Αποχαιρετούμε τον πατέρα μας
Αθανάσιο Νικ. Σπηλιόπουλο
(της Μαγδαληνής Σπηλιοπούλου)
Λατρευτέ μας πατέρα, σεβαστέ μας παππού,
Σήμερα, που φεύγεις για το μεγάλο ταξίδι, θέλουμε να θυμηθούμε τη διαδρομή σου σε αυτόν τον κόσμο.
Γεννήθηκες το 1939 στην Αρεόπολη της Μάνης, με καταγωγή από τη Δάφνη Καλαβρύτων. Από την αρχή της ζωής σου κουβαλούσες την ανδρεία των Καλαβρυτινών, τη μαχητικότητα και το πείσμα των Μανιατών. Ήσουν το τέταρτο από τα πέντε παιδιά που κατάφεραν να θρέψουν οι γονείς σου, Νικόλαος και Μαγδαληνή, προερχόμενος από υπερπολύτεκνη οικογένεια, καθώς ο πατέρας σου είχε δεκαοκτώ αδέλφια. Οι γονείς σου φρόντισαν να σε θωρακίσουν με τις ανώτερες αξίες: την αγάπη για τον Θεό και την πατρίδα, τη συμπόνια για τον συνάνθρωπο, ιδιαίτερα τον αδύναμο.
Ως παιδί αγωνίστηκες σκληρά για να ανταπεξέλθεις στις δυσκολίες της ζωής. Συχνά μας έλεγες για τις ατέλειωτες ώρες που περπατούσες για να φτάσεις στο σχολείο, για την αγάπη σου για τη μάθηση και τις δυσκολίες που ξεπέρασες.
Εισήχθης στη Σχολή Ευελπίδων και, αφού ολοκλήρωσες τις σπουδές σου και αποκαταστάθηκες επαγγελματικά, θέλησες να διευρύνεις τις γνώσεις σου. Σπούδασες Νομική, φοίτησες στο τότε «Μικρό Πολυτεχνείο» και στη συνέχεια απέκτησες εξειδικευμένες γνώσεις, ώστε να μπορείς να προσφέρεις στον Ελληνικό Στρατό τα μέγιστα. Αποδείχθηκες άξιος εργάτης για τον στρατό και την πατρίδα. Εξάλλου τόσο αγάπησες και τα δύο.
Νυμφεύτηκες τη μητέρα μας, Ουρανία, και πορευτήκατε μαζί μέχρι το τέλος. Αποκτήσατε τα τέσσερα παιδιά σας και μας αναθρέψατε με όλες τις αξίες και τις πολιτισμικές αρχές που επιβάλλει η ελληνική παιδεία και παράδοση.
Ήσουν άξιος πατέρας, στυλοβάτης της οικογένειάς μας. Μας ενέπνεες με το ήθος σου, μας καθοδηγούσες με τις συμβουλές σου, μας προσκαλούσες να σε μιμηθούμε με το παράδειγμά σου. Ήσουν επιεικής στα λάθη μας και πάντοτε μας στήριζες όταν το χρειαζόμασταν. Μας δίδαξες ότι η ζωή είναι ένας καθημερινός αγώνας και οφείλουμε να ξεπερνάμε τον εαυτό μας, να μην μένουμε στάσιμοι, να έχουμε το βλέμμα στραμμένο προς τα πάνω.
Στάθηκες βράχος δίπλα στη μητέρα μας στον μακροχρόνιο αγώνα της υγείας της.
Όμως, όλα αυτά τα θαυμαστά για την εποχή μας δεν θα είχαν αξία πέρα από έναν επιφανειακό ηθικισμό, αν δεν συνοδεύονταν από τη μεγαλύτερη αγάπη σου: τον Χριστό. Μας έλεγες ότι η ανθρώπινη ύπαρξη χωρίζεται στην προ Χριστού και στη μετά Χριστόν εποχή – και αυτή είναι η αλήθεια που καθοδηγεί τον κόσμο. Με τη συμμετοχή σου στα μυστήρια της Εκκλησίας και την πνευματική σου ζωή, μας ενέπνευσες να είμαστε κοντά Του.
Εργάστηκες ακούραστα προς δόξαν Θεού! Με μεγάλη αγάπη υπηρέτησες την ιεραποστολή, γιατί, όπως έλεγες, δεν γίνεται να αγαπάς τον Χριστό και να αγνοείς τον διπλανό σου. Όλος σου το είναι δόθηκε για να διαλύσει τα σκοτάδια της άγνοιας και τις ομίχλες από τα μάτια των ταλαιπωρημένων συνανθρώπων σου. Έγινες στρατιώτης του Χριστού!
Και έτρεξες στα νοσοκομεία με την Πρόνοια της Χριστιανικής Εστίας, παρασύροντας και άλλους στο σπουδαίο αυτό έργο.
Και έτρεξες στις φυλακές με τους κύκλους μελέτης της Αγίας Γραφής, γνωρίζοντας το φως του Χριστού σε ανθρώπους πληγωμένους βαριά από τη ζωή.
Και έτρεξες εκεί που υπάρχει ο μεγάλος πόνος, στους γονείς των παιδιών που πάλευαν με την επάρατη νόσο, στο Ίδρυμα «Ελπίδα».
Οργάνωνες κύκλους και συναντήσεις, προσφέροντας σταλαγματιές παρηγοριάς και αγάπης σε όσους η ζωή δοκιμάζει στο έπακρο.
Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο της ζωής σου δοκιμάστηκες βαριά. Το τραγικό ατύχημα σε καθήλωσε στο κρεβάτι, αλλά πολέμησες αγόγγυστα. Ήσουν παράδειγμα δύναμης και πίστης για όλους μας. Πολλές φορές, μέσα στην καταστολή των φαρμάκων και των πόνων, σε ακούγαμε να ψιθυρίζεις λόγια προσευχής.
Ο Θεός σε αξίωσε, λίγες ώρες πριν το μεγάλο σου ταξίδι, να κοινωνήσεις για τελευταία φορά και να φύγεις μαζί με τον Χριστό, για τον Χριστό!
Σεβαστέ μας πατέρα, λατρευτέ μας παππού, στρατηγέ της ζωής και του πνευματικού αγώνα, καλό ταξίδι, καλό Παράδεισο και καλή αντάμωση!
Σεβαστοί πατέρες, αξιότιμοι εκπρόσωποι των Ενόπλων Δυνάμεων, αγαπητοί φίλοι και συγγενείς, παρακαλούμε να εύχεστε να είναι αιώνια η μνήμη του και να τον συναντήσουμε μια μέρα στους ουρανούς.
ΠΗΓΗ: anastasiosk.blogspot.com