Θεία Λειτουργία στην Χριστ. Εστία

Μ. Πέμπτη πρωί 6.30 - 9.00 π.μ.

Θ. Λειτουργία στο παρεκκλήσιο

του Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου

στη Χριστ. Εστία Πατρών

Τραγούδι σε ξένη γη

Ο Ιερέας που αναστήλωσε την πίστη των Χανσενικών

«Κρυφό  κρατήθηκε μέχρι και σήμερα  το όνομα  του ιερέα της Σπιναλόγκα μετά από επιθυμία του ιδίου.  Η ανιδιοτελής  προσφορά του  αναστήλωσε την πίστη των χανσενικών και αποτέλεσε αχτίδα  ζωής . Έφυγε από  αυτόν εδώ  τον κόσμο χωρίς ποτέ να πληροφορηθούμε  ποιος είναι»  δήλωσε η δημοσιογράφος και σκηνοθέτης Ελένη  Βλάσση  στον Εκκλησιαστικό  Σταθμό 4Ε στη Θεσσαλονίκη, μιλώντας  για τη έρευνα 15 χρόνων που πραγματοποίησε για τους ανθρώπους που αντιμετώπιζαν λέπρα στην Ελλάδα».

«Το μόνο στοιχείο που μάθαμε ήταν ότι κατάγονταν από την Ιεράπετρα και δεν μπορέσαμε να βρούμε τίποτε άλλο παρά τις  επίμονες προσπάθειες ετών. Όλοι μιλούσαν με τα καλυτέρα λόγια για τον άνθρωπο  που έπαιξε το σημαντικότερο ρόλο στη ζωή τους κάτι που δεν αναδείχθηκε  σχεδόν καθόλου μέσα από το συγκεκριμένο σήριαλ «ΤΟ ΝΗΣΙ»» που προβάλλει  ιδιωτικός  τηλεοπτικό σταθμός.

Ήταν ο ιερέας που κοινωνούσε του λεπρούς και μετά κατά την κατάλυση  του οίνου  οι χανσενικοί το παρακολουθούσαν κρυφά  για να πεισθούν για την πίστη του. Αυτό ήταν το θαύμα που συνέβαινε κάθε φορά που τον έβλεπαν και έτσι  αναστήλωσαν την πίστη του  μέσα στη Σπιναλόγκα»  επεσήμανε η κυρία Βλάσση και υπογράμμισε «Ο ιερέας αυτός έμεινε και έζησε στην Σπιναλόγκα και μετά την αποχώρηση των χανσενικών. Αφιέρωσε όλη του τη ζωή σ αυτούς του ανθρώπους. Δυστυχώς όμως το όνομα του δεν έχει καταγραφεί πουθενά».

Στην εκπομπή «ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ» έγινε επίσης αναφορά στην προσφορά της Εκκλησίας- κάτι που όπως είπε η κυρία Βλάσση - δεν αναδείχτηκε στο βαθμό που πρέπει μέσα από τα ντοκιμαντέρ που έγιναν έως τώρα.

«Η Εκκλησία ήταν αυτή που πρώτη ενδιαφέρθηκε και  ναύλωσε ένα καράβι με ασβέστη και το έστειλε  στη Σπιναλόγκα προκειμένου να βαφτούν τα κτίρια ώστε να δουν οι άνθρωποι αυτοί που ζούσαν εκεί  λίγο χρώμα στη ζωή τους» δήλωσε χαρακτηριστικά.

Εκτενή αναφορά έγινε  και στο λεπροκομείο που λειτουργούσε κατά την ίδια χρονική  περίοδο στην Ιερά Μονή  Ιβήρων του Αγίου Όρους όπου εκεί οι μοναχοί περιέθαλπαν  με πολύ μεράκι και αγάπη τους χανσενικούς χωρίς ποτέ κανένας  από αυτούς να κολλήσει  τη νόσο.

Η Σπιναλόγκα! Αποτελούσε για 54 χρόνια τόπο εξορίας. Στις 30 Μαΐου του 1903 θα μετατραπεί σε «Σπιναλόγκα, το νησί των λεπρών». Από το 1913 και μετά μεταφέρονταν ασθενείς από πολλά μέρη της Κρήτης και σιγά σιγά από πολλά μέρη και όλης της Ελλάδας.

Πριν μεταφερθούν στο νησί, φάρμακο δεν είχε βρεθεί και οι λεπροί φορούσαν κουδούνια για να ακούγονται από μακριά καθώς πλησίαζαν. Τρόμο έπιανε όλες τις οικογένειες και πανικό στο άκουσμα των κουδουνιών αυτών!

Στο νησί αρχίζουν να γίνονται εργασίες για την στέγαση των ασθενών. Φτιάχνονται σπίτια, έχτισαν νοσοκομείο, κουρείο, καφενείο, ένα σχολείο με έναν δάσκαλο, ο οποίος και αυτός ήταν λεπρός και την  εκκλησιά αφιερωμένη στον Άγιο Παντελεήμονα όπου μπορούσαν να κάνουν την ευχή και να προσκυνούν τις ιερές εικόνες.

Ένας ιερέας υγιής έκανε τη λειτουργία σε αυτήν την εκκλησία και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη ζωή των χανσενικών.

ΠΗΓΗ:www.romfea.gr

"Παθοκτονία, πρόσκληση μετανοίας σε καιρούς κρίσεως" - Μωυσής Αγιορείτης - εκδόσεις ΕΝ ΠΛΩ

Ντοκιμαντέρ για τον Γέροντα Παΐσιο στην ΕΤ3

Μια σπουδαία παραγωγή με σπάνια ντοκουμέντα για τη ζωή και τη δράση του Γέροντα Παϊσιου, τα οποία παρουσιάζονται για πρώτη φορά, θα μεταδώσει η ΕΤ3 τη Μεγάλη Εβδομάδα. Οι διδαχές και η προσφορά του φωτισμένου Γέροντα στους χιλιάδες πιστούς αναδεικνύονται μέσα από σπάνιο υλικό, καθώς και από τις συγκλονιστικές μαρτυρίες ανθρώπων που δέχθηκαν την ευλογία του, σε δύο μοναδικά ντοκιμαντέρ της ΕΤ3.  

Για την προσωπικότητα, τα χαρίσματα και την προσφορά του Γέροντα Παϊσίου στους χιλιάδες πιστούς μιλούν στο ντοκιμαντέρ: ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος, ο Πρωτοεπιστάτης της Ιεράς Κοινότητας του Αγίου Όρους Παύλος ο Λαυρεώτης, οι μητροπολίτες Ξάνθης, Φλώρινας και Πέλλης, ο αδελφός του Γέροντα Παϊσιου Ραφαήλ Εζνεπίδης, ο ηγούμενος της Ιεράς Μονής Καρακάλου του Αγίου Όρους Φιλόθεος, ο Αγιορείτης μοναχός Γέρων Γαβριήλ, ο συγγραφέας των βιβλίων για το Γέροντα Παϊσιο Νικόλαος Ζουρνατζόγλου και άλλες προσωπικότητες.

Τα γυρίσματα έγιναν στην Κόνιτσα, όπου μεγάλωσε και έζησε ο Γέροντας Παϊσιος, στην Ιερά Μονή Στομίου, στο πατρικό του σπίτι, στο Άγιον Όρος στα σημεία, όπου έζησε το μεγαλύτερο μέρος του μοναχικού του βίου. Γυρίσματα έγιναν επίσης, στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή, όπου ενταφιάστηκε.

Τα ντοκιμαντέρ οργανώθηκαν και γυρίστηκαν, μέσα από μια ιδέα – πρόταση του δημοσιογράφου Γιώργου Φερέτη.

Το ντοκιμαντέρ θα προβληθεί σε δύο συνέχειες τη Μεγάλη Τετάρτη και τη Μεγάλη Πέμπτη στις 9:00 το βράδυ.
 

Ολόκληρο θα προβληθεί σε επανάληψη το Μ. Σάββατο στις 10:00 το πρωί.

Παραγωγή:ΕΤ-3
Σκηνοθέτης: Αλέξανδρος Κάντερ Μπάξ
Έρευνα – δημοσιογραφική επιμέλεια: Χρήστος Δάντσης
Διάθεση οπτικού υλικού και αρχείου: Νικόλαος Ζουρνατζόγλου
Κάμερες: Κώστας Σταματίου, Άκης Τζίμας, Μάκης Αβραμίδης, Θανάσης Ηλιάδης
Μοντάζ: Νίκος Παπαναστασίου
Ηχοληψία: Γιώργος Καϊρης
Αφήγηση: Άννα Γιαννακίδου 

ΠΗΓΗ: ΕΤ 3

Καλή Ανάσταση!

Ευρισκόμενοι στο κατώφλι της Μ. Εβδομάδας ας προσπαθήσουμε τούτες τις άγιες μέρες να βιώσουμε την οδύνη του Πάθους και να δεχτούμε τη χάρη του Σταυρού έτσι ώστε να γευτούμε τη χαρά της Αναστάσεως και την ελπίδα της δικής μας σωτηρίας! 

Καλή Εβδομάδα! 

Οι 7 λόγοι του Κυρίου Ιησού Χριστού πάνω στο Σταυρό

Πάνω από το Σταυρό ο Κύριος Ιησούς Χριστός έκανε την πιο μεγαλειώδη διδασκαλία. Τα λόγια του Χριστού πάνω στο Σταυρό ήταν λόγια γεμάτα αγάπη.

«Πάτερ ἄφες αὐτοῖς· οὐ γάρ οἴδασι τί ποιοῦσι»

Ο Χριστός προσεύχεται πάνω από το Σταυρό Του για τους σταυρωτές Του και παρακαλεί τον Ουράνιο Πατέρα Του: «Πατέρα μου, συγχώρεσέ τους, γιατί δεν ξέρουν τι κάνουν». Μέσα στον αβάσταχτο πόνο, που Του προκαλούσε το φρικτό μαρτύριο, ο Κύριός μας Ιησούς, ο Θεός της αγάπης, συγχωρεί τους σταυρωτές Του, προσεύχεται γι’ αυτούς και τους δικαιολογεί. Πόσο μεγάλη και πλατιά είναι η θεϊκή καρδιά και η αγάπη Του! Μας άφησε ένα σπουδαίο μήνυμα: Να συγχωρούμε με την καρδιά μας αυτούς που μας έφταιξαν. Να έχουμε κι εμείς πλατιά καρδιά για τους συνανθρώπους μας.

«Ἀμήν λέγω σοί· σήμερον μετ’ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ»

Ο Χριστός μιλά στο ληστή, που βρίσκεται σταυρωμένος δίπλα Του: «Σε διαβεβαιώνω με όλη την αλήθεια· σου λέω ότι σήμερα θα είσαι μαζί μου στον παράδεισο». Γιατί μίλησε έτσι ο Χριστός σε έναν κακούργο; Διότι ο ληστής είδε τη θεϊκή γαλήνη στη μορφή του Χριστού και πίστεψε ότι Αυτός είναι ο Θεός και Τον παρακάλεσε: «Κύριε, θυμήσου κι εμένα τον ληστή στην ουράνια βασιλεία σου». Και ο Χριστός, που κατάλαβε ότι ο ληστής μετάνιωσε ειλικρινά για τα λάθη του, τον συγχώρεσε και τον διαβεβαίωσε ότι θα τον πάρει μαζί Του στον Παράδεισο. Έτσι ο ληστής έγινε ο πρώτος πολίτης του Παραδείσου. Αυτό φανερώνει ότι ο Χριστός δέχεται κοντά Του όσους τον πλησιάζουν με ειλικρίνεια και μετανοούν για τις αμαρτίες τους.

«Γύναι, ἴδε ὁ υἱός σου… ἰδού ἡ μήτηρ σου»

Ο Χριστός είναι καρφωμένος στο Σταυρό, ματωμένος, μέσα σε φρικτούς πόνους. Κάτω από το Σταυρό Του βρίσκονται γεμάτοι πόνο και θλίψη η Παναγία Μητέρα Του και ο μαθητής Του ο Ιωάννης. Ο Χριστός τους βλέπει. Ξεχνά το δικό Του μαρτύριο και θέλει να τους παρηγορήσει, να τους προστατέψει. Και λέει στη Μητέρα Του δείχνοντας τον Ιωάννη: «Γυναίκα, να ποιος θα είναι ο γιος σου από δω και πέρα». Ύστερα γυρίζει προς τον Ιωάννη τον αγαπημένο Του μαθητή και Του λέει: «Να η μητέρα σου». Με τα λόγια Του και το θεϊκό Του παράδειγμα ο Χριστός μας ανοίγει τον όμορφο δρόμο της αγάπης και του σεβασμού προς τους γονείς και τους συγγενείς. Κι ακόμα το δρόμο της αυταπάρνησης, που σημαίνει να ξεχνάς το δικό σου πόνο, για να παρηγορείς τις πονεμένες ψυχές των άλλων.

«Διψῶ»

Το Θεϊκό και Τίμιο Αίμα του Χριστού έτρεχε πάνω στο Σταυρό. Ο πυρετός Του ανέβαινε. Τα σπλάχνα Του καίγονταν από τον αφόρητο πόνο. Και τότε ο Χριστός πρόφερε μια μικρή λέξη με μεγάλο νόημα: «Διψώ». Τότε οι άγριοι στρατιώτες βούτηξαν ένα σφουγγάρι σε ξύδι και χολή και το έφεραν στα χείλη Του. Όμως ο Χριστός δεν ήπιε. Γιατί; Πάνω στο Σταυρό διψούσε βέβαια αφόρητα, αλλά συγχρόνως είχε και μια αλλιώτικη δίψα. Διψούσε, όχι τόσο για νερό, όσο για τη σωτηρία των ανθρώπων. Ο Χριστός διψά, δηλαδή επιθυμεί πολύ έντονα, να επικρατήσει σε όλη τη γη και σε καθεμιά ψυχή ξεχωριστά η ειρήνη Του, η αγάπη Του και το Ευαγγγέλιό Του.

«Θεέ μου, Θεέ μου, ἱνατί μέ ἐγκατέλιπες;»

Ο Χριστός επάνω στο Σταυρό σήκωσε όλες τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων, όλων των αιώνων για να τις σβήσει. Και ήταν τόσες πολλές οι κακίες που σήκωσε, ώστε φάνηκε σαν ο πιο αμαρτωλός άνθρωπος του κόσμου. Έτσι ο Ουράνιος Πατέρας Του πήρε για μια στιγμή το βλέμμα Του πάνω από τον Υιό Του. Αυτή η στιγμιαία αποστροφή του Θεού Πατέρα κάνει τον Χριστό να φωνάζει γεμάτος πόνο: «Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;». Για χάρη μας ο Χριστός στερήθηκε, στην πιο οδυνηρή ώρα της επίγειας ζωής Του, ακόμη και την παρουσία του Ουρανίου Πατέρα Του. Πόσο φοβερό πράγμα είναι η αμαρτία μας και πόσο μεγάλη η αγάπη του Χριστού μας!

«Τετέλεσται»

«Όλα έχουν πια τελειώσει». Το φρικτό Του μαρτύριο παίρνει τέλος. Το έργο Του πάνω στη γη, που ξεκίνησε όταν γεννήθηκε στη φάτνη της Βηθλεέμ, έφτασε στο τέλος του. Ό,τι είχε να διδάξει και να πει στους ανθρώπους, το είπε. Είναι ο Νικητής. Θυσιάστηκε για τα πλάσματά Του. Μας άνοιξε το δρόμο της ευτυχίας και της χαράς, το δρόμο για τον Παράδεισο. Από δω και μπρος, για όποιον αγαπήσει και ακολουθήσει το Χριστό, αρχίζει μια νέα ζωή. Από δω και πέρα αρχίζει η Ανάσταση!

«Πάτερ, εἰς χεῖρας σου παρατίθεμαι τό πνεῦμα μου»

Ο τελευταίος λόγος του Χριστού, λίγο πριν εκπνεύσει πάνω στο σταυρό. Μιλά στο Θεό Πατέρα Του: «Πατέρα μου, γεμάτος ελπίδα και εμπιστοσύνη στα χέρια Σου παραδίδω την λογική και αθάνατη ψυχή μου». Δεν ήρθε κανένας άγγελος να πάρει την ψυχή του Χριστού. Μόνος Του, με την ελεύθερη θέλησή του την παραδίδει στον Πατέρα. Ο Χριστός ήρθε στη γη, έγινε άνθρωπος, έκανε θαύματα, κήρυξε, υπηρέτησε το θέλημα του Ουράνιου Πατέρα Του. Σ’ αυτόν λοιπόν επιστρέφει πάλι και σ’ Αυτόν παραδίδει την ψυχή Του. Με τα λόγια αυτά ο Κύριος μας διδάσκει ότι όλη η ζωή μας ανήκει στο Θεό. Το θέλημά Του πρέπει να εφαρμόζουμε πάντοτε, και στα δικά Του χέρια να εμπιστευόμαστε τη ζωή μας.

Μάρτιος 2010

Με εξαιρετικές μουσικές που συνετέθησαν ειδικά για το σκοπό αυτό, το έργο ΨΑΛΜΟΙ ΤΟΥ ΔΑΥΙΔ, περιέχει τόσο το έντυπο ψαλτήρι στη δημοτική γλώσσα, μεταφρασμένο από το εβραϊκό πρωτότυπο, όσο και 2 μουσικά CD Mp3 που μπορεί κάποιος να ακούσει στον Η/Υ του, σε mp3 player, σε όλα σχεδόν τα κινητά τηλέφωνα ή στο dvd player της τηλεόρασης στο σπίτι του.

Μπορείτε να ακούσετε ΔΩΡΕΑΝ κάνοντας «κλικ» στο www.vivlos.net

Οι Ψαλμοί του Δαυίδ πωλούνται έναντι 12 ευρώ

Πληροφορίες-παραγγελίες: www.vivlos.net

Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου - Ημιτελικοί

ΗΜΙΤΕΛΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

ΕΓΛΥΚΑΔΑ - ΑΓ.ΜΑΡΙΝΑ

ΠΑΡΑΛΙΑ - Β΄ΓΥΜΝ. ΕΣΤΙΑΣ

 

ΗΜΙΤΕΛΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΛΥΚΕΙΟΥ

ΑΝΘΟΥΠΟΛΗ - ΛΥΚΕΙΟ ΕΣΤΙΑΣ

ΛΑΓΓΟΥΡΑΣ – ΑΓ. ΜΑΡΙΝΑ

Η Ι. Σύνοδος κατά του τζόγου

Αριθμ. Πρωτ. 1060/969
Αθήνησι 22α Μαρτίου 2011


Προς
Τον Αξιότιμον
κ. Βασίλειον Θεοδώρου.
Εκπρόσωπον της «Κινήσεως Πολιτών
για τον περιορισμό των τυχερών παιγνίων».
Ενταύθα.

Αξιότιμε,

Συνοδική Αποφάσει, ληφθείση εν τη Συνεδρία της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της 15ης μηνός Μαρτίου ε.έ., και κατόπιν του από 17ης μηνός Φεβρουαρίου υμετέρου εγγράφου, δι’ ού υποβάλλετε τας θέσεις της «Κινήσεως Πολιτών για τον περιορισμό των τυχερών παιγνίων», αιτούμενος την συνδρομήν της Εκκλησίας της Ελλάδος προς αντιμετώπισιν του ζητήματος αυτών και ειδικώτερον επί του Σχεδίου Νόμου περί ρυθμίσεως της αγοράς παιγνίων, γνωρίζομεν υμίν, ότι η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, εν τη ρηθείση Συνεδρία Αυτής, ήχθη εις την Απόφασιν όπως εκθύμως συνηγορήση υπέρ των θέσεων της Κινήσεως, ήντινα εκπροσωπείτε.

Η διεύρυνσις της αγοράς τυχηρών παιγνίων και αναλόγων διαδικτυακών ιστοτόπων στοιχηματισμού, ήτοι παιγνίων μη αμιγώς ψυχαγωγικών ουδέ επί τω αποκλειστικώ σκοπώ ασκήσεως ή ψυχαγωγίας, αλλ’ αποδιδόντων χρηματικόν όφελος, και δη και αθέμιτον κέρδος, δύναται όπως επιφέρη την έξαρσιν επιβλαβών παθών, ως ο μανιώδης εθισμός, την εκμετάλλευσιν των επιδιδομένων εις αυτά, και την ενίσχυσιν της εγκληματικότητος δια της δι’ αυτού του τρόπου διακινήσεως και νομιμοποιήσεως κερδών εκ παρανόμων δραστηριοτήτων. Παραλλήλως θα αποβή ιδιαιτέρως επιδεινωτική της οικονομικής κρίσεως δια τον λαόν κατά τας δυσμενείς παρούσας συνθήκας του κοινωνικού ημών βίου.

Όθεν, η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος εκθύμως συνηγορεί υπέρ των θέσεων υμών κατά των ψυχικώς παθογόνων τυχηρών παιγνίων και του δια τούτων παρανόμου, αθεμίτου και ευκόλου κέρδους.

Επί δε τούτοις, επικαλούμενοι εφ' υμάς πλουσίαν την ευλογίαν του Θεού, εν οις πράττετε αγαθοίς, διατελούμεν μετ’ ευχών πατρικών.

† Ο Αθηνών Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ, Πρόεδρος

Ο Αρχιγραμματεύς
† Αρχιμ. Μάρκος Βασιλάκης

Για τους μικρούς μας φίλους

Εκδόσεις Ο ΣΩΤΗΡ

Σύγχρονοι Φιλέλληνες

Μέσα στο ζοφερό κλίμα απαξίωσης που ζει η πατρίδα μας υπάρχουν και κάποιες, μικρές έστω, φλόγες ελπίδας για την αναγεννητική της πορεία- είναι οι υπερασπιστικές φωνές συγχρόνων φιλελλήνων. Αυτών που, ίσως ασυνείδητα, ακολουθούν το δρόμο προσφοράς των προγόνων τους φιλελλήνων του 1821. Με αισθήματα ευγνωμοσύνης προς αυτούς και προς ιδική μας αναθάρρυνση αναφερόμαστε σε ορισμένους από αυτούς:

Ο πρωτοπόρος της ηλεκτρονικής μουσικής Ζαν Μισέλ Ζάρ λέγει: «Είμαστε όλοι Έλληνες. Είμαστε μαζί σας αυτές τις δύσκολες στιγμές. Η Ελλάδα έχει περάσει και δυσκολότερες περιόδους, αλλά πάντα ανταπεξέρχεται παραμένοντας μεγάλη. Ο κόσμος σας έχει πιο πολύ ανάγκη τώρα από ποτέ...».

Ο διεθνούς φήμης Γάλλος σκηνοθέτης Ζαν-Λύκ Γκοντάρ αρνήθηκε να παρευρεθεί στο Φεστιβάλ Κανών αντιδρώντας σ' αυτά που υφίσταται η Ελλάδα από την παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση: «Ο κόσμος χρωστά τα πάντα στην Ελλάδα. Το οξυγόνο που μας έδωσε πρέπει ως χρέος να αποπληρωθεί. Η Ελλάδα θα μπορούσε να απαιτήσει εκατομμύρια των εκατομμυρίων από όλους για τα συγγραφικά δικαιώματα των αρχαίων».

Ο Ρώσος συγγραφέας και Ελληνιστής Ντιμίτρι Μιχαλέφσκι τονίζει ότι «αρχή και βάσις όλων μας είναι η αρχαία Ελλάδα, που δυστυχώς την ξεχάσαμε» και προειδοποιεί ότι αυτή η αμνησία έφερε τη σημερινή κρίση. Υπογράμμισε ότι ο παραμερισμός της ανθρωπιστικής και ανθρωποκεντρικής παιδείας και στάσεως σήμερα, έχει οδηγήσει τα κράτη στην άκρη του γκρεμού- όσο ταχύτερα επανέλθουν στις ηθικές αξίες των Ελλήνων, τόσο ταχύτερα θα θεραπευτούν τα δεινά της κοινωνίας μας».

«Οι παραπάνω αναφερόμενες φωνές ενώνονται και με πολλές άλλες ανθρώπων του πνεύματος, βραβευμένων με Νόμπελ και άλλες διακρίσεις, όπως εκείνη η φωνή του Σέρβου καθηγητή Ντούσαν Σιτζάνσκ, του Μάρκ Μαζάουερ, ενός από τούς σημαντικότερους σύγχρονους ιστορικούς κ.ά».

Μήπως είναι καιρός οι ξένες αυτές φωνές να μας ξυπνήσουν από το λήθαργο της αγνωσίας και αμνησίας της εθνικής μας αυτοσυνειδησίας, που μας έχουν οδηγήσει πολλές, δυστυχώς, δικές μας;

Και να πιστέψουμε ότι η ένδοξη πνευματική μας κληρονομιά δεν αποτελεί άλλοθι για την επιβίωσή μας, αλλά συνιστά και τη νέα μεγάλη υποχρέωση της σύγχρονης Ελλάδας προς την Ανθρωπότητα.

Μάρτιος 2011

Η Εκκλησία συνεχίζει την προσφορά της

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος ανακοίνωσε ότι για το έτος 2010 δαπανήθηκαν περισσότερα από ενενήντα έξι εκατομμύρια ευρώ, (96.234.510,47 Ε), για τη συντήρηση και τη λειτουργία των Ιδρυμάτων και για φιλανθρωπικούς και κοινωνικούς σκοπούς.

Η Εκκλησία της Ελλάδος ασκεί ένα τεράστιο κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο προς ανακούφιση των πασχόντων και αναξιοπαθούντων αδελφών μας, το οποίο επιτελείται με επτακόσια (700) περίπου Ιδρύματα στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και τις Ιερές Μητροπόλεις.

Επιπλέον, για το έτος 2010, η Ι. Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος κατέβαλε το ποσόν των 600.000 Ε περίπου για υποτροφίες συνολικά σε 100 Έλληνες φοιτητές που σπουδάζουν στο εξωτερικό και αλλοδαπούς φοιτητές που κάνουν τις σπουδές τους σε ελληνικά Πανεπιστήμια. 

Τέλος, συνεχίζοντας το πρόγραμμα της επιδοτήσεως του τρίτου τέκνου στην Θράκη, η Εκκλησία κατέβαλε για το έτος 2010 συνολικά το ποσόν του 1.086.276 Ε σε 917 οικογένειες.

Δίδαξε το παιδί

Λέγεται ότι κάποτε μια μητέρα, σύζυγος βογιάρου, ήρθε στον Άγιο Σεραφείμ του Σάρωφ και του παραπονέθηκε ότι οι δάσκαλοι δεν μαθαίνουν καλά στα παιδιά της τη γαλλική γλώσσα, ρωτώντας τον τι να κάνει. Τότε ο άγιος εκείνος άνθρωπος της είπε: «εσύ μανούλα μου, μάθε καλλίτερα τα παιδιά σου πώς να προσεύχονται στο Θεό και εκείνα θα μάθουν αργότερα πιο εύκολα τα γαλλικά».

Στα παιδιά λοιπόν, πρέπει να διδάσκουμε πρώτα εκείνο που είναι το πιο σπουδαίο επειδή, ότι μαθαίνουμε στα νιάτα μας, δύσκολα το ξεχνάμε. Δευτερεύοντα πράγματα μπορούμε να μάθουμε και ύστερα, μα και αν ακόμα ξεχαστούν, δεν είναι μεγάλη η ζημία. Αν όμως δεν διδαχτούμε τα σημαντικότερα πράγματα, ή τα διδαχτούμε ελλιπώς, ή τα μάθουμε και ύστερα τα ξεχάσουμε, τότε, οι ήχοι του πιάνου πνίγουν την προσευχή και η γαλλική προφορά χρησιμοποιείται για να κοροϊδέψουμε τους γονείς!

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
Επισκόπου Αχρίδος

ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
ΟΡΘΟΔΞΟΞΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΟΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ"

Εικασία χωρίς ηθική βάση

 του Μητροπολίτου Μεσογαίας κ.κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Oι μεταμοσχεύσεις αποτελούν μοναδικό επίτευγμα της σύγχρονης ιατρικής τεχνολογίας. Χάρις σε αυτές, σήμερα περισσότεροι από ένα εκατομμύριο συνάνθρωποί μας, άλλως καταδικασμένοι σε θάνατο, ζουν μια μακράς διάρκειας και υψηλής ποιότητας ζωή, που μάλιστα τη δανείζονται από άλλους. Οργανα που δεν μπορούν να συντηρήσουν στη ζωή κάποιους, μπορούν να δώσουν ζωή σε τρίτους. Αρκεί να βρεθεί ο δωρητής. Η επιτυχία τους πλέον στηρίζεται όχι τόσο στη χειρουργική τεχνική όσο στην ύπαρξη μοσχευμάτων. Δυστυχώς το έλλειμμα αυτών των τελευταίων είναι συχνά πιεστικό και το τίμημά του καθοριστικό για το αν κάποιοι θα συνεχίσουν να ζουν ή όχι.

Ως τώρα οι μεταμοσχεύσεις στηρίχτηκαν στην ιδέα της δωρεάς οργάνων. Αυτή παρουσιάστηκε ως πράξη ύψιστης εθελοντικής προσφοράς και συναλληλίας. Και πράγματι έτσι είναι. Επειδή όμως είτε η συναλληλία μας είναι περιορισμένη είτε άλλες αδυναμίες του συστήματος και της ζωής μας είναι αυξημένες, η χώρα μας είναι πολύ φτωχή σε δωρητές και συνεπώς σε δότες.

Αυτός είναι ο λόγος που κάποιοι, προφανώς μη σχετικοί με τις λεπτομέρειες των μεταμοσχεύσεων, σκέφτηκαν να επινοήσουν μια συναίνεση που εικάζεται, μεταμορφώνοντας την αγάπη σε χρησιμοθηρία και τον δωρητή σε δεξαμενή οργάνων.

Εξ ορισμού, συναίνεση είναι κάτι που εκφράζεται και όχι κάτι που εικάζεται, μάλιστα από τρίτους. Πώς να το κάνουμε; Είναι άλλο πράγμα το «δίνω κάτι δικό μου» και άλλο το «μου παίρνουν αυτό που μου ανήκει». Είναι άλλο πράγμα οι μεταμοσχεύσεις να στηρίζονται σε αισθήματα δωρεάς και σεβασμού και άλλο σε μικρονοϊκά νομοθετικά τεχνάσματα αρπακτικής λογικής. Αυτά, μαζί με τα τελευταία ψήγματα ανθρωπιάς και ιδεολογίας, θα αποτελειώσουν και τις μεταμοσχεύσεις στον τόπο μας. Όπου δοκιμάστηκε η εικαζόμενη συναίνεση δεν μπόρεσε να λύσει το πρόβλημα των μοσχευμάτων. Αντίθετα, η αύξηση της καχυποψίας του κόσμου και η δυσφήμηση των μεταμοσχεύσεων προκάλεσαν πολύ μεγαλύτερη ζημιά απ΄ όση ωφέλεια φαντάστηκαν οι επινοητές της. Αν οι γιατροί τολμήσουν να εικάσουν τη συναίνεση του νεκρού, τότε θα διαπιστώσουν την έντονη αντίδραση των συγγενών. Καμία εικαζόμενη συναίνεση δεν μπορεί να καταργήσει την υπεύθυνη συγγενική συγκατάθεση. Δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο ότι ο Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων, που εδώ και περισσότερο από δέκα χρόνια υπεύθυνα διαχειρίζεται το όλο θέμα, κατ΄ επανάληψη και με εναλλασσόμενους εκπροσώπους του μεταμοσχευτικού κόσμου, του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου, των εντατικολόγων, του Συνδέσμου Νοσηλευτών Ελλάδας, των συλλόγων μεταμοσχευθέντων, αλλά και το σύνολο των άμεσα εμπλεκομένων στις μεταμοσχεύσεις, εκφράζει την κάθετη αντίθεσή του στις κατά καιρούς προσπάθειες νομοθέτησης της «εικαζόμενης συναίνεσης».

Η «εικαζόμενη συναίνεση» δεν έχει ηθική βάση, δεν έχει λογικό έρεισμα, δεν έχει πρακτικό αποτέλεσμα. Εχει όμως τη δυνατότητα να οδηγήσει τις μεταμοσχεύσεις σε βέβαιη κοινωνική απαξίωση και σε παντελή αποτυχία.
Είναι λογικό να διερωτάται κανείς τι θα συμβεί με τα κηρύγματα και τις εκστρατείες περί της δωρεάς οργάνων ως «ύψιστης πράξης αλληλεγγύης». Ο Εθνικός Οργανισμός θα συνεχίσει να πορεύεται αυτοδιαψευδόμενος; Η Εκκλησία θα επιμένει να συμμετέχει αυτοαναιρούμενη; Ο κόσμος θα αποφασίσει να εμπιστεύεται εμπαιζόμενος;
Συναίνεση που εικάζεται δεν είναι συναίνεση.

Ο Σεβασμιότατος κ. Νικόλαος είναι πρόεδρος της Επιτροπής Βιοηθικής της Εκκλησίας της Ελλάδος και μέλος του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ).

ΤΟ ΒΗΜΑ - ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

 

ΤΙ ΖΗΤΑΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΑΠΟ ΜΑΣ

Την απάντηση την έδωσε ο Κύριος απευθύνοντας στους μαθητές του το κρίσιμο ερώτημα: «Δύνασθε πιείν το ποτήριον ο εγώ πίνω, και το βάπτισμα ο εγώ βαπτίζομαι βαπτισθήναι;». Μπορείτε να πιείτε το ποτήρι του θανάτου που πρόκειται ύστερα από λίγο να πιω εγώ, και να δεχθείτε το βάπτισμα του μαρτυρίου που πρόκειται να υποστώ; Αυτό θέλω από εσάς!

Να λοιπόν τι μας ζητάει ο Θεός: την τέλεια αυταπάρνηση. Την ολοκληρωτική υποταγή στο θέλημά του με απόφαση θυσίας. Και ρωτάει τον καθένα από εμάς: Εσύ μπορείς να πιεις το ποτήριο της θλίψεως, της δοκιμασίας, του σταυρού που έχεις να βαστάσεις; Μπορείς να μείνεις σταθερός στην πίστη και τις αρχές σου, ακόμα κι αν αυτό σου κοστίσει; 

Τότε πράγματι είσαι αληθινός μαθητής μου. Διότι «όστις ου βαστάζει τον σταυρόν εαυτού και έρχεται οπίσω μου, ου δύναται είναι μου μαθητής» (Λουκ. ιδ' 27). Όποιος δεν το παίρνει απόφαση να υποστεί ακόμη και θάνατο σταυρικό για εμένα και δεν με ακολουθεί με την απόφαση αυτή, δεν μπορεί να είναι μαθητής μου.

Ας σημειώσουμε όμως και τούτο: Αυτό που μας ζητάει ο Κύριος δεν είναι κάτι το παράλογο, αλλά το πραγματικό μας συμφέρον, ακόμη κι αν εμείς δεν το καταλαβαίνουμε. Άλλωστε Εκείνος μας δίνει πολύ περισσότερα απ' όσα μας ζητάει. Διότι ο σταυρός που μας καλεί να σηκώσουμε αφενός μεν σ' αυτήν εδώ την ζωή αποβαίνει σε μεγάλη πνευματική ωφέλεια, αφετέρου δε «αίώνιον βάρος δόξης κατεργάζεται ημίν» (Β' Κορ. δ' 17). Προετοιμάζει για μας αιώνια δόξα!

Μόνο ο πανάγαθος και πάνσοφος Θεός γνωρίζει τελικά τι είναι αυτό που πραγματικά θα μας ωφελήσει. Εκείνον λοιπόν να παρακαλούμε να μας χαρίζει «τα καλά και συμφέροντα ταις ψυχαίς ημών» και τότε όχι μόνο θα έχουμε ό,τι μας ωφελεί, αλλά θα είμαστε και τελείως αναπαυμένοι και ειρηνικοί.
 
1-4-2011

Έρανος ενόψει του Πάσχα

Πρός τόν εὐσεβῆ Λαόν

τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Τό Ἅγιο Πάσχα πλησιάζει. Ὅλοι μας ἑτοιμαζόμαστε νά γιορτάσωμε τή μεγάλη γιορτή. Ὅμως κοιτᾶξτε, σᾶς παρακαλῶ, τήν φρικτή πραγματικότητα γύρω μας. Συνάνθρωποί μας, Ἕλληνες καί Μετανάστες πεινοῦν καί περιφέρονται μέ τόν πόνο ζωγραφισμένο στά πρόσωπά τους. Οἱ δυσκολίες τῶν καιρῶν, κτύπησαν νοικοκυριά, ἀφήρεσαν ἐργασίες, ἄφησαν συνανθρώπους μας στούς δρόμους.

Κάθε ἡμέρα γινόμαστε μάρτυρες θλιβερῶν σκηνῶν, ἐξ αἰτίας τῆς φτώχειας καί τῆς ἀνέχειας.

Ἴσως δέν περιμέναμε ποτέ, νά φτάσωμε μέχρις ἐδῶ. Ὅμως δυστυχῶς ἐκάναμε κακούς ὑπολογισμούς.

Τώρα εἶναι ἀνάγκη, νά ἑνώσωμε τίς δυνάμεις μας καί νά βροῦμε τρόπους, ὥστε νά ἀπαλύνωμε τόν πόνο τῶν συνανθρώπων μας, πού ὑποφέρουν.

Γι αὐτό σᾶς παρακαλῶ, νά ἔλθετε ἀρωγοί στήν προσπάθεια συγκεντρώσεως ἀγαθῶν πρώτης ἀνάγκης, τά ὁποῖα θά διανεμηθοῦν στούς ἐμπεριστάτους ἀδελφούς μας.

Σέ ὅλους τούς Ἱερούς Ναούς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας, θά συγκεντρωθοῦν τρόφιμα, τά ὁποῖα ἀντέχουν ἐκτός ψυγείου, ὥστε μέσῳ τῆς Τραπέζης Τροφίμων καί μέσῳ τῶν Ἱερῶν Ναῶν, νά διανεμηθοῦν στούς ἐνδεεῖς ἀδελφούς μας, συντοπίτες μας ἤ καί ἄλλους πού εὑρίσκονται στήν πόλη μας, ἐξ’ αἰτίας δυσμενῶν συνθηκῶν στίς χῶρες τους.

Ἀπό σήμερα, ὅλοι πρέπει νά συστρατευθοῦμε σ’ αὐτή τήν πανστρατειά τῆς ἀγάπης. Πιστεύω, ὅτι κανείς δέν θά ὑπάρξῃ, ὁ ὁποῖος θά μείνῃ ἔξω ἀπό αὐτή τήν ἱερά προσπάθεια.

Πῶς θά ἀντέξωμε, ἀδελφοί μου, ἐμεῖς νά ἔχωμε φαγητό στό πασχαλινό τραπέζι καί συνάνθρωποί μας, νά προσπαθοῦν νά βροῦν τροφή στούς κάδους τῶν σκουπιδιῶν; Πῶς θά τό ἀντέξῃ αὐτό ἡ ψυχή μας; Τί λόγο θά δώσωμε στό Θεό;

Πιστεύω ἀκράδαντα, ὅτι καί αὐτή τή φορά θά ἀκούσωμε τήν πρόσκληση τοῦ Θεοῦ, γιά τήν ἔμπρακτη προσφορά τῆς ἀγάπης μας.

Εἶμαι βέβαιος, ὅτι οἱ Ἱεροί Ναοί μας θά γεμίσουν ἀπό τά ἀγαθά, τά ὁποῖα θά προσφέρετε ἀπό τήν καρδιά σας, ὥστε νά γιορτάσουν καί οἱ ἀδελφοί μας, οἱ ὁποῖοι δέν ἔχουν, ποῦ νά ἀκουμπήσουν τό κεφάλι τους. Οἱ ἀδελφοί μας πού δέν ἔχουν στόν ἥλιο μοῖρα.

Στόν πίνακα ἀνακοινώσεων τοῦ Ναοῦ σας, ἔχει ἀναρτηθῇ κατάλογος μέ τά εἴδη, τά ὁποῖα μπορεῖτε νά προσφέρετε.

Ἀδελφοί μου, ὁ Θεός ἁπλώνει τό χέρι Του, μέσα ἀπό τούς ἐμπεριστάτους συναθρώπους μας, καί μᾶς ζητάει ἐλεημοσύνη. Μᾶς ζητάει τήν ἀγάπη μας. Δέν προσφέρομε στούς ἀνθρώπους, στό Θεό προσφέρομε.

Σᾶς εὐχαριστῶ γιά ὅ,τι ἔχετε κάνει μέχρι τώρα καί γιά ὅ,τι θά κάνετε ἀπό ἐδῶ καί πέρα.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+Ο  Π Α Τ Ρ Ω Ν   Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ


ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ
ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΑΤΕΘΟΥΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΝΟΜΗ  ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΠΑΤΡΩΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΠΑΤΡΕΩΝ

·      ΖΥΜΑΡΙΚΑ
·      ΡΥΖΙ
·      ΛΑΔΙ
·      ΓΑΛΑ
·      ΝΤΟΜΑΤΟΠΟΛΤΟ
·      ΖΑΧΑΡΗ
·      ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΚΟΥΛΟΥΡΙΑ κλπ.

Προσευχή

Έργο Θ. Ράλλη «Προσευχή πριν τη Θεία Κοινωνία στα Μέγαρα»

Οι δυσκολίες και οι τραγωδίες έρχονται στη ζωή των ανθρώπων επειδή δεν προσεύχονται...     

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Πως θα αποκτήσω την κατάνυξη;

Κάποιος αδελφός ρώτησε τον αββά Σιλουανό:  

- Τι να κάνω, αββά; Πώς θα αποκτήσω την κατάνυξη; Πολύ ενοχλούμαι από την πνευματική αδράνεια, τον ύπνο και τη νύστα. Και όταν σηκώνομαι από τον ύπνο, παλεύω πολύ με την ψαλμωδία, αλλά δεν μπορώ να νικήσω τη νύστα και δεν λέγω ψαλμό χωρίς μελωδία.

Κι ο γέροντας του αποκρίθηκε:
 

- Παιδί μου, το να ψάλλεις ψαλμούς με μελωδία πρώτα - πρώτα αποτελεί υπερηφάνεια · γιατί σου υποβάλλει την ιδέα ότι· εγώ ψάλλω, ο αδελφός δεν ψάλλει· και δεύτερο σου σκληραίνει την καρδιά και δεν σε αφήνει να αισθανθείς κατάνυξη. Εάν λοιπόν θέλεις κατάνυξη άφησε το ψάλσιμο.  

Και όταν στέκεσαι προσευχόμενος, να ερευνά ο νους σου τη δύναμη του στίχου και να αναλογίζεσαι οτι βρίσκεσαι μπροστά στο Θεό που γνωρίζει τις σκέψεις και τις επιθυμίες του ανθρώπου. Όταν σηκωθείς από τον ύπνο, πριν απ' όλα να δοξάσεις τον Θεό, ύστερα απάγγειλε το Σύμβολο της Πίστεως και το "Πάτερ ημών" και τότε άρχισε τον κανόνα σου χωρίς βιασύνη, στενάζοντας και ενθυμούμενος τις αμαρτίες σου και την κόλαση στην οποία πρόκειται να βασανίζεσαι.

Λέγει ο αδελφός:
 

- Εγώ αββά, από τότε που άρχισα να μονάζω, ψάλλω την ακολουθία του κανόνα των ωρών σύμφωνα με την Οκτάηχο.

Αποκρίθηκε ο γέροντας:
 

- Γι' αυτό ακριβώς φεύγουν από σένα η κατάνυξη και το πένθος. Θυμήσου τους μεγάλους πατέρες, πως, παρόλο που ήταν αμόρφωτοι και δεν γνώριζαν ούτε ήχους ούτε τροπάρια παρά μόνο λίγους ψαλμούς, έλαμψαν σαν αστέρες στον κόσμο. Τέτοιοι ήταν ο αββάς Παύλος ο απλός, ο αββάς Παμβώ, ο αββάς Απολλώ και οι λοιποί θεοφόροι πατέρες, οι οποίοι και νεκρούς ανέστησαν και μεγάλα θαύματα έκαναν και την εξουσία εναντίων των δαιμόνων είχαν λάβει από το Θεό όχι με τα ψαλσίματα, τα τροπάρια και τις μελωδίες, αλλά με την προσευχή που γίνεται με συντετριμένη καρδία και με τη νηστεία. Με αυτά παραμένει αδιαλείπτως ο φόβος του Θεού μέσα στην καρδία και δυναμώνει το πένθος, που καθαρίζει τον άνθρωπο από κάθε αμαρτία και κάνει το νου καθαρότερο από το χιόνι. Γιατί η ομορφιά του ψαλσίματος δεν σώζει τον άνθρωπο, αλλά ο φόβος του Θεού και η τήρηση των εντολών του Χριστού τον σώζουν. Το ψάλσιμο όμως πολλούς κατέβασε στα τρίσβαθα της γής, όχι μόνο κοσμικούς αλλά και ιερείς, γιατί αδυνάτισε τον χαρακτήρα τους και τους γκρέμισε στην πορνεία και σε άλλα αισχρά πάθη. Το ψάλσιμο λοιπόν είναι για τους κοσμικούς, γι' αυτό και ο λαός μαζεύεται στις εκκλησίες. Σκέψου, παιδί μου, πόσα αγγελικά τάγματα υπάρχουν στον ουρανό και για κανένα από αυτά δεν λέγει η Γραφή οτι ψάλλουν σύμφωνα με την Οκτάηχο, αλλά οτι το ένα τάγμα ψάλλει ακαταπαύστως το "Αλληλούϊα", άλλο το "Άγιος, Άγιος, Άγιος Κύριος Σαβαώθ" και άλλο "Ευλογημένη η δόξα Κυρίου εκ του τόπου και εκ του οίκου αυτού". Εσύ λοιπόν, παιδί μου, να μιμηθείς τους πατέρες, εάν θέλεις στις προσευχές σου ν' αποκτήσεις κατάνυξη, φυλάγοντας το νου σου όσο μπορείς συγκεντρωμένο και μακριά από ρεμβασμούς. Αγάπησε την ταπείνωση του Χριστού και πρόσεχε τον εαυτό σου περιφρουρώντας το νου σου την ώρα της προσευχής. Και όπου βρεθείς, μη προβληθείς ως σοφός και δάσκαλος, αλλά ως αμόρφωτος και μαθητής, και ο Θεός θα σου χαρίσει την κατάνυξη.

Σιναίτικο Γεροντικό

www.gonia.gr

Το ψεύτικο νόμισμα

Σ' ένα μεγάλο πάρκο ετοίμασαν λαικό πανηγύρι. Πολλοί ήθελαν να μπουν, αλλά δεν μπορούσαν να πληρώσουν το εισιτήριο. Τότε ένας πλούσιος άνθρωπος θέλοντας να δοκιμάσει τα ανθρώπινα πάθη πέταξε σε ένα σωρό μαζεμένων παιδιών μια χούφτα γεμάτη νομίσματα. Αυτά ήταν όλα ψεύτικα χρυσά νομίσματα, αλλά μεταξύ τους μόνο ένα δηνάριο από καθαρό ασήμι. Έτρεξαν τα παιδιά για τα κάλπικα νομίσματα, τσακώθηκαν, χτυπήθηκαν, γρατζουνίστηκαν, ώσπου τα μάζεψαν όλα. Για το ασημένιο δηνάριο κανένας δεν πάλεψε, αφού ο καθένας σκεπτόταν: ο χρυσός είναι πιο ακριβός από ασήμι. Εκείνοι που άρπαξαν τα κάλπικα νομίσματα και τα κρατούσαν στα χέρια τους αισθάνονταν απόλυτα ευτυχείς προς στιγμή. Αλλά γρήγορα συνέβη σε αυτούς κάτι απροσδόκητο και πικρό. Όταν πλησίασαν στην πύλη του πάρκου και ζήτησαν τα εισιτήρια, αποδείχθηκε ότι είχαν ψεύτικα νομίσματα και οι φύλακες της πόλης τους πήγαν στη φυλακή. Μόνο ένας μεταξύ τους σοφός, ο οποίος βλέποντας τι συμβαίνει με τους φίλους του, βιαστικά πέταξε το κάλπικο νόμισμα από το χέρι και έτρεξε και πήρε το ασημένιο εκείνο δηνάριο. Με αυτό το δηνάριο πλήρωσε το εισιτήριο και μπήκε στο πάρκο στο πανηγύρι.

Ποια είναι η ερμηνεία αυτής της ιστορίας; Το πανηγύρι είναι η βασιλεία των ουρανών ή το Βασίλειο της Αθάνατης Ευτυχίας. Τα κάλπικα νομίσματα είναι οι επιθυμίες της σάρκας και η γήινη ματαιότητα και οι αυταπάτες,που απομακρύνουν τους ανθρώπους από το βασίλειο της πραγματικής ευτυχίας και τους πηγαίνουν στο βασίλειο του βασάνου και του σκοταδιού. Το καθαρό ασήμι παρουσιάζει την εσωτερική αγαθότητα και αλήθεια του δίκαιου ανθρώπου. Τα παιδιά της πλεονεξίας για το απατηλό γυαλιστερό αυτού του κόσμου είναι οι αμαρτωλοί. Εκείνο το τελευταίο παιδί,το οποίο πέταξε το ψεύτικο χρυσό και δέχθηκε το πραγματικό ασήμι σημαίνει τον μετανιωμένο αμαρτωλό.

Πηγή: Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς: Δρόμος δίχως Θεό δεν αντέχεται σ.191—192

Η επιστολή της Ι. Συνόδου για το ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ

Ἀξιότιμε κ. Ταγματάρχη,



Ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος κατά τήν Συνεδρίαν Αὐτῆς τῆς 29ης μηνός Μαρτίου 2011, μετά λύπης ἐπληροφορήθη τήν ὁριστικήν διακοπήν τῆς ἐκπομπῆς «ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ» ἀπό τό πρόγραμμα τῆς ΕΤ1 καί ἀπεφάσισεν νά ἐκφράσῃ τήν δυσάρεστον ἔκπληξιν καί τήν βαθεῖαν θλίψιν διά τήν ἀπόφασιν αὐτήν, ἡ ὁποία στερεῖ τήν δημοσίαν τηλεόρασιν ἀπό τήν μοναδικήν ἐκπομπήν Ὀρθοδόξου ἐκκλησιαστικοῦ καί πνευματικοῦ περιεχομένου.


Μεταφέρομεν ἐπίσης τάς ἐντόνους διαμαρτυρίας πολυαρίθμων Ἑλλήνων ἀπό ὅλα τά σημεῖα τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι θεωροῦν τήν διακοπήν τῆς ἐκπομπῆς ὡς ἐχθρικήν πρᾶξιν πρός τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν.



Πιστεύομεν ὅτι εἰς μίαν ἐποχήν ἠθικῆς, πνευματικῆς καί οἰκονομικῆς κρίσεως ὁ Ἑλληνικός λαός ἔχει ἀνάγκην νά ἀκούῃ τόν λόγον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐπί μιᾶς σειρᾶς διαφόρων θεμάτων, θεολογικῶν, ἱστορικῶν, κοινωνικῶν κ.ἄ. ὥστε νά λαμβάνῃ μηνύματα αἰσιοδοξίας καί ἠθικῆς ἀνατάσεως.



Εἰς μίαν χώραν μέ συντριπτικήν πλειονοψηφίαν Ὀρθοδόξου Χριστιανικοῦ πληθυσμοῦ δέν εἶναι λογικόν, οὔτε δίκαιον, νά ἀπουσιάζῃ ἀπό τό πρόγραμμα τῶν κρατικῶν τηλεοπτικῶν διαύλων μία ἐκπομπή διαλόγου καί προβληματισμοῦ βασιζομένη εἰς τήν Ἑλληνορθόδοξον Παράδοσιν.



Ἐκφράζομεν τήν ἐπιδοκιμασίαν ἡμῶν πρός τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Δημητριάδος καί Ἁλμυροῦ κ. Ἰγνάτιον διά τήν ἐπιτυχῆ ἐπί 19 ἔτη διεύθυνσιν τῆς ἐκπομπῆς «ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ» καί παρακαλοῦμεν νά ἀναθεωρήσητε τήν ἀρχικήν ἀπόφασιν ὥστε ἡ ἐν λόγῳ ἐκπομπή νά συνεχίσῃ ἀπροσκόπτως τήν πορείαν της.



Ἐπί δέ τούτοις, εὐελπιστοῦντες ἀφ’ ἑνός μέν ὅτι θέλετε κατανοήσει τήν σημασίαν τῶν ὡς ἄνω ἐκτεθέντων καί ἀφ’ ἑτέρου ὅτι εἰς τάς τελικάς ἀποφάσεις ὑμῶν θά λάβητε ὑπ’ ὄψιν τάς θέσεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἐπικαλούμεθα ἐφ’ ὑμᾶς πλουσίαν τήν Χάριν τοῦ Θεοῦ καί διατελοῦμεν μετ' εὐχῶν.



† Ὁ Ἀθηνῶν Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ, Πρόεδρος

Ὁ Ἀρχιγραμματεύς

† Ἀρχιμ. Μᾶρκος Βασιλάκης

Νὰ βρεθεῖ ἕνας ἥρωας!

«Αὐτὸ ποὺ χρειάζεται ἡ Ἑλλάδα εἶναι ἕνας νέος ἥρωας», τόνισε σὲ ἄρθρο της τῆς 28ης Φεβρουαρίου ἡ μεγάλης ἐμβέλειας ἀμερικανικὴ ἱστοσελίδα Huffington Post. «Ὅσο ἀναγκαία εἶναι ἡ ξένη βοήθεια, τόσο ἀνεπαρκὴς εἶναι... Ἡ δύναμη ποὺ χρειάζεται γιὰ ριζικὴ καὶ ἀλλαγὴ τῆς συμπεριφορᾶς πρέπει νὰ προέρχεται ἀπὸ παρεμβάσεις ποὺ μιλοῦν στὴν καρδιὰ καὶ ὄχι στὸ μυαλό... Καὶ εἰδικὰ μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων ποὺ εὐδοκιμοῦν στὸ πάθος καὶ ἄλλο δὲν θὰ μιλήσει στὴν καρδιά τους περισσότερο ἀπὸ ἕναν ἥρωα τῆς δικῆς τους κουλτούρας ὁ ὁποῖος θὰ τοὺς ἐπαναφέρει στὴ νηφαλιότητα, πείθοντάς τους ὅτι εἶναι ἱκανοὶ νὰ ἀλλάξουν συμπεριφορὰ χτίζοντας ἔτσι ἕνα ἀσφαλὲς μέλλον». Αὐτὸς ὁ νέος ἥρωας, τονίζει τὸ ἄρθρο, «θὰ πρέπει νὰ ἀναμοχλεύσει τὶς ξεχασμένες ἀξίες τῶν Ἑλλήνων».

Χρειάζεται ἕνας νέος ἥρωας ποὺ θὰ ἀναμοχλεύσει τὶς ξεχασμένες ἀξίες τῶν Ἑλλήνων! Δὲν εἶναι αὐτὸ μόνο ἐπισήμανση τῆς Huffington Post. Εἶναι αἴτημα ὅλων τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι παντελῶς ἀπογοητευμένοι ἀπὸ τὴν πολιτική τους ἡγεσία τῶν τελευταίων δεκαετιῶν. Μιὰ ἡγεσία ποὺ καλλιέργη σε τὸ πνεῦμα τοῦ ἄκοπου πλουτισμοῦ καὶ τῆς ἀποκοπῆς ἀπὸ τὶς ρίζες τῆς παραδόσεώς μας. Αὐτὸ ποὺ πρωτίστως χρειάζεται καὶ ἀναζητεῖ ἡ σημερινὴ Ἑλλάδα εἶναι ἕνας ἡγέτης ποὺ θὰ τῆς λέει τὴν ἀλήθεια. Ποτὲ ὁ Ἕλληνας δὲν ἀρνήθηκε τὴ θυσία γιὰ χάρη τῆς Πατρίδας. Ἀλλὰ δὲν μπορεῖ νὰ ἀνεχθεῖ νὰ τὸν ἐμπαίζουν διαρκῶς οἱ ἡγέτες του. 

Σήμερα, μέσα στὸν κυκεώνα τῆς μεγαλύτερης κρίσεως τῆς νεότερης ἱστορίας του, ὁ λαὸς δὲν τοὺς ἐμπιστεύεται, ὑποψιάζεται ὅτι παίζονται ἄθλια παιχνίδια πίσω ἀπὸ τὴν πλάτη του. Πῶς ἀλλιῶς νὰ ἐξηγήσει τὴν παρανοϊκὴ ἐπιμονὴ τῶν κυβερνώντων νὰ ἁλυσοδέσουν τὴν ἐλευθερία του μὲ τὶς περίφημες ἠλεκτρονικὲς κάρτες; Πῶς νὰ ἑρμηνεύσει τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ πρόεδρος τῆς Ἀρχῆς Προστασίας Προσωπικῶν Δεδομένων μετὰ τὸ ἠχηρὸ ὄχι τῆς Ἀρχῆς στὴ λεγόμενη φοροκάρτα ἀνακοινώνει στὶς 21 Φεβρουαρίου τὴν παραίτησή του; Ποιοὶ τὸν ὁδήγησαν σ᾿ αὐτήν; Καὶ πῶς νὰ ἐξηγήσει ὁ λαὸς ὅτι αὐτὸ γίνεται τὴν ὥρα ποὺ ἡ κυβέρνηση ἑτοιμάζει νέο νόμο περὶ προστασίας τῶν προσωπικῶν δεδομένων; 

Πῶς ἀκόμη νὰ ἐξηγήσει τὴν ἀπίστευτη καὶ προκλητικὴ διαστρέβλωση τῆς ἱστορίας του, τὴν ἐκποίηση τῆς κρατικῆς περιουσίας στοὺς ἀδίστακτους τοκογλύφους, τὴν ἐγκατάλειψη τῶν μεγάλων ἐθνικῶν θεμάτων; Πῶς νὰ δεχθεῖ τὸν εὐτελισμὸ τῆς παιδείας, τὸν συστηματικὸ καὶ περιφρονητικὸ παραμερισμὸ τῆς πίστεως ἀπὸ αὐτὴν καὶ τὴ συνεχὴ ὑπονόμευση καὶ κατασυκοφάντηση τῆς Ἐκκλησίας;

Ποιὸν ἄραγε ἐμπαίζει τόσο προκλητικὰ ἡ σημερινὴ ἡγεσία (καὶ δὲν ἐννοοῦμε μόνο τὴν πολιτική); Καὶ πῶς περιμένει μὲ τέτοιες μυστικὲς καὶ ὕπουλες ἐνέργειες νὰ ἔχει τὴ συμπαράσταη τοῦ λαοῦ; Ὁ λαός μας ὄντως ἀναζητεῖ καὶ χρειάζεται ἕνα νέο ἥρωα, ποὺ θὰ ἀναμοχλεύσει τὶς ξεχασμένες ἀξίες τῶν Ἑλλήνων! 

1-4-2011

Ο Μ. Κανόνας στη Χριστιανική Εστία

Η Ακολουθία του Μ. Κανόνος

θα τελεσθεί την Τετάρτη 6.4.11

στο παρεκκλήσιο του Αγ. Ιωάννου 

του Χρυσοστόμου στη Χριστ. Εστία Πατρών.

ώρας ενάρξεως: 7.00 μ.μ.

Οι εγγραφές ξεκίνησαν

 

Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου - 3η αγωνιστική

ΑΝΘΟΥΠΟΛΗ – ΛΑΓΓΟΥΡΑΣ 2-1

ΑΓ.ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ 2 – ΠΑΡΑΛΙΑ 4-5

Β΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΕΣΤΙΑΣ – Ι.Ν.ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ 20-0

Γ΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΕΣΤΙΑΣ – ΠΡΟΑΣΤΙΟ 2-1

ΑΓ.ΜΑΡΙΝΑ – ΠΡΟΑΣΤΙΟ 14-6

 

ΑΘΝΟΥΠΟΛΗ – ΛΥΚΕΙΟ ΕΣΤΙΑΣ 6-5 (ΦΙΛΙΚΟ)

 

Κυριακή στην κατασκήνωση

Στην κατασκήνωση, σήμερα, αγαπητοί φίλοι. Με 125 παιδιά των ομάδων και των κατηχητικών και τους ομαδάρχες τους. 

Στη θ. Λειτουργία στον Ι. Ν. των Αγ. Τεσσαράκοντα Μαρτύρων λειτούργησαν ο π. Σωτήριος Τσάφος και ο π. Ανδρέας Τζεφριός. Ο π. Σωτήριος στο κήρυγμά του αναφέρθηκε στη σημασία της Θ. Λειτουργίας για τη ζωή κάθε πιστού νέου και έδωσε τις θερμές ευχές του για το Πάσχα που έρχεται.

Στη συνέχεια ακολούθησαν αγώνες ποδοσφαίρου και μπάσκετ. Ο καιρός ήταν θαυμάσιος και το περιβάλλον μέσα στην ανοιξιάτικη φύση υπέροχο. Μετά από ένα νηστήσιμο κέρασμα που κυρίες από τη Χριστιανική Εστία μάς ετοίμασαν, φύγαμε κουρασμένοι αλλά ευχαριστημένοι. Και εις άλλα...

 

Σκάλα προς τον Ουρανό

Τέταρτη Κυριακή της Μ. Σαρακοστής σήμερα, αγαπητοί φίλοι. Η εκκλησία μάς προβάλλει τη μνήμη του Αγ. Ιωάννη του Σιναΐτου - ενός μεγάλου αγίου διδασκάλου του 6ου αιώνα μ.Χ. 

Κυριότερο έργο του είναι η Κλίμακα (Κλίμαξ = σκάλα), όπου αναλύει προσεκτικά τα πάθη και τους τρόπους για να τα νικήσει ο κάθε πιστός. Το βιβλίο είναι εξαιρετικό ανάγνωσμα για κάθε Χριστιανό και μπορείτε να το βρείτε αναρτημένο κι εδώ.

Η αλήθεια δεν συζητείται, ομολογείται.

 ......

Να αναφερθώ στη συμμετοχή μας στους οικουμενικούς διαλόγους, πράγμα που αποτελεί μοναδική ιστορικά ευκαιρία να καταθέσουμε μαρτυρία πίστεως στον σύγχρονο κόσμο. Ο τρόπος με τον οποίο διεξάγεται ο λεγόμενος διάλογος της αγάπης και της ενότητας εμφανίζει χαρακτηριστικά συμβιβασμού και όχι αγώνα, σκοπιμότητας και όχι θυσίας. Γι' αυτό και δημιουργεί σύγχυση και προκαλεί καχυποψία. Όταν στηρίζεται στο δόγμα να βρούμε τι μας ενώνει και όχι τι μας χωρίζει, αυτό ακούγεται πολύ καλά, αλλά δεν πείθει, διότι η αλήθεια, αν την κατέχουμε στο πλήρωμά της, φαίνεται από αυτό που οι άλλοι δεν έχουν, δηλαδή από τις διαφορές μας. Και αυτό μπορούμε να το διακηρύξουμε ταπεινά, αφανάτιστα και ευγενικά. Αν στόχος μας είναι η συνύπαρξη με επίγειους όρους, αυτό είναι πολιτική που δεν εμπνέει. Αν όμως είναι η συμπόρευση προς την αλήθεια του Θεού, τότε αυτό απαιτεί ανυποχώρητη μαρτυρία και συνέπεια ζωής, που πείθει. Η αλήθεια δεν συζητείται, ομολογείται.

Σε μια εποχή που ο θεός του χρήματος έχει καταρρεύσει παγκοσμίως, ο θεός του περιβάλλοντος έχει πεθάνει σε ολόκληρο τον πλανήτη, ο θεός της επιστημονικής και τεχνολογικής δύναμης συνέχεια διαψεύδεται, όπως πρόσφατα στην Ιαπωνία∙ σε μια εποχή που ο θεός της παγκόσμιας ειρήνης διαρκώς αυτοκαταργείται, που ο θεός της δημοκρατίας καθημερινά αυτοαναιρείται, που ο θεός των θρησκευτικών σχημάτων παντού αυτοδιαψεύδεται, που ο Θεός του επίγειου χριστιανισμού φαντάζει εντελώς ανεπαρκής, σε μια τέτοια εποχή, είναι τόσο μεγαλειώδες ως η «μία, αγία, καθολική και αποστολική Εκκλησία» να ομολογήσουμε ότι «εις άγιος, εις Κύριος Ιησούς Χριστός, εις δόξαν Θεού Πατρός» και ότι «αύτη η πίστις των αποστόλων, αύτη η πίστις των πατέρων, αύτη η πίστις των Ορθοδόξων, αύτη η πίστις την οικουμένην εστήριξεν». Όχι όμως με τα λόγια, αλλά με τη ζωή μας. Το κάνουμε; ή μήπως πνίξαμε την πίστη στον αληθινό Θεό μέσα στην αυταπάτη των κοινωνικών έργων, των πολιτισμικών δραστηριοτήτων, του πολιτικού μας ρόλου και των συγκρητιστικών απαιτήσεων. 

Μητροπ. Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος: Η εποχή μας και οι περιστάσεις απαιτούν μαχητική έκφραση (Συνέντευξη στον Διονύση Μακρή, ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΜΑΡΤΙΟΣ 2011)

Εκδρομή της ΧΦΔ Πατρών

Κυριακή πάμε Άγκυρα

Με τους Χ.Α. στην κατασκήνωση...

Την Κυριακή 3.4.11 το πρωί για θ. Λειτουργία...

Και μετά παιχνίδι με αγώνες πρωταθλήματος μέχρι το μεσημέρι...

Καλή αντάμωση στην κατασκήνωσή μας!

1η Απριλίου 1955 - Έναρξη του Απελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ

Τόσα χρόνια - μια ανάσα...

Δεν ξεχνούμε, καρτερούμε...

«Ποτέ δεν θα πεθάνουνε, όσοι πέθαναν σήμερα. Και της σκλαβιάς τα σίδερα, θα σπάσουν κάποια μέρα, και θ' ακουστούν ελεύθερα, τραγούδια πέρα ως πέρα, στο ελληνικό νησί...». Ε. Παλληκαρίδης