γι’ αὐτοὺς παρακαλῶ, δὲν παρακαλῶ γιὰ τὸν κόσμο, ἀλλὰ γιὰ ἐκείνους ποὺ μοῦ ἔδωκες, ἐπειδὴ εἶναι δικοί σου, καὶ ὅλα τὰ δικά μου εἶναι δικά σου καὶ τὰ δικά σου εἶναι δικά μου, καὶ ἔχω δοξασθῆ δι’ αὐτῶν. Δὲν θὰ εἶμαι πλέον εἰς τὸν κόσμον, ἐνῷ αὐτοὶ θὰ εἶναι εἰς τὸν κόσμον, καὶ ἐγὼ ἔρχομαι σ’ ἐσένα. Πατέρα ἅγιε, φύλαξέ τους μὲ τὴν δύναμιν τοῦ ὀνόματός σου ποὺ μοῦ ἔδωκες, διὰ νὰ εἶναι ἕνα ὅπως εἴμεθα ἐμεῖς. Ὅταν ἤμουν μαζί τους εἰς τὸν κόσμον, ἐγὼ τοὺς ἐφύλαττα μὲ τὴν δύναμιν τοῦ ὀνόματός σου· ἐκείνους ποὺ μοῦ ἔδωκες τοὺς ἐφύλαξα καὶ κανένας ἀπ’ αὐτοὺς δὲν ἐχάθηκε παρὰ ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, διὰ νὰ ἐκπληρωθῇ ἡ γραφή. Ἀλλὰ τώρα ἔρχομαι σ’ ἐσένα, καὶ αὐτὰ τὰ λέγω ἐνῷ εἶμαι ἀκόμη εἰς τὸν κόσμον, διὰ νὰ ἔχουν τὴν χαράν μου μέσα τους τελείαν.

ΗΠΑ: 16χρονος σκότωσε τους γονείς του γιατί του πήραν το iPod

 
«Σκότωσα τους γονείς μου γιατί μου πήραν το iPod», ήταν η αποστομωτική ομολογία του 16χρονου Βίνσεντ Πάρκερ, πέντε μήνες αφότου έστησε ενέδρα για να δολοφονήσει τη μητέρα και τον πατέρα μου μέσα στο ίδιο τους το σπίτι.

Ο Πάρκερ που από το περιβάλλον του χαρακτηρίζεται «έξυπνος» και από τους ειδικούς που τον εξέτασαν ότι έχει σώας τας φρένας του, αποφάσισε να εκδικηθεί τους γονείς του επειδή του απέσπασαν τη φορητή συσκευή μουσικής.

Αφού πήρε οκτώ μαχαίρια, ένα μπαστούνι του μπέιζμπολ και έναν λοστό, περίμενε τη μητέρα του να βγει από το μπάνιο στο σπίτι τους στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ για να της καταφέρει θανάσιμα χτυπήματα.

Αφού την «τύφλωσε» χρησιμοποιώντας σπρέι πιπεριού, της επιτέθηκε στα μάτια με ένα από τα μαχαίρια, έπειτα τη χτύπησε στο πρόσωπο και το κεφάλι με το μπαστούνι και στη συνέχεια με το λοστό «μέχρι που σταμάτησε να αναπνέει».

Στα αιματηρά του πλάνα υπήρχε και ο πατέρας του που έπρεπε να θανατωθεί. Έτσι, τον περίμενε στο σαλόνι, ενώ το άψυχο κορμί της μητέρας του βρισκόταν σε μία λίμνη αίματος, και όταν ο άνδρας μπήκε στο σπίτι ο 16χρονος του επιτέθηκε αρχικά με το λοστό και έπειτα του κατάφερε μαχαιριές στο στήθος και την πλάτη.

Ο Βίνσεντ Πάρκερ αφότου ο πατέρας του έπεσε στο δάπεδο αιμόφυρτος, έφυγε από το σπίτι. Ωστόσο ο άνδρας κατάφερε να καλέσει την αστυνομία και να αναφέρει ότι ο γιος του επιτέθηκε. Όταν οι πρώτες βοήθειες και οι άνδρες της αστυνομίας έφτασαν στο σημείο, βρήκαν τον πατέρα του Πάρκερ βουτηγμένο στο αίμα, αλλά διατηρούσε τις αισθήσεις του. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, ωστόσο, λίγες ώρες αργότερα κατέληξε στα τραύματά του.

1453-2014: 561 χρόνια από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης

Η Πόλη δεν έπεσε την 29η Μαΐου 1453 αλλά πολύ νωρίτερα...

Στις 13 Απριλίου 1204 η Πόλη έπεσε στα χέρια των Φράγκων της Δʹ Σταυροφορίας.
 
Η πρώτη αυτή άλωση υπήρξε μια ληστρική κατάκτηση πολύ επώδυνη αφού στα 57 χρόνια που έμεινε η Πόλη στα χέρια των Δυτικών, οι βιβλιοθήκες της απογυμνώθηκαν, οι ναοί της βεβηλώθηκαν, θησαυροί της και ιερά κειμήλια κλάπηκαν, τα ταμεία της άδειασαν.

Όταν το 1261 ο στρατηγός Αλέξιος Στρατηγόπουλος, δίχως μάχη, την απελευθέρωσε, η Βασιλεύουσα ήταν μια πόλη ρημαγμένη, μια πόλη που το καντήλι της είχε λίγο λάδι. Σύμφωνα με την Αρβελέρ "το φραγκικὸ κτύπημα εναντίον της ήταν τόσον δυνατό, που έκτοτε η Κωνσταντινούπολη ήταν «μια πόλη καταδικασμένη να χαθεί».

Παρόλο που η περίοδος από το 1204 μέχρι το 1453 ήταν μια περίοδος παρακμής, ο γιος του Εμμανουήλ Παλαιολόγου και της Ελένης Δραγάτση, αφήνει το Δεσποτάτο του Μυστρά, και δέχεται εκείνος να σηκώσει το βάρος της τελευταίας άμυνας, ενός αγώνα μέχρι εσχάτων...

Γ. Π.

Το παιδὶ που δεν γεννήθηκε ποτέ

Ένα εκπληκτικὸ γλυπτό απὸ έναν νεαρὸ Σλοβένο γλύπτη τον Martin Hudacek.

Περιγράφει ο ίδιος. "Κύριος σκοπός μου στη δημιουργία αυτου του γλυπτού ήταν, όχι να γίνω διάσημος, αλλὰ για να φανεί η σημαντικὴ αξία της ανθρώπινης ζωής και την ανάγκη για την προστασία της, ακόμα απὸ τη σύλληψη".

Εγὼ κοιτώντας το και έχοντας βαθειὰ επίγνωση της αξίας κάθε ανθρώπινης ζωής, μια και είμαι ένας απὸ τους πολεμιστές της, σκέφτομαι ότι το γλυπτὸ απηχεί μαζὶ την ομορφιά, τον πόνο, τη θλίψη, και την ελπίδα. Δείχνει πανέμορφα τον τρόπο που βιώνει μία μητέρα την απώλεια είτε ακούσια, είτε εκούσια, αλλὰ και την συγχώρεση. Η διαφάνεια της μικρής, η σχεδὸν αγγελική της παρουσία, δείχνει αυτὸ ακριβώς. Θα μπορούσε κάλλιστα να χρησιμοποιηθεί σαν κυρίαρχη εικόνα στον αγώνα κατὰ των αναίτιων αμβλώσεων.

Έτσι στο τέλος γεννιέται πάντα η ελπίδα.

Άρης Τσιγκρής, Μαιευτήρας-Χειρουργός Γυναικολόγος

Πηγή: http://www.agiazoni.gr/parembaseis.php?id=36601777774374454445

Δίνουμε καλές εξετάσεις;

Ο σοφός Παροιμιαστής προτρέπει να είναι η διαγωγή μας ενώπιον του Θεού και ενώπιον των άνθρώπων επαινετή: «Προνού καλά ένώπιον Κυρίου και άνθρώπων» (Παροιμ. γ' 4). Παραπλήσιες προτροπές απευθύνει και ο απόστολος Παύλος στην πρός Ρωμαίους επιστολή, όπου γράφει: «Προνοούμενοι καλά ενώπιον πάντων ανθρώπων» (Ρωμ. ιβ' 17). αλλά και στη Β' πρός Κορινθίους επιστολή: «Προνοούμενοι καλά ού μόνον ενώπιον Κυρίου, αλλά και ενώπιον ανθρώπων» (Β' Κορ. η' 21).
 
Η κύρια έννοια των τριών αυτών παραλλήλων χωρίων είναι το να προσέχουμε στη ζωή μας, στις συναναστροφές και τη συμπεριφορά μας και να δίνουμε καλές εξετάσεις ενώπιον Θεού και ανθρώπων.

Πότε δίνουμε καλές εξετάσεις ενώπιον του Θεού; Όταν ζούμε ζωή αληθινής θεοσέβειας. Ένας αρχαίος ερμηνευτής, ο Προκόπιος Γαζαίος, παρατηρεί: «Πρό πάσης άλλης εννοίας, διανοού έμπροσθεν μέν Θεού τό πρός αύτόν εύσεβές». Πριν  από κάθε άλλη σκέψη σου, σκέψου πώς θα  εκδηλώσεις την ευσέβειά σου στον Θεό. Και ο απόστολος Παύλος στην προς Τίτον επιστο­λή του μας προτρέπει να ζήσουμε στην παρούσα ζωή με ευσέβεια (β' 12). Τότε είναι επαινετή η δι­αγωγή μας ενώπιον του Θεού, όταν απ' όλα πιο πολύ μας απασχολεί «ή τού Θεού εύαρέστησις», όταν καλλιεργούμε ένθεο ζήλο και αγάπη προς τον Θεό, όταν έχουμε την ασφαλή πληροφορία της αγαθής συνειδήσεως ότι πορευόμαστε σύμ­φωνα με το άγιο θέλημα του Θεού.

Αρχίζουν οι πανελλαδικές εξετάσεις

Καλή επιτυχία σε όσους διαγωνίζονται από σήμερα  στις πανελλήνιες εξετάσεις.

Ο Θεός να είναι βοηθός τους!

Ιερά Αγρυπνία για την απόδοση του Πάσχα

Σήμερα Τρίτη 27 Μαΐου 

στον Ι. Ν. Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου 

(εντός της Χριστ. Εστίας Πατρών) 

θα τελεσθεί ιερά αγρυπνία 

επί τη αποδόσει του Πάσχα.

Ώρα 9.30 μ.μ. έως 1.00 μετά τα μεσάνυκτα

Προσευχή

Αν δεν έχεις χρόνο, μπορείς  να προσεύχεσαι ενώ εργάζεσαι  ή περπατάς  ή ακόμα και στο κρεβάτι, αρκεί να μην ξεχάσεις να επικαλείσαι τον Κύριο στην καρδιά σου και να γονατίζεις μπροστά  σ` Εκείνον πρωί και βράδυ.

Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ

Χειροτονία Γρηγορίου (Μουσουρούλη)

Σε ατμόσφαιρα κατανύξεως την Παρασκευή 23 Μαΐου 2014 το απόγευμα στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως Υπεραγίας Θεοτόκου Τροοδιτίσσης Κύπρου κατά την διάρκεια του Εσπερινού έγινε η κουρά υπό του Ηγουμένου της Μονής Αρχιμανδρίτου Αθανασίου του Μοναχού Γρηγορίου (Μουσουρούλη) Ιεροκήρυκος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου και Μέλους της Αδελφότητος Θεολόγων «Ο ΣΩΤΗΡ».

Τον Εσπερινό τέλεσε ο Αρχιμανδρίτης Λαυρέντιος Καρανάσιος, Ιεροκήρυξ της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας και παρίσταντο ο Επίσκοπος Καρπασίας Χριστοφόρος, ο Αρχιμανδρίτης Αστέριος Χατζηνικολάου, Προϊστάμενος της Αδελφότητος Θεολόγων «Ο ΣΩΤΗΡ», πολλοί κληρικοί και λαϊκοί από Κύπρο και Ελλάδα.

Το Σάββατο 24 Μαΐου 2014, ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομος, συμπαραστατούμενος από τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Καρπασίας κ. Χριστοφόρο και με την συμμετοχή ικανού αριθμού κληρικών από τη  Αρχιεπισκοπική περιφέρεια, αλλά και άλλες Μητροπόλεις της Κύπρου προέβη στη χειροτονία εις διάκονον του μοναχού Γρηγορίου. Η χειροτονία πραγματοποιήθηκε στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννου Λευκωσίας ενώ συμπροσευχόμενος στο ιερό βήμα ήταν και ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Πάφου κ. Γεώργιος. 

Την Κυριακή, 25 Μαΐου 2014, ο διάκονος Γρηγόριος έλαβε και τον δεύτερο βαθμό της Ιερωσύνης, στον Ιερό Ναό Παναγίας Ευαγγελιστρίας στην Παλουριώτισσα.

Άξιος!!!

Τις τελευταίες φωτογραφίες από την εις διάκονο χειροτονία βρήκαμε εδώ
 

Κίνα: 64 εκκλησίες κατεδαφίστηκαν - Αφαιρούνται σταυροί με διάταγμα

Η εκστρατεία διωγμού κατά των χριστιανών στην Zhejiang οδήγησε στη μαζική καταστροφή τόπων λατρείας στην αφαίρεση ή απάλειψη των σταυρών και σε συγκρούσεις μεταξύ χριστιανών και αστυνομίας κατά τη διάρκεια ενός μήνα στις εκκλησίες.Την ίδια περίοδο το σχέδιο της κατεδάφισης «της Ιερουσαλήμ της Ανατολής» εφαρμόζεται αμείλικτα.

Όπως μεταδίδει το πρακτορείο AsiaNews (21.05.14) για περισσότερες από 60 εκκλησίες κυρίως στην πόλη Wenzhou (της επονομαζόμενης και Ιερουσαλήμ της Ανατολής λόγω της σημαντικής χριστιανικής κοινότητας που διαθέτει) στην περιοχή του Zhejiang εκδόθηκε ένα διάταγμα κατεδάφισης το οποίο και υλοποιήθηκε με την κατεδάφιση μέρους των κτιριακών συγκροτημάτων. Σταυροί κατεδαφίστηκαν, επικαλύφθηκαν και κυρίως απήχθησαν από γερανούς...

Οι διωγμοί αρχίζουν και πάλι...

Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος - νέα έκδοση

    

Συγγρ.: ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΦΩΤΕΙΝΗ   
Χρονολογία έκδοσης: 05 2014
ISBN: 978-960-495-157-4
Σχήμα: 21 χ 29
Σελίδες: 32
Κατηγορία είδους: ΒΙΒΛΙΟ
Εκδότης: ΑΘΩΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Περιγραφή
 
O όσιος Ιωάννης ο Ρώσος είναι ένας μεγάλος άγιος της Εκκλησίας μας, που γιορτάζει στις 27 Μαΐου και το ιερό του σκήνωμα βρίσκεται στο Νέο Προκόπι, στην Εύβοια. Εκεί φθάνουν γεμάτοι κατάνυξη χιλιάδες προσκυνητές από ολόκληρο τον κόσμο για να λάβουν  την ευλογία του. Ποια όμως ήταν τα θαυμαστά γεγονότα της ζωής του; Και πώς ο άγιος συνεχίζει και μετά τον θάνατό του να βρίσκεται κοντά μας και να πραγματοποιεί με τη Χάρη του Θεού μεγάλα θαύματα;

Έχω facebook, άρα υπάρχω

Έχω facebook, άρα υπάρχω. Με ένα κλικ, ανεβάζω σε μία οθόνη την ανασφάλειά μου, τη μοναξιά μου, την ανάγκη για αναγνώριση, την αδυναμία μου στο «σχετίζεσθαι», τις ιδεολογικές μου εμμονές, το θεολογικό μου παραλήρημα… Γι’ αυτό θα ποστάρω ότι «έχω νεύρα», ότι «το διάβασμα δεν βγαίνει», ότι «το φαΐ κάηκε», ότι «καλά έκαναν και τους απέλυσαν τους χαραμοφάηδες», ότι «όποιος δεν έχει τι να κάνει ας στείλει», ότι «οι παπάδες φταίνε», ότι «πίνω καφέ στο μαγαζί τάδε». Γι’ αυτό θα ανεβάσω τις φωτογραφίες που έβγαλα για το προφίλ. Γιατί με νοιάζει πάνω απ’ όλα το προφίλ. Άλλωστε μπορώ να μπαίνω και να βγαίνω, φανερά ή κρυφά, ρίχνοντας μια ματιά πρώτα «ποιος είναι μέσα». Γιατί στον τοίχο μου κάνω πολιτικές αναλύσεις, οικονομικές προβλέψεις, κοινωνικά μανιφέστα. Γιατί, μ’ ένα μόνο κλικ και το προφίλ μου μαρτυρά την ενεργό πολιτική μου συνείδηση, την πίστη και την θεολογική μου κατάρτιση και τις απόψεις μου για την κοινωνική επικαιρότητα. Φυσικά πάντα με τρόπο απόλυτο και αφοριστικό. Απλά και ανέξοδα. Εξάλλου, αν κάποιος θέλει κάτι παραπάνω, του ποστάρω κι ένα λινκ «να μη λέει»… Εξάλλου η εταιρία μού το λέει καθαρά κι εγώ το φχαριστιέμαι: είμαι χρήστης!

Έχω facebook, άρα υπάρχω. Και είμαι παντοδύναμος! Γιατί δεν έχω απέναντί μου να κοιτάξω ανθρώπινα μάτια, αλλά μια λευκή οθόνη. Παρόλ’ αυτά μπορώ να βυθομετρώ στις ψυχές και τα μυαλά των άλλων και να δίνω πάντα τις κατάλληλες απαντήσεις. Ένα τσιτάτο κάποιου φιλοσόφου που βρήκα στο διαδίκτυο, πάντα αποστομώνει και μου προσφέρει ικανοποιητικά like! Συχνά νιώθω την αυτοπεποίθησή μου να υφίσταται πλήγμα, αισθάνομαι ότι δεν αξίζω πια. Είναι όταν δεν έχω πολλά like… Τότε πραγματικά ταπεινώνομαι και ψάχνω κάτι καλύτερο για να επανέλθω δριμύτερος. Όσα πιο πολλά like, τόσο το κύρος μου ανεβαίνει. Κι αν μου κάνουν και κοινοποίηση το σχόλιο, τότε γίνομαι σοφός. Μέσα στον κόσμο του fb, το δικό μου εικονικό κόσμο, αυτοπραγματώνομαι. Ικανοποιώ εικονικά τις πραγματικές ανάγκες μου ή πραγματικά τις εικονικές μου επιθυμίες; Ποιος νοιάζεται! Εξάλλου ο αριθμός των φίλων μου (και των ακολούθων μου!) αυξάνεται συνεχώς στο προφίλ μου. Κι αν με τους περισσότερους δε γνωρίζομαι, δεν έχει σημασία αφού δε με νοιάζει το πρόσωπο, αλλά το νούμερο. Είπαμε, όλα είναι θέμα προφίλ!

Μ’ αρέσει αυτός ο κόσμος! Βλέπω από αυτόν, αναπνέω από τα like που θα πάρω και μιλάω πλέον όχι από το στόμα αλλά από το πληκτρολόγιο. Ο κόσμος αυτός είναι πολύ βολικός! Γιατί δεν έχει τις απαιτήσεις της προσωπικής συνύπαρξης. Δεν έχει ευθύνες, έγνοιες, ρίσκα. Είναι ασφαλής! Γράφω και διαγράφω τα λεγόμενα, κάνω ή μπλοκάρω φίλους, μεταφέρομαι από το ένα μέρος στο άλλο με μία επισήμανση, στέλνω ένα σκούντημα ή μια ηλεκτρονική αγκαλιά (hug), γελάω με lol, κερνάω ηλεκτρονικό καφέ, συμφιλιώνομαι με ένα emoticon με όποιον είχα μαλώσει, χωρίς τον κόπο της συγχώρεσης, κερδίζω την αναγνώριση που δε βρήκα στο σπίτι, στη σχολή ή στο γραφείο και μία ασφαλή τρύπα για να χώσω το κεφάλι μου και να κρυφτώ από τον έξω κόσμο.
ΥΓ: Ζητείται Θεός να με κάνει add.

Απόσπασμα από το Περιοδικό “Παρεμβολή”, Τεύχος Απριλίου-Μαΐου-Ιουνίου 2013

Κατά Ιωάννην (θ΄ 1–38) [Θεραπεία εκ γεννετής τυφλού]

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, παράγων ο Ιησοῦς, εἶδεν ἄνθρωπον τυφλὸν ἐκ γενετῆς. Καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· ραββί, τίς ἥμαρτεν, οὗτος ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἵνα τυφλὸς γεννηθῇ;

Ἀπεκρίθη ᾿Ιησοῦς· οὔτε οὗτος ἥμαρτεν οὔτε οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἀλλ' ἵνα φανερωθῇ τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῷ. Ἐμὲ δεῖ ἐργάζεσθαι τὰ ἔργα τοῦ πέμψαντός με ἕως ἡμέρα ἐστίν· ἔρχεται νὺξ ὅτε οὐδεὶς δύναται ἐργάζεσθαι. Ὅταν ἐν τῷ κόσμῳ ᾦ, φῶς εἰμι τοῦ κόσμου.

Ταῦτα εἰπὼν ἔπτυσε χαμαὶ καὶ ἐποίησε πηλὸν ἐκ τοῦ πτύσματος, καὶ ἐπέχρισε τὸν πηλὸν ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ τυφλοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὕπαγε νίψαι εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωάμ, ὃ ἑρμηνεύεται ἀπεσταλμένος. Ἀπῆλθεν οὖν καὶ ἐνίψατο, καὶ ἦλθε βλέπων.

Οἱ οὖν γείτονες καὶ οἱ θεωροῦντες αὐτὸν τὸ πρότερον ὅτι τυφλὸς ἦν, ἔλεγον· οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ καθήμενος καὶ προσαιτῶν; Ἄλλοι ἔλεγον ὅτι οὗτός ἐστιν· ἄλλοι δὲ ὅτι ὅμοιος αὐτῷ ἐστιν. Ἐκεῖνος ἔλεγεν ὅτι ἐγώ εἰμι. Ἔλεγον οὖν αὐτῷ· πῶς ἀνεῴχθησάν σου οἱ ὀφθαλμοί; Ἀπεκρίθη ἐκεῖνος καὶ εἶπεν· ἄνθρωπος λεγόμενος Ἰησοῦς πηλὸν ἐποίησε καὶ ἐπέχρισέ μου τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ εἶπέ μοι· ὕπαγε εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωὰμ καὶ νίψαι· ἀπελθὼν δὲ καὶ νιψάμενος ἀνέβλεψα. Εἶπον οὖν αὐτῷ· ποῦ ἐστιν ἐκεῖνος; λέγει· οὐκ οἶδα. Ἄγουσιν αὐτὸν πρὸς τοὺς Φαρισαίους, τόν ποτε τυφλόν. Ἦν δὲ σάββατον ὅτε τὸν πηλὸν ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς καὶ ἀνέῳξεν αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμούς.

Πάλιν οὖν ἠρώτων αὐτὸν καὶ οἱ Φαρισαῖοι πῶς ἀνέβλεψεν. Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· πηλὸν ἐπέθηκέ μου ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμούς, καὶ ἐνιψάμην, καὶ βλέπω.

Ἔλεγον οὖν ἐκ τῶν Φαρισαίων τινές· οὗτος ὁ ἄνθρωπος οὐκ ἔστι παρὰ τοῦ Θεοῦ, ὅτι τὸ σάββατον οὐ τηρεῖ. ἄλλοι ἔλεγον· πῶς δύναται ἄνθρωπος ἁμαρτωλὸς τοιαῦτα σημεῖα ποιεῖν; Καὶ σχίσμα ἦν ἐν αὐτοῖς. Λέγουσι τῷ τυφλῷ πάλιν· σὺ τί λέγεις περὶ αὐτοῦ, ὅτι ἤνοιξέ σου τοὺς ὀφθαλμούς; Ὁ δὲ εἶπεν ὅτι προφήτης ἐστίν.

Οὐκ ἐπίστευσαν οὖν οἱ ᾿Ιουδαῖοι περὶ αὐτοῦ ὅτι τυφλὸς ἦν καὶ ἀνέβλεψεν, ἕως ὅτου ἐφώνησαν τοὺς γονεῖς αὐτοῦ τοῦ ἀναβλέψαντος καὶ ἠρώτησαν αὐτοὺς λέγοντες· οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς ὑμῶν, ὃν ὑμεῖς λέγετε ὅτι τυφλὸς ἐγεννήθη; πῶς οὖν ἄρτι βλέπει; Ἀπεκρίθησαν δὲ αὐτοῖς οἱ γονεῖς αὐτοῦ καὶ εἶπον· οἴδαμεν ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς ἡμῶν καὶ ὅτι τυφλὸς ἐγεννήθη· πῶς δὲ νῦν βλέπει οὐκ οἴδαμεν, ἢ τίς ἤνοιξεν αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμεῖς οὐκ οἴδαμεν· αὐτὸς ἡλικίαν ἔχει, αὐτὸν ἐρωτήσατε, αὐτὸς περὶ ἑαυτοῦ λαλήσει.

Ταῦτα εἶπον οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ὅτι ἐφοβοῦντο τοὺς ᾿Ιουδαίους· ἤδη γὰρ συνετέθειντο οἱ Ἰουδαῖοι ἵνα, ἐάν τις αὐτὸν ὁμολογήσῃ Χριστόν, ἀποσυνάγωγος γένηται. Διὰ τοῦτο οἱ γονεῖς αὐτοῦ εἶπον ὅτι ἡλικίαν ἔχει, αὐτὸν ἐρωτήσατε. Ἐφώνησαν οὖν ἐκ δευτέρου τὸν ἄνθρωπον ὃς ἦν τυφλός, καὶ εἶπον αὐτῷ· δὸς δόξαν τῷ Θεῷ· ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἁμαρτωλός ἐστιν. Ἀπεκρίθη οὖν ἐκεῖνος καὶ εἶπεν· εἰ ἁμαρτωλός ἐστιν οὐκ οἶδα· ἓν οἶδα, ὅτι τυφλὸς ὢν ἄρτι βλέπω. Εἶπον δὲ αὐτῷ πάλιν· τί ἐποίησέ σοι; Πῶς ἤνοιξέ σου τοὺς ὀφθαλμούς; Ἀπεκρίθη αὐτοῖς· εἶπον ὑμῖν ἤδη, καὶ οὐκ ἠκούσατε· τί πάλιν θέλετε ἀκούειν; Μὴ καὶ ὑμεῖς θέλετε αὐτοῦ μαθηταὶ γενέσθαι;

Ἐλοιδόρησαν αὐτὸν καὶ εἶπον· σὺ εἶ μαθητὴς ἐκείνου· ἡμεῖς δὲ τοῦ Μωυσέως ἐσμὲν μαθηταί. Ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι Μωυσεῖ λελάληκεν ὁ Θεός· τοῦτον δὲ οὐκ οἴδαμεν πόθεν ἐστίν.

Ἀπεκρίθη ὁ ἄνθρωπος καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἐν γὰρ τούτῳ θαυμαστόν ἐστιν, ὅτι ὑμεῖς οὐκ οἴδατε πόθεν ἐστί, καὶ ἀνέῳξέ μου τοὺς ὀφθαλμούς. Οἴδαμεν δὲ ὅτι ἁμαρτωλῶν ὁ Θεὸς οὐκ ἀκούει, ἀλλ' ἐάν τις θεοσεβὴς ᾖ καὶ τὸ θέλημα αὐτοῦ ποιῇ, τούτου ἀκούει. Ἐκ τοῦ αἰῶνος οὐκ ἠκούσθη ὅτι ἤνοιξέ τις ὀφθαλμοὺς τυφλοῦ γεγεννημένου. Εἰ μὴ ἦν οὗτος παρὰ Θεοῦ, οὐκ ἠδύνατο ποιεῖν οὐδέν.

Ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ· ἐν ἁμαρτίαις σὺ ἐγεννήθης ὅλος, καὶ σὺ διδάσκεις ἡμᾶς; Καὶ ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω. Ἤκουσεν ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω, καὶ εὑρὼν αὐτὸν εἶπεν αὐτῷ· σὺ πιστεύεις εἰς τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ; Ἀπεκρίθη ἐκεῖνος καὶ εἶπε· καὶ τίς ἐστι, Κύριε, ἵνα πιστεύσω εἰς αὐτόν; Εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· καὶ ἑώρακας αὐτὸν καὶ ὁ λαλῶν μετὰ σοῦ ἐκεῖνός ἐστιν. Ὁ δὲ ἔφη· πιστεύω, Κύριε· καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ.


Απόδοση στη νεοελληνική:

Τόν καιρό ἐκείνο, καθὼς ἐβάδιζε ὁ Ἰησοῦς, εἶδε ἄνθρωπον γεννημένον τυφλὸν καὶ τὸν ἐρώτησαν οἱ μαθηταί του, «Ραββί, ποιός ἁμάρτησε, αὐτὸς ἢ οἱ γονεῖς του διὰ νὰ γεννηθῇ τυφλός;».

Ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς, «Οὔτε αὐτὸς ἁμάρτησε οὔτε οἱ γονεῖς του, ἀλλὰ διὰ νὰ φανερωθοῦν ἐξ ἀφορμῆς του τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ. Ἐγὼ πρέπει νὰ κάνω τὰ ἔργα ἐκείνου ποὺ μὲ ἔστειλε ἐν ὅσω εἶναι ἡμέρα· θὰ ἔλθῃ νύχτα, ὅταν κανεὶς δὲν θὰ μπορῇ νὰ ἐργασθῇ. Ὅσον καιρὸν εἶμαι εἰς τὸν κόσμον, εἶμαι τὸ φῶς τοῦ κόσμου».

Ὅταν εἶπε αὐτά, ἔφτυσε χάμω καὶ ἔκανε πηλὸν μὲ τὸ φτύσιμο καὶ ἄλειψε τὸν πηλὸν ἐπάνω εἰς τὰ μάτια τοῦ τυφλοῦ καὶ τοῦ εἶπε, «Πήγαινε, πλύσου εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωάμ», τὸ ὁποῖον μεταφράζεται Ἀπεσταλμένος. Ἔφυγε λοιπὸν καὶ πλύθηκε καὶ ἐπέστρεψε βλέπων.