-Σεβασμιώτατε, τι σημαίνει Κινσάσα για έναν Έλληνα που δεν γνωρίζει την περιοχή;
Η Κινσάσα είναι η πρωτεύουσα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, του παλιού Ζαΐρ. Υπάρχουν δύο Κονγκό. Το ένα είναι η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, με πρωτεύουσα την Κινσάσα και το άλλο είναι η Δημοκρατία του Κονγκό, με πρωτεύουσα το Μπραζαβίλ. Η χώρα είναι περίπου δέκα φορές μεγαλύτερη από την Ελλάδα και μόνο η Κινσάσα έχει περίπου 17 εκατομμύρια κατοίκους.
-Και μέσα σε αυτή την τεράστια έκταση υπάρχουν και πόλεις και χωριά μέσα στα δάση;
Βεβαίως. Υπάρχουν πολύ μεγάλες πόλεις, μικρότερες πόλεις, αλλά και πολλά χωριά μέσα στα δάση. Ο πρωταρχικός μας σκοπός είναι να μεταφέρουμε τον λόγο του Ευαγγελίου και ιδιαίτερα της Ορθοδοξίας.
-Υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που ακολουθούν παλαιές, παγανιστικές δοξασίες;
Υπάρχουν, κυρίως στα δάση. Πιστεύουν στους ανέμους, στις βροχές και σε διάφορα φυσικά φαινόμενα. Τα έχουν θεοποιήσει, όπως και πρόσωπα.
-Και εδώ έρχεται η απίστευτη ιστορία που μας είπατε. Σας πέρασαν για θεότητα;
Σε ένα χωριό που πέρασα δεν είχαν ξαναδεί ποτέ λευκό άνθρωπο. Έτρεχαν, άγγιζαν τα χέρια μου και φώναζαν «είναι άνθρωπος!». Κάποια γυναίκα έφερε μια παλιά φωτογραφία πάνω σε ξύλο. Ήταν ένας Βέλγος που είχε ζήσει εκεί περίπου έναν αιώνα πριν και είχε βοηθήσει πολύ το χωριό. Τον είχαν θεοποιήσει. Βλέποντας εμένα, νόμισαν ότι αναστήθηκε ο θεός τους. Φώναζαν στην τοπική γλώσσα «αναστήθηκε ο θεός μας». Τρομάξαμε να τους πείσουμε ότι δεν ήμουν ο θεός τους, αλλά ένας απόστολος.
-Πώς αντιμετωπίζουν την Ορθοδοξία;
Υπάρχει Καθολικισμός και Προτεσταντισμός σε πολλές περιοχές. Όμως, όταν υπάρχει δυνατή παρουσία, με εκκλησιαστικό, φιλανθρωπικό και κοινωνικό έργο, πείθονται περισσότερο. Μας λένε ότι είμαστε η «Αρχαία Εκκλησία», η πρώτη, η αυτούσια, η καθαρή Εκκλησία.
-Είναι άνθρωποι που γνωρίζουν την Αγία Γραφή;
Τη γνωρίζουν πάρα πολύ καλά. Οι πιστοί διαβάζουν πολύ και πολλές φορές μας απαριθμούν χωρία από την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη και μας κάνουν ερωτήσεις πάνω σε αυτά.
-Ξέρουν ότι είστε Έλληνες;
Βεβαίως. Μας λένε «Les Grecs». Στις δικές μας ενορίες μαθαίνουν και Ελληνικά. Μάλιστα ψάλλουν πολλές φορές στα Ελληνικά.
-Εσείς πώς βρεθήκατε στην Αφρική;
Δεν ήταν ποτέ στο μυαλό μου να πάω. Έλεγα «παντού εκτός από την Αφρική». Ο πνευματικός μου πατέρας, που ήταν και σχολάρχης μου στην Αθωνιάδα, έγινε Μητροπολίτης εκεί και μου ζητούσε συνεχώς να κατέβω να τον βοηθήσω. Όταν πήγα, έπαθα σοκ. Ήταν ένας εντελώς διαφορετικός κόσμος. Όμως, το έργο ήταν τόσο οργανωμένο και συγκινητικό, που ξεχνάς όλα τα εύκολα και τα ωραία της Ευρώπης και της Ελλάδας.
-Είναι αλήθεια ότι αντιμετωπίσατε και προβλήματα υγείας;
Ναι. Είχα ελονοσία και έμεινα μία εβδομάδα στην Εντατική. Δόξα τω Θεώ, όλα πήγαν καλά. Όταν κάποιος μένει για πολύ καιρό εκεί, είναι εύκολο να αρρωστήσει.
-Ποιοι είναι οι άνθρωποι που στηρίζουν το έργο σας;
Πρώτη είναι η Ιερά Μητρόπολη Πατρών. Ο Μητροπολίτης κ. Χρυσόστομος αγκάλιασε από την πρώτη στιγμή το έργο μας, πρώτα στην Κανάνγκα και στη συνέχεια στην Κινσάσα. Μας στηρίζουν επίσης ο Θεοφιλέστατος κ. Χρύσανθος, πολλές ενορίες και οι δύο ιεραποστολικοί σύλλογοι της Πάτρας, ο «Άγιος Χρυσόστομος» και ο «Πρωτόκλητος».
-Πόσο δύσκολη είναι η πρόσβαση στις περιοχές της Μητρόπολης;
Πολύ δύσκολη. Δεν υπάρχουν παντού δρόμοι. Υπάρχουν ποταμόπλοια που χρειάζονται ακόμη και δύο μήνες για να πάνε από τη μία επαρχία στην άλλη. Υπάρχουν μικρά αεροπλάνα 10-15 θέσεων. Και πολλές φορές παίρνουμε ακόμη και μηχανάκι. Οταν βουλιάξει το αυτοκίνητο στην άμμο, δεν υπάρχει άλλη λύση.
-Και η Ορθοδοξία συνεχίζει να επεκτείνεται;
Αυτό είναι το συγκινητικό. Φτάνουμε σε σημεία όπου δεν είχε πατήσει ποτέ ορθόδοξο πόδι. Μπορεί να βρούμε έναν άνθρωπο που γνωρίζει κάποιον σε μια περιοχή, να βρούμε ένα σπίτι, να στείλουμε έναν Κονγκολέζο ιερέα και έναν ψάλτη και να ξεκινήσουμε από το μηδέν. Σε πέντε – έξι μήνες μπορεί να συγκεντρωθούν 100 άνθρωποι και σιγά – σιγά να δημιουργηθεί μεγάλη ενορία.
-Και η κυβέρνηση του Κονγκό;
Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι από το 1972 μία από τις δέκα αναγνωρισμένες θρησκείες και Εκκλησίες του Κονγκό. Αυτό μας διευκολύνει πολύ.
-Πάμε στην είδηση που μας δώσατε. Τι ακριβώς συνέβη με το Ορθόδοξο Πανεπιστήμιο;
Αναγνωρίστηκε και από την Ελλάδα, από τον ΔΟΑΤΑΠ, το Ορθόδοξο Πανεπιστήμιο του Κονγκό. Είναι κάτι που περιμέναμε 20 χρόνια. Πλέον μπορούν και δικοί μας φοιτητές να έρθουν να κάνουν μεταπτυχιακές σπουδές. Περίπου 35 καθηγητές από την Ελλάδα, από τα Πανεπιστήμια Αθηνών και Θεσσαλονίκης, αλλά και από άλλες χώρες, διδάσκουν στη Θεολογική Σχολή.
-Ποιο είναι το μήνυμά σας στους Έλληνες ακροατές;
Εδώ στην Ελλάδα έχουμε πολλά πράγματα δεδομένα. Εκεί δεν υπάρχει ούτε το νερό ούτε τίποτε δεδομένο. Πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι για όσα έχουμε και να έχουμε σταθερότητα στην πίστη και αγάπη στην Εκκλησία.
-Πώς θα περιγράφατε με τρεις λέξεις το έργο σας;
Τρία πράγματα προσπαθούμε να κάνουμε: το άνοιγμα της Ορθοδοξίας, την παιδεία και τη συμπαράσταση στους φτωχούς. Έχουμε Πανεπιστήμιο με τέσσερις Σχολές -Θεολογική, Ιατρική, Νομική και Πληροφορική- πολλά σχολεία και, όταν βγαίνουμε προς τα έξω, μοιράζουμε τρόφιμα και φάρμακα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου