20.7.1974 - 52 χρόνια μετά ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ

 

Η 20η Ιουλίου 1974 δεν είναι μια απλή ιστορική αναφορά σ' ένα ημερολόγιο. Είναι μια βαθιά, πληγή στη σάρκα του ελληνισμού που ακόμα αιμορραγεί, ένας βουβός πόνος που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά. 

Πρόκειται για τη μέρα που η Κύπρος ξύπνησε από τον εφιαλτικό ήχο των σειρήνων και τις βόμβες του «Αττίλα»... και ολοκληρώθηκε με μια βάναυση στρατιωτική εισβολή που διατηρείται ακόμα...

Το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ - ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ μπορεί για εμάς να είναι ένα σύνθημα που το λέμε κάθε χρόνο τέτοια μέρα... Για κάποιους όμως παραμένει ένα βίωμα, μια ανάσα της ψυχής τους που δεν επιτρέπει να ξεχνάς.

Σίγουρα μαθαίνεις να ζεις με τις μνήμες, φυλάς τις φωτογραφίες και τις δίνεις από γενιά σε γενιά αλλά δεν ξεχνάς...