Γιορτή χαράς στη Χριστ. Εστία και φέτος

Γιορτή Χαράς στη Χριστ. Εστία Πατρών

Για παιδιά Δημοτικού, αγόρια και κορίτσια

Την Κυριακή 19/2/2012 από 11.00 έως 12.30

Απίστευτο χαμένο ντοκουμέντο βίντεο από την καταστροφή της Σμύρνης (1922)

Ένα ξεχασμένο ντοκουμέντο ιστορικής αξίας από την καταστροφή της Σμύρνης, το 1922, κινηματογραφήθηκε με κάμερα 35mm σε Σμύρνη, Αθήνα και Πειραιά και βρήκε νέα ψηφιακή ζωή το 2008.

Ο George Magarian, δημιουργός του «ντοκιμαντέρ» εποχής, γεννήθηκε το 1895 και σπούδασε στο «Αμερικανικό Κολλέγιο» στο Ικόνιο (Konya) της Τουρκίας. Αργότερα, διατέλεσε διευθυντής στο παράρτημα του Ικονίου της ΧΑΝ (Χριστιανική Αδελφότης Νέων, ΧΑΝΘ για τη Θεσσαλονίκη, γνωστή ως YMCA, Young Men Christian Association και ΧΕΝ=Χριστιανική Ένωσις Νεανίδων, YWCA, Young Women Christian Association το γυναικείο τμήμα).
 

Όπως σημειώνει στους μεσότιτλους, αν και η YMCA δεν ήταν φιλανθρωπική οργάνωση, την περίοδο των γεγονότων στη Μικρά Ασία, το 1922, οργάνωσε δομές ανακούφισης για τα θύματα της τραγωδίας αυτής. Ο George Magarian, την ίδια στιγμή που συμμετείχε στα γεγονότα αυτά, με μια μηχανή 35 mm, κινηματογράφησε πολλές σκηνές της ανθρωπιστικής καταστροφής, στη Σμύρνη, στην Αθήνα και στον Πειραιά.
 

Οι συγκλονιστικές αυτές εικόνες παρέμειναν επί 60 και πλέον χρόνια στο διαμέρισμα της συζύγου του, στη Νέα Υόρκη. Ολοι αγνοούσαν την ύπαρξή τους, έως ότου το 2008 ο εγγονός του Robert Davidian, κινηματογραφιστής ο ίδιος, βρήκε το μοναδικό αυτό ντοκουμέντο και το διέσωσε από τη φθορά του χρόνου μετατρέποντάς του σε ψηφιακή μορφή, πριν την ολοκληρωτική του αποσύνθεση.
 

Πηγές: XYZ Contagion, Davidian Video Productions, MyPoco

http://infognomonpolitics.blogspot.com/

δείτε το εδώ

 

H Ελλάδα δακρύζει! Μια εικόνα, δέκα εκατομμύρια κραυγές

Η παραπάνω φωτογραφία κάνει σήμερα το γύρο του κόσμου μέσω Facebook και άλλων τόπων κοινωνικής δικτύωσης.

Αντικατοπτρίζει πλήρως τα συναισθήματα των χρηστών του διαδικτύου σήμερα, λίγες μόνο ώρες μετά την ψήφιση της νέας δανειακής σύμβασης και των σκληρών μέτρων που αυτή προβλέπει!

Η φωτογραφία δείχνει ένα μάτι το οποίο βλέπει την γαλανόλευκη και... δακρύζει!

Κλαίει για την κατάσταση που επικρατεί, για το πώς κατάντησαν κάποιοι την Ελλάδα, γι' όλα αυτά που πέρασαν και γι΄ αυτά που θα έρθουν...
 

Ο Σεβ. Μητροπολίτης μας στο φοιτητικό οικοτροφείο της Χριστ. Εστίας Πατρών

ΠΗΓΗ: Αναστάσιος

«Βυζαντινά σπαράγματα»

Εικόνες της Πόλης από τις πολυμεταχειρισμένες γειτονιές, τους μαχαλάδες και το Βόσπορο ως τη Μονή της Χώρας και την Αγία Σοφία, εικονίσματα βυζαντινά με τη μικρή ψηφίδα που λαμπρύνει τον πόνο και φωτίζει τη γλύκα στα πρόσωπα των Αγίων, ένα ταξίδι ψυχής με εικόνες φωτός που αιχμαλώτισε ο Κωνσταντινουπολίτης Πλάτων Μάξιμος, από το 1970 έως σήμερα, εδώ στη χώρα μας και στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου, εκθέτει στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης. Για να γνωρίζουμε, να θυμόμαστε, να έχουμε την έγνοια τους, να θαυμάζουμε και να κατανοούμε τα επιτεύγματα των ανθρώπων στο διάβα του χρόνου.

Πολύτιμες μαρτυρίες με το φακό ενός σύγχρονου περιηγητή, που βλέπει τη συνέχεια της πορείας και διαφυλάττει όχι μόνο την εικόνα ενός αρχαίου θεάτρου με τον περιβάλλοντα χώρο του ή μιας βυζαντινής εκκλησιάς, αλλά και την αίσθηση που αναδύεται από αυτούς και σε οδηγεί σε ατραπούς ονειροπόλησης και αναπαράστασης.

"Εις την Πόλιν" λοιπόν, με 100 έγχρωμες φωτογραφίες, μεγάλων διαστάσεων (80Χ70), που χαρακτηρίζονται από μια καθαρά αρχαιοελληνική και βυζαντινή αίσθηση του φωτός, περιμένουν να μας ξεναγήσουν στη μεγάλη σκηνή της Ιστορίας, από τις 14 Φεβρουαρίου έως τις 14 Μαρτίου 2012, στους Εκθεσιακούς χώρους του ΙΜΚ. 
 
Διεύθυνση: Πειραιώς 206, (ύψος Χαμοστέρνας), Ταύρος, Τ.Κ. 177 78
Τηλ.: 210 341 8550
Φαξ: 210 341 8570

Η φωτογραφία που κάνει το γύρο του κόσμου

Από βιτρίνα ανθοπωλείου στην Αθήνα

Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου

Αγ. Μαρίνα - Ανθούπολη 10 - 8

Ανάληψη - Παραλία 6 - 6

Τα γνωρίσματα ενός στοργικού πατέρα

Ο στοργικός πατέρας της παραβολής του Ασώτου:

- είναι δίκαιος γιατί μοιράζει εξίσου την περιουσία στους γιους του χωρίς να κάνει διάκριση

- είναι ελεύθερος γιατί αφήνει το γιο του ν' ακολουθήσει το δρόμο που διάλεξε. Δεν τον εμποδίζει, δεν του απαγορεύει ενώ σαν πατέρας θα μπορούσε να το πράξει...

- έχει καλή σχέση με το γιο του γιατί όταν εκείνος φτάνει στην εξαθλίωση λέει "πορεύσομαι προς τον πατέρα μου..."

- είναι συγχωρητικός γιατί δέχεται το γιο του με ορθάνοιχτη αγκαλιά χωρίς να ψάχνει την αυτοδικαίωσή του...

Μήπως η δικαιοσύνη, η ελευθερία, η αγαπητική σχέση και η μακροθυμία πρέπει να είναι και τα γνωρίσματα κάθε πατέρα, σαρκικού και πνευματικού;

Μια μικρή... μεγάλη καρδιά

Κάτω από το τρεμάμενο φως των λυχναριών της κατακόμβης του αγίου Καλλίστου ένα δωδεκάχρονο αγόρι παίρνει την απόφαση να μείνει σταθερό στην αποστολή του... Μια αποστολή δύσκολη, που απαιτεί θάρρος και πίστη: να μεταφέρει στους φυλακισμένους Χριστιανούς τα Τίμια Δώρα! Στο τέλος θα δώσει τη ζωή του για τον Χριστό, προκειμένου να μην αφήσει την Θεία Κοινωνία στα χέρια των εχθρών της πίστης.

Πολλά χρόνια μετά μια παρέα παιδιών μαθαίνει το μυστικό που έκανε «μεγάλη» την παιδική καρδιά του Ταρσίζιου, ταξιδεύοντας στην πρωτόγνωρη ομορφιά μιας «αληθινής» κατακόμβης.

Εκδόσεις: εν Πλω

Συγγραφέας: Κατ. Διαμαντοπούλου

Εικονογράφηση: Αναστ. Βασιλόπουλος

Πάγωσε κι ο σταυρός

ΤΑ ΧΙΟΝΙΑ αγκάλιασαν και τον σταυρό. Μόνο που αυτός ο σταυρός βρίσκεται στην κορυφή του όρους Ζίλμπερεν της Ελβετίας, του Ασημένιου Βουνού. Σταυρός περήφανος που ατενίζει τις βουνοκορφές και μάλιστα συχνά μόνο εκείνες που ξεπερνούν τα σύννεφα και τις ομίχλες και ατενίζουν τον γαλάζιο ουρανό και τον ήλιο πάνω από τη μιζέρια των γκρίζων κοιλάδων. Δυστυχώς, δεν μοιάζει με τον σταυρό αυτό ο σταυρός που καλούνται να σηκώσουν εκατομμύρια Ελληνες. Πολιτικοί νάνοι οι ηγέτες της χώρας μας, καταδίκασαν τον λαό μας να σέρνεται στο σκοτάδι και την ομίχλη ενός ατελείωτα συννεφιασμένου ουρανού.

ΕΘΝΟΣ 10/2/2012

Δουλεία ή ελευθερία

Όσο κι αν φαίνεται παράξενο, η αποδέσμευση απὸ τους ηθικοὺς φραγμοὺς καταλήγει τελικὰ στην υποδούλωση! Ας θυμηθούμε τον άσωτο υιὸ της σημερινής  ευαγγελικής περικοπής. Έφυγε απὸ το πατρικὸ σπίτι για να ζήσει ελεύθερος, και κατέληξε να γίνει δούλος. Έφτασε μάλιστα σε τέτοια φτώχεια και εξαθλίωση, ώστε κινδύνευε να πεθάνει απὸ την πείνα! Αυτὸ είναι το τραγικὸ κατάντημα κάθε ανθρώπου που νομίζει ότι ελευθερία σημαίνει ζωὴ αχαλίνωτη. Θέλει, για παράδειγμα, ο άνθρωπος να είναι ελεύθερος για να διασκεδάζει, να  ξενυχτά, να πίνει, να  καπνίζει και γενικὰ να παραδίδεται στις κατώτερες επιθυμίες του χωρὶς ηθικὲς αναστολές. Καθὼς όμως απολαμβάνει τη δήθεν ανεξαρτησία του, αλυσοδένεται με νέες εξαρτήσεις, με αμαρτωλὲς συνήθειες και άνομα πάθη. Υποδουλώνεται στις επιταγὲς της μόδας, του κόσμου, των παθών. 

Ο απόστολος Πέτρος γράφει ότι πολλοὶ μιλούν για ελευθερία ενώ οι ίδιοι έχουν γίνει σκλάβοι της διαφθοράς και της αμαρτίας. Διότι στο πάθος που έχουν νικηθεί, σ’ αυτὸ ακριβώς έχουν υποδου λωθεί: «Ἐλευθερίαν αὐ τοῖς ἐπαγγελλόμενοι, αὐτοὶ δοῦλοι ὑπάρ χοντες τῆς φθορᾶς· ᾧ γάρ τις ἥττηται, τού τῳ καὶ δεδούλωται» (Β΄ Πέτρ. β΄ 19).

Η Παναγία και ο κλόουν

Ο Πέτρος Γκουερέν ήταν σπουδαίος κλόουν. Τα χρόνια όμως πέρασαν, γέρασε και δεν έβρισκε πια δουλειά.

Απελπισμένος και για να μη πεθάνει της πείνας, πήρε το δρόμο για ένα μοναστήρι αφιερωμένο στην Παναγία. Ίσως οι καλόγεροι να τον φιλοξενούσαν για λίγο.

Πραγματικά, ο ηγούμενος τον κράτησε εκεί, για να κάνει κάποιο θέλημα. Ο Πέτρος χάρηκε. Κι ήθελε να ευχαριστήσει την Παναγία γι’ αυτό. Δεν ήξερε όμως γράμματα, για να μπορεί να διαβάζει στα μεγάλα βιβλία και να της ψέλνει ύμνους, όπως οι καλόγεροι.

Αλλά κάτι σκέφτηκε να κάνει κι αυτός… Κι ένα μεσημέρι, που οι καλογέροι ησύχαζαν στα κελιά τους, ο Πέτρος χάθηκε. Ο ηγούμενος, θέλοντας να τον στείλει σε κάποιο θέλημα, έψαξε να τον βρει. Τον γύρεψε παντού μα δεν φαινόταν πουθενά. Κάποια στιγμή πέρασε και μπροστά απ’ τη δυτική πόρτα της εκκλησίας κι απ’ το μεγάλο τζάμι της έριξε μία γρήγορη ματιά μέσα στην εκκλησία. Και τι να δει! Ο Πέτρος ήταν μπρος στη μεγάλη εικόνα της Παναγίας κι έκανε τούμπες και χίλια δύο ακροβατικά. Μια περπατούσε με τα χέρια, μια ισορροπούσε μόνο πάνω στο ένα χέρι, μια κυλούσε στηριγμένος στις άκρες των ποδιών και των χεριών σαν τροχός.

Ο ηγούμενος αναστατώθηκε απ’ αυτά που έβλεπε. Τα πέρασε για μεγάλη ασέβεια κι ήταν έτοιμος να του βάλει τις φωνές. Ήταν ακριβώς η στιγμή που ο Πέτρος, ακουμπώντας μόνο πάνω στο κεφάλι του, έπαιζε στα πόδια του, τα γυρισμένα προς τα πάνω, το παλιό του μπαστούνι των κλόουν. Κι είχε αναψοκοκκινίσει το γέρικο πρόσωπό του κι είχαν φουσκώσει οι φλέβες του λαιμού του και ποτάμι έτρεχε ο ιδρώτας από το μέτωπό του.

Έτοιμος ήταν να του βάλει τις φωνές ο ηγούμενος. Μα εκείνη τη στιγμή του φάνηκε πως είδε την Παναγία εκεί από τη μεγάλη εικόνα ν’ απλώνει το χέρι της, να σκύβει και με την άκρη του μανδύα της να σκουπίζει τον ιδρώτα από το πρόσωπο του Πέτρου. Ανατρίχιασε ο ηγούμενος. Γονάτισε, σταυροκοπήθηκε και ψιθύρισε τρέμοντας: "Συγχώρεσέ με, Παναγία μου. Εσύ ξέρεις ποιος σε τιμά και σε δοξάζει καλύτερα …"

Ανατόλ Φρανς - Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ - Γ' Δημοτικού, - ΟΕΒΔ

Κυριακή του Ασώτου

...Είναι λοιπόν παραπάνω από βέβαιο ότι όλοι αισθανόμαστε την ανάγκη της επιστροφής προς αυτόν τον Πατέρα μας. Δεν έχει και τόση σημασία εάν το ομολογούμε ή όχι. Το γεγονός είναι ότι η ψυχή μας έχει απόλυτη ανάγκη την αποκατάσταση των ομαλών και ευλογημένων σχέσεων με τον στοργικό μας Πατέρα. Τον Κύριό μας και Θεό μας.
 
Όσο κι αν ορισμένοι δεν θέλουν να το παραδεχτούν (διότι ίσως ακόμα αντέχουν τη δυσωδία των αγριόχοιρων), όλοι μας, στο βάθος του είναι μας, νοσταλγούμε όσο ο,τιδήποτε άλλο, τον όμορφο και ζεστό και ευωδιαστό και κυρίως φωτεινό πατρικό μας οίκο. Απαξάπαντες έχουμε ανάγκη της «συμφωνίας και των χορών»! Και τούτο, ξέρετε, φίλοι μου, σε καμμία των περιπτώσεων δεν αποτελεί πολυτέλεια και «περιττά έξοδα». Η όμορφη Θεϊκή ατμόσφαιρα, είναι η μόνη φυσιολογική ατμόσφαιρα για τον άνθρωπο (και για το σώμα και την ψυχή).

π. Ιωήλ
Κόνιτσα.
Email: p.ioil@freemail.gr

Το μυστήριο της κοινωνίας του Θεού - π. Αστέριος Χατζηνικολάου

Η φιλόθεη ψυχή δεν έχει κάτι περισσότερο να τη συγκινεί και να την ενδιαφέρει. Ο κόσμος της θ. Λειτουργίας είναι ο κόσμος της, στα λόγια της θ. Λειτουργίας ανακαλύπτει τη γλώσσα της, στην ατμόσφαιρά της αναπνέει, στην υπερκόσμια λάμψη της φωτίζεται, στην εσχατολογική της προοπτική μεταμορφώνεται. Η "ευλογημένη βασιλεία του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος" είναι η διαρκής απόλαυσή της και συγχρόνως η πιο έντονη προσδοκία της

Συγγραφέας: Αρχ. Αστέριος Χατζηνικολάου
Εκδόσεις: Ο Σωτήρ 
Έτος έκδοσης: 2012
σελ. 275

Η κατάκριση είναι μια πράξη ανωριμότητας και ανευθυνότητας

Η κατάκριση συνιστά κατάρα, ευχή θανάτου και επομένως είναι τραγική ειρωνεία κάποιος να κηρύσσει την αγάπη και ταυτόχρονα να κατακρίνει. Η κατάκριση είναι μια στάση που δηλώνει την εσωτερική μιζέρια αυτού που την ασκεί. Ο άνθρωπος που συνειδητοποιεί την ανεπάρκειά του και νοιώθει να πλαισιώνεται απ' την αγάπη και το έλεος του Θεού, είναι αδύνατον να στέκεται ανελέητα μπροστά στις αδυναμίες των άλλων.

Η κατάκριση δηλαδή είναι μια πράξη ανωριμότητας και ανευθυνότητας, που όποιος κατακρίνει θεωρεί τον άλλον ως ξεχωριστή ύπαρξη από τον εαυτό του. Η κατάκριση των άλλων είναι μια μίζερη στάση που δε επιτρέπει ποτέ την κατάκτηση της αυτογνωσίας μας. Αυτογνωσία ουσιαστική δε μπορεί να υπάρχει με κατάκριση. 

Η ενασχόληση με την καταγραφή των αρνητικών πλευρών των άλλων ανθρώπων προσφέρει μια ψευδή βεβαιότητα τελειότητας στον κρίνοντα. Για παράδειγμα αυτοί που κατακρίνουν τους νέους για την προκλητική τους ένδυση δε συνειδητοποιούν ότι είναι αυτοί που πρέπει να αναρωτηθούν για το πονηρό τους βλέμμα και τον ανώριμο εαυτό τους, και γι' αυτό σκανδαλίζονται.

Δημ. Καραγιάννης, παιδοψυχίατρος - ψυχοθεραπευτής,  

απόσπασμα από εισήγηση σε συνέδριο με θέμα: "Αναζητώντας τον αυθεντικό εαυτό".

"Η ΤΡΑΓΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ"

Την Κυριακή  12/2/2012 & ΩΡΑ 6.00 μ.μ.

στη Χριστ. Εστία Πατρών ομιλητής θα είναι

ο κ. Απόστολος Τσολάκης

Θεολόγος - Φιλόλογος

με θέμα: 

"Η ΤΡΑΓΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ
ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ"

 

27ο Παιδαγωγικό Συνέδριο - Η εισήγηση του κ. Ιατρού Γ., δικηγόρου

Στις 24 Σεπτεμβρίου 1834 εν μέσω Βαυαροκρατίας διεξήχθη ενώπιον του «εν Ναυπλίω Εγκληματικού Δικαστηρίου» μία περίεργη δίκη. Κατηγορούμενοι δύο δικαστές: o Αναστάσιος Πολυζωίδης από το Μελένικο της Μακεδονίας (σημερινής Νότιας Βουλγαρίας) και ο Ζακυνθινός Γεώργιος Τερτσέτης. Οι κατηγορίες που τους αποδόθηκαν βαρύτατες, με κυριότερη ότι στις 23 Μαΐου 1834 o πρώτος ως πρόεδρος και ο δεύτερος ως μέλος του «εν Ναυπλίω Πενταμελούς Εγκληματικού Δικαστηρίου» αρνήθηκαν να υπογράψουν την καταδικαστική απόφαση κατά των Θ. Κολοκοτρώνη, Δ. Πλαπούτα, Κίτσου Τζαβέλλα και λοιπών αγωνιστών.
 
Στην απολογία του που αποτελεί τρανό μνημείο της νομικής επιστήμης και της τέχνης του λόγου και, που φυσικά, δεν διδάσκεται σε καμία εν Ελλάδι νομική σχολή ή Σχολή Δικαστών, ο Αναστάσιος Πολυζωίδης αναφέρει εμφατικά πως «...Η έννοια του δικαίου είναι σχετική. Από τόπο σε τόπο, αλλάζει. Το δίκαιο για να είναι δίκαιο, έχει ανάγκη από ιθαγένεια. Από εθνισμό». Η έννοια του εθνισμού που είχε πρωτοδιατυπωθεί το 1826 από τον συγγραφέα και πολιτικό Νικόλαο Σπηλιάδη στα «Απομνημονεύματά» του, δηλώνει την αγάπη και αφοσίωση ενός ατόμου προς το έθνος του ως αυθύπαρκτη και ισότιμη συνυπάρχουσα οντότητα στο πλαίσιο της διεθνούς κοινότητας.
 

«Πωλείται» η αλβανική ιθαγένεια

Σε μια προφανώς απεγνωσμένη προσπάθεια να προσελκύσει επενδύσεις από το εξωτερικό, ο Αλβανός πρωθυπουργός Σαλί Μπερίσα αποφάσισε να βγάλει στο σφυρί την... αλβανική ιθαγένεια. Όσο για την τιμή εκκίνησης, αυτή είναι μόλις 100.000 ευρώ. 

Πιο συγκεκριμένα, ο Αλβανός πρωθυπουργός ζήτησε χθες, κατά τη διάρκεια σύσκεψης του υπουργικού συμβουλίου, να αναθεωρηθεί ο νόμος περί ιθαγένειας έτσι ώστε όποιος ξένος πολίτης επενδύει στη χώρα πάνω από 100.000 ευρώ να μπορεί να αποκτά αυτομάτως την αλβανική ιθαγένεια, εφόσον βέβαια το επιθυμεί. «Πολλοί ξένοι επιχειρηματίες στο παρελθόν είχαν ζητήσει να αποκτήσουν την αλβανική ιθαγένεια, τώρα πρέπει να διευκολυνθεί η διαδικασία αυτή μέσω τροποποίησης του νόμου περί ιθαγένειας του 1994», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Μπερίσα. Αμεση ήταν η αντίδραση του ηγέτη της αντιπολίτευσης, Εντι Ράμα, ο οποίος κατηγόρησε τον πρωθυπουργό πως «με τις δηλώσεις του, γελοιοποιεί τη χώρα»...

Αυτό τώρα πώς δεν το έχουν σκεφτεί ακόμα οι δικοί μας;;;

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ

Πέθανε παίζοντας videogame σε ιντερνετ καφέ!

Δεν άντεξε η καρδία του 23χρονου  Chen Rong-yu και πέθανε. Ο νεαρός δεν έκανε κάτι ασυνήθιστο... απλά έπαιζε τουλάχιστον 23 ώρες σε ένα ίντερνετ καφέ μπροστά σε υπολογιστή το αγαπημένο του παιχνίδι  League of Legends.

Στην αίθουσα βρίσκονταν και άλλοι φίλοι και γνωστοί του οι οποίοι χρειάστηκαν δέκα ώρες για να καταλάβουν ότι είχε πεθάνει και να ειδοποιήσουν το ασθενοφόρο!

Το τραγικό περιστατικό συνέβη σε  ίντερνετ καφέ στην πόλη New Taipei City. Το πάθος του για το 3D βιντεοπαιχνίδι πολλαπλών παικτών,  League of Legends, του στοίχισε τη ζωή.

Όπως αναφέρει δημοσίευμα της Βρετανικής Μirror το μοιραίο βράδυ είχε προπληρώσει 23 ώρες παιχνιδιού.

Ο 23χρονος έπαιζε 23 ώρες όταν τυχαία το προσωπικό του καφέ πήγε να τον ενημερώσει ότι τελείωνε ο χρόνος του.

ΠΗΓΗ: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ