ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2024
Ανήμερα της Πρωτοχρονιάς θα βρεθούμε στο Πανεπιστημιακό
Νοσοκομείο του Ρίου "ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΒΟΗΘΕΙΑ"
για να ψάλουμε και να τραγουδήσουμε,
να δώσουμε και να πάρουμε ευχές για τη νέα χρονιά που έρχεται.
Δίπλα στους ασθενείς και το νοσηλευτικό προσωπικό
που μας περιμένουν...
Ώρα συνάντησης: 11.30 π.μ.
Μια συζήτηση με τον π. Μάρκο Τζανακάκη,
ιεροκήρυκα της Ι. Μ. Καλαβρύτων & Αιγιαλείας.
Το 4ο επεισόδιο του
Podcast της Χριστιανικής Φοιτητικής Δράσης
ΧΩΡΙΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Το Σάββατο 4 Ιανουαρίου 2025 θα πραγματοποιηθούν τα αποκαλυπτήρια της προτομής του μακαριστού πρώην Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας, κ. Κοσμά.
Η απόφαση για τοποθέτηση προτομής του αοίδημου ιεράρχη ελήφθη ομόφωνα από το Δημοτικό Συμβούλιο Αγρινίου, και αυτή πρόκειται να τοποθετηθεί στον Μητροπολιτικό Ναό της Ζωοδόχου Πηγής, στο Αγρίνιο.
Τα αποκαλυπτήρια προγραμματίζονται για τις 10:30 το πρωί, ενώ θα προηγηθεί όρθρος και πολυαρχιερατική θεία λειτουργία, καθώς και επιμνημόσυνη δέηση.
Το Άγιο Δωδεκαήμερο του 2015 ο Αρχ. της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών π. Σωτήριος Τσάφος το πέρασε στη Χειμάρα της Βορείου Ηπείρου λειτουργώντας και κηρύττοντας στους ορθοδόξους αδελφούς της γύρω περιοχής.
Είχε τη βοήθεια ομάδας φοιτητών από τη Χριστιανική Εστία Πατρών κι εκεί βρήκε και τον π. Σιλουανό, πνευματικό του παιδί και εφημέριο του Ιερού Ναού της Αγίας Μαρίνας Χειμάρας.
Η επιστροφή έγινε με αλβανικό λεωφορείο που εκτελούσε το δρομολόγιο Χειμάρα - Αθήνα. Ο π. Σωτήριος αφού κέρασε όλους τους επιβαίνοντες γλυκά και αφού τους προσέφερε ορθόδοξες χριστουγεννιάτικες εικόνες, κήρυξε με αφορμή τη μεγάλη γιορτή των Χριστουγέννων...
Εις έτη πολλά π. Σωτήριε!
.JPG)
Κυριακή, 29η Δεκεμβρίου 2024: Ἡμέρα ἀφιερωμένη στήν προστασία τοῦ ἀγέννητου παιδιοῦ
Από το «Αφήστε με να ζήσω!»
Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, στίς 9 Ἰουλίου 2019, ὅρισε μέ ἐγκύκλιό Της (5721/2012, 9. 7. 2019) «τήν Κυριακή μετά τήν Χριστοῦ Γέννησιν ὡς ἡμέρα προστασίας τοῦ ἀγέννητου παιδιοῦ». Φέτος ἡ Κυριακή αὐτή συμπίπτει μέ τήν ἡμέρα πού ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τή μνήμη τῶν ἀναιρεθέντων ὑπό τοῦ Ἡρώδου Ἁγίων Νηπίων (29 Δεκεμβρίου).
Καλοῦμε ὅλους τούς πολίτες τῆς Χώρας μας, νά συμμετάσχουν ἐνεργῶς στήν ἡμέρα αὐτή. Ὁ κάθε ἄνθρωπος, ἀπό τήν πρώτη στιγμή τῆς γονιμοποιήσεώς του, «ἔξ ἄκρας συλλήψεως», εἶναι μοναδικός καί ἀνεπανάλληπτος καί ἄξιος κάθε προστασίας. Τό δέ δικαιώμά του στή ζωή πρέπει νά εἶναι ἀναφαίρετο καί ἀδιαπραγμάτευτο. Εἶναι, ὅμως, σέ ὅλους γνωστό τό ἐθνικό ἔγκλημα πού συντελεῖται στήν Πατρίδα μας, μέ ποταμούς αἱμάτων ἀθώων καί ἀνυπεράσπιστων βρεφῶν νά κυλοῦν καθημερινά, βρεφῶν πού φονεύονται μέσα σ’ αὐτά τά μητρικά σπλάχνα. Τό γεγονός δέν ἀποτελεῖ μόνο ἐθνική αὐτοχειρία, ἀλλά, τό κυριότερο, βδελυρό ἁμάρτημα ἐνώπιον τοῦ ζῶντος Θεοῦ.
Σήμερα λοιπόν, πού στίς Ἐκκλησίες μας θά ἀναγνωσθεῖ ἡ εὐαγγελική περικοπή τῆς βρεφοκτονίας ἀπό τόν Ἡρώδη, γιά τήν ὁποία «θρῆνος καί κλαυθμός καί ὀδυρμός πολύς ἠκούσθη», τότε πού «Ραχήλ κλαίουσα τά τέκνα αὐτῆς οὐκ ἤθελε παρακληθῆναι, ὅτι οὐκ εἰσί» (Ματθ. β΄ 18), σήμερα κι ἐμεῖς, ὅλοι οἱ νεοέλληνες, ἄς κλαύσουμε ἐνώπιον τοῦ ἁγίου Θεοῦ ἐν μετανοίᾳ καί ἄς θρηνήσουμε γιά τά 300.000 καί πλέον βρέφη πού φονεύονται κατ᾿ ἔτος μέ τήν σύμπραξη καί τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας. Μέ τή μετάνοιά μας θά ἑλκύσουμε τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ὥστε νά μήν ἀφανισθοῦμε ὡς Ἔθνος.
Ὅλοι ἄς συμμετάσχουμε σέ ἐθνικό πένθος καί πάνδημη μετάνοια καί ἄς προσευχηθοῦμε νά λάβει τέλος αὐτός ὁ φρικτός ὀλοθρεμός.
Κάποτε, ο γνωστός συγγραφέας Ντοστογιέφσκυ βγήκε στον απογευματινό του περίπατο. Ενώ η ημέρα έφθανε στο σούρουπο ένας ζητιάνος άπλωσε το χέρι και ζητούσε βοήθεια.
Ο Ντοστογιέφσκυ ψάχνει τις τσέπες του να βρεί κανένα κέρμα, αλλά δεν βρίσκει τίποτα. Ψάχνει το ωρολόγι του να το προσφέρει, αλλά και εκείνο το είχε ξεχασμένο στο σπίτι του.
Ο μεγάλος αυτός συγγραφέας κοκκίνησε λίγο στο πρόσωπο και πάνω στην αμηχανία του έσκυψε, φίλησε το χέρι του τυφλού και ψιθύρισε:
"Συγχώρα με, καλέ μου άνθρωπε, γιατί αυτή τη στιγμή δεν έχω τίποτα να σου προσφέρω".
Και ο γέρο ζητιάνος απαντά:
"Ευχαριστώ πολύ. Το πήρα. Αυτό που μου έδωσες δεν μπορούσα να το βρώ αλλού. Το νόμισμα της καλοσύνης σπάνια το βρίσκω".
Μία μέρα μετά τα Χριστούγεννα με επικεφαλής τον Αρχ. π. Γαβριήλ Κωνσταντινίδη επισκεφτήκαμε τη ΜΦΗ Η ΑΓΙΑ ΣΚΕΠΗ για να ψάλλουμε και να τραγουδήσουμε, να ανταλλάξουμε ευχές με τους τροφίμους αλλά και τους εργαζομένους του ιδρύματος.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΝΑ ΖΗΣΕΤΕ!
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΕΧΕΤΕ!
Ἕνας Χριστός που γεννήθηκε στή Βηθλεέμ, μέσα στή φάτνη κοντὰ στα ζωάκια.
Ἕνας Χριστός που γεμίζει τις βιτρίνες τῶν καταστημάτων μὲ ὡραῖες χριστουγεννιάτικες κάρτες.
Ἕνας Χριστός που γεμίζει τὸν κόσμο μὲ πολλὰ εἴδη δένδρων καὶ χριστουγεννιάτικων δώρων καὶ ἐξ αἰτίας τοῦ γεμίζουν χρήματα οἱ τσέπες τῶν πολιτῶν.
Ἕνας Χριστός που φέρνει 15 ἡμέρες διακοπὲς στα σχολεῖα.
Ἕνας Χριστός που γεμίζει μόνο μὲ εὐχὲς τὸν κόσμο.
Ἕνας Χριστός που μιλᾷ μόνο για ἀγάπη, εἰρήνη κ.λπ. καὶ μὲ τὸ συμφέρον που τὰ ἐξηγεῖ ὁ καθένας.
Ἕνας Χριστός που φέρνει τὸν Ἀη Βασίλη γερασμένο, παχουλό, μὲ ἄσπρα γένια καὶ κόκκινα ῥούχα, γεμάτο μὲ δῶρα.
Ἕνας Χριστός που γίνεται ὑπέροχο καρτ-ποστάλ, εἰκόνα, διακοσμητικό, καὶ χίλια δυο ἄλλα.
Ἕνας Χριστός που δεν ἐνοχλεῖ τὴν προσωπικὴ ζωὴ τοῦ καθενὸς μας:
Είναι ο Χριστός που εμείς πλάσαμε.
Ἕνας Χριστός που γεννήθηκε στή Βηθλεὲμ καὶ ἄλλαξε τή ζωή τῆς ἀνθρωπότητας.
Ἕνας Χριστός που εἶπε να μοιραζόμαστε μὲ τοὺς φτωχοὺς τὰ ὑπάρχοντα μας καὶ να μὴν τοὺς θυμόμαστε μόνο τὰ Χριστούγεννα.
Ἕνας Χριστός που εἶπε να μὴν κλέβουμε ἀλλὰ να βοηθοῦμε.
Ἕνας Χριστός που δίνει ὁράματα καὶ στόχους στο χριστιανὸ μαθητῇ καὶ ὄχι «φάγωμεν πίωμεν, αὔριο γὰρ ἀποθνῄσκωμεν».
Ἕνας Χριστός που δεν ἐπιτρέπει ἐν ὀνόματι τῆς ἀγάπης καὶ τῆς εἰρήνης τὸ ξεπούλημα μιᾶς πατρίδας.
Ἕνας Χριστός που ἔχει τὸν Ἁγιο Βασίλη νέο, ἀσκητικό, λεπτό, μὲ μαῦρα γένια καὶ ὄχι κόκκινα παρδαλὰ ῥούχα, να ζητᾶ ἐλεημοσύνη για να φροντίσει τὰ δεκάδες ἱδρύματά που εἶχε.
Ἕνας Χριστός που ἀπὸ σκέτη εἰκόνα γίνεται πηγὴ δύναμης, μὲ ἄποψη καὶ θέση στή ζωὴ μας.
Ἕνας Χριστός που δὲ θέλει ἐκτρώσεις, τσιγάρο, ναρκωτικά, ποτὸ καὶ παρεμβαίνει στή ζωὴ μας μὲ δυναμικὸ τρόπο:
Είναι ο Χριστός που έπλασε εμάς.
_Ἐν Ἐσόπτρῳ – Τριμηνιαία περιοδική ἔκδοση Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γορτύνης καί Ἀρκαδίας Ἱ. Μ. Γορτύνης καί Ἀρκαδίας, Ἔτος 1ο – Τεῦχος 1ο_
Η θρησκευτική βιογραφική σειρά «Άγιος Παΐσιος - Από τα Φάρασα στον Ουρανό» επιστρέφει στο MEGA.
Ο δεύτερος κύκλος της σειράς που αγκάλιασε το τηλεοπτικό κοινό θα ενταχθεί στο νέο πρόγραμμα του καναλιού που θα προβληθεί μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς με τους τηλεθεατές να αδημονούν. Η σειρά ξεδιπλώνει την ιστορία της ζωής του του Αγίου Παϊσίου, από τη γέννησή του μέχρι τη στιγμή που αποφάσισε να μονάσει.
ΜΗΝΥΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ 2024
Αδελφοί καί παιδιά μου εν Κυρίῳ αγαπητά,
H δοξολογία των Αγγέλων για τη γέννηση του Σωτήρος Χριστού κορυφώθηκε με τη διαπίστωση και την ευχή για ουράνια πανήγυρη και επίγεια ειρήνη.
«Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη».
Ο Θεός, «Θεὸς ων ειρήνης» καί «Πατὴρ οικτιρμών» κενώνεται, αναλαμβάνει την ανθρώπινη φύση χωρίς την αμαρτία, για να θεοποιηθεί ὁ άνθρωπος.
Ωστόσο είναι στο πεδίο ακριβώς της ανθρώπινης Ιστορίας που το κακό δείχνει τη δύναμή του. Αθέμιτες επιδιώξεις, εκμετάλλευση και αδικία, πόλεμοι και πόνος. Θύμα πάντα ο άνθρωπος.
Παρακολουθούμε με οδύνη την αιματοχυσία στα διάφορα σημεία του πλανήτη, την αβάσταχτη συμφορά. Γευόμαστε εξ άλλου το κακό στην καθημερινή του διάσταση.
Μοναξιά, αδιαφορία για τον συνάνθρωπο, θλίψη, απουσία νοήματος. Το ερώτημα γίνεται κάποτε κραυγή. Γιατί το κακό στον κόσμο;
Καλούμαστε επιτακτικά να ανατρέψουμε τον παραλογισμό σε κάθε επίπεδο της ζωής. Οφείλουμε να δράσουμε.
Πρωτοπόροι σε κάθε προσπάθεια για την ειρήνη, σε δράσεις κοινωνικές, σε κάθε ευγενή ανθρώπινη διάθεση, σε κάθε φιλανθρωπία. Στο πρόσωπο του Χριστού ο άνθρωπος γίνεται αποδέκτης άπειρης δωρεάς.
Στην καρδιά αυτής της δωρεάς βρίσκεται η ειρήνευση με το Θεό. Μπορεί πλέον ο άνθρωπος να υπάρξει ως ξένος της ιδιοτέλειας, της φιλαυτίας, της επιθετικότητας.
Ο δρόμος για την ειρήνευση με τον αδελφό είναι ανοικτός. Σε αυτή την προοπτική το όραμα μιας παγκόσμιας ειρήνης μπορεί να θεωρείται ως ο μεγάλος και προσδοκώμενος καρπός των Χριστουγέννων.
Η προσευχή και η πνευματική ζωή είναι το επιστέγασμα της δράσης μας. Τούτη την ώρα αποτελεί το μεγάλο καθήκον μας.
Ο πόλεμος με το κακό στον κόσμο απαιτεί να ζήσουμε με τον τρόπο του Χριστού. Είναι ο τρόπος που μαρτυρείται από το ευτελές σπήλαιο και τα ταπεινά σπάργανα. Από την εχθρότητα της κοσμικής εξουσίας της εποχής και το δρόμο της προσφυγιάς.
Τρόπος ταπείνωσης και έσχατης αδυναμίας, ανάληψης της οδύνης του αδελφού. Αυτός είναι ο δρόμος της πληρότητας της υπάρξεως, αυτό είναι το έργο του πιστού μέσα στην πορεία της Δημιουργίας προς τα Έσχατα και τη Βασιλεία του Θεού. «Δεύτε ίδωμεν», λοιπόν αδελφοί μου, «που εγεννήθη ο Χριστός».
Ἀδελφοί και παιδιά μου εν Κυρίῳ αγαπητά,
Ας συστρατευτούμε στον αγώνα κατά του παραλόγου. Ας είναι αιχμή της συμπόρευσής μας η προσευχή μας και η εν Πνεύματι ζωή.
Η όντως ειρήνη πηγάζει από το Σπήλαιο της Βηθλεέμ. Εύχομαι σε όλους αληθινά και ευλογημένα Χριστούγεννα!
Χριστός γεννάται δοξάσατε!
Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ
† ο Αθηνών Ιερώνυμος Β΄
“Ποτέ δεν θα υποστείλουμε την σημαία! Ακόμη και αν χρειασθή να γευθούμε πικρότερα ποτήρια αγνωμοσύνης, ακόμη και αν υποστούμε χειρότερες ταπεινώσεις, ακόμη και αν πνεύσουν ισχυρότεροι, βορειότεροι και ψυχρότεροι ενάντιοι άνεμοι”, επεσήμανε η Α.Θ. Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, την Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2024, με αφορμή την 51η επέτειο από την εκλογή του σε Επίσκοπο (Μητροπολίτη Φιλαδελφείας), κατά την ομιλία του μετά τη χοροστασία του στον Ι. Ναό του Αγίου Δημητρίου Σαρμασικίου, όπου και το ιστορικό Αγίασμα του εορταζομένου την ημέρα αυτή Αγίου Μεγαλομάρτυρος Σεβαστιανού. Όπως είπε εμφατικά, “δεν θα αμελήσουμε ούτε στιγμή το ιερόν χρέος μας έναντι του μέλλοντος του πανσέπτου Οικουμενικού Θρόνου, ούτε θα προδώσουμε την μακραίωνα ιστορία μας, ούτε θα απεμπολήσουμε την τιμίαν παρακαταθήκην και την καθηγιασμένην κληρονομίαν των πατέρων μας”.
Συγκεκριμένα, ο Παναγιώτατος, με αφορμή τον τιμώμενο Άγιο Σεβαστιανό και όλους τους μάρτυρες της πίστεως τόνισε, μεταξύ άλλων, τα εξής:
"Πράγματι, το να είναι κανείς Χριστιανός δεν είναι εύκολο. Είναι όμως ένδοξο, υψηλό, άγιο, είναι μοναδικό προνόμιο. Το δε καθήκον όλων μας είναι όχι μόνον να λεγώμεθα, αλλά συγχρόνως και να είμεθα Χριστιανοί. Να ζούμε μέσα εις τον κόσμον ως «μάρτυρες του Χριστού», μαρτυρούντες και κηρύττοντες, κυρίως με την ζωή και τα έργα μας Εκείνον και την σωτηριώδη διδασκαλία Του και βιώνοντες ιδιαιτέρως την διπλή εντολή της αγάπης προς τον Θεόν και προς τον πλησίον..."
Ἀνακαλύψαμε πρόσφατα στὸ διαδίκτυο ἕνα πολὺ ἐντυπωσιακὸ κείμενο, τὸ ὁποῖο προβάλλει τὸ σύγχρονο φαινόμενο μεταστροφῆς στὴν Ὀρθόδοξη πίστη χιλιάδων Ἀμερικανῶν νέων, βασισμένο σὲ ἐκτενὲς ἄρθρο τῆς μεγάλης ἐφημερίδας τῶν ΗΠΑ «New York Post».
Ὁ συντάκτης τοῦ κειμένου αὐτοῦ ἐπισημαίνει μεταξὺ ἄλλων τὰ ἑξῆς:
«Μέσα σὲ ἕναν κυκεώνα νεοφανῶν δογμάτων καὶ αἱρέσεων, ἡ Ὀρθοδοξία λάμπει σὰν ἀρχαῖο διαμάντι ποὺ ἔμεινε ἀκτινοβόλο καὶ ἀμετάβλητο στοὺς αἰῶνες. Σὲ αὐτὴ τὴ νεοταξικὴ Βαβὲλ ποὺ ἐπικρατεῖ στὸν δυτικὸ κόσμο, ὅλο καὶ περισσότεροι ξένοι στρέφουν τὸ βλέμμα στὸ πρῶτο καὶ μοναδικὸ λιμάνι τοῦ Χριστοῦ, τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. (…) Ἰδιαίτερα στὶς ΗΠΑ, τὴ Γερμανία καὶ τὴ Βρετανία, τὸ Ὀρθόδοξο ρεῦμα γνωρίζει πολὺ ἐντυπωσιακὴ ἄνοδο. (…)
Ἀηδιασμένοι καὶ μπουχτισμένοι ἀπὸ τὴ “woke” παράνοια, ποὺ ἔχει ἁπλωθεῖ σὰν πολιτισμικὴ πανούκλα στὶς ΗΠΑ, πολλοὶ νέοι Χριστιανοὶ ποὺ ἀκολουθοῦσαν ἑτερόδοξα δόγματα, ἐγκαταλείπουν ἀπογοητευμένοι τὶς αἱρέσεις καὶ ψάχνουν νὰ βροῦν ἀπεγνωσμένα μιὰ πίστη ποὺ νὰ μὴν ἔχει ἐγκαταλείψει τὶς προαιώνιες σταθερὲς τοῦ Εὐαγγελίου. (…)
Ὁ τιτάνιος ἀγώνας ποὺ ἔδωσε ὁ ἁγιασμένος Γέροντας Ἐφραὶμ τῆς Ἀριζόνας, μὲ τοὺς εὐλογημένους σπόρους τοῦ Εὐαγγελίου ποὺ φύτεψε στὴν ἐπικράτεια τῶν ΗΠΑ, ἀποδίδει πολλοὺς καρποὺς σήμερα. Καὶ θὰ ἀποδώσει πολὺ περισσότερους».
Στὸ τέλος δὲ προσθέτει «τὰ ὑπέροχα λόγια τοῦ Bailey Mullins, ἑνὸς 26χρονου πρώην Βαπτιστὴ ἀπὸ τὴ Νότια Καρολίνα, ὁ ὁποῖος μίλησε γιὰ ἐκεῖνα ποὺ τὸν γοήτεψαν στὴν Ὀρθοδοξία», ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἐδῶ παραθέτουμε μόνο μία μικρὴ παράγραφο: «Ἤθελα νὰ εἶμαι κάπου ποὺ νὰ ὑπάρχει σταθερότητα, καὶ ἡ Ὀρθοδοξία δὲν πρόκειται νὰ ἀλλάξει. Ἔνιωσα τὴν ἀρχαιότητά της, κι αὐτὸ δὲν ἦταν κάτι ποὺ τὸ εἶχα ζήσει ἀλλοῦ» («aktines.blogspot.com» 7-12-2024).
Πρὶν ἀπὸ μερικοὺς μῆνες ὁ βοηθὸς Ἐπίσκοπος τῆς Ἑλληνορθόδοξης Μητροπόλεως Μεξικοῦ κ. Τιμόθεος (μὲ ἕδρα στὴν πατρίδα του Κολομβία) εἶχε ἀποκαλύψει παρόμοιο φαινόμενο μαζικῶν μεταστροφῶν στὴν Ὀρθοδοξία σὲ χῶρες τῆς Λατινικῆς Ἀμερικῆς.
Βρισκόμαστε λοιπὸν μπροστὰ σὲ θαυμαστά, συγκλονιστικὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἐλάχιστα μὲν ἀπασχολοῦν τὰ σύγχρονα ΜΜΕ, ὅμως μαρτυροῦν τὶς μυστικὲς ἐνέργειες τοῦ Ἁγίου Πνεύματος γιὰ τὴν ἐξάπλωση τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς «πάντα τὰ ἔθνη». Ἂς δοξάζουμε τὸν Ἀρχηγὸ τῆς σωτηρίας μας Κύριο Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ ἂς ἐνισχύουμε, στὸ μέτρο τῶν δυνάμεών μας, τὴν ποιμαίνουσα Ἐκκλησία στὴν ἱεραποστολικὴ δράση της ἀνὰ τὴν Οἰκουμένη!
Όσα Χριστούγεννα κι αν φύγουν, όσες jumbo* σακούλες και να χρειαστούν για να γεμίσουμε των καιρών τις αναμνήσεις από την άγια τούτη μέρα της υπερκατανάλωσης (φαγητού, αλκοόλ, χρήματος), πάντα δυο σακιά ασήκωτα θα μένουν στου χρόνου τα σκονισμένα σκοτεινά: το ένα, η εκδημία της μητέρας μου μια τέτοια μέρα και το άλλο η ιστορία που άκουσα ένα βράδυ σ’ ένα στολισμένο-πάμφωτο μπαλκόνι, πλημμυρισμένο γιορτή, από τον βετεράνο δημοσιογράφο Κώστα Παπαπέτρου, που γιορτή για 'κείνον ήταν το λειτούργημά του…
«Ήταν παραμονές Χριστουγέννων - έλεγε και τα μάτια του αγρίευαν- όταν με τηλεοπτικό συνεργείο επισκέφτηκα το Νέο Αργύρι, χωριό της Νότιας Πίνδου. Βγαίνοντας, μεσ’ το ψιλόχιονο, για ρεπορτάζ, από την πρωινή ομίχλη, σαν μπροστάρης περιπόλου μάχης, ξεπρόβαλε ένας ψηλός, ευθυτενής γέροντας- κοντά στα 70 θα ‘ταν- βοσκός, σηκώνοντας χιονισμένα χρόνια στη βαριά κάπα του.
- Ε, γέροντα, του φώναξα, πώς θα περάσεις τα Χριστούγεννα;
Ο βοσκός κοντοστάθηκε, σκέφτηκε λίγο κι έπειτα αποκρίθηκε κοφτά, με κουβέντα που πιο πολύ σαν τουφεκιά ακούστηκε κι αντήχησε στο βουνό: «Μόνος»!
«Μόνος με τη γριά μου», απόσωσε… Και η ερώτηση- τι ήταν να την κάνω- ήρθε αφελής κι ερεθιστική: Παιδιά δεν έχεις;
Κι ακούστηκε δεύτερη τουφεκιά από τη δίκαννη ψυχή του: “Οκτώ”!
Και μετά τους κρότους, σαν την ηχώ που κατακλύζει τον αέρα, η φωνή του γέροντα με αντάριασε: “Ακόμα και οι λύκοι τέτοιες βραδιές έχουν πλάι τους τα παιδιά τους· εμείς μόνοι!”… Κι έπειτα γύρισε την πλάτη και απομακρύνθηκε στην ομίχλη. Μοναδικό διακριτικό που απόμεινε στο χιόνι ήταν το πάτημα της μοναξιάς του.
»Ρώτησα, έμαθα το όνομά του και λίγες μέρες μετά αναζήτησα τα παιδιά του· ένα βρήκα. Πήρα το τηλεοπτικό συνεργείο και χτυπήσαμε τις πόρτες τους.
-Κάνουμε μια εκπομπή για το πώς περάσατε τα Χριστούγεννα, είπαμε κι οι πόρτες άνοιξαν διάπλατα.
“Με τους φίλους μας περάσαμε, γιορτινά κι ωραία. Κοσμικά. Τραγουδήσαμε, ήπιαμε, φάγαμε. Τι άλλο;”…
- Γονείς έχετε;
-“… Οι γονείς, στον δικό τους κόσμο, ευτυχισμένοι κι αυτοί…”!
Η μονταζιέρα της ζωής έπαιζε το παιχνίδι της: στο ένα καρέ η εικόνα του γέροντα με τις χιονισμένες πλάτες να λέει με παράπονο: “Ακόμα και οι λύκοι τέτοιες βραδιές….” και στο άλλο την κόρη του: “Με τους φίλους μας περάσαμε, γιορτινά κι ωραία”…
Τέτοιες μέρες η μοναξιά και η κατάρα μοιάζουν δίδυμες. Κι όσο γεμίζουν οι jumbo σακούλες μας με ευτυχία και υπερκατανάλωση τόσο αδειάζει η ψυχή μας...
Μοναχοπαίδια του ανείπωτου, αλλοιώσαμε τα πάντα με τη χημική αντίδραση που ολοένα μας καταπίνει: την αδιαφορία!
«Θεὸς ἐφανερώθη ἐν σαρκί» (Α΄ Τιμ. 3:16 )
«Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε·
Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν, ἀπαντήσατε»
Κεντρική αλήθεια και σταθερός άξονας σκέψεως και ζωής όλων των πιστών Χριστιανών παραμένει η ενανθρώπηση του Λόγου του Θεού, ότι: «…ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν» (Ιω. 1:14). Ὁπως σταθερἀ ομολογούμε στο Σύμβολο της Πίστεως, πιστεύουμε στον Ιησού Χριστό «τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ, τὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων·… Τὸν δι' ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντα ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ σαρκωθέντα ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου καὶ ἐνανθρωπήσαντα». Κατά την υπέροχη σύνοψη του Μ. Αθανασίου «Αὐτὸς γὰρ ἐνηνθρώπησεν, ἵνα ἡμεῖς θεοποιηθῶμεν». Τα Χριστούγεννα φανερώνουν δύο φάσεις της θείας οικονομίας: πρώτον την έλευση του Υιού και Λόγου του Θεού στην ιστορία της ανθρωπότητος, δεύτερον τον σκοπό της, που είναι η κατά χάριν θέωση του ανθρώπου∙ επίσης ότι ο μόνος τρόπος της πραγματοποιήσεως αυτού του σκοπού είναι ο δρόμος της αγάπης.
Ο σαρκωθείς Χριστός, ο αληθής «ἄρχων εἰρήνης», δεν «ἐφανερώθη ἐν σαρκί» ως εξουσιαστής με ανθρώπινη δύναμη, γνώση και ισχύ. Ο άπειρος και απρόσιτος Θεός προσέλαβε την ανθρώπινη φύση στην πληρότητά της, επισημαίνοντας την απέραντη αξία του ανθρώπου. Αυτό που καταξιώνει το κάθε ανθρώπινο πρόσωπο δεν είναι η καταγωγή, η φυλή, οι γνώσεις, οι ικανότητές του, αλλά το γεγονός ότι είναι άνθρωπος.
Ο προσδιορισμός «ἐν σαρκί» περιλαμβάνει οτιδήποτε υλικό και πνευματικό, το οποίο συνιστά τον άνθρωπο. Στο πρόσωπο του Χριστού περιχωρείται η θεία και η ανθρώπινη φύση ατρέπτως. Πρόκειται για ένα Γεγονός που αποτελεί τη βάση της χριστιανικής αποκαλύψεως, που στηρίζει κάθε χριστιανική αξία και πρόταση.
*
Μέρες αγάπης, χαράς, εορτών και ευχών οι ημέρες αυτές που διανύουμε!
Φοιτήτριες της ΧΦΔ και μαθήτριες ΧΑ, με μέλη των Φιλικών Κύκλων ανταποκρίθηκαν με συνέπεια και αγάπη στην προσφορά κόπου και χρόνου, στην καθιερωμένη πλέον επίσκεψη στους πονεμένους αδελφούς μας, που βρίσκονται στο Νοσοκομείο Πατρών “Άγιος Ανδρέας”.
Συμμετείχαν με χαρά και ενθουσιασμό, ψέλνοντας χριστουγεννιάτικους ύμνους, καθώς προπορευόταν με την εικόνα της Γεννήσεως του Χριστού μας ο π. Ιωάννης, και τραγουδώντας επίκαιρα τραγούδια και παραδοσιακά κάλαντα στους ασθενείς και στους συνοδούς τους. Αντήλλαξαν ευχές με τους ασθενείς και το προσωπικό του Νοσοκομείου, χαρίζοντάς τους μια κάρτα με μια προσεχή.
Τέλος, ευχήθηκαν στους νοσηλευμένους την ταχεία ανάρρωση και την επιστροφή στο σπίτι τους για τον εορτασμό των υπολοίπων αγίων ημερών του Δωδεκαημέρου!
.jpg)