Γιατί κατέβηκε ο Χριστός στον Άδη;

Πρώτον, το έκανε για να συντρίψει τις πύλες του Άδου, στην πραγματικότητα για να καταργήσει τον θάνατο και το κράτος του διαβόλου...

Δεύτερον, κατέβηκε στον Άδη για να κυριεύσει και να υποδουλώσει τον διάβολο, ο οποίος τότε ήταν άρχοντας του θανάτου και του Άδου... 

Τρίτον, κατέβηκε ο Χριστός στον Άδη για να γεμίσει τα πάντα με το φως της θεότητός Του... 

Τέταρτον, κατέβηκε ο Χριστός στον Άδη, ώστε να επαναληφθούν και να γίνουν και εκεί όσα έγιναν στην γη. Όπως στην γη κήρυξε την ειρήνη, έδωσε άφεση αμαρτιών στους αμαρτωλούς, έδωσε το φως των οφθαλμών στους τυφλούς και έγινε αιτία σωτηρίας για όσους πίστευσαν, αλλά και έλεγχος απιστίας για όσους απείθησαν, το ίδιο έπρεπε να γίνει και στον Άδη, όπου υπήρχαν οι ψυχές αυτών που είχαν πεθάνει, ώστε ολόκληρη η ανθρώπινη φύση, όλη η ανθρωπότητα να ακούσει το λυτρωτικό μήνυμα του Χριστού...

Από το βιβλίο «Οι Δεσποτικές Εορτές» 

του Μητροπολίτου Ναυπάκτου κ. Ιεροθέου Βλάχου

Επιστολή Μητροπολίτου Κονίτσης κ. ΑΝΔΡΕΑ προς τους δύο κρατούμενους Έλληνες στρατιωτικούς

Κυρίους
Ἄγγελον Μητρετώδην καί Δημήτρην Κούκλατζην
Εἰς Ἀδριανούπολιν

Ἑλληνόπουλα ἀδέλφια μου Ἄγγελε καί Δημήτρη,

Σᾶς γράφω ἀπό τήν ἀκριτικήν Κόνιτσαν τῆς Ἠπείρου, ἡ ὁποία συνορεύει μέ τήν ἀείποτε Ἑλληνικήν Βόρειον Ἤπειρον. Ἡ ὁποία, ἐδῶ καί 104 χρόνια συνεχίζει νά βρίσκεται ὑπό τόν ἀνθελληνικόν ἀλβανικόν ζυγόν.

Εἶμαι βαθύτατα συγκινημένος ἀπό τήν περιπέτειάν σας, ὅπως καί ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικός Λαός.

Συγχρόνως, ὅμως, εἶμαι καί πολύ χαρούμενος καί ἐθνικά ὑπερήφανος, διότι, ὅπως πληροφοροῦμαι, τό φρόνημά σας εἶναι ὑψηλόν καί ἀλύγιστον, ὡς ἐμπρέπει, ἄλλωστε, εἰς ἄνδρας γενναίους, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τόν ἔνδοξον Στρατόν τῆς Ἑλληνικῆς μας Πατρίδος.

Ἡ σκέψις μου εἶναι μαζί σας. Καί ἡ ταπεινή προσευχή μου σᾶς συνοδεύει. Ἀνδρίζεσθε καί κραταιοῦσθε.

Ἔχω δέ ἀπόλυτον τήν βεβαιότητα, ὅτι συντόμως θά ἀξιωθῆτε νά ἀπευθύνητε καί σεῖς τήν εὐχαριστήριον προσευχήν τοῦ ἱεροῦ Ψαλμωδοῦ Δαβίδ, τήν ὁποίαν εἶπε καί ὁ ἐθνοϊερομάρτυς Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, προτοῦ λάβῃ τόν στέφανον τοῦ μαρτυρίου: «Διήλθομεν διά πυρός καί ὕδατος, καί ἐξήγαγες ἡμᾶς εἰς ἀναψυχήν» (Ψαλμός 65,12).

Ναί, ἀδέλφια μου, ἔτσι θά γίνῃ. Διότι μετά τόν Γολγοθᾶ ἀκολουθεῖ ἡ Ἀνάστασις. Μετά τήν ἀδόκητον περιπέτειάν σας, σύντομα ἡ Ἑλλάς θά σᾶς σφίξῃ εἰς τήν θερμήν μητρικήν της ἀγκάλην.

Μετά πολλῆς ἀγάπης ἐν Χριστῷ Ἀναστάντι

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης ΑΝΔΡΕΑΣ

Χριστός Ανέστη!

Χριστὸς ἀνέστη, ἀδελφοί! 

Σήμερα παν­ηγυρίζουμε τὴν πιὸ μεγάλη νίκη, τὸν πιὸ συγκλονιστικὸ θρίαμβο, τὸ πιὸ βέβαιο γεγονός! Διότι τὸ μόνο ἐμπόδιο γιὰ νὰ πιστέψει κανεὶς στὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου εἶναι ὁ ἀταπείνωτος ἀνθρώπινος ἐγωισμός, ἡ ἐπίμονη ἀμετανοησία. 

Ὁ ἄνθρωπος ὁποιασδήποτε ἐποχῆς μπορεῖ νὰ βεβαιωθεῖ γιὰ τὴν Ἀνάσταση! Γιατὶ Ἐκεῖνος ζεῖ καὶ ἐπισκέπτεται ὅσους Τὸν ἀναζητοῦν καὶ δὲν παύουν νὰ Τὸν περιμένουν ἀκόμη καὶ στὴν πιὸ μεγάλη θλίψη, στὴν ἔσχατη ἀδυναμία τους. 

Ἔρχεται καὶ τοὺς ἀνασταίνει σὲ μιὰ καινούργια ζωή, τὴν αἰώνια μαζί Του!

Αγιότητα

... Αυτές τις μέρες θυμήθηκα, με αφορμή άλλα γεγονότα, την φράση του Ηροδότου, για το ποια είναι τα στοιχεία που συγκροτούν ένα έθνος και γράφει ο πατήρ της ιστορίας, πως αυτά είναι το ομόαιμον, το ομόγλωσσον, το ομόθρησκον και το ομότροπον. Ίσως αυτά χρειάζονται και σήμερα για να ενωθεί και πάλι η κοινωνία των ανθρώπων, επαναπροσδιορίζοντας τον σκοπό της ύπαρξής του, δίδοντας του όμως αυτή την φορά νέο περιεχόμενο. 

Συγκεκριμένα το ομόαιμον είναι το Αίμα του Χριστού του οποίου γινόμαστε κοινωνοί, ομόγλωσσον είναι η γλώσσα του Ευαγγελίου, ομόθρησκον είναι η Εκκλησία του Χριστού και τέλος ομότροπον είναι η εν Χριστώ ζωή...

Γεώργιος Ν. Μανώλης – Πεμπτουσία

Πέρα από το προφανές του Αγίου Ορους

Η Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας - Μουσείο Γ. Ι. Κατσίγρα (λ. Παπανδρέου 2, Λάρισα) φιλοξενεί (έως 29/4) στους Μεγάλους Εκθεσιακούς Χώρους – Αίθουσα Ειρήνης Γ. Κατσίγρα την έκθεση φωτογραφίας «Άθως - Τα χρώματα της πίστης» του φωτογράφου Στράτου Καλαφάτη. Πρόκειται για ένα μοναδικό εικαστικό οδοιπορικό στη μοναστική κοινότητα του Αγίου Όρους, του περιβολιού της Παναγιάς.

Τα έργα της έκθεσης είναι καρπός ενός φωτογραφικού οδοιπορικού πέντε ετών με αλλεπάλληλα ταξίδια στο Άγιον Όρος από το 2008 μέχρι το 2013. Στο διάστημα αυτό, ο Στράτος Καλαφάτης επιχείρησε να σκιαγραφήσει το νοερό πρόσωπο του αθέατου, του απόλυτου και του ιερού, πρισματικές όψεις της χριστιανικής και βυζαντινής παράδοσης που ακτινοβολεί ακόμα, πίσω από ασκητικές μορφές και δοκιμαζόμενες υπάρξεις, μοναστήρια και σκήτες, σκληρά τοπία και οργιώδεις λόχμες.

Με καράβια, μουλάρια και σκληρές πεζοπορίες, σε μονές, κελιά, σπηλιές και μικρά ησυχαστήρια, ο φωτογράφος Στράτος Καλαφάτης εισχώρησε στο παρασκήνιο μιας χιλιόχρονης καθημερινότητας και μετείχε μυητικά στις ιεροπραξίες μιας άφθαρτης και ζώσας παράδοσης.

Ο φακός του διαπερνά το προφανές, γλιστρά πίσω από τα μετωπικά πορτρέτα, πέρα από τις ευρυγώνιες λήψεις και τα νυχτερινά τοπία και αγγίζει θραυσματικά τη νυν και αεί ουσία του Ενός.

Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Εκοιμήθη ο Δημήτριος Γαρουφαλής, Πρόεδρος της Χριστιανικής Ενώσεως Αγρινίου

Ανήμερα της Λαμπροφόρου Αναστάσεως του Κυρίου μας έφυγε από κοντά μας ο σεβαστός μας Δημήτριος Γαρουφαλής από το Αγρίνιο σε ηλικία 75 ετών.

Δημιούργησε ευλογημένη, χριστιανική και υπερπολύτεκνη  οικογένεια καθώς με τη σύζυγό του Ελπίδα Τσαντήλα απέκτησαν 7 παιδιά και 12 εγγόνια. 

Διετέλεσε στέλεχος της Χριστιανικής Ενώσεως Αγρινίου για 50 χρόνια και πρόεδρος της Ενώσεως αυτής για 30 ολόκληρα χρόνια. Ήταν ακούραστος εργάτης στο ιεραποστολικό έργο του Αγρινίου πρωτοστατώντας σε πολλά έργα για σειρά ετών όπως στο Γηροκομείο Αγρινίου, στην Κατασκήνωση του Αγίου Βλασίου αλλά και στο κτίριο της Χριστιανικής Ένωσης.

Το γνήσιο ιεραποστολικό του φρόνημα, το χαμόγελο και η γαλήνη με την οποία διαχειριζόταν τις δυσκολίες κέρδιζε τους πάντες γύρω του. Ήταν αγαπητός σε όλη την τοπική κοινωνία του Αγρινίου και συμπαραστεκόταν θυσιαστικά και με όλες του τις δυνάμεις σε κάθε αγαθό έργο. 

Τον θυμόμαστε κάθε χρόνο να επισκέπτεται και την κατασκήνωση ΑΓΚΥΡΑ στο διήμερο παλαιών κατασκηνωτών ενώ τακτικά ήταν παρών και στο ετήσιο Παιδαγωγικό Συνέδριο που διοργάνωνε η Χριστιανική Εστία Πατρών. 

Ας είναι αιωνία η μνήμη του και ας απολαύσει την Βασιλεία του Θεού που τόσο πόθησε στην επίγεια ζωή του.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

ΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ Γ.Ε.Χ.Α. ΠΑΤΡΩΝ

Η εξόδιος ακολουθία θα ψαλεί την Δευτέρα του Πάσχα 9 Απριλίου 2018 

και ώρα 5 μ.μ. στον Ιερό Ναό της Ζωοδόχου Πηγής Αγρινίου.

Το Αναστάσιμο μήνυμα του Μητροπολίτου Πατρών κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ (2018)

Ευχαριστούμε όσους προσεύχονται για τα παιδί μας

«Θέλουμε να ευχαριστήσουμε ολόψυχα τους απανταχού Έλληνες για την αδιάλειπτη έκφραση της συμπάθειας και της συμπαράστασής τους, για τις ευχές και τις προσευχές και τα "δώρα" τους. Τους ευχόμαστε από καρδιάς, ο Αναστηθείς Κύριος να τους χαρίζει ψυχική και σωματική υγεία και πολλές χαρές στη ζωή τους.

Ανάσταση σημαίνει ελπίδα, θάρρος και άδολο ενδιαφέρον για το συνάνθρωπο. Επί 37 ημέρες βλέπουμε το θάρρος των παιδιών μας και μοιραζόμαστε την ελπίδα τους και μαζί μ' εμάς, από την πρώτη μέρα της φυλάκισής τους, γονείς από κάθε άκρη της Γης. Σ' αυτή την τόσο δύσκολη και ιδιαίτερη διαδρομή προς τη δικαίωση και την επιστροφή των παιδιών μας στην πατρίδα, κοντά μας, το ευχαριστώ και οι ευχές μας προς όλους όσοι έγιναν συνοδοιπόροι μας, είναι απλά μία βαθιά και ειλικρινής ανάγκη».

Νίκος Κούκλατζης, πατέρας του λοχία Δημήτρη κούκλατζη που κρατείται στις τουρκικές φυλακές

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ

Ο Εσπερινός της Αγάπης

Αι γενεαί πάσαι...

Ο Υιός του Ανθρώπου αναπαύεται στον τάφο σωματικά και κηρύττει στον Άδη τη Ζωή. 

Ο Επιτάφιος Θρήνος συνοδεύει το πένθος. 

Χιλιάδες πιστών ακολουθούν μ΄ένα κερί στο χέρι. 

Αλλά σήμερα ο Χριστός "αναπεσών κεκοίμηται ως λέων". Κοιμάται σαν το λιοντάρι, έτοιμος να ξυπνήσει, να αναστηθεί, να φέρει στον κόσμο την ελπίδα, την χαρά της νίκης, την συντριβή του θανάτου. 

Την ελευθερία του ανθρωπίνου γένους από την χοϊκή φθαρτότητά του.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

πηγή: ΕΦ. ΓΝΩΜΗ

Μ. Παρασκευή

Πάντα τη Μεγάλη Παρασκευή
να ’σαι μόνος σαν τον Χριστό,
προσμένοντας το τελευταίο καρφί, το ξύδι, την λόγχη.

Τις ζαριές να ακούς ατάραχα
στο μοίρασμα των υπαρχόντων σου
τις βλαστήμιες, τις προκλήσεις, την αδιαφορία.

Πριν την Παρασκευή δεν έρχεται η Κυριακή
τότε λησμονάς τα μαρτύρια των δρόμων
της Μεγάλης Παρασκευής της ζωής μας.

Μην ξαφνιαστείς, μην φοβηθείς
στ’ απρόσμενο σουρούπωμα
οι μπόρες τ’ ουρανού δε στερεύουν.

Η ξαστεριά θα ’ρθει το σαββατόβραδο
τότε λησμονάς τα μαρτύρια των δρόμων
της Μεγάλης Παρασκευής της ζωής μας.

πηγή

Σπεῦσον οὖν ἀνάστηθι...

«Ἐπὶ ξύλου βλέπουσα κρεμάμενον, Χριστέ, σὲ τὸν πάντων κτίστην καὶ Θεὸν ἡ σὲ ἀσπόρως τεκοῦσα, ἐβόα πικρῶς• Υἱέ μου, ποῦ τὸ κάλλος ἒδυ τῆς μορφῆς σου; οὐ φέρω καθορᾶν σε ἀδίκως σταυρούμενον• σπεῦσον οὖν ἀνάστηθι, ὅπως ἲδω κἀγὼ σοῦ τὴν ἐκ νεκρῶν τριήμερον ἐξανάστασιν».

Βλέποντάς σε, Χριστέ, τὸν Κτίστη καὶ Θεό, ἡ Μητέρα σου, ἡ ὁποία σὲ γέννησε χωρὶς σπορὰ ἀντρική, νὰ κρέμεσαι ἐπάνω στὸ σταυρό, φώναξε πικρά: Υἱέ μου, ποῦ ἔσβησε τὸ κάλλος τῆς μορφῆς σου; Δὲν ἀντέχω νὰ σὲ βλέπω νὰ σταυρώνεσαι ἂδικα• σπεῦσε λοιπὸν ν' ἀναστηθεῖς, γιὰ νὰ δῶ κι ἐγὼ τὴν τριήμερη ἐκ τῶν νεκρῶν σου Ἀνάσταση.

Σήμερον κρεμάται...

«Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου ὁ ἐν ὕδασι τὴν γῆν κρεμάσας. Στέφανον ἐξ ἀκανθῶν περιτίθεται ὁ τῶν ἀγγέλων βασιλεύς. Ψευδῆ πορφύραν περιβάλλεται ὁ περιβάλλων τὸν οὐρανον ἐν νεφέλαις. 'Ράπισμα κατεδέξατο ὁ ἐν Ἰορδάνῃ ἐλευθερώσας τὸν Ἀδάμ. Ἥλοις προσηλώθη ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας. Λόγχη ἐκεντήθη ὁ Υἱὸς τῆς Παρθένου. Προσκυνοῦμέν σου τὰ πάθη, Χριστέ. Δεῖξον ἡμῖν καὶ τὴν ἒνδοξόν σου ἀνάστασιν».

Σήμερα κρεμᾶται ἐπάνω στὸ ξύλο Ἐκεῖνος ποὺ κρέμασε τὴ γῆ πάνω στὰ ὕδατα. Στεφάνι ἀπὸ ἀγκάθια φοράει στὴν κεφαλή, Ἐκεῖνος ποὺ εἶναι ὁ βασιλιὰς τῶν Ἀγγέλων. Ντύνεται μὲ ψεύτικη πορφύρα (βασιλικὸ ἱμάτιο), αὐτὸς ποὺ περιβάλλει τὸν οὐρανὸ μὲ σύννεφα. Δέχτηκε ράπισμα, Ἐκεῖνος ποὺ στὸν Ἰορδάνη (διὰ τοῦ βαπτίσματός του) ἐλευθέρωσε τὸν Ἀδὰμ ἀπὸ τὸ δεσμὸ τῆς ἁμαρτίας. Μὲ καρφιὰ καρφώθηκε ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας. Μὲ λόγχη κεντήθηκε ὁ Υἱὸς τῆς Παρθένου. Προσκυνοῦμε τὰ πάθη σου Χριστέ. Δεῖξε σέ μᾶς καὶ τὴν ἔνδοξή σου Ἀνάσταση.

Ιδού αναβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα

Εκείνοι οι απλοϊκοί άνθρωποι, εκείνα τα αγράμματα γεροντάκια και οι γριούλες, που την Σαρακοστή και την Μεγάλη Βδομάδα βρίσκονται όλη μέρα στην εκκλησία, ζήσανε από τα μικρά τους χρόνια εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου και καταλάβανε αυτό το χαροποιόν πένθος, που δεν το καταλάβανε, αλοίμονο, οι σπουδασμένοι μας, που θέλουνε να τους διδάξουνε, αντί να διδαχθούνε απ αυτούς...

Τώρα τις μέρες της Σαρακοστής, της Μεγάλης Βδομάδας και του Πάσχα πορεύονται μαζί με τον Χριστό, ακολουθάνε ολοένα από πίσω του, αληθινά, όχι φανταστικά, ακούγοντας Τον να λέγη:«Ιδού αναβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα και παραδοθήσεται ο Υιός του ανθρώπου, καθώς γέγραπται περί αυτού»....

Μαζί του βρίσκονται στον Μυστικό Δείπνο και δακρύζουνε από τα λόγιά Του, μαζί Του πάνε στο πραιτώριο και στον Πιλάτο, μαζί Του ραπίζονται, μαζί Του μαστιγώνονται, μαζί Του εμπαίζονται, μαζί Του σταυρώνονται, μαζί Του θάβονται, μαζί Του ανασταίνονται...

Τα μάτια τους γίνονται βρύσες και τρέχουνε, μα αυτά τα δάκρυα δεν είναι δάκρυα της απελπισίας, αλλά της ελπίδας και της βεβαιότητας πως μ' αυτά ποτίζεται το ολόδροσο κι αμάραντο δέντρο της αληθινής χαράς, της χαράς της Αναστάσεως. Αυτό γίνεται κάθε χρόνο. Ω! Πόσο αληθινά πίστις είναι η ορθόδοξη πίστις του λαού μας!...

Φώτης Κόντογλου

Καλή Ανάσταση, αγαπητοί φίλοι!

Οι κατασκηνωτικές περίοδοι στην Άγκυρα (2018)

Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος: Στα αναπάντητα «γιατί» του πόνου

Ευλογημένα «γιατί»! Τα καθαγίασε ο Ίδιος ο Χριστός στο σταυρό: «Θεέ μου, Θεέ μου, ίνα τί με εγκατέλιπες;».

Θεέ μου, γιατί μου το έκανες αυτό; Τι σου έκανα; Δεν είμαι ο Υιός σου; Το ίδιο ακριβώς ερώτημα με το δικό μου και έμεινε και αυτό αναπάντητο. Έμεινε αναπάντητο στα φαινόμενα. Τα γεγονότα όμως φανέρωσαν την απάντηση.

Τέτοια πολλά «γιατί» βγήκαν και από το στόμα του πολύαθλου Ιώβ ή τη γραφίδα του τραυματισμένου Δαυίδ, δύο ανθρώπων που οι τραγικοί θάνατοι των παιδιών τους σφράγισαν το πέρασμά τους από την ιστορία και που μας παρουσιάζονται συχνά ως τα μοναδικά πρότυπα πίστης, εγκαρτέρησης και υπομονής.

Το ερώτημα αυτό το απευθύνουμε στο Θεό, το λέμε στον εαυτό μας, το επαναλαμβάνουμε στους ανθρώπους που νιώθουμε ότι ιδιαίτερα μας αγαπούν. Το λέμε κυρίως για να εκφράσουμε το μέσα μας, το λέμε όμως και προσδοκώντας το χάδι μιας απάντησης. Ποιος όμως μπορεί να δώσει μια απάντηση; Ακόμη κι αν την ξέρει, ποιος μπορεί να μας την πει;

Λέγει ο Μέγας Βασίλειος προς πενθούντα πατέρα ότι ο πόνος κάνει τον άνθρωπο τόσο ευαίσθητο, ώστε μοιάζει με το μάτι που δεν ανέχεται ούτε το φτερό. Και η πιο τρυφερή κίνηση αυξάνει τον πόνο του πονεμένου. Και η πιο διακριτική αναλογία δεν αντέχεται. Ο λόγος που εκφέρεται ως λογικό επιχείρημα ενοχλεί αβάσταχτα. Μόνο το δάκρυ, η κοινωνία της απορίας, η σιωπή, η εσωτερική προσευχή θα μπορούσαν να ανακουφίσουν τον πόνο, να φωτίσουν το σκοτάδι ή να γεννήσουν μια μικρή ελπίδα. Ο πόνος γεννά αλήθεια, συμπόνια, κοινωνία.

Πάσχα ιερό

Χρειασθήκαμε Θεό που σαρκώθηκε και πέθανε, για να ζήσουμε. 

Νεκρωθήκαμε μαζί Του, για να καθαρισθούμε. 

Αναστηθήκαμε μαζί Του, επειδή μαζί Του και νεκρωθήκαμε.

Συνδοξασθήκαμε, επειδή συναναστηθήκαμε...

Τίποτε άλλωστε δεν υπάρχει σαν το θαύμα της σωτηρίας μου:

λίγες σταγόνες αίματος Εκείνου αναπλάθουν τον κόσμο όλο και γίνονται σαν χυμός γάλακτος για όλους τους ανθρώπους, που συνδέουν και συνάγουν εμάς σε μία ενότητα.

Ω, Πάσχα! το μέγα και ιερό, που καθαρίζεις τον κόσμο όλο!

Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου 

Λόγος με εις το Πάσχα (απόσπασμα)

Ο Μητροπολίτης Πατρών κ. κ. Χρυσόστομος στην Μ.Φ.Η. "Η ΑΓΙΑ ΣΚΕΠΗ"

Την Μονάδα Φροντίδας Ηλικιωμένων «Η ΑΓΙΑ ΣΚΕΠΗ», επισκέφθηκε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος για να δώσει τις πατρικές ευχές και την ευλογία του στους τροφίμους και το προσωπικό του Ιδρύματος με την ευκαιρία των εορτών του Πάσχα.

Τον Σεβασμιώτατο υποδέχθηκαν ο Διευθυντής κ. Αναστάσιος Κωστόπουλος και η Υποδιευθύντρια κ. Ευαγγελία Μαυρομμάτη.

Καλωσορίζοντας τον σεπτό Ποιμενάρχη μας, ο Διευθυντής του Ιδρύματος ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο για το έμπρακτο ενδιαφέρον και την συνεχιζόμενη ποιμαντική στήριξή Του προς την «Αγία Σκέπη», καθώς και για την προσφορά του Πασχαλινού γεύματος προς τους τροφίμους του Ευγηρείου...

Ο Μητροπολίτης, τέλος, αφιέρωσε αρκετό χρόνο συζητώντας εγκάρδια στο σαλόνι με τους τρόφιμους και κατόπιν επισκέφθηκε στα δωμάτιά τους όσους δεν μπορούσαν να μετακινηθούν.

Δεν θα ξαναπάω στην εκκλησία

Νεαρός μίλησε στον ιερέα και είπε:

"Δεν θα πάω ξανά στην εκκλησία!"

Ο ιερέας ρώτησε:

"Γιατί;"

Ο νεαρός απάντησε:

- Είδα τους χριστιανούς να λένε άσχημα λόγια για τους άλλους χριστιανούς όλοι οι ενορίτες κοιτούσαν τα τηλέφωνα τους κατά τη διάρκεια της λειτουργίας, και αυτό είναι μόνο μερικά πράγματα που παρατήρησα...

Ο ιερέας είπε:

- Εντάξει, αλλά προτού να φύγεις, μου κάνεις μια χάρη: Πάρε ένα γεμάτο ποτήρι νερό και περπάτησε τρεις φορές γύρω από την εκκλησία, χωρίς να χυθεί ούτε μια σταγόνα στο πάτωμα. Μετά από αυτό, μην ξανάρθεις στην Εκκλησία, αν νομίζεις ότι αυτό είναι σωστό.

Ο νέος σκέφτηκε ότι ήταν πολύ εύκολο!

Και πήγε τρεις φορές γύρω, όπως ζήτησε ο ιερέας. Όταν τελείωσε, είπε στον ιερέα ότι όλα ήταν έτοιμα.

Και ο ιερέας ρώτησε: «

Όταν περπάτησες μέσα στην Εκκλησία, είδες πώς η αδελφή σου μίλησε για άλλη αδελφή;

Ο νέος είπε:

- Όχι.

"Είδες κάποιον που κοιτάζει το τηλέφωνό του ;"

- Όχι.

"Ξέρεις γιατί;"

- Όχι.

- Εσύ εστίαζες το νου σου στο ποτήρι για να βεβαιωθείς ότι δεν θα το ανατρέψεις και δεν θα πετάξεις το νερό.

Το ίδιο συμβαίνει και με τη ζωή μας. Όταν η προσοχή μας επικεντρώνεται στον Κύριό μας Ιησού Χριστό, δεν έχουμε χρόνο να δούμε τα λάθη των άλλων!

πηγή: http://apantaortodoxias.blogspot.gr