20/2/21

"Η τεκνογονία ισότιμη με την άμβλωση - το φύλο είναι ρευστό" (διαπαιδαγώγηση στο Νηπιαγωγείο!)


Η γιατρός Παναγιώτα Χατζηγιαννάκη, ιδρυτικό μέλος του κινήματος «Μαμά, μπαμπάς και παιδιά» μιλά για τα νέα εκπαιδευτικά προγράμματα που ψήφισε, παρά τις αντιδράσεις, το ΥΠΕΠΟ, αλλά και για το νομοσχέδιο για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση από το νηπιαγωγείο!

___

Η παραδοσιακή οικογένεια, δηλαδή το έγγαμο ζευγάρι, η μητέρα με τον πατέρα, που μεγαλώνουν από κοινού τα παιδιά τους και έχουν τη διάθεση να μείνουν δεμένοι για όλοι τους τη ζωή, υποβαθμίζεται στις μέρες μας, με πολλούς τρόπους. Για τον λόγο αυτό, τα Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία των Αθηνών, αποφάσισαν να δημιουργήσουν από κοινού το κίνημα “Μαμά-μπαμπάς και παιδιά” προκειμένου να υποστηρίξουν την οικογένεια ως βασική μονάδα της κοινωνίας σύμφωνα με τις αρχές της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η γιατρός και πνευμονολόγος Παναγιώτα Χατζηγιαννάκη, ιδρυτικό μέλος του κινήματος μιλά στην Ορθόδοξη Αλήθεια για τον σύλλογο που δημιουργήθηκε, με στόχο να στηρίξει την παραδοσιακή οικογένεια. Θα αναφερθεί επίσης στα νέα εκπαιδευτικά προγράμματα που τον Ιούνιο, παρά το ότι στη δημόσια διαβούλευση υπήρξε μεγάλη αντίδραση, το υπουργείο προχώρησε και ψήφισε. Θα μας πληροφορήσει για ένα συγκεκριμένο νομοσχέδιο που αφορά στην εισαγωγή των δεξιοτήτων ζωής στα σχολεία με το οποίο προωθούνται τα λεγόμενα συμπεριληπτικά προγράμματα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης, από την αθώα ηλικία των παιδιών του νηπιαγωγείου.



Κα Χατζηγιαννάκη μιλήστε μας για την ανάγκη που δημιουργήθηκε, ώστε να συσταθεί το εν λόγω κίνημα.

Όλα αυτά τα μέτρα εναντίον της παραδοσιακής οικογένειας και ενώ λαμβάνονται με τη δικαιολογία ότι θα κάνουν την κοινωνία μας πιο λειτουργική, θα φέρουν την ευτυχία στην οικογένεια, θα καταπολεμήσουν την κακοποίηση και την «ανελαστικότητα της παράδοσης», φέρνουν άσχημα αποτελέσματα.

Περνώντας τα χρόνια, οι γάμοι λιγοστεύουν, και από αυτούς οι περισσότεροι καταλήγουν σε διαζύγιο, οι νέοι μας παντρεύονται όλο και μεγαλύτεροι, κάνουν όλο και λιγότερα παιδιά και σε μεγαλύτερη ηλικία, οι κακοποιητικές σχέσεις και οι αμβλώσεις είναι η ζωντανή πραγματικότητα, δεν υπάρχουν άνθρωποι να ονειρεύονται την πολύτεκνη οικογένεια. Η οικογένεια υποβαθμίζεται σαν αξία και στόχος ζωής, και αυτό που κανονικά αποτελεί το στήριγμα του ανθρώπου, στις μέρες μας προωθείται ως ένας δευτερεύων ανάξιος λόγου θεσμός.

«Με βάση την εμπειρία χωρών
που εφαρμόστηκαν αυτά τα προγράμματα,
τα παιδιά γίνονται ψυχολογικά και σωματικά κουρέλια,
μπλέκουν στον κόσμο της έκτρωσης,
του ασαφούς προσανατολισμού στο φύλο
και σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων»

Θα θέλαμε να αναφερθείτε στην έρευνα που εκπονήσατε σχετικά με την απόφαση του υπουργείου Παιδείας να διαπαιδαγωγηθούν σεξουαλικά τα παιδιά μας, άκαιρα από την τρυφερή ηλικία του νηπιαγωγείου.

Στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, και στα πλαίσια της Θεματικής εβδομάδας υπήρχε τα προηγούμενα χρόνια και ένα πρόγραμμα το οποίο μαζί με άλλο εγκεκριμένο πιλοτικά για το Νηπιαγωγείο, είχαν στόχο τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας με βάση τις νέου τύπου αρχές. Όμως το Υπουργείο Παιδείας για φέτος είχε άλλους στόχους. Μέσα στους προηγούμενους μήνες, και στα πλαίσια της ανάπτυξης των λεγομένων δεξιοτήτων ζωής, αποφάσισε να εντάξει στο σχολικό πρόγραμμα του νηπιαγωγείου, του δημοτικού και του γυμνασίου, πιλοτικά καταρχήν, και τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση. Έθεσε μάλιστα στην πρότασή του και τις προδιαγραφές με τις οποίες θα γινόταν το μάθημα.

Δεν θα γινόταν με βάση το Σύνταγμα της πατρίδας μας, το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα του παιδιού όπως υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, ούτε με βάση τη Συνθήκη της Ρώμης. Όλα τα ανωτέρω νομοθετήματα προέβλεπαν ότι το σχολικό πρόγραμμα σπουδών οφείλει να σέβεται τις αρχές και τις αξίες της οικογένειας, τις ανάγκες και τη φύση του παιδιού, και να υπάρχει συνεργασία του σχολείου με την οικογένεια ώστε η λαμβανόμενη παιδεία να μην προσβάλει τις αρχές της οικογένειας. Το υπουργείο δεν έθεσε ως προϋπόθεση για τα νέου τύπου προγράμματα να συμβαδίζουν με αυτές τις συμφωνημένες και γενικά αποδεκτές αρχές, αλλά να συμβαδίζουν με τα προγράμματα της UNESCO όπως προβάλλονται στους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης για το 2030.


Έχουν οι γονείς γνώση αυτών των γεγονότων; Και σε κάθε περίπτωση, καλό θα ήταν να μας αναφέρατε τα νέα εκπαιδευτικά πλάνα πάνω στα οποία θα βασιστεί η εκπαίδευση των νηπίων και των παιδιών μας...

Αυτοί οι στόχοι είναι κάτι διαφορετικό από τα ήδη συμφωνημένα, και περιέχουν πολλές αμφισβητούμενες θέσεις, για τις οποίες αμφιβάλλουμε εάν οι γονείς έχουν γνώση και επικροτούν. Μέσα στα πλαίσια της προώθησης των επιμέρους στόχων που αφορούν στην εκπαίδευση, την ισότητα των φύλων και την υγεία, προωθούνται τα λεγόμενα συμπεριληπτικά προγράμματα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης. Αυτά έχουν ως βάση τα σεξουαλικά δικαιώματα. Διδάσκουν ότι το παιδί είναι σεξουαλικό από τη γέννησή του, ότι μπορεί να ικανοποιείται ποικιλοτρόπως από την πρώτη κιόλας παιδική ηλικία, και αυτό είναι φυσιολογικό, ότι το φύλο είναι ρευστό, ότι το παιδί δικαιούται να έχει «εμπειρίες» από το νηπιαγωγείο και ακόμη νωρίτερα, η τεκνογονία είναι απλά μία επιλογή ισότιμη με την άμβλωση, ότι οι οικογένειες είναι πολλών ειδών και είναι ισότιμες, και το ακόμη χειρότερο ότι το παιδί έχοντας σεξουαλικά δικαιώματα που είναι δικαίωμά του να τα ικανοποιήσει, οφείλει και μπορεί να αμφισβητήσει ευθέως τις θέσεις των γονέων, τους νόμους του κράτους, τη θρησκευτική του πίστη, την ίδια του την οικογένεια που κατά τα άλλα είναι το βασικό του στήριγμα. Διότι τα σεξουαλικά δικαιώματα είναι πάνω από όλα αυτά.

Με πνευματικό καθοδηγητή έναν αμερικανικό οργανισμό,
ο οποίος κατευθύνει προς τη σεξουαλική ελευθερία
και τις αμβλώσεις!

Ποιες παιδαγωγικές μεθόδους ακολουθούν οι υπεύθυνοι του εκπαιδευτικού μας συστήματος που συμβουλεύουν τους δασκάλους και τους νηπιαγωγούς, να διδάξουν αυτές τις συγκρουσιακές για την παιδική ψυχή τεχνικές;

Το εγχειρίδιο για το νηπιαγωγείο αναγράφει με σαφήνεια ότι έχει πνευματική καθοδήγηση από τον SIECUS. Αυτός είναι ένας οργανισμός της Αμερικής που κατευθύνει προς τη σεξουαλική ελευθερία και τις αμβλώσεις. Υποστηρίζει ακόμη ότι τα παιδιά έχοντας σεξουαλικά ενδιαφέροντα από την παιδική ηλικία και το νηπιαγωγείο ακόμη, μπορεί το σχολείο να διαμορφώσει ένα κατάλληλο «ερωτικό κλίμα», που να προσφέρει στο παιδί απαντήσεις σε αυτά που το απασχολούν. Το βιβλίο αυτό προωθούσε και ένα φιλμάκι που έδειχνε σε καρτούν την ίδια την ερωτική πράξη, με γυμνούς και τους δύο γονείς να συνευρίσκονται. Γιατί το παιδί θα είχε ενδιαφέρον να μάθει σε αυτή την ηλικία το συγκεκριμένο αντικείμενο, τι εξυπηρετεί, είναι προτεραιότητα και αξία στα αλήθεια η εκμάθηση της αυτοϊκανοποίησης, γιατί επελέγη ο SIECUS ως καθοδηγητής, και με βάση ποια στοιχεία οι διάφοροι τύποι οικογένειας είναι ισότιμοι; Η UNESCO στο εγχειρίδιό της σημειώνει πως τα εκπαιδευτικά προγράμματα μπορούν να τροποποιούνται με βάση τις αρχές της κάθε χώρας. Πού εφαρμόστηκε αυτό στις δικές μας περιπτώσεις, και πότε ερωτήθηκαν οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί φορείς, οι επιστημονικοί σύλλογοι, οι παιδαγωγικοί όμιλοι, για τέτοιου τύπου ριζοσπαστικές εκπαιδευτικές παρεμβάσεις;

«Η UNESCO σημειώνει ότι τα εκπαιδευτικά προγράμματα
μπορούν να τροποποιούνται με βάση τις αρχές κάθε χώρας.
Πού εφαρμόστηκε αυτό στην περίπτωσή μας;»


Πριν την εφαρμογή των προγραμμάτων στο εκπαιδευτικό σύστημα υπήρξαν αντιδράσεις από τους παιδαγωγούς;

Μέσα στον Ιούνιο παρά το ότι στη δημόσια διαβούλευση υπήρξε μεγάλη αντίδραση για αυτά τα προγράμματα, το υπουργείο προχώρησε και ψήφισε το συγκεκριμένο νομοσχέδιο για την εισαγωγή των δεξιοτήτων ζωής στα σχολεία με τις συγκεκριμένες προδιαγραφές. Γνωρίζουμε ότι και στη θεματική εβδομάδα οι θέσεις που περνούσε το εν λόγω πρόγραμμα ήταν η πλήρης αποδοχή της ομοφυλοφιλίας ως ισότιμης επιλογής, έθετε τα παιδιά σε άμεση αντιπαράθεση μέσω της διαδικασίας της αμφισβήτησης με τους γονείς, προωθούσε την αποδοχή της ρευστότητας του φύλου, αμφισβητούσε τον ρόλο της γυναίκας ως μητέρας, προωθούσε τη θέση ότι το φύλο είναι επιλογή άσχετη με τη βιολογία, και με λίγα λόγια, από άποψη παιδαγωγική και επιστημονική στρέφονταν εναντίον κάθε έννοιας κανονικότητας γενικεύοντας ειδικότερες περιπτώσεις.


Ποιον σκοπό τελικά εξυπηρετεί αυτή η εκπαιδευτική πρόταση, αν όχι μια αποδόμηση όχι μόνο μιας υγιούς παράδοσης, αλλά και της παιδικής αθωότητας;

Έχουμε φτάσει να υπάρχουν διεθνείς νομικές οδηγίες από οργανισμούς σε άμεση συνεργασία με τα Ηνωμένα Έθνη, ότι εάν οι γονείς δεν επιτρέπουν στο παιδί τους να εκφράσει άνετα τα σεξουαλικά του δικαιώματα, το κράτος έχει το δικαίωμα να απομακρύνει το παιδί από τους γονείς του. Και αυτό δυστυχώς συμβαίνει ήδη στη χώρα μας στο ζήτημα της έκτρωσης… σύμφωνα με την πρόσφατη τροποποίηση του ποινικού κώδικα. Είναι καλό πως με το θέμα της πανδημίας, παρά την ψήφιση των Δεξιοτήτων ζωής, δεν έχουμε ως τώρα πληροφορίες για υλοποίηση αυτών των προγραμμάτων έστω και σε πιλοτική βάση.

Δυστυχώς στην Ελλάδα μεταφέρουμε από το εξωτερικό διδακτικά μοντέλα παρόλο που κι εκεί έχουν δείξει τις αδυναμίες και τα αδιέξοδά τους. Το χειρότερο είναι πως τα θεωρούμε ως θέσφατα.

Πράγματι. Με βάση την εμπειρία άλλων χωρών όπου εφαρμόστηκαν αυτά τα προγράμματα, τα παιδιά γίνονται ψυχολογικά και σωματικά κουρέλια, μπλέκουν στον κόσμο της αντισύλληψης, της έκτρωσης, του ασαφούς προσανατολισμού στο φύλο, των σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων, των ψυχολογικών συνεπειών, και στο τέλος φτάνουν να είναι τόσο κουρελιασμένα ψυχολογικά που δεν θέλουν αλλά και δεν μπορούν να κάνουν δική τους σταθερή οικογένεια, για να μη μιλήσουμε για την αποδόμηση της κοινωνίας, που ακολουθεί. Όπου δεν υπάρχει σταθερή οικογένεια, υπάρχει αποφυγή του σχολείου, αύξηση της παραβατικότητας, των ανεπιθύμητων εγκυμοσυνών, των εκτρώσεων, κατανάλωση υπηρεσιών σεξουαλικής «υγείας», κακές επιστημονικές επιδόσεις, ψυχολογικά προβλήματα κλπ. Μια πλήρης υποβάθμιση της ύπαρξής μας…

«Δυστυχώς στην Ελλάδα θεωρούμε
τα αδιέξοδα διδακτικά μοντέλα από το εξωτερικό θέσφατα»


Ωστόσο, αυτό το μοντέλο που δημιουργήθηκε ίσως και να πάτησε πάνω σε κάποια αδυναμία από τους γονείς να πλησιάσουν και να έχουν δυνατή σχέση με τα παιδιά τους. Σε αυτές τις περιπτώσεις εισχωρούν απ’ έξω, σκουπίδια με γυαλιστερή επιφάνεια...

Οι γονείς συχνά έχουν αναστολές μέσα τους, μήπως προωθήσουν οι ίδιοι το παιδί τους σε μία ανήθικη συμπεριφορά, υπάρχουν γονείς που ντρέπονται, άλλοι δεν ξέρουν ποιο λεξιλόγιο να χρησιμοποιήσουν για να μην προκαλέσουν, δεν ξέρουν ποια είναι η καταλληλότερη στιγμή, φοβούνται ότι τα παιδιά τους δεν θα καταλάβουν, πως ίσως τους παρεξηγήσουν, άλλες φορές τα παιδιά είναι κάπως αντιδραστικά, ίσως σε κάποιες περιπτώσεις οι γονείς δεν έχουν χτίσει μια καλή σχέση επικοινωνίας με τα παιδιά. Πάνω σε αυτό πατάνε οι άνθρωποι των υπουργείων και όχι μόνο, για να υποστηρίξουν ότι οι γονείς δεν είναι κατάλληλα άτομα, δεν έχουν επιστημονική μόρφωση, δεν διαθέτουν τρόπο και έτσι αναλαμβάνουν εκείνοι. Τους ρίχνουν το δόλωμα ότι θα γλυτώσουν τα παιδιά από τη σεξουαλική κακοποίηση, θα μειωθούν οι εγκυμοσύνες, τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, θα χρησιμοποιηθεί μια επιστημονική ορολογία και με όλα αυτά οι γονείς έχοντας και τη δική τους ανασφάλεια κάνουν πίσω και αναλαμβάνουν τρίτα άτομα.


Το κίνημα «Μαμά, μπαμπάς και παιδί» εξέδωσε ένα χρήσιμο βιβλίο Σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης με τίτλο «Καλύτερα ένα χρόνο νωρίτερα παρά πέντε λεπτά αργότερα» από τις εκδόσεις "Έαρ". Βοηθά τους γονείς;

Απευθύνεται στους γονείς και τους δίνει οδηγίες σεξουαλικής αγωγής για τα παιδιά τους από την προνηπιακή ηλικία έως και την ενηλικίωση, θίγοντας όλα τα μοντέρνα θέματα που τα απασχολούν, με κεντρικό άξονα την εγκράτεια ως τον γάμο τους.

* * *

Ευχαριστούμε την κα Χατζηγιαννάκη και να καταθέσουμε μια σκέψη: Η πρόταση «να μάθουν τα παιδιά γράμματα» σημαίνει ότι το σχολείο έχει μια ιδιαίτερη αποστολή: να διδάξει και να εμπνεύσει τον μαθητή στη σωστή κρίση. Το σχολείο οφείλει να είναι μια κυψέλη που πρέπει να μείνει ανεπηρέαστη από την τρέχουσα επικαιρότητα. Τα κόλπα των κάθε είδους επικοινωνιολόγων και συμβούλων δεν καταστούν γνήσια και καρποφόρα τη μάθηση και θολώνουν την κρίση. Οι θεσμοί πρέπει να διατηρηθούν μέσα στην παράδοση κι όχι να επηρεάζονται από την ταχύτητα της κάθε εξωτερικής πραγματικότητας.

_________

Σοφία Χατζή
δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα
ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΛΗΘΕΙΑ, 17.02.2021


δείτε τη συνέντευξη στο ραδιόφωνο: https://youtu.be/26FMwVg5-Es

Δείτε το βιβλίο της κ. Χατζηγιαννάκη από τις εκδόσεις ΕΑΡ ΕΔΩ

19/2/21

"Φιλοθέη, η Αγία των Αθηνών"

 


Φιλοθέη, η Αγία των Αθηνών 
Μια ταινία της Μαρίας Χατζημιχάλη-Παπαλιού 

Πρώτη διαδικτυακή προβολή: 
Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2021, 19:00​ 

Η ταινία διατίθεται δωρεάν από το site του Δήμου Φιλοθέης-Ψυχικού στο Youtube και θα είναι διαθέσιμη για δύο εικοσιτετράωρα.

18/2/21

Στρατής Παττακός: «Πιστεύω στον Θεό, υποπτεύομαι ότι Του αρέσει να περνά από το χειρουργείο»

 


Και μια ερώτηση που μπορεί να μην κρίνεται απροσδόκητη, ωστόσο από αυτή θα έπρεπε κανονικά να ξεκινάμε κάθε συζήτησή μας, και ιδιαίτερα με έναν γιατρό! Πιστεύετε στον Θεό;

Και βέβαια πιστεύω στον Θεό. Θα ήταν αδύνατο το αντίθετο. Έρχομαι κάθε μέρα αντιμέτωπος με τη θέλησή Του που είναι σαν να Τον συναντώ καθημερινά. Υποπτεύομαι μάλιστα ότι Του αρέσει να περνά από το χειρουργείο.

Το θέμα όμως δεν είναι μόνο αυτό. Πιστεύω ότι ο κάθε άνθρωπος πρέπει να απαντά ποιον ακριβώς Θεό πιστεύει και πόσο τον πιστεύει. Δεν σας κρύβω ότι ο δικός μου Θεός είναι λίγο διαφορετικός. Αφήνει εύκολα τον θρόνο του και κατεβαίνει ανάμεσά μας, του αρέσει να εκφράζεται και να εκδηλώνεται. Όπως οι γονείς δεν καταλαβαίνουμε πολλές φορές τα παιδιά μας, έτσι και ο ίδιος έχει κάποια δυσκολία να κατανοήσει τους δρόμους και τις πεποιθήσεις μας. Η μεγαλύτερη απογοήτευσή Του είναι ότι δυσκολεύεται να δει στη γη το θεμέλιο πάνω στο οποίο έχτισε τον άνθρωπο: την «αγάπη». Αντιλαμβάνεται ότι βρίσκουμε κάθε λόγο για διχασμό και για μίσος. Έχει μια δυσκολία να καταλάβει γιατί τόσο μας συναρπάζει η ιδέα για το αν το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται μόνο από τον Πατέρα και όχι από τον Υιό, με αποτέλεσμα να εορτάζει το Πάσχα ξεχωριστά ο ορθόδοξος από τον καθολικό. Θλίβεται γιατί οι θρησκευτικοί ηγέτες δεν εκπέμπουν ένα ενωτικό πνεύμα αγάπης αλλά ένα κήρυγμα θρησκευτικής απομόνωσης και διχασμού. Απορεί πώς είναι δυνατόν στον 21ο αιώνα, στην εποχή του Διαδικτύου και της επικοινωνίας, να μην μπορούν διεθνείς οργανισμοί να επιλύσουν τις ανθρώπινες διαφορές, εν πολλοίς οικονομικές, και να πρέπει να επιλύονται με αιματηρές συγκρούσεις. Με την έκφρασή Του αυτή απεκδύεται επιφανειακά την παντοδυναμία Του, αλλά δεν είναι έτσι. Ισως απλά να μας αφήνει να δούμε οι ίδιοι τον κατήφορο, να διαγνώσουμε τα πάθη μας και να ανακαλύψουμε τη σωτηρία μας.

Σε μια κατανυκτική Μεγάλη Παρασκευή, πριν από λίγα χρόνια, βρέθηκα σε ένα ιερό μοναστήρι να προσκυνώ τον Σταυρό δίπλα σε έναν αδελφικό μου φίλο που μόλις σκέφτηκα ότι δεν είναι ορθόδοξος χριστιανός. Η Μεγάλη Παρασκευή τι είναι για σένα; τον ρώτησα. Με τι τρόπο συμμετέχεις; Όλες οι θρησκευτικές εκδηλώσεις πρέπει να είναι το ίδιο για όλους. Εκδηλώσεις αγάπης! Αυτό συνεορτάζω, μου είπε. Το πρόσωπο του Χριστού, ψηλά πάνω στον Σταυρό, καθώς το μισοφώτιζε η λαμπάδα του φίλου, μου φάνηκε να συμφωνεί μαζί του. Κράτησα αυτή την εικόνα για πάντα μέσα μου!

Πιστεύω, κύριε Νιάρχο, στον Θεό. Γιατί τονίζει την ταπεινότητά μου μέσα στο άπειρο. Γιατί θέλω από κάπου να κρατιέμαι στις τόσες δύσκολες στιγμές που περνώ. Γιατί ο δικός μου Θεός συχνάζει περισσότερο στα ορεινά ή παραθαλάσσια εξωκκλήσια και μπορώ να Του μιλώ κατ' ιδίαν. Γιατί είναι μόνο αγάπη και τίποτε άλλο. Γιατί από τον Πολιχνίτο μέχρι την Ουάσιγκτον, αν δεν υπήρχε, θα είχα χάσει τον δρόμο… Γι' αυτό Τον ευχαριστώ και Τον δοξάζω.


ΟΛΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΣΤΑ ΝΕΑ



Μεσογαίας Νικόλαος: «Προετοιμασία για τη Θεία Λειτουργία»

 


Aπόσπασμα από τη διαδικτυακή σύναξη νέων της Ι. Μητροπόλεως Μεσογαίας και Λαυρεωτικής με θέμα: 

"Προετοιμασία για τη Θεία Λειτουργία" 

Κυριακή 14/2/2021.

Σειρά ομιλιών με θέμα τη λατρεία της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

16/2/21

Όσιος Αμφιλόχιος: Το χιόνι και η αγάπη του Θεού

 


"Τι κοινό έχει το χιόνι με την Αγάπη του Θεού;

Όπως το χιόνι πέφτει αθόρυβα τα σκεπάζει όλα... τα παγώνει όλα... Αλλά ομορφαίνει το τοπίο και το αλλάζει.

Έτσι και η Αγάπη και η Χάρη Του Θεού έρχεται αθόρυβα τα σκεπάζει όλα. Παγώνει τα πάθη μας, ομορφαίνει τη ζωή μας και τα αλλάζει όλα μέσα μας και γύρω μας..."


Όσιος Αμφιλόχιος Μακρής της Ιεράς Νήσου Πάτμου

15/2/21

«Φιλοθέη, η Αγία των Αθηνών» - Μια ταινία της Μαρίας Χατζημιχάλη-Παπαλιού

 


Ο Δήμος Φιλοθέης-Ψυχικού οργανώνει διαδικτυακή προβολή της ταινίας της Μαρίας Χατζημιχάλη-Παπαλιού “Φιλοθέη, η Aγία των Αθηνών" ανήμερα της εορτής της Αγίας Φιλοθέης στις 19 Φεβρουαρίου, τιμώντας την γυναίκα της οποίας το όνομα φέρει ο Δήμος. Πρόκειται για ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ γύρω από μια μεγάλη μορφή που έδρασε στην  τότε Αθήνα της Τουρκοκρατίας και ιδιαίτερα στην περιοχή που σήμερα είναι ο Δήμος Φιλοθέης Ψυχικού. 

Η ταινία, της οποίας τα γυρίσματα έγιναν στην Κωνσταντινούπολη, τη Βενετία, την Αττική και σε νησιά, έχει συμμετάσχει σε διεθνή φεστιβάλ κι  έχει συγκεντρώσει εξαιρετικές κριτικές. 

Η Αγία Φιλοθέη θεωρείται προδρομική μορφή για την Επανάσταση του 1821. Τον 16ο αιώνα, στην κορύφωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μια γυναίκα ορθώνει το ανάστημα της. Αναπτύσσει έντονη δραστηριότητα, ελευθερώνει άνδρες και γυναίκες από τα σκλαβοπάζαρα, ιδρύει το πρώτο στην Ελλάδα και την Ευρώπη σχολείο γυναικών, χτίζει νοσοκομείο όπου νοσηλεύονται Έλληνες, Τούρκοι και Φράγκοι, προσφέρει καταφύγιο σε κακοποιημένες γυναίκες ασχέτως φυλής και θρησκεύματος. Μέρος της δραστηριότητας αυτής λαμβάνει χώρα στην ευρύτερη περιοχή της Φιλοθέης και του Ψυχικού, όπου ήταν τα οικογενειακά της χτήματα.  Για το έργο της και την πίστη της στην ελευθερία του ανθρώπου βασανίστηκε και είχε μαρτυρικό θάνατο το 1589.  

Το πρωτοπόρο κοινωνικό της έργο, συνεχίστηκε από άλλους και άνοιξε το δρόμο για την Ελληνική Επανάσταση.

Η δράση της Αγ. Φιλοθέης αποτελεί έμπνευση και ο αγώνας της για ν’ αλλάξει ο κόσμος είναι αυτό που τη συνδέει με το σήμερα. 

Έτσι, πέρα από την ταινία, στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα παρακολουθήσουμε μεταξύ άλλων σε βίντεο την νεαρή αγωνίστρια για τα δικαιώματα των κοριτσιών  στην εκπαίδευση Μαλάλα Γιουσαφζάι (Νόμπελ Ειρήνης και βραβείο από τη Διεθνή Αμνηστία). 

Η ταινία θα είναι διαθέσιμη στο κανάλι του youtube του Δήμου από την Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου στις 19.00 έως και την Κυριακή 21  Φεβρουαρίου. 

Πηγή: www.skai.gr



Εκδόσεις Έαρ: Θέλω απάντηση!

 



● Είναι λάθος να τηρούμε τον λόγο του Θεού τυπικά;

● Χριστιανός σημαίνει ενοχές;

● Το ξέρω ότι είναι αμαρτία αλλά μου αρέσει…

● Με κοροϊδεύουν… Τι να κάνω;

● Χρειάζομαι επιχειρήματα για την ύπαρξη του Θεού!

Αυτό το μικρό βιβλίο αφουγκράζεται τη δικαιολογημένη αυτή απαίτηση που έχεις κι έρχεται να σου δώσει την απάντηση που αναζητάς. Απάντηση τεκμηριωμένη και βασισμένη στην Αγία Γραφή, στον αιώνιο και αλάνθαστο λόγο του Θεού, που εκπληρώνει κάθε ειλικρινή αναζήτηση του ανθρώπου για την αλήθεια.

Για νέους και όχι μόνο…


14/2/21

Ταπείνωση, διάκριση, προσευχή

 


«Την τα­πε­ί­νω­ση σή­με­ρα δύ­σκο­λα την βρί­σκεις όπως και την δι­ά­κρι­ση. Αγάπη θα βρεις, αλ­λού λί­γη αλ­λού πο­λλή. Τα­πε­ί­νω­ση ό­μως και δι­ά­κρι­ση δύ­σκο­λα βρί­σκεις· εί­ναι και αλ­λη­λέν­δε­τες. Η τέ­λεια δι­ά­κρι­ση εί­ναι ση­μεί­ο α­γι­ό­τη­τος».  


«Όταν θα βγα­ί­νει η ψυ­χή μας, τό­τε θα με­τα­νι­ώ­νου­με για πολ­λά πράγ­μα­τα, αλ­λά πε­ρισ­σό­τε­ρο που δεν προ­χω­ρή­σα­με στην προ­σευ­χή. Πά­νω απ᾿ ό­λα  εί­ναι η προ­σευ­χή». 


13/2/21

Μητροπολίτης Μεσογαίας κ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ: Η Ορθόδοξη ζωή

 


Η Ὀρθόδοξη ζωὴ δὲν εἶναι αὐτὸ ποὺ ἔχουμε συνήθως στὸ μυαλό μας, μία ἁλυσσίδα δηλαδὴ ἀπὸ σωστοὺς τύπους ποὺ πρέπει νὰ κάνουμε ἢ κάποιες σωστὲς ἐνέργειες στὶς ὁποῖες πρέπει νὰ προβοῦμε. Εἶναι κάτι πολὺ βαθύτερο ποὺ ἔχει νὰ κάνει μὲ τὴ γνησιότητα καὶ τὴν αὐθεντικότητα τοῦ καθενός μας. Ἔχουμε πολλοὶ ἀπὸ ἐμᾶς δυστυχῶς τὴν λανθασμένη συνήθεια νὰ κατασπαταλοῦμε τοὺς κόπους μας καὶ τὴν καλή μας διάθεση ἀπὸ ἕναν τέτοιου εἴδους κακὸ προσανατολισμὸ ποὺ ἔχουμε.

  Γιὰ νὰ καταλάβουμε τί εἶναι Ὀρθόδοξη ζωή, ἂς δοῦμε μερικὰ στοιχεῖα ποὺ δὲν ἀποτελοῦν χαρακτηριστικὰ τῆς Ὀρθόδοξης ζωῆς καὶ ὅμως φαίνονται νὰ εἶναι, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ πλανοῦν. Τὸ πρῶτο εἶναι ὁ ἠθικισμός, ὁ εὐσεβισμός, ἡ τυπολατρεία. Τὸ δεύτερο εἶναι ὁ συναισθηματισμός, αὐτὸς ὁ ψυχολογικὸς χριστιανισμὸς ποὺ πολλοὶ ἀπὸ μᾶς ἔχουμε, περισσότερο οἱ γυναῖκες. Τὸ τρίτο εἶναι ὁ νόθος φιλελευθερισμὸς ἢ ἀντίθετα ὁ ἀκραῖος συντηρητισμός.

  Ἂς ἀναφερθοῦμε πρῶτα στὸν ἠθικισμό. Θυμοῦμαι κάποτε ποὺ μία γυναίκα καβγάδιζε μὲ μία ἄλλη καὶ ἦρθε μετὰ νὰ μεταλάβει. Τῆς λέω: «ἐσὺ δὲν πρέπει νὰ μεταλάβεις!» καὶ μοῦ ἀπαντάει: «μά, εἶμαι καθαρή!». Αὐτὸ ἐκφράζει σίγουρα ἕνα λάθος φρόνημα μίας ψεύτικης καθαρότητος. Εἶναι αὐτὸ τὸ σύνδρομο τῶν καλῶν χριστιανῶν ποὺ τηροῦν πέντε - δέκα πράγματα, καὶ καλὰ κάνουν, ἀλλὰ ἀρκοῦνται σὲ αὐτά. Αὐτὸ εἶναι τὸ λάθος.

Αληθινή ιστορία: ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΟΙ ΘΑ ΜΑΣ ΣΠΡΩΞΟΥΝ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ!

 


Περπατούσα στην παραλία της Θεσσαλονίκης απόγευμα προς βράδυ, όταν ένας τοξικομανής με πλησίασε. Δε μου ζήτησε λεφτά, αλλά με ρώτησε αν μπορούσα να του αγοράσω μια ρόκα (καλαμπόκι) που έψηνε κάποιος πιο κάτω σε ένα μικρό πάγκο που είχε στήσει. Τον ρώτησα αν ήθελε και κάτι άλλο.

Μου είπε ότι ήθελε να πάω να του την αγοράσω εγώ επειδή χρωστούσε στον καλαμποκά και ίσως να μη του έδινε! Πήγα και αφού του την έφερα, με ρώτησε αν μπορώ να κάτσω λίγο μαζί του η αν ντρέπομαι!

Του απάντησα ότι θα ντραπώ, αν δεν κάτσω.

Τότε μου είπε το εξής εκπληκτικό!

”Φίλε, μακριά από το Χριστό έτσι καταντάς!!! Όμως προσπαθώ εδώ και καιρό να κόψω τα ναρκωτικά για να μην Τον στεναχωρώ!!! Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω, αλλά επειδή μάλλον δε θα ζήσω πολύ, θέλω όταν θα πάω μπροστά Του να έχω να του δείξω τον αγώνα μου μήπως και με λυπηθεί!”

Ήμασταν κάπου κοντά στο ύψος του Ι. Ναού Κυρίλλου και Μεθοδίου.

Μου λέει… πάω κάθε πρωί απέναντι και με κοιτούν όλοι καλά καλά επειδή νομίζουν ότι θέλω λεφτά. Όμως εγώ πηγαίνω μπροστά στην εικόνα για να ζητήσω βοήθεια να κόψω τα ναρκωτικά. Δεν ανάβω κερί επειδή δεν έχω λεφτά να πάρω!!!!! (ΦΙΛΟΤΙΜΟ)

Και κάθε βράδυ πάλι πηγαίνω και λέω…δεν τα κατάφερα συγγνώμη! Ή λέω… σήμερα κάπως το πάλεψα ευχαριστώ!!!

Έζησα στα λόγια αυτού του ανθρώπου στιγμές από τα συναξάρια!!!

Του έδωσα κάτι λεφτά και του είπα από αύριο να πηγαίνει στην εκκλησία και να παίρνει κερί αλλά να προσεύχεται και για τη δικιά μου ψυχή. Με διαβεβαίωσε ότι τα λεφτά δε θα τα χαλάσει και ότι θα τα δώσει όλα μαζεμένα εκεί για να μην μπαίνει στον πειρασμό και τα ξοδέψει, και κάθε μέρα θα παίρνει 2 κεριά.

Του λέω με λένε Νίκο. Μου είπε ότι δεν είναι δύσκολο να με θυμάται αφού κανείς δεν κάθεται μαζί του και έτσι δεν έχει φίλους και γνωστούς.

Δε ρώτησα πολλά γι αυτόν. Δεν ήθελα να νιώσει ότι παραβιάζω την παράξενη ζωή του με την αδιακρισία μου. Την ώρα που έφευγα, μου είπε ότι χάρηκε που έκατσα μαζί του και ότι του έκανε καλό η παρέα.

Τώρα εσείς που διαβάζετε αυτό το κείμενο καταλαβαίνετε καλά ποιος από τους δυο ωφελήθηκε!

Πριν τη συνάντηση μου με αυτόν τον άνθρωπο, είχα σκέψεις ότι όλη μου η ζωή είναι ένα ζόρι και ότι όλο δυσκολίες αντιμετωπίζω.

Πάνω που πάγαινε να με πάρει από κάτω, ήρθε στο δρόμο μου αυτή η ψυχή.

Πώς μετά να μην πω ότι ο Θεός μάς αγαπάει; Πώς;

Πολύ μας αγαπάει…

Εν τω μεταξύ μάλλον από σήμερα και για λίγες τουλάχιστον μέρες, ένας τοξικομανής προσεύχεται και για μένα!

Να δείτε που οι άνθρωποι του περιθωρίου και οι ”τελειωμένοι” θα μας σπρώξουν στον Παράδεισο!

Κύριος φωτισμός μου!

Ευχαριστώ για όλα παράξενε φίλε.


Πηγή: triklopodia.gr


π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός: Η Χαναναία και οι τρεις ανατροπές"

 


Τρεις ανατροπές στις αντιλήψεις των ανθρώπων για το Θεό διαπιστώνουμε στην θαυματουργική θεραπεία από το Χριστό της κόρης μιας Χαναναίας.

Η πρώτη ανατροπή έχει να κάνει με την ίδια την επίσκεψη του Χριστού στην περιοχή της Τύρου και της Σιδώνας. Η Χαναναία ήταν ειδωλολάτρης και κατοικούσε σε έναν τόπο όπου οι κάτοικοι, εκτός από την λατρεία των ειδώλων, επιδίδονταν στην μαγεία. Χωρίς να το γνωρίζουν, είχαν παραδώσει τους εαυτούς τους στο πνεύμα του πονηρού. Ο Χριστός όμως, επισκεπτόμενος την περιοχή, δείχνει ότι ήρθε στον κόσμο για να φέρει το μήνυμα της Βασιλείας των Ουρανών κηρύσσοντας μετάνοια  ανάμεσα στους αμαρτωλούς.

Η δεύτερη ανατρεπτική στάση έχει να κάνει με την αντίδραση του Χριστού στη στάση  της Χαναναίας. Εκείνη είχε αγωνία για την κόρη της, η οποία βασανιζόταν από δαιμόνιο, κάτι που φαίνεται να υπονοεί ότι η μητέρα της δεν ελεύθερη από τις επιδράσεις του διαβόλου και της ειδωλολατρίας και γι΄ αυτό την πείραζε ο διάβολος. Μέσα στην αγωνία για το παιδί της στρέφεται προς το Χριστό  και ζητά το έλεός Του. Τον αποκαλεί «Υιό Δαβίδ». Μπορεί να γνώριζε τι σήμαινε η φράση αυτή. Ότι ο Ιησούς ανήκε στη γενιά από την οποία θα σώζονταν ο λαός του Ισραήλ. Μπορεί και να ρώτησε και να της είπαν ότι έτσι τον προσφωνούσαν. Όμως η θέα του προσώπου του Κυρίου κάνει την ψυχή της να γεμίσει με πίστη και την οδηγεί στο να απευθύνει το αίτημά της προς Αυτόν χωρίς να υπολογίσει τίποτε, ούτε την ειδωλολατρική της ταυτότητα ούτε την απόρριψη που πιθανότατα θα υφίστατο από όσους συνόδευαν το Χριστό. Κραυγάζει. Και οι μαθητές του Χριστού αντιδρούν αμέσως, προτρέποντάς τον να την διώξει, για να απαλλαγούν από την επιμονή και την ένταση της φωνής της. «Απόλυσον αυτήν, ότι κράζει όπισθεν ημών» (Ματθ. 15, 23). Ο Χριστός όμως, δεν κάνει αυτό που αναμένουν οι άνθρωποι, αλλά ανοίγει διάλογο μαζί της.

Η τρίτη ανατρεπτική στάση έχει να κάνει με τον τρόπο με τον οποίο ο Χριστός απευθύνεται στη Χαναναία. Αντί να την ρωτήσει για τη δοκιμασία της ή να την νουθετήσει ή να δείξει ευσπλαχνία, της απαντά με τέτοιο τρόπο που φαίνεται ότι την απορρίπτει. Της δείχνει ότι δεν θέλει να έχει σχέση με τους ειδωλολάτρες, αλλά μόνο με τους Ισραηλίτες. Φαίνεται να ικανοποιεί έτσι τους φανατικούς Ισραηλίτες που πιθανόν να ήταν στη συνοδεία του. Όμως εκείνη επιμένει. Και στην δεύτερη παράκληση, στην οποία το προσωνύμιο πλέον γίνεται «Κύριε», δεν μένει δηλαδή στο γενικό χαρακτηρισμό που περιέγραφε τι προσδοκούσαν οι Ισραηλίτες από το Χριστό, αλλά του δείχνει τι είναι για την ίδια ο Χριστός, «ο Κύριος και Θεός», και πάλι ο Χριστός αρνείται να την βοηθήσει και της μιλά περιφρονητικά, αποκαλώντας την «κυνάριον». Και βλέποντας την επιμονή, την εξυπνάδα και την ταπείνωσή της να αποδέχεται ακόμη και τον χαρακτηρισμό, αρκεί να χορτάσει κοντά Του την ευσπλαχνία και την αγάπη, ο Χριστός θαυμάζει την πίστη της και κάνει το θαύμα. Σκληρότητα, δοκιμασία της πίστης και αποδοχή του αιτήματος είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Χριστός αντιδρά, μη κάνοντας αυτό που θα περιμέναμε.

12/2/21

Σεμινάρια Ιστορίας για όλες τις Χαρούμενες Αγωνίστριες

 


ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ 

Ένα ταξίδι για όλες τις Χαρούμενες Αγωνίστριες!

Σεμινάρια ιστορίας:

1821: Η πορεία για τη δική μας ελευθερία

Διαδρομή 1η: Στιγμές ηρώων

Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2021, 7.15μμ


Δήλωσε συμμετοχή (ονοματεπώνυμο, τάξη, πόλη) στην ομαδάρχισσα σου ή στο x.agonistries@gmail.com για να λάβεις το link του σεμιναρίου.


«Κυβερνάς τις επιθυμίες σου;» - Ομιλία στον ΛΟΓΟ ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΩΣ

 


ΚΥΡΙΑΚΗ 14/02/2021, ώρα: 18:00


ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΕΚΠΟΜΠΉ

Ομιλητής:

Αρχιμ. Διονύσιος Χουρμουζιάδης, 

Ιεροκήρυκας Ι.Μ Τρίκκης και Σταγών.


Θέμα: 

"Κυβερνάς τις επιθυμίες σου;"


11/2/21

Ασθενής με AIDS θεραπεύθηκε με τη Θεία Μετάληψη

 


Ασθενής με AIDS θεραπεύθηκε με τη Θεία Μετάληψη - Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κένυας Μακάριος 

(Με υποτίτλους)

Κορωνοϊός: Παγκόσμια συγκίνηση από τον τελευταίο αποχαιρετισμό ηλικιωμένου ζευγαριού

 


Ένα ηλικιωμένο ζευγάρι πρόφτασε να πει το «τελευταίο αντίο», πριν πεθάνει από τον κορωνοϊό. Η Μάργκαρετ και ο Ντέρεκ Φερθ - και οι δύο 91 ετών - πέθαναν μέσα σε τρεις ημέρες στο Γενικό Νοσοκομείο Trafford στο Ηνωμένο Βασίλειο. 

Οι ψυχροί κανόνες ασφαλείας που επιβάλει το πρωτόκολλο για την καταπολέμηση της πανδημίας του κορωνοϊού, υποχρεώνουν τους ανθρώπους να χάνουν δικούς τους, δίχως να μπορούν να τους αποχαιρετίσουν. Ωστόσο, κάποιες φορές οι εξαιρέσεις είναι επιβεβλημένες από την ανθρωπιά και την ενσυναίσθηση κι αυτές οι εξαιρέσεις είναι που κάνουν τη Γη να γυρίζει ακόμη... 

Η Μάργκαρετ και ο Ντέρεκ και οι δύο στα 91 τους χρόνια, μπόρεσαν να αγγίξουν ο ένας τον άλλον και να ψιθυρίσουν ένα «αντίο», πριν πεθάνουν την περασμένη εβδομάδα από τον κορωνοϊό. 

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΕΘΝΟΣ


Πορευόμαστε όλοι μαζί προς τον Θεό

 


Άκουσα πρόσφατα μια υπέροχη ιστορία για μια ομάδα παιδιών της Αφρικής που είχαν μαζευτεί μπροστά σε ένα καλάθι με φρέσκα φρούτα. 

Τους είπαν, λοιπόν, ότι το πρώτο παιδί που θα έφθανε το καλάθι θα έπαιρνε όλα τα φρούτα δικά του. 

Το πείραμα το είχαν οργανώσει δυτικοί ενήλικες, οι οποίοι με δέος είδαν ότι τα παιδιά πιάστηκαν χέρι-χέρι και έτρεξαν όλα μαζί προς το καλάθι. Φθάνοντας εκεί, άπλωσαν όλα μαζί τα χέρια τους και άγγιξαν τα φρούτα.

Όταν τους ρώτησαν γιατί δεν προσπάθησε το καθένα να προσπεράσει τα άλλα παιδιά και να διεκδικήσει το καλάθι για τον εαυτό του, σχεδόν με μια φωνή απάντησαν : 

«Μα τα φρούτα θα τα ευχαριστηθούμε, μόνο αν τα μοιραστούμε !».

Ακριβώς έτσι λειτουργεί η σωτηρία. 

Πορευόμαστε όλοι μαζί προς τον Θεό. 

Αν δεν ενώσουμε τα χέρια μας με αγάπη, κανείς μας δεν θα απολαύσει τους καρπούς του Παραδείσου «διότι αυτός που δεν αγαπάει τον αδελφό του τον οποίο βλέπει, πως μπορεί να αγαπάει τον Θεό, τον οποίον δεν βλέπει;» (Α’ Ιωάννου 4,20)


Γέροντας Τρύφωνας του Βασον  - Μικρά Εωθινά.

http://www.diakonima.gr



10/2/21

«ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ Η ΑΙΔΩΣ»!

 



Πολύς θόρυβος γίνεται στα ΜΜΕ για την σεξουαλική παρενόχληση, που υπέστησαν κυρίως γυναίκες,  σε αθλητικούς  και καλλιτεχνικούς  χώρους… Κάποιοι θύτες ζήτησαν δημόσια συγγνώμη, κάποιοι κατέληξαν σε Νοσοκομεία, άλλοι κρύβονται, άλλοι  διαπραγματεύονται με τα θύματα… Πλήθος οι οικτρές αποκαλύψεις, και ακόμα είναι η αρχή...  «Χωρίς Θεό όλα επιτρέπονται». Αλλά η αμαρτία είναι πάντα σιχαμερή!…

ΑΝΔΡΕΣ, που ξεχάσατε την αιδώ, το σεβασμό, την ηθική, την ανθρωπιά, ως εξουσιαστές και σπουδαίοι, και φούντωσαν με ζωώδη και κτηνώδη τρόπο τα πάθη της σάρκας σας, στην ουσία δεν έχετε ανδρικό πνεύμα!... Αυτό είναι: Ηγεμονικό , δυναμικό, προστατευτικό. Έχει εγκράτεια και αυτοκυριαρχία. Εσείς εξευτελίσατε και εξευτελισθήκατε! Οι άνδρες προστατεύουν την υπόληψή τους, την ηθική της οικογένειάς τους, το «ασθενές φύλο», την ανδρική τους τιμή…Εσείς καταντήσατε αισχροί δούλοι της σάρκας. Αγνοήσατε το «ου μοιχεύσεις», και μαζί του το Θεό. Παίξατε με τη φωτιά της αμαρτίας και της κόλασης. Την περιφρονήσατε, την ειρωνευθήκατε και τώρα σας καταπίνει!... Ποιος θα σας σώσει από τις βασανιστικές τύψεις και ενοχές, τη ντροπή, τον δημόσιο διασυρμό  και  τα προβλήματα; Ποιος θα θεραπεύσει τις μεγάλες πληγές, που ανοίξατε σε ευαίσθητες καρδιές, και που τις στιγματίζουν και τις ταλαιπωρούν εφιαλτικά; Σκεφθήκατε μήπως αυτό συμβεί στη δική σας σύζυγο, αδελφή, κόρη, εγγονή; Φρικτό!

ΓΥΝΑΙΚΕΣ, που ξεχάσατε και σεις την αιδώ, τη σωφροσύνη, τη συστολή, τη σεμνότητα, την ομορφιά και το κύρος της αρχόντισσας στην Κοινωνία και στην Οικογένεια, γιατί γυμνώσατε τόσο προκλητικά το σώμα σας , τον Ναό του Θεού; --«Εγώ  ξεγυμνώνω τις γυναίκες»! φωνάζουν οι δαιμονισμένοι… Τέτοια υπακοή στον πονηρό; Τέτοια έκπτωση αξιών; Τόση εμπιστοσύνη στη θεά Μόδα; Τόσα έξοδα για καλλυντικά, που κατασκευάζονται από έμβρυα εκτρώσεων; Τόσος χαμένος πολύτιμος  χρόνος για τον καλλωπισμό του σώματος μόνο; Για ποιο σκοπό αυτή η παραφροσύνη; Για το κόμπλεξ, την ανασφάλεια, τη μειωμένη αυτοεκτίμηση, τη γυναικεία ματαιοδοξία μόνο; ΟΧΙ! Κυρίως για την πολλή αμαρτία, με την οποία και σεις προκαλείτε τους άνδρες και ευθύνεσθε περισσότερο! Πώς να αντισταθεί και να συγκρατηθεί ένας άνδρας, χωρίς φόβο Θεού, στις προκλήσεις σας με πονηρές ματιές, κινήσεις, γύμνια… Θα θέλατε να είναι ένας από αυτούς ο δικός σας σύζυγος; Κυνηγάτε τους άνδρες και ύστερα σας φταίνε..! Αν εσύ δεν το θέλεις, δεν τολμάει εύκολα κάποιος να σε ενοχλήσει. Σε υπολογίζει, σε σέβεται, ακόμα και σε φοβάται. Δεν αστειεύεσαι! Δεν παίζεις με την ηθική σου!

Κάποτε οι γυναίκες της νύχτας ήταν παράδειγμα προς αποφυγήν…Σήμερα, δυστυχώς,  γυναίκες  της νύχτας και   γυναίκες της ημέρας και γυναίκες της Εκκλησίας ακόμα, παρουσιάζουν ομοιομορφία στην κοσμική ζωή και εμφάνιση… Η δε ασέβεια και αναίδεια στους γάμους,  με τις χωρίς αιδώ  και ιεροπρέπεια νύφες,  ξεπερνά κάθε όριο  βεβήλωσης στους Ιερούς Ναούς και στo Ιερό Μυστήριο… Πώς θα διδαχθούν τα παιδιά, οι νέοι, οι νέες μας; Πώς θα σωθούν οι Οικογένειες, που διαλύονται με τόση ευκολία; Πώς η Κοινωνία θα κάνει στροφή στις παραδοσιακές μας ρίζες; Πώς η αιδώς θα μπεi στην καθημερινότητά μας;

Αντί, λοιπόν, να παρασυρόμαστε από την αμαρτωλότητα της σάρκας, ας ακούμε προσεκτικά τη φωνή της ψυχής, τη συνείδηση, αφού πρώτα καθαρισθούμε με το Μυστήριο της Μετανοίας. Θυμάστε τον δαιμονισμένο του Ευαγγελίου; Γυμνός γύριζε παντού και με μανία κατέστρεφε και τρομοκρατούσε. Όταν όμως τον θεράπευσε ο Χριστός, εμφανίσθηκε  «ιματισμένος και σωφρονών»! Έτσι, με τη βοήθεια του Θεού, θα βρούμε την ηθική μας τάξη, και θα διορθωθούν πολλά λάθη του παρελθόντος. Η αιδώς είναι το πολυτιμότερο κόσμημα. Ας το αποκτήσουμε με επιμέλεια και προσοχή, για να χτυπήσουμε τη σαρκολατρεία! Διαφορετικά θα επαληθεύεται ο λόγος:--«Από τότε που χάλασαν οι γυναίκες, χάλασε η Κοινωνία»! Και αυτό δεν θα είναι τιμή για το γυναικείο φύλο…

Άνδρες, Γυναίκες « ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ»! Αμήν.

Σας ευχαριστώ πολύ

Ο.Π.

Μία ανήσυχη γυναίκα


9/2/21

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΓΩΓΟΥ: Η διαχρονικότητα και η μοναδικότητα της ελληνικής γλώσσας

 


Από το 2016 καθιερώθηκε η 9η Φεβρουαρίου ως παγκόσμια ημέρα της ελληνικής γλώσσας. Το μικρό κείμενο που ακολουθεί είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στη γλώσσα που δημιούργησαν οι πρόγονοί μας και μίλησαν όλοι οι πεπαιδευμένοι αυτού του κόσμου.


Η ελληνική γλώσσα χάνεται μέσα στον χρόνο. Μιλιέται αδιάκοπα 4000 χρόνια και γράφεται 3.500 χρόνια.

Για εμάς τους Έλληνες, η γλώσσα μας αποτελεί το πανάρχαιο και αιώνιο σύμβολο της εθνικής μας ταυτότητας και κληρονομιάς. Είναι όχι μόνο από τις αρχαιότερες αλλά και η πλουσιότερη σε αριθμό λέξεων γλώσσα.

Χάρη στην πλαστικότητα και την ομορφιά της χρησιμοποιήθηκε με επιτυχία σε όλα τα είδη του λόγου και πρωτοπορεί στην Επιστήμη και στις Τέχνες. Το μεγαλείο της μέσα στους αιώνες φαίνεται από τα λαμπρά πνευματικά της έργα, τα οποία λάτρεψε και θαύμασε ολόκληρη η ανθρωπότητα. Όταν οι άλλοι λαοί σκαλίζουν Πρωτόλια, οι Έλληνες δίνουν στον κόσμο τα αξεπέραστα κλασικά κείμενα του Ησίοδου, του Ηρόδοτου, του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη, του Αισχύλου, του Σοφοκλή, του Ευριπίδη, του Αριστοφάνη ,του Θουκυδίδη.

Αυτό τι δείχνει; Ότι η ελληνική γλώσσα υπήρχε και δουλευόταν πολλά πολλά χρόνια πριν από αυτούς ώστε να φθάσει τότε στον 1ο αι. π.Χ στην εκπληκτική τελειότητα της Ομηρικής επικής διαλέκτου, με λέξεις όπως ροδοδάκτυλος, λευκώλενος, ωκύμορος κλπ. Μία είναι η ελλ. Γλώσσα από τον Όμηρο ως σήμερα, μετεξελισσόμενη βεβαίως, αλλά ενιαία και ζώσα. Ο ίδιος  ο Οδ. Ελύτης είπε. "Εγώ δεν ξέρω να υπάρχει παρά μία γλώσσα, η ενιαία Ελληνική γλώσσα". Το να λέμε ακόμα και σήμερα ουρανός, γη, θάλασσα, ήλιος, σελήνη, άνεμος όπως το έλεγαν η Σαπφώ και ο Αρχίλοχος δεν είναι μικρό πράγμα. Είναι πολύ σπουδαίο. Επικοινωνούμε κάθε στιγμή μιλώντας με τις ρίζες που βρίσκονται εκεί. Στα Αρχαία οι ρίζες των λέξεων της σύγχρονης ελλ. γλώσσας προέρχονται από τις λέξεις τις οποίες χρησιμοποιούσαν οι  Αρχαίοι Έλληνες από τα μυθικά ακόμη χρόνια. Γι' αυτό ακριβώς ο Κοραής λέει “Όποιος επιχειρεί να μελετήσει τη Νέα Ελληνική γλώσσα χωρίς την γνώση της Αρχαίας ή απατάται ή απατά”. Η Ομηρική γλώσσα είναι εδώ και 3000 χρόνια ζωντανή και την μιλάμε αλλά δεν το ξέρουμε επειδή αγνοούμε την έννοια των λέξεων που χρησιμοποιούμε. Η ελλ. Γλώσσα δημιουργεί όλες εκείνες της υψηλής πνευματικότητας λέξεις, που μπορούν να εκφράσουν όλες τις αφηρημένες έννοιες. 

Χωρίς καμία εξαίρεση  όλες οι ευρωπαϊκές γλώσσες –  αλλά και όχι μόνο αυτές-έχουν στο λεξιλόγιό τους λέξεις ελληνικές. Είναι γνωστή η έκφραση που χρησιμοποιούν οι Αγγλοαμερικάνοι όταν ψάχνουν να βρουν την κατάλληλη λέξη για κάποια έννοια “οι Έλληνες θα έχουν μια λέξη γι΄ αυτό” Στην ελληνική γλώσσα το σημαίνον (η λέξη) και το σημαινόμενο (η έννοια) έχουν πρωτογενή σχέση, καθώς αντίθετα με  τις άλλες γλώσσες το σημαίνον δεν είναι μία τυχαία σειρά από γράμματα. Η ελληνική γλώσσα έχει μία λέξη για το κάθε τι. Ακόμη κι αν φαίνεται ότι κάποιες λέξεις σημαίνουν το ίδιο πράγμα, στην πραγματικότητα  υπάρχουν λεπτές νοηματικές διαφορές. Η ελλ. Γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες όπως  άμιλλα, θαλπωρή, φιλότιμο, λεβέντης.

Έχει μαθηματική δομή, πλαστικότητα και μουσικότητα.

Η Ελληνική γλώσσα είναι αυτόφωτη, αυτάρκης και πρωτότυπη, για τούτο είναι και μοναδική.

Η ελληνική γλώσσα έχει ονομασθεί Βασίλισσα των γλωσσών. Είναι η γλώσσα των αγγέλων, της ειρήνης και της αγάπης. Είναι η γλώσσα της Αγίας Γραφής, του κηρύγματος των Ευαγγελιστών και των Πατέρων της Εκκλησίας  που αναδιαμόρφωσαν και ανάπλασαν τον κόσμο.  

Αναστασία Γώγου

Ν. Κατσιάπη: Ψηφιακά αναλφάβητοι γονείς στον ωκεανό των social media

 


Απαντήσεις σε κρίσιμα ερωτήματα σχετικά με τα λάθη της οικογένειας απέναντι στο παιδί και την ασφαλή διαχείριση του διαδικτύου δίνει η εκπαιδευτικός και διδάκτωρ Παιδαγωγικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Νίκη Κατσιάπη.

Πολλές φορές έχουμε αναρωτηθεί για τη σχέση των γονέων σήμερα με τα social media. Καταλήγουμε ότι υπάρχουν δύο κατηγορίες γονέων και γενικότερα ενηλίκων: Εκείνοι που εκ πεποιθήσεως αποφεύγουν οποιαδήποτε σχέση με το ίντερνετ και εκείνοι που συστηματικά χρησιμοποιούν τα social media (φυσικά, υπάρχουν και όλες οι ενδιάμεσες «αποχρώσεις»).

Τα παιδιά μας, από το 2009, όταν έγινε η μεγάλη έκρηξη του facebook στην Ελλάδα, έκαναν πολλά λάθη, αλλά παράλληλα ενημερώθηκαν σημαντικά. Αντίθετα, εμείς οι γονείς είμαστε σε σημαντικό ποσοστό ψηφιακά αναλφάβητοι, γι' αυτό τα λάθη μας είναι περισσότερα και σοβαρότερα.

Συναντήσαμε τη Νίκη Κατσιάπη, εκπαιδευτικό, διδάκτορα Παιδαγωγικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει βραβευτεί για την εκπόνηση ψηφιακού διδακτικού σεναρίου και για τη δημιουργία ψηφιακού εκπαιδευτικού παιχνιδιού από το υπουργείο Παιδείας και το Ιδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» αντίστοιχα.

Είναι, τελικά, τα social media αναγκαίο κακό ή κατάρα;

Θα σας απαντήσω με τρία περιστατικά: Ληστές εισβάλλουν ξημερώματα σε διαμέρισμα φοιτήτριας. Εκείνη κάνει ότι κοιμάται και, έχοντας ανοιχτό το κινητό της, καλεί σε βοήθεια μέσω facebook. Οι φίλοι της ειδοποιούν την Αστυνομία, η οποία καταφθάνει και συλλαμβάνει επ' αυτοφώρω τους κακοποιούς.

Μια έφηβη αναρτά στο facebook ότι θα αυτοκτονήσει. Από την ώρα που μια φίλη της ειδοποίησε την Αστυνομία έως τη στιγμή που την παρέλαβε το ασθενοφόρο πέρασαν μόνο οκτώ λεπτά.

Από την άλλη, το 2017 ανακοινώθηκαν από την ΕΛ.ΑΣ. ονόματα και φωτογραφίες από 21 παιδόφιλους που στην πλειονότητά τους δρούσαν μέσω facebook. Αλήθεια, ας αναλογιστούμε πόσο έχουμε συζητήσει με τα παιδιά μας το θέμα της αυτοπροστασίας τους. Ή μήπως είναι ταμπού να συζητάμε θέματα ζωής και θανάτου; Το ίντερνετ είναι ένας ωκεανός. Ούτε εμείς ξέρουμε καλά κολύμπι ούτε τα παιδιά. Μαζί τους θα μπούμε. Στην αρχή στα ρηχά και έπειτα στα βαθιά. Καμιά φορά θα χρειαστεί να τα ρωτήσουμε. Δεν είναι κακό αυτό. Ούτε θα μάθουν κολύμπι με manual και οδηγίες από... τη στεριά.

Είπατε ότι υπάρχουν γονείς που ασχολούνται με τα social media.

Ας σκεφτούμε αρχικά γιατί χρησιμοποιούμε τα social media. Για να δείξουμε ότι είμαστε... in; Για να κάνουμε ψηφιακό μπότοξ και να φαινόμαστε -όχι στην επιδερμίδα αλλά στη νοοτροπία- νεότεροι; Μήπως χρησιμοποιούμε τo ίντερνετ για να κατασκοπεύουμε τα παιδιά μας; Εκτός του ότι δεν είναι αποτελεσματικό (πολλά παιδιά έχουν δύο προφίλ, ένα που βλέπουν οι γονείς κι ένα που βλέπουν οι φίλοι), είναι άκρως αντιπαιδαγωγικό.

Τι λάθη κάνουμε συνήθως;

Αρχ. Γεννάδιος Κουτσόπουλος: «Γυναῖκα ἀνδρείαν τίς εὑρήσει;»

 


Κυριακή 7/2/2021, 6:00​ μμ

«Γυναῖκα ἀνδρείαν τίς εὑρήσει; » - Πώς αντιμετώπισαν τις θλίψεις οι αγίες μητέρες των Τριών Ιεραρχών

Αρχιμ. Γεννάδιος Κουτσόπουλος

Ιεροκήρυκας Ι.Μ. Μεσογαίας & Λαυρεωτικής


Συμφιλίωση


«Ο αγιασμός δεν παραμένει σε ταραγμένη και οργισμένη καρδιά. Η οργή, όταν χρονίζει στην ψυχή, δημιουργεί την έχθρα και το μίσος εναντίον του πλησίον. Γι’ αυτό επιβάλλεται η γρήγορη συμφιλίωση με τον αδελφό μας, ώστε να μη στερηθούμε τη χάρη του Θεού που αγιάζει την καρδιά μας»

Άγιος Νεκτάριος Επίσκοπος Πενταπόλεως

Πατρῶν Χρυσόστομος: «Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: Ὁ γενναῖος Ἓλληνας πού χαστούκισε μιά ὁλόκληρη αὐτοκρατορία…».


Μέ τήν εὐκαιρία τῆς συμπλήρωσης 178 ἐτῶν ἀπό τήν κοίμηση τοῦ Θεοδώρου Κολοκοτρώνη καί στό πλαίσιο τῶν ἑορτασμῶν, γιά τά 200 χρόνια ἀπό τήν Ἐπαναστάση τοῦ 1821, στήν Ἱερά Μητρόπολη Πατρῶν, ἐτελέσθη ὑπό τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου, ἡ Θεία Λειτουργία στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν καί ἱερό μνημόσυνο ὑπέρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς τοῦ Θεοδώρου Κολοκοτρώνη.

Στήν ὁμιλία του ὁ Σεβασμιώτατος μεταξύ τῶν ἂλλων, ἀνέφερε τά ἑξῆς:

«Στίς 4 Φεβρουαρίου 1843 ἂφησε τόν μάταιο αὐτό κόσμο, ὁ θρυλικός Γέρος τοῦ Μωρηᾶ. ὁ πρωτεργάτης τῆς ἐλευθερίας τῆς Πατρίδος, Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Ἡ Ἑλλάς ἃπασα ὑποκλίθηκε στή  σεπτή σορό του καί κατασπάστηκε τό ἡρωϊκό καί δαφνοστεφανωμένο μέτωπό του, ἀφήνοντας τήν αἰώνια εὐγνωμοσύνη της νά τόν συνοδεύσῃ στό μακάριο καί αἰώνιο ταξίδι του.

Στόν Ἱερό Ναό τῆς Ἁγίας Εἰρήνης, τῆς ὁδοῦ Αἰόλου τῶν Ἀθηνῶν, ὃπου ἐψάλη ἡ Ἐξόδιος Ἀκολουθία, ἀλλά καί στά πέριξ τοῦ Ναοῦ οἱ Ἓλληνες μέ δάκρυα στά μάτια, μέ σφιγμένη τήν καρδιά ἀπό τήν συγκίνηση, μέ νωπές τίς μνῆμες ἀπό τούς θριάμβους τοῦ Γένους μέ μπροστάρη τόν γυιό τοῦ Κωνσταντῆ καί τῆς Ζαμπίας, τόν Θοδωράκη, ὁμολογοῦσαν τό χρέος καί ὑπέγραφαν τό ἱερό σύμβολο τῆς μνήμης γιά τόν ἀοίδιμο Κολοκοτρώνη καί τούς συναγωνιστάς του, μέ τῆς καρδιᾶς τό πύρωμα, ὣστε αὐτό τό συμβόλαιο νά ἀποτελέσῃ τήν ἱερά διαθήκη, τήν ἱερά δηλαδή συμφωνία μεταξύ τοῦ Γέρου καί τῶν ἐπιγονομένων Ἑλλήνων, γιά τήν διατήρηση τῆς τιμῆς, τῆς δόξας, τοῦ μεγαλείου, τῆς παράδοσης καί τῆς λευτεριᾶς αὐτοῦ τοῦ τόπου, ἓως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος.

Ἀπόγονος γενηᾶς ἐνδόξων ἀγωνιστῶν γιά τήν πίστη καί τήν πατρίδα, γεννήθηκε σέ χρόνια δύσκολα (1770) κυνηγημένος ἀπό τά Ἀρκαδικά λημέρια, ἀπό τό Λιμποβίσι, τόπο τῆς γενηᾶς του, κάτω ἀπό ἓνα δένδρο στό Ραμοβούνι τῆς Μεσσηνίας.

Στό λόγο κάποιου πού ἐκείνη τήν ὣρα βρέθηκε κοντά στή μάνα του:  «Ἓνας σκλάβος γεννήθηκε ἀκόμα», ἐκείνη εἶπε μέ ὑψωμένη τή φωνή «Ὂχι δέν γεννήθηκε ἓνας σκλάβος, γεννήθηκε ἓνας Ἓλληνας γιά νά ἀγωνιστῇ νά ἐλευθερώσῃ τήν Ἑλλάδα». Πόσο δίκηο εἶχε ἡ Ζαμπία (Ἐλισάβετ) ἡ μάνα τοῦ Κολοκοτρώνη, ἡ γυναῖκα τοῦ Κωνσταντῆ Κολοκοτρώνη  καί θυγατέρα τοῦ ἀγωνιστῆ Κωτσάκη ἀπό τήν Ἁλωνίσταινα τῆς Ἀρκαδίας.

Αὐτή ἡ μάνα μεγάλωσε αὐτό τό παιδί καί τά μεγαλύτερα ἀδέλφια του, χήρα καί καταφρονεμένη καί τά παρέδωσε στήν ἀτελεύτητη δόξα, στήν αἰώνια καταξίωση καί στό οὐράνιο μεγαλεῖο τῆς φυλῆς. Αὐτή ἡ μάνα ἒγραψε στήν καρδιά τους μέ χρυσά γράμματα, παρότι ἀγράμματη, ὂχι μόνο τήν λέξη, ἀλλά τό βάθος καί τήν οὐσία τῆς ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ.

Τά χαρακτηριστικά γνωρίσματα τῆς μεγάλης προσωπικότητος τοῦ Γέρου τοῦ Μωρηᾶ, τά ὁποῖα περιγράφουν τό ψυχικό του  μεγαλεῖο καί τόν καταξιώνουν ὡς ἡγέτη ἀνεπανάληπτο, ὁδηγό ἀπλανῆ τῶν ὁδηγούντων τόν Λαόν καί τούς Λαούς ὃλου τοῦ κόσμου καί τά ὁποῖα συνθέτουν τόν φωτοβόλον καί ἀειλαμπῆ τῆς κεφαλῆς του στέφανον εἶναι τά ἑξῆς:

6/2/21

«Γυναῖκα ἀνδρείαν τίς εὑρήσει;» - διαδικτυακή εκπομπή στο ΛΟΓΟ ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΩΣ

 


Την Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2021 και ώρα 18:00

Στην Διαδικτυακή Εκπομπή «Λόγος Παρακλήσεως»

Ομιλητής θα είναι:

ο Αρχιμ. Γεννάδιος Κουτσόπουλος,

ιεροκήρυκας Ι. Μ. Μεσογαίας & Λαυρεωτικής

Με θέμα  «Γυναῖκα ἀνδρείαν τίς εὑρήσει;»

Πώς αντιμετώπισαν τις θλίψεις οι άγιες μητέρες των Τριών Ιεραρχών.


4/2/21

Βόηθα Γέρο... όπως έκανες και τότε...

 4 Φεβρουαρίου 1843 – Ὁ θάνατος τοῦ Θεοδώρου Κολοκοτρώνη


Έγραψε όταν σταμάτησε έξω από το εκκλησάκι της Παναγίας στο Χρυσοβίτσι:
 
«Σταμάτησα και είδα ένα εκκλησάκι, κατέβηκα από το άλογό μου και το έδεσα σε ένα δένδρο, και πήγα μέσα και γονάτισα και είπα: Παναγία μου! Και τα μάτια μου γέμισαν δάκρυα… Παναγία μου, βοήθα και πάλι τους Έλληνες να ψυχωθούν».


"ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ" μηνός ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

 


Στα 60 χρόνια της προσφοράς του, το «Προς τη ΝΙΚΗ» κάνει δυναμικά την είσοδό του και στο χώρο του διαδικτύου! Ο ανεκτίμητος πλούτος του είναι διαθέσιμος ψηφιακά σε όλους τους συνδρομητές του.

Στην ιστοσελίδα αυτή θα βρεις το τελευταίο τεύχος, όλα τα τεύχη από το 1960 μέχρι σήμερα μαζί με το ευρετήριο θεμάτων, καθώς και οπτικοακουστικό υλικό που προβάλλει τα πιο σύγχρονα άρθρα του «Προς τη ΝΙΚΗ».

Επιπλέον, η ιστοσελίδα προσφέρει σε όλους τους αναγνώστες της καθημερινά
το αγιολόγιο της ημέρας,
επίκαιρα θέματα και απόψεις
πλούσιο ψυχαγωγικό υλικό, με κατασκευές, συνταγές και διαδραστικά παιχνίδια.

Μητροπολίτης Πειραιώς: Διακόσια χρόνια ἀπό τήν Ἐθνεγερσία-Ἡ ἱστορική ἀλήθεια καί ἡ παραχάραξή της

 



Ἡ συμπλήρωσις 200 χρόνων ἀπό τῆς Ἐθνεγερσίας τοῦ 1821 μᾶς φέρει ἀντιμετώπους μέ τήν ἱστορία ὄχι ἀσφαλῶς ὡς διανοητική ἐπεξεργασία καί προσέγγιση μέ ἰδεολογικό πρόσημο μιᾶς ἐμπαθοῦς ἰντελιγκέντσιας πού ρίχνει τά πάρθια βέλη της κατά τῆς ἱστορικῆς ἀλήθειας καί ἐπιδιώκει νά συσκοτίσει καί νά διαστρέψει τήν πραγματικότητα ἀλλά ὡς ἀλήθεια τῶν πραγμάτων. Δυστυχῶς γνωστοί ἰδεολογικοί χῶροι δέν διστάζουν νά παρασιωπήσουν τήν ἱστορική πραγματικότητα καί νά θυσιάσουν τήν ἱστορική ἀλήθεια στό βωμό τῶν ἰδεοληψιῶν τους.

Τό πρῶτο θέμα πού τίθεται εἶναι τά αἴτια καί οἱ σκοποί τῆς Ἐθνεγερσίας καί ὑψώνονται ὡς δῆθεν ἐφαλτήρια γιά τόν ξεσηκωμό τοῦ δούλου Γένους ἡ Γαλλική Ἐπανάστασις πού ἔγινε γιά τήν θεραπεία τοῦ μίσους, πού γκρέμισε τήν ἀπολυταρχία τῶν Βουρβώνων καί ἐνθρόνισε τήν τρομοκρατία τῆς γκιλοτίνας καί τόν ἡμιπαράφρονα Ναπολέοντα Βοναπάρτη, πού αἱματοκύλισε τήν Εὐρώπη καί πού εἶχε ὡς τελική πρᾶξη τήν παλλινόρθωση τῶν Βουρβώνων καί ἡ διακήρυξις τῆς Ἀμερικανικῆς ἀνεξαρτησίας πού ἔγινε κάτω ἀπό τήν ἀσήκωτη φορολογία τοῦ Ἄγγλου βασιλέως στούς ἐποίκους τῆς Βορειοαμερικανικῆς Ἠπείρου. Ὑψώνουν τό πρόταγμα τοῦ Γαλλικοῦ «Διαφωτισμοῦ» γιά νά ἀπομειώσουν τήν ἱστορική ἀλήθεια τήν συνυφασμένη μέ τήν ἰδιοπροσωπία καί τήν ταυτότητα τοῦ Γένους πού ζωογονεῖτο καί τροφοδοτεῖτο στά τέσσερα μαῦρα ἑκατόχρονα τῆς δουλείας ἀπό τήν πίστη στή διαχρονία τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ.

Τά ἱστορικά γεγονότα ἀπό τῆς ἁλώσεως τῆς Κωνσταντίνου Πόλεως διαψεύδουν ὅλη αὐτή τήν θολοκουλτούρα γιατί καταδεικνύουν ὅτι οἱ Ἕλληνες, οἱ εἰς Χριστόν πιστεύοντες Ὀρθόδοξα, ὅπως διεκήρυξε τό πρῶτο Σύνταγμα τῆς Ἐπαναστάσεως δέν περίμεναν νά δοῦν τούς Ἀμερικανούς νά ἐπαναστατοῦν γιά τήν φορολογία τοῦ τσαγιοῦ ἐναντίον τῶν Ἄγγλων, οὔτε τόν Ροβεσπιέρο νά ἀνεβάζει στήν γκιλοτίνα τούς συμπατριῶτες του γιά νά «ἐμπνευσθοῦν». Ἀπό τό 1453 ἕως τό 1808 ὑπῆρξαν συνεχεῖς ἐξεγέρσεις, στάσεις καί ἐπαναστάσεις ἐναντίον τοῦ Ὀθωμανικοῦ ζυγοῦ πού ἀναντίρρητα κονιορτοποιοῦν τίς ἱστορικές ἀνακρίβειες τῶν δῆθεν διαφωτιστῶν καί ἀναδομητῶν τῆς ἱστορικῆς ἀλήθειας. Ἕνας πίνακας πού συντρίβει ὅλο τό ἰδεολόγημα τοῦ λεγομένου Εὐρωπαϊκοῦ «Διαφωτισμοῦ», ὡς δῆθεν ἐφαλτηρίου τῆς Ἐθνεγερσίας παρατίθεται:

1457 – 1472: Ἐξέγερση στή Μάνη ἀπό τόν Βησσαρίωνα

1466, Αὔγουστος: Ἐξέγερση στήν Πάτρα ὑπό τόν Mητροπολίτη Πατρῶν Νεόφυτο.

Το θαύμα της πόρνης

 


Μια πονεμένη χήρα μάνα βρίσκεται σ’ ένα νοσοκομείο με το δίχρονο παιδάκι της να χαροπαλεύει από λευχαιμία. Ο πόνος της είναι μεγάλος, διότι ήδη έχει χάσει άλλα δυο παιδιά, και τώρα έβλεπε να της φεύγει και το τελευταίο, τρίτο βλαστάρι της. Όσο περνούσαν οι ώρες, τόσο και πιο πολύ μεγάλωνε η απελπισία της.

Ήταν ήδη 2:00 μετά τα μεσάνυκτα, όταν όλως εκτάκτως πέρασε από το θάλαμο ο διευθυντής του τμήματος, να δει ένα διπλανό κοριτσάκι ‘’επί πληρωμή’’ και από παρόρμηση πρόσεξε και το δίχρονο παιδάκι της χαροκαμένης εκείνης μάνας. Το εξέτασε και της είπε: Λυπάμαι πολύ κυρία μου. Πάρε το παιδάκι σου και φύγε τώρα, για να πεθάνει τουλάχιστον στην αγκαλιά σου και στο σπίτι σου.

Σαν το άκουσε αυτό η δύστυχη μάνα από το στόμα του γιατρού, με λυγμούς, τύλιξε το παιδάκι της με μία κουβερτούλα, το έσφιξε στην αγκαλιά της και έφυγε τρέχοντας. Βγήκε στο δρόμο… Παντού επικρατούσε ερημιά και ησυχία. Τίποτα δεν κυκλοφορούσε.

Σε μία στροφή του δρόμου, βλέπει ξαφνικά μπροστά της μία νεαρή σχετικά γυναίκα, περίπου 30 ετών. Μόλις είχε τελειώσει τη "δουλειά της", ήταν πόρνη.

Μόλις έφθασε η μάνα μπροστά της, την σταμάτησε και της έβαλε με βία το παιδάκι της μέσα στην αγκαλιά της. Ταυτόχρονα, έπεσε στα πόδια της και φώναξε: Σώσε το παιδί μου! Σώσε το παιδί μουουουου!!!

Τα έχασε αυτή! Πόρνη ήταν, αμαρτωλή ήταν, βυθισμένη στο βούρκο της ακολασίας! Τί να κάνει; Στα πόδια της μία μάνα, στα χέρια της ένα παιδί πού έσβηνε. Το είδε ότι έσβηνε. Σήκωσε τα μάτια της στον ουρανό και είπε με δυνατή φωνή: Τι προσευχή να κάνω τώρα Θεέ μου; Εγώ είμαι αμαρτωλή, εγώ είμαι πόρνη! Τώρα μόλις "τελείωσα" την δουλειά μου. Αν δεν μ’ ακούς εμένα –και δεν θα με ακούσεις, βέβαια, γιατί είμαι αμαρτωλή- άκουσε τουλάχιστον αυτή τη πονεμένη μάνα.

Εκείνη τη στιγμή έγινε το θαύμα!!! Κατέβηκε ένα φως από τον ουρανό και το παιδί άνοιξε τα ματάκια του, φώναξε "μανούλα μου!" κι άπλωσε τα χεράκια του αγκαλιάζοντας τη πόρνη, γιατί νόμισε ότι αυτή ήταν η μανούλα του. Πάρ’ το της είπε. Ο Θεός έκανε το θαύμα Του!

Ο Θεός άκουσε τη προσευχή μίας αμαρτωλής, μίας πόρνης και όχι της μάνας! Αυτό συντάραξε τα λιμνάζοντα ‘’νερά’’ στη ψυχή της αμαρτωλής γυναίκας, ώστε με συντριβή και μετάνοια, και με εξομολόγηση, οριστικά πλέον άλλαξε το σκοτάδι της αμαρτίας με τη νέα εν Χριστώ ζωή. Δόξα στο Όνομά σου, Κύριε!

Πηγή: Π. Στεφάνου Αναγνωστόπουλου, «Πνευματικές Διαδρομές Στους Μακαρισμούς»


2/2/21

Επιθέσεις

 


«Όταν δέχεσαι την πονηρή και μανιώδη επίθεση των παθών και την παρενόχληση του διαβόλου, ενώ προσπαθείς να κάνεις κάποιο έργο του Θεού, δέξου τις δοκιμασίες αυτές ως πειρασμούς για χάρη του Χριστού. Ο εχθρός χωρίς να το γνωρίζει, σου ετοιμάζει τα πιο λαμπρά στεφάνια νίκης. Γι’ αυτό πρέπει ν’ αντιστεκόμαστε σθεναρά στο διάβολο»


Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης

1/2/21

Χαρούμενες Αγωνίστριες Αγρινίου: "Αρχόντισσα Υψηλάντη"

 


Εορτή Μητέρας 2021

Οι Χαρούμενες Αγωνίστριες Αγρινίου θα παρουσιάσουν το θεατρικό "Αρχόντισσα Υψηλάντη" την Τρίτη 2 Φεβρουαρίου στις 6.00 μμ. στο κανάλι Χριστιανική Ένωση Αγρινίου στο YouTube.

Η εκδήλωση θα περιλαμβάνει θεατρικό, τραγούδια για τη μάνα και κλείσιμο της εορτής από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Αιτωλίας & Ακαρνανίας κ.κ. Κοσμά.

Κονιδάρης Ι.: Ας πορευθούν οι κληρικοί προς τους πιστούς

 


Τώρα που πέρασαν τα Θεοφάνεια και τα δαιμόνια, οι «καλικάντζαροι», κατά τη λαϊκή δοξασία, επέστρεψαν και πάλι στα υποχθόνια κελιά τους, κρίνω πως είναι κατάλληλη η στιγμή να διατυπωθούν ψύχραιμα μερικές σκέψεις σχετικά με την πρόσφατη αιφνίδια κρίση στις σχέσεις της διοικούσας Εκκλησίας της Ελλάδος και της πολιτείας με αφορμή τον εορτασμό των Φώτων.

Την ασυνεννοησία των δύο πλευρών, για πρώτη φορά μετά την έναρξη της πανδημίας, ακολούθησε δημόσια συζήτηση που μόνον με τον όρο βαττολογίες μπορεί να χαρακτηρισθεί. Άσκοπες φλυαρίες, οι οποίες αναμάσησαν όλο τα φάσμα των απόψων που κατά καιρούς έχουν διατυπωθεί για αλλαγή στο καθεστώς σχέσεων Εκκλησίας και Πολιτείας, απόψεων που ποτέ δεν πήραν σάρκα και οστά, καθώς μεταξύ της διοικούσας Εκκλησίας και όλων των πολιτικών δυνάμεων ισχύει αυτό που λέει ο λαός μας, «μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε»…

Ιδιαίτερα θλιβερή, βέβαια, υπήρξε η σύγκριση, από συγκεκριμένες πλευρές, της λειτουργίας των Ναών με το άνοιγμα του λιανεμπορίου, πράγμα που έδωσε λαβή σε κάποιους να ισχυρισθούν ότι όλα αυτά γίνονται για «το παγκάρι». Θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μου…

Εξίσου θλιβερή υπήρξε η προσωπική αναφορά, από προβεβλημένους Μητροπολίτες, σε συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα ως υπαίτια των κυβερνητικών αποφάσεων, οι οποίες προφανώς πρέπει να τηρούνται ανεξαιρέτως από όλους. Θυμίζω, ότι κατά τη «διαβεβαίωσή» τους, ενώπιον του/της Προέδρου της Δημοκρατίας, οι Αρχιερείς δηλώνουν «υπακοήν εις το Σύνταγμα και τους νόμους του Κράτους»…

Γεγονός είναι ότι η πανδημία συνεχίζεται, θεραπεία δεν έχει βρεθεί, οι συνέπειες του συγχρωτισμού λόγω των εορτών δεν έχουν ακόμη οριστικά αποτιμηθεί, τα κρούσματα αυξάνονται, ιδίως στην Αττική, οι θάνατοι έχουν ξεπεράσει τους 5.300, που δεν είναι ένας αριθμός, αλλά ψυχές, άνθρωποι, με συγγενείς και κοινωνικό περίγυρο, ενώ οι εμβολιασμοί, τουλάχιστον προ το παρόν, καρκινοβατούν, οι αρνητές, τόσο του ιού όσο και του εμβολίου, επιπολάζουν και η επίτευξη μιας μερικής έστω ανοσίας του πληθυσμού δεν προβλέπεται πριν από το Πάσχα…

Ο νέος και το χωράφι

 



Ένας νέος πήγε με βαριά καρδιά στον Πνευματικό του και εξομολογήθηκε:

- Ο λογισμός με βασανίζει, Γέροντα, να εγκαταλείψω τον αγώνα, αφού κι’ ύστερα από την επιστροφή μου στον Χριστό και τη μετάνοιά μου, δεν μπορώ ακόμη να βγάλω από πάνω μου όλες τις αδυναμίες.

- Μου θυμίζεις, μ’ αυτά που μου λες, κάτι που συνέβη πριν κάμποσο καιρό σ’ ένα φίλο μου αγρότη, είπε ο Πνευματικός. Έλα, κάθισε εδώ κοντά, παιδί μου, να σου διηγηθώ τη μικρή του ιστορία.

Ο νέος άκουγε πάντοτε μ΄ ενδιαφέρον τα χαριτωμένα αυτοσχέδια ανέκδοτα του αγαθού Γέροντα:

- Ο φίλος μου, που λες, είχε ένα χωράφι στην άκρη του χωριού, που είχε μείνει χρόνια ακαλλιέργητο κι’ ήταν πια γεμάτο αγκάθια και τριβόλια. Μια καλή χρονιά όμως, σκέφτηκε να το σπείρει. Αλλ’ έπρεπε πρώτα να καθαριστεί. Έστειλε λοιπόν το μεγάλο του γιο να κάνει τη δουλειά αυτή. Μα σαν είδε το παλληκάρι εκείνα τα πελώρια αγκάθια και τ’ αγριοβότανα, έπεσε σ’ απελπισία.

- Δεν γίνεται να φτιάξει ποτέ τούτο το χωράφι, έλεγε και ξανάλεγε στον εαυτό του. Πώς να ξεριζώσω τόσα αγριόχορτα;

Έτσι έπεισε για τα καλά τον εαυτό του πως ήταν αδύνατο να γίνει η δουλειά. Ξάπλωσε κάτω από ένα θάμνο και κοιμήθηκε. Σαν ξύπνησε ήταν πια μεσημέρι. Έριξε το νυσταγμένο βλέμμα του στην αγριάδα και τρόμαξε. Έμεινε καρφωμένος στη θέση του ως το βράδυ χωρίς να κάνει τίποτε. Το ίδιο και την άλλη μέρα και την τρίτη. Χασμουριόταν, στριφογύριζε τεμπέλικα, έπεφτε στον ύπνο, ξύπναγε. Μόνο δουλειά δεν αποφάσιζε να κάνει.

- Τίποτε δεν έκανες τόσες μέρες, του είπε θυμωμένος ο πατέρας του, σαν πήγε κι’ είδε πως ο γιος του δεν είχε βγάλει ούτε ένα αγκάθι.

- Βαραίνει η ψυχή μου, πατέρα, ομολόγησε ο νέος, σαν γυρίζω και βλέπω πόση δουλειά με περιμένει και δε μπορώ να πάρω απόφαση ν’ αρχίσω.

- Αν κάθε μέρα, παιδί μου, καθάριζες τόση γη, όση πιάνεις με το μπόι σου σαν ξαπλώνεις και κοιμάσαι, θα κόντευες τώρα να τελειώσεις.

Ντροπιασμένος για την τεμπελιά του ο γιος, έβαλε αμέσως σε πράξη τη συμβουλή του πατέρα του. Σε λίγο είδε με τα μάτια του πως δεν ήταν ακατόρθωτο να καθαρίσει το χέρσο χωράφι.

Μιμήσου τον κι’ εσύ, παιδί μου, κι’ όταν ξανάρθεις, θα μου πεις, αν στ’ αλήθεια είναι τόσο δύσκολο να ξεριζώσεις με υπομονή τα πάθη της ψυχής σου.

Ο νέος έφυγε με καινούργια δύναμη από την εξομολόγηση, αποφασισμένος να συνεχίσει τον καλό αγώνα.


Από το Γεροντικό

Μνήμη τῶν Ἡρώων τῶν Ἰμίων στήν Πάτρα

 


Τήν Κυριακή 31 Ἰανουαρίου 2021 ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος ἐτέλεσε τήν Θεία Λειτουργία στόν Ἱερό Ναό Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν, ὃπου ἐκήρυξε καί τόν θεῖο λόγο, ἀναλύσας τό ἱερό Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς τό ἀναφερόμενο στόν Ζακχαῖο.

Στό τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας ὁ Σεβασμιώτατος μίλησε γιά τήν θυσία τῶν τριῶν ἡρώων στά Ἲμια, πρίν ἀκριβῶς 25 χρόνια, στίς 31.1.1996, δηλαδή, ὃταν, ὁ Χριστόδουλος Καραθανάσης, ὁ Παναγιώτης Βλαχάκος καί ὁἛκτορας Γιαλοψός ἒπεφταν γιά τήν δόξα τῆς Πατρίδος μας καί προσετίθεντο στό πάνθεον τῶν ἡρώων.

Ἒχομε χρέος, εἶπε ὁ Σεβασμιώτατος νά μή ξεχνᾶμε τίς θυσίες τῶν Ἑλλήνων παλαιοτέρων καί νεωτέρων ὑπέρ Πίστεως καί Πατρίδος. Ἒχομε ὑποχρέωση νά τιμᾶμε τούς ἣρωές μας καί νά τούς μνημονεύουμε εὐγνωμόνως γιατί προσέφεραν τήν ζωή τους, τό αἷμα τους γιά τήν Ἑλλάδα. Τά τρία αὐτά παιδιά πού ἒπεσαν στά Ἲμια, σέ μιά κρίσιμη γιά τήν Ἑλλάδα ὣρα, ἒγιναν αὐτό πού ἒλεγε τό νησιωτικό τραγούδι:

«Μές τοῦ Αἰγαίου τά νησιά, ἀγγέλοι φτερουγίζουν καί μέσα στό φτερούγισμα τριαντάφυλλα σκορπίζουν».

Σ’ αὐτές τίς κρίσιμες ὧρες πού περνάει ἡ Πατρίδα μας, ἐτόνισε ὁ Σεβασμιώτατος, πρέπει νά κρατᾶμε ζωντανές τίς μνῆμες, νά ἒχωμε ὑψηλό πατριωτικό φρόνημα καί νά εἲμαστε ἓτοιμοι, ἂν χρειασθῇ γιά κάθε θυσία, γιά τήν Πίστη μας καί τήν Πατρίδα μας.

Ἐν συνεχείᾳ ἀνεπέμφθη δέηση ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν τριῶν Ἡρώων τῶν Ἰμίων, Χριστοφόρου, Παναγιώτου καί Ἓκτορος.




ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΚΥΠΡΟΥ: Αφιέρωμα στον Πατέρα Γρηγόριο Μουσουρούλη