21/1/10

Ο Άγιος Νεκτάριος ως Παιδαγωγός



.........

Τέτοιοι παιδαγωγοί δεν μπορεί να είναι παρά οι "φίλοι" του Θεού και του ανθρώπου. Με βασικούς άξονες την αγάπη στον παιδαγωγούμενο αφ' ενός και αφ' ετέρου την ευθύνη απέναντι στον Θεό, ο παιδαγωγός θα χρησιμοποιήσει πλήθος μέσων αγωγής που ο Άγιος καταγράφει στα συγράμματά του. Αυτά τα μέσα της αγωγής, που συναπαρτίζουν ένα μεγάλο φάσμα παιδαγωγικής τέχνης, καταδυκνείουν και το εύρος των παιδαγωγικών γνώσεων αλλά και την ευγένεια της ψυχής του Αγίου και τον σεβασμό προς τον παιδαγωγούμενο...

Ο Άγιος Νεκτάριος ως Παιδαγωγός
Χρ. Ντουρανίδου
Αθήνα 2010
Εκδ. Λυχνία
 

Πρωτάθλημα Μπάσκετ

ΤΕΛΙΚΟΣ ΛΥΚΕΙΟΥ

Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΣΤΙΑΣ - ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΟΒΡΥΑΣ 93-84. 
 
ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ Η Γ' ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΣΤΙΑΣ.


ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

ΑΓ. ΜΑΡΙΝΑ - ΑΝΑΛΗΨΗ 42-39

Α΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΕΣΤΙΑΣ - ΑΓ. ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ 45-35

ΤΟ FINAL FOUR ΤΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 
ΘΑ ΔΙΕΞΑΧΘΕΙ ΣΤΙΣ 30.1.2010 
ΜΕ ΤΟ ΑΚΟΛΟΥΘΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ:

ΗΜΙΤΕΛΙΚΟΙ

17:30 ΑΓ. ΜΑΡΙΝΑ - ΑΓ. ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ

18:15 Β' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΕΣΤΙΑΣ - ΑΝΑΛΗΨΗ

ΚΑΙ ΣΤΙΣ 19:15 Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΤΕΛΙΚΟΣ!
 

20/1/10

Βραβείο για τον "παπά του Ασωπού".




Πριν από τρία χρόνια ήταν γνωστός μόνο στην ενορία του. Σήμερα, ο παπα-Γιάννης Οικονομίδης είναι ένα πρόσωπο οικείο. Με μοναδικό του όπλο τη φωτογραφική του μηχανή και την υποστήριξη της τοπικής κοινωνίας των Οινοφύτων ανέδειξε το χρόνιο πρόβλημα της μόλυνσης του Ασωπού. 

Γι΄αυτό η Ακαδημία Αθηνών τού απένειμε βραβείο για 
"πράξη κοινωνικής αρετής και ανθρωπισμού, σε τομέα που η μέριμνα της Πολιτείας ήταν ανύπαρκτη ή ανεπαρκής"!


"Το περιβαλλοντικό ζήτημα είναι ένα ζήτημα κατεξοχήν πνευματικό και η Εκκλησία οφείλει να συγκρουστεί γι' αυτό", δήλωσε ο ίδιος.

περ. Κ. Καθημερινής, 10.1.10

Θαύμα του Αγίου Νεκταρίου στην Ιορδανία-Μαρτυρία




Σύμφωνα με όσα μας ανακοίνωσε ο Σεβ. Μητροπολίτης Φιλαδελφείας κ. Βενέδικτος, ένα αγοράκι τριών μηνών αρρώστησε πολύ βαριά με τρύπα στον πνεύμονα και μπήκε στην εντατική υποστηριζόμενο με οξυγόνο.

Οι γονείς του μικρού αγοριού ήταν πολύ απελπισμένοι, όταν οι γιατροί τους ανακοίνωσαν ότι το παιδί τους δεν είχε καμία ελπίδα σωτηρίας.

Μόλις πληροφορήθηκε το θλιβερό γεγονός ο Μητροπολίτης Βενέδικτος, έδωσε αμέσως εντολή στον π. Νεκτάριο που μαζί με τη νεολαία επισκέπτονται κάθε Σάββατο τα νοσοκομεία για να δώσουν παρηγοριά στους αρρώστους. Σε κάθε έναν ασθενή πηγαίνουν από ένα Ιερό Ευαγγέλιο, τον βίο του Αγίου Νεκταρίου και λαδάκι από το καντήλι του Αγίου.

Σύμφωνα με εντολή του κ. Βενέδικτου, ο π. Νεκτάριος άλειψε με λάδι το παιδάκι από το καντήλι του Αγίου, και Ω του θαύματος! το τριών μόνο μηνών αγοράκι την άλλη ημέρα ήταν υγιέστατο και οι γονείς του το πήραν σπίτι τους.

Να σημειωθεί, ότι οι γονείς του αγοριού ήταν άγνωστοι στη Μητρόπολη, παρόλα αυτά τηλεφώνησαν αμέσως στον π. Νεκτάριο και ήρθαν στην εκκλησία του Αγίου που βρίσκεται στη Μητρόπολη για να προσκυνήσουν.

Με δάκρυα στα μάτια, ευχαρίστησαν τον Άγιο και δήλωσαν ότι θα βαπτίσουν το παιδί, και θα του δώσουν το όνομα του Αγίου Νεκταρίου του Θαυματουργού.

Ο Μητροπολίτης Φιλαδελφείας κ. Βενέδικτος, επισκέφθηκε την οικογένεια και το αγοράκι και έδωσε την ευλογία του.

Αξίζει να αναφερθεί, ότι ο Άγιος Νεκτάριος ευλαβείται ιδιαιτέρως στην Ιορδανία, ύστερα από την πρωτοβουλία του Σεβασμιωτάτου μητροπολίτου να τον κάνει γνωστόν στη χώρα αυτή, επίσης έχει κάνει άλλα επτά θαύματα που είναι καταγεγραμμένα από αυτούς που έλαβαν τη χάρη του.

Τέλος, να σημειωθεί, ότι το γεγονός αυτό είχε μεγάλη απήχηση στον κόσμο και μαρτυρεί την αλήθεια και τη δύναμη της χριστιανικής πίστης.


ΠΗΓΗ: Romfea.gr 18.1.10

 

19/1/10

Πριν το ταξίδι θυμήσου...




Καλό ταξίδι να έχουμε...

ευχαριστούμε τη φίλη που μας το έστειλε

Ανέλπιστο δώρο




Εφόσον διαθέτεις επαρκή στέγη, ζεστά ρούχα και κάλτσες για τα παγωμένα πόδια σου, έχεις και την "πολυτέλεια" να θεωρείς την εξάτμιση ενός αυτοκινήτου ως πηγή ατμοσφαιρικής ρύπανσης και τίποτε άλλο. 

Αν όμως σου λείπουν όλα αυτά και το κρύο θερίζει-όπως προφανώς συμβαίνει με το κορίτσι απ 'το Αφγανιστάν-, τότε το σταματημένο τζιπ που βρέθηκε μπροστά σου με αναμμένη μηχανή ισοδυναμεί με ανέλπιστο δώρο. Επωφελείσαι, ζεσταίνεσαι λιγάκι και συνεχίζεις να τραβάς τον μακρύ δρόμο της επιβίωσης...

περ. Κ. Καθημερινής 17.1.10

18/1/10

Ας πούμε τη γνώμη μας


ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠ. ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗΣ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΛΩΝ

ΣΧΕΔΙΟ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠ. ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ

Θα συζητηθεί την 20η Ιανουαρίου 2010 πρόταση ψηφίσματος Ευρωβουλευτών προς την ΕΕ για την απομάκρυνση των θρησκευτικών συμβόλων από τους δημόσιους χώρους. Αν επιθυμείτε αναλυτικές πληροφορίες υπάρχουν εδώ:   http://www.tideon.org/index.php?option=com_sectionex&view=category&id=15&Itemid=71#catid170

Επειδή σημαντικό ρόλο στο Ευρωκοινοβούλιο έχουν και οι αναφορές των πολιτών της ΕΕ, ξεκίνησε μια κατεπείγουσα δράση για ατομική αποστολή αναφορών στο Ευρωκοινοβούλιο από πολίτες (νομικούς, πολιτ. επιστήμονες και μή) που έχουν ευαισθησία στο ζήτημα αυτό.

Η διαδικασία είναι απλή :

i. Μπαίνετε  στην ειδική φόρμα αναφορών / ερωτήσεων  του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου :  https://www.secure.europarl.europa.eu/parliament/public/citizensMail/secured/cmRequest.do?cmLanguage=el

ii. Συμπληρώνετε στα ΕΛΛΗΝΙΚΑ τα στοιχεία σας, και  γράφετε στα πεδία:
Συνοπτική αναγραφή θέματος:  «Απόρριψη προτάσεων  ψηφίσματος B7‑0275/2009, B7‑0277/2009»

Το κείμενο της ερώτησής σας :  (κάνετε επικόλληση το παρακάτω ή κάποιο δικό σας κείμενο):

Εξοχώτατον κο Γέρζυ Μπούζεκ
Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Εξοχώτατε  κ. Πρόεδρε,

Ως ενεργός πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαφωνώ πλήρως με τις προτάσεις ψηφίσματος B7‑0275/2009, B7‑0277/2009 για την συνεδρία  της 20ης Ιανουαρίου και ζητώ να μην γίνουν δεκτές για τους παρακάτω λόγους:
  1. Η ύπαρξη και η θέα θρησκευτικών συμβόλων σε δημόσιους χώρους δεν συνιστά αυτή καθεαυτήν, εκ μέρους των χωρών της Ε.Ε. παραβίαση του ατομικού δικαιώματος της θρησκευτικής ελευθερίας, ιδίως στις χώρες εκείνες, όπως η Ελλάδα, όπου η ανάρτηση των θρησκευτικών συμβόλων στους δημόσιους χώρους έχει καθιερωθεί βάσει εθίμου και όχι νομοθετικής διάταξης.
  2. Όσοι θεωρούν ότι προσβάλλεται η θρησκευτική τους ελευθερία από την θέα θρησκευτικών συμβόλων σε δημόσιους χώρους, σημαίνει ότι δεν ανέχονται και τις διαφορετικές θρησκευτικές πεποιθήσεις της πλειοψηφίας των συμπολιτών τους στην ΕΕ, παραβιάζοντας το άρθρο 9 της ΕΣΔΑ, στάση που εγκυμονεί κίνδυνο μισαλλοδοξίας.
  3. Η ύπαρξη και η θέα θρησκευτικών συμβόλων σε δημόσιους χώρους σε χώρες της ΕΕ, αποτελεί μέρος της πολιτισμικής και πνευματικής παράδοσής τους, που διαμορφώθηκαν ιστορικά από αιώνες μέσα από κάθε είδους μνημεία και συνήθειες. Επομένως μια οποιασδήποτε μορφής υπόδειξη της ΕΕ στις χώρες -  μέλη της περί του ζητήματος τούτου, παραβιάζει το άρθρο 61 παρ. 1, 167 και 16γ’ της Συνθήκης της Λισσαβόνας.
Με τον οφειλόμενο σεβασμό
(όνομα, ιδιότητα, χώρα, πόλη)

iii.  Πιέζετε τέρμα κάτω δεξιά «αποστολή».

Η συνεδρίαση της 20ης Ιαν. 2010 θα μεταδοθεί από τη δ/νση: http://europarltv.europa.eu/ 

www.meta-parrisias.gr

Ομιλείτε ελληνικά;


ΑΥΤΗ ΤΗΝ ξένη γλώσσα που ακούω κάθε φορά που πατάω το κουμπάκι της τηλεόρασης, μπορεί να μου την μεταφράσει κάποιος καλός άνθρωπος; Μπορεί κάποιος να μου αποκρυπτογραφήσει αυτόν τον μυστηριώδη κώδικα Ντα Βίντσι, μπας και συνεννοηθούμε στοιχειωδώς;

Δεν ζητάω διερμηνέα από αγγλικά σε ελληνικά. Από γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά σε ελληνικά. Ζητάω διερμηνέα από ελληνικά σε ελληνικά. Να καταλάβω πέντε βασικά πραγματάκια. Να μην τρώω τις ελληνικούρες σαν χαστούκια απανωτά. Να μη μου περνάει απ΄ το μυαλό ότι μιλάνε απταίστως τη σανσκριτική διάλεκτο.

Σταχυολογώ μερικά μαργαριτάρια που δίνουν και παίρνουν όταν οι παρουσιαστές, συντονιστές, πανελίστες, συνάδελφοι δημοσιογράφοι και λοιποί συμπαθείς κλάδοι βρίσκονται στο τσακίρ κέφι:

1. Για τα επίθετα που τελειώνουν σε «ης-ης-ες» τους επιφυλάσσω μια τεράστια έκπληξη: ΚΛΙΝΟΝΤΑΙ!!! Λέμε «ο διεθνής Τύπος, η διεθνής κατακραυγή, το διεθνές αντίκτυπο». Δεν λέμε «αυτό είναι πολύ ευγενής παιδί», «τα άτομα αυτά είναι πολύ προσηνής». Ή μάλλον, όταν το λέμε, ετοιμαζόμαστε μετά να θρηνήσουμε θύματα.

2. Επίσης κλίνονται τα «ων-ουσα-ον». «Με τον υπάρχων νόμο»; Ναι, το άκουσα κι αυτό. «Τρία άτομα ήταν απών». Ναι, το άκουσα και είμαι ακόμα ζωντανή.

3. Αντιθέτως ΔΕΝ κλίνονται τα επώνυμα. Η Γεννηματά της Γεννηματάς, η Καρέζη της Καρέζης; Όταν ακούω- κατά κόρον- εκείνο το «της Ακρίτας», μια σκοτοδίνη μου ΄ρχεται, χάνω τον κόσμο! Αφήστε τα ήσυχα, ρε παιδιά! Τα καημένα τα επώνυμα δεν ενοχλούν κανέναν. Όπως τα ακουμπάς στη γωνίτσα τους στην ονομαστική, έτσι μένουν και στη γενική. Δεν κόβουν βόλτες πέρα δώθε!  



4. Κάποιος είναι ανώτερος από τον άλλον. Ποτέ, μα ποτέ- σε ό,τι θέλετε να σας ορκιστώ- δεν είναι ΠΙΟ ανώτερος από τον άλλον. Η σύγκριση εμπεριέχεται ήδη στη λέξη, δεν χρειάζεται το φρικαλέο κερασάκι στην τούρτα. Πιο ανώτερος, πιο κατώτερος, πιο χειρότερος, πιο καλύτερος; Αμολάμε τις λέξεις όπου και όπως γουστάρουμε; Αυτός ο πλεονασμός του «πιο» παραπέμπει στην παροιμία «τώρα που βρήκαμε πιπέρι, βάλε και στα λάχανα»!

5. Όταν δίνουν σε κάποιον να υπογράψει ένα χαρτί, του λέμε «υπόγραψε εδώ». Όχι «υπέγραψε εδώ». «Ανέφερέ μου ακριβώς τι άκουσες», «μετέφερέ του τους χαιρετισμούς μου»! Να θυμηθούμε λίγο τα ελληνικούλια που μαθαίναμε- μαζί με την κρεμάλα που παίζαμε- τις ατελείωτες ώρες στο σχολείο; Να θυμηθούμε λίγο τη διατήρηση εσωτερικής αύξησης στον τύπο της προστακτικής;

6. Ο Οκτώβριος δεν έχει «μι», που να χτυπιέσαι κάτω. Δεν είναι ΟκτώΜβριος- κι ας επιμένουν οι πολιτικοί μας σε προεκλογικές περιόδους. Ο Οκτώβριος δεν είναι Οκτώμβριος και δεν προτίθεται να γίνει στο άμεσο μέλλον.

7. «Να αναπαράγω» ή «να αναπαραγάγω»; Εδώ «σου βάζω δύσκολα μα σκέψου πόσα πέρασα, σου βάζω δύσκολα κι ας παίζω με τα νεύρα σου». Αυτό όντως είναι ζόρικο. Το κόλπο, απλό: Λέμε «να αναπαράγω» για κάτι που σκοπεύουμε να κάνουμε πολλές φορές. «Να αναπαραγάγω» για κάτι που σκοπεύουμε να κάνουμε άπαξ. Αν το θυμόμαστε αυτό, μπορεί να το σκαπουλάρουμε το λαθάκι!

8. Είναι προ Χριστού αλλά δεν είναι μετά Χριστού: μετά Χριστόν. Μετά ΤΟΝ Χριστόν- πόσο πιο λιανά να στο κάνω, χαρά μου;

9. Δεν είναι πεdε, είναι πέντε: πεν-τε!!! 


10. Ο τύπος είναι αθυρόστομος, δεν είναι ανθηρόστομος. Δεν μιλάει δηλαδή και βγαίνουν γλαδιόλες απ΄ το στόμα του. Η δικτατορία δεν είναι δικταΚτορία! Δεν αποθανατίζω: απαθανατίζω! Δεν κάνω σφιγγομέτρηση. Κάνω σφυγμομέτρηση.

Και πάει λέγοντας... Το εν δέκατον έγραψα απ΄ όσα είχα στο μυαλό μου. Εύχομαι εγκαρδίως, σε κάθε ευγενής αναγνώστη, να περάσει όμορφα στον υπάρχοντα Σαββατοκύριακο! Χαίρεσθε! 



ΕΛΕΝΑ ΑΚΡΙΤΑ, εφ. ΤΑ ΝΕΑ, 16.1.10

ΠΟΣΟ ΣΤΟΙΧΙΖΕΙ ΜΙΑ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ;




Θα μας το πουν δύο νέες από το Ιράν, που ξάφνιασαν τον κόσμο με τον ηρωισμό τους. Η 27χρονη Μαργιέμ και η 30χρονη Μαρζιέχ. Οι δύο κοπέλλες, σύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα Βild, κρατούνται στη φυλακή Ενin της Τεχεράνης, από τις αρχές του περασμένου Μαρτίου, σ' ένα κελί μαζί με άλλες 27 γυναίκες.
 

Η σύλληψη έγινε μετά από έφοδο της αστυνομίας στο σπίτι τους, όπου βρέθηκε η Καινή Διαθήκη! Οι δύο νεαρές γυναίκες πέρασαν από δίκη στις 9 Αυγούστου και καταδικάστηκαν σε θάνατο, αφού ο δημόσιος κατήγορος κ. Haddad τους ζήτησε ν' απαρνηθούν την πίστη τους γραπτά και προφορικά κι εκείνες δήλωσαν επανειλημμένα ότι «δεν μετανοιώνουν για τίποτε και δεν θα αρνηθούν την πίστη τους στο Χριστό».

Μη σταθείτε στη λύπη σας για τα δυο αυτά πρόσωπα. 


Θαυμάστε καλύτερα τόν ηρωισμό τους.

Και ζυγίστε την αξία του λόγου του Θεού!
 

Μετά από πολλές διαμαρτυρίες για τη φυλάκισή τους αποφυλακίσθηκαν, αλλά εκκρεμεί δίκη σε βάρος τους.


17/1/10

Βοήθεια στην Αιτή από την Ι. Μητρόπολη Πατρών


ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  113η

Προς
το Χριστεπώνυμον Πλήρωμα
της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών.

Αγαπητοί μου

Ο φονικός σεισμός που έπληξε την Αϊτή, άφησε πίσω του χιλιάδες νεκρούς και ερείπια, αλλά και πολύ μεγάλα προβλήματα για όσους επέζησαν.

Οφείλομε και πάλι να εκφράσουμε τα φιλάνθρωπα αισθήματά μας, αυτή τη φορά προς τους εμπεριστάτους και δοκιμαζομένους αδελφούς μας της Αιτής και να βοηθήσουμε, όσο είναι δυνατό και μεις για την ανακούφιση του πόνου τους.

Έτσι, την Κυριακή 17/01/2010 σε όλους τους ιερούς Ναούς της Ιεράς Μητροπόλεώς μας, θα περιεχθή δίσκος, το προϊόν του οποίου θα αποσταλή στους σεισμοπλήκτους αδελφούς μας.

Επίσης, στους Ιερούς Ναούς θα γίνεται συγκέντρωση ανθρωπιστικού υλικού σε είδη ξηράς τροφής, όπως:

Ρύζι - Σπορέλαιο - Μακαρόνια - Κονσέρβες - Νερό

Πιστεύομε, ότι για μια ακόμα φορά ο φιλόθεος και φιλάνθρωπος Λαός της Ιεράς Μητροπόλεώς μας, θα ανταποκριθή από τα βάθη της ψυχής του για την ανακούφιση των εμπεριστάτων αδελφών μας, στη μακρινή χώρα της Αιτής.

Με πατρικές ευχές και ευλογίες
και ευχαριστίες πολλές

 
Ο ΠΑΤΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ





Η συνάντηση μαζί Του


Ο αρχιτελώνης Ζακχαίος του σημερινού Ευαγγελίου με βήματα ηρωικά και σταθερά ανεβαίνει την κλίμακα της μετάνοιας. Και πρώτα νικά τον κακό εαυτό του. Την ισχυρή αυτοπεποίθηση του πλούτου αντικαθιστά η ταπείνωση, η παιδική απλότητα και η επιθυμία να δει το Χριστό.
 

Η συνάντηση και μόνο μαζί Του στάθηκε ικανή να του αλλάξει τη ζωή. Ο Κύριος του μιλά και ζητά να φιλοξενηθεί στον «οίκο της ψυχής του». Αυτή η αγάπη χάρισε στο Ζακχαίο και τη σωτηρία του.

Στη Σκιάθο με τη Χ.Φ.Δ. Πατρών - 2000



 
 
 
 

Με τη Χ.Φ.Δ. Πατρών στη Σκιάθο, το Βόλο και το Πήλιο
17-19/11/2000

16/1/10

Ο εξ αμαρτίας Άγιος


Την Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2010

και ώρα 6.30 μ.μ.

στη Χριστιανική Εστία Πατρών

θα μιλήσει ο κ. Σκόνδρας Ηλίας

Φιλόλογος

με θέμα:  

"Ο εξ αμαρτίας Άγιος"
 

Η Αιτή κι εμείς...

Η τραγωδία του λαού της μακρινής Αιτής μάς συγκλονίζει όλους!

Ιδιαίτερα, όμως, οι Έλληνες έχουμε ένα χρέος παραπάνω:

Η μικρή και φτωχή αυτή χώρα είναι η πρώτη που αναγνώρισε την Ελληνική Επανάσταση του 1821 διά του Προέδρου της Μπόγιερ:

«Το πρώτο κράτος που αναγνώρισε την ελληνική επανάσταση επίσημα ήταν η Αϊτή, ο Boyer έστειλε στις 15.01.1822 έγγραφο στην ελληνική επιτροπή του Παρισιού απαντώντας στην αίτηση των Κοραή, Πίκκολου και Βογορίδη, στο οποίο ανάγγελλε την αναγνώριση της ελληνικής προσωρινής διοίκησης και ευχόταν την νίκη της επανάστασης».  

(Τάσος Βουρνάς, Ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας, Αθήνα, εκδ. Τολίδης, σελ. 94.)

Μάλιστα, μόλις τελείωσε τον δικό της απελευθερωτικό πόλεμο εναντίον των Γάλλων αποικιοκρατών, κατεστραμμένη οικονομικά, έστειλε στο Παρίσι, στον Αδαμ. Κοραή, 25 τόνους καφέ να εκποιηθούν, για να αγορασθούν όπλα για τον δικό μας αγώνα.
 

Επίσης, έστειλε 100 εθελοντές, μαύρους στρατιώτες, να πολεμήσουν στο πλευρό των Ελλήνων, αν και δεν έφτασαν ποτέ, αφού πιθανόν σφαγιάστηκαν από Γάλλους .

Το άλλο Σάββατο φεύγουμε για Μαίναλο


Δηλώσατε για την εκδρομή;


Δείτε πάλι τη σχετική ανάρτηση


Δείτε φωτογραφίες από την περσινή εκδρομή


Να σκέφτεσαι τους άλλους


Να σκέφτεσαι τους άλλους

Καθώς ετοιμάζεις το πρωινό σου, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Μην ξεχνάς να ταΐζεις τα περιστέρια.
Όταν πολέμους ξεκινάς, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Μην ξεχνάς όσους λαχταρούν την ειρήνη.

Όταν πληρώνεις το νερό, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Εκείνους που μόνο τα σύννεφα έχουν να τους θηλάσουν.
Όταν γυρνάς στο σπιτικό σου, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Μην ξεχνάς όσους ζουν σε αντίσκηνα.
Όταν τα αστέρια μετράς πριν κοιμηθείς, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Εκείνους που δεν έχουνε πού να πλαγιάσουν.

Όταν ελεύθερα μιλάς, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Εκείνους που δεν τους αφήνουν να μιλήσουν.
Και καθώς σκέφτεσαι εκείνους τους άλλους,
στον εαυτό σου γύρισε και πες:
«Αχ και να ήμουν ένα κερί στο σκοτάδι».


Ποίημα από την έκδοση:
«Μαχμούντ Νταρουΐς, να σκέφτεσαι τους άλλους, 
12 ποιήματα του Παλαιστίνιου ποιητή»,
 
μτφρ.: Τζένη Καραβίτη, Νήσος, 2009





15/1/10

Ο παπα Στρατής και οι μετανάστες της Λέσβου



Η ιστορία του Παπα-Στρατή, του ιερωμένου στην Καλλονή της Λέσβου, που φροντίζει τους μετανάστες που συρρέουν στο νησί του Αιγαίου από τη γειτονική Τουρκία, παρουσιάζεται σε εκτενές -ολοσέλιδο- άρθρο του Nicolas Verdan από τη Μυτιλήνη, στην εφημερίδα «24heures», της Λωζάνης.

Ο δημοσιογράφος πλέκει το εγκώμιο του 62χρονου ιερέα με «την επιβλητική εμφάνιση, που έχει τάξει ως σκοπό της ζωής του να βοηθήσει τους ταλαιπωρημένους λαθρομετανάστες, που φθάνουν στη Λέσβο από το Αφγανιστάν, Πακιστάν, Μπαγκλαντές, Ιράκ και Σομαλία, αφού ξόδεψαν από 1.500 έως 3.000 ευρώ σε αναζήτηση ενός καλύτερου μέλλοντος στην Ευρώπη».

Στη Λέσβο, όμως, όπως σημειώνεται στο δημοσίευμα, «βλέπουν τα όνειρά τους να μην εκπληρώνονται όπως ανέμεναν, καθώς ζουν με δύσκολες συνθήκες και η παροχή ασύλου είναι σχεδόν μηδενική».
 

Η «24heures» γράφει ότι το 2008, 130.000 λαθρομετανάστες κινδύνευσαν με τη ζωή τους για να διασχίσουν το Αιγαίο και ο Παπα-Στρατής υπολογίζει ότι έχει περιθάλψει τουλάχιστον 3.000 από αυτούς στη Μυτιλήνη την τελευταία τριετία με την ΜΚΟ «Αγκαλιά»...



Από τη Romfea.gr

Η Εκκλησία και πάλι πρωτοπόρα! Εκεί που το κράτος για μία ακόμα φορά αδυνατεί,
ένας απλός παπάς συντρέχει, περιθάλπει, συμπαρίσταται σε ταλαίπωρους πρόσφυγες χωρίς να κοιτάζει εθνικότητα, χρώμα ή θρησκεία.

Μην ανησυχείτε όμως... Τα ελληνικά Μ.Μ.Ε. δεν το γνωρίζουν το θέμα...
 

Θ. Λειτουργία και κοπή βασιλόπιτας στα Εκπαιδευτήρια

Κυριακή 17.1.10 
Θ. Λειτουργία στον Ι. Ν. Αγ. Στυλιανού

 θα λειτουργήσει ο π. Σωτήριος Τσάφος

Μετά το πέρας της Θ. Λειτουργίας και ώρα 10.45 π.μ. 
θα γίνει η καθιερωμένη εορταστική εκδήλωση 
κοπής της βασιλόπιτας.

Καλούνται τα μέλη και οι φίλοι του συλλόγου καθώς και το προσωπικό των Εκπαιδευτηρίων να τιμήσουν με την παρουσία τους τις παραπάνω εκδηλώσεις.



14/1/10

Εκδρομή στην Κρήτη με τη ΧΦΔ - 1995



 
 
 

Εκδρομή με τη Χ.Φ.Δ. Αθηνών στην Κρήτη - 1995



"Άθεα" λεωφορεία στην Αγγλία




Ένας χρόνος συμπληρώθηκε από τη διαφημιστική καμπάνια που "έντυσε" 800 περίπου λεοφωρεία σε όλη την Αγγλία με την εξής φράση: «Θεός, πιθανότατα δεν υπάρχει. Σταμάτα λοιπόν ν’ ανησυχείς και ζήσε τη ζωή σου».



Η ιδέα αυτή ανήκει στην Αγγλίδα συγγραφέα Αριάν Σερίν, η οποία ενοχλήθηκε πολύ αντικρίζοντας ένα λεωφορείο που έφερε το εξής μήνυμα «Όσοι δεν αποδέχονται το Θεό, θα καούν στην κόλαση»! 

Η συγγραφέας δεν έχασε λεπτό, μπήκε στο ίντερνετ και αναζήτησε εθελοντές για τη χρηματοδότηση της αντι-καμπάνιας! Σε χρόνο ρεκόρ χιλιάδες άνθρωποι εκδήλωσαν το ενδιαφέρον τους κι προσέφεραν χρήματα... σύνολο 140.000 λίρες (128.000 € περίπου). Η μόδα αυτή εξαπλώνεται και σε άλλες ευρωπαικές χώρες...



Δεν υπάρχει ανάγκη βέβαια για νέα αντι-καμπάνια και ανάλογη συλλογή χρημάτων. 

Ας γίνει ο καθένας μας μία ζωντανή, φωτεινή επιγραφή που θα δείχνει ότι υπάρχει Θεός και που η ζωή μας και τα έργα μας θα μαρτυρούν του λόγου το αληθές.



Πρωτάθλημα μπάσκετ στη Χριστ. Εστία - ΤΕΛΙΚΟΣ

Πρόγραμμα τελευταίων αγώνων πρωταθλήματος μπάσκετ για το Σάββατο 16/1/2010:

17:30 Αγ. Μαρίνα - Ανάληψη

18:30 Αγ. Διονύσιος - Α' Γυμνασίου Εστίας
 
Και ο τελικός Λυκείου
19:30 Γ' Λυκείου Εστίας - Μεταμόρφωση Οβρυάς
 
Να είμαστε όλοι εκεί!

13/1/10

Επικίνδυνα παίγνια του μειονοτικού εθνικισμού στην ελληνική εκπαίδευση

08.01.2010
 
Οι επιθέσεις εναντίον της δασκάλας του Μεγάλου Δερείου είναι μια πρόκληση για όλους μας. Κυρίως είναι μια πρόκληση αξιοπιστίας.

Του Α. Ε. Γκότοβου
Καθηγητή παιδαγωγικής στο πανεπιστήμιο Ιωαννίνων


Το 2003 το Ινστιτούτο Παιδείας Ομογενών και Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης, ως όργανο της πολιτείας που παρακολουθούσε από επιστημονικής-παιδαγωγικής πλευράς την πορεία των καινοτομιών του υπουργείου Παιδείας στον τομέα της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης, είχε ξεκινήσει την αξιολόγηση των προγραμμάτων διαπολιτισμικής εκπαίδευσης σε όλη την Ελλάδα και στη Θράκη. Στην περιοχή αυτή υλοποιούνταν τότε τρία διακριτά προγράμματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης, ένα για τους μουσουλμάνους μαθητές, ένα για τους μαθητές με ρόμικη προέλευση και ένα για τους μαθητές με μεταναστευτικό ιστορικό (παλιννοστούντες και αλλοδαποί). Συντονιστής της ομάδας αξιολόγησης ήταν τότε ο υπογράφων. Η ιδιότητα αυτή με έφερε συχνά στη Θράκη, προκειμένου να συλλέξω τα απαραίτητα τεκμήρια (συνεντεύξεις, ερευνητικά δεδομένα) για μια θεμελιωμένη αποτίμηση των αποτελεσμάτων των εν λόγω πρωτοβουλιών της πολιτείας. Στα πλαίσια αυτής της δραστηριότητας χρειάστηκε να μιλήσω με πολύ κόσμο: αξιωματούχους όλων των τύπων, θρησκευτικούς ηγέτες (χριστιανούς και μουσουλμάνους), συνδικαλιστικούς φορείς, με τους υπεύθυνους των προγραμμάτων, με δασκάλους, με απλό κόσμο. Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι παρά τις προόδους που είχαν συντελεσθεί με τις προσπάθειες και τις χρηματοδοτήσεις της πολιτείας για την αναβάθμιση της εκπαίδευσης της μειονότητας, τόσο το παιδαγωγικό κλίμα στα μειονοτικά σχολεία, όσο και τα αποτελέσματα της μάθησης στα σχολεία αυτά παραμένουν ακόμη εξαιρετικά προβληματικά.

Είναι σχολεία που στεγάζουν δύο ασύμβατες μεταξύ τους και εν πολλοίς αντιφατικές παιδαγωγικές ιδεολογίες: τον τουρκικό εθνικισμό στο τουρκόφωνο μέρος του προγράμματος και τον «πολυπολιτισμό» στο ελληνόφωνο. Από τη μια μεριά σχετικοποιείται και αποδομείται η «εθνοκεντρική» ελληνική ταυτότητα, για να ενδυναμωθεί από την άλλη η τουρκική μέσω ενός ακραίου εθνικιστικού λόγου. Αρωγός στην προσπάθεια επικράτησης του τουρκικού εθνικισμού είναι το κατηχητικό σχολείο (κορανικό φροντιστήριο) τις απογευματινές ώρες, που γίνεται με ευθύνη του μουσουλμανικού ιερατείου και του δικτύου του. Και ενώ σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπάρχουν προδιαγραφές και όρια, αλλά και θεσμοί εποπτείας, για το τι μπορεί να λέει ένας ιερωμένος στα τεμένη προς τους πιστούς – και ειδικά σε παιδιά – στην Ελλάδα η καλλιέργεια του μίσους, και μάλιστα του μίσους εναντίον του κράτους και της πατρίδας των μαθητών – φαίνεται ότι είναι ελεύθερη από τους περιορισμούς και τις δεσμεύσεις του συντάγματος.

Μέσα σε ένα γενικευμένο κλίμα ανομίας και ανοχής απέναντι στις παραβιάσεις στοιχειωδών κανόνων της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής – που βεβαίως δεν σταματά πριν από τη Θράκη – κάθε φανατικός οπαδός του Ισλάμ ή της Τουρκίας ή ταυτόχρονα και των δύο, αισθάνεται ελεύθερος να εκδηλωθεί: να ζητά την αφαίρεση πομακικών λέξεων από σχολικά βιβλία και έντυπα – και να την πετυχαίνει ! – να απειλεί, να δηλητηριάζει τις σχέσεις των ομάδων που συγκροτούν τη θρακιώτικη κοινωνία, να πλήττει παντοιοτρόπως όσους δεν «προσαρμόζονται» στην υπερκείμενη παρακρατική ή εξωκρατική βούληση, ακόμη και να ασκεί σωματική βία. Σε ποιους; Σε εκείνους που επιμένουν να ασκούν ευόρκως το καθήκον τους, αρνούμενοι να δεχθούν διπλή κυριαρχία στην εκπαίδευση και εν γένει στην περιοχή.

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ
 
Οι περιπέτειες της Χαράς Νικοπούλου, δασκάλας στο Μεγάλο Δέρειο, σχετίζονται άμεσα με αυτό το κλίμα. Εδώ και χρόνια βρίσκεται στο στόχαστρο παραγόντων και οργανώσεων στη Θράκη και εκτός Θράκης. Για ορισμένους διανοούμενους του «δημοκρατικού στρατοπέδου», οι παιδαγωγικές ιδέες της κ. Νικοπούλου είναι πολύ «εθνοκεντρικές» - δηλαδή συμβατές με το ελληνικό σύνταγμα που ακόμη δεν έχει εναρμονιστεί στα κελεύσματα της τρέχουσας εκδοχής της παγκοσμιοποίησης - για να περάσουν το τεστ της πολιτικής ορθότητας. Γι’ αυτούς, δεν είναι ίσως καλή δασκάλα, δεν έχει «πολιτικά ορθές» αντιλήψεις. Μισό και πλέον αιώνα μετά τον εμφύλιο, ανασταίνεται ξανά ένα είδος εθνικοφροσύνης από την ανάποδη. Για τον περισσότερο κόσμο της περιοχής, η δασκάλα του Μ. Δερείου είναι μια πολύ τυπική στη δουλειά της εκπαιδευτικός, που απλά δεν δέχεται να υπαχθεί στους άγραφους κανόνες μιας de facto σχολικής κουλτούρας στα μειονοτικά σχολεία, δηλαδή να προσαρμοστεί στο κλίμα του μειονοτικού εθνικισμού που εδώ και δεκαετίες μεθοδικά απλώνεται σε όλο το δίκτυο της μειονοτικής εκπαίδευσης. Για τις κρατικές υπηρεσίες, τέτοιου είδους «απροσάρμοστοι» και «ανελαστικοί» εκπαιδευτικοί είναι μπελάδες, γιατί μπορεί να αποκαλύψουν τη γύμνια τους: την αδυναμία των γραφειοκρατών να εφαρμόσουν το νόμο στο χώρο της μειονοτικής εκπαίδευσης αλλά και την ετοιμότητά τους να καταφεύγουν σε κατευναστικά επικοινωνιακά τεχνάσματα και παζάρια για να βρεθεί μια «συμβιβαστική» λύση.

Έτυχε να γνωρίσω τη Χαρά Νικοπούλου σ’ ένα συνέδριο στην Αλεξανδρούπολη. Ο λόγος της, η ενημέρωσή της γύρω από τα ζητήματα της εκπαίδευσης στην περιοχή, η ευαισθησία της για το διαφορετικό, και ειδικά για τους μουσουλμάνους μαθητές της, η πίστη στη διδασκαλική της αποστολή, δηλαδή στο να βοηθήσει τα παιδιά να μάθουν γράμματα και να τους καλλιεργήσει ήθος, με εντυπωσίασαν θετικά. Την παρακάλεσα να παρουσιάσει στους φοιτητές μου την εμπειρία που είχε με τις μεθόδους διαχείρισης της ετερότητας στο σχολείο, αλλά και τις δυσχέρειες που αντιμετώπισε στην αποστολή της αυτή. Ήρθε στα Γιάννενα, με δικά της έξοδα, και μίλησε στο μάθημά μου με τους φοιτητές, οι οποίοι μου είπαν μετά ότι ήταν γι αυτούς ένα από τα καλύτερα μαθήματα που είχαν ακούσει.
Η προσωπικότητα της Χαράς Νικοπούλου είναι ξένη με επιβολές και προσβολές του «διαφορετικού» εν γένει, πόσο μάλλον όταν το διαφορετικό αφορά τη θρησκευτική ταυτότητα του «άλλου» και όταν ο «άλλος» είναι παιδί. Γι αυτό και όταν αποφασίζεται να πληγεί, πρέπει να επινοηθούν «ατοπήματα» και «προσβολές».

Η τελευταία, επικίνδυνη, επινόηση που κυκλοφόρησε αυτές τις μέρες σε μειονοτικές ιστοσελίδες και εφημερίδες είναι ότι έδωσε για τις γιορτές εργασία στους μαθητές να ζωγραφίσουν τον Αλλάχ και να φέρουν στο σχολείο τις ζωγραφιές! Και αυτό υποτίθεται ότι το είπε στους μαθητές της ΣΤ τάξης, ενώ η ίδια διδάσκει στην πρώτη και τη δευτέρα. Η επινόηση μπορεί να είναι φαιδρή, αλλά η βιομηχανία πίσω από τη διακίνηση και τη διάδοσή της και η τρομοκρατία που της ασκείται μετά από τα δημοσιεύματα αυτά δεν είναι καθόλου αστεία υπόθεση: είναι επικίνδυνη, τόσο για την ίδια, όσο και για τα παιδιά αλλά και τις δημοκρατικές αρχές στη χώρα μας.

Η Χαρά Νικοπούλου είναι μια εμπνευσμένη δασκάλα που πιστεύει όσο λίγοι στο παιδαγωγικό της έργο και το πραγματώνει όσο καλύτερα μπορεί, με απτά αποτελέσματα. Δεν συμβιβάζεται μπροστά σε εκβιασμούς και απειλές, παρότι κάποιοι θα το προτιμούσαν, για να μην έχουν μπελάδες στο κεφάλι τους. Οι επιθέσεις, όμως, και η βία που ασκείται εναντίον της είναι στην ουσία επιθέσεις εναντίον του ελληνικού Συντάγματος και της ισχύος του στην περιοχή που βρίσκεται το σχολείο. Αν για τη μειονοτική εκπαίδευση δεν ισχύει το σύνταγμα και το ευρωπαϊκό δίκαιο, αν ο στόχος του σχολείου στο Μεγάλο Δέρειο δεν καθορίζεται από το ελληνικό κράτος αλλά από τρίτους, αν δεν μπορούμε να υπερασπιστούμε για τη νέα γενιά τον κεντρικό εκπαιδευτικό σκοπό της διαμόρφωσης του Έλληνα πολίτη – ανεξάρτητα από καταγωγή, θρησκεία και πολιτισμό - σε κάθε γωνιά της χώρας, τότε δεν πρόκειται να χάσει η δασκάλα το στοίχημα, αλλά θα το χάσει η ελληνική πολιτεία και η ελληνική δημοκρατία. Οι επιθέσεις και τα στημένα παίγνια εναντίον της πλήττουν ευθέως την ελληνική δημοκρατία. Στρέφονται, βεβαίως, και εναντίον μιας γυναίκας, όπως επίσης εναντίον των ανθρωπίνων δικαιωμάτων υπέρ των οποίων μιλούμε – και σωστά – πολλοί συντηρητικοί, φιλελεύθεροι και αριστεροί διανοούμενοι και πολιτικοί στη χώρα, όλοι ευρωπαϊστές.

Οι επιθέσεις εναντίον της δασκάλας του Μεγάλου Δερείου είναι μια πρόκληση για όλους μας. Κυρίως είναι μια πρόκληση αξιοπιστίας. Γιατί αυτό που προκαλεί μέχρι τώρα αρνητική εντύπωση είναι πως αυτοί που θα έπρεπε πρώτοι να υπερασπιστούν το έργο της δασκάλας - πέρα φυσικά από τους υπηρεσιακούς παράγοντες που είναι υποχρεωμένοι να το κάνουν και το έχουν κάνει - και να καταδικάσουν τη βία που ασκείται εναντίον της, δεν το κάνουν, δίνοντας έτσι τροφή στη φρικτή υποψία ότι η λογική που οδηγεί στην ουδέτερη στάση είναι η εξής: «αφού είναι ‘εθνοκεντρική’, δεν είναι δική μας, άρα δεν μας αφορούν οι επιθέσεις και η βία που δέχεται». Αν η υποστήριξη ενός ανθρώπου, άντρα ή γυναίκας, που γίνεται θύμα εκφοβισμού και ωμής βίας υπαρκτών μηχανισμών εξαρτάται από τις παιδαγωγικές του ιδέες και τις ιδεολογικές του πεποιθήσεις για την πατρίδα, από το αν είναι «ενθοκεντρικός» ή «διεθνιστής», τότε η κοινωνία αυτή έχει γίνει επικίνδυνη κοινωνία να ζει κανείς. Γιατί η μόνη λύση που του απομένει είναι να προσαρμοστεί στην τρέχουσα πολιτική ορθότητα, αλλιώς οφείλει να υποστεί τις συνέπειες ή να μεταναστεύσει. Είναι βαθύτατα ενοχλητικό για την κουλτούρα μας συνολικά να καταδικάζουμε τη βία γενικώς και να την ανεχόμαστε, όταν αυτή στρέφεται εναντίον προσώπων με τα οποία πιθανόν διαφωνούμε στις παιδαγωγικές μας αντιλήψεις. Είναι βαθύτατα ενοχλητικό από τη μια να ενθαρρύνουμε τους εκπαιδευτικούς να αναπτύξουν αυτόνομα παιδαγωγικές ιδέες και πρωτοβουλίες, και από την άλλη να κρυβόμαστε όταν έρχονται τα δύσκολα και δεν επιθυμούμε να διαταράξουμε συγκεκριμένες πολιτικές και εκλογικές ισορροπίες.

Θέλω να πιστεύω ότι η νέα πολιτική ηγεσία στο υπουργείο Παιδείας δεν θα ανεχθεί τη σπίλωση ενός ταλαντούχου, συγκροτημένου και παραγωγικού εκπαιδευτικού που έχει προσφέρει σημαντικό έργο, επειδή κάποιοι έχουν αποφασίσει να ασκήσουν εξωτερική πολιτική μέσω της μειονοτικής εκπαίδευσης. Αλλά η υπηρεσιακή στήριξη δεν αρκεί. Χρειάζεται η στήριξη όλου του εκπαιδευτικού κόσμου και όλης της κοινωνίας. Είναι θέμα αξιοπιστίας για όλους μας. Ή την κερδίζουμε ή τη χάνουμε για τη νέα γενιά των εκπαιδευτικών της χώρας.

http://www.xronos.gr/detail.php?ID=51582




ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ



Ο 16ετής εμφύλιος της Μοζαμβίκης έληξε το 1992, όμως το σχολείο τους -που ισοπεδώθηκε τότε- δεν έχει ξαναχτιστεί ακόμα. Εδώ και 17 χρόνια, μαθητές λύνουν ασκήσεις Φυσικής κάτω από τον ίσκιο ενός δέντρου στο Εθνικό Πάρκο Γκορον-γκόζα.

Στην εποχή του γρήγορου Ίντερνετ, αυτό που τους λείπει δεν είναι ένα αξιόπιστο λάπτοπ, αλλά μια αίθουσα για να κάνουν μάθημα. Η έλλειψη στοιχειωδών υποδομών δεν είναι ευτυχώς αρκετή για να τους στερήσει τη δίψα για γνώση. Ίσως γιατί βλέπουν τη ρημαγμένη πατρίδα τους να πασχίζει να σταθεί στα πόδια της, επενδύοντας με τη συνδρομή μη κυβερνητικών οργανώσεων σε φιλικές προς το περιβάλλον γεωργικές πρακτικές και στην αποκατάσταση των κατεστραμμένων δασικών εκτάσεων.


π. Κ. Καθημερινής

Ημερολόγιο 2010 - εκπαιδευτήρια Ελλ. Αναγέννηση



Το ημερολόγιο του 2010 που επιμελήθηκε 
το Γυμνάσιο των εκπαιδευτηρίων 
"ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ" 
με θέμα την ελληνική φορεσιά.

12/1/10

Βασιλιάς για ένα χρόνο...

.........
Ἄκουσα, λέει, γιά μιά μεγάλη πόλη ὅπου οἱ πολίτες εἶχαν τήν ἑξῆς παράξενη συνήθεια: Ἔβρισκαν ἕναν ξένο καί ἄγνωστο ἄνδρα, ὁ ὁποῖος δέν γνώριζε τούς νόμους καί τίς παραδόσεις τοῦ τόπου, καί τόν ἔκαναν βασιλιά. Τοῦ παραχωροῦσαν ὅλες τίς ἐξουσίες καί τόν ὑπηρετοῦσαν σ᾿ ὅ,τι ἐκεῖνος ἤθελε. Κι αὐτός μέν νόμιζε ὅτι θά εἶναι γιά πάντα βασιλιάς, γιά νά ἀπολαμβάνει δόξες καί τιμές καί νά σπαταλᾶ ἀλόγιστα τά πλούτη πού διέθετε. 

Ἐκεῖνοι ὅμως εἶχαν διαφορετικό σχέδιο: Ὅταν συμπληρωνόταν ἕνας χρόνος, ξεσηκώνονταν ἐναντίον του, τοῦ ἀφαιροῦσαν ὅλα τά ὑπάρχοντα κι ἀφοῦ τόν διαπόμπευαν στούς δρόμους τῆς πόλεως, τόν ἔστελναν ἐξόριστο σέ ἕνα μεγάλο μακρινό νησί. Ἐκεῖ ὁ ἄνθρωπος αὐτός, πού προηγουμένως ζοῦσε μέσα στά πλούτη καί τή χλιδή, ὑπέφερε ἀπό τή φτώχεια, τήν πείνα καί τό κρύο χωρίς καμία ἐλπίδα σωτηρίας. Κι αὐτό γινόταν συνέχεια στήν πόλη ἐκείνη. Κάθε ἄνθρωπος πού ἐπέλεγαν γινόταν βασιλιάς γιά ἕνα χρόνο κι ἔπειτα τόν περίμενε ἐξορία μόνιμη!
 

Κάποτε ὅμως βρέθηκε ἕνας πολύ συνετός καί φρόνιμος ἄνδρας, ὁ ὁποῖος, ὅταν τόν κάλεσαν οἱ πολίτες ἐκεῖνοι καί τόν ἔκαναν βασιλιά, δέν θαμπώθηκε ἀπό τίς τιμές καί τά ἀξιώματα οὔτε ἀπό τά πλούσια ὑλικά ἀγαθά πού τοῦ προσέφεραν. Ἐκεῖνο πού τόν ἀπασχολοῦσε ἦταν πῶς θά μποροῦσε νά ἀξιοποιήσει καλύτερα τόν χρόνο τῆς βασιλείας του. Μελετοῦσε, σκεπτόταν, ρωτοῦσε, κι ἔτσι κάποτε ἔμαθε τήν ἀλήθεια. Πληροφορήθηκε δηλαδή τή συνήθεια τῶν πολιτῶν νά ἐξορίζουν τόν βασιλιά τους σέ ἕνα μακρινό τόπο ἐπ᾿ ἀόριστον. Ζήτησε μάλιστα ἀκριβεῖς πληροφορίες γιά τόν τόπο ἐκεῖνο καί γιά τό πῶς θά μποροῦσε ἐκεῖ νά ἐξασφαλίσει τή διαμονή του. Ὅταν λοιπόν τά ἔμαθε ὅλα αὐτά, ἔκανε τό ἑξῆς: Συγκέντρωσε ὅσο περισσότερα χρήματα καί πολύτιμους θησαυρούς ἀπό αὐτούς πού κατεῖχε, καί τά ἔστειλε μέ ἔμπιστους ὑπηρέτες του στό νησί ὅπου ἐπρόκειτο νά ἐξορισθεῖ.
 

Ὅταν συμπληρώθηκε ὁ χρόνος, καί αὐτός εἶχε τήν ἴδια μοίρα μέ τούς ἄλλους. Τόν συνέλαβαν καί τόν ἔστειλαν πτωχό καί γυμνό στήν ἐξορία. Ἐκεῖ ὅμως τόν περίμεναν οἱ θησαυροί του. Καί ἐνῶ ὅλοι οἱ προηγούμενοι προσωρινοί βασιλιάδες βασανίζονταν ἀπό τήν πείνα καί τήν ἀνέχεια, ἐκεῖνος τώρα μποροῦσε μόνιμα νά ἀπολαμβάνει ὅσα ἀποταμίευε ἐκεῖ κατά τό διάστημα τῆς σοφῆς καί συνετῆς διακυβερνήσεώς του. 

Πραγματικά σοφός βασιλιάς!
 

Ἁγ. Ἰω. Δαμασκηνοῦ, Βίος Βαρλαάμ καί Ἰωάσαφ, ΕΠΕ 10, 172-178 
 


 Ο καθένας μας γίνεται «βασιλιάς για ένα χρόνο». Ο ένας χρόνος είναι η παρούσα ζωή μας και γινόμαστε βασιλιάδες, με την έννοια ότι μπορούμε να ζήσουμε τη ζωή μας όπως θέλουμε, να κάνουμε ελεύθερα τις επιλογές μας. Κάποτε όμως θα έλθει και το τέλος. Και τότε θα πάμε, θέλοντας και μη, σ᾿ εκείνο το μεγάλο ερημικό νησί, που είναι η άλλη ζωή.

Εάν έχουμε φροντίσει να στείλουμε από πριν, όσο είμαστε βασιλιάδες, θησαυρούς και πλούτη σ᾿ αυτό το νησί (τις πράξεις της ζωής μας, τα έργα της αγάπης μας κ.λ.π.), τότε δεν θα στερηθοῦμε όταν τελειώσει η επίγεια ζωή μας, δεν θα υποφέρουμε εκεῖ. Αρκεί να δείξουμε προνοητικότητα...

 

Εικονογραφία


 


Ταπείνωση...

Σε κάθε σου ενέργεια, ακόμη και στην παραμικρή σου κίνηση, κέντρο να είναι ο Θεός. Στρέψε όλο τον εαυτό σου προς τον Θεό. Αν αγαπήσεις τον Θεό, ο νους σου θα είναι συνέχεια στο πως να ευχαριστήσεις τον Θεό, και όχι στο πως να αρέσεις στους ανθρώπους. 

Όταν ο άνθρωπος δε δέχεται τα «μπράβο» από τους ανθρώπους και εργάζεται μόνο για τον Θεό, τότε ανταμείβεται από τον Θεό και σ' αυτήν τη ζωή με την άφθονη Χάρη Του και στην άλλη με τα αγαθά του Παραδείσου.



Από το βιβλίο «Πάθη και Αρετές», 
γέρ. Παϊσίου του Αγιορείτου
 

 

11/1/10

Εκδρομή με τους Χ. Α. Πατρών - 1996

εκδρομή με Χ.Φ.Δ. Πατρών

 
 

1996 (τριήμερη εκδρομή με Χ.Α. Πατρών
σε Θεσσαλονίκη - Οχυρά Ρούπελ - Σιδηρόκαστρο - Παναγία Σουμελά - Ευζώνους)